Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 maja 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych

Rozpoznawanie spraw gospodarczych powierza się sądom rejonowym i sądom okręgowym,

w których tworzy się odrębne jednostki organizacyjne (sądy gospodarcze).

1.

Sprawami gospodarczymi są sprawy ze stosunków cywilnych między przedsiębiorcami w

zakresie prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.

2.

Ponadto sprawami gospodarczymi są sprawy

1)

określone w ust. 1, choćby którakolwiek ze stron zaprzestała prowadzenia działalności

gospodarczej;

2)

ze stosunku spółki oraz dotyczące roszczeń, o których mowa w art. 291-300 i art. 479-490 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1030, z późn. zm.;

3)

przeciwko przedsiębiorcom o zaniechanie naruszania środowiska i przywrócenie do stanu

poprzedniego lub o naprawienie szkody z tym związanej oraz o zakazanie albo ograniczenie

działalności zagrażającej środowisku;

4)

między organami przedsiębiorstwa państwowego;

5)

między przedsiębiorstwem państwowym lub jego organami a jego organem założycielskim

lub organem sprawującym nadzór;

6

z zakresu prawa upadłościowego i restrukturyzacyjnego;

7)

o nadanie klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu, którym jest orzeczenie sądu

gospodarczego prawomocne lub podlegające natychmiastowemu wykonaniu albo ugoda zawarta

przed tym sądem, jak również innemu tytułowi egzekucyjnemu, obejmującemu roszczenia,

które, gdyby były rozpoznawane przez sąd, należałyby do właściwości sądów gospodarczych;

8)

o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego opartego na prawomocnym lub podlegającym

natychmiastowemu wykonaniu orzeczeniu sądu gospodarczego albo ugodzie zawartej przed

tym sądem, jak również innego tytułu wykonawczego obejmującego roszczenie, które,

gdyby było rozpoznawane przez sąd, należałoby do właściwości sądów gospodarczych;

9)

o ustalenie, że orzeczenie sądu lub rozstrzygnięcie innego organu państwa obcego wydane

w sprawie gospodarczej podlega albo nie podlega uznaniu;

10)

inne, przekazane przez odrębne przepisy.

(uchylony)

(pominięty)

(pominięty)

(pominięty)

(pominięty)

1.

Traci moc ustawa z dnia 23 października 1975 r. o Państwowym Arbitrażu Gospodarczym

(Dz. U. poz. 183 oraz z 1982 r. poz. 214).

2.

Niezakończone prawomocnie do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy sprawy, toczące

się w okręgowych komisjach arbitrażowych, przekazuje się do dalszego rozpoznania właściwym

sądom. Czynności dokonane przed tymi komisjami są skuteczne, jeżeli odpowiadają przepisom

dotychczasowym. Sprawy, w których nie zostały rozpoznane środki odwoławcze od orzeczeń

okręgowych komisji arbitrażowych przez Główną Komisję Arbitrażową, przekazuje się

Sądowi Najwyższemu - Izbie Cywilnej. W razie uchylenia orzeczenia, Sąd Najwyższy przekazuje

sprawę właściwemu sądowi.

3.

Sądy wojewódzkie wstępują w stosunki prawne związane z lokalami zajmowanymi przez

odpowiednie okręgowe komisje arbitrażowe. Sąd Wojewódzki w Warszawie wstępuje także

w stosunki prawne związane z lokalami zajmowanymi przez Główną Komisję Arbitrażową.

4.

Mienie i środki finansowe pozostające w dyspozycji Głównej Komisji Arbitrażowej przekazuje

się Sądowi Wojewódzkiemu w Warszawie, a mienie i środki finansowe pozostające w dyspozycji

okręgowych komisji arbitrażowych przekazuje się odpowiednim terenowo sądom wojewódzkim.

5.

Minister Sprawiedliwości ureguluje szczegółowo sprawy związane ze zniesieniem Głównej

Komisji Arbitrażowej i okręgowych komisji arbitrażowych.

1.

Niezakończone prawomocnie w sądach sprawy cywilne, które na mocy niniejszej ustawy

stały się sprawami gospodarczymi, toczą się w dotychczasowym trybie. Jeżeli jednak

sąd rewizyjny uchyli w całości lub w części zaskarżone orzeczenie, przekazuje sprawę

do ponownego rozpoznania właściwemu sądowi gospodarczemu.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do spraw rejestrowych, które z chwilą wejścia w życie

niniejszej ustawy przejmuje właściwy sąd gospodarczy.

Wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem komisji arbitrażowej

następuje według przepisów dotychczasowych, z tym że do wznowienia postępowania jest

właściwy sąd, który według przepisów niniejszej ustawy byłby właściwy do rozpoznania

sprawy.

1.

Od prawomocnego orzeczenia komisji arbitrażowej może być wniesiona rewizja nadzwyczajna

według dotychczasowych przepisów, z tym że organ uprawniony wnosi ją do Sądu Najwyższego.

2.

Jeżeli Sąd Najwyższy uchyli zaskarżone orzeczenie, przekazuje sprawę do rozpoznania

właściwemu sądowi. W sprawach gospodarczych dalsze postępowanie toczy się według przepisów

niniejszej ustawy.

3.

Podania o wniesienie rewizji nadzwyczajnej, skierowane do Prezesa Państwowego Arbitrażu

Gospodarczego, a nierozpatrzone do dnia wejścia w życie ustawy, podlegają przekazaniu

do rozpatrzenia Ministrowi Sprawiedliwości.

4.

Rewizje nadzwyczajne wniesione do Głównej Komisji Arbitrażowej, a nierozpoznane do

dnia wejścia w życie ustawy, podlegają przekazaniu Izbie Cywilnej Sądu Najwyższego.

(pominięty)

(pominięty)

(pominięty)

Przepis art. 8 ust. 2 stosuje się odpowiednio do spraw w przedmiocie wpisu na listę

radców prawnych i spraw w przedmiocie wpisu na listę aplikantów radcowskich, z tym

że sprawy te, toczące się przed prezesami okręgowych komisji arbitrażowych, przekazuje

się do dalszego rozpoznania właściwym radom okręgowych izb radców prawnych, a sprawy,

w których wniesiono środki odwoławcze od decyzji prezesów okręgowych komisji arbitrażowych,

przekazuje się Krajowej Radzie Radców Prawnych. W razie uchylenia decyzji, Krajowa

Rada Radców Prawnych przekazuje sprawę właściwej radzie okręgowej izby radców prawnych.

Listy radców prawnych i listy aplikantów radcowskich, prowadzone dotychczas przez

okręgowe komisje arbitrażowe, przekazuje się wraz z aktami osobowymi właściwym radom

okręgowych izb radców prawnych do dalszego prowadzenia.

Aplikanci radcowscy, którzy w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy odbywają aplikację

radcowską, kończą tę aplikację według przepisów dotychczasowych, z tym że aplikację

radcowską prowadzą okręgowe izby radców prawnych.

1.

Ilekroć w Kodeksie cywilnym i innych ustawach jest mowa o Państwowym Arbitrażu Gospodarczym, należy przez to

rozumieć sądy gospodarcze w stosunku do podmiotów w tych przepisach wymienionych.

2.

Przepis ust. 1 nie narusza przepisów regulujących stosunki prawne między podmiotami

będącymi jednostkami gospodarki uspołecznionej.

(pominięty)

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 1989 r., z tym że art. 8 ust. 5 i art.

13 ust. 1, 5 i 6 wchodzą w życie z dniem ogłoszenia

Przepisy o skutkach wszczęcia postępowania co do osoby, majątku i zobowiązań dłużnika

lub upadłego stosuje się również do zdarzeń prawnych, które miały miejsce przed dniem

wejścia w życie ustawy.

W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wpłynął wniosek o ogłoszenie

upadłości, stosuje się przepisy dotychczasowe.

W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wpłynął wniosek o zmianę

układu lub uchylenie układu, a nie wydano jeszcze postanowienia w tym przedmiocie,

postępowanie prowadzi się według przepisów dotychczasowych.

W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy przedsiębiorca złożył oświadczenie

o otwarciu postępowania naprawczego, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wpłynął wniosek o orzeczenie

zakazu prowadzenia działalności gospodarczej, stosuje się przepisy dotychczasowe,

z tym że zakaz ten może być orzeczony na okres od roku do dziesięciu lat.

2.

W sprawach, w których po wejściu w życie ustawy wpłynął wniosek o orzeczenie zakazu

prowadzenia działalności gospodarczej, działania lub zaniechania, o których mowa w

art. 373 i art. 374 ustawy zmienianej w art. 428, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

ocenia się według przepisów ustawy obowiązującej w dniu ich wystąpienia.

3.

Jeżeli działania lub zaniechania, o których mowa w art. 373 i art. 374 ustawy zmienianej

w art. 428 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które stanowią podstawę orzeczenia

zakazu prowadzenia działalności gospodarczej, miały miejsce zarówno przed dniem wejścia

w życie ustawy, jak i po jej wejściu w życie, do oceny ich skutków stosuje się przepisy

ustawy zmienianej w art. 428 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Do dnia utworzenia Rejestru obwieszczeń, o których mowa w ustawie, dokonuje się w

Monitorze Sądowym i Gospodarczym. W postępowaniu upadłościowym wobec osób fizycznych

nieprowadzących działalności gospodarczej obwieszczenia nie podlegają opłatom.

2.

Postanowienia, zarządzenia i dokumenty, które zamieszcza się w Rejestrze do dnia utworzenia

Rejestru wykłada się w sekretariacie sądu, o czym należy uczynić wzmiankę na sentencji

postanowienia z zaznaczeniem daty wyłożenia. Jeżeli ustawa przewiduje, że termin biegnie

od dnia zamieszczenia postanowienia, zarządzenia lub dokumentu w Rejestrze do dnia

utworzenia Rejestru termin ten biegnie od dnia wyłożenia w sekretariacie sądu.

3.

Jeżeli ustawa przewiduje, że pisma lub dokumenty składa się albo można złożyć w postaci

elektronicznej do dnia utworzenia Rejestru pisma lub dokumenty składa się w postaci

papierowej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem

1)

art. 5, który wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2018 r.;

2)

art. 148 i art. 149, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2015 r.;

3)

art. 428 pkt 138 w zakresie dotyczącym art. 227, który wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.