Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 maja 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku od towarów i usług

1.

Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem od towarów i usług.

2.

Podatek od towarów i usług stanowi dochód budżetu państwa.

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o

1)

terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem

art. 2a;

2)

państwie członkowskim - rozumie się przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej;

3)

terytorium Unii Europejskiej - rozumie się przez to terytoria państw członkowskich

Unii Europejskiej, z tym że na potrzeby stosowania tej ustawy

a)

Księstwo Monako traktuje się jako terytorium Republiki Francuskiej, wyspę Man traktuje

się jako terytorium Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej,

suwerenne strefy Akrotiri i Dhekelia traktuje się jako terytorium Republiki Cypru,

b)

następujące terytoria poszczególnych państw członkowskich traktuje się jako wyłączone

z terytorium Unii Europejskiej

-

wyspę Helgoland, terytorium Buesingen - z Republiki Federalnej Niemiec,

-

Ceutę, Melillę, Wyspy Kanaryjskie - z Królestwa Hiszpanii,

-

Livigno, Campione d’Italia, włoską część jeziora Lugano - z Republiki Włoskiej,

-

-

Górę Athos - z Republiki Greckiej,

-

Wyspy Alandzkie - z Republiki Finlandii,

-

Wyspy Normandzkie - ze Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej,

c)

Gibraltar traktuje się jako wyłączony z terytorium Unii Europejskiej;

4)

terytorium państwa członkowskiego - rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące

w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;

5)

terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące

w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3;

5a

państwie członkowskim konsumpcji - rozumie się przez to państwo członkowskie, w odniesieniu

do którego zgodnie z art. 28k przyjmuje się, że na jego terytorium ma miejsce świadczenie

usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych lub usług elektronicznych;

6)

towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie

energii;

7

imporcie towarów - rozumie się przez to przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego

na terytorium Unii Europejskiej;

8

eksporcie towarów - rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych

z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez

a)

dostawcę lub na jego rzecz, lub

b)

nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów

wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych

oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do

celów prywatnych

- jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez urząd

celny określony w przepisach celnych;

9)

imporcie usług - rozumie się przez to świadczenie usług, z tytułu wykonania których

podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4;

10)

nowych środkach transportu - rozumie się przez to przeznaczone do transportu osób

lub towarów

a)

pojazdy lądowe napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów

sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata, jeżeli przejechały nie więcej niż

6000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż

6 miesięcy; za moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w

którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego

lub w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia

do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza; jeżeli

nie można ustalić dnia pierwszej rejestracji pojazdu lądowego lub dnia, w którym podlegał

on pierwszej rejestracji, za moment dopuszczenia do użytku tego pojazdu uznaje się

dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w

którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta,

b)

jednostki pływające o długości większej niż 7,5 metra, jeżeli były używane nie dłużej

niż 100 godzin roboczych na wodzie lub od momentu ich dopuszczenia do użytku upłynęło

nie więcej niż 3 miesiące, z wyjątkiem statków morskich, o których mowa w art. 83

ust. 1 pkt 1; za moment dopuszczenia do użytku jednostki pływającej uznaje się dzień,

w którym została ona wydana przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym

została po raz pierwszy użyta dla celów demonstracyjnych przez producenta,

c)

statki powietrzne o maksymalnej masie startowej większej niż 1550 kilogramów, jeżeli

były używane nie dłużej niż 40 godzin roboczych lub od momentu ich dopuszczenia do

użytku upłynęło nie więcej niż 3 miesiące, z wyjątkiem środków transportu lotniczego,

o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 6; za moment dopuszczenia do użytku statku powietrznego

uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub

dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta;

11)

podatku od wartości dodanej - rozumie się przez to podatek od wartości dodanej nakładany

na terytorium państwa członkowskiego, z wyjątkiem podatku od towarów i usług nakładanego

tą ustawą;

12)

obiektach budownictwa mieszkaniowego - rozumie się przez to budynki mieszkalne stałego

zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale

11;

13

urzędzie skarbowym - rozumie się przez to urząd skarbowy, przy pomocy którego właściwy

dla podatnika naczelnik urzędu skarbowego wykonuje swoje zadania;

14)

pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności

podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli

lub ich części, po ich

a)

wybudowaniu lub

b)

ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku

dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej;

14a)

wytworzeniu nieruchomości - rozumie się przez to wybudowanie budynku, budowli lub

ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym;

15)

działalności rolniczej - rozumie się przez to produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym

również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego,

produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych,

grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt,

ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego

oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach

i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro ”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i

chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów

i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem

rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna

okrągłego z drzew tropikalnych (PKWiU 02.20.13.0) oraz bambusa (PKWiU ex 01.29.30.0),

a także świadczenie usług rolniczych;

16)

gospodarstwie rolnym - rozumie się przez to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów

o podatku rolnym;

17)

gospodarstwie leśnym - rozumie się przez to gospodarstwo prowadzone przez podatnika,

na którym ciąży obowiązek podatkowy w podatku leśnym;

18)

gospodarstwie rybackim - rozumie się przez to prowadzenie działalności w zakresie

chowu i hodowli ryb oraz innych organizmów żyjących w wodzie;

19)

rolniku ryczałtowym - rozumie się przez to rolnika dokonującego dostawy produktów

rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczącego usługi rolnicze,

korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem

rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych;

20)

produktach rolnych - rozumie się przez to towary wymienione w załączniku nr 2 do ustawy

oraz towary wytworzone z nich przez rolnika ryczałtowego z produktów pochodzących

z jego własnej działalności rolniczej przy użyciu środków zwykle używanych w gospodarstwie

rolnym, leśnym i rybackim;

21)

usługach rolniczych - rozumie się przez to usługi wymienione w załączniku nr 2 do

ustawy;

22)

sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług

na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów;

23)

sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju - rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych

lub transportowanych przez podatnika podatku od towarów i usług lub na jego rzecz

z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju,

które jest państwem przeznaczenia dla wysyłanego lub transportowanego towaru, pod

warunkiem że dostawa dokonywana jest na rzecz

a)

podatnika podatku od wartości dodanej lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem podatku

od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów, o którym mowa w art. 9, lub

b)

innego niż wymieniony w lit. a podmiotu niebędącego podatnikiem podatku od wartości

dodanej;

24)

sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju - rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych

lub transportowanych przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz

z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju,

które jest państwem przeznaczenia dla wysyłanego lub transportowanego towaru, pod

warunkiem że dostawa jest dokonywana na rzecz

a)

podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem w rozumieniu art. 15, którzy nie

mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w

art. 9, lub

b)

innego niż wymieniony w lit. a podmiotu, niebędącego podatnikiem w rozumieniu art.

15 i niemającego obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym

mowa w art. 9;

25)

małym podatniku - rozumie się przez to podatnika podatku od towarów i usług

a)

u którego wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku

podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro,

b

prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi,

będącego agentem, zleceniobiorcą lub inną osobą świadczącą usługi o podobnym charakterze,

z wyjątkiem komisu - jeżeli kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzenia za wykonane

usługi (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej

w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 45 000 euro

b

prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi,

zarządzającego alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, będącego agentem, zleceniobiorcą

lub inną osobą świadczącą usługi o podobnym charakterze, z wyjątkiem komisu - jeżeli

kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzenia za wykonane usługi (wraz z kwotą podatku)

nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej

równowartości 45 000 euro

- przy czym przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu

euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października

poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł;

25a

usługach telekomunikacyjnych - rozumie się przez to usługi dotyczące transmisji, emisji

i odbioru sygnałów, tekstów, obrazów i dźwięków lub wszelkiego rodzaju informacji

drogą kablową, radiową, optyczną lub za pośrednictwem innych systemów elektromagnetycznych,

w tym związane z nimi przeniesienie lub cesję praw do użytkowania środków dla zapewniania

takiej transmisji, emisji i odbioru, wraz z zapewnieniem dostępu do ogólnoświatowych

sieci informacyjnych, z uwzględnieniem art. 6a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r.

ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu

podatku od wartości dodanej

(Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”;

25b

usługach nadawczych - rozumie się przez to usługi nadawcze, o których mowa w art.

6b rozporządzenia 282/2011;

26

usługach elektronicznych - rozumie się przez to usługi świadczone za pomocą środków

komunikacji elektronicznej, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011;

26a)

systemie gazowym - rozumie się przez to system gazowy znajdujący się na terytorium

Unii Europejskiej lub jakąkolwiek sieć połączoną z takim systemem;

27)

wyrobach akcyzowych - rozumie się przez to wyroby akcyzowe w rozumieniu przepisów

o podatku akcyzowym, z wyłączeniem gazu dostarczanego w systemie gazowym;

27a)

systemie elektroenergetycznym - rozumie się przez to system elektroenergetyczny w

rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1059, z późn. zm.;

27b)

wartości rynkowej - rozumie się przez to całkowitą kwotę, jaką, w celu uzyskania w

danym momencie danych towarów lub usług, nabywca lub usługobiorca na takim samym etapie

sprzedaży jak ten, na którym dokonywana jest dostawa towarów lub świadczenie usług,

musiałby, w warunkach uczciwej konkurencji, zapłacić niezależnemu dostawcy lub usługodawcy

na terytorium kraju; w przypadku gdy nie można ustalić porównywalnej dostawy towarów

lub świadczenia usług, przez wartość rynkową rozumie się

a)

w odniesieniu do towarów - kwotę nie mniejszą niż cena nabycia towarów lub towarów

podobnych, a w przypadku braku ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie

dostawy,

b)

w odniesieniu do usług - kwotę nie mniejszą niż całkowity koszt poniesiony przez podatnika

na wykonanie tych usług;

27c)

magazynie konsygnacyjnym - rozumie się przez to wyodrębnione u podatnika zarejestrowanego

jako podatnik VAT UE, o którym mowa w art. 97 ust. 4, miejsce przechowywania na terytorium

kraju towarów należących do podatnika podatku od wartości dodanej przemieszczonych

przez niego lub na jego rzecz z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium

kraju do tego miejsca, z którego podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT UE, przechowujący

towary, pobiera je, a przeniesienie prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel

następuje w momencie ich pobrania;

27d)

prowadzącym magazyn konsygnacyjny - rozumie się przez to podatnika, który przechowuje

w magazynie konsygnacyjnym towary i pobiera je z tego magazynu;

27e)

zorganizowanej części przedsiębiorstwa - rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo

wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych,

w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych,

który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące

te zadania;

27f)

czasopismach specjalistycznych - rozumie się przez to drukowane wydawnictwa periodyczne

oznaczone symbolem ISSN, objęte kodem PKWiU 58.14.1 i CN 4902, o tematyce szeroko

pojętych zagadnień odnoszących się do działalności kulturalnej lub twórczej, edukacyjnej,

naukowej lub popularnonaukowej, społecznej, zawodowej i metodycznej, regionalnej lub

lokalnej, a także przeznaczone dla osób niewidomych i niedowidzących, publikowane

nie częściej niż raz w tygodniu w postaci odrębnych zeszytów (numerów) objętych wspólnym

tytułem, których zakończenia nie przewiduje się, ukazujące się na ogół w regularnych

odstępach czasu w nakładzie nie wyższym niż 15 000 egzemplarzy, z wyjątkiem

a)

periodyków o treści ogólnej, stanowiących podstawowe źródło informacji bieżącej o

aktualnych wydarzeniach krajowych lub zagranicznych, przeznaczonych dla szerokiego

kręgu czytelników,

b)

publikacji zawierających treści pornograficzne, publikacji zawierających treści nawołujące

do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo

ze względu na bezwyznaniowość lub znieważające z tych powodów grupę ludności lub poszczególne

osoby oraz publikacji propagujących ustroje totalitarne,

c)

wydawnictw, w których co najmniej 33% powierzchni jest przeznaczone nieodpłatnie lub

odpłatnie na ogłoszenia handlowe, reklamy lub teksty reklamowe, w szczególności czasopism

informacyjno-reklamowych, reklamowych, folderów i katalogów reklamowych,

d)

wydawnictw, które zawierają głównie kompletną powieść, opowiadanie lub inne dzieło

w formie tekstu ilustrowanego lub nie, albo w formie rysunków opatrzonych opisem lub

nie,

e)

publikacji, w których więcej niż 20% powierzchni jest przeznaczone na krzyżówki, kryptogramy,

zagadki oraz inne gry słowne lub rysunkowe,

f)

publikacji zawierających informacje popularne, w szczególności porady, informacje

o znanych i sławnych postaciach z życia publicznego,

g)

czasopism, na których nie zostanie uwidoczniona wysokość nakładu;

28)

Ordynacji podatkowej - rozumie się przez to ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.;

29)

(uchylony)

30)

PKWiU ex - rozumie się przez to zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym

grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług;

31

fakturze - rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej

zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie;

32

fakturze elektronicznej - rozumie się przez to fakturę w formie elektronicznej wystawioną

i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym;

33

terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie

z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu

- zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa

w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

34

pojazdach samochodowych - rozumie się przez to pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów

o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

1.

W przypadku umów zawartych między Rzecząpospolitą Polską a państwem członkowskim lub

państwem trzecim w sprawie budowy lub utrzymania mostów transgranicznych lub wspólnych

odcinków dróg, za terytorium kraju uznaje się most lub wspólny odcinek drogi oraz

miejsce ich budowy, położone poza terytorium kraju, za które, zgodnie z umową, jest

odpowiedzialna Rzeczpospolita Polska, jeżeli w odniesieniu do tej umowy została wydana

decyzja Rady upoważniająca do stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 5 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego

systemu podatku od wartości dodanej

(Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „dyrektywą 2006/112/WE”.

2.

W przypadku umów zawartych między Rzecząpospolitą Polską a państwem członkowskim w

sprawie budowy lub utrzymania mostów transgranicznych lub wspólnych odcinków dróg,

za terytorium tego państwa członkowskiego uznaje się most lub wspólny odcinek drogi

oraz miejsce ich budowy, położone na terytorium kraju, za które, zgodnie z umową,

jest odpowiedzialne to państwo członkowskie, jeżeli w odniesieniu do tej umowy została

wydana decyzja Rady upoważniająca do stosowania środków stanowiących odstępstwo od

art. 5 dyrektywy 2006/112/WE.

3.

W przypadku umów zawartych między Rzecząpospolitą Polską a państwem trzecim w sprawie

budowy lub utrzymania mostów transgranicznych lub wspólnych odcinków dróg, za terytorium

tego państwa trzeciego uznaje się most lub wspólny odcinek drogi oraz miejsce ich

budowy, położone na terytorium kraju, za które, zgodnie z umową, jest odpowiedzialne

to państwo trzecie, jeżeli w odniesieniu do tej umowy została wydana decyzja Rady

upoważniająca do stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 5 dyrektywy 2006/112/WE.

1.

Osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna,

która

1)

posiada

a)

siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo

b)

stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, jeżeli nie posiada siedziby działalności gospodarczej na terytorium Unii

Europejskiej, albo

c)

stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej i które wybiera w celu przedłożenia zgłoszenia, jeżeli nie posiada siedziby

działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej, ale posiada więcej niż

jedno stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej

- oraz

2)

zamierza świadczyć od dnia 1 stycznia 2015 r. na rzecz osób niebędących podatnikami,

o których mowa w art. 28a ustawy wymienionej w art. 1, mających siedzibę, stałe miejsce

zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej

usługi

a)

telekomunikacyjne - dotyczące transmisji, emisji i odbioru sygnałów, tekstów, obrazów

i dźwięków lub wszelkiego rodzaju informacji drogą kablową, radiową, optyczną lub

za pośrednictwem innych systemów elektromagnetycznych, w tym związane z nimi przeniesienie

lub cesję praw do użytkowania środków dla zapewniania takiej transmisji, emisji i

odbioru, wraz z zapewnieniem dostępu do ogólnoświatowych sieci informacyjnych,

b)

nadawcze - zawierające treści audio i audiowizualne, takie jak programy radiowe lub

telewizyjne dostarczane za pośrednictwem sieci komunikacyjnych, powszechnie udostępniane

przez dostawcę usług medialnych i objęte jego odpowiedzialnością redakcyjną, przeznaczone

do jednoczesnego słuchania lub oglądania zgodnie z zaplanowanym programem,

c)

elektroniczne

- może od dnia 1 października 2014 r. do dnia 31 grudnia 2014 r. złożyć, za pomocą

środków komunikacji elektronicznej, do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście

zgłoszenie informujące o zamiarze skorzystania z procedury szczególnej rozliczania

podatku od wartości dodanej należnego z tytułu świadczenia tych usług.

2.

Zgłoszenie powinno zawierać dane, o których mowa w załączniku do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 815/2012 z dnia 13 września 2012 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (UE) nr 904/2010 w odniesieniu do

procedur szczególnych dotyczących podatników niemających siedziby, którzy świadczą

usługi telekomunikacyjne, usługi nadawcze lub usługi elektroniczne na rzecz osób niebędących

podatnikami

(Dz. Urz. UE L 249 z 14.09.2012, str. 3).

3.

Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście dokonuje identyfikacji podatnika

na potrzeby procedury, o której mowa w ust. 1, i potwierdza zgłoszenie, wykorzystując

numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od towarów

i usług.

4.

W przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej

lub osoba fizyczna, nie spełnia warunków do korzystania z procedury, o której mowa

w ust. 1, Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście wydaje postanowienie

o odmowie przyjęcia zgłoszenia informującego o zamiarze skorzystania z procedury szczególnej

rozliczania podatku od towarów i usług, na które służy zażalenie. O wydaniu postanowienia

powiadamia się również za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

5.

Osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna

zidentyfikowana na potrzeby procedury, o której mowa w ust. 1, jest obowiązana, w

okresie od dnia złożenia zgłoszenia do dnia 31 grudnia 2014 r., do niezwłocznego zawiadomienia

Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście za pomocą środków komunikacji

elektronicznej o

1)

zmianach danych objętych zgłoszeniem, z wyjątkiem tych, których aktualizacji dokonał

na podstawie art. 96 ust. 12 ustawy wymienionej w art. 1 lub ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji

podatników i płatników

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1314 oraz z 2013 r. poz. 2);

2)

zmianach, które dotyczyłyby działalności objętej procedurą, o której mowa w ust. 1,

w wyniku których przestał spełniać warunki do jej stosowania;

3)

rezygnacji z zamiaru korzystania z procedury, o której mowa w ust. 1, za pośrednictwem

Rzeczypospolitej Polskiej.

6.

W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 2 i 3, Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego

Warszawa-Śródmieście wydaje postanowienie o wygaśnięciu identyfikacji na potrzeby

procedury, o której mowa w ust. 1, na które służy zażalenie. O wydaniu postanowienia

powiadamia się również za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

1.

W przypadku uiszczenia przed dniem 1 lipca 2015 r. całości lub części zapłaty na poczet

dokonanej od tego dnia dostawy towarów, dla której podatnikiem od dnia 1 lipca 2015 r.

przestał być nabywca zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy wymienionej w art. 1, w

brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, do tej dostawy stosuje się przepis art. 17 ust.

1 pkt 7 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

2.

W przypadku uiszczenia przed dniem 1 lipca 2015 r. całości lub części zapłaty na poczet

dokonanej od tego dnia dostawy towarów, dla której podatnikiem od dnia 1 lipca 2015 r.

stał się nabywca zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, korekty rozliczenia tej zapłaty dokonuje się w rozliczeniu

za okres, w którym dokonano dostawy tych towarów.

1.

(uchylony)

2.

(uchylony)

3.

W przypadku podatników

1)

(uchylony)

2

nieposiadających siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia

działalności gospodarczej na terytorium kraju - właściwym organem podatkowym jest

Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście, zwany dalej „naczelnikiem

drugiego urzędu skarbowego”;

3

o których mowa w art. 130a pkt 2, i podmiotów zagranicznych, o których mowa w art.

131 pkt 2, zidentyfikowanych na potrzeby procedury szczególnej rozliczania VAT, o

której mowa w dziale XII w rozdziałach 6a i 7, dla których państwem członkowskim konsumpcji

jest Rzeczpospolita Polska - właściwym organem podatkowym jest Naczelnik Łódzkiego

Urzędu Skarbowego.

3a.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

Ustanowienie przedstawiciela podatkowego zgodnie z przepisami dotychczasowymi zachowuje

ważność.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

1.

W przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej

lub osoba fizyczna nieposiadająca siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca

prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej, wykonująca

czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług lub podatkiem od

wartości dodanej na terytorium Unii Europejskiej, która nie zarejestrowała swojej

działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej i wobec której nie powstaje

wymóg identyfikacji na potrzeby tych podatków na terytorium państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, zamierza świadczyć od dnia 1 stycznia 2015 r. na rzecz osób niebędących

podatnikami, o których mowa w art. 28a ustawy wymienionej w art. 1, mających siedzibę,

stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w innym państwie członkowskim

Unii Europejskiej usługi

1)

telekomunikacyjne - dotyczące transmisji, emisji i odbioru sygnałów, tekstów, obrazów

i dźwięków lub wszelkiego rodzaju informacji drogą kablową, radiową, optyczną lub

za pośrednictwem innych systemów elektromagnetycznych, w tym związane z nimi przeniesienie

lub cesję praw do użytkowania środków dla zapewniania takiej transmisji, emisji i

odbioru, wraz z zapewnieniem dostępu do ogólnoświatowych sieci informacyjnych lub

2)

nadawcze - zawierające treści audio i audiowizualne, takie jak programy radiowe lub

telewizyjne dostarczane za pośrednictwem sieci komunikacyjnych, powszechnie udostępniane

przez dostawcę usług medialnych i objęte jego odpowiedzialnością redakcyjną, przeznaczone

do jednoczesnego słuchania lub oglądania zgodnie z zaplanowanym programem

- może od dnia 1 października 2014 r. do dnia 31 grudnia 2014 r. złożyć, za pomocą

środków komunikacji elektronicznej, do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście

zgłoszenie informujące o zamiarze skorzystania z procedury szczególnej rozliczania

podatku od towarów i usług lub podatku od wartości dodanej, należnego z tytułu świadczenia

tych usług.

2.

Zgłoszenie powinno zawierać w szczególności: nazwę podmiotu zagranicznego, jego adres

wraz z kodem pocztowym, adres poczty elektronicznej, adres strony internetowej należącej

do tego podmiotu, numer podatkowy przyznany mu w państwie siedziby działalności gospodarczej

lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli jest tam nadawany,

oraz oświadczenie podmiotu zagranicznego, że nie został on zidentyfikowany na potrzeby

podatku od towarów i usług lub podatku od wartości dodanej na terytorium Unii Europejskiej.

3.

Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście, potwierdzając zgłoszenie,

nadaje za pomocą środków komunikacji elektronicznej numer identyfikacyjny na potrzeby

rozliczania wykonywanych przez niego usług telekomunikacyjnych lub usług nadawczych.

4.

W przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej

lub osoba fizyczna, nie spełnia warunków do korzystania z procedury, o której mowa

w ust. 1, Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście wydaje postanowienie

o odmowie przyjęcia zgłoszenia informującego o zamiarze skorzystania z procedury,

o której mowa w ust. 1, na które służy zażalenie. O wydaniu postanowienia powiadamia

się również za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

5.

Osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna

zidentyfikowana na potrzeby procedury, o której mowa w ust. 1, jest obowiązana, w

okresie od dnia złożenia zgłoszenia do dnia 31 grudnia 2014 r., do niezwłocznego zawiadomienia

Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście za pomocą środków komunikacji

elektronicznej o

1)

zmianach danych objętych zgłoszeniem, o którym mowa w ust. 1;

2)

zmianach, które dotyczyłyby działalności objętej procedurą, o której mowa w ust. 1,

w wyniku których przestał spełniać warunki do jej stosowania;

3)

rezygnacji z zamiaru korzystania z procedury, o której mowa w ust. 1, za pośrednictwem

Rzeczypospolitej Polskiej.

6.

W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 2 i 3, Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego

Warszawa-Śródmieście wydaje postanowienie o wygaśnięciu identyfikacji na potrzeby

procedury, o której mowa w ust. 1, na które służy zażalenie. O wydaniu postanowienia

powiadamia się również za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

W przypadku zawarcia przed dniem 1 lipca 2015 r. umowy lub umów, w ramach których

występują dostawy towarów wymienionych w poz. 28a-28c załącznika nr 11 do ustawy wymienionej

w art. 1, przepisy art. 17 ust. 1c-1e ustawy wymienionej w art. 1 stosuje się odpowiednio

do tych dostaw dokonanych od dnia 1 lipca 2015 r., jeżeli łączna wartość tych dostaw,

bez kwoty podatku, przekracza od dnia 1 lipca 2015 r. kwotę 20 000 zł.

Ulgi i zwolnienia podatkowe udzielone na podstawie odrębnych ustaw nie mają zastosowania

do podatku od towarów i usług.

W okresie od dnia 1 kwietnia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. wewnątrzwspólnotowa

dostawa towarów, o której mowa w art. 13 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

dotychczasowym, występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa

w art. 15 ustawy zmienianej w art. 1, niekorzystający ze zwolnienia od podatku na

podstawie art. 113 ust. 1 i 9 tej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2013 r.

Podmioty zagraniczne, o których mowa w art. 132 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1,

w brzmieniu dotychczasowym, które zostały zidentyfikowane zgodnie z art. 132 ust.

5 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, uznaje się za zidentyfikowane

na potrzeby procedury szczególnej rozliczania VAT, o której mowa w dziale XII w rozdziale

7 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Do wierzytelności powstałych przed dniem 1 lipca 2015 r., których nieściągalność zgodnie

z art. 89a ust. 1a ustawy wymienionej w art. 1 została uprawdopodobniona po dniu 31

grudnia 2012 r., mogą mieć zastosowanie przepisy art. 89a i art. 89b ustawy wymienionej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają

1)

odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)

eksport towarów;

3

import towarów na terytorium kraju;

4)

wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)

wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

2.

Czynności określone w ust. 1 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały

wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

3.

Opodatkowaniu podatkiem podlegają również towary w przypadku, o którym mowa w art.

14. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione

w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane

za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub

przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W okresie od dnia 1 kwietnia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.

1)

warunek, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, jest spełniony, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik,

o którym mowa w art. 15 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym;

2)

warunek, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, jest spełniony, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym

mowa w art. 15 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, niekorzystający

ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

dotychczasowym.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w wykazie, o którym mowa w art. 105c

ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, uwzględnia

podmioty, które złożyły kaucję gwarancyjną przed dniem 1 października 2013 r., z wyjątkiem

podmiotów, które przed tym dniem złożyły wniosek o zwrot kaucji gwarancyjnej w całości.

2.

Jeżeli wniosek o zwrot kaucji gwarancyjnej złożono przed dniem 1 października 2013 r.,

zwrot kaucji następuje nie później niż po upływie 10 dni od dnia złożenia tego wniosku.

3.

Termin 12 miesięcy, o którym mowa w art. 105b ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w

brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, liczy się od dnia 1 października 2013 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 1 lit. a, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia

2014 r.;

2)

art. 3 i art. 4, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2014 r.

1.

Przepis art. 90c ustawy wymienionej w art. 1 ma zastosowanie do towarów i usług nabytych

od dnia 1 stycznia 2016 r.

2.

W przypadku nakładów poniesionych przed dniem 1 stycznia 2016 r. na nabycie, w tym

na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej

majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, do których miał zastosowanie art. 90a ustawy

wymienionej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, korekty kwoty podatku naliczonego

w pozostałym jej okresie dokonuje się na zasadach określonych w art. 90c ustawy wymienionej

w art. 1.

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1)

transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa;

2)

czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.

3)

(uchylony)

1.

W przypadku czynności wykonanych przed dniem 1 stycznia 2014 r. obowiązek podatkowy

powstaje zgodnie z art. 19-21 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym

przed tym dniem.

2.

Czynność, dla której w związku z jej wykonywaniem ustalane są następujące po sobie

terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się na potrzeby stosowania ust. 1 za wykonaną

z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do

momentu zakończenia wykonywania tej czynności. Czynność wykonywaną w sposób ciągły

przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej wykonywaniem w danym roku

nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego

roku podatkowego, do momentu zakończenia wykonywania tej czynności.

3.

W przypadku czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 3 i 4 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które zostaną wykonane po dniu 31

grudnia 2013 r., dla których przed dniem 1 stycznia 2014 r. wystawiono fakturę, obowiązek

podatkowy powstaje zgodnie z art. 19 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym

przed tym dniem.

Warunek, który odnosi się do czterech poprzedzających kwartałów, o którym mowa w art.

99 ust. 3a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje

się począwszy od rozliczenia za pierwszy okres rozliczenia czwartego kwartału 2014 r.

1.

W przypadku użycia przez podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza pojazdów

samochodowych nabytych, importowanych lub wytworzonych przez podatnika przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, przy których nabyciu, imporcie lub wytworzeniu

kwotę podatku naliczonego stanowiło 50% lub 60% kwoty podatku

1)

wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika,

2)

należnego z tytułu

a)

świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy zmienianej w

art. 1 podatnikiem jest ich usługobiorca,

b)

dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy zmienianej w art.

1 podatnikiem jest ich nabywca,

c)

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,

3)

należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a ustawy zmienianej w art. 1,

4)

wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o

którym mowa w art. 33b ustawy zmienianej w art. 1, oraz z decyzji, o których mowa

w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 tej ustawy

- nie więcej jednak niż odpowiednio 5000 zł lub 6000 zł, nie stosuje się przepisu

art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1.

2.

Na potrzeby ust. 1 przepis art. 8 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio.

Informacje podsumowujące w obrocie krajowym, o których mowa w art. 101a ust. 1 ustawy

wymienionej w art. 1, składa się za okresy rozliczeniowe, które przypadają od dnia

1 lipca 2015 r.

1.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie

prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również

1)

przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu

takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za

odszkodowanie;

2)

wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym

charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej

płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych

tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;

3)

wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również

wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;

4)

wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant

zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;

5)

ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie

spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego

lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,

a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności

lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka

spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;

6)

oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;

7)

zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

2.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie

nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności

1)

przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w

tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni

i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2)

wszelkie inne darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty

podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia

tych towarów lub ich części składowych.

3

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek,

jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

4.

Przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane

przez podatnika jednej osobie towary

1)

o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik

prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;

2)

których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa

cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia,

określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

7

Przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się identyfikowalne jako próbka egzemplarz

towaru lub jego niewielką ilość, które pozwalają na ocenę cech i właściwości towaru

w jego końcowej postaci, przy czym ich przekazanie (wręczenie) przez podatnika

1)

ma na celu promocję tego towaru oraz

2)

nie służy zasadniczo zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie danego towaru,

chyba że zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest nieodłącznym elementem promocji tego

towaru i ma skłaniać tego odbiorcę do zakupu promowanego towaru.

8.

W przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób,

że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy,

uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach.

9.

Przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne umowy o podobnym charakterze, o których

mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się umowy w wyniku których, zgodnie z przepisami o podatku

dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu

tych przepisów, których przedmiotami są grunty.

1.

W przypadku czynności, o których mowa w art. 7 ust. 1 i 3, podstawę opodatkowania

ustala się zgodnie z przepisami art. 29-31 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2014 r.

2.

W przypadku usług

1)

najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,

2)

ochrony osób oraz ochrony, dozoru i przechowywania mienia,

3)

stałej obsługi prawnej i biurowej,

4)

dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego

- wykonanych po dniu 31 grudnia 2013 r., w odniesieniu do których usługodawca otrzymał

przed dniem 1 stycznia 2014 r. całość lub część należności, w stosunku do której obowiązek

podatkowy powstał zgodnie z art. 19 ust. 11 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2014 r., do podstawy opodatkowania określanej

zgodnie z przepisami art. 29a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie wlicza się tej należności.

Przepisy działu Xa ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

stosuje się do dostaw towarów dokonanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

W przypadku pojazdów, o których mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nabytych, importowanych lub wytworzonych

przez podatnika, lub używanych na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej

umowy o podobnym charakterze przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

1)

ewidencję, o której mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, prowadzi się począwszy od dnia, w którym poniesiono pierwszy,

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, wydatek związany z tymi pojazdami;

2)

informację, o której mowa w art. 86a ust. 12 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, składa się w terminie 7 dni od dnia, w którym poniesiono

pierwszy, od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, wydatek związany z tymi pojazdami.

W przypadku kaucji gwarancyjnych, o których mowa w art. 105b ust. 3 pkt 1 ustawy wymienionej

w art. 1, złożonych przed dniem 1 lipca 2015 r., odsetki, o których mowa w art. 105b

ust. 9a ustawy wymienionej w art. 1, nalicza się od dnia 1 lipca 2015 r.

1.

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie

na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości

prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również

1)

przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w

jakiej dokonano czynności prawnej;

2)

zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności

lub sytuacji;

3)

świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego

w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

2.

Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również

1

użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność

gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego

pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków

spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków

stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do

obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu

lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;

2)

nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym

byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i

ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza

podatnika.

2a.

W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej,

bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył

te usługi.

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5

Przepis ust. 2 pkt 1 nie ma zastosowania w przypadku użycia pojazdów samochodowych

do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwało,

w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku

naliczonego, obliczoną zgodnie z art. 86a ust. 1, z tytułu

1)

nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów lub

2)

nabycia, importu lub wytworzenia części składowych do tych pojazdów, jeżeli z tytułu

nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów podatnikowi nie przysługiwało prawo

do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

6

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i ust. 5, za nabycie towarów uznaje się

również przyjęcie ich w używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub

innej umowy o podobnym charakterze.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 16, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 9, pkt 12 i pkt 14, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.

W okresie od dnia 1 kwietnia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., w zakresie podatku

od towarów i usług z tytułu importu towarów, przepisy celne dotyczące poboru i wymiaru

cła stosuje się zgodnie z art. 38 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 odpowiednio również

do podatników, o których mowa w art. 17 ust. 1b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2013 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 4 w zakresie art. 105b ust. 1-7 i 10 oraz art. 6 ust. 2, które wchodzą

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 7, który wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu,

w którym upływa 14. dzień od dnia ogłoszenia;

3)

art. 3-5, które wchodzą w życie z dniem 31 grudnia 2013 r.

1.

Dodatkowe badanie techniczne, o którym mowa w art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, powinno być przeprowadzone w terminie

najbliższego obowiązkowego okresowego badania technicznego, nie później jednak niż

przed upływem 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Jeżeli przed terminem najbliższego obowiązkowego okresowego badania technicznego lub

przed upływem 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy pojazd, o którym

mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, jest przedmiotem dostawy, dodatkowe badanie techniczne, o którym mowa w art.

86a ust. 10 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

powinno być przeprowadzone nie później niż przed dniem dokonania dostawy.

3.

Zaświadczenia wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dla pojazdów, o

których mowa w art. 86a ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,

zachowują ważność na potrzeby stosowania art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. a tej ustawy,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Przepisy art. 105b ust. 3b-3f ustawy wymienionej w art. 1 mają zastosowanie do kaucji

gwarancyjnych, o których mowa w art. 105b ust. 3 pkt 2 i 3 ustawy wymienionej w art.

1, złożonych przed dniem 1 lipca 2015 r., w przypadku gdy od tego dnia

1)

złożono wniosek w sprawie

a)

przedłużenia terminu ważności złożonej kaucji gwarancyjnej lub

b)

podwyższenia wysokości złożonej kaucji gwarancyjnej, lub

c)

zmiany formy kaucji gwarancyjnej, o której mowa w art. 105b ust. 3a ustawy wymienionej

w art. 1, jeżeli w ramach dokonywanej zmiany wystąpi co najmniej jedna z form kaucji

gwarancyjnej, o których mowa w art. 105b ust. 3 pkt 2 lub 3 ustawy wymienionej w art.

1, lub

2)

nastąpiła zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego na podstawie art. 105d ustawy

wymienionej w art. 1.

2.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, podmiot, który złożył kaucję gwarancyjną,

nie dostosuje kaucji gwarancyjnej w terminie 3 miesięcy, licząc od dnia, w którym

miała miejsce zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego, do wymogów, o których

mowa w art. 105b ust. 3b-3f ustawy wymienionej w art. 1, właściwy naczelnik urzędu

skarbowego usuwa pierwszego dnia roboczego miesiąca następującego po upływie tego

terminu podmiot z wykazu, o którym mowa w art. 105c ust. 1 ustawy wymienionej w art.

1.

1.

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie

się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej

dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż

terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego

dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że

1)

nabywcą towarów jest

a)

podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane

towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,

b)

osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a

- z zastrzeżeniem art. 10;

2)

dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy

1)

nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1,

2)

dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 2

- jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.

W okresie do dnia 31 marca 2014 r. zachowuje moc lista przewoźników lotniczych wykonujących

głównie przewozy w transporcie międzynarodowym ogłoszona przez Prezesa Urzędu Lotnictwa

Cywilnego na podstawie art. 83 ust. 1c ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

Przepisy art. 86a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

w zakresie wynikającym z upoważnienia Rzeczypospolitej Polskiej do stosowania szczególnego

środka stanowiącego odstępstwo od art. 168 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego

systemu podatku od wartości dodanej

(Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.) stosuje się w okresie obowiązywania tego upoważnienia.

Przepis art. 105b ust. 4 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie ma zastosowania do kaucji gwarancyjnych z określonym terminem ważności,

złożonych przed dniem 1 lipca 2015 r., z wyjątkiem przypadków, gdy od tego dnia złożono

wniosek w sprawie przedłużenia terminu ważności kaucji gwarancyjnej.

1.

Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9, nie występuje w przypadku,

gdy

1)

dotyczy towarów, do których miałyby odpowiednio zastosowanie przepisy art. 45 ust.

1 pkt 9, art. 80, art. 83 ust. 1 pkt 1, 3, 6, 10 i 18, z uwzględnieniem warunków określonych

w tych przepisach;

2)

dotyczy towarów innych niż wymienione w pkt 1 nabywanych przez

a)

rolników ryczałtowych dla prowadzonej przez nich działalności rolniczej,

b)

podatników, którzy wykonują jedynie czynności inne niż opodatkowane podatkiem i którym

nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

przy nabyciu towarów i usług,

c

podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust.

1 i 9,

d)

osoby prawne, które nie są podatnikami

- jeżeli całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju

nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego kwoty 50 000 zł;

3)

dostawa towarów, w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na

terytorium kraju

a

nie stanowiła u podatnika, o którym mowa w art. 15, albo nie stanowiłaby u podatnika

podatku od wartości dodanej dostawy towarów, o której mowa w art. 7, lub stanowiła

albo stanowiłaby taką dostawę towarów, ale dokonywaną przez podatnika, u którego sprzedaż

jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, albo podatnika podatku

od wartości dodanej, do którego miałyby zastosowanie podobne zwolnienia, z wyjątkiem

przypadku, gdy przedmiotem dostawy są nowe środki transportu, lub

b)

stanowiłaby dostawę towarów, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2;

4)

dostawa towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów na terytorium kraju, jest opodatkowana podatkiem od wartości dodanej

na terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów na

zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4 i 5, a nabywca posiada

dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach;

5)

dostawa towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów na terytorium kraju, jest dokonywana przez organizatora aukcji (licytacji)

oraz do dostawy tej zastosowano szczególne zasady opodatkowania podatkiem od wartości

dodanej obowiązujące w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki, stosowane

do dostaw towarów dokonywanych przez organizatora aukcji (licytacji), wyłączające

uznanie dostawy towarów za czynność odpowiadającą wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów,

pod warunkiem posiadania przez nabywcę dokumentów jednoznacznie potwierdzających nabycie

towarów na tych szczególnych zasadach.

2.

Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się, jeżeli całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów na terytorium kraju nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 50 000

zł.

3.

Przepisów ust. 1 pkt 2 i ust. 2 nie stosuje się, jeżeli przedmiotem nabycia są

1)

nowe środki transportu;

2)

wyroby akcyzowe.

4.

Przy ustalaniu wartości, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, nie wlicza się kwoty

podatku od wartości dodanej należnego lub zapłaconego na terytorium państwa członkowskiego,

z którego towary te są wysyłane lub transportowane. Do wartości, o których mowa w

zdaniu pierwszym, nie wlicza się wartości z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,

o których mowa w ust. 3.

5.

W przypadku gdy u podmiotów, u których zgodnie z ust. 1 pkt 2 nie występuje wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów, zostaje przekroczona kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 2, uznaje

się, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów ma miejsce od momentu przekroczenia tej

kwoty.

6.

Podatnicy oraz osoby prawne niebędące podatnikami, do których ma zastosowanie ust.

1 pkt 2, mogą wybrać opodatkowanie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przez złożenie

naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia o takim wyborze albo przez podanie

dokonującemu dostawy towarów numeru, o którym mowa w art. 97 ust. 10.

7.

Wybór opodatkowania, o którym mowa w ust. 6, obowiązuje przez 2 kolejne lata, licząc

od dnia dokonania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dla którego dokonano takiego

wyboru.

8.

Podatnicy, o których mowa w ust. 6, mogą ponownie skorzystać z wyłączenia, o którym

mowa w ust. 1, jeżeli zawiadomią pisemnie naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji

z opodatkowania przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują z opodatkowania, nie

wcześniej jednak niż po upływie terminu określonego w ust. 7.

9.

(uchylony)

1.

Do rozliczeń za okresy rozliczeniowe, które upływają w dniu 31 grudnia 2013 r., stosuje

się przepisy art. 86 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem

1 stycznia 2014 r.

2.

W okresie od dnia 1 kwietnia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. prawo do obniżenia

kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowego

nabycia towarów, dostawy towarów oraz świadczenia usług, dla których podatnikiem jest

nabywca towarów lub usług, powstaje w rozliczeniu za okres, o którym mowa w art. 86

ust. 10 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, pod warunkiem uwzględnienia przez podatnika

kwoty podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej, w której

jest on obowiązany rozliczyć podatek należny z tego tytułu.

1.

Przepisy art. 90b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

stosuje się do pojazdów samochodowych nabytych, importowanych lub wytworzonych przez

podatnika od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Przepisy art. 90b ust. 1 pkt 2 oraz ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, stosuje się również odpowiednio do sprzedaży pojazdów samochodowych,

o których mowa w art. 7.

1.

Podmioty, które przed dniem 1 lipca 2015 r. złożyły kaucję gwarancyjną, o której mowa

w art. 105b ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, i kaucja

ta została przyjęta przed tym dniem, dokonujące od dnia 1 lipca 2015 r. dostawy towarów,

o których mowa w poz. 10 i 11 załącznika nr 13 do ustawy wymienionej w art. 1, są

obowiązane do dnia 30 września 2015 r. podwyższyć kaucję gwarancyjną do wysokości

wynikającej z art. 105b ust. 2 pkt 2 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

2.

Do dnia podwyższenia kaucji gwarancyjnej, nie później jednak niż do dnia 30 września

2015 r., w przypadkach, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 105a ust.

3 pkt 3 lit. b, art. 105b ust. 2 i ust. 5 pkt 3, art. 105c ust. 5 pkt 2, ust. 6 i

ust. 9 pkt 2 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

3.

W okresie do dnia podwyższenia kaucji gwarancyjnej do wysokości 10 000 000 zł, nie

później jednak niż do dnia 30 września 2015 r., w przypadku gdy podmioty, które przed

dniem 1 lipca 2015 r. wniosły kaucję gwarancyjną, o której mowa w art. 105b ust. 1

ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, w wysokości 3 000 000 zł

i kaucja ta została przyjęta przed dniem 1 lipca 2015 r., dokonują od tego dnia dostawy

towarów, o których mowa w poz. 10 i 11 załącznika nr 13 do ustawy wymienionej w art.

1, stosuje się przepisy art. 105a ust. 3 pkt 3 i art. 105c ust. 5 i 6 ustawy wymienionej

w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

1.

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art.

5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku

od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium

państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary

te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w

ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym

również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary

te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

2.

Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust.

1 pkt 4, ma zastosowanie również do przemieszczenia towarów przez siły zbrojne Państw-Stron

Traktatu Północnoatlantyckiego lub przez towarzyszący im personel cywilny z terytorium

państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, w przypadku

gdy towary nie zostały przez nich nabyte zgodnie ze szczególnymi zasadami regulującymi

opodatkowanie podatkiem od wartości dodanej na krajowym rynku jednego z państw członkowskich

dla sił zbrojnych Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego, jeżeli import tych

towarów nie mógłby korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 45 ust. 1 pkt 9.

1.

Do dokumentowania czynności dokonanych przed dniem 1 stycznia 2014 r. stosuje się

przepisy art. 106 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed tym

dniem, oraz przepisy wydane na jego podstawie, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Do wystawiania faktur korygujących faktury wystawione przed dniem 1 stycznia 2014 r.

i faktury wystawione zgodnie z ust. 1 oraz do wystawiania faktur będących duplikatami

takich faktur stosuje się odpowiednio przepisy art. 106j-106l ustawy zmienianej w

art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

3.

Akceptację przesyłania faktur w formie elektronicznej, wyrażoną na podstawie przepisów

obowiązujących przed dniem 1 stycznia 2014 r., uznaje się za akceptację stosowania

faktur elektronicznych, o której mowa w art. 106n ust. 1 ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych

przez podatnika do dnia 30 czerwca 2015 r. paliw silnikowych, oleju napędowego oraz

gazu, wykorzystywanych do napędu

1)

samochodów osobowych;

2)

innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej

nieprzekraczającej 3,5 tony, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem

dla kierowcy wynosi

a)

1 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 425 kg,

b)

2 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 493 kg,

c)

3 lub więcej - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 500 kg.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy pojazdów samochodowych, które są wykorzystywane przez podatnika

wyłącznie do działalności gospodarczej.

3.

Dopuszczalna ładowność pojazdu oraz liczba miejsc (siedzeń), o których mowa w ust.

1 pkt 2, są określane na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu

drogowym. Pojazdy, które w dokumentach, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie mają

określonej dopuszczalnej ładowności lub liczby miejsc, uznaje się również za samochody

osobowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

1.

Przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, przez podatnika podatku od

wartości dodanej lub na jego rzecz nie uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów,

w przypadku gdy

1)

towary są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, dla których

miejscem dostawy zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 jest terytorium kraju, jeżeli towary

te są przemieszczane przez tego podatnika dokonującego ich dostawy lub na jego rzecz;

2)

przemieszczenie towarów następuje w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;

3)

towary są przemieszczane na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie części

transportu pasażerów, o której mowa w art. 22 ust. 5, z przeznaczeniem dokonania ich

dostawy przez tego podatnika lub na jego rzecz na pokładach tych pojazdów;

4

towary mają być przedmiotem czynności odpowiadającej eksportowi towarów dokonanej

przez tego podatnika na terytorium państwa członkowskiego, z którego są przemieszczane

na terytorium kraju;

5

towary mają być przedmiotem czynności odpowiadającej wewnątrzwspólnotowej dostawie

towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 i 2, dokonanej przez tego podatnika na terytorium

państwa członkowskiego, z którego są przemieszczane na terytorium kraju;

6

towary mają być przedmiotem wykonanych na terytorium kraju na rzecz tego podatnika

usług polegających na ich wycenie lub wykonaniu na nich prac, pod warunkiem że towary

po wykonaniu tych usług zostaną z powrotem przemieszczone na terytorium państwa członkowskiego,

z którego zostały pierwotnie wywiezione;

7

towary mają być czasowo używane na terytorium kraju w celu świadczenia usług przez

tego podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium państwa

członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu;

8)

towary mają być czasowo używane przez tego podatnika na terytorium kraju, nie dłużej

jednak niż przez 24 miesiące, pod warunkiem że import takich towarów z terytorium

państwa trzeciego na terytorium kraju z uwagi na ich przywóz czasowy byłby zwolniony

od cła;

9)

przemieszczeniu podlega gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym,

energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej.

2.

W przypadku gdy ustaną okoliczności, o których mowa w ust. 1, przemieszczenie towarów

uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

1.

Przemieszczenie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, przez podatnika podatku od

wartości dodanej lub na jego rzecz, nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej

lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, do

magazynu konsygnacyjnego w celu ich dostawy prowadzącemu magazyn konsygnacyjny, oraz

dostawę tych towarów, uważa się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa

w art. 9 ust. 1, u prowadzącego magazyn konsygnacyjny, pod warunkiem że

1)

podatnik podatku od wartości dodanej nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny

lub zwolniony;

2)

przechowywane w magazynie konsygnacyjnym towary są przeznaczone do działalności produkcyjnej

lub usługowej, z wyłączeniem działalności handlowej, przez prowadzącego magazyn konsygnacyjny;

3)

prowadzący magazyn konsygnacyjny, przed pierwszym wprowadzeniem przez podatnika podatku

od wartości dodanej towarów do tego magazynu, złożył w formie pisemnej naczelnikowi

urzędu skarbowego zawiadomienie o zamiarze prowadzenia magazynu konsygnacyjnego zawierające

a)

dane podatnika podatku od wartości dodanej dokonującego przemieszczenia towarów do

magazynu konsygnacyjnego oraz prowadzącego magazyn konsygnacyjny, dotyczące ich nazw

lub imion i nazwisk, numerów identyfikacyjnych stosowanych na potrzeby odpowiednio

podatku od wartości dodanej i podatku, adresu siedziby działalności gospodarczej lub

stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej oraz adresu, pod którym znajduje

się magazyn konsygnacyjny,

b)

oświadczenie podatnika podatku od wartości dodanej, że zamierza dokonywać przemieszczenia

towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, do magazynu konsygnacyjnego; w oświadczeniu

wskazuje się prowadzącego magazyn konsygnacyjny;

4)

prowadzący magazyn konsygnacyjny prowadzi ewidencję towarów wprowadzanych do tego

magazynu, zawierającą datę ich wprowadzenia, datę pobrania towarów z magazynu, dane

pozwalające na identyfikację towarów, a w przypadku, o którym mowa w art. 20b ust.

3 - także dane dotyczące powrotnego przemieszczenia towarów; przepis art. 109 ust.

3 stosuje się odpowiednio.

2.

Jeżeli zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie spełnia wymogów określonych

tym przepisem, naczelnik urzędu skarbowego w terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia

wzywa do jego uzupełnienia.

3.

Prowadzący magazyn konsygnacyjny jest obowiązany zawiadomić w formie pisemnej naczelnika

urzędu skarbowego o zmianach danych zawartych w zawiadomieniu, o którym mowa w ust.

1 pkt 3, w terminie 30 dni od dnia zaistnienia zmian.

4.

W przypadku gdy towary przechowywane w magazynie konsygnacyjnym nie zostały pobrane

przez okres 24 miesięcy od dnia ich wprowadzenia do tego magazynu, uznaje się, że

ich pobranie ma miejsce następnego dnia po upływie tego okresu.

5.

W przypadku stwierdzenia braku przechowywanych w magazynie konsygnacyjnym towarów

albo całkowitego ich zniszczenia uznaje się, że pobranie towarów miało miejsce w dniu,

w którym towary opuściły magazyn albo zostały zniszczone, a jeżeli nie można ustalić

tego dnia - w dniu, w którym stwierdzono ich brak albo ich zniszczenie.

6.

W przypadku użycia lub wykorzystania towarów przechowywanych w magazynie konsygnacyjnym

przed ich pobraniem z magazynu konsygnacyjnego uznaje się, że pobranie ma miejsce

w dniu użycia lub wykorzystania tych towarów.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 19 ust. 22, art. 28o, art.

82 ust. 3, art. 86 ust. 21, art. 92 ust. 1 pkt 3, art. 106 ust. 12 i art. 146d ust.

1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują moc do dnia wejścia

w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 19 ust. 22, art. 28o, art.

82 ust. 3, art. 86 ust. 21, art. 92 ust. 1 pkt 3, art. 106 ust. 12 i art. 146d ust.

1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak

niż do dnia 31 grudnia 2013 r., i mogą być zmieniane na podstawie tych przepisów.

1.

W przypadku pojazdów samochodowych będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, leasingu

lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, w stosunku do których na dzień poprzedzający dzień wejścia w życie niniejszej

ustawy kwotę podatku naliczonego stanowiła cała kwota podatku od towarów i usług wykazanego

na fakturze, nie stosuje się przepisu art. 86a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w odniesieniu do wydatków, o których mowa w

art. 86a ust. 2 pkt 2 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Przepis ust. 1 ma zastosowanie w odniesieniu do umów, o których mowa w tym przepisie

1)

bez uwzględnienia zmian umowy dokonywanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy

oraz

2)

pod warunkiem że

a)

pojazdy samochodowe będące przedmiotem tych umów zostały wydane podatnikowi przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

b)

umowa została zarejestrowana przez podatnika dokonującego odliczenia u właściwego

dla niego naczelnika urzędu skarbowego najpóźniej w terminie 30 dni od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2015 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 3-5, 8, 9,

pkt 10 lit. a - w zakresie art. 99 ust. 7 pkt 2, i pkt 18 oraz art. 6, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

1.

Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie

się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na

terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust.

2-8.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest

1)

podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych

na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

2)

osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana

na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju;

3)

podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku

od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy

są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą

zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą

akcyzą;

4)

podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż

Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki

transportu.

3.

Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika,

o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa

z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju,

które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez

niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego

nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli

mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

4.

Przemieszczenia towarów, o którym mowa w ust. 3, przez podatnika, o którym mowa w

art. 15, lub na jego rzecz nie uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów,

w przypadku gdy

1)

towary są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, dla których

miejscem dostawy zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 jest terytorium państwa członkowskiego

inne niż terytorium kraju, jeżeli towary te są przemieszczane przez tego podatnika

dokonującego ich dostawy lub na jego rzecz;

2)

przemieszczenie towarów następuje w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju;

3)

towary są przemieszczane na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie transportu

pasażerskiego wykonywanego na terytorium Unii Europejskiej z przeznaczeniem dokonania

ich dostawy przez tego podatnika na pokładach tych pojazdów;

4

towary mają być przedmiotem eksportu towarów przez tego podatnika;

5)

towary mają być przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w

ust. 1 i 2, dokonanej przez tego podatnika, jeżeli przemieszczenie towarów następuje

na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego, do

którego dokonywana jest ta wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów;

6

towary mają być przedmiotem wykonanych na terytorium państwa członkowskiego innym

niż terytorium kraju na rzecz tego podatnika usług polegających na ich wycenie lub

wykonaniu na nich prac, pod warunkiem że towary po wykonaniu tych usług zostaną z

powrotem przemieszczone na terytorium kraju;

7

towary mają być czasowo używane na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium

kraju, w celu świadczenia usług przez podatnika posiadającego siedzibę działalności

gospodarczej na terytorium kraju, który przemieścił lub na rzecz którego przemieszczono

te towary;

8)

towary mają być czasowo używane przez tego podatnika na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące, pod warunkiem

że import takich towarów z terytorium państwa trzeciego z uwagi na ich przywóz czasowy

byłby zwolniony od cła;

9)

przemieszczeniu podlega gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym,

energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej.

5.

W przypadku gdy ustaną okoliczności, o których mowa w ust. 4, przemieszczenie towarów

uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

6

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik,

o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie

art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.

7.

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje również wówczas, gdy dokonującymi dostawy

towarów są inne niż wymienione w ust. 6 podmioty, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe

środki transportu.

8.

Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów nie uznaje się dostawy towarów, o których mowa

w art. 83 ust. 1 pkt 1, 3, 6, 10 i 18, oraz towarów opodatkowanych według zasad określonych

w art. 120 ust. 4 i 5.

Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o „fakturze VAT” lub „fakturze VAT w rozumieniu

przepisów o podatku od towarów i usług”, należy przez to rozumieć fakturę, o której

mowa w art. 2 pkt 31 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu

nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku

1)

rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej;

2)

zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną wykonywania

czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego, na podstawie art. 96 ust. 6,

do zgłoszenia zaprzestania działalności naczelnikowi urzędu skarbowego.

2

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od

podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w

art. 15, będący osobą fizyczną nie wykonywał czynności podlegających opodatkowaniu

co najmniej przez 10 miesięcy. Nie dotyczy to podatników, którzy zawiesili wykonywanie

działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

4.

Przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo

do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

5.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis

z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności

podlegających opodatkowaniu, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani

załączyć informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości

i o kwocie podatku należnego, do deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący

dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

6.

Obowiązek podatkowy w przypadku, o którym mowa w ust. 1, powstaje w dniu rozwiązania

spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

7.

Dostawa towarów dokonywana przez byłych wspólników spółek, o których mowa w ust. 1

pkt 1, oraz przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, której przedmiotem

są towary objęte spisem z natury, podlega zwolnieniu od podatku przez okres 12 miesięcy

od dnia, o którym mowa w ust. 6, pod warunkiem rozliczenia podatku od towarów objętych

spisem z natury.

8

Podstawą opodatkowania jest wartość towarów podlegających spisowi z natury, ustalona

zgodnie z art. 29a ust. 2.

9.

(uchylony)

9a.

Osobom fizycznym, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oraz osobom, które były wspólnikami

spółek, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w dniu ich rozwiązania, zwanych dalej „byłymi

wspólnikami”, przysługuje prawo zwrotu różnicy podatku wykazanego w deklaracji podatkowej

za okres, w którym odpowiednio te osoby lub spółki były podatnikami zarejestrowanymi

jako podatnicy VAT czynni.

9b.

W przypadku byłych wspólników zwrotu różnicy podatku dokonuje się na podstawie złożonej

deklaracji podatkowej wraz z załączonymi do tej deklaracji

1)

umową spółki, aktualną na dzień rozwiązania spółki;

2)

wykazem rachunków bankowych byłych wspólników w banku mającym siedzibę na terytorium

kraju lub rachunków byłych wspólników w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej,

której są członkami, na które ma być dokonany zwrot różnicy podatku.

9c.

Zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w ust. 9b, dokonuje się

1)

w proporcjach wynikających z prawa do udziału w zysku określonego w umowie spółki;

jeżeli z załączonej umowy nie wynikają te udziały w zysku, przyjmuje się, że prawa

do udziału w zysku są równe;

2)

na rachunki, o których mowa w ust. 9b pkt 2.

9d.

Do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w ust. 9a, przepisy art. 87 ust. 2 zdanie

pierwsze i drugie oraz ust. 7 stosuje się odpowiednio.

9e.

W przypadku niezłożenia dokumentów, o których mowa w ust. 9b, kwota zwrotu różnicy

podatku składana jest do depozytu organu podatkowego. W przypadku gdy do deklaracji

załączono dokumenty, o których mowa w ust. 9b, ale w wykazie rachunków, o którym mowa

w tym przepisie, nie podano rachunków wszystkich byłych wspólników, do depozytu składana

jest kwota zwrotu różnicy podatku w części przypadającej byłemu wspólnikowi, którego

rachunku nie podano.

9f.

Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, złożenie do depozytu kwoty

zwrotu różnicy podatku następuje po zakończeniu weryfikacji rozliczenia podatnika

dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania

podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego

na podstawie przepisów o kontroli skarbowej.

9g.

W przypadku gdy przed upływem terminu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art.

87 ust. 2 zdanie pierwsze, złożono dokumenty, o których mowa w ust. 9b, a naczelnik

urzędu skarbowego przedłużył termin zwrotu zgodnie z art. 87 ust. 2 zdanie drugie,

i przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, urząd skarbowy wypłaca

byłym wspólnikom należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie

prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia

na raty. W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 9b, złożono na 14 dni przed

upływem terminu zwrotu lub później, odsetki, o których mowa w zdaniu pierwszym, są

naliczane od 15. dnia po dniu złożenia tych dokumentów. Odsetek nie nalicza się od

kwoty zwrotu różnicy podatku w części przypadającej byłemu wspólnikowi, którego rachunku

nie podano.

9h.

W przypadku osób fizycznych, o których mowa w ust. 9a, w stosunku do których naczelnik

urzędu skarbowego przedłużył termin zwrotu zgodnie z art. 87 ust. 2 zdanie drugie,

i przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, urząd skarbowy wypłaca

tym osobom należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej

stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

9i.

Kwota zwrotu różnicy podatku złożona w depozycie nie podlega oprocentowaniu, z zastrzeżeniem

ust. 9j.

9j.

Oprocentowanie kwoty zwrotu różnicy podatku złożonej w depozycie jest naliczane od

15. dnia po dniu złożenia dokumentów, o których mowa w ust. 9b, lub podania numeru

rachunku, o którym mowa w ust. 9e zdanie drugie.

10.

Do rozliczenia podatku od towarów objętych spisem z natury przepisy art. 99 stosuje

się odpowiednio.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2013 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 1 lit. b

- w zakresie art. 2 pkt 31 i 32, pkt 6, pkt 8 lit. b, pkt 9, pkt 16-18, 23-28, 31,

pkt 32 lit. b, d-f, pkt 33 lit. e-h, pkt 34 lit. a tiret pierwsze, drugie, piąte,

siódme i ósme, lit. b, c i e, pkt 37 lit. a tiret drugie, pkt 38 lit. a tiret pierwsze,

trzecie, czwarte i piąte oraz lit. b-l, pkt 39, pkt 40 lit. b i d, pkt 41, 42, pkt

43 lit. a, c i d, pkt 44 lit. b-d, pkt 45, pkt 46 lit. a, pkt 47 lit. a i b, pkt 48-51,

pkt 52 lit. a i c, pkt 54-56, pkt 57 lit. b i c, pkt 58 lit. a-c i lit. e, pkt 59,

pkt 61-64 i 68 oraz art. 2, art. 3, art. 7, art. 8, art. 11 ust. 1, art. 12 i art.

14, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.

1.

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej

oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa

w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

2

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców,

w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność

osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności

polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób

ciągły dla celów zarobkowych.

3.

Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje

się czynności

1)

z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.;

2)

(uchylony)

3)

z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie

tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie

czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności,

wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób

trzecich.

3a.

Przepis ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio do usług twórców i artystów wykonawców

w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanych w formie

honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw artystycznego

wykonania albo ich wykonanie, w tym również wynagradzanych za pośrednictwem organizacji

zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.

3b.

Za zgodą naczelnika urzędu skarbowego, właściwego dla osoby prawnej podatnikami mogą

być również jednostki organizacyjne osoby prawnej, będącej organizacją pożytku publicznego

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

(Dz. U. z 2016 r. poz. 239 i 395) prowadzące działalność gospodarczą, jeżeli samodzielnie sporządzają sprawozdanie

finansowe.

3c.

Sprzedażą dokonywaną przez podatników, o których mowa w ust. 3b, jest także odpłatne

przekazywanie towarów oraz świadczenie usług pomiędzy jednostkami organizacyjnymi

wchodzącymi w skład osoby prawnej.

4.

W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie

za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa

w art. 96 ust. 1.

5.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie działalność

rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.

6.

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te

organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji

których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych

umów cywilnoprawnych.

7.

(uchylony)

8.

(uchylony)

8a.

(uchylony)

8b.

(uchylony)

9.

(uchylony)

10.

(uchylony)

Przepis art. 7 stosuje się do rozliczeń za okresy rozliczeniowe rozpoczynające się

od dnia 1 stycznia 2014 r.

Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości

prawnej oraz osoby fizyczne, niebędące podatnikami, o których mowa w art. 15, dokonujące

okazjonalnie wewnątrzwspólnotowej dostawy nowych środków transportu.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2014 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 7 i 8, art.

4 i art. 6, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

1.

Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości

prawnej oraz osoby fizyczne

1)

na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów

celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone,

w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę

celną;

2)

uprawnione do korzystania z procedury celnej obejmującej uszlachetnianie czynne, odprawę

czasową, przetwarzanie pod kontrolą celną, w tym również osoby, na które, zgodnie

z odrębnymi przepisami, zostały przeniesione prawa i obowiązki związane z tymi procedurami;

3)

dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

4

nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki

a)

usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego

miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług,

do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art.

96 ust. 4,

b)

usługobiorcą jest

-

w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art.

15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana

lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,

-

w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę

działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej

na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,

posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania

zgodnie z art. 97 ust. 4;

5

nabywające towary, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki

a)

dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby

działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej

na terytorium kraju, a w przypadku dostawy towarów innych niż gaz w systemie gazowym,

energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza

przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej, podatnik ten nie jest zarejestrowany

zgodnie z art. 96 ust. 4,

b)

nabywcą jest

-

w przypadku nabycia gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym,

energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej

- podmiot zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 lub art. 97 ust. 4,

-

w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę

działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej

na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,

posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana zgodnie z art. 97 ust. 4,

c)

dostawa towarów nie jest dokonywana w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;

6)

obowiązane do zapłaty podatku na podstawie art. 42 ust. 8 lub ust. 10;

7

nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, z zastrzeżeniem ust. 1c,

jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki

a)

dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż

nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,

b

nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,

c

dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art.

122;

8

nabywające usługi w zakresie przenoszenia uprawnień do emisji gazów cieplarnianych,

o których mowa w ustawie z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów

cieplarnianych

(Dz. U. poz. 1223 oraz z 2016 r. poz. 266 i 542), jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki

a)

usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona

od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,

b)

usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15.

1a

Przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 2 stosuje się również, w przypadku gdy usługodawca

lub dokonujący dostawy towarów posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej

na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej

lub inne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy lub dokonującego

dostawy towarów, jeżeli usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada takie inne

miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, nie uczestniczy

w tych transakcjach.

1b

W przypadku gdy podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, ustanowiły przedstawiciela

podatkowego, o którym mowa w art. 18d ust. 1, podatnikiem jest ten przedstawiciel

podatkowy - w zakresie, w jakim działa w imieniu własnym na rzecz tych podmiotów.

1c

W przypadku dostaw towarów wymienionych w poz. 28a-28c załącznika nr 11 do ustawy

przepis ust. 1 pkt 7 stosuje się, jeżeli łączna wartość tych towarów w ramach jednolitej

gospodarczo transakcji obejmującej te towary, bez kwoty podatku, przekracza kwotę

20 000 zł.

1d

Za jednolitą gospodarczo transakcję, o której mowa w ust. 1c, uznaje się transakcję

obejmującą umowę, w ramach której występuje jedna lub więcej dostaw towarów wymienionych

w poz. 28a-28c załącznika nr 11 do ustawy, nawet jeżeli są one dokonane na podstawie

odrębnych zamówień lub wystawianych jest więcej faktur dokumentujących poszczególne

dostawy.

1e

Za jednolitą gospodarczo transakcję, o której mowa w ust. 1c, uznaje się również transakcję

obejmującą więcej niż jedną umowę, o której mowa w ust. 1d, jeżeli okoliczności towarzyszące

tej transakcji lub warunki, na jakich została ona zrealizowana, odbiegały od okoliczności

lub warunków zwykle występujących w obrocie towarami wymienionymi w poz. 28a-28c załącznika

nr 11 do ustawy.

1f

W przypadku wymienionym w ust. 1 pkt 7 obniżenie wartości dostaw dokonywanych w ramach

jednolitej gospodarczo transakcji, o której mowa w ust. 1c, w szczególności przez

udzielenie po ich dokonaniu nabywcy opustu lub obniżki ceny, nie wpływa na określenie

podatnika obowiązanego do rozliczenia kwoty podatku z tytułu dostawy towarów dokonywanej

w ramach tej transakcji.

1g

W przypadku gdy po otrzymaniu całości lub części zapłaty przed dokonaniem dostawy

towarów, o których mowa w załączniku nr 11 do ustawy, następuje zmiana określenia

podatnika dla tej dostawy, korekty rozliczenia zapłaty w związku z tą zmianą dokonuje

się w rozliczeniu za okres, w którym dokonano dostawy tych towarów.

2.

W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy

towarów nie rozlicza podatku należnego.

2a

Jeżeli dokonujący dostawy towarów wymienionych w poz. 28a-28c załącznika nr 11 do

ustawy, dla której zgodnie z ust. 1 pkt 7 podatnikiem jest nabywca, podjął wszelkie

niezbędne środki celem rzetelnego rozliczenia podatku od tej dostawy, nie ma on obowiązku

rozliczenia podatku z tytułu tej dostawy, także w przypadku, gdy po jej dokonaniu

ustalono, że wskutek działania podmiotu uczestniczącego w tej dostawie jako nabywca

nie były spełnione przesłanki określone w ust. 1 pkt 7, o którym to działaniu dokonujący

dostawy towarów przy zachowaniu należytej staranności nie wiedział lub nie mógł wiedzieć.

2b

Przepis ust. 2a stosuje się pod warunkiem, że zapłata należności z tytułu dostawy

towarów nastąpiła z rachunku płatniczego nabywcy, w tym przy użyciu karty płatniczej

lub podobnego instrumentu płatniczego, o ile umożliwiają one dokonującemu dostawy

towarów identyfikację składającego zlecenie płatnicze.

3.

(uchylony)

3a.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1619, z późn. zm. oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących

własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

1.

Podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1, nieposiadający siedziby działalności gospodarczej

lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego,

podlegający obowiązkowi zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny, jest obowiązany

ustanowić przedstawiciela podatkowego.

2.

Podatnik posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia

działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium

kraju może ustanowić przedstawiciela podatkowego.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

przypadki, w których nie ma obowiązku ustanawiania przedstawiciela podatkowego, uwzględniając

konieczność zapewnienia prawidłowego rozliczenia podatku przez podmioty nieposiadające

siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej

na terytorium państwa członkowskiego.

1.

Przedstawicielem podatkowym może być osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna

niemająca osobowości prawnej, jeżeli łącznie spełnia następujące warunki

1)

posiada siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju;

2)

jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny, a w przypadku, o którym mowa w art.

18d ust. 1 - jako podatnik VAT UE;

3)

przez ostatnie 24 miesiące nie zalegała z wpłatami poszczególnych podatków stanowiących

dochód budżetu państwa, przekraczającymi odrębnie w każdym podatku odpowiednio 3%

kwoty należnych zobowiązań podatkowych w poszczególnych podatkach; udział zaległości

w kwocie podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres rozliczeniowy,

którego dotyczy zaległość;

4)

przez ostatnie 24 miesiące osoba fizyczna będąca podatnikiem, a w przypadku podatników

niebędących osobami fizycznymi - osoba będąca wspólnikiem spółki cywilnej lub handlowej

niemającej osobowości prawnej, członkiem władz zarządzających, głównym księgowym,

nie została prawomocnie skazana na podstawie ustawy z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy

(Dz. U. z 2013 r. poz. 186, z późn. zm. za popełnienie przestępstwa skarbowego;

5)

jest uprawniona do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego zgodnie z przepisami

o doradztwie podatkowym lub do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych zgodnie z

przepisami o rachunkowości.

2.

Wymóg, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się również za spełniony, jeżeli łącznie

spełnione są następujące warunki

1)

podmiot uregulował, wraz z odsetkami za zwłokę, zaległości przekraczające odrębnie

w każdym podatku odpowiednio 3% kwoty należnych zobowiązań podatkowych w poszczególnych

podatkach, w terminie 30 dni od dnia powstania tych zaległości;

2)

uregulowanie zaległości zgodnie z pkt 1 w ostatnich 24 miesiącach nie dotyczyło więcej

niż dwóch okresów rozliczeniowych odrębnie w każdym podatku.

3.

Przepisu ust. 1 pkt 5 nie stosuje się do agencji celnej, jeżeli podatnik ustanawiający

ten podmiot przedstawicielem podatkowym dokonuje na terytorium kraju wyłącznie importu

towarów, których miejscem przeznaczenia jest terytorium państwa członkowskiego inne

niż terytorium kraju i wywóz z terytorium kraju jest dokonywany przez importera tych

towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

4.

Przedstawiciela podatkowego ustanawia się w drodze pisemnej umowy, która powinna zawierać

1)

nazwy stron umowy oraz ich adresy i dane identyfikacyjne na potrzeby odpowiednio podatku,

podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze;

2)

adres, pod którym będzie prowadzona i przechowywana dokumentacja na potrzeby podatku;

3)

oświadczenie podmiotu, który jest ustanawiany przedstawicielem podatkowym, o spełnieniu

warunków, o których mowa w ust. 1;

4)

zakres upoważnienia w przypadku określonym w art. 18c ust. 1 pkt 2;

5)

w przypadku, o którym mowa w art. 18d ust. 1, zgodę przedstawiciela podatkowego na

wykonywanie obowiązków i czynności podatnika, dla którego został ustanowiony, w imieniu

własnym i na rzecz tego podatnika.

1.

Przedstawiciel podatkowy wykonuje w imieniu i na rzecz podatnika, dla którego został

ustanowiony

1

obowiązki tego podatnika w zakresie rozliczania podatku, w tym w zakresie sporządzania

deklaracji podatkowych, informacji podsumowujących, o których mowa w art. 100 ust.

1, oraz informacji podsumowujących w obrocie krajowym, o których mowa w art. 101a

ust. 1, a także w zakresie prowadzenia i przechowywania dokumentacji, w tym ewidencji,

na potrzeby podatku;

2)

inne czynności wynikające z przepisów o podatku od towarów i usług, jeżeli został

do tego upoważniony w umowie.

2.

Przedstawiciel podatkowy odpowiada solidarnie z podatnikiem za zobowiązanie podatkowe,

które przedstawiciel podatkowy rozlicza w imieniu i na rzecz tego podatnika.

1.

W przypadku podatnika, który

1)

dokonuje na terytorium kraju wyłącznie importu towarów, których miejscem przeznaczenia

jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju i wywóz z terytorium

kraju jest dokonywany przez importera tych towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy

towarów, oraz

2)

nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny

- przedstawiciel podatkowy wykonuje, w imieniu własnym i na rzecz tego podatnika,

obowiązki tego podatnika, o których mowa w art. 18c ust. 1 pkt 1, oraz - jeżeli umowa

tak stanowi - inne czynności tego podatnika, o których mowa w art. 18c ust. 1 pkt

2.

2.

Podatnik, o którym mowa w ust. 1, odpowiada solidarnie z przedstawicielem podatkowym

za zobowiązanie podatkowe, które przedstawiciel podatkowy rozlicza w imieniu własnym

na rzecz tego podatnika.

Do spraw zwróconych organowi pierwszej instancji w celu dokonania wymiaru uzupełniającego,

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis art. 230 ustawy

zmienianej w art. 6, w brzmieniu dotychczasowym.

(uchylony)

1.

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi,

z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

2.

W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za wykonaną,

w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono zapłatę.

3.

Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy

płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego

odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.

Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku

z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje

się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia

tej usługi.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów, z wyjątkiem dostawy towarów,

o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2.

5.

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą

1)

otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu

a)

wydania towarów przez komitenta komisantowi na podstawie umowy komisu,

b)

przeniesienia z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu

takiego organu własności towarów w zamian za odszkodowanie,

c)

dokonywanej w trybie egzekucji dostawy towarów, o której mowa w art. 18,

d)

świadczenia, na podstawie odrębnych przepisów, na zlecenie sądów powszechnych, administracyjnych,

wojskowych lub prokuratury usług związanych z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym,

z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług,

e)

świadczenia usług zwolnionych od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37-41;

2)

otrzymania całości lub części dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze,

o których mowa w art. 29a ust. 1;

3)

wystawienia faktury w przypadkach, o których mowa w art. 106b ust. 1, z tytułu

a)

świadczenia usług budowlanych lub budowlano-montażowych,

b)

dostawy książek drukowanych (PKWiU ex 58.11.1) - z wyłączeniem map i ulotek - oraz

gazet, czasopism i magazynów, drukowanych (PKWiU ex 58.13.1 i PKWiU ex 58.14.1),

c)

czynności polegających na drukowaniu książek (PKWiU ex 58.11.1) - z wyłączeniem map

i ulotek - oraz gazet, czasopism i magazynów (PKWiU ex 58.13.1 i PKWiU ex 58.14.1),

z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług;

4)

wystawienia faktury z tytułu

a)

dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego,

b)

świadczenia usług

-

-

wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy,

-

najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,

-

ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,

-

stałej obsługi prawnej i biurowej,

-

dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego

-

z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.

6.

W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, obowiązek podatkowy powstaje w odniesieniu

do otrzymanej kwoty.

7.

W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury

lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów

wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono

takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.

8.

Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub

część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany

lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub

lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania

w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4.

9.

Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego,

z zastrzeżeniem ust. 10 i 11.

10.

W przypadku objęcia towarów procedurą celną przetwarzania pod kontrolą celną obowiązek

podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą objęcia towarów tą procedurą.

11.

W przypadku objęcia towarów procedurą celną: składu celnego, odprawy czasowej z całkowitym

zwolnieniem od należności celnych przywozowych, uszlachetniania czynnego w systemie

zawieszeń, tranzytu lub przeznaczeniem celnym - wprowadzenie towarów do wolnego obszaru

celnego lub składu wolnocłowego, jeżeli od towarów tych pobierane są opłaty wyrównawcze

lub opłaty o podobnym charakterze - obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje

z chwilą wymagalności tych opłat.

12.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

późniejsze niż wymienione w ust. 1, 5 oraz 7-11 terminy powstania obowiązku podatkowego,

uwzględniając specyfikę wykonywania niektórych czynności, uwarunkowania obrotu gospodarczego

niektórymi towarami oraz przepisy Unii Europejskiej.

Przy określaniu podstawy opodatkowania w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów

lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, do podstawy tej nie wlicza się kwot, w

stosunku do których obowiązek podatkowy powstał odpowiednio zgodnie z art. 20 ust.

3 lub 7 ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu dotychczasowym.

1

W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia

faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po

miesiącu, w którym dokonano tej dostawy, z zastrzeżeniem ust. 4 oraz art. 20a.

1a

W przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wykonywanej w sposób ciągły przez

okres dłuższy niż miesiąc uważa się ją za dokonaną z upływem każdego miesiąca do czasu

zakończenia dostawy tych towarów.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

W przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 5, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą

ustania okoliczności, o których mowa w art. 13 ust. 4.

5

W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia

faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia

miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem

wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9 oraz art. 20b. Przepis ust.

1a stosuje się odpowiednio.

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

8.

W przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 2, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą

ustania okoliczności, o których mowa w art. 12 ust. 1.

9.

W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu obowiązek podatkowy

powstaje z chwilą otrzymania tych towarów, nie później jednak niż z chwilą wystawienia

faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej.

1.

W przypadku przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 13 ust. 3, do miejsca odpowiadającego

magazynowi konsygnacyjnemu w celu ich późniejszej dostawy podatnikowi podatku od wartości

dodanej, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dostawy towarów, nie później jednak

niż z chwilą wystawienia faktury potwierdzającej tę dostawę podatnikowi podatku od

wartości dodanej, pod warunkiem że podatnik podatku od wartości dodanej jest obowiązany

wykazać dokonane przemieszczenie towarów w państwie członkowskim zakończenia transportu

lub wysyłki oraz dostawę towarów jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w miesiącu,

w którym u podatnika powstał obowiązek podatkowy z tytułu tej dostawy.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się, jeżeli

1)

przemieszczenia towarów dokonuje podatnik, który nie jest zarejestrowany jako podatnik

podatku od wartości dodanej w państwie członkowskim zakończenia transportu lub wysyłki;

2)

podatnik, który przemieszcza towary do miejsca odpowiadającego magazynowi konsygnacyjnemu,

prowadzi ewidencję towarów przemieszczanych do tego miejsca zawierającą datę ich przemieszczenia,

datę dostawy towarów podatnikowi podatku od wartości dodanej, dane pozwalające na

identyfikację towarów, a w przypadku, o którym mowa w ust. 3 - także dane dotyczące

powrotnego przemieszczenia towarów; przepis art. 109 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

3.

W przypadku powrotnego przemieszczenia towarów przez podatnika, który pierwotnie dokonał

ich przemieszczenia, lub na jego rzecz, które nie były przedmiotem dostawy zgodnie

z ust. 1, nie powstaje obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów

i wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów w odniesieniu do tych towarów.

1.

W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów, o którym mowa w art. 12a ust. 1, obowiązek

podatkowy powstaje z chwilą pobrania towarów z magazynu konsygnacyjnego, nie później

jednak niż z dniem wystawienia faktury.

2.

Z chwilą, gdy warunki określone w art. 12a ust. 1 przestają być spełnione, u podatnika,

który przemieścił towary do magazynu konsygnacyjnego, powstaje obowiązek podatkowy

w odniesieniu do towarów pozostałych w tym magazynie.

3.

W przypadku gdy w okresie 24 miesięcy od dnia wprowadzenia towarów do magazynu konsygnacyjnego

nastąpi powrotne przemieszczenie przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na

jego rzecz towarów, które zostały przez niego wprowadzone do magazynu konsygnacyjnego

i nie zostały pobrane, nie powstaje obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowym nabyciu

towarów i w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów w odniesieniu do tych towarów.

Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o „fakturze VAT” lub „fakturze VAT w rozumieniu

przepisów o podatku od towarów i usług”, należy przez to rozumieć fakturę zawierającą

dane wymagane przepisami wydanymi na podstawie art. 106 ust. 8 ustawy zmienianej w

art. 11, w brzmieniu dotychczasowym.

1

Mały podatnik może wybrać metodę rozliczeń polegającą na tym, że obowiązek podatkowy

w odniesieniu do dokonywanych przez niego dostaw towarów i świadczenia usług powstaje

1)

z dniem otrzymania całości lub części zapłaty - w przypadku dokonania dostawy towarów

lub świadczenia usług na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15, zarejestrowanego

jako podatnik VAT czynny,

2)

z dniem otrzymania całości lub części zapłaty, nie później niż 180. dnia, licząc od

dnia wydania towaru lub wykonania usługi - w przypadku dokonania dostawy towarów lub

świadczenia usług na rzecz podmiotu innego niż wymieniony w pkt 1

- po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca

miesiąca poprzedzającego okres, za który będzie stosował tę metodę, zwaną dalej „metodą

kasową”; otrzymanie zapłaty w części powoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej

części.

2

Przepis ust. 1 stosuje się do czynności wykonanych w okresie, w którym podatnik stosuje

metodę kasową.

3.

Mały podatnik może zrezygnować z metody kasowej, nie wcześniej jednak niż po upływie

12 miesięcy, w trakcie których rozliczał się tą metodą, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu

naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do końca kwartału, w którym stosował tę metodę.

4.

Mały podatnik traci prawo do rozliczania podatku metodą kasową, począwszy od rozliczenia

za miesiąc następujący po kwartale, w którym przekroczył kwotę określoną w art. 2

pkt 25.

5.

(uchylony)

6

Przepis ust. 1

1)

nie narusza przepisów art. 19a ust. 5 pkt 1 i 2;

2)

nie ma zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 20 ust. 1-4 i art. 20a.

1.

W przypadku czynności, o których mowa w art. 21 ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu

dotychczasowym, wykonanych przez małego podatnika przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 21 ustawy zmienianej w art. 11,

w brzmieniu dotychczasowym.

2.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą

z dokumentów celnych otrzymanych przez małego podatnika przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy powstaje na zasadach określonych w art. 86 ust. 16-18 ustawy zmienianej

w art. 11, w brzmieniu dotychczasowym.

3.

Zawiadomienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu

dotychczasowym, zachowuje moc dla celów stosowania metody kasowej w rozumieniu art.

21 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

4.

Mały podatnik, który wybrał stosowanie metody kasowej w rozumieniu art. 21 ust. 1

ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu dotychczasowym, przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, może z niej zrezygnować z dniem 1 stycznia 2013 r., pod warunkiem

pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego w terminie do

dnia 15 stycznia 2013 r.

5.

Mały podatnik może wybrać stosowanie metody kasowej w rozumieniu art. 21 ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, od dnia 1 stycznia 2013 r.,

pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego

w terminie do dnia 15 stycznia 2013 r.

1.

Miejscem dostawy towarów jest w przypadku

1)

towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę

lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia

wysyłki lub transportu do nabywcy;

2)

towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego,

przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz - miejsce,

w którym towary są instalowane lub montowane; nie uznaje się za instalację lub montaż

prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru

zgodnie z jego przeznaczeniem;

3)

towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują

się w momencie dostawy;

4)

dostawy towarów na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie części transportu

pasażerów wykonywanej na terytorium Unii Europejskiej - miejsce rozpoczęcia transportu

pasażerów;

5)

dostawy gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym,

energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej

do podmiotu będącego podatnikiem, który wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą,

o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności,

bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust.

6, którego głównym celem nabywania gazu, energii elektrycznej, energii cieplnej lub

chłodniczej jest odprzedaż tych towarów w takich systemach lub sieciach dystrybucji

i u którego własne zużycie takich towarów jest nieznaczne - miejsce, gdzie podmiot

taki posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w przypadku posiadania stałego

miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, do którego dostarczane są te towary

- miejsce, gdzie podmiot ten posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej,

a w przypadku braku siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia

działalności gospodarczej - miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania

lub zwykłe miejsce pobytu;

6)

dostawy gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym,

energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej,

jeżeli taka dostawa jest dokonywana do podmiotu innego niż podmiot, o którym mowa

w pkt 5 - miejsce, w którym nabywca korzysta z tych towarów i je zużywa; jeżeli wszystkie

te towary lub ich część nie są w rzeczywistości zużyte przez tego nabywcę, towary

niezużyte uważa się za wykorzystane i zużyte w miejscu, w którym nabywca posiada siedzibę

działalności gospodarczej, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności

gospodarczej, do którego dostarczane są te towary - miejsce, gdzie nabywca posiada

stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, a w przypadku braku siedziby

działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej

- miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

2

W przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób,

że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy,

przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to wysyłka lub transport tego

towaru są przyporządkowane tylko jednej dostawie; jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany

przez nabywcę, który dokonuje również jego dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub

transport są przyporządkowane dostawie dokonanej dla tego nabywcy, chyba że z warunków

dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towaru należy przyporządkować jego dostawie.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, dostawę towarów, która

1)

poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia

wysyłki lub transportu towarów;

2)

następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia

wysyłki lub transportu towarów.

4.

W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium

państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku

od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania

tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo

zaimportowania tych towarów.

5.

Na potrzeby określenia miejsca świadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 oraz art.

28i ust. 2

1)

przez część transportu pasażerów wykonaną na terytorium Unii Europejskiej rozumie

się część transportu zrealizowanego bez zatrzymania na terytorium państwa trzeciego,

od miejsca rozpoczęcia transportu pasażerów do miejsca zakończenia transportu pasażerów;

2)

przez miejsce rozpoczęcia transportu pasażerów rozumie się przewidziane pierwsze na

terytorium Unii Europejskiej miejsce przyjęcia pasażerów na pokład, w tym również

po odcinku podróży poza terytorium Unii Europejskiej;

3)

przez miejsce zakończenia transportu pasażerów rozumie się przewidziane ostatnie na

terytorium Unii Europejskiej miejsce zejścia z pokładu pasażerów, którzy zostali na

niego przyjęci na terytorium Unii Europejskiej, w tym również przed odcinkiem podróży

poza terytorium Unii Europejskiej;

4)

w przypadku podróży w obie strony, odcinek powrotny transportu uznaje się za transport

oddzielny.

6.

(uchylony)

1.

Do wierzytelności powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje

się przepisy art. 89a i art. 89b ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu dotychczasowym,

z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Przepisy art. 89a i art. 89b ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, stosuje się również do wierzytelności powstałych przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, których nieściągalność została, zgodnie z art. 89a ust. 1a ustawy

zmienianej w art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, uprawdopodobniona po dniu

31 grudnia 2012 r.

1.

W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za

dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych

towarów, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za

dokonaną na terytorium kraju, jeżeli całkowita wartość towarów innych niż wyroby akcyzowe

wysyłanych lub transportowanych do tego samego państwa członkowskiego w ramach sprzedaży

wysyłkowej z terytorium kraju, pomniejszona o kwotę podatku, jest mniejsza lub równa

w danym roku od kwoty wyrażonej w złotych, odpowiadającej kwocie ustalonej przez państwo

członkowskie przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się pod warunkiem, że całkowita wartość towarów innych niż

wyroby akcyzowe wysyłanych lub transportowanych do tego samego państwa członkowskiego

w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, pomniejszona o kwotę podatku, nie

przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej

kwocie ustalonej przez państwo członkowskie przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych

towarów.

4.

W przypadku przekroczenia kwoty, o której mowa w ust. 2, miejsce opodatkowania na

terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych

towarów obowiązuje, począwszy od dostawy, którą przekroczono tę kwotę.

5.

Podatnicy, do których ma zastosowanie ust. 2, mogą wybrać miejsce opodatkowania określone

w ust. 1 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o skorzystaniu

z tego wyboru (opcji), z zaznaczeniem nazwy państwa członkowskiego lub nazw państw

członkowskich, których zawiadomienie to dotyczy.

6.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 5, składa się co najmniej na 30 dni przed datą

dostawy, począwszy od której podatnik chce korzystać z opcji, o której mowa w ust.

5.

7.

W terminie 30 dni od pierwszej dostawy towarów po skorzystaniu z opcji, o której mowa

w ust. 5, podatnik jest obowiązany przedstawić naczelnikowi urzędu skarbowego dokument

potwierdzający o zawiadomieniu właściwego organu podatkowego w innym państwie członkowskim

o zamiarze rozliczania w tym państwie członkowskim podatku od wartości dodanej od

sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju.

8.

Opcja, o której mowa w ust. 5, obowiązuje co najmniej przez 2 lata od daty pierwszej

dostawy dokonanej w trybie przewidzianym tą opcją.

9.

W przypadku gdy po upływie okresu, o którym mowa w ust. 8, podatnik rezygnuje z korzystania

z opcji, o której mowa w ust. 5, dla jednego lub więcej państw członkowskich, jest

on obowiązany przed datą dostawy, począwszy od której rezygnuje z korzystania z tej

opcji, zawiadomić na piśmie naczelnika urzędu skarbowego o tej rezygnacji.

10.

Przeliczenia kwot, o których mowa w ust. 2 i 3, dokonuje się według ogłoszonego przez

Narodowy Bank Polski średniego kursu waluty, w której, w państwie członkowskim przeznaczenia,

kwoty te są ustalane, obowiązującego w dniu 1 maja 2004 r., w zaokrągleniu do 1000

zł.

11.

Przepisów ust. 1-9 nie stosuje się do

1)

nowych środków transportu;

2)

towarów, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.

12.

W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, której przedmiotem są wyroby

akcyzowe, dostawę towarów uznaje się w każdym przypadku za dokonaną na terytorium

państwa członkowskiego przeznaczenia.

13.

Przepisów ust. 1-9 nie stosuje się również do towarów opodatkowanych według zasad

określonych w art. 120 ust. 4 i 5.

14.

Warunkiem uznania dostawy towarów w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju

za dostawę dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia jest otrzymanie

przez podatnika, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres

rozliczeniowy, następujących dokumentów, jeżeli dokumenty te łącznie potwierdzają

dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego

przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów

1)

dokumentów przewozowych otrzymanych od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za

wywóz towarów z terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przez

podatnika przewoźnikowi;

2)

(uchylony)

3)

dokumentów potwierdzających odbiór towarów poza terytorium kraju.

15.

W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 14, nie potwierdzają jednoznacznie

dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego

przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów, dokumentami wskazującymi,

że wystąpiła dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla

wysyłanych lub transportowanych towarów, mogą być również inne dokumenty otrzymywane

przez podatnika w tego rodzaju dostawie towarów, w szczególności

1)

korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;

2)

dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter

nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie - w takim przypadku inny

dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania.

15a.

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 14 i 15, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje

tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy.

W tym przypadku podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109

ust. 3, za następny okres rozliczeniowy jako dostawę towarów na terytorium kraju,

jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres

rozliczeniowy podatnik nie otrzymał dokumentów wskazujących, że wystąpiła dostawa

towarów na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych

towarów.

15b.

Otrzymanie dokumentów po terminie, o którym mowa w ust. 15a, wskazujących, że wystąpiła

dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych

lub transportowanych towarów, uprawnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego

w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał te dokumenty.

16.

Sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju występuje również, jeżeli dla dokonania tej

sprzedaży wysyłane lub transportowane z terytorium państwa trzeciego towary zostały

sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów.

17.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór zawiadomienia, o którym mowa w ust. 5 i 9, uwzględniając

1)

konieczność prawidłowej identyfikacji podatników;

2)

wymagania związane z określoną na podstawie odrębnych przepisów wymianą informacji

o dokonywanych dostawach w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju;

3)

przepisy Unii Europejskiej.

1.

W przypadku sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za

dokonaną na terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W przypadku sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za

dokonaną poza terytorium kraju, jeżeli całkowita wartość towarów innych niż wyroby

akcyzowe, wysyłanych lub transportowanych z tego samego państwa członkowskiego na

terytorium kraju, pomniejszona o kwotę podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła

w roku podatkowym kwoty 160 000 zł.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się, pod warunkiem że całkowita wartość towarów innych niż

wyroby akcyzowe, wysyłanych lub transportowanych z tego samego państwa członkowskiego

w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju, pomniejszona o kwotę podatku od

wartości dodanej, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 160 000 zł.

4.

Podatnicy podatku od wartości dodanej, do których ma zastosowanie ust. 2, mogą wybrać

miejsce opodatkowania określone w ust. 1 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia naczelnika

urzędu skarbowego o skorzystaniu z tego wyboru (opcji).

5.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 4, składa się co najmniej na 30 dni przed datą

dostawy, począwszy od której podatnik wybiera opcję, o której mowa w ust. 4.

6.

Opcja, o której mowa w ust. 4, obowiązuje co najmniej przez 2 lata od daty pierwszej

dostawy dokonanej w trybie przewidzianym tą opcją.

7.

W przypadku gdy po upływie okresu, o którym mowa w ust. 6, podatnik rezygnuje z korzystania

z opcji, o której mowa w ust. 4, jest on obowiązany zawiadomić na piśmie naczelnika

urzędu skarbowego o tej rezygnacji.

8.

Przepisów ust. 1-7 nie stosuje się do

1)

nowych środków transportu;

2)

towarów, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.

9.

W przypadku sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju, której przedmiotem są wyroby

akcyzowe, dostawę towarów uznaje się w każdym przypadku za dokonaną na terytorium

kraju.

10.

Przepisów ust. 1-7 nie stosuje się również do

1)

towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, opodatkowanych podatkiem od wartości dodanej

w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki na zasadach odpowiadającym

regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4 i 5;

2)

towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, będących przedmiotem dostawy na aukcji

(licytacji) w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki, jeżeli dostawa

ich jest dokonywana przez organizatora aukcji (licytacji) oraz do dostawy tej zastosowano

szczególne zasady opodatkowania podatkiem od wartości dodanej obowiązujące w państwie

członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki, stosowane do dostaw towarów dokonywanych

przez organizatora aukcji (licytacji), wyłączające uznanie dostawy towarów za czynność

odpowiadającą wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów.

11.

Przepis ust. 10 stosuje się pod warunkiem posiadania przez dokonującego dostawy towarów

dokumentów jednoznacznie potwierdzających dokonanie tej dostawy na zasadach określonych

w tych przepisach.

12.

Sprzedaż wysyłkowa na terytorium kraju występuje również, jeżeli dla dokonania tej

sprzedaży wysyłane lub transportowane z terytorium państwa trzeciego towary zostały

zaimportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

13.

(uchylony)

1.

Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego,

na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.

2.

Nie wyłączając zastosowania ust. 1 w przypadku gdy nabywca, o którym mowa w art. 9

ust. 2, przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów podał numer przyznany mu przez dane

państwo członkowskie dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych inne niż państwo członkowskie,

na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów uznaje się za dokonane również na terytorium tego państwa członkowskiego,

chyba że nabywca udowodni, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów

1)

zostało opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują

się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, lub

2)

zostało uznane za opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary

znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, ze względu na zastosowanie

procedury uproszczonej w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej, o której mowa

w dziale XII.

1.

W przypadku gdy nabywcą w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów jest

1)

podatnik - przepis art. 25 ust. 2 pkt 2 stosuje się pod warunkiem wykazania przez

tego podatnika w informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1, czynności

w ramach transakcji trójstronnej dokonywanych przez niego w zakresie wewnątrzwspólnotowych

nabyć oraz wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów;

2)

podatnik lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, która nie podała, zgodnie z art.

97 ust. 10, numeru identyfikacji podatkowej poprzedzonej kodem PL - wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli nabywca dla wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów podał numer przyznany mu na potrzeby tych transakcji na terytorium państwa

członkowskiego innym niż terytorium kraju, o ile miejsce zakończenia wysyłki lub transportu

towarów nie znajduje się na terytorium kraju.

1.

Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary

znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

2.

W przypadku gdy towary zostaną objęte z momentem ich wprowadzenia na terytorium Unii

Europejskiej jedną z następujących procedur lub przeznaczeń celnych

1)

procedurą uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń,

2)

procedurą odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych,

3)

procedurą składu celnego,

4)

procedurą tranzytu, w tym także składowaniem czasowym przed nadaniem przeznaczenia

celnego,

5)

przeznaczeniem - wprowadzenie towarów do wolnego obszaru celnego lub składu wolnocłowego

- miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym

towary te przestaną podlegać tym procedurom i przeznaczeniom.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 19 ust. 22, art. 28o, art.

82 ust. 3, art. 86 ust. 21, art. 92 ust. 1 pkt 3, art. 106 ust. 12, art. 146d ust.

1 ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują moc do dnia wejścia

w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 19 ust. 22, art. 28o, art.

82 ust. 3, art. 86 ust. 21, art. 92 ust. 1 pkt 3, art. 106 ust. 12, art. 146d ust.

1 ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak

niż do dnia 31 grudnia 2013 r., i mogą być zmieniane na podstawie tych przepisów.

1.

Postępowania podatkowe, kontrole podatkowe, czynności sprawdzające oraz inne sprawy

podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług, rozpoczęte i niezakończone do dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy, podlegają załatwieniu przez naczelników urzędów

skarbowych właściwych w zakresie podatku od towarów i usług na podstawie przepisów

obowiązujących przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Zwroty podatku od towarów i usług niedokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, pozostają we właściwości naczelników urzędów skarbowych właściwych w zakresie

podatku od towarów i usług na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy.

(uchylony)

(uchylony)

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału

1)

ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to

a)

podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art.

15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu

na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

b)

osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana

lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

2)

podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych

za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art.

5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego

rzecz usług.

1

Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce,

w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej,

z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art.

28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

2.

W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności

gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności

gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności

gospodarczej.

3.

W przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności gospodarczej

lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2,

miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania

lub zwykłe miejsce pobytu.

4.

W przypadku świadczenia usług, które są przeznaczone wyłącznie na cele osobiste podatnika

lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,

członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych

lub członków stowarzyszenia, do określenia miejsca świadczenia stosuje się odpowiednio

przepisy art. 28c.

1.

Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce,

w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust.

2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i art. 28h-28n.

2.

W przypadku gdy usługi są świadczone ze stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej

usługodawcy znajdującego się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej,

miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

3.

W przypadku gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego

miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia

usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce

pobytu.

Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami przez pośredników

działających w imieniu i na rzecz osób trzecich jest miejsce, w którym dokonywana

jest podstawowa transakcja.

Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych

przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania

w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca

przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług

przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i

nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.

1.

Miejscem świadczenia usług transportu pasażerów jest miejsce, gdzie odbywa się transport,

z uwzględnieniem pokonanych odległości.

1a.

Miejscem świadczenia usług transportu towarów na rzecz podatnika

1)

posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej, stałe miejsce

prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego są świadczone te usługi, a w przypadku

braku takiej siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności

gospodarczej posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe

miejsce pobytu, jeżeli transport ten jest wykonywany w całości poza terytorium Unii

Europejskiej, jest terytorium znajdujące się poza terytorium Unii Europejskiej;

2)

posiadającego na terytorium państwa trzeciego siedzibę działalności gospodarczej,

stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego są świadczone te

usługi, a w przypadku braku takiej siedziby działalności gospodarczej lub stałego

miejsca prowadzenia działalności gospodarczej posiadającego na terytorium państwa

trzeciego stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, jeżeli transport

ten jest wykonywany w całości na terytorium kraju, jest terytorium kraju.

2.

Miejscem świadczenia usług transportu towarów na rzecz podmiotów niebędących podatnikami

jest miejsce, w którym odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości,

z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Miejscem świadczenia usług transportu towarów, którego rozpoczęcie i zakończenie ma

miejsce odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich, na rzecz podmiotów

niebędących podatnikami jest miejsce, gdzie transport towarów się rozpoczyna.

4.

Miejsce rozpoczęcia transportu, o którym mowa w ust. 3, oznacza miejsce, w którym

faktycznie rozpoczyna się transport towarów, niezależnie od pokonanych odległości

do miejsca, gdzie znajdują się towary.

5.

Miejsce zakończenia transportu, o którym mowa w ust. 3, oznacza miejsce, w którym

faktycznie kończy się transport towarów.

1.

Miejscem świadczenia usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe,

edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych

związanych z usługami wstępu na te imprezy, świadczonych na rzecz podatnika, jest

miejsce, w którym te imprezy faktycznie się odbywają.

2.

Miejscem świadczenia usług w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji,

rozrywki oraz podobnych usług, takich jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych

do tych usług, w tym świadczenia usług przez organizatorów usług w tych dziedzinach,

świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, jest miejsce, w którym ta

działalność faktycznie jest wykonywana.

W przypadku świadczenia na rzecz podmiotów niebędących podatnikami usług

1)

pomocniczych do usług transportowych, takich jak załadunek, rozładunek, przeładunek

lub podobnych usług,

2)

wyceny rzeczowego majątku ruchomego oraz na rzeczowym majątku ruchomym

- miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym usługi są faktycznie wykonywane.

1.

Miejscem świadczenia usług restauracyjnych i cateringowych jest miejsce, w którym

usługi są faktycznie wykonywane, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W przypadku gdy usługi restauracyjne i cateringowe są faktycznie wykonywane na pokładach

statków, statków powietrznych lub pociągów podczas części transportu pasażerów wykonanej

na terytorium Unii Europejskiej, miejscem świadczenia usług jest miejsce rozpoczęcia

transportu pasażerów.

1.

Miejscem świadczenia usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu jest miejsce,

w którym te środki transportu są faktycznie oddawane do dyspozycji usługobiorcy.

2.

Przez krótkoterminowy wynajem środków transportu, o którym mowa w ust. 1, rozumie

się ciągłe posiadanie środka transportu lub korzystanie z niego przez okres nieprzekraczający

30 dni, a w przypadku jednostek pływających - przez okres nieprzekraczający 90 dni.

3

Miejscem świadczenia usług polegających na wynajmie, innym niż wynajem krótkoterminowy,

środków transportu na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, gdzie

usługobiorca posiada siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu,

z zastrzeżeniem ust. 4.

4

Miejscem świadczenia usługi wynajmu statku rekreacyjnego, innego niż wynajem krótkoterminowy,

na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym statek rekreacyjny

jest faktycznie oddawany do dyspozycji usługobiorcy, pod warunkiem że usługodawca

faktycznie świadczy tę usługę ze swojej siedziby działalności gospodarczej lub stałego

miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, znajdujących się w tym miejscu.

Miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług elektronicznych

na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym podmioty te posiadają

siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

W przypadku świadczenia na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, posiadających

siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu poza terytorium Unii

Europejskiej, usług

1)

sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji, przeniesienia lub cesji praw

autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych, oddania do używania

wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego, albo innych

pokrewnych praw,

2)

reklamy,

3)

doradczych, inżynierskich, prawniczych, księgowych oraz usług podobnych do tych usług,

4)

przetwarzania danych, dostarczania informacji oraz usług tłumaczeń,

5)

bankowych, finansowych, ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, z wyjątkiem wynajmu

sejfów przez banki,

6)

dostarczania (oddelegowania) personelu,

7)

wynajmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze, których przedmiotem są rzeczy

ruchome, z wyjątkiem środków transportu, za które uznaje się również przyczepy i naczepy

oraz wagony kolejowe,

8)

(uchylony)

9)

(uchylony)

10)

(uchylony)

11)

polegających na zapewnieniu dostępu do systemów gazowych, systemów elektroenergetycznych

lub do sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej,

12)

przesyłowych

a)

gazu w systemie gazowym,

b)

energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym,

c)

energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej,

13)

bezpośrednio związanych z usługami, o których mowa w pkt 11 i 12,

14)

polegających na zobowiązaniu się do powstrzymania się od dokonania czynności lub posługiwania

się prawem, o których mowa w pkt 1-13

- miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie podmioty te posiadają siedzibę, stałe

miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

(uchylony)

1.

W przypadku świadczenia usług turystyki, o których mowa w art. 119 ust. 1, miejscem

świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej,

z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

W przypadku, gdy usługi turystyki, o których mowa w art. 119 ust. 1, są świadczone

ze stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy znajdującego

się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia

usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

3.

W przypadku gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego

miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia

usług turystyki, o których mowa w art. 119 ust. 1, jest miejsce, w którym posiada

on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

inne niż wskazane w art. 22-26 i art. 28b-28n miejsce świadczenia przy dostawie towarów,

wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów, imporcie towarów i świadczeniu usług, uwzględniając

specyfikę świadczenia niektórych usług, dostawy niektórych towarów, wewnątrzwspólnotowego

nabycia lub importu niektórych towarów oraz przepisy Unii Europejskiej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

(uchylony)

1.

Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119

oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy

towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy

lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami

o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub

usług świadczonych przez podatnika.

2.

W przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania

jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia - koszt

wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o

której mowa w art. 13 ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 4.

4.

W przypadku przemieszczenia towarów, w stosunku do którego obowiązek podatkowy powstaje

na podstawie art. 20a ust. 1, podstawę opodatkowania ustala się zgodnie z ust. 1,

6, 7, 10 i 11.

5.

W przypadku świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2, podstawą opodatkowania

jest koszt świadczenia tych usług poniesiony przez podatnika.

6.

Podstawa opodatkowania obejmuje

1)

podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;

2)

koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,

pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

7.

Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot

1)

stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

2)

udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie

sprzedaży;

3)

otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych

w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika

w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

8.

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich

budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

9.

Przepisu ust. 8 nie stosuje się do czynności oddania w użytkowanie wieczyste gruntu,

dokonywanego z równoczesną dostawą budynków lub budowli trwale z gruntem związanych

albo części takich budynków lub budowli.

10.

Podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o

1)

kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;

2)

wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;

3)

zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli

do niej nie doszło;

4)

wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze,

o których mowa w ust. 1.

11.

Do podstawy opodatkowania nie wlicza się wartości opakowania, jeżeli podatnik dokonał

dostawy towaru w opakowaniu zwrotnym, pobierając kaucję za to opakowanie lub określając

taką kaucję w umowie dotyczącej dostawy towaru.

12.

W przypadku niezwrócenia przez nabywcę opakowania, o którym mowa w ust. 11, podstawę

opodatkowania podwyższa się o wartość tego opakowania

1)

w dniu następującym po dniu, w którym umowa przewidywała zwrot opakowania - jeżeli

tego opakowania nie zwrócono w terminie określonym w umowie;

2)

60. dnia od dnia wydania opakowania - jeżeli w umowie nie określono terminu zwrotu

tego opakowania.

13.

W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania,

w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje

się pod warunkiem posiadania przez podatnika, uzyskanego przed upływem terminu do

złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru

lub usługobiorca otrzymał fakturę korygującą, potwierdzenia otrzymania faktury korygującej

przez nabywcę towaru lub usługobiorcę, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia

otrzymania przez nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej po terminie złożenia

deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia

faktury korygującej za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.

14.

Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie

podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano

kwotę podatku wyższą niż należna.

15.

Warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez

nabywcę towaru lub usługobiorcę nie stosuje się w przypadku

1)

eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów;

2)

dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się

poza terytorium kraju;

3

sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług

telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr

3 do ustawy;

4)

gdy podatnik nie uzyskał potwierdzenia mimo udokumentowanej próby doręczenia faktury

korygującej i z posiadanej dokumentacji wynika, że nabywca towaru lub usługobiorca

wie, że transakcja została zrealizowana zgodnie z warunkami określonymi w fakturze

korygującej.

16.

W przypadku, o którym mowa w ust. 15 pkt 4, obniżenie podstawy opodatkowania następuje

nie wcześniej niż w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym

zostały łącznie spełnione przesłanki określone w ust. 15 pkt 4.

(uchylony)

1.

Do ustalenia podstawy opodatkowania w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,

w tym również dokonywanego na podstawie art. 12a ust. 4-6, stosuje się odpowiednio

art. 29a ust. 1, 6, 7, 10 i 11.

2.

Do ustalenia podstawy opodatkowania w przypadkach, o których mowa w art. 11, stosuje

się odpowiednio art. 29a ust. 2.

3.

Jeżeli po dokonaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów nabywca otrzymuje zwrot

podatku akcyzowego zapłaconego na terytorium państwa członkowskiego, z którego wysłano

lub transportowano towary, podstawę opodatkowania obniża się o kwotę zwróconego podatku

akcyzowego, przy czym ma on obowiązek udowodnić na podstawie posiadanych dokumentów,

że otrzymał zwrot podatku akcyzowego.

1.

Podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona o należne

cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą

opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy.

2.

W przypadku towarów objętych procedurą uszlachetniania biernego podstawą opodatkowania

jest różnica między wartością celną produktów kompensacyjnych lub zamiennych dopuszczonych

do obrotu a wartością towarów wywiezionych czasowo, powiększona o należne cło. Jeżeli

przedmiotem importu w ramach uszlachetniania biernego są towary opodatkowane podatkiem

akcyzowym, podstawą opodatkowania jest różnica między wartością celną produktów kompensacyjnych

lub zamiennych dopuszczonych do obrotu a wartością towarów wywiezionych czasowo, powiększona

o należne cło i podatek akcyzowy.

3.

W przypadku towarów objętych procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od

należności celnych przywozowych oraz procedurą przetwarzania pod kontrolą celną podstawą

opodatkowania jest wartość celna powiększona o cło, które byłoby należne, gdyby towary

te były objęte procedurą dopuszczenia do obrotu. Jeżeli przedmiotem importu w ramach

procedury odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od należności celnych przywozowych

lub procedury przetwarzania pod kontrolą celną są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym,

podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o cło, które byłoby należne,

gdyby towary te były objęte procedurą dopuszczenia do obrotu, i o podatek akcyzowy.

4.

Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1-3, obejmuje koszty dodatkowe, takie

jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia - o ile nie zostały włączone

do wartości celnej - ponoszone do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju,

jak również wynikające z transportu do innego miejsca przeznaczenia znajdującego się

na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli miejsce to jest znane w momencie dokonania

importu.

5.

Przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się miejsce wymienione w liście przewozowym

lub jakimkolwiek innym dokumencie przewozowym, na podstawie którego towary są importowane.

W przypadku braku takiej informacji za pierwsze miejsce przeznaczenia uważa się miejsce

pierwszego przeładunku na terytorium kraju.

6.

Do podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 1-3, dolicza się opłaty oraz inne

należności, jeżeli organy celne mają obowiązek pobierać te należności z tytułu importu

towarów.

7.

Przy ustalaniu podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 1-3, przepisy art. 29a

ust. 7 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

1.

Podstawy opodatkowania z tytułu importu usług nie ustala się, w przypadku gdy wartość

usługi została wliczona do podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów

lub wartość usługi, na podstawie odrębnych przepisów, zwiększa wartość celną importowanego

towaru.

2.

Podstawy opodatkowania przy dostawie towarów, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1

pkt 5 podatnikiem jest nabywca tych towarów, nie ustala się, w przypadku gdy podatek

od towarów, które są na terytorium kraju instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem

lub bez niego, został w całości z tytułu ich importu pobrany od podatnika dokonującego

nabycia tych towarów. Jeżeli jednak kwota podatku z tytułu importu towarów jest niższa

od kwoty podatku, jaka byłaby należna z tytułu dostawy tych towarów na terytorium

kraju, podatnik dokonujący ich nabycia jest obowiązany do rozliczenia tej różnicy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 173 i art. 26, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 98 - w zakresie art. 138d, art. 138i § 1, art. 138j § 1 pkt 1 i art. 138k,

pkt 104, pkt 130, pkt 151 - w zakresie art. 274c § 1 pkt 2 i § 1b, pkt 161 lit. a

tiret drugie, art. 4 pkt 3 lit. a - w zakresie art. 13b ust. 1 pkt 2 oraz lit. b -

w zakresie art. 13b ust. 1a, art. 14 oraz art. 29, które wchodzą w życie z dniem 1

lipca 2016 r.;

3)

art. 1 pkt 41 i 42, art. 7, art. 8 pkt 2, art. 17 oraz art. 18, które wchodzą w życie

z dniem 1 stycznia 2017 r.

(uchylony)

1

W przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone

w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty

obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający

dzień powstania obowiązku podatkowego. Podatnik może wybrać sposób przeliczania tych

kwot na złote według ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez Europejski Bank

Centralny na ostatni dzień poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego; w

takim przypadku waluty inne niż euro przelicza się z zastosowaniem kursu wymiany każdej

z nich względem euro.

2

W przypadku gdy podatnik wystawia fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego,

a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone na tej fakturze

w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty

obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający

dzień wystawienia faktury. Przepis ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

3.

W przypadku importu towarów przeliczenia na złote dokonuje się zgodnie z przepisami

celnymi.

4.

W przypadku usług wstępu na imprezy masowe w rozumieniu ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 2139) kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania wyrażone w walucie obcej mogą

być przeliczane na złote zgodnie z przepisami celnymi stosowanymi na potrzeby obliczania

wartości celnej importowanych towarów.

1

W przypadku gdy między nabywcą a dokonującym dostawy towarów lub usługodawcą istnieje

związek, o którym mowa w ust. 2, oraz w przypadku gdy wynagrodzenie jest

1

niższe od wartości rynkowej, a nabywca towarów lub usług nie ma zgodnie z art. 86,

art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3

pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

2

niższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie

z art. 86, art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art.

92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

a dostawa towarów lub świadczenie usług są zwolnione od podatku,

3

wyższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie

z art. 86, art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art.

92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

- organ podatkowy określa podstawę opodatkowania zgodnie z wartością rynkową, jeżeli

okaże się, że związek ten miał wpływ na ustalenie wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów

lub świadczenia usług.

2.

Związek, o którym mowa w ust. 1, istnieje, gdy między kontrahentami lub osobami pełniącymi

u kontrahentów funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne zachodzą powiązania o

charakterze rodzinnym lub z tytułu przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub wynikające

ze stosunku pracy. Związek ten istnieje także, gdy którakolwiek z wymienionych osób

łączy funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne u kontrahentów.

3.

Przez powiązania rodzinne, o których mowa w ust. 2, rozumie się małżeństwo oraz pokrewieństwo

lub powinowactwo do drugiego stopnia.

4.

Przez powiązania kapitałowe, o których mowa w ust. 2, rozumie się sytuację, w której

jedna z osób lub jeden z kontrahentów posiada prawo głosu wynoszące co najmniej 5%

wszystkich praw głosu lub dysponuje bezpośrednio lub pośrednio takim prawem.

5.

Przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania w przypadku transakcji zawieranych pomiędzy

podmiotami powiązanymi, w odniesieniu do których właściwy organ podatkowy, na podstawie

ustawy - Ordynacja podatkowa, wydał decyzję o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania

metody ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi.

1

Podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, są obowiązani do

obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących

stawek, z zastrzeżeniem art. 33b.

2.

Jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana

nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej

wysokości. Naczelnik urzędu celnego może określić kwotę podatku w decyzji dotyczącej

należności celnych.

3.

Po przyjęciu zgłoszenia celnego podatnik może wystąpić do naczelnika urzędu celnego

o wydanie decyzji określającej podatek w prawidłowej wysokości.

4.

Podatnik jest obowiązany w terminie 10 dni, licząc od dnia jego powiadomienia przez

organ celny o wysokości należności podatkowych, do wpłacenia kwoty obliczonego podatku,

z zastrzeżeniem art. 33a-33c.

5.

W przypadkach niewymienionych w ust. 1-4 i art. 34 podatnik jest obowiązany do zapłaty

kwoty należnego podatku w terminie i na warunkach określonych dla uiszczenia cła,

również gdy towary zostały zwolnione od cła lub stawki celne zostały zawieszone albo

obniżone do wysokości 0%.

6.

Naczelnik urzędu celnego jest obowiązany do poboru podatku należnego z tytułu importu

towarów, z zastrzeżeniem art. 33a i 33c.

7.

Organ celny zabezpiecza kwotę podatku, jeżeli podatek ten nie został uiszczony, w

przypadkach i trybie stosowanych przy zabezpieczaniu należności celnych na podstawie

przepisów celnych.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić

terminy zapłaty podatku inne niż określone w ust. 4 i 5 oraz warunki stosowania innych

terminów, uwzględniając przepisy Unii Europejskiej oraz przebieg realizacji budżetu

państwa.

1.

W przypadku gdy towary zostaną objęte na terytorium kraju procedurą uproszczoną, o

której mowa w art. 76 ust. 1 lit. b lub c rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego

Wspólnotowy Kodeks Celny

(Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 4, str. 307), w której okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy, podatnik może rozliczyć

kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej

za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem

1)

przedstawienia przez podatnika naczelnikowi urzędu celnego, przed którym podatnik

dokonuje formalności związanych z importem towarów, wydanych nie wcześniej niż 6 miesięcy

przed dokonaniem importu

a)

zaświadczeń o braku zaległości we wpłatach należnych składek na ubezpieczenie społeczne

oraz we wpłatach poszczególnych podatków stanowiących dochód budżetu państwa, przekraczających

odrębnie z każdego tytułu, w tym odrębnie w każdym podatku, odpowiednio 3% kwoty należnych

składek i należnych zobowiązań podatkowych w poszczególnych podatkach; udział zaległości

w kwocie składek lub podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres

rozliczeniowy, którego dotyczy zaległość,

b)

potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego.

2)

(uchylony)

2a.

Wymóg przedstawienia przez podatnika dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa

się za spełniony również w przypadku złożenia przez podatnika oświadczeń o tej samej

treści.

2b.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 2a, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

3.

Warunku przedstawienia dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie stosuje się,

jeżeli naczelnik urzędu celnego posiada złożone przez podatnika aktualne dokumenty.

4.

Podatnik jest obowiązany do pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu celnego oraz

naczelnika urzędu skarbowego o

1)

zamiarze rozliczania podatku na zasadach określonych w ust. 1 - przed początkiem okresu

rozliczeniowego, od którego będzie stosował takie rozliczenie;

2)

rezygnacji z rozliczania podatku na zasadach określonych w ust. 1 - przed początkiem

okresu rozliczeniowego, w którym rezygnuje z takiego rozliczenia.

5.

W przypadku gdy objęcie towaru procedurą uproszczoną, o której mowa w art. 76 ust.

1 lit. b lub c rozporządzenia wymienionego w ust. 1, jest dokonywane przez przedstawiciela

pośredniego w rozumieniu przepisów celnych, uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje

podatnikowi, na rzecz którego jest składane zgłoszenie celne. Przepisy ust. 2-4 stosuje

się odpowiednio.

6.

Podatnik jest obowiązany do przedstawienia organowi celnemu dokumentów potwierdzających

rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej

w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu

towarów.

7.

W przypadku gdy podatnik, w terminie, o którym mowa w ust. 6, nie przedstawił dokumentów,

o których mowa w tym przepisie, traci prawo do rozliczenia podatku na zasadach określonych

w ust. 1, w odniesieniu do kwoty podatku należnej z tytułu importu towarów, którą

miał rozliczyć w deklaracji podatkowej. Podatnik jest obowiązany do zapłaty organowi

celnemu kwoty podatku wraz z odsetkami.

8.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio, z tym

że obowiązek zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami ciąży solidarnie na podatniku

oraz na przedstawicielu pośrednim.

9.

W przypadku gdy organ celny pobrał kwotę podatku, o której mowa w ust. 7, a podatnik

rozliczył tę kwotę podatku w deklaracji podatkowej, podatnik ma prawo do dokonania

korekty kwoty podatku w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym kwota

tego podatku została pobrana.

10.

Podatnik, który nie przestrzega terminu, o którym mowa w ust. 6, może w drodze decyzji

naczelnika urzędu skarbowego utracić na okres 36 miesięcy prawo do rozliczania podatku

na zasadach określonych w ust. 1, począwszy od okresu rozliczeniowego następującego

po miesiącu, w którym doręczono podatnikowi decyzję.

11.

Decyzji, o której mowa w ust. 10, nie wydaje się, jeżeli nieprzestrzeganie terminu,

o którym mowa w ust. 6, w tym częstotliwość tego nieprzestrzegania, można uznać za

nieistotne w stosunku do liczby i wielkości operacji importowych, które podatnik rozlicza

zgodnie z ust. 1, pod warunkiem że uchybienie to było spowodowane okolicznościami

niewynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania.

12

Podatnik, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, posiadający status upoważnionego

podmiotu gospodarczego w rozumieniu art. 5a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego

Wspólnotowy Kodeks Celny

1)

działający we własnym imieniu i na własną rzecz lub

2)

w imieniu i na rzecz którego jest składane zgłoszenie celne przez przedstawiciela

bezpośredniego w rozumieniu przepisów celnych

- może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej

składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

Przepisy ust. 2-4, 6, 7 oraz 9-11 stosuje się odpowiednio.

1.

W przypadku stosowania przez podatnika, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2,

pojedynczego pozwolenia, o którym mowa w art. 1 pkt 13 tiret pierwsze i drugie rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia

2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG)

nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny

(Dz. Urz. WE L 253 z 11.10.1993, str. 1, z późn. zm.), podatnik jest obowiązany do obliczenia i wykazania kwoty podatku należnego z tytułu

importu towarów w deklaracji dla importu towarów, zwanej dalej „deklaracją importową”.

2.

Deklaracja importowa jest składana naczelnikowi urzędu celnego w terminie do 16. dnia

miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu

importu towarów, nie później jednak niż przed złożeniem deklaracji podatkowej. W przypadku

gdy towary powinny być przedstawiane lub udostępniane do kontroli tylko w jednym urzędzie

celnym, podatnik może złożyć deklarację importową zbiorczą za okres miesięczny.

3.

Podatnik jest obowiązany w terminie, o którym mowa w ust. 2, do wpłacenia kwot podatku

wykazanych w deklaracjach importowych, z zastrzeżeniem art. 33a.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 33 ust. 2, 3, 6 i 7 stosuje się

odpowiednio.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór deklaracji importowej, wraz z objaśnieniami co do sposobu jej wypełnienia, miejsce

i sposób składania deklaracji importowej oraz właściwość miejscową naczelnika urzędu

celnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając

1)

zakres zadań wykonywanych przez naczelnika urzędu celnego;

2)

specyfikę pojedynczych pozwoleń;

3)

potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku.

W przypadku importu towarów doręczanych w formie przesyłek pocztowych przez operatora

wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. poz. 1529 oraz z 2015 r. poz. 1830) do podatku z tytułu importu towarów przepis art. 65a ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne

(Dz. U. z 2015 r. poz. 858, 1649, 1844 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65) stosuje się odpowiednio.

1.

W przypadkach innych niż określone w art. 33 ust. 1-3 kwotę podatku należnego z tytułu

importu towarów określa naczelnik urzędu celnego w drodze decyzji.

2.

Do należności podatkowych określonych zgodnie z art. 33 ust. 1, z wyjątkiem przypadków

określonych w art. 33a, stosuje się odpowiednio przepisy celne dotyczące powiadamiania

dłużnika o kwocie należności wynikających z długu celnego.

3.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1 oraz w art. 33 ust. 2 i 3, służy odwołanie do dyrektora

izby celnej, za pośrednictwem naczelnika urzędu celnego, który wydał decyzję.

4.

Do postępowań, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 33 ust. 2 i 3, stosuje się przepisy

Ordynacji podatkowej.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Podatnik jest obowiązany zapłacić różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji naczelnika

urzędu celnego, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34, a podatkiem

1)

pobranym przez ten organ,

2)

należnym z tytułu importu towarów wykazanym przez podatnika w

a)

zgłoszeniu celnym i rozliczanym w deklaracji podatkowej, zgodnie z art. 33a, lub

b)

deklaracji importowej, zgodnie z art. 33b

- w terminie 10 dni, licząc od dnia doręczenia tych decyzji.

1a

W przypadku gdy kwota podatku należnego z tytułu importu towarów została określona

w decyzjach, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34, naczelnik urzędu

celnego pobiera od niepobranej kwoty podatku odsetki z uwzględnieniem wysokości i

zasad obowiązujących na potrzeby odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, z tym

że ich wysokość jest liczona od dnia następującego po dniu powstania obowiązku podatkowego

do dnia powiadomienia o wysokości należności podatkowych. Przepisy art. 65 ust. 6a i 6b ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne stosuje się odpowiednio. Odsetek nie pobiera się, jeżeli podatnik udowodni, że wykazana

w zgłoszeniu celnym nieprawidłowa kwota podatku była spowodowana okolicznościami niewynikającymi

z jego zaniedbania lub świadomego działania.

1b.

Od kwoty podatku wynikającego z decyzji, o której mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w

art. 34, niezapłaconej w terminie, pobiera się odsetki za zwłokę zgodnie z przepisami

Ordynacji podatkowej.

2.

(uchylony)

3.

Przepisy ust. 1-1b stosuje się odpowiednio do decyzji dyrektora izby celnej.

1

W zakresie nieuregulowanym w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, art. 19a ust.

9-11 oraz art. 33-37 stosuje się odpowiednio przepisy celne dotyczące poboru i wymiaru

cła, z wyjątkiem przepisów dotyczących przedłużenia terminu zapłaty, odroczenia płatności

oraz innych ułatwień płatniczych przewidzianych w przepisach celnych.

2.

Jeżeli, zgodnie z przepisami celnymi, powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego

nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie, a nie upłynęło 5 lat, licząc od końca

roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów,

i istnieje podstawa do obliczenia lub zweryfikowania należności podatkowych, naczelnik

urzędu celnego może określić elementy kalkulacyjne według zasad określonych w przepisach

celnych na potrzeby prawidłowego określenia należnego podatku z tytułu importu towarów.

Organem podatkowym właściwym w sprawie postępowań dotyczących ulg w spłacie zobowiązań

podatkowych w podatku jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy dla podatnika.

W przypadku gdy kwota podatku została nadpłacona, podatnikowi nie przysługuje zwrot

nadpłaconego podatku, jeżeli kwota nadpłaconego w imporcie podatku pomniejszyła kwotę

podatku należnego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r., z wyjątkiem art. 1, art. 32 i art.

33, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2015 r.

1.

Stawka podatku wynosi 22%

2.

Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi

7%

2a.

Dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy stawka podatku wynosi 5%.

3.

W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem

art. 42.

4.

W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.

5.

W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, dokonywanym przez rolników

ryczałtowych stawka podatku wynosi 0%, pod warunkiem prowadzenia przez podatnika ewidencji

określonej w art. 109 ust. 3.

6.

Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod

warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany

okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium

Unii Europejskiej.

6a

Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności

1)

dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego

do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez urząd celny wydruk tego dokumentu;

2)

dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego

do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest

jego autentyczność;

3)

zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym

do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez urząd celny.

7.

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje

tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy,

lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu

wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten

następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu

poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium

kraju.

8.

Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający

procedurę wywozu.

9.

Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium

Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7 upoważnia podatnika

do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym

podatnik otrzymał ten dokument.

9a

Jeżeli podatnik otrzymał całość lub część zapłaty przed dokonaniem dostawy towarów,

stawkę podatku 0% w eksporcie towarów stosuje się w odniesieniu do otrzymanej zapłaty,

pod warunkiem że wywóz towarów nastąpi w terminie 2 miesięcy, licząc od końca miesiąca,

w którym podatnik otrzymał tę zapłatę, oraz podatnik w tym terminie otrzymał dokument,

o którym mowa w ust. 6. Przepisy ust. 7, 9 i 11 stosuje się odpowiednio.

9b

Przepis ust. 9a stosuje się również, jeżeli wywóz towarów nastąpi w terminie późniejszym

niż określony w ust. 9a, pod warunkiem że wywóz towarów w tym późniejszym terminie

jest uzasadniony specyfiką realizacji tego rodzaju dostaw potwierdzoną warunkami dostawy,

w których określono termin wywozu towarów.

10.

(uchylony)

11

Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art.

2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej

za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym

mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.

Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.

12.

Stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji,

termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do

budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

12a.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa

mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne

w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych

w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych

w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi

zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i

niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

12b.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a

nie zalicza się

1)

budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300

m

2)

lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m

12c.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone

w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy

opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa

objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

13.

Towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione

w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają

opodatkowaniu stawką w wysokości 22%

14.

(uchylony)

14a.

W przypadku czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem, która została wykonana

przed dniem zmiany stawki podatku, dla której obowiązek podatkowy powstaje w dniu

zmiany stawki podatku lub po tym dniu, czynność ta podlega opodatkowaniu według stawek

podatku obowiązujących dla tej czynności w momencie jej wykonania.

14b.

(uchylony)

14c.

W przypadku czynności, dla której w związku z jej wykonywaniem ustalane są następujące

po sobie terminy płatności lub rozliczeń, a okres, do którego odnoszą się te płatności

lub rozliczenia, obejmuje dzień zmiany stawki podatku, czynność uznaje się za wykonaną

1)

w dniu poprzedzającym dzień zmiany stawki podatku - w zakresie jej części wykonywanej

do dnia poprzedzającego dzień zmiany stawki podatku;

2)

z upływem tego okresu - w zakresie jej części wykonywanej od dnia zmiany stawki podatku.

14d.

W przypadku, gdy nie jest możliwe określenie faktycznego wykonania części czynności

w okresie, o którym mowa w ust. 14c, dla określenia tej części, uznaje się, że czynność

wykonywana jest w tym okresie proporcjonalnie.

14e

W przypadku

1)

dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego,

2

świadczenia usług telekomunikacyjnych,

3)

świadczenia usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy

- dla których wystawiono fakturę, a po wystawieniu tej faktury uległa zmianie stawka

podatku w odniesieniu do okresów, do których odnoszą się płatności lub rozliczenia

objęte tą fakturą, może być stosowana stawka podatku obowiązująca przed dniem zmiany

stawki podatku, pod warunkiem że w pierwszej fakturze wystawianej po dniu zmiany stawki

podatku, nie później jednak niż w ciągu 12 miesięcy od dnia zmiany stawki podatku,

uwzględniona zostanie korekta rozliczenia objętego fakturą wystawioną przed dniem

zmiany stawki podatku.

14f

Zmiana stawki podatku w odniesieniu do czynności, która zostanie wykonana w dniu zmiany

stawki podatku lub po tym dniu, w związku z którą otrzymano całość lub część zapłaty,

nie powoduje zmiany wysokości opodatkowania zapłaty otrzymanej przed dniem zmiany

stawki podatku.

14g.

Przepisów ust. 14a-14f nie stosuje się w przypadku importu towarów lub wewnątrzwspólnotowego

nabycia towarów, dla których to czynności wysokość opodatkowania podatkiem określa

się według stawek podatku obowiązujących w dniu powstania obowiązku podatkowego.

14h.

W przypadku

1)

opodatkowania podatkiem czynności uprzednio zwolnionych od podatku,

2)

zwolnienia od podatku czynności uprzednio opodatkowanych podatkiem

- przepisy ust. 14a-14g stosuje się odpowiednio.

15.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

do celów poboru podatku w imporcie, wykaz towarów wymienionych w załącznikach nr 3

i 10 do ustawy w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN).

16.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może obniżać

stawki podatku do wysokości 0%, 5% lub 7% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia

niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać

warunki stosowania obniżonych stawek, uwzględniając

1)

specyfikę obrotu niektórymi towarami i świadczenia niektórych usług;

2)

przebieg realizacji budżetu państwa;

3)

przepisy Unii Europejskiej.

1.

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%,

pod warunkiem że

1

podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny

dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla

nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej;

2)

podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy,

posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej

dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium

państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;

3

podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest

zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

2.

Warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uznaje się za spełnione również wówczas, gdy

nie są spełnione wymagania w zakresie

1)

nabywcy - w przypadkach, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 3 i 4;

2)

dokonującego dostawy - w przypadku, o którym mowa w art. 16.

3.

Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie

potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy

towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż

terytorium kraju

1)

dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz

towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone

do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium

kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),

2)

(uchylony)

3)

specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku

4)

(uchylony)

- z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

4.

W przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów

bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez ich nabywcę, przy

użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik oprócz dokumentu,

o którym mowa w ust. 3 pkt 3, powinien posiadać dokument zawierający co najmniej

1)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby działalności gospodarczej lub miejsca

zamieszkania podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz nabywcy

tych towarów;

2)

adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby

działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania nabywcy;

3)

określenie towarów i ich ilości;

4)

potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt 1 lub

2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

5)

rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary, lub

numer lotu - w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego.

5.

W przypadku wywozu przez nabywcę nowych środków transportu bez użycia innego środka

transportu (przewozowego) podatnik oprócz dokumentu, o którym mowa w ust. 3 pkt 3,

powinien posiadać dokument zawierający dane umożliwiające prawidłową identyfikację

podatnika dokonującego dostaw i nabywcy oraz nowego środka transportu, w szczególności

1)

dane dotyczące podatnika i nabywcy,

2)

dane pozwalające jednoznacznie zidentyfikować przedmiot dostawy jako nowy środek transportu,

3)

datę dostawy,

4)

podpisy podatnika i nabywcy,

5)

oświadczenie nabywcy o wywozie nowego środka transportu poza terytorium kraju w terminie

14 dni od dnia dostawy,

6)

pouczenie nabywcy o skutkach niewywiązania się z obowiązku, o którym mowa w pkt 5

- zwany dalej „dokumentem wywozu”.

6

Dokument wywozu podatnik wystawia w każdym przypadku, w którym ma zastosowanie art.

106g ust. 4.

7.

(uchylony)

8.

W przypadku przekroczenia terminu, o którym mowa w ust. 5 pkt 5, nabywca nowego środka

transportu jest obowiązany pierwszego dnia po upływie tego terminu do zapłaty podatku

od dokonanej na jego rzecz dostawy tego środka transportu.

9.

Kwotę podatku zapłaconego zgodnie z ust. 8 zwraca się na wniosek nabywcy nowego środka

transportu, w przypadku gdy nowy środek transportu zostanie wywieziony na terytorium

państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju i tam zostanie zarejestrowany, jeżeli

podlega obowiązkowi rejestracji, przy czym nabywca ma obowiązek udowodnić na podstawie

posiadanych dokumentów wywóz tego środka transportu i jego zarejestrowanie. Podatek

zwraca urząd skarbowy, który pobrał ten podatek.

10.

W przypadku gdy nabywca, o którym mowa w ust. 5, przed zarejestrowaniem nowego środka

transportu na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju dokona

dostawy tego środka transportu na terytorium kraju, od czynności tej podatek nalicza

i rozlicza nabywca środka transportu, który rejestruje ten środek transportu na terytorium

kraju.

11.

W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie

dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym

niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również

inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności

1)

korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;

2)

dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;

3)

dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter

nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny

- dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;

4)

dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju.

12.

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem terminu

do złożenia deklaracji podatkowej za

1)

okres kwartalny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art.

109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa

w art. 109 ust. 3, za następny okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy

danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji

podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa

w ust. 1 pkt 2;

2)

okres miesięczny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w

art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której

mowa w art. 109 ust. 3, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy

ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem

terminu do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny po następnym okresie rozliczeniowym

okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

12a.

W przypadkach, o których mowa w ust. 12, otrzymanie dowodów, o których mowa w ust.

1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ze

stawką 0% w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za okres rozliczeniowy, w

którym dostawa ta została dokonana, i dokonania korekty deklaracji podatkowej oraz

odpowiednio informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1.

13.

(uchylony)

14.

Przepisy ust. 1-4, 11 i 12 stosuje się odpowiednio do wewnątrzwspólnotowej dostawy

towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3.

15.

(uchylony)

16.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 5, uwzględniając

1)

konieczność odpowiedniego dokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i identyfikacji

czynności dokonanych przez grupy podatników;

2)

potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku;

3)

potrzebę zapewnienia prawidłowej wymiany informacji dotyczących nowych środków transportu

zgodnie z odrębnymi przepisami.

17.

(uchylony)

1.

Zwalnia się od podatku

1)

(uchylony)

2

dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku,

jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu

ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;

2a

dostawę gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów, jeżeli z tytułu nabycia, importu

lub wytworzenia tych posiłków nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do

obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;

3)

dostawę produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej, dokonywaną

przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego;

4

dostawę za cenę równą wartości nominalnej znaczków pocztowych, ważnych w obrocie pocztowym

na terytorium kraju i innych znaczków tego typu;

5)

dostawę ludzkich organów i mleka kobiecego;

6)

dostawę krwi, osocza w pełnym składzie, komórek krwi lub preparatów krwiopochodnych

pochodzenia ludzkiego, niebędących lekami;

7)

transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące walut, banknotów i monet używanych

jako prawny środek płatniczy, z wyłączeniem banknotów i monet będących przedmiotami

kolekcjonerskimi, za które uważa się monety ze złota, srebra lub innego metalu oraz

banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które mają

wartość numizmatyczną;

8)

dostawę złota dla Narodowego Banku Polskiego;

9

dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane;

10)

dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy

a)

dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)

pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął

okres krótszy niż 2 lata;

10a)

dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt

10, pod warunkiem że

a)

w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia

kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b)

dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których

miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli

ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów;

11)

czynności wykonywane na rzecz członków spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze

prawa do lokali mieszkalnych, członków spółdzielni będących właścicielami lokali mieszkalnych

lub na rzecz właścicieli lokali mieszkalnych niebędących członkami spółdzielni, za

które są pobierane opłaty, zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych;

12)

usługi zarządzania

a

funduszami inwestycyjnymi i zbiorczymi portfelami papierów wartościowych - w rozumieniu

przepisów o funduszach inwestycyjnych,

a

funduszami inwestycyjnymi, alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zbiorczymi portfelami

papierów wartościowych - w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu

alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi,

b

portfelami inwestycyjnymi funduszy inwestycyjnych, o których mowa w lit. a, lub ich

częścią,

b

portfelami inwestycyjnymi funduszy inwestycyjnych i alternatywnych funduszy inwestycyjnych,

o których mowa w lit. a, lub ich częścią,

c)

ubezpieczeniowymi funduszami kapitałowymi w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej,

d

otwartymi funduszami emerytalnymi oraz dobrowolnymi funduszami emerytalnymi w rozumieniu

przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, a także Funduszem

Gwarancyjnym utworzonym na podstawie tych przepisów,

e)

pracowniczymi programami emerytalnymi w rozumieniu przepisów o pracowniczych programach

emerytalnych,

f)

obowiązkowym systemem rekompensat oraz funduszem rozliczeniowym utworzonymi na podstawie

przepisów prawa o publicznym obrocie papierami wartościowymi, a także innymi środkami

i funduszami, które są gromadzone lub tworzone w celu zabezpieczenia prawidłowego

rozliczenia transakcji zawartych w obrocie na rynku regulowanym w rozumieniu tych

przepisów albo w obrocie na giełdach towarowych w rozumieniu przepisów o giełdach

towarowych, przez partnera centralnego, agenta rozrachunkowego lub izbę rozliczeniową

w rozumieniu przepisów o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach

rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami;

13)

udzielanie licencji lub upoważnienie do korzystania z licencji oraz przeniesienie

autorskiego prawa majątkowego w rozumieniu przepisów prawa autorskiego - w odniesieniu

do programu komputerowego - bez pobrania należności na rzecz placówek oświatowych,

o których mowa w ust. 9;

14)

świadczenie usług przez techników dentystycznych w ramach wykonywania ich zawodu,

jak również dostawę protez dentystycznych lub sztucznych zębów przez dentystów oraz

techników dentystycznych;

15

działalność w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach, podlegającą

opodatkowaniu podatkiem od gier na zasadach określonych w odrębnej ustawie;

16

dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2, której przedmiotem są produkty

spożywcze, z wyjątkiem napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz

napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których

zawartość alkoholu przekracza 0,5%, jeżeli są one przekazywane na rzecz organizacji

pożytku publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z przeznaczeniem na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez tę organizację;

17

powszechne usługi pocztowe świadczone przez operatora obowiązanego do świadczenia

takich usług, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną;

18)

usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu

i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami

związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze;

18a)

usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu

i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami

związane, świadczone na rzecz podmiotów leczniczych na terenie ich przedsiębiorstw,

w których wykonywana jest działalność lecznicza;

19)

usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu

i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów

a)

lekarza i lekarza dentysty,

b)

pielęgniarki i położnej,

c)

medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 618, z późn. zm.,

d)

psychologa;

19a)

świadczenie usług, o których mowa w pkt 18 i 19, jeżeli usługi te zostały nabyte przez

podatnika we własnym imieniu ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których mowa

w pkt 18 i 19;

20)

usługi transportu sanitarnego;

21)

usługi świadczone przez niezależne grupy osób, na rzecz swoich członków, których działalność

jest zwolniona od podatku lub w zakresie której członkowie ci nie są uznawani za podatników,

w celu świadczenia swoim członkom usług bezpośrednio niezbędnych do wykonywania tej

działalności zwolnionej lub wyłączonej od podatku, w przypadku gdy grupy te ograniczają

się do żądania od swoich członków zwrotu kosztów do wysokości kwoty indywidualnego

udziału przypadającego na każdego z nich w ogólnych wydatkach tych grup, poniesionych

we wspólnym interesie, jeżeli zwolnienie nie spowoduje naruszenia warunków konkurencji;

22)

usługi pomocy społecznej w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej oraz usługi określone

w przepisach o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, a także dostawę towarów i świadczenie

usług ściśle z tymi usługami związane, na rzecz beneficjenta tej pomocy, wykonywane

przez

a)

regionalne ośrodki polityki społecznej, powiatowe centra pomocy rodzinie, ośrodki

pomocy społecznej, rodzinne domy pomocy, ośrodki wsparcia i ośrodki interwencji kryzysowej,

b)

wpisane do rejestru prowadzonego przez wojewodę

-

domy pomocy społecznej prowadzone przez podmioty posiadające zezwolenie wojewody,

-

placówki opiekuńczo-wychowawcze i ośrodki adopcyjno-opiekuńcze,

c)

placówki specjalistycznego poradnictwa,

d)

inne niż wymienione w lit. a-c placówki zapewniające całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym,

przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku na podstawie zezwolenia wojewody, wpisane

do rejestru prowadzonego przez wojewodę,

e)

specjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie;

23)

usługi opieki nad osobami niepełnosprawnymi, przewlekle chorymi lub osobami w podeszłym

wieku, świadczone w miejscu ich zamieszkania przez podmioty inne niż wymienione w

pkt 22, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną;

24)

usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą oraz dostawę towarów i świadczenie

usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane

a)

w formach i na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej oraz w przepisach

o systemie oświaty,

b)

przez podmioty sprawujące opiekę nad dziećmi w wieku do 3 lat;

25)

usługi w zakresie obowiązkowych ubezpieczeń społecznych;

26)

usługi świadczone przez

a)

jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie

kształcenia i wychowania,

b)

uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe,

w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane;

27)

usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, gimnazjalnym,

ponadgimnazjalnym i wyższym, świadczone przez nauczycieli;

28)

usługi nauczania języków obcych oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z

tymi usługami związane, inne niż wymienione w pkt 26, pkt 27 i pkt 29;

29)

usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione

w pkt 26

a)

prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub

b)

świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie

oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub

c)

finansowane w całości ze środków publicznych

- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane;

30)

usługi zakwaterowania

a)

w bursach i internatach świadczone na rzecz uczniów i wychowanków szkół prowadzących

te bursy i internaty,

b)

w domach studenckich świadczone na rzecz studentów i doktorantów uczelni prowadzących

te domy studenckie,

c)

świadczone na rzecz uczniów i wychowanków lub studentów i doktorantów przez podmioty

inne niż wymienione w lit. a i b, pod warunkiem że szkoły lub uczelnie mają z tymi

podmiotami zawarte umowy dotyczące zakwaterowania swoich uczniów i wychowanków lub

studentów i doktorantów;

31)

usługi oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną, realizowane przez

a)

kościoły i związki wyznaniowe, o których mowa w przepisach o stosunku Państwa do Kościoła

Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w przepisach o stosunku Państwa do kościołów

i innych związków wyznaniowych,

b)

organizacje powołane do realizacji celów o charakterze politycznym, związkowym, patriotycznym,

filozoficznym, filantropijnym lub obywatelskim

- w zakresie interesu zbiorowego swoich członków, wykonywane na rzecz ich członków

w zamian za składki, których wysokość i zasady ustalania wynikają z przepisów statutowych

tych podmiotów, pod warunkiem że podmioty te nie są nastawione na osiąganie zysków,

jeżeli zwolnienie nie spowoduje naruszenia warunków konkurencji;

32)

usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby

sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których

celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod warunkiem

że

a)

są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania

fizycznego i uczestniczenia w nim,

b)

świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,

c)

są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu

fizycznym

- z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną,

wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do

uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem

lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych

za odpłatnością;

33)

usługi kulturalne świadczone przez

a)

podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów

za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury,

prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w

rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz

dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,

b)

indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim

i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie

licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów;

34)

usługi związane z realizacją zadań radiofonii i telewizji świadczone przez jednostki

publicznej radiofonii i telewizji, z wyłączeniem

a)

usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach,

b)

usług w zakresie produkcji filmów reklamowych i promocyjnych,

c)

usług reklamowych i promocyjnych,

d)

działalności agencji informacyjnych;

35)

zapewnienie personelu przez kościoły i związki wyznaniowe, o których mowa w pkt 31

lit. a, lub instytucje filozoficzne dla działalności, o której mowa w pkt 18, 22,

24, 26 i 28-30, w celu zapewnienia opieki duchowej;

36)

usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym

lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe;

37)

usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu

usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego

w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem

zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji;

38)

usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu

usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami

lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę;

39)

usługi w zakresie udzielania poręczeń, gwarancji i wszelkich innych zabezpieczeń transakcji

finansowych i ubezpieczeniowych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług,

a także zarządzanie gwarancjami kredytowymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę;

40)

usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych,

wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów,

czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług;

40a

usługi, w tym także usługi pośrednictwa, których przedmiotem są udziały w

a)

spółkach,

b)

innych niż spółki podmiotach, jeżeli mają one osobowość prawną

- z wyłączeniem usług przechowywania tych udziałów i zarządzania nimi;

41)

usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2014 r. poz. 94, z późn. zm., z wyłączeniem przechowywania tych instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi pośrednictwa

w tym zakresie.

2.

(uchylony)

3.

Rolnik ryczałtowy dokonujący dostawy produktów rolnych lub świadczący usługi rolnicze,

które są zwolnione od podatku na podstawie ust. 1 pkt 3, może zrezygnować z tego zwolnienia

pod warunkiem dokonania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1

i 2.

4.

(uchylony)

5.

Podatnicy, o których mowa w ust. 3, którzy zrezygnowali ze zwolnienia od podatku,

mogą po upływie 3 lat od daty rezygnacji ze zwolnienia ponownie skorzystać ze zwolnienia

określonego w ust. 1 pkt 3. Zwolnienie, o którym mowa w zdaniu pierwszym, obowiązuje

pod warunkiem pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem

miesiąca (kwartału), od którego podatnicy ci ponownie chcą skorzystać ze zwolnienia.

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

7a.

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle

lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności

opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

8.

(uchylony)

9.

Przez placówki oświatowe, o których mowa w ust. 1 pkt 13 oraz w art. 83, rozumie się

szkoły i przedszkola publiczne i niepubliczne, szkoły wyższe i placówki opiekuńczo-wychowawcze.

10.

Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10,

i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że

dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części

1)

są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

2)

złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi

urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku,

budowli lub ich części.

11.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać

1)

imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego

dostawy oraz nabywcy;

2)

planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;

3)

adres budynku, budowli lub ich części.

12

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 16, stosuje się pod warunkiem posiadania przez

dokonującego dostawy towarów dokumentacji potwierdzającej dokonanie dostawy na rzecz

organizacji pożytku publicznego, z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej

prowadzonej przez tę organizację.

12a

Zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 16, nie stosuje się, jeżeli

1)

określenie przeznaczenia otrzymanych przez organizację pożytku publicznego towarów

nie jest możliwe na podstawie prowadzonej przez tę organizację dokumentacji, lub

2)

wykorzystanie otrzymanych przez organizację pożytku publicznego towarów nastąpiło

na cele inne niż cele działalności charytatywnej prowadzonej przez tę organizację.

13.

Zwolnienie od podatku stosuje się również do świadczenia usługi stanowiącej element

usługi wymienionej w ust. 1 pkt 7 i 37-41, który sam stanowi odrębną całość i jest

właściwy oraz niezbędny do świadczenia usługi zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 7 i

37-41.

14.

Przepisu ust. 13 nie stosuje się do świadczenia usług stanowiących element usług pośrednictwa,

o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 37-41.

15.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41 oraz w ust. 13, nie mają zastosowania

do

1)

czynności ściągania długów, w tym factoringu;

2)

usług doradztwa;

3)

usług w zakresie leasingu.

16.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 40a i 41, nie ma zastosowania do usług dotyczących

praw i udziałów odzwierciedlających

1)

tytuł prawny do towarów;

2)

tytuł własności nieruchomości;

3)

prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;

4)

udziały i inne tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności

lub posiadania nieruchomości lub jej części;

5)

prawa majątkowe, których instrumentami bazowymi są towary, mierniki i limity wielkości

produkcji oraz uprawnienia do emisji zanieczyszczeń, i które mogą być zrealizowane

poprzez dostawę towarów lub świadczenie usług innych niż zwolnione z podatku.

17.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit.

a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych

z usługami podstawowymi, jeżeli

1)

nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1

pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub

2)

ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne

wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

17a.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie

do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi,

dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

18.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem

że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w

sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one

przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

19.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do

1)

usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;

2)

wstępu

a)

na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa

artystycznego i literackiego,

b)

do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,

c)

do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;

3)

wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki,

archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;

4)

usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;

5)

działalności agencji informacyjnych;

6)

usług wydawniczych;

7)

usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;

8)

usług ochrony praw.

20.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług wymienionych

w poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2015 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 27, który

wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Zwalnia się od podatku wewnątrzwspólnotowe nabycie

1)

towarów, do których miałyby zastosowanie przepisy art. 43 ust. 1 pkt 5-8;

2)

towarów, których import na warunkach określonych w przepisach dotyczących importu

towarów byłby zwolniony od podatku.

3)

(uchylony)

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń w rozumieniu

przepisów celnych;

2)

towarów objętych procedurą odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności

celnych przywozowych;

3)

złota przez Narodowy Bank Polski;

4)

powracających z terytorium państwa trzeciego, zwolnionych od cła towarów, dokonywany

przez podatnika, który wcześniej wywiózł te towary;

5)

do portów przez podmioty zajmujące się rybołówstwem morskim ich własnych połowów,

niebędących jeszcze przedmiotem dostawy, w stanie nieprzetworzonym lub po zakonserwowaniu

dla celów dokonania dostawy;

6)

ludzkich organów i mleka kobiecego;

7)

krwi, osocza w pełnym składzie, komórek krwi lub preparatów krwiopochodnych pochodzenia

ludzkiego, niebędących lekami;

8)

walut, banknotów i monet używanych jako prawny środek płatniczy, z wyłączeniem przedmiotów

kolekcjonerskich, za które uważa się monety ze złota, srebra lub innego metalu oraz

banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które mają

wartość numizmatyczną;

9)

towarów przez siły zbrojne państw innych niż Rzeczpospolita Polska będących sygnatariuszami

Traktatu Północnoatlantyckiego do użytku własnego takich sił lub personelu cywilnego

im towarzyszącego lub też w celu zaopatrzenia ich mes i kantyn, jeżeli siły te biorą

udział we wspólnych działaniach obronnych;

10)

gazu w systemie gazowym lub gazu wprowadzanego do systemu gazowego lub sieci gazociągów

kopalnianych ze statków przewożących gaz, a także energii elektrycznej w systemie

elektroenergetycznym, energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii

cieplnej lub chłodniczej.

2.

Zwolnień, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 5, nie stosuje się, jeżeli na podstawie

przepisów celnych powstaje obowiązek uiszczenia cła.

Na potrzeby stosowania art. 47-80

1

za napoje alkoholowe uważa się piwo, wino, aperitify na bazie wina lub alkoholu, koniaki,

likiery lub napoje spirytusowe i inne podobne, klasyfikowane według kodów objętych

pozycjami od 2203 00 do 2208 Nomenklatury Scalonej (CN);

2)

za tytoń i wyroby tytoniowe uważa się wyroby klasyfikowane według kodów objętych pozycjami

od 2401 do 2403 Nomenklatury Scalonej (CN);

3)

za rzeczy osobistego użytku uważa się towary bezpośrednio używane przez osobę fizyczną

lub wykorzystywane w gospodarstwie domowym, jeżeli ich ilość lub rodzaj nie wskazują

na przeznaczenie handlowe lub do działalności gospodarczej, a także przenośny sprzęt

niezbędny do wykonywania przez osobę zainteresowaną zawodu;

4)

kwoty wyrażone w euro przelicza się przy zastosowaniu kursu obowiązującego w pierwszym

dniu roboczym października poprzedniego roku podatkowego, publikowanego w Dzienniku

Urzędowym Unii Europejskiej, przy czym wyrażone w złotych kwoty wynikające z przeliczenia

zaokrągla się do pełnych złotych w ten sposób, że końcówki kwot wynoszące mniej niż

50 groszy pomija się, a końcówki kwot wynoszące 50 i więcej groszy podwyższa się do

pełnych złotych.

1.

Zwalnia się od podatku import rzeczy osobistego użytku osoby fizycznej przenoszącej

miejsce zamieszkania z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, jeżeli łącznie

są spełnione następujące warunki

1)

rzeczy służyły do osobistego użytku tej osobie w miejscu zamieszkania na terytorium

państwa trzeciego, z tym że towary nieprzeznaczone do konsumpcji musiały służyć do

takiego użytku przez okres co najmniej 6 miesięcy przed dniem, w którym osoba ta przestała

mieć miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego;

2)

rzeczy będą używane na terytorium kraju do takiego samego celu, w jakim były używane

na terytorium państwa trzeciego;

3)

osoba fizyczna miała miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego nieprzerwanie

przez okres co najmniej 12 miesięcy poprzedzających zmianę miejsca zamieszkania;

4)

rzeczy te przez 12 miesięcy od dnia zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu

nie mogą zostać oddane jako zabezpieczenie, sprzedane, wynajęte, użyczone, wydzierżawione

lub w inny sposób odstąpione odpłatnie lub nieodpłatnie bez wcześniejszego poinformowania

o tym organu celnego.

2.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3)

środków transportu przeznaczonych do działalności gospodarczej;

4)

artykułów potrzebnych do wykonywania zawodu lub zajęcia, innych niż przenośne przedmioty

sztuki stosowanej lub wyzwolonej.

3.

Import rzeczy osobistego użytku jest zwolniony od podatku, jeżeli rzeczy zostały zgłoszone

do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 12 miesięcy od dnia przeniesienia

przez osobę, o której mowa w ust. 1, miejsca zamieszkania na terytorium kraju, z zachowaniem

warunku określonego w ust. 4.

4.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia rzeczy, o których mowa w ust. 1, dokonanych

przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, rzeczy te są opodatkowane podatkiem

według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem wartości celnej

ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

5.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się także do importu rzeczy

stanowiących mienie osoby fizycznej, zgłoszonych do procedury dopuszczenia do obrotu

przed dniem przeniesienia przez tę osobę miejsca zamieszkania na terytorium kraju,

jeżeli osoba ta zobowiąże się do przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium

kraju przed upływem 6 miesięcy od dnia przedstawienia organowi celnemu takiego zobowiązania

oraz zostanie złożone zabezpieczenie w celu zagwarantowania pokrycia kwoty podatku.

Termin określony w ust. 1 pkt 1 liczy się od dnia dopuszczenia towaru do obrotu na

terytorium kraju.

6.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się także

1)

do importu rzeczy osobistego użytku osoby fizycznej, która miała miejsce zamieszkania

na terytorium państwa trzeciego przez okres krótszy niż 12 miesięcy, ale nie krótszy

niż 6 miesięcy, jeżeli osoba ta uprawdopodobni, że nie miała wpływu na skrócenie okresu

tego zamieszkania;

2)

w przypadku gdy osoba, o której mowa w ust. 1, nie zachowała terminu określonego w

ust. 3, jeżeli osoba ta uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy.

1.

Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 3, rzeczy osobistego użytku, w

tym także rzeczy nowych, należących do osoby przenoszącej miejsce zamieszkania z terytorium

państwa trzeciego na terytorium kraju w związku z zawarciem związku małżeńskiego,

jeżeli osoba ta miała miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego przez okres

co najmniej 12 miesięcy poprzedzających zmianę tego miejsca.

2.

Zwolnienie od podatku stosuje się także do importu prezentów zwyczajowo ofiarowanych

w związku z zawarciem związku małżeńskiego przez osoby, o których mowa w ust. 1, przesyłanych

przez osoby mające miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, pod warunkiem

że wartość poszczególnych prezentów nie jest wyższa niż kwota wyrażona w złotych odpowiadająca

równowartości 1000 euro.

3.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych.

4.

Towary, o których mowa w ust. 1 i 2, podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli zostały

zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 4 miesięcy od dnia zawarcia

związku małżeńskiego przez osobę uprawnioną do zwolnienia od podatku i jeżeli osoba

ta przedstawiła dokument potwierdzający zawarcie związku małżeńskiego.

5.

Zwolnienie od podatku stosuje się także do towarów zgłoszonych do procedury dopuszczenia

do obrotu przez osobę uprawnioną do korzystania ze zwolnienia przed ustalonym dniem

zawarcia związku małżeńskiego, nie wcześniej jednak niż 2 miesiące przed tym dniem,

jeżeli zostanie złożone zabezpieczenie w celu zagwarantowania pokrycia kwoty podatku.

6.

Towary, o których mowa w ust. 1 i 2, przez 12 miesięcy od dnia zgłoszenia do procedury

dopuszczenia do obrotu nie mogą zostać oddane jako zabezpieczenie, sprzedane, wynajęte,

użyczone, wydzierżawione lub w inny sposób odstąpione odpłatnie lub nieodpłatnie bez

uprzedniego poinformowania o tym organu celnego.

7.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia rzeczy, o których mowa w ust. 1 i 2, dokonanych

przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 6, rzeczy te są opodatkowane podatkiem

według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem ich wartości

celnej ustalonej przez organ celny dla tego dnia.

1.

Zwalnia się od podatku import rzeczy pochodzących ze spadku otrzymanych przez

1)

osobę fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium kraju lub

2)

prowadzącą działalność niedochodową osobę prawną posiadającą siedzibę na terytorium

kraju.

2.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3)

środków transportu przeznaczonych do działalności gospodarczej;

4)

artykułów potrzebnych do wykonywania zawodu lub zajęcia, innych niż przenośne przedmioty

sztuki stosowanej lub wyzwolonej, używanych do wykonywania zawodu lub zajęcia przez

osobę zmarłą;

5)

zapasów surowców, półproduktów lub wyrobów gotowych;

6)

żywego inwentarza i zapasów produktów rolnych, których ilość jest większa niż przeznaczona

na niezbędne potrzeby domowe rodziny.

3.

Rzeczy, o których mowa w ust. 1, podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli zostały zgłoszone

do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 2 lat, licząc od dnia ostatecznego

nabycia spadku przez osobę uprawnioną. Okres ten może być wydłużony przez właściwy

organ podatkowy w wyjątkowych przypadkach.

1.

Zwalnia się od podatku import wyposażenia, materiałów szkolnych i innych artykułów

stanowiących zwykłe wyposażenie pokoju studenta lub ucznia, należących do osoby przybywającej

na terytorium kraju w celu nauki, jeżeli są one wykorzystywane na potrzeby osobiste

studenta lub ucznia.

2.

Na potrzeby stosowania ust. 1 przez

1)

ucznia lub studenta rozumie się osobę zapisaną do placówki edukacyjnej w celu uczęszczania

na kursy w pełnym wymiarze przez nią oferowane;

2)

wyposażenie rozumie się bieliznę i pościel, jak również ubrania stare lub nowe;

3)

materiały szkolne rozumie się przedmioty i instrumenty (łącznie z kalkulatorami i

maszynami do pisania) zwykle używane przez uczniów lub studentów do nauki.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów umieszczonych w przesyłkach wysyłanych z terytorium

państwa trzeciego bezpośrednio do odbiorcy przebywającego na terytorium kraju, pod

warunkiem że łączna wartość towarów w przesyłce nie przekracza kwoty wyrażonej w złotych

odpowiadającej równowartości 22 euro.

2.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3)

perfum i wód toaletowych.

3.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do towarów importowanych

w drodze zamówienia wysyłkowego.

1.

Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 2, towarów umieszczonych w przesyłce

wysyłanej z terytorium państwa trzeciego przez osobę fizyczną i przeznaczonej dla

osoby fizycznej przebywającej na terytorium kraju, jeżeli łącznie są spełnione następujące

warunki

1)

ilość i rodzaj towarów nie wskazują na ich przeznaczenie handlowe;

2)

odbiorca nie jest obowiązany do uiszczenia opłat na rzecz nadawcy w związku z otrzymaniem

przesyłki;

3)

przesyłki mają charakter okazjonalny.

2.

Towary, o których mowa w ust. 1, są zwolnione od podatku w ramach następujących norm

1)

napoje alkoholowe

a)

napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy objętościowej alkoholu

powyżej 22%, alkohol etylowy nieskażony o mocy objętościowej alkoholu wynoszącej 80%

i więcej - 1 litr lub

b)

napoje otrzymywane w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe, aperitify na bazie wina

lub alkoholu, tafia, sake lub podobne napoje o mocy objętościowej alkoholu nieprzekraczającej

22%, wina musujące, wina wzmacniane - 1 litr lub

c)

wina inne niż musujące - 2 litry;

2)

tytoń i wyroby tytoniowe

a)

papierosy - 50 sztuk lub

b)

cygaretki (cygara o ciężarze nie większym niż 3 g) - 25 sztuk, lub

c)

cygara - 10 sztuk, lub

d)

tytoń do palenia - 50 g;

3)

perfumy - 50 g lub wody toaletowe - 0,25 l;

4)

kawa - 500 g lub ekstrakty i esencje kawy - 200 g;

5)

herbata - 100 g lub ekstrakty i esencje herbaty - 40 g.

3.

Zwolnienia od podatku, o których mowa w ust. 1, stosuje się, jeżeli wartość przesyłki

nie przekracza kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 45 euro.

4.

Towary, o których mowa w ust. 2, zawarte w przesyłce w ilościach przekraczających

określone limity podlegają całkowitemu wyłączeniu ze zwolnienia.

1.

Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 3-5, środków trwałych i innego

wyposażenia, należących do przedsiębiorcy wykonującego w celach zarobkowych i na własny

rachunek działalność gospodarczą, który zaprzestał prowadzenia tej działalności na

terytorium państwa trzeciego i zamierza wykonywać podobną działalność na terytorium

kraju, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki

1)

środki trwałe i inne wyposażenie były używane przez przedsiębiorcę w miejscu poprzedniego

wykonywania działalności przez okres co najmniej 12 miesięcy przed dniem zaprzestania

działalności przedsiębiorstwa na terytorium państwa trzeciego;

2)

środki trwałe i inne wyposażenie są przeznaczone na terytorium kraju do takiego samego

celu, w jakim były używane na terytorium państwa trzeciego;

3)

rodzaj i ilość przywożonych rzeczy odpowiadają rodzajowi i skali działalności prowadzonej

przez przedsiębiorcę.

2.

W przypadku korzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, przez właściciela

gospodarstwa rolnego zwolniony od podatku jest także import żywego inwentarza.

3.

Zwolnienia od podatku nie stosuje się w przypadku zaprzestania działalności w związku

z połączeniem się przedsiębiorców lub nabyciem albo przejęciem w posiadanie przez

przedsiębiorcę krajowego zorganizowanej części mienia przedsiębiorcy zagranicznego,

jeżeli nie powoduje to rozpoczęcia prowadzenia nowej działalności.

4.

Zwolnienia od podatku nie stosuje się również do

1)

środków transportu, które nie służą do wykonywania działalności gospodarczej;

2)

towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi lub zwierzęta;

3)

paliwa;

4)

zapasów surowców, półproduktów i wyrobów gotowych;

5)

inwentarza żywego stanowiącego własność przedsiębiorcy, który prowadzi działalność

w zakresie obrotu zwierzętami hodowlanymi.

5.

Środki trwałe i inne wyposażenie podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli zostały zgłoszone

do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 12 miesięcy, licząc od dnia zaprzestania

działalności przedsiębiorstwa na terytorium państwa trzeciego.

6.

Środki trwałe i inne wyposażenie, zwolnione od podatku, przez 12 miesięcy, licząc

od dnia zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu, nie mogą zostać oddane jako

zabezpieczenie, sprzedane, wynajęte, użyczone, wydzierżawione lub w inny sposób odstąpione

odpłatnie lub nieodpłatnie bez uprzedniego poinformowania o tym organu celnego. W

odniesieniu do wypożyczania lub przekazania okres ten może być w uzasadnionych przypadkach

wydłużony do 36 miesięcy przez naczelnika urzędu skarbowego.

7.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia rzeczy zwolnionych od podatku na podstawie

ust. 1 i 2, dokonanych przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 6, rzeczy te są

opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem

wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

8.

Do osób wykonujących wolne zawody, które uzyskały prawo do wykonywania takich zawodów

na terytorium kraju, oraz do osób prawnych nieprowadzących działalności gospodarczej,

które przenoszą swoją działalność z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju,

ust. 1-7 stosuje się odpowiednio.

1.

Zwalnia się od podatku import produktów rolnych oraz produktów hodowli, pszczelarstwa,

ogrodnictwa i leśnictwa, uzyskanych w gospodarstwach zlokalizowanych na terytorium

państwa trzeciego, graniczących z terytorium kraju, prowadzonych przez rolnika prowadzącego

główne gospodarstwo rolne na terytorium kraju, jeżeli łącznie są spełnione następujące

warunki

1)

w przypadku produktów hodowli - produkty uzyskano od zwierząt wyhodowanych na terytorium

kraju lub dopuszczonych do obrotu na terytorium kraju;

2)

produkty te zostały poddane jedynie zabiegom, które zwykle są dokonywane po ich zebraniu

lub wyprodukowaniu;

3)

zgłoszenie celne do procedury dopuszczenia do obrotu tych produktów jest dokonywane

przez rolnika lub w jego imieniu.

2.

Do produktów rybołówstwa i gospodarki rybnej prowadzonej przez polskich rybaków w

wodach płynących i jeziorach stanowiących granicę Rzeczypospolitej Polskiej oraz do

produktów łowiectwa prowadzonego przez polskich myśliwych na tych jeziorach i wodach

płynących przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Zwalnia się od podatku import, na zasadzie wzajemności, nasion, nawozów i produktów

służących do uprawy ziemi i roślin, przeznaczonych do wykorzystania w gospodarstwach

znajdujących się na terytorium kraju, prowadzonych przez osoby prowadzące główne gospodarstwo

zlokalizowane na terytorium państwa trzeciego graniczące z terytorium kraju, jeżeli

łącznie są spełnione następujące warunki

1)

ilość przywożonych produktów nie przekracza ilości niezbędnej do uprawy lub prowadzenia

danego gospodarstwa;

2)

zgłoszenie celne produktów jest dokonywane przez rolnika lub w jego imieniu.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów przywożonych w bagażu osobistym podróżnego przybywającego

z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, jeżeli ilość i rodzaj tych towarów

wskazuje na przywóz o charakterze niehandlowym, a wartość tych towarów nie przekracza

kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 300 euro.

2.

W przypadku podróżnych w transporcie lotniczym i morskim zwolnienie, o którym mowa

w ust. 1, stosuje się do importu towarów, których wartość nie przekracza kwoty wyrażonej

w złotych odpowiadającej równowartości 430 euro.

3.

Do celów stosowania progów pieniężnych, o których mowa w ust. 1 i 2, nie można dzielić

wartości jednego towaru.

4.

Jeżeli łączna wartość towarów przywożonych przez podróżnego przekracza wartości kwot

wyrażonych w złotych, o których mowa w ust. 1-3, zwolnienie od podatku jest udzielane

do wysokości tych kwot w stosunku do towarów, które mogłyby być objęte takim zwolnieniem,

gdyby były przywiezione oddzielnie.

5.

Przez bagaż osobisty, o którym mowa w ust. 1, rozumie się cały bagaż, który podróżny

jest w stanie przedstawić organom celnym, wjeżdżając na terytorium kraju, jak również

bagaż, który przedstawi on później organom celnym, pod warunkiem przedstawienia dowodu,

że bagaż ten był zarejestrowany jako bagaż towarzyszący w momencie wyruszenia w podróż

przez przedsiębiorstwo, które było odpowiedzialne za jego przewóz. Bagaż osobisty

obejmuje paliwo znajdujące się w standardowym zbiorniku dowolnego pojazdu silnikowego

oraz paliwo znajdujące się w przenośnym kanistrze, którego ilość nie przekracza 10

litrów, z zastrzeżeniem art. 77.

6.

Przez przywóz o charakterze niehandlowym, o którym mowa w ust. 1, rozumie się przywóz

spełniający następujące warunki

1)

odbywa się okazjonalnie;

2)

obejmuje wyłącznie towary na własny użytek podróżnych lub ich rodzin lub towary przeznaczone

na prezenty.

7.

Na potrzeby stosowania zwolnienia, o którym mowa w ust. 2, przez

1)

podróżnych w transporcie lotniczym rozumie się wszystkich pasażerów podróżujących

drogą powietrzną, z wyłączeniem prywatnych lotów o charakterze rekreacyjnym; prywatne

loty o charakterze rekreacyjnym oznaczają użycie statku powietrznego przez jego właściciela

lub inną osobę fizyczną lub prawną korzystającą z niego na zasadzie najmu lub w jakikolwiek

inny sposób, w celach innych niż zarobkowe, w szczególności w celu innym niż przewóz

pasażerów lub towarów lub świadczenie usług za wynagrodzeniem lub wykonywanie zadań

organów publicznych;

2)

podróżnych w transporcie morskim rozumie się wszystkich pasażerów podróżujących drogą

morską, z wyłączeniem prywatnych rejsów morskich o charakterze rekreacyjnym; prywatne

rejsy morskie o charakterze rekreacyjnym oznaczają użycie pełnomorskiej jednostki

pływającej przez jej właściciela lub inną osobę fizyczną lub prawną korzystającą z

niej na zasadzie najmu lub w jakikolwiek inny sposób, w celach innych niż zarobkowe,

w szczególności w celu innym niż przewóz pasażerów lub towarów lub świadczenie usług

za wynagrodzeniem lub wykonywanie zadań organów publicznych.

8.

Zwalnia się od podatku import towarów w ramach następujących norm

1)

napoje alkoholowe, jeżeli są przywożone przez podróżnego, który ukończył 17 lat

a)

napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy objętościowej alkoholu

powyżej 22%, alkohol etylowy nieskażony o mocy objętościowej alkoholu wynoszącej 80%

i więcej - 1 litr lub

b)

alkohol i napoje alkoholowe o mocy objętościowej alkoholu nieprzekraczającej 22% -

2 litry, i

c)

wina niemusujące - 4 litry, i

d)

piwa - 16 litrów;

2)

wyroby tytoniowe, jeżeli są przywożone w transporcie lotniczym lub transporcie morskim

przez podróżnego, który ukończył 17 lat

a)

papierosy - 200 sztuk lub

b)

cygaretki (cygara o masie nie większej niż 3 g/sztukę) - 100 sztuk, lub

c)

cygara - 50 sztuk, lub

d)

tytoń do palenia - 250 g;

3)

wyroby tytoniowe, jeżeli są przywożone w transporcie innym niż lotniczy lub morski

przez podróżnego, który ukończył 17 lat

a)

papierosy - 40 sztuk lub

b)

cygaretki (cygara o masie nie większej niż 3 g/sztukę) - 20 sztuk, lub

c)

cygara - 10 sztuk, lub

d)

tytoń do palenia - 50 g.

9.

Zwalnia się od podatku import napojów alkoholowych, jeżeli są przywożone przez podróżnego,

który ukończył 17 lat, który ma miejsce zamieszkania w strefie nadgranicznej lub jest

pracownikiem zatrudnionym w strefie nadgranicznej, lub jest członkiem załogi środków

transportu wykorzystywanych do podróży z terytorium państwa trzeciego na terytorium

kraju w ramach następujących norm

1)

napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy objętościowej alkoholu

powyżej 22%, alkohol etylowy nieskażony o mocy objętościowej alkoholu wynoszącej 80%

i więcej - 0,5 litra lub

2)

alkohol i napoje alkoholowe o mocy objętościowej alkoholu nieprzekraczającej 22% -

0,5 litra, i

3)

wina niemusujące - 0,5 litra, i

4)

piwa - 2 litry.

10.

W przypadku gdy podróżny, o którym mowa w ust. 9, udowodni, że udaje się poza strefę

nadgraniczną w kraju lub nie wraca ze strefy nadgranicznej sąsiadującego terytorium

państwa trzeciego, zastosowanie ma zwolnienie, o którym mowa w ust. 8. Jeżeli jednak

pracownik zatrudniony w strefie nadgranicznej lub członek załogi środka transportu

wykorzystywanego do podróży z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, przywozi

towary w ramach wykonywania pracy, zastosowanie ma zwolnienie, o którym mowa w ust.

9.

10a.

Przez pracownika zatrudnionego w strefie nadgranicznej, o którym mowa w ust. 9 i 10,

rozumie się każdą osobę, której zwykła działalność zawodowa wymaga przekroczenia granicy

w jej dniach pracy.

11.

Zwolnienie w ramach norm, o którym mowa w ust. 8 pkt 1 i ust. 9, można stosować do

dowolnego połączenia różnych rodzajów alkoholu i napojów alkoholowych, o których mowa

w ust. 8 pkt 1 lit. a i b i ust. 9 pkt 1 i 2, pod warunkiem że suma wartości procentowych

wykorzystywanych z poszczególnych zwolnień nie przekracza 100%.

12.

Zwolnienie w ramach norm, o którym mowa w ust. 8 pkt 2 i 3, można stosować do dowolnego

połączenia wyrobów tytoniowych, pod warunkiem że suma wartości procentowych wykorzystywanych

z poszczególnych zwolnień nie przekracza 100%.

13.

Do ogólnej wartości kwot, o których mowa w ust. 1 i 2, wyrażonych w złotych nie jest

wliczana

1)

wartość towarów, o których mowa w ust. 8 i 9;

2)

wartość paliwa, o którym mowa w ust. 5;

3)

wartość bagażu osobistego, importowanego czasowo lub importowanego po jego czasowym

wywozie;

4)

wartość produktów leczniczych niezbędnych do spełnienia osobistych potrzeb podróżnego.

14.

Przepisy ust. 1-13 stosuje się również, jeżeli podróżny, którego podróż obejmowała

tranzyt przez terytorium państwa trzeciego lub rozpoczynała się na jednym z terytoriów,

o których mowa w art. 2 pkt 3 lit. b i c, nie jest w stanie wykazać, że towary przewożone

w jego bagażu osobistym zostały nabyte na ogólnych zasadach opodatkowania na terytorium

Unii Europejskiej i nie dotyczy ich zwrot podatku lub podatku od wartości dodanej.

Przelot bez lądowania nie jest uważany za tranzyt.

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

zwierząt specjalnie przygotowanych do użytku laboratoryjnego;

2)

nieprodukowanych na terytorium kraju substancji biologicznych lub chemicznych, nadających

się głównie do celów naukowych, przywożonych w ilościach, które nie wskazują na przeznaczenie

handlowe.

2.

Zwolnienia od podatku, o których mowa w ust. 1, stosuje się pod warunkiem, że towary

są przeznaczone dla

1)

instytucji publicznych, których podstawową działalnością jest edukacja lub prowadzenie

badań naukowych, albo dla wydzielonych jednostek tych instytucji, jeżeli podstawową

działalnością tych jednostek jest prowadzenie badań naukowych lub edukacja;

2)

prywatnych instytucji, których podstawową działalnością jest edukacja lub prowadzenie

badań naukowych.

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

substancji leczniczych pochodzenia ludzkiego;

2)

odczynników do badania grupy krwi;

3)

odczynników do badania rodzajów tkanek;

4)

opakowań specjalnie przystosowanych do przewozu towarów określonych w pkt 1-3 oraz

rozpuszczalników i dodatków potrzebnych do ich użycia, jeżeli są przywożone jednocześnie

z tymi towarami.

2.

Na potrzeby stosowania ust. 1, przez

1)

substancje lecznicze pochodzenia ludzkiego rozumie się ludzką krew i jej pochodne

cała krew ludzka, wysuszone ludzkie osocze, ludzka albumina i roztwory stałe białka

ludzkiego osocza, ludzka immunoglobulina i ludzki fibrynogen;

2)

odczynniki do badania grupy krwi rozumie się wszystkie odczynniki ludzkie, zwierzęce,

roślinne i innego pochodzenia, stosowane do badania krwi i do badania niezgodności

krwi;

3)

odczynniki do badania rodzajów tkanek rozumie się wszystkie odczynniki ludzkie, zwierzęce,

roślinne i innego pochodzenia, stosowane do oznaczania typów ludzkich tkanek.

3.

Zwolnienie od podatku towarów, o których mowa w ust. 1, stosuje się, jeżeli łącznie

są spełnione następujące warunki

1)

towary są przeznaczone dla instytucji lub laboratoriów prowadzących działalność medyczną

lub naukową niemającą charakteru handlowego;

2)

towarowi towarzyszy certyfikat wydany przez odpowiednie władze państwa wysyłki;

3)

towar jest przewożony w pojemniku opatrzonym etykietą identyfikacyjną.

Zwalnia się od podatku import przesyłek zawierających próbki substancji posiadających

atest Światowej Organizacji Zdrowia i przeznaczonych do kontroli jakości surowców

używanych do produkcji środków farmaceutycznych i leków, przywożonych dla instytucji

powołanych do tego celu.

Zwalnia się od podatku import środków farmaceutycznych i leków przeznaczonych do użytku

medycznego dla ludzi lub zwierząt przybyłych z terytorium państwa trzeciego uczestniczących

w międzynarodowych imprezach sportowych organizowanych na terytorium kraju, jeżeli

ich ilość i rodzaj są odpowiednie do celu, w jakim są przywożone, i do czasu trwania

imprezy sportowej.

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

leków, odzieży, środków spożywczych, środków sanitarno-czyszczących i innych rzeczy

służących zachowaniu lub ochronie zdrowia oraz artykułów o przeznaczeniu medycznym,

przywożonych przez organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne statutowo powołane

do prowadzenia działalności charytatywnej lub do realizacji pomocy humanitarnej, przeznaczonych

do nieodpłatnej dystrybucji wśród osób potrzebujących pomocy;

2)

towarów przesyłanych nieodpłatnie przez osoby mające swoje miejsce zamieszkania lub

siedzibę na terytorium państwa trzeciego, przeznaczonych dla organizacji społecznych

lub jednostek organizacyjnych statutowo powołanych do prowadzenia działalności charytatywnej

lub do realizacji pomocy humanitarnej, wykorzystywanych do zebrania funduszy w trakcie

zbiórek publicznych organizowanych na rzecz osób potrzebujących pomocy;

3)

wyposażenia i materiałów biurowych przesyłanych nieodpłatnie przez osoby mające miejsce

zamieszkania lub siedzibę na terytorium państwa trzeciego, przeznaczonych dla organizacji

społecznych lub jednostek organizacyjnych statutowo powołanych do prowadzenia działalności

charytatywnej lub do realizacji pomocy humanitarnej, wykorzystywanych jedynie do tej

działalności.

2.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie wyłącznie do organizacji społecznych

lub jednostek organizacyjnych, w których procedury księgowe umożliwiają kontrolę wykorzystania

zwolnionych od podatku towarów.

3.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3)

kawy i herbaty;

4)

środków transportu, z wyjątkiem ambulansów.

4.

Towary, o których mowa w ust. 1, mogą być użyczane, wydzierżawiane, wynajmowane lub

odstępowane wyłącznie do celów określonych w ust. 1 pkt 1 i 2, po uprzednim zawiadomieniu

organu celnego.

5.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów zwolnionych od podatku, o których mowa

w ust. 1, w celu innym niż uprawniający do zwolnienia od podatku, towary te są opodatkowane

podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem wartości

celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

6.

Organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne, które przestają spełniać warunki

uprawniające do skorzystania ze zwolnienia lub które zamierzają używać towarów zwolnionych

od podatku do celów innych niż określone w ust. 1, są obowiązane poinformować o tym

organ celny.

7.

Towary pozostające w posiadaniu organizacji społecznej lub jednostki organizacyjnej,

która przestała spełniać warunki do korzystania ze zwolnienia od podatku, są opodatkowane

podatkiem według stawek obowiązujących w dniu, w którym przestały spełniać te warunki,

z uwzględnieniem wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

8.

Towary używane przez organizację społeczną lub jednostkę organizacyjną, korzystającą

ze zwolnienia od podatku, do celów innych niż określone w ust. 1, są opodatkowane

podatkiem według stawek obowiązujących w dniu, w którym uzyskały nowe zastosowanie,

z uwzględnieniem wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów specjalnie przystosowanych do celów rehabilitacji

społecznej, zawodowej i medycznej oraz pomocy naukowej, kulturalnej i podnoszenia

kwalifikacji osób niepełnosprawnych, jeżeli towary te są przywożone przez organizacje

społeczne lub jednostki organizacyjne, których podstawowym celem statutowym jest rehabilitacja

oraz pomoc naukowa i kulturalna tym osobom, oraz jeżeli zostały oddane takim instytucjom

bezpłatnie i bez uzyskania korzyści ekonomicznych ze strony dającego.

2.

Zwolnienia od podatku, o których mowa w ust. 1, stosuje się także do importu

1)

części zamiennych, elementów i specjalnego wyposażenia, przeznaczonych do towarów,

o których mowa w ust. 1,

2)

narzędzi używanych do konserwacji, kontroli, kalibrowania lub naprawy towarów, o których

mowa w ust. 1

- pod warunkiem że te części, elementy, wyposażenie lub narzędzia zostały przywiezione

jednocześnie z towarami, o których mowa w ust. 1, lub zostały przywiezione później,

jeżeli można jednoznacznie stwierdzić, że są przeznaczone do takich towarów, które

wcześniej zostały zwolnione od podatku.

3.

Towary zwolnione od podatku mogą być użyczane, wydzierżawiane, wynajmowane lub odstępowane

wyłącznie do celów określonych w ust. 1, po uprzednim zawiadomieniu organu celnego.

4.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów zwolnionych od podatku, w celu innym

niż uprawniający do zwolnienia od podatku, towary te są opodatkowane podatkiem według

stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem ich wartości celnej

ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

5.

Towary zwolnione od podatku mogą być użyczane, wynajmowane lub odstępowane, nieodpłatnie

lub za opłatą, przez obdarowane organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne

w celach niekomercyjnych osobom, o których mowa w ust. 1, bez uiszczania podatku.

6.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów zwolnionych od podatku, o których mowa

w ust. 1, w celu innym niż uprawniający do zwolnienia od podatku, towary te są opodatkowane

podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem ich

wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

7.

Organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne, które przestają spełniać warunki

upoważniające do skorzystania ze zwolnienia lub które zamierzają używać towarów zwolnionych

od podatku do celów innych niż przewidziane w tym artykule, są obowiązane poinformować

o tym organ celny.

8.

Towary pozostające w posiadaniu organizacji społecznej lub jednostki organizacyjnej,

która przestała spełniać warunki do korzystania ze zwolnienia od podatku, podlegają

opodatkowaniu podatkiem według stawek obowiązujących w dniu, w którym wygasły te warunki,

z uwzględnieniem ich wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

9.

Towary używane przez organizację społeczną lub jednostkę organizacyjną korzystającą

ze zwolnienia od podatku do celów innych niż określone w ust. 1 podlegają opodatkowaniu

podatkiem według stawek obowiązujących w dniu, w którym uzyskały nowe zastosowanie,

z uwzględnieniem ich wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów

1)

przywożonych przez państwowe jednostki organizacyjne, organizacje społeczne lub jednostki

organizacyjne statutowo powołane do prowadzenia działalności charytatywnej lub do

realizacji pomocy humanitarnej, jeżeli są przeznaczone do bezpłatnego

a)

rozdania ofiarom klęski żywiołowej lub katastrofy lub

b)

oddania do dyspozycji ofiarom klęski żywiołowej lub katastrofy i pozostają własnością

tych jednostek;

2)

przywożonych przez jednostki ratownictwa, przeznaczonych na ich potrzeby, w związku

z prowadzonymi przez nie działaniami.

2.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się wyłącznie do organizacji społecznych

i jednostek organizacyjnych, w których procedury księgowe umożliwiają kontrolę wykorzystania

zwolnionych od podatku towarów.

3.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do materiałów i sprzętu

przeznaczonych do odbudowy terenów dotkniętych klęską żywiołową lub katastrofą.

4.

Towary, o których mowa w ust. 1, mogą być użyczane, wydzierżawiane, wynajmowane lub

odstępowane wyłącznie do celów określonych w ust. 1 pkt 1 i 2, po uprzednim zawiadomieniu

organu celnego.

5.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów zwolnionych od podatku na podstawie

ust. 1 towary te są opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego

odstąpienia, z uwzględnieniem ich wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ

celny.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, uznaje się, że obowiązek podatkowy z tytułu importu

towarów nie powstaje, jeżeli

1)

towary będą używane w celu, który uprawniałby do skorzystania ze zwolnienia od podatku

na podstawie ust. 1, oraz

2)

organ celny, który przyjął zgłoszenie celne dotyczące dopuszczenia do obrotu towaru

zwolnionego od podatku, zostanie niezwłocznie poinformowany o odstąpieniu.

7.

Towary użyte przez organizację uprawnioną do zwolnienia do celów innych niż określone

w ust. 1 są opodatkowane podatkiem w wysokości obowiązującej w dniu, w którym zostaną

wykorzystane w innym celu, z uwzględnieniem ich wartości celnej ustalonej dla tego

dnia przez organ celny.

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

odznaczeń przyznanych przez rządy państw trzecich osobom mającym miejsce zamieszkania

na terytorium kraju;

2)

pucharów, medali i podobnych przedmiotów o charakterze symbolicznym, które zostały

przyznane na terytorium państwa trzeciego osobom mającym miejsce zamieszkania na terytorium

kraju, w uznaniu zasług za działalność w dowolnej dziedzinie lub zasług związanych

ze szczególnymi wydarzeniami, jeżeli są przywożone na terytorium kraju przez osobę

nagrodzoną;

3)

pucharów, medali i podobnych przedmiotów o charakterze symbolicznym ofiarowanych nieodpłatnie

przez władze państw obcych lub osoby mające siedzibę na terytorium państwa trzeciego,

przywożonych w celu przyznania ich na terytorium kraju za zasługi określone w pkt

2;

4)

pucharów, medali oraz pamiątek o charakterze symbolicznym i o niewielkiej wartości,

przeznaczonych do bezpłatnego rozdania osobom mającym miejsce zamieszkania na terytorium

państwa trzeciego podczas kongresów lub podobnych imprez o charakterze międzynarodowym

odbywających się na terytorium kraju, jeżeli ich ilość nie wskazuje na przeznaczenie

handlowe.

2.

Zwolnienie od podatku stosuje się, jeżeli osoba zainteresowana udokumentuje, że spełnia

warunki określone w ust. 1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów

1)

przywożonych na terytorium kraju przez osoby, które składały oficjalną wizytę na terytorium

państwa trzeciego i otrzymanych w związku z tą wizytą jako podarunki od przyjmujących

je władz;

2)

przywożonych przez osoby przybywające na terytorium kraju z oficjalną wizytą, z zamiarem

wręczenia ich w charakterze podarunków władzom polskim;

3)

przesyłanych jako podarunki, w dowód przyjaźni lub życzliwości, przez władze lub przedstawicieli

państw obcych oraz zagraniczne organizacje prowadzące działalność o charakterze publicznym,

które mieszczą się na terytorium państwa trzeciego, polskim władzom lub organizacjom

prowadzącym działalność o charakterze publicznym.

2.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych.

3.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się, jeżeli łącznie są spełnione

następujące warunki

1)

towar stanowi podarunek o charakterze okazjonalnym;

2)

ilość lub rodzaj towaru nie wskazuje na przeznaczenie handlowe.

Zwalnia się od podatku, na zasadzie wzajemności, import

1)

darów ofiarowanych panującym i głowom państw oraz osobom, które zgodnie z przepisami

międzynarodowymi korzystają z takich samych przywilejów;

2)

towarów przeznaczonych do wykorzystania lub użycia przez panujących i głowy państw

obcych oraz ich oficjalnych przedstawicieli w okresie ich oficjalnego pobytu na terytorium

kraju.

1.

Zwalnia się od podatku import próbek towarów mających nieznaczną wartość i mogących

służyć jedynie uzyskaniu zamówień na towary tego samego rodzaju, które mają być przywiezione

na terytorium kraju.

2.

Za próbkę towaru, o której mowa w ust. 1, uważa się niewielką ilość towaru, reprezentującą

określony rodzaj lub kategorię towarów, pod warunkiem że sposób prezentacji i jakość

czynią je bezużytecznymi dla celów innych niż promocja.

3.

Organ celny, przyjmując zgłoszenie celne obejmujące próbki, o których mowa w ust.

1, może uzależnić zwolnienie tych próbek od podatku od pozbawienia ich wartości handlowej

przez przedarcie, przedziurkowanie, naniesienie nieusuwalnych i widocznych znaków

lub w inny sposób pozwalający na zachowanie przez ten towar charakteru próbek.

Zwalnia się od podatku import materiałów drukowanych o charakterze reklamowym, w szczególności

katalogi, cenniki, instrukcje obsługi lub ulotki handlowe dotyczące towarów przeznaczonych

do sprzedaży lub wynajmu albo związane ze świadczeniem usług przewozowych, handlowych,

bankowych lub ubezpieczeniowych, przywożonych przez osobę mającą siedzibę na terytorium

państwa trzeciego, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki

1)

na materiałach w sposób widoczny jest umieszczona nazwa przedsiębiorstwa, które produkuje,

sprzedaje lub wynajmuje towary albo oferuje usługi, do których one się odnoszą;

2)

przesyłka zawiera jeden dokument albo jeden egzemplarz każdego dokumentu, jeżeli składa

się ona z wielu dokumentów;

3)

w przypadku przesyłek zawierających wiele kopii jednego dokumentu ich łączny ciężar

brutto nie przekracza 1 kg;

4)

przesyłka nie znajduje się w serii przesyłek przekazywanych przez nadawcę temu samemu

odbiorcy.

Zwalnia się od podatku import towarów innych niż określone w art. 68 spełniających

wyłącznie funkcje reklamowe i nieposiadających wartości handlowej, przesyłanych nieodpłatnie

przez dostawcę swoim odbiorcom.

1.

Zwalnia się od podatku, z zastrzeżeniem ust. 3, import

1)

niewielkich próbek towarów wytwarzanych na terytorium państwa trzeciego, jeżeli łącznie

spełniają następujące warunki

a)

są bezpłatnie przywożone z terytorium państwa trzeciego lub są uzyskiwane na imprezach,

o których mowa w ust. 2, z towarów przywiezionych z terytorium państwa trzeciego,

b)

są przeznaczone wyłącznie do bezpłatnego rozdania,

c)

mogą być używane wyłącznie w celu reklamy i mają niewielką wartość jednostkową,

d)

ich wartość i ilość, biorąc pod uwagę liczbę zwiedzających i wystawców, pozostaje

w odpowiednich proporcjach do charakteru imprezy,

e)

nie nadają się do obrotu handlowego i, jeżeli ich charakter na to pozwala, znajdują

się w opakowaniach zawierających mniejszą ilość towaru niż najmniejsze opakowania

takiego towaru znajdujące się w obrocie handlowym;

2)

towarów przywożonych wyłącznie w celu demonstracji maszyn i urządzeń wytwarzanych

na terytorium państwa trzeciego, jeżeli

a)

są przeznaczone do zużycia lub ulegają zniszczeniu w trakcie trwania imprezy oraz

b)

ich wartość i ilość, biorąc pod uwagę liczbę zwiedzających i wystawców, pozostaje

w odpowiednich proporcjach do charakteru imprezy;

3)

materiałów o niewielkiej wartości przeznaczonych do budowy, wyposażenia i dekoracji

stoisk wystawców zagranicznych, w szczególności farby, lakiery, tapety i inne materiały,

jeżeli zostaną zużyte lub zniszczone;

4)

drukowanych materiałów, katalogów, prospektów, cenników, plakatów reklamowych, ilustrowanych

i nieilustrowanych kalendarzy, nieoprawionych fotografii i innych towarów dostarczonych

bezpłatnie, w celu wykorzystania ich do reklamy towarów wytwarzanych na terytorium

państwa trzeciego, jeżeli

a)

są przeznaczone do bezpłatnego rozdania,

b)

ich wartość i ilość, biorąc pod uwagę liczbę zwiedzających i wystawców, pozostaje

w odpowiednich proporcjach do charakteru imprezy.

2.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się pod warunkiem, że towary

są przeznaczone na

1)

wystawy, targi, salony i podobne imprezy o charakterze handlowym, przemysłowym, rolnym

lub rzemieślniczym;

2)

wystawy lub imprezy organizowane w celach charytatywnych;

3)

wystawy lub imprezy organizowane w celach naukowych, technicznych, rzemieślniczych,

artystycznych, edukacyjnych, kulturalnych, sportowych, religijnych, związanych z działalnością

związków zawodowych, turystycznych lub w celu promowania współpracy międzynarodowej;

4)

spotkania przedstawicieli organizacji międzynarodowych;

5)

uroczystości i spotkania o charakterze oficjalnym lub upamiętniającym określone zdarzenia.

3.

Niekonfekcjonowane próbki środków spożywczych i napojów, spełniające warunki określone

w ust. 1 pkt 1, podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli są bezpłatnie konsumowane

na imprezach, o których mowa w ust. 2.

4.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, nie dotyczy

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3)

paliw stałych, ciekłych i gazowych.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów przeznaczonych do badań, analiz lub prób mających

na celu określenie ich składu, jakości lub innych parametrów technicznych, przeprowadzanych

w celu uzyskania informacji lub w ramach testów o charakterze przemysłowym lub handlowym,

jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki

1)

towary poddawane badaniom, analizom lub próbom zostaną w całości zużyte lub zniszczone

w trakcie ich wykonywania;

2)

badania, analizy lub próby nie stanowią promocji handlowej;

3)

ilości towarów ściśle odpowiadają celowi, do którego realizacji są przywożone.

2.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się również do importu towarów,

które nie uległy zniszczeniu lub zużyciu w trakcie badań, analiz lub prób, pod warunkiem

że produkty powstałe po ich przeprowadzeniu za zgodą organu celnego zostaną

1)

całkowicie zniszczone lub pozbawione wartości handlowej lub

2)

staną się przedmiotem zrzeczenia na rzecz Skarbu Państwa, bez obciążania go kosztami,

lub

3)

zostaną wywiezione z terytorium Unii Europejskiej.

3.

Jeżeli towary powstałe po przeprowadzeniu badań, analiz lub prób są dopuszczane do

obrotu, podlegają one opodatkowaniu podatkiem według stawek obowiązujących w dniu

zakończenia tych badań, analiz lub prób, z uwzględnieniem wartości celnej ustalonej

dla tego dnia przez organ celny. Jeżeli osoba zainteresowana, za zgodą organu celnego

i na warunkach określonych przez organ celny, przetworzy pozostałe produkty na odpady

lub złom, wysokość podatku określa się, uwzględniając stawki i wartości właściwe dla

tych produktów w dniu ich powstania.

Zwalnia się od podatku import znaków, wzorów, szkiców lub projektów oraz towarzyszącej

im dokumentacji i wniosków patentowych, przeznaczonych dla instytucji właściwych do

spraw ochrony praw autorskich lub patentów.

Zwalnia się od podatku import

1)

folderów, broszur, książek, czasopism, przewodników, oprawionych lub nieoprawionych

plakatów, nieoprawionych fotografii i powiększeń fotograficznych, ilustrowanych lub

nieilustrowanych map geograficznych, ilustrowanych kalendarzy, których głównym celem

jest zachęcanie do wyjazdów zagranicznych, w szczególności do uczestnictwa w spotkaniach

lub imprezach o charakterze kulturalnym, turystycznym, sportowym, religijnym lub zawodowym,

pod warunkiem że towary te

a)

są przeznaczone do bezpłatnego rozdania oraz

b)

nie zawierają więcej niż 25% powierzchni prywatnej reklamy, oraz

c)

mają charakter materiałów promocyjnych;

2)

wykazów i spisów hoteli zagranicznych wydawanych przez urzędowe instytucje turystyczne

lub pod ich patronatem oraz rozkładów jazdy środków transportu działających na terytorium

państwa trzeciego, jeżeli dokumenty te nie zawierają więcej niż 25% powierzchni prywatnej

reklamy;

3)

materiałów wysyłanych akredytowanym przedstawicielom lub korespondentom instytucji

turystycznych i nieprzeznaczonych do rozdania, a w szczególności roczniki, spisy abonentów

telefonicznych lub teleksowych, spisy hoteli, katalogi targowe, próbki wyrobów rzemieślniczych

o nieznacznej wartości, dokumentacja na temat muzeów, uniwersytetów, uzdrowisk lub

innych podobnych instytucji.

1.

Zwalnia się od podatku, z zastrzeżeniem ust. 2, import

1)

dokumentów przysyłanych bezpłatnie organom władzy publicznej;

2)

publikacji rządów państw obcych oraz publikacji organizacji międzynarodowych przeznaczonych

do bezpłatnego rozdania;

3)

dokumentów wyborczych, w szczególności kart do głosowania, list wyborczych w wyborach

organizowanych przez organy mające swoje siedziby na terytorium państwa trzeciego;

4)

przedmiotów mających służyć jako dowody lub do podobnych celów przed sądami lub innymi

organami władzy publicznej;

5)

wzorów podpisów i drukowanych okólników zawierających podpisy, które są przesyłane

w ramach zwyczajowej wymiany informacji między służbami publicznymi lub organami bankowymi;

6)

urzędowych wydawnictw przeznaczonych dla Narodowego Banku Polskiego;

7)

raportów, sprawozdań z działalności, ulotek informacyjnych, prospektów, blankietów

przedpłat i innych dokumentów przedsiębiorstw mających swoją siedzibę na terytorium

państwa trzeciego i przeznaczonych dla posiadaczy lub subskrybentów papierów wartościowych

emitowanych przez te przedsiębiorstwa;

8)

zapisanych nośników, w szczególności w formie perforowanych kart, zapisów dźwiękowych

i mikrofilmów, wykorzystywanych do przekazywania informacji, przesyłanych bezpłatnie

odbiorcy, jeżeli zwolnienie nie spowoduje naruszenia warunków konkurencji;

9)

akt, dokumentacji archiwalnych, formularzy i innych dokumentów, które mają być wykorzystane

w trakcie międzynarodowych spotkań, konferencji lub kongresów oraz sprawozdań z tych

imprez;

10)

planów, rysunków technicznych, odbitek, opisów i innych podobnych dokumentów przywożonych

w celu uzyskania lub realizacji zamówień poza terytorium Unii Europejskiej lub w celu

uczestnictwa w konkursach organizowanych na terytorium kraju;

11)

dokumentów przeznaczonych do wykorzystania w trakcie egzaminów organizowanych na terytorium

kraju przez instytucje mające swoją siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej;

12)

formularzy przeznaczonych do wykorzystania jako urzędowe dokumenty w międzynarodowym

ruchu pojazdów lub w transporcie towarów, odbywających się na podstawie umów międzynarodowych;

13)

formularzy, etykiet, biletów i podobnych dokumentów wysyłanych przez przedsiębiorstwa

przewozowe lub przedsiębiorstwa hotelarskie, mające siedzibę poza terytorium Unii

Europejskiej, biurom podróży mającym siedzibę na terytorium kraju;

14)

formularzy, biletów, konosamentów, listów przewozowych lub innych dokumentów handlowych

lub urzędowych, które zostały użyte w obrocie gospodarczym;

15)

urzędowych druków dokumentów wydawanych przez władze państw trzecich lub organy międzynarodowe

oraz druków odpowiadających międzynarodowym wzorom w celu ich dystrybucji, przesyłanych

przez stowarzyszenia mające siedzibę na terytorium państwa trzeciego odpowiednim stowarzyszeniom

mającym siedzibę na terytorium kraju;

16)

fotografii, slajdów i mat stereotypowych do fotografii, w tym zawierających opisy,

przesyłanych agencjom prasowym lub wydawcom gazet lub czasopism;

17)

towarów określonych w załączniku nr 7 do ustawy produkowanych przez Organizację Narodów

Zjednoczonych lub jedną z jej specjalistycznych agencji bez względu na cel, w jakim

mają być wykorzystane;

18)

artykułów kolekcjonerskich i dzieł sztuki, o charakterze edukacyjnym, naukowym lub

kulturalnym, które nie są przeznaczone na sprzedaż i które są importowane przez muzea,

galerie i inne instytucje, pod warunkiem że artykuły te są przywożone bezpłatnie,

a jeżeli za opłatą, to nie są dostarczone przez podatnika;

19)

publikacji oficjalnych wydawanych z upoważnienia państwa eksportującego, instytucji

międzynarodowych, władz i organów regionalnych lub lokalnych na mocy prawa obowiązującego

w państwie eksportującym, a także druków rozprowadzanych w związku z wyborami do Parlamentu

Europejskiego albo wyborami narodowymi w państwie, w którym te druki są tworzone przez

zagraniczne organizacje polityczne, oficjalnie uznane za takie organizacje, w zakresie,

w jakim te publikacje i druki podlegały opodatkowaniu w państwie eksportującym i nie

były objęte zwrotem podatku.

2.

Zwolnienie od podatku stosuje się, jeżeli dokumenty i towary określone w ust. 1 nie

mają wartości handlowej.

Zwalnia się od podatku import materiałów wykorzystywanych do mocowania i zabezpieczania

towarów w trakcie ich transportu z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju,

w szczególności sznurów, słomy, płótna, papieru, kartonu, drewna, tworzywa sztucznego,

które ze swojej natury nie służą do powtórnego użytku.

Zwalnia się od podatku import ściółki, nawozów, pasz, przywożonych w środkach transportu

wykorzystywanych do przewozu zwierząt z terytorium państwa trzeciego na terytorium

kraju, przeznaczonych dla zwierząt w trakcie ich transportu.

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

paliwa przewożonego w standardowych zbiornikach

a)

prywatnych środków transportu,

b)

środków transportu przeznaczonych do działalności gospodarczej,

c)

specjalnych kontenerów

- w ilości do 200 litrów na środek transportu;

2)

paliwa w przenośnych zbiornikach przewożonych przez prywatne środki transportu, przeznaczone

do zużycia w tych pojazdach, nie więcej jednak niż 10 litrów;

3)

niezbędnych do eksploatacji środków transportu smarów znajdujących się w tych środkach.

2.

Na potrzeby stosowania zwolnienia, o którym mowa w ust. 1

1)

za standardowy zbiornik uważa się zbiornik paliwa, który

a)

jest montowany na stałe przez producenta we wszystkich środkach transportu lub cysternach

takiego samego typu jak dany środek transportu lub cysterna i który pozwala na bezpośrednie

wykorzystanie paliwa do napędu środka transportu lub funkcjonowania systemu chłodzenia

i innych systemów działających w środku transportu lub cysternie, lub

b)

jest przystosowany do środków transportu pozwalających na bezpośrednie wykorzystanie

gazu jako paliwa lub do działania innych systemów, w które może być wyposażony środek

transportu, lub

c)

jest montowany na stałe przez producenta we wszystkich kontenerach tego samego typu

co dany kontener i którego stałe wmontowanie umożliwia bezpośrednie wykorzystanie

paliwa do pracy w czasie transportu systemów chłodzenia i innych systemów, w jakie

kontenery specjalne mogą być wyposażone;

2)

za środek transportu przeznaczony do działalności gospodarczej uważa się każdy mechaniczny

pojazd drogowy wykorzystywany w działalności gospodarczej, w tym ciągnik z naczepą

lub bez naczepy, który ze względu na rodzaj, budowę lub wyposażenie jest przeznaczony

do przewozu towarów lub więcej niż dziewięciu osób razem z kierowcą, a także specjalistyczny

mechaniczny pojazd drogowy;

3)

za kontener specjalny uważa się każdy kontener wyposażony w specjalnie zaprojektowane

instalacje systemów chłodzenia, systemów natleniania, systemów izolacji cieplnej lub

innych systemów;

4)

za prywatny środek transportu uważa się każdy mechaniczny pojazd drogowy inny niż

wymieniony w pkt 2.

3.

Towary, o których mowa w ust. 1, są zwolnione od podatku, jeżeli są wykorzystywane

wyłącznie przez środek transportu, w którym zostały przywiezione. Towary te nie mogą

zostać usunięte z tego środka transportu ani być składowane, chyba że jest to konieczne

w przypadku jego naprawy, oraz nie mogą zostać odpłatnie lub nieodpłatnie odstąpione

przez osobę korzystającą ze zwolnienia.

4.

W przypadku naruszenia warunków, o których mowa w ust. 3, wysokość podatku określa

się według stanu i wartości celnej towaru w dniu naruszenia tych warunków oraz według

stawek obowiązujących w tym dniu.

Zwalnia się od podatku import towarów przywożonych z terytorium państwa trzeciego

przez upoważnione organizacje w celu wykorzystania ich do budowy, utrzymania lub ozdoby

cmentarzy, grobów i pomników upamiętniających ofiary wojny pochowane na terytorium

kraju.

Zwalnia się od podatku import

1)

trumien zawierających zwłoki i urn z prochami zmarłych, jak również kwiatów, wieńców

i innych przedmiotów ozdobnych zwykle im towarzyszących;

2)

kwiatów, wieńców i innych przedmiotów ozdobnych przywożonych przez osoby mające miejsce

zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, udające się na pogrzeby lub przybywające

w celu udekorowania grobów znajdujących się na terytorium kraju, jeżeli ich ilość

nie wskazuje na przeznaczenie handlowe.

Zwalnia się od podatku import towarów przeznaczonych do użytku

1)

urzędowego obcych przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz misji

specjalnych na terytorium kraju, a także organizacji międzynarodowych mających siedzibę

lub placówkę na terytorium kraju,

2)

osobistego uwierzytelnionych w Rzeczypospolitej Polskiej szefów przedstawicielstw

dyplomatycznych państw obcych, osób należących do personelu dyplomatycznego tych przedstawicielstw

i misji specjalnych, osób należących do personelu organizacji międzynarodowych oraz

innych osób korzystających z przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów lub

powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych, jak również pozostających z nimi

we wspólnocie domowej członków ich rodzin,

3)

osobistego urzędników konsularnych państw obcych oraz pozostających z nimi we wspólnocie

domowej członków ich rodzin,

4)

osobistego osób niekorzystających z immunitetów, a należących do cudzoziemskiego personelu

przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz misji specjalnych na

terytorium kraju

- na zasadzie wzajemności i pod warunkiem nieodstępowania towarów przez okres 3 lat

od dnia dopuszczenia ich do obrotu osobom innym niż wymienione w pkt 1-4.

Zwolnienia, o których mowa w art. 47-80, stosuje się w przypadku zastosowania zwolnień

od cła, z wyjątkiem art. 56 i art. 74 ust. 1 pkt 19.

1.

W odniesieniu do organizacji międzynarodowych, które na terytorium kraju prowadzą

działalność w zakresie zadań publicznych określonych w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, mogą być zastosowane zwolnienia od podatku na warunkach określonych w rozporządzeniu

wydanym na podstawie ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zagranicznych, może, w drodze rozporządzenia, zwolnić od podatku organizacje

międzynarodowe, które na terytorium kraju prowadzą działalność w zakresie zadań publicznych

określonych w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, i są zwolnione od analogicznych podatków w innych krajach, uwzględniając

1)

konieczność prawidłowego określenia ilości i wartości towarów objętych zwolnieniem;

2)

sytuację gospodarczą państwa;

3)

przepisy Unii Europejskiej.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić

inne niż określone w art. 43-81 zwolnienia od podatku, a także określić szczegółowe

warunki stosowania tych zwolnień, uwzględniając

1)

specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu gospodarczego

niektórymi towarami;

2)

przebieg realizacji budżetu państwa;

3)

potrzebę uzyskania dostatecznej informacji o towarach będących przedmiotem zwolnienia;

4)

przepisy Unii Europejskiej.

1.

Stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do

1)

dostaw armatorom morskim

a)

pełnomorskich liniowców pasażerskich, pełnomorskich statków wycieczkowych i tym podobnych

jednostek pływających do przewozu osób; pełnomorskich promów wszelkiego typu (PKWiU

ex 30.11.21.0),

b)

pełnomorskich tankowców do przewozu ropy naftowej, produktów przerobu ropy naftowej,

chemikaliów oraz gazów skroplonych (PKWiU ex 30.11.22.0),

c)

pełnomorskich chłodniowców, z wyłączeniem tankowców (PKWiU ex 30.11.23.0),

d)

pozostałych statków pełnomorskich do przewozu ładunków suchych (stałych), z wyłączeniem

barek morskich bez napędu (PKWiU ex 30.11.24.0),

e)

pełnomorskich statków rybackich, pełnomorskich statków przetwórni oraz pełnomorskich

pozostałych jednostek pływających do przetwarzania lub konserwowania produktów rybołówstwa

(PKWiU ex 30.11.31.0),

f)

pchaczy pełnomorskich (PKWiU ex 30.11.32.0),

g)

statków szkolnych i badawczych rybołówstwa morskiego oraz statków ratowniczych morskich

(PKWiU ex 30.11.33.0);

2

importu środków transportu morskiego, rybołówstwa morskiego i statków ratowniczych

morskich (CN 8901 10 10, 8901 20 10, 8901 30 10, 8901 90 10, 8902 00 10, ex 8905 90 10)

przez armatorów morskich;

3)

dostaw części do środków transportu morskiego, rybołówstwa morskiego i statków ratowniczych

morskich, o których mowa w pkt 1, i wyposażenia tych środków, z wyłączeniem wyposażenia

służącego celom rozrywki i sportu;

4)

importu części do środków transportu morskiego, rybołówstwa morskiego i statków ratowniczych

morskich, o których mowa w pkt 1, i wyposażenia do tych środków, z wyłączeniem wyposażenia

służącego celom rozrywki i sportu;

5)

importu środków transportu lotniczego oraz części zamiennych do nich i wyposażenia

pokładowego przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie

międzynarodowym;

6)

dostaw środków transportu lotniczego oraz części zamiennych do nich i wyposażenia

pokładowego dla przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie

międzynarodowym;

7)

usług w zakresie kontroli i nadzoru ruchu lotniczego, świadczonych na rzecz przewoźników

lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym;

8)

usług związanych z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków

oraz innych o podobnym charakterze usług świadczonych na rzecz przewoźników lotniczych

wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym;

9)

usług świadczonych na obszarze portów morskich polegających na obsłudze środków transportu

morskiego lub służących bezpośrednim potrzebom ich ładunków;

9a)

usług świadczonych na obszarze portów morskich, związanych z transportem międzynarodowym,

polegających na obsłudze środków transportu lądowego oraz żeglugi śródlądowej lub

służących bezpośrednim potrzebom ich ładunków;

10)

dostaw towarów służących bezpośrednio zaopatrzeniu statków

a)

używanych do żeglugi na pełnym morzu oraz przewożących pasażerów za opłatą lub używanych

dla celów gospodarczych, przemysłowych lub do połowów,

b)

używanych do ratownictwa lub do udzielania pomocy na morzu, lub do połowów przybrzeżnych,

z wyłączeniem dostaw prowiantu na pokład statków do połowów przybrzeżnych,

c)

marynarki wojennej, wypływających z kraju do zagranicznych portów i przystani;

11)

usług ratownictwa morskiego, nadzoru nad bezpieczeństwem żeglugi morskiej i śródlądowej

oraz usług związanych z ochroną środowiska morskiego i utrzymaniem akwenów portowych

i torów podejściowych;

12)

usług najmu, dzierżawy, leasingu lub czarteru środków transportu morskiego, rybołówstwa

morskiego i statków ratowniczych morskich, o których mowa w pkt 1, oraz najmu, dzierżawy,

leasingu lub czarteru wyposażenia tych środków;

13)

usług najmu, dzierżawy, leasingu lub czarteru środków transportu lotniczego oraz najmu,

dzierżawy, leasingu lub czarteru wyposażenia tych środków wykorzystywanych przez przewoźników

lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym;

14)

usług związanych z obsługą statków wymienionych w klasie PKWiU ex 30.11 należących

do armatorów morskich, z wyjątkiem usług świadczonych na cele osobiste załogi;

15)

usług polegających na remoncie, przebudowie lub konserwacji statków wymienionych w

klasie PKWiU ex 30.11 oraz ich części składowych;

16)

usług polegających na remoncie, przebudowie lub konserwacji środków transportu lotniczego

oraz ich wyposażenia i sprzętu zainstalowanego na nich, używanych przez przewoźników

lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym;

17)

pozostałych usług świadczonych na rzecz armatorów morskich lub innych podmiotów wykonujących

przewozy środkami transportu morskiego służących bezpośrednim potrzebom środków transportu

morskiego, rybołówstwa morskiego i statków ratowniczych morskich, o których mowa w

pkt 1, lub ich ładunków;

18)

dostaw towarów służących zaopatrzeniu środków transportu lotniczego używanych przez

przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym;

19)

usług polegających na wykonywaniu czynności bezpośrednio związanych z organizacją

eksportu towarów, a w szczególności wystawianiu dokumentów spedytorskich, konosamentów

i załatwianiu formalności celnych;

20)

usług związanych bezpośrednio z importem towarów, w przypadku gdy wartość tych usług

została włączona do podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 30b ust. 4, z wyjątkiem

usług

a)

w zakresie ubezpieczenia towarów,

b)

dotyczących importu towarów zwolnionych od podatku;

21)

usług związanych bezpośrednio z eksportem towarów

a)

dotyczących towarów eksportowanych polegających na ich pakowaniu, przewozie do miejsc

formowania przesyłek zbiorowych, składowaniu, przeładunku, ważeniu, kontrolowaniu

i nadzorowaniu bezpieczeństwa przewozu,

b)

świadczonych na podstawie umowy maklerskiej, agencyjnej, zlecenia i pośrednictwa,

dotyczących towarów eksportowanych;

22)

dostaw towarów do wolnych obszarów celnych

a)

ustanowionych na terenie lotniczego, morskiego lub rzecznego przejścia granicznego,

przeznaczonych do odprzedaży podróżnym,

b)

przeznaczonych do wywozu dla odbiorcy poza terytorium Unii Europejskiej i objętych

procedurą wywozu w rozumieniu przepisów celnych, w tym także w celu ich kompletacji,

pakowania lub formowania przesyłek zbiorowych;

23)

usług transportu międzynarodowego;

24)

usług polegających na naprawie, uszlachetnianiu, przerobie lub przetwarzaniu towarów;

25)

dostaw towarów nabywanych przez podmioty mające siedzibę lub miejsce zamieszkania

albo pobytu na terytorium państwa trzeciego, niebędące podatnikami w rozumieniu art.

15, jeżeli towary te są przeznaczone do przerobu, uszlachetnienia lub przetworzenia

na terytorium kraju, a następnie do wywozu z terytorium Unii Europejskiej, w przypadku

gdy podatnik

a)

przekaże nabyty przez podmiot towar podatnikowi, który dokonuje przerobu, uszlachetnienia

lub przetworzenia tego towaru,

b)

posiada dowód, że należność za towar została zapłacona i przekazana na rachunek bankowy

podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w

spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem;

26)

dostaw sprzętu komputerowego

a)

dla placówek oświatowych,

b)

dla organizacji humanitarnych, charytatywnych lub edukacyjnych w celu dalszego nieodpłatnego

przekazania placówkom oświatowym

- przy zachowaniu warunków, o których mowa w ust. 13-15.

1a.

Przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym,

o których mowa w ust. 1 pkt 5-8, 13, 16 i 18, rozumie się przewoźników lotniczych

posiadających siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których udział

1)

przychodów z działalności w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem,

2)

zrealizowanej liczby lotów w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem,

3)

liczby pasażerów lub ilości przewożonych towarów, lub ilości przewożonych przesyłek

w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem

- wynosił w każdej z tych trzech kategorii w poprzednim roku podatkowym co najmniej

60%.

1b.

W przypadku przewoźników lotniczych rozpoczynających w trakcie danego roku podatkowego

działalność polegającą na międzynarodowych przewozach lotniczych określenie udziału

w każdej z trzech kategorii, o których mowa w ust. 1a, jest dokonywane na podstawie

danych prognozowanych na dany rok podatkowy.

1c

Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego ogłasza do dnia 31 marca danego roku podatkowego,

w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa Cywilnego, listę przewoźników

lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, o których

mowa w ust. 1a, na okres od dnia 1 kwietnia danego roku podatkowego do dnia 31 marca

następnego roku podatkowego, na podstawie danych uzyskanych od przewoźników lotniczych.

1d.

Przewoźnicy lotniczy przekazują Prezesowi Urzędu Lotnictwa Cywilnego dane potwierdzające

spełnienie kryteriów, o których mowa w ust. 1a, najpóźniej do dnia 20 lutego danego

roku podatkowego.

1e.

Na wniosek przewoźnika rozpoczynającego działalność w trakcie danego roku podatkowego,

Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego uwzględnia tego przewoźnika na liście przewoźników

lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, jeżeli spełnia

kryteria, o których mowa w ust. 1a, na podstawie prognozowanych danych uzyskanych

od tego przewoźnika. Wpis na listę jest dokonywany na okres od pierwszego dnia miesiąca

następującego po dniu ogłoszenia obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa

Cywilnego do dnia 31 marca następnego roku podatkowego.

1f

Przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym,

o których mowa w ust. 1 pkt 5-8, 13, 16 i 18, rozumie się również przewoźników lotniczych

nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju

1)

uprawnionych do wykonywania przewozów w transporcie międzynarodowym na podstawie odpowiedniego

aktu właściwego organu państwa siedziby tego przewoźnika, w szczególności koncesji

lub certyfikatu przewoźnika lotniczego, lub

2)

wpisanych na listę przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie

międzynarodowym ogłoszoną przez właściwy organ państwa siedziby danego przewoźnika.

2.

Opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają czynności, o których mowa w

ust. 1 pkt 7-18 i 20-22, w przypadku prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której

jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych

w tym przepisie.

2a.

Do usług służących bezpośrednim potrzebom ładunków, o których mowa w ust. 1 pkt 9,

9a i 17, zalicza się załadunek, wyładunek, przeładunek oraz inne usługi wykonywane

na tych ładunkach niezbędne do wykonania usługi transportu tych ładunków, z wyjątkiem

usług składowania tych ładunków, z tym że usługi składowania ładunków, które stanowią

część załadunku, wyładunku lub przeładunku, w części wykonywanej w okresie nieprzekraczającym

1)

20 dni dla ładunków przewożonych w kontenerach,

2)

60 dni dla pozostałych ładunków

- zalicza się do usług służących bezpośrednim potrzebom ładunków.

3.

Przez usługi transportu międzynarodowego, o których mowa w ust. 1 pkt 23, rozumie

się

1)

przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów

a)

z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia)

poza terytorium Unii Europejskiej,

b)

z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu

(przeznaczenia) na terytorium kraju,

c)

z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu

(przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej, jeżeli trasa przebiega na pewnym

odcinku przez terytorium kraju (tranzyt),

d)

z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium

kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej lub z

miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu (przeznaczenia)

na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega

na pewnym odcinku przez terytorium kraju;

2)

przewóz lub inny sposób przemieszczania osób środkami transportu morskiego, lotniczego

i kolejowego

a)

z miejsca wyjazdu na terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju,

b)

z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu na terytorium kraju,

c)

z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju,

jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt);

3)

usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej, związane z usługami, o których mowa

w pkt 1 i 2.

4.

Nie jest usługą, o której mowa w ust. 3, przewóz osób lub towarów w przypadku gdy

miejsce wyjazdu (nadania) i miejsce przyjazdu (przeznaczenia) tych osób lub towarów

znajduje się na terytorium kraju, a przewóz poza terytorium kraju ma wyłącznie charakter

tranzytu.

5.

Dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 pkt 23,

są w przypadku transportu

1)

towarów przez przewoźnika lub spedytora - list przewozowy lub dokument spedytorski

(kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi śródlądowej),

stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie

wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło

przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika

(spedytora), z zastrzeżeniem pkt 2;

2)

towarów importowanych - oprócz dokumentów, o których mowa w pkt 1, dokument potwierdzony

przez urząd celny, z którego jednoznacznie wynika fakt wliczenia wartości usługi do

podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów;

3)

towarów przez eksportera - dowód wywozu towarów;

4)

osób - międzynarodowy bilet lotniczy, promowy, okrętowy lub kolejowy, wystawiony przez

przewoźnika na określoną trasę przewozu dla konkretnego pasażera.

6.

Dokument, o którym mowa w ust. 5 pkt 3, powinien zawierać co najmniej

1)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby lub miejsca zamieszkania eksportera

towarów;

2)

określenie towarów i ich ilości;

3)

potwierdzenie wywozu przez urząd celny.

7.

Przez usługi, o których mowa w ust. 1 pkt 24, rozumie się usługi

1)

świadczone bezpośrednio przez podatnika, który sprowadził z terytorium państwa trzeciego

na terytorium kraju towary objęte procedurą uszlachetniania czynnego w celu ich naprawy,

uszlachetnienia, przerobu lub przetworzenia, jeżeli towary te zostaną wywiezione z

terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej zgodnie z warunkami określonymi

w przepisach celnych;

2)

polegające na pośredniczeniu między podmiotem mającym siedzibę lub miejsce zamieszkania

albo pobytu na terytorium państwa trzeciego niebędącym podatnikiem, w rozumieniu art.

15, a podatnikiem, o którym mowa w pkt 1, gdy pośrednik otrzymuje prowizję lub inne

wynagrodzenie od którejkolwiek ze stron zawartego kontraktu dotyczącego usług określonych

w pkt 1, pod warunkiem posiadania kopii dokumentów potwierdzających powrotny wywóz

towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej;

3)

świadczone przez innych podatników na zlecenie podatnika, o którym mowa w pkt 1, polegające

wyłącznie na naprawie, uszlachetnieniu, przerobie lub przetworzeniu towarów sprowadzonych

w tym celu przez podatnika określonego w pkt 1, pod warunkiem

a)

uzyskania oświadczenia od zleceniodawcy, że towar, który powstał w wyniku wykonania

tej usługi, zostanie wywieziony z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej,

b)

posiadania szczegółowego rozliczenia tych usług zgodnie z treścią dokumentów celnych,

których kopie powinny być w posiadaniu tych podatników, potwierdzających powrotny

wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej;

4)

polegające na naprawie, uszlachetnieniu, przerobie lub przetworzeniu towarów sprowadzonych

z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, które zostały objęte procedurą

uszlachetniania czynnego w rozumieniu przepisów celnych, świadczone przez podatników

na zlecenie podmiotów mających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu na terytorium

państwa trzeciego niebędących podatnikami, w rozumieniu art. 15, w ramach kontraktów

wielostronnych, jeżeli

a)

naprawiony, uszlachetniony, przerobiony lub przetworzony przez tych podatników towar

został sprowadzony z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju przez podatnika

będącego również stroną tego kontraktu,

b)

podatnik posiada szczegółowe rozliczenie wykonanych usług zgodnie z dokumentami celnymi

potwierdzającymi wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej

oraz kopie tych dokumentów celnych.

8.

Przepisy ust. 7 pkt 2-4 stosuje się, jeżeli podatnik spełni określone w nich warunki

oraz otrzyma całość lub co najmniej 50% zapłaty przed upływem 60 dni, licząc od daty

wywozu z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej towaru będącego przedmiotem

świadczonych usług, z tym że spełnienie warunków także po upływie tego terminu uprawnia

podatnika do dokonania korekty kwoty podatku należnego w złożonej deklaracji podatkowej,

w której wykazano usługę.

9.

Przez usługi, o których mowa w ust. 1 pkt 24, rozumie się również usługi polegające

na przerobie, uszlachetnieniu lub przetworzeniu, świadczone na zlecenie podmiotów

mających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju, w przypadku

gdy

1)

wykonywane przez podatnika usługi dotyczą towarów nabytych lub zaimportowanych w tym

celu na terytorium Unii Europejskiej;

2)

podatnik posiada dowód, że należność za usługę została zapłacona i przekazana na rachunek

bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika

w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem;

3)

podatnik posiada dokument potwierdzający wywóz towaru z terytorium kraju poza terytorium

Unii Europejskiej, którego usługa dotyczy.

10.

Przepis ust. 9 stosuje się pod warunkiem, że podatnik otrzyma dokument potwierdzający

wywóz towaru z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej, nie później jednak

niż 40. dnia, licząc od daty wykonania usługi; otrzymanie dokumentu potwierdzającego

wywóz towaru z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym

uprawnia podatnika do dokonania korekty kwoty podatku należnego w złożonej deklaracji

podatkowej, w której wykazano usługę.

11.

Jeżeli towar, który powstał w wyniku czynności, o których mowa w ust. 9, został zbyty

na terytorium kraju, podatnicy, którzy dokonali tych czynności, są obowiązani do zapłacenia

podatku według stawki właściwej dla dostawy tego towaru, przy czym podatek ustala

się od wartości rynkowej towaru pomniejszonej o kwotę podatku.

12.

Przepis ust. 1 pkt 25 stosuje się pod warunkiem, że podatnik otrzyma zapłatę, nie

później jednak niż 40. dnia, licząc od dnia wydania towaru; otrzymanie zapłaty w terminie

późniejszym uprawnia podatnika do dokonania korekty kwoty podatku należnego.

13.

Opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają towary wymienione w załączniku

nr 8 do ustawy.

14.

Dokonujący dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26, stosuje stawkę podatku 0%, pod

warunkiem

1)

posiadania stosownego zamówienia potwierdzonego przez organ nadzorujący daną placówkę

oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami - w przypadku dostawy, o której mowa w ust.

1 pkt 26 lit. a;

2)

posiadania kopii umowy o nieodpłatnym przekazaniu sprzętu komputerowego placówce oświatowej

oraz posiadania stosownego zamówienia potwierdzonego przez organ nadzorujący placówkę

oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami - w przypadku dostawy, o której mowa w ust.

1 pkt 26 lit. b.

15.

Dostawca obowiązany jest przekazać kopię dokumentów, o których mowa w ust. 14, do

właściwego urzędu skarbowego.

16.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia

1)

dokumenty, o których mowa w ust. 5 pkt 2,

2)

dane, które powinny zawierać dokumenty, o których mowa w ust. 5 pkt 3,

3)

wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 5 pkt 2,

4)

dokumenty, dane, które powinna zawierać dokumentacja, o której mowa w ust. 2

- uwzględniając specyfikę wykonywania niektórych czynności, konieczność zapewnienia

prawidłowej identyfikacji usługi na potrzeby rozliczenia podatku oraz przepisy Unii

Europejskiej.

1.

Podatnicy świadczący usługi w zakresie handlu, którzy dokonują sprzedaży opodatkowanej

i zwolnionej od podatku lub opodatkowanej według różnych stawek, a nie są obowiązani

prowadzić ewidencji, o której mowa w art. 111 ust. 1, mogą w celu obliczenia kwoty

podatku należnego dokonać podziału sprzedaży towarów w danym okresie rozliczeniowym

w proporcjach wynikających z udokumentowanych zakupów z tego okresu, w którym dokonano

zakupu. Do obliczenia tych proporcji przyjmuje się wyłącznie towary przeznaczone do

dalszej sprzedaży według cen uwzględniających podatek.

2.

Jeżeli podatnik podjął lub wznowił działalność wymienioną w ust. 1, podział sprzedaży

może być dokonany przy zastosowaniu do obrotu danego okresu rozliczeniowego procentowych

wskaźników podziału udokumentowanych zakupów, dokonanych w okresie rozliczeniowym

przed zakończeniem okresu rozliczeniowego, w którym podjęto lub wznowiono działalność.

W przypadku świadczenia przez podatnika usług, w tym w zakresie handlu i gastronomii,

kwota podatku należnego może być obliczana jako iloczyn wartości dostawy i stawki

1

18,03% - dla towarów i usług objętych stawką podatku 22%;

2

6,54% - dla towarów i usług objętych stawką podatku 7%;

3)

4,76% - dla towarów i usług objętych stawką podatku 5%.

1.

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,

podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku

należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4,

art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

2.

Kwotę podatku naliczonego stanowi

1

suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu

a)

nabycia towarów i usług,

b)

dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi;

2

w przypadku importu towarów - kwota podatku

a)

wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego,

b)

należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a,

c)

wynikająca z deklaracji importowej, w przypadku, o którym mowa w art. 33b;

3)

zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa w art. 116 ust. 6;

4

kwota podatku należnego z tytułu

a)

świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 lub 8 podatnikiem jest

ich usługobiorca,

b)

dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 lub 7 podatnikiem jest

ich nabywca,

c)

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9,

d)

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11;

5)

(uchylony)

6

różnica podatku, o której mowa w art. 30c ust. 2 i art. 37;

7

u podatnika, o którym mowa w art. 16, kwota stanowiąca równowartość 22% kwoty należnej

z tytułu dostawy nowego środka transportu, nie wyższa jednak niż kwota podatku zawartego

w fakturze stwierdzającej nabycie tego środka lub dokumencie celnym, albo podatku

zapłaconego przez tego podatnika od wewnątrzwspólnotowego nabycia tego środka.

2a

W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej

przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza,

z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.

2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie,

gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika

nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie

ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów

działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia

proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności

i dokonywanych przez niego nabyć.

2b

Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika

działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli

1)

zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie

w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na

wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz

2)

obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą

oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których

ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8

ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków

w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

2c

Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące

dane

1)

średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą

w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej

i poza tą działalnością;

2)

średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością

gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace

związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;

3)

roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności

gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość

dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie

wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;

4)

średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej

powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.

2d

W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a,

przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.

2e

Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej

i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia kwoty podatku

naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo,

według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu.

2f

Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej

przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy

byłyby niereprezentatywne.

2g

Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w

górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje

się odpowiednio.

2h

W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy

wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej

przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej

reprezentatywny sposób określenia proporcji.

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

5a.

(uchylony)

5b.

(uchylony)

5c.

(uchylony)

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

7a.

(uchylony)

7b

W przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania

gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego

podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów wykonywanej przez tego podatnika działalności

gospodarczej, jak i do celów osobistych, o których mowa w art. 8 ust. 2, gdy przypisanie

tych nakładów w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę

podatku naliczonego oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość

jest wykorzystywana do celów działalności gospodarczej.

8.

Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą

1)

dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli

kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju,

a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi

czynnościami;

2)

(uchylony)

3)

dostawy towarów, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16.

9.

Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą czynności

zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 oraz pkt 37-41, wykonywanych

na terytorium kraju, w przypadku gdy miejscem świadczenia tych usług zgodnie z art.

28b lub art. 28l jest terytorium państwa trzeciego lub gdy usługi dotyczą bezpośrednio

towarów eksportowanych, pod warunkiem że podatnik posiada dokumenty, z których wynika

związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

10

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w

rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika

towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

10a.

(uchylony)

10b

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach,

o których mowa w

1)

ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres,

w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny;

2)

ust. 2 pkt 4 lit. c - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik

a)

otrzyma fakturę dokumentującą dostawę towarów, stanowiącą u niego wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów, w terminie trzech miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu

do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy,

b)

uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w

deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek;

3)

ust. 2 pkt 4 lit. a, b i d - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik

uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej,

w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.

10c

Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed

dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi.

10d

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje

1)

w przypadku stosowania w imporcie towarów procedury uproszczonej, polegającej na wpisie

do rejestru zgodnie z przepisami celnymi - za okres rozliczeniowy, w którym podatnik

dokonał wpisu do rejestru; obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem

dokonania przez podatnika zapłaty podatku wykazanego w dokumencie celnym stanowiącym

zgłoszenie uzupełniające dotyczące tego okresu rozliczeniowego, z zastrzeżeniem art.

33a;

2)

w przypadku decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 - w rozliczeniu

za okres, w którym podatnik otrzymał decyzję; obniżenie kwoty podatku należnego następuje

pod warunkiem dokonania przez podatnika zapłaty podatku wynikającego z decyzji.

10e

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu

do nabytych przez małego podatnika towarów i usług, w okresie stosowania przez niego

metody kasowej, powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik

dokonał zapłaty za te towary i usługi.

10f

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadku

podatnika, o którym mowa w art. 16, powstaje w rozliczeniu za okres, w którym powstał

obowiązek podatkowy z tytułu dokonanej przez niego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

10g

W przypadku nieotrzymania w terminie, o którym mowa w ust. 10b pkt 2 lit. a, faktury

dokumentującej dostawę towarów, stanowiącą u podatnika wewnątrzwspólnotowe nabycie

towarów, podatnik jest obowiązany do odpowiedniego pomniejszenia kwoty podatku naliczonego

w rozliczeniu za okres, w którym upłynął ten termin.

10h

Otrzymanie przez podatnika faktury dokumentującej dostawę towarów, stanowiącą u podatnika

wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie późniejszym niż określony w ust. 10b

pkt 2 lit. a, upoważnia podatnika do odpowiedniego powiększenia podatku naliczonego

w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał tę fakturę.

11

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych

w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej

za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

12.

(uchylony)

12a.

(uchylony)

13

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku

należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało

prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat,

licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego,

z zastrzeżeniem ust. 13a.

13a

Jeżeli podatnik w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów

oraz świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 podatnikiem jest nabywca towarów

lub usług, nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

w terminach, o których mowa w ust. 10 i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego

przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do

obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od

końca roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

14.

W przypadku podatników obowiązanych do dokonywania korekt kwot podatku naliczonego,

o których mowa w art. 91 ust. 1 i 2, część kwoty podatku naliczonego obniżającą kwotę

podatku należnego oblicza się w oparciu o proporcję właściwą dla roku podatkowego,

w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego niezależnie od terminu

obniżenia kwoty podatku.

15.

Do uprawnienia, o którym mowa w ust. 13, stosuje się odpowiednio art. 81b Ordynacji

podatkowej.

16.

(uchylony)

17.

(uchylony)

18.

(uchylony)

19.

Jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych na

terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju kwotę podatku

naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.

19a

W przypadku gdy nabywca towaru lub usługi otrzymał fakturę korygującą, o której mowa

w art. 29a ust. 13 i 14, jest on obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego

w rozliczeniu za okres, w którym tę fakturę korygującą otrzymał. Jeżeli podatnik nie

obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego w fakturze,

której korekta dotyczy, a prawo do takiego obniżenia mu przysługuje, zmniejszenie

kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu za okres, w którym podatnik

dokonuje tego obniżenia.

19b

W przypadku, o którym mowa w art. 29a ust. 15 pkt 4, nabywca towaru lub usługi jest

obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym

dowiedział się o warunkach, na jakich transakcja została zrealizowana.

20.

(uchylony)

21.

(uchylony)

22

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić

w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej

odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych

przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku

naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę

prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

1.

W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego,

o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku

1)

wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;

2)

należnego z tytułu

a)

świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich

usługobiorca,

b)

dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,

c)

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

3)

należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;

4)

wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o

którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art.

34.

2.

Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza

się wydatki dotyczące

1)

nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części

składowych;

2)

używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy

o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;

3)

nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do

napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów

i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

3.

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania

1)

w przypadku gdy pojazdy samochodowe są

a)

wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub

b)

konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli

z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;

2)

do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług

montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie

na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

4.

Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej

podatnika, jeżeli

1)

sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych

przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika

dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych

z działalnością gospodarczą lub

2)

konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością

gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą

jest nieistotne.

5.

Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów

samochodowych

1)

przeznaczonych wyłącznie do

a)

odprzedaży,

b)

sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,

c)

oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej

umowy o podobnym charakterze

- jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi

przedmiot działalności podatnika;

2)

w odniesieniu do których

a)

kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z

ust. 1 lub

b)

podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku

naliczonego od wydatków z nimi związanych.

6.

Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu

samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia

wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.

7.

Ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać

1)

numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;

2)

dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;

3)

stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji,

na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;

4)

wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu,

obejmujący

a)

kolejny numer wpisu,

b)

datę i cel wyjazdu,

c)

opis trasy (skąd - dokąd),

d)

liczbę przejechanych kilometrów,

e)

imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem

- potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie

autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem;

5)

liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień

zakończenia prowadzenia ewidencji.

8.

W przypadku gdy pojazd samochodowy jest udostępniany osobie niebędącej pracownikiem

podatnika, wpis, o którym mowa w ust. 7 pkt 4

1)

jest dokonywany przez osobę, która udostępnia pojazd;

2)

obejmuje

a)

kolejny numer wpisu,

b)

datę i cel udostępnienia pojazdu,

c)

stan licznika na dzień udostępnienia pojazdu,

d)

liczbę przejechanych kilometrów,

e)

stan licznika na dzień zwrotu pojazdu,

f)

imię i nazwisko osoby, której udostępniony został pojazd.

9.

Do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą

1)

pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który

oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą

a)

klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy,

van lub

b)

z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;

2)

pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z

jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie

oddzielne elementy pojazdu;

3)

pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach,

określone dla następujących przeznaczeń

a)

agregat elektryczny/spawalniczy,

b)

do prac wiertniczych,

c)

koparka, koparko-spycharka,

d)

ładowarka,

e)

podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,

f)

żuraw samochodowy

- jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany

pojazd jest pojazdem specjalnym.

10.

Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9

1)

pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego

przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez

tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację

o spełnieniu tych wymagań;

2)

pkt 3 stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu

drogowym.

11.

W przypadku gdy w pojeździe samochodowym, dla którego wydano zaświadczenie, o którym

mowa w ust. 10 pkt 1, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia

wymagań, o których mowa w ust. 9 pkt 1 lub 2, uznaje się, że pojazd nie jest wykorzystywany

wyłącznie do działalności gospodarczej

1)

od dnia wprowadzenia zmian,

2)

jeżeli nie można określić dnia wprowadzenia zmian

a)

od okresu rozliczeniowego, w którym podatnik po raz pierwszy odliczył podatek naliczony

od wydatków związanych z tym pojazdem samochodowym, z zastrzeżeniem lit. b,

b)

od okresu rozliczeniowego następującego po okresie rozliczeniowym, dla którego podatnik

wykaże, że pojazd samochodowy spełniał wymagania, o których mowa w ust. 9 pkt 1 lub

2

- chyba że zachodzi przypadek, o którym mowa w ust. 4 pkt 1.

12.

Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe,

dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć

naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia,

w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami.

13.

W przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się,

że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika

dopiero od dnia jej złożenia.

14.

W przypadku zmiany wykorzystywania pojazdu samochodowego podatnik jest obowiązany

do aktualizacji informacji, o której mowa w ust. 12, najpóźniej przed dniem, w którym

dokonuje tej zmiany.

15.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór informacji, o której mowa w ust. 12, uwzględniając potrzebę zawarcia w niej danych

pozwalających na identyfikację pojazdu samochodowego, w szczególności marki, modelu

pojazdu i jego numeru rejestracyjnego, jak również daty poniesienia pierwszego wydatku

związanego z danym pojazdem, oraz uwzględniając potrzebę umożliwienia prawidłowej

aktualizacji złożonej informacji.

16.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

inne niż określone w ust. 9 pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 4 pkt 2, uznawane

za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, wymagania dla

tych pojazdów samochodowych oraz dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań, uwzględniając

specyfikę ich konstrukcji oraz ich zastosowanie, a w przypadku pojazdów mających więcej

niż jeden rząd siedzeń - również wymóg, aby dopuszczalna masa całkowita była większa

niż 3 tony.

17.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

inne niż wskazane w ust. 5 przypadki, w których nie stosuje się warunku prowadzenia

ewidencji przebiegu pojazdu, uwzględniając specyfikę prowadzonej przez podatnika działalności

gospodarczej oraz konieczność przeciwdziałania nadużyciom wynikającym z wykorzystywania

pojazdów do celów innych niż związane z działalnością gospodarczą.

1.

W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w

okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia

o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek

bankowy.

2

Zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia

złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym

siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej,

której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych

przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku lub na rachunek spółdzielczej

kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub

przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika, do naczelnika urzędu

skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, pisemnego, nieodwołalnego

upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową

udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga

dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin

do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności

sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów

Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli

skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o

którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami

w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia

płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

2a.

W przypadku wydłużenia terminu na podstawie ust. 2 zdanie drugie, urząd skarbowy na

wniosek podatnika dokonuje zwrotu różnicy podatku w terminie wymienionym w ust. 2

zdanie pierwsze, jeżeli podatnik wraz z wnioskiem złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie

majątkowe w kwocie odpowiadającej kwocie wnioskowanego zwrotu podatku. Jeżeli wniosek

wraz z zabezpieczeniem został złożony na 13 dni przed upływem terminu, o którym mowa

w ust. 2, lub później, zwrotu dokonuje się w terminie 14 dni od dnia złożenia tego

zabezpieczenia.

3.

(uchylony)

3a.

(uchylony)

4.

(uchylony)

4a.

Zabezpieczenie majątkowe, o którym mowa w ust. 2a, może być złożone w formie

1)

gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej;

2)

poręczenia banku;

3)

weksla z poręczeniem wekslowym banku;

4)

czeku potwierdzonego przez krajowy bank wystawcy czeku;

5)

papierów wartościowych na okaziciela o określonym terminie wykupu wyemitowanych przez

Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski, bankowych papierów wartościowych i listów

zastawnych o określonym terminie wykupu, wyemitowanych we własnym imieniu i na własny

rachunek przez podmiot mogący być gwarantem lub poręczycielem zgodnie z przepisami

Ordynacji podatkowej.

4b.

Zabezpieczenie majątkowe, o którym mowa w ust. 2a, dotyczące zwrotu podatku w wysokości

nie większej niż wyrażonej w złotych kwocie odpowiadającej równowartości 1000 euro,

może być złożone w formie weksla. Przeliczenia kwoty wyrażonej w euro dokonuje się

według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień

roboczy okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zwrot podatku, w zaokrągleniu do pełnych

złotych.

4c.

Do zabezpieczeń majątkowych, o których mowa w ust. 2a, przepisy art. 33e-33g Ordynacji

podatkowej stosuje się odpowiednio.

4d.

Naczelnik urzędu skarbowego odmawia przyjęcia zabezpieczenia, jeżeli stwierdzi, że

złożone zabezpieczenie

1)

nie zapewni pokrycia w całości wypłacanej kwoty zwrotu, o której mowa w ust. 2a, lub

2)

nie zapewni w sposób pełny pokrycia w terminie wypłacanej kwoty zwrotu - w przypadku

zabezpieczenia z określonym terminem ważności.

4e.

Zabezpieczenie majątkowe zostaje zwolnione w dniu następującym po dniu

1)

zakończenia przez organ podatkowy weryfikacji, o której mowa w ust. 2 - w przypadku

zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 2a;

2)

w którym upłynęło 180 dni od dnia złożenia deklaracji podatkowej, w której była wykazana

kwota zwrotu podatku - w przypadku, o którym mowa w ust. 5a.

4f.

Zwolnienia zabezpieczenia nie dokonuje się

1)

w przypadku wszczęcia, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej

a)

postępowania podatkowego w zakresie rozliczenia, którego dotyczy zabezpieczenie -

do czasu zakończenia tego postępowania, lub

b)

kontroli podatkowej w zakresie rozliczenia, którego dotyczy zabezpieczenie - do upływu

terminu 3 miesięcy od dnia zakończenia kontroli, jeżeli w tym terminie nie wszczęto

postępowania podatkowego;

2)

w przypadku wszczęcia postępowania kontrolnego zgodnie z przepisami o kontroli skarbowej

w zakresie rozliczenia, którego dotyczy zabezpieczenie - do czasu zakończenia tego

postępowania;

3)

w przypadku stwierdzenia, że podatnik w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę

zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego nienależną lub wyższą od kwoty

należnej i ją otrzymał - do czasu uregulowania powstałej zaległości podatkowej.

5.

Na umotywowany wniosek, podatnikom dokonującym dostawy towarów lub świadczenia usług

poza terytorium kraju i niedokonującym sprzedaży opodatkowanej, przysługuje zwrot

kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1, w terminie określonym

w ust. 2 zdanie pierwsze. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a i ust.

4a-4f stosuje się odpowiednio.

5a.

W przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych

na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi

przysługuje, na jego umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową, zwrot

kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku

z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium,

w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19.

Na pisemny wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu

pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie

majątkowe. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a i ust. 4a-4f stosuje się

odpowiednio.

6.

Na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd skarbowy jest obowiązany

zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni, licząc od dnia

złożenia rozliczenia, w przypadku gdy kwoty podatku naliczonego, wykazane w deklaracji

podatkowej, wynikają z

1)

faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone, z uwzględnieniem

art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm.,

2)

dokumentów celnych, deklaracji importowej oraz decyzji, o których mowa w art. 33 ust.

2 i 3 oraz art. 34, i zostały przez podatnika zapłacone,

3)

importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,

świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest ich usługobiorca, lub dostawy towarów,

dla której podatnikiem jest ich nabywca, jeżeli w deklaracji podatkowej została wykazana

kwota podatku należnego od tych transakcji

- przy czym przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a, 4a-4f stosuje się odpowiednio.

7.

Różnicę podatku niezwróconą przez urząd skarbowy w terminach, o których mowa w ust.

2 zdanie pierwsze i ust. 5a, traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu

w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej.

8.

(uchylony)

9.

(uchylony)

10

Do zwrotu różnicy podatku podatnikowi, o którym mowa w art. 16, stosuje się odpowiednio

przepisy ust. 2, 2a, 6 i 7.

10a

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, powinno zawierać co najmniej

1)

datę wystawienia;

2)

imię i nazwisko lub nazwę podatnika, nazwę banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej

udzielających kredytu oraz ich adresy;

3)

numery identyfikacji podatkowej podatnika i banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej;

4)

rachunek banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, na który ma być

przekazany zwrot;

5)

wskazanie deklaracji podatkowej, której dotyczy upoważnienie;

6)

wskazanie kwoty zwrotu podatku, która ma być przekazana jako zabezpieczenie kredytu;

7)

podpis podatnika.

11.

(uchylony)

12.

(uchylony)

13.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy sposób przyjmowania zabezpieczeń, o których mowa w ust. 2a,

2)

inne niż wymienione w ust. 4a formy zabezpieczeń oraz sposób ich przyjmowania

- uwzględniając konieczność zabezpieczenia zwracanej kwoty podatku.

1.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych

przez podatnika

1)

(uchylony)

2)

(uchylony)

3)

(uchylony)

4)

usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem

a)

(uchylona)

b)

nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących

usługi przewozu osób;

5)

(uchylony)

1a

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do wydatków,

o których mowa w art. 29a ust. 7 pkt 3.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

3a.

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub

zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy

1)

sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi

a)

wystawionymi przez podmiot nieistniejący,

b)

(uchylona)

2)

transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od

podatku;

3)

(uchylony)

4)

wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne

a)

stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,

b)

podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których

podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,

c)

potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;

5)

faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami

nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;

6)

(uchylony)

7)

wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności

opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części

dotyczącej tych czynności.

3b.

Przepis ust. 3a stosuje się odpowiednio do duplikatów faktur.

4

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników,

którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem

przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

5.

(uchylony)

6

Nie stanowi podstawy do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego kwota

podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c, w przypadku opodatkowania

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 25 ust. 2, na terytorium

kraju z powodu podania numeru, o którym mowa w art. 97 ust. 10, w sytuacji gdy towary

w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu znajdują się na terytorium państwa

członkowskiego innym niż terytorium kraju.

(uchylony)

1.

W odniesieniu do

1)

przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz członków personelu tych

przedstawicielstw i urzędów, a także innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw,

umów lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają

stałego pobytu na terytorium kraju,

2)

Sił Zbrojnych Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego oraz Sił Zbrojnych Państw-Stron

Traktatu Północnoatlantyckiego uczestniczących w Partnerstwie dla Pokoju, wielonarodowych

Kwater i Dowództw i ich personelu cywilnego,

3)

podmiotów nieposiadających siedziby działalności gospodarczej, stałego miejsca prowadzenia

działalności gospodarczej, z którego dokonywano transakcji gospodarczych, stałego

miejsca zamieszkania lub zwykłego miejsca pobytu na terytorium kraju, niedokonujących

sprzedaży na terytorium kraju,

4

podatników i podmiotów zagranicznych, zidentyfikowanych na potrzeby procedury szczególnej

rozliczania VAT, o której mowa w dziale XII w rozdziałach 6a i 7, nieposiadających

na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia

działalności gospodarczej

- mogą być zastosowane zwroty podatku na warunkach określonych w ust. 1a-1g oraz w

rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 2, 3 i 5.

1a.

Podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 3, mogą ubiegać się o zwrot podatku w odniesieniu

do nabytych przez nie na terytorium kraju towarów i usług lub w odniesieniu do towarów,

które były przedmiotem importu na terytorium kraju, jeżeli te towary i usługi były

przez te podmioty wykorzystywane do wykonywania czynności dających prawo do obniżenia

kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na terytorium państwa, w którym

rozliczają one podatek od wartości dodanej lub podatek o podobnym charakterze, innym

niż terytorium kraju.

1b.

W przypadku gdy towary lub usługi, od których podatnik podatku od wartości dodanej

lub innego podatku o podobnym charakterze ubiega się o zwrot podatku, były wykorzystywane

tylko częściowo do wykonywania czynności dających prawo do obniżenia kwoty podatku

należnego o kwotę podatku naliczonego na terytorium państwa, w którym rozlicza on

podatek od wartości dodanej lub podatek o podobnym charakterze, innym niż terytorium

kraju - podatnikowi przysługuje zwrot podatku w proporcji, w jakiej towary lub usługi

związane są z wykonywaniem czynności dających prawo do obniżenia kwoty podatku należnego

o kwotę podatku naliczonego. Podatnik ubiegający się o zwrot podatku jest obowiązany

w składanym wniosku przy określaniu wnioskowanej kwoty zwrotu podatku uwzględnić proporcję

obliczoną zgodnie ze zdaniem pierwszym.

1c.

Podmiotom, o których mowa w ust. 1 pkt 3, nie przysługuje zwrot podatku w odniesieniu

do kwot podatku

1)

zafakturowanych niezgodnie z przepisami ustawy oraz przepisami wykonawczymi wydanymi

na jej podstawie;

2)

dotyczących czynności, o których mowa w art. 2 pkt 8 lit. b i art. 13;

3)

w odniesieniu do których, zgodnie z przepisami ustawy oraz przepisami wykonawczymi

wydanymi na jej podstawie, nie przysługuje podatnikom, o których mowa w art. 15, prawo

do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego.

1d.

Podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 3, składają wnioski o dokonanie zwrotu podatku

1)

za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w przypadku gdy podmioty te posiadają

siedzibę działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego innym niż

terytorium kraju;

2)

na piśmie, zgodnie ze wzorem określonym w rozporządzeniu wydanym na podstawie ust.

5, w przypadku gdy podmioty te nie posiadają siedziby działalności gospodarczej na

terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

1e.

W przypadku gdy proporcja, o której mowa w ust. 1b, ulegnie zmianie po złożeniu wniosku

o zwrot podatku - podatnik

1)

uwzględnia zmianę tej proporcji oraz dokonuje odpowiedniej korekty kwot podatku do

zwrotu wynikającej ze zmiany tej proporcji we wniosku o zwrot podatku składanym w

roku podatkowym następującym po roku podatkowym, za który lub którego część złożony

został ten wniosek;

2)

składa korektę wniosku o zwrot podatku, jeżeli w roku podatkowym następującym po roku

podatkowym, za który lub którego część złożony został ten wniosek, podatnik nie występuje

o zwrot podatku.

1f.

Od kwoty podatku niezwróconej przez urząd skarbowy podmiotom, o których mowa w ust.

1 pkt 3, w terminach określonych w rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 5 naliczane

są odsetki.

1g.

Kwoty zwrotu podatku uzyskane nienależnie przez podmioty, o których mowa w ust. 1

pkt 3, podlegają zwrotowi do urzędu skarbowego wraz z należnymi odsetkami w wysokości

określonej jak dla zaległości podatkowych. W przypadku niezwrócenia kwoty zwrotu podatku

uzyskanej nienależnie wraz z należnymi odsetkami, podmiotom, o których mowa w ust.

1 pkt 3, nie przysługują żadne dalsze zwroty do wysokości niezwróconej kwoty wraz

z odsetkami.

1h.

Podatnik, o którym mowa w art. 15, ubiegający się o zwrot podatku od wartości dodanej

w odniesieniu do nabytych przez niego towarów i usług lub w odniesieniu do zaimportowanych

przez niego towarów wykorzystywanych do wykonywania czynności dających prawo do obniżenia

kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na terytorium kraju, składa wniosek

za pomocą środków komunikacji elektronicznej o dokonanie takiego zwrotu za pośrednictwem

właściwego dla podatnika naczelnika urzędu skarbowego do właściwego państwa członkowskiego.

1i.

Wniosek o dokonanie zwrotu, o którym mowa w ust. 1h, nie jest przekazywany do właściwego

państwa członkowskiego w przypadku gdy w okresie, do którego odnosi się wniosek, podatnik

1)

nie był podatnikiem, o którym mowa w art. 15;

2)

dokonywał wyłącznie dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku innych

niż transakcje, do których stosuje się art. 86 ust. 9;

3

był podatnikiem, u którego sprzedaż była zwolniona od podatku na podstawie art. 113.

1j.

Naczelnik urzędu skarbowego wydaje postanowienie, na które służy zażalenie, o nieprzekazaniu

do właściwego państwa członkowskiego wniosku o dokonanie zwrotu, o którym mowa w ust.

1h. Podatnik jest powiadamiany o wydaniu postanowienia również za pomocą środków komunikacji

elektronicznej.

1k

W przypadku gdy towary lub usługi, od których podatnik, o którym mowa w art. 15, ubiega

się o zwrot podatku od wartości dodanej, były wykorzystywane tylko częściowo do wykonywania

na terytorium kraju czynności dających prawo do obniżenia kwoty podatku należnego

o kwotę podatku naliczonego, podatnik ubiegający się o zwrot podatku jest obowiązany

przy określaniu wnioskowanej kwoty zwrotu podatku uwzględnić odpowiednio

1)

proporcję lub udział procentowy obliczone zgodnie z art. 86 ust. 2g i 7b, art. 90,

art. 90a, art. 90c i art. 91 lub

2)

zasady wymienione w art. 86a.

1l.

W przypadku gdy proporcja, o której mowa w ust. 1k, ulegnie zmianie po złożeniu wniosku

o zwrot podatku od wartości dodanej - podatnik

1)

uwzględnia zmianę tej proporcji oraz dokonuje odpowiedniej korekty kwot podatku do

zwrotu wynikającej ze zmiany tej proporcji we wniosku o zwrot podatku od wartości

dodanej składanym w roku podatkowym następującym po roku podatkowym, za który lub

którego część złożony został ten wniosek;

2)

składa korektę wniosku o zwrot podatku od wartości dodanej, jeżeli w roku podatkowym

następującym po roku podatkowym, za który lub którego część złożony został ten wniosek,

podatnik nie występuje o zwrot podatku od wartości dodanej.

1m

Przepisy ust. 1a-1g stosuje się odpowiednio do podatników i podmiotów zagranicznych,

o których mowa w ust. 1 pkt 4, z tym że mogą się oni również ubiegać o zwrot podatku

w odniesieniu do nabytych przez nich na terytorium kraju towarów i usług lub w odniesieniu

do towarów, które były przedmiotem importu na terytorium kraju, jeżeli te towary i

usługi były przez nich wykorzystywane do świadczenia na terytorium kraju usług telekomunikacyjnych,

usług nadawczych lub usług elektronicznych na rzecz osób niebędących podatnikami,

o których mowa w art. 28a.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zagranicznych, określi, w drodze rozporządzenia, przypadki i tryb zwrotu

podatku przedstawicielstwom dyplomatycznym, urzędom konsularnym oraz członkom personelu

tych przedstawicielstw i urzędów, a także innym osobom zrównanym z nimi na podstawie

ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie

mają stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zwrot taki wynika

z porozumień międzynarodowych lub zasady wzajemności.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, przypadki i tryb zwrotu podatku Siłom

Zbrojnym Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego oraz Siłom Zbrojnym Państw-Stron

Traktatu Północnoatlantyckiego uczestniczących w Partnerstwie dla Pokoju, wielonarodowym

Kwaterom i Dowództwom i ich personelowi cywilnemu.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych przy wydawaniu rozporządzeń, o których

mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia

1)

porozumienia międzynarodowe;

2)

konieczność prawidłowego udokumentowania zwracanych kwot podatku;

3)

potrzebę zapewnienia informacji o towarach i usługach, od których nabycia podatek

jest zwracany;

4)

przepisy Unii Europejskiej.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1

warunki, terminy i tryb zwrotu podatku podatnikom i podmiotom, o których mowa w ust.

1 pkt 3 i 4, oraz sposób naliczania i wypłaty odsetek od kwot podatku niezwróconych

w terminie,

2)

wzór wniosku o zwrot podatku składany przez podmioty, o których mowa w ust. 1d pkt

2,

3)

informacje, jakie powinien zawierać wniosek o zwrot podatku składany za pomocą środków

komunikacji elektronicznej,

4)

sposób opisu niektórych informacji zawartych we wniosku o zwrot podatku,

5)

sposób i przypadki potwierdzania złożenia wniosku o zwrot podatku,

6)

przypadki, w których podatnik ubiegający się o zwrot powinien złożyć dodatkowe dokumenty,

oraz rodzaje tych dokumentów,

7

przypadki, w których podatnikom i podmiotom, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, dokonującym

sprzedaży przysługuje zwrot podatku,

8)

tryb zwrotu podatku w przypadkach, o których mowa w ust. 1e

- uwzględniając konieczność prawidłowego udokumentowania zakupów, od których przysługuje

zwrot podatku, potrzebę zapewnienia prawidłowej informacji o wysokości zwracanych

kwot podatku i niezbędnych informacji o podmiocie ubiegającym się o zwrot podatku

jako podmiocie uprawnionym do otrzymania tego zwrotu, potrzebę zapewnienia prawidłowego

naliczania odsetek za zwłokę, potrzebę wykorzystania środków komunikacji elektronicznej

oraz przepisy Unii Europejskiej.

6.

W odniesieniu do organizacji humanitarnych, charytatywnych lub edukacyjnych, których

działalność jest zaliczana do działalności pożytku publicznego w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, oraz do niektórych grup towarów mogą być zastosowane zwroty podatku na warunkach

określonych w rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 7.

7.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

warunki zwrotu podatku organizacjom humanitarnym, charytatywnym lub edukacyjnym z

tytułu eksportu towarów oraz warunki, jakie muszą spełniać te organizacje, żeby otrzymać

taki zwrot, uwzględniając

1)

sytuację gospodarczą państwa;

2)

przebieg realizacji budżetu państwa;

3)

konieczność prawidłowego określenia kwot zwracanego podatku;

4)

konieczność zapewnienia informacji o eksporcie towarów;

5)

przepisy Unii Europejskiej.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

informacje, jakie powinien zawierać wniosek, o którym mowa w ust. 1h, sposób opisu

niektórych informacji, a także warunki i termin składania wniosków, uwzględniając

1)

konieczność zapewnienia informacji o prawie podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego

o kwotę podatku naliczonego z tytułu zakupu towarów i usług na terytorium kraju;

2)

potrzebę zapewnienia niezbędnych do ubiegania się o zwrot podatku od wartości dodanej

informacji o podatniku jako podmiocie uprawnionym do otrzymania tego zwrotu;

3)

potrzebę zapewnienia prawidłowej informacji o wysokości żądanych kwot zwrotu podatku;

4)

potrzebę zapewnienia informacji dotyczących towarów i usług związanych z wnioskowanymi

kwotami zwrotu podatku;

5)

przepisy Unii Europejskiej.

1

Podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy

towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których

nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy również podstawy opodatkowania

i kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności, której nieściągalność

została uprawdopodobniona.

1a

Nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną, w przypadku gdy wierzytelność

nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 150 dni od dnia upływu

terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się w przypadku gdy spełnione są następujące warunki

1

dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, o którym mowa

w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie

postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne

(Dz. U. poz. 978, 1259, 1513, 1830 i 1844 oraz z 2016 r. poz. 615), postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;

2)

(uchylony)

3

na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się

korekty, o której mowa w ust. 1

a)

wierzyciel i dłużnik są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,

b

dłużnik nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;

4)

(uchylony)

5)

od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc

od końca roku, w którym została wystawiona.

6)

(uchylony)

3

Korekta, o której mowa w ust. 1, może nastąpić w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność

wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną, pod warunkiem że do dnia złożenia

przez wierzyciela deklaracji podatkowej za ten okres wierzytelność nie została uregulowana

lub zbyta w jakiejkolwiek formie.

4

W przypadku gdy po złożeniu deklaracji podatkowej, w której dokonano korekty, o której

mowa w ust. 1, należność zastała uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie, wierzyciel

obowiązany jest do zwiększenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego

w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana lub zbyta. W przypadku

częściowego uregulowania należności, podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego

zwiększa się w odniesieniu do tej części.

5

Wierzyciel obowiązany jest wraz z deklaracją podatkową, w której dokonuje korekty,

o której mowa w ust. 1, zawiadomić o tej korekcie właściwego dla niego naczelnika

urzędu skarbowego wraz z podaniem kwot korekty oraz danych dłużnika.

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

8

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór zawiadomienia, o którym mowa w ust. 5, uwzględniając konieczność zapewnienia

niezbędnych danych pozwalających na weryfikację spełnienia obowiązku, o którym mowa

w art. 89b ust. 1, przez dłużnika.

1

W przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę

towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 150 dni od dnia upływu

terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany

do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres,

w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub

na fakturze.

1a

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli dłużnik uregulował należność najpóźniej w

ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu

płatności tej należności.

1b

Przepisu ust. 1 nie stosuje się również w przypadku, gdy dłużnik w ostatnim dniu miesiąca,

w którym upływa 150 dzień od dnia upływu terminu płatności, jest w trakcie postępowania

restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji.

2

W przypadku częściowego uregulowania należności w terminie 150 dni od dnia upływu

terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, korekta dotyczy podatku

naliczonego przypadającego na nieuregulowaną część należności. Przepis ust. 1a stosuje

się odpowiednio.

3.

(uchylony)

4.

W przypadku uregulowania należności po dokonaniu korekty, o której mowa w ust. 1,

podatnik ma prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres,

w którym należność uregulowano, o kwotę podatku, o której mowa w ust. 1. W przypadku

częściowego uregulowania należności podatek naliczony może zostać zwiększony w odniesieniu

do tej części.

5.

(uchylony)

6

W przypadku stwierdzenia, że podatnik naruszył obowiązek określony w ust. 1, naczelnik

urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe

w wysokości 30% kwoty podatku wynikającego z nieuregulowanych faktur, który nie został

skorygowany zgodnie z ust. 1. W stosunku do osób fizycznych, które za ten sam czyn

ponoszą odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe, dodatkowego

zobowiązania podatkowego nie ustala się.

1.

W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania

czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego,

jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany

do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku

do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

2.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.

1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego,

którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi

przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

3.

Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu

czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego,

w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi

przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku

z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

4.

Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie

obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego

jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

5.

Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów

i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika

do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji,

oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków

trwałych podatnika - używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

6

Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji dotyczących

1)

pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych;

2)

usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim transakcje

te mają charakter pomocniczy.

7.

(uchylony)

8.

Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa

w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30 000

zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od kwoty podatku

należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z

naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu.

9.

Przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota

obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna.

9a

Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku.

10.

W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8

1)

przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca

z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł - podatnik ma

prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;

2)

nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

11.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

metody obliczania proporcji inne niż określona w ust. 3 oraz warunki ich stosowania,

uwzględniając uwarunkowania obrotu gospodarczego oraz przepisy Unii Europejskiej.

12.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

przypadki, w których podatnik ma prawo uznać, że proporcja określona zgodnie z ust.

2-8, która przekroczyła 98%, a kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,

wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była równa lub większa niż

500 zł, wynosi 100%, oraz warunki ich stosowania, uwzględniając uwarunkowania obrotu

gospodarczego oraz specyfikę wykonywanych czynności.

1.

W przypadku, o którym mowa w art. 86 ust. 7b, gdy w ciągu 120 miesięcy, licząc od

miesiąca, w którym nieruchomość stanowiąca część przedsiębiorstwa podatnika została

przez niego oddana do użytkowania, nastąpi zmiana w stopniu wykorzystania tej nieruchomości

do celów działalności gospodarczej, dokonuje się korekty podatku naliczonego odliczonego

przy jej nabyciu lub wytworzeniu.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisu art. 8 ust. 2 nie stosuje się.

1.

W przypadku gdy w ciągu 60 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym odpowiednio nabyto,

dokonano importu lub oddano do używania pojazd samochodowy

1)

o którym mowa w art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a, nastąpi zmiana jego wykorzystywania

na wykorzystywanie do celów działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność

gospodarcza, podatnik jest obowiązany do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego

odliczonej przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego pojazdu;

2)

w odniesieniu do którego kwotę podatku naliczonego stanowiła kwota, o której mowa

w art. 86a ust. 1, nastąpi zmiana jego wykorzystywania na wykorzystywanie wyłącznie

do działalności gospodarczej, podatnik jest uprawniony do dokonania korekty kwoty

podatku naliczonego odliczonej przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego pojazdu.

2.

W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 1, nastąpi sprzedaż pojazdu

samochodowego, uznaje się, że wykorzystanie tego pojazdu zostało zmienione na wykorzystanie

wyłącznie do działalności gospodarczej, aż do końca okresu korekty.

3.

Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio również w przypadku, o którym mowa w

art. 86a ust. 13.

4.

Na potrzeby korekty, o której mowa w ust. 1, uznaje się, że pojazd samochodowy odpowiednio

nie jest już wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej albo jest wykorzystywany

wyłącznie do takiej działalności począwszy od miesiąca, w którym nastąpiła zmiana

jego wykorzystywania. Korekty tej dokonuje się w deklaracji za okres rozliczeniowy,

w którym nastąpiła zmiana, w kwocie proporcjonalnej do pozostałego okresu korekty.

5.

W przypadku gdy podatnik wykorzystuje pojazd samochodowy w działalności gospodarczej

również do czynności zwolnionych od podatku bez prawa do odliczeń, kwota korekty,

o której mowa w ust. 1, powinna uwzględniać proporcję określoną w art. 90, zastosowaną

przy odliczeniu.

6.

W przypadku pojazdów samochodowych o wartości początkowej nieprzekraczającej 15 000

zł korekty, o której mowa w ust. 1, dokonuje się, jeżeli zmiana ich wykorzystywania

nastąpiła w okresie 12 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym odpowiednio nabyto,

dokonano importu lub oddano do używania ten pojazd samochodowy. Przepisy ust. 2-5

stosuje się odpowiednio.