Ustawa z dnia 18 marca 2016 r. o zmianie ustawy o Rzeczniku Praw Obywatelskich oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1648 oraz z 2015 r. poz. 1064) po art. 7 dodaje się art. 7a-7h w brzmieniu

„

Art. 7a.

Rzecznik nie może być bez uprzedniej zgody Sejmu pociągnięty do odpowiedzialności

karnej ani pozbawiony wolności. Rzecznik nie może być zatrzymany lub aresztowany,

z wyjątkiem ujęcia go na gorącym uczynku przestępstwa i jeżeli jego zatrzymanie jest

niezbędne dla zapewnienia prawidłowego toku postępowania. O zatrzymaniu niezwłocznie

powiadamia się Marszałka Sejmu, który może nakazać natychmiastowe zwolnienie zatrzymanego.

Art. 7b.

Przedawnienie w postępowaniu karnym czynu objętego immunitetem nie biegnie w okresie

korzystania z immunitetu.

Art. 7c.

1.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Rzecznika do odpowiedzialności karnej w

sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego składa się za pośrednictwem

Prokuratora Generalnego.

2.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Rzecznika do odpowiedzialności karnej w

sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego składa oskarżyciel prywatny,

po wniesieniu sprawy do sądu.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, sporządza i podpisuje adwokat lub radca prawny, z

wyjątkiem wniosków składanych w swoich sprawach przez sędziów, prokuratorów, adwokatów,

radców prawnych, notariuszy oraz profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych.

4.

Wnioski, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny zawierać

1)

oznaczenie wnioskodawcy oraz pełnomocnika, o ile został ustanowiony;

2)

imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Rzecznika;

3)

wskazanie podstawy prawnej wniosku;

4)

dokładne określenie czynu, którego dotyczy wniosek, ze wskazaniem czasu, miejsca,

sposobu i okoliczności jego popełnienia oraz jego skutków, a zwłaszcza charakteru

powstałej szkody;

5)

uzasadnienie.

Art. 7d.

1.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Rzecznika do odpowiedzialności karnej składa

się Marszałkowi Sejmu.

2.

Jeżeli wniosek nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w art. 7c ust. 3 lub

4, Marszałek Sejmu wzywa wnioskodawcę do poprawienia lub uzupełnienia wniosku w terminie

14 dni, wskazując niezbędny zakres poprawienia lub uzupełnienia. W przypadku niepoprawienia

lub nieuzupełnienia wniosku we wskazanym terminie i zakresie Marszałek Sejmu postanawia

o pozostawieniu wniosku bez biegu.

3.

Jeżeli wniosek spełnia wymogi formalne, o których mowa w art. 7c ust. 3 i 4, Marszałek

Sejmu kieruje go do organu właściwego na podstawie regulaminu Sejmu do rozpatrzenia

wniosku, zawiadamiając jednocześnie Rzecznika o treści wniosku.

4.

Organ właściwy do rozpatrzenia wniosku powiadamia Rzecznika o terminie rozpatrzenia

wniosku. Pomiędzy doręczeniem powiadomienia a terminem rozpatrzenia wniosku, o ile

nie zachodzi wypadek niecierpiący zwłoki, powinno upłynąć co najmniej 7 dni.

5.

Na żądanie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku sąd albo odpowiedni organ, przed

którym toczy się postępowanie wobec Rzecznika, udostępnia akta postępowania.

6.

Rzecznik przedstawia organowi właściwemu do rozpatrzenia wniosku wyjaśnienia i własne

wnioski w tej sprawie w formie pisemnej lub ustnej.

7.

Po rozpatrzeniu sprawy, organ właściwy do rozpatrzenia wniosku uchwala sprawozdanie

wraz z propozycją przyjęcia lub odrzucenia wniosku.

8.

W trakcie rozpatrywania przez Sejm sprawozdania, o którym mowa w ust. 7, Rzecznikowi

przysługuje prawo do zabrania głosu.

9.

Sejm wyraża zgodę na pociągnięcie Rzecznika do odpowiedzialności karnej w drodze uchwały

podjętej bezwzględną większością ustawowej liczby posłów. Nieuzyskanie wymaganej większości

głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na pociągnięcie Rzecznika do

odpowiedzialności karnej.

Art. 7e.

1.

Zakaz zatrzymania, o którym mowa w art. 7a, obejmuje wszelkie formy pozbawienia lub

ograniczenia wolności osobistej Rzecznika przez organy stosujące przymus.

2.

Wniosek o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Rzecznika składa się za

pośrednictwem Prokuratora Generalnego.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien zawierać

1)

oznaczenie wnioskodawcy;

2)

imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Rzecznika;

3)

dokładne określenie czynu oraz jego kwalifikację prawną;

4)

podstawę prawną zastosowania określonego środka;

5)

uzasadnienie, wskazujące w szczególności na konieczność zastosowania określonego środka.

4.

Do postępowania z wnioskiem o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Rzecznika

przepisy art. 7d ust. 1-8 stosuje się odpowiednio.

5.

Sejm wyraża zgodę na zatrzymanie lub aresztowanie Rzecznika w drodze uchwały podjętej

bezwzględną większością ustawowej liczby posłów. Nieuzyskanie wymaganej większości

głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na zatrzymanie lub aresztowanie

Rzecznika.

6.

Wymóg uzyskania zgody Sejmu nie dotyczy wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej

prawomocnym wyrokiem sądu.

Art. 7f.

1.

Marszałek Sejmu przesyła wnioskodawcy niezwłocznie uchwałę, o której mowa w art. 7d

ust. 9 i art. 7e ust. 5.

2.

Uchwały, o których mowa w ust. 1, podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”.

Art. 7g.

Przepisy ustawy dotyczące odpowiedzialności karnej Rzecznika stosuje się odpowiednio

do odpowiedzialności za wykroczenia.

Art. 7h.

Szczegółowy tryb postępowania w sprawach, o których mowa w art. 7a-7g, określa regulamin

Sejmu.

”

.

W ustawie z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1096) po art. 18 dodaje się art. 18a-18g w brzmieniu

„

Art. 18a.

Przedawnienie w postępowaniu karnym czynu objętego immunitetem nie biegnie w okresie

korzystania z immunitetu.

Art. 18b.

1.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli do odpowiedzialności

karnej w sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego składa się za pośrednictwem

Prokuratora Generalnego.

2.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli do odpowiedzialności

karnej w sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego składa oskarżyciel

prywatny, po wniesieniu sprawy do sądu.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, sporządza i podpisuje adwokat lub radca prawny, z

wyjątkiem wniosków składanych w swoich sprawach przez sędziów, prokuratorów, adwokatów,

radców prawnych, notariuszy oraz profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych.

4.

Wnioski, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny zawierać

1)

oznaczenie wnioskodawcy oraz pełnomocnika, o ile został ustanowiony;

2)

imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Prezesa Najwyższej Izby Kontroli;

3)

wskazanie podstawy prawnej wniosku;

4)

dokładne określenie czynu, którego dotyczy wniosek, ze wskazaniem czasu, miejsca,

sposobu i okoliczności jego popełnienia oraz jego skutków, a zwłaszcza charakteru

powstałej szkody;

5)

uzasadnienie.

Art. 18c.

1.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli do odpowiedzialności

karnej składa się Marszałkowi Sejmu.

2.

Jeżeli wniosek nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w art. 18b ust. 3 lub

4, Marszałek Sejmu wzywa wnioskodawcę do poprawienia lub uzupełnienia wniosku w terminie

14 dni, wskazując niezbędny zakres poprawienia lub uzupełnienia. W przypadku niepoprawienia

lub nieuzupełnienia wniosku we wskazanym terminie i zakresie Marszałek Sejmu postanawia

o pozostawieniu wniosku bez biegu.

3.

Jeżeli wniosek spełnia wymogi formalne, o których mowa w art. 18b ust. 3 i 4, Marszałek

Sejmu kieruje go do organu właściwego na podstawie regulaminu Sejmu do rozpatrzenia

wniosku, zawiadamiając jednocześnie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli o treści wniosku.

4.

Organ właściwy do rozpatrzenia wniosku powiadamia Prezesa Najwyższej Izby Kontroli

o terminie rozpatrzenia wniosku. Pomiędzy doręczeniem powiadomienia a terminem rozpatrzenia

wniosku, o ile nie zachodzi wypadek niecierpiący zwłoki, powinno upłynąć co najmniej

7 dni.

5.

Na żądanie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku sąd albo odpowiedni organ, przed

którym toczy się postępowanie wobec Prezesa Najwyższej Izby Kontroli, udostępnia akta

postępowania.

6.

Prezes Najwyższej Izby Kontroli przedstawia organowi właściwemu do rozpatrzenia wniosku

wyjaśnienia i własne wnioski w tej sprawie w formie pisemnej lub ustnej.

7.

Po rozpatrzeniu sprawy, organ właściwy do rozpatrzenia wniosku uchwala sprawozdanie

wraz z propozycją przyjęcia lub odrzucenia wniosku.

8.

W trakcie rozpatrywania przez Sejm sprawozdania, o którym mowa w ust. 7, Prezesowi

Najwyższej Izby Kontroli przysługuje prawo do zabrania głosu.

9.

Sejm wyraża zgodę na pociągnięcie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli do odpowiedzialności

karnej w drodze uchwały podjętej bezwzględną większością ustawowej liczby posłów.

Nieuzyskanie wymaganej większości głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody

na pociągnięcie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli do odpowiedzialności karnej.

Art. 18d.

1.

Zakaz zatrzymania, o którym mowa w art. 18, obejmuje wszelkie formy pozbawienia lub

ograniczenia wolności osobistej Prezesa Najwyższej Izby Kontroli przez organy stosujące

przymus.

2.

Wniosek o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Prezesa Najwyższej Izby

Kontroli składa się za pośrednictwem Prokuratora Generalnego.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien zawierać

1)

oznaczenie wnioskodawcy;

2)

imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Prezesa Najwyższej Izby Kontroli;

3)

dokładne określenie czynu oraz jego kwalifikację prawną;

4)

podstawę prawną zastosowania określonego środka;

5)

uzasadnienie, wskazujące w szczególności na konieczność zastosowania określonego środka.

4.

Do postępowania z wnioskiem o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Prezesa

Najwyższej Izby Kontroli przepisy art. 18c ust. 1-8 stosuje się odpowiednio.

5.

Sejm wyraża zgodę na zatrzymanie lub aresztowanie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli

w drodze uchwały podjętej bezwzględną większością ustawowej liczby posłów. Nieuzyskanie

wymaganej większości głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na zatrzymanie

lub aresztowanie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli.

6.

Wymóg uzyskania zgody Sejmu nie dotyczy wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej

prawomocnym wyrokiem sądu.

Art. 18e.

1.

Marszałek Sejmu przesyła wnioskodawcy niezwłocznie uchwałę, o której mowa w art. 18c

ust. 9 i art. 18d ust. 5.

2.

Uchwały, o których mowa w ust. 1, podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”.

Art. 18f.

Przepisy ustawy dotyczące odpowiedzialności karnej Prezesa Najwyższej Izby Kontroli

stosuje się odpowiednio do odpowiedzialności za wykroczenia.

Art. 18g.

Szczegółowy tryb postępowania w sprawach, o których mowa w art. 18a-18f, określa regulamin

Sejmu.

”

.

W ustawie z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1605) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 7b w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

oznaczenie wnioskodawcy oraz pełnomocnika, o ile został ustanowiony;

”

;

2)

w art. 7c

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie posła lub senatora do odpowiedzialności

karnej składa się Marszałkowi Sejmu lub Marszałkowi Senatu.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Jeżeli wniosek nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w art. 7b ust. 3 lub

4, Marszałek Sejmu lub Marszałek Senatu wzywa wnioskodawcę do poprawienia lub uzupełnienia

wniosku w terminie 14 dni, wskazując niezbędny zakres poprawienia lub uzupełnienia.

W przypadku niepoprawienia lub nieuzupełnienia wniosku we wskazanym terminie i zakresie

Marszałek Sejmu lub Marszałek Senatu postanawia o pozostawieniu wniosku bez biegu.

1b.

Jeżeli wniosek spełnia wymogi formalne, o których mowa w art. 7b ust. 3 i 4, Marszałek

Sejmu lub Marszałek Senatu kieruje go do organu właściwego do rozpatrzenia wniosku

na podstawie regulaminów Sejmu lub Senatu, zawiadamiając jednocześnie posła lub senatora

o treści wniosku.

”

;

3)

w art. 10 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Do postępowania z wnioskiem o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie posła

lub senatora przepisy art. 7c ust. 1-5 stosuje się odpowiednio.

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 195) po art. 11 dodaje się art. 11a-11g w brzmieniu

„

Art. 11a.

Przedawnienie w postępowaniu karnym czynu objętego immunitetem nie biegnie w okresie

korzystania z immunitetu.

Art. 11b.

1.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Generalnego Inspektora do odpowiedzialności

karnej w sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego składa się za pośrednictwem

Prokuratora Generalnego.

2.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Generalnego Inspektora do odpowiedzialności

karnej w sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego składa oskarżyciel

prywatny, po wniesieniu sprawy do sądu.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, sporządza i podpisuje adwokat lub radca prawny, z

wyjątkiem wniosków składanych w swoich sprawach przez sędziów, prokuratorów, adwokatów,

radców prawnych, notariuszy oraz profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych.

4.

Wnioski, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny zawierać

1)

oznaczenie wnioskodawcy oraz pełnomocnika, o ile został ustanowiony;

2)

imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Generalnego Inspektora;

3)

wskazanie podstawy prawnej wniosku;

4)

dokładne określenie czynu, którego dotyczy wniosek, ze wskazaniem czasu, miejsca,

sposobu i okoliczności jego popełnienia oraz jego skutków, a zwłaszcza charakteru

powstałej szkody;

5)

uzasadnienie.

Art. 11c.

1.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Generalnego Inspektora do odpowiedzialności

karnej składa się Marszałkowi Sejmu.

2.

Jeżeli wniosek nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w art. 11b ust. 3 lub

4, Marszałek Sejmu wzywa wnioskodawcę do poprawienia lub uzupełnienia wniosku w terminie

14 dni, wskazując niezbędny zakres poprawienia lub uzupełnienia. W przypadku niepoprawienia

lub nieuzupełnienia wniosku we wskazanym terminie i zakresie Marszałek Sejmu postanawia

o pozostawieniu wniosku bez biegu.

3.

Jeżeli wniosek spełnia wymogi formalne, o których mowa w art. 11b ust. 3 i 4, Marszałek

Sejmu kieruje go do organu właściwego na podstawie regulaminu Sejmu do rozpatrzenia

wniosku, zawiadamiając jednocześnie Generalnego Inspektora o treści wniosku.

4.

Organ właściwy do rozpatrzenia wniosku powiadamia Generalnego Inspektora o terminie

rozpatrzenia wniosku. Pomiędzy doręczeniem powiadomienia a terminem rozpatrzenia wniosku,

o ile nie zachodzi wypadek niecierpiący zwłoki, powinno upłynąć co najmniej 7 dni.

5.

Na żądanie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku sąd albo odpowiedni organ, przed

którym toczy się postępowanie wobec Generalnego Inspektora, udostępnia akta postępowania.

6.

Generalny Inspektor przedstawia organowi właściwemu do rozpatrzenia wniosku wyjaśnienia

i własne wnioski w tej sprawie w formie pisemnej lub ustnej.

7.

Po rozpatrzeniu sprawy, organ właściwy do rozpatrzenia wniosku uchwala sprawozdanie

wraz z propozycją przyjęcia lub odrzucenia wniosku.

8.

W trakcie rozpatrywania przez Sejm sprawozdania, o którym mowa w ust. 7, Generalnemu

Inspektorowi przysługuje prawo do zabrania głosu.

9.

Sejm wyraża zgodę na pociągnięcie Generalnego Inspektora do odpowiedzialności karnej

w drodze uchwały podjętej bezwzględną większością ustawowej liczby posłów. Nieuzyskanie

wymaganej większości głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na pociągnięcie

Generalnego Inspektora do odpowiedzialności karnej.

Art. 11d.

1.

Zakaz zatrzymania, o którym mowa w art. 11, obejmuje wszelkie formy pozbawienia lub

ograniczenia wolności osobistej Generalnego Inspektora przez organy stosujące przymus.

2.

Wniosek o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Generalnego Inspektora składa

się za pośrednictwem Prokuratora Generalnego.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien zawierać

1)

oznaczenie wnioskodawcy;

2)

imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Generalnego Inspektora;

3)

dokładne określenie czynu oraz jego kwalifikację prawną;

4)

podstawę prawną zastosowania określonego środka;

5)

uzasadnienie, wskazujące w szczególności na konieczność zastosowania określonego środka.

4.

Do postępowania z wnioskiem o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Generalnego

Inspektora przepisy art. 11c ust. 1-8 stosuje się odpowiednio.

5.

Sejm wyraża zgodę na zatrzymanie lub aresztowanie Generalnego Inspektora w drodze

uchwały podjętej bezwzględną większością ustawowej liczby posłów. Nieuzyskanie wymaganej

większości głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na zatrzymanie lub

aresztowanie Generalnego Inspektora.

6.

Wymóg uzyskania zgody Sejmu nie dotyczy wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej

prawomocnym wyrokiem sądu.

Art. 11e.

1.

Marszałek Sejmu przesyła wnioskodawcy niezwłocznie uchwałę, o której mowa w art. 11c

ust. 9 i art. 11d ust. 5.

2.

Uchwały, o których mowa w ust. 1, podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”.

Art. 11f.

Przepisy ustawy dotyczące odpowiedzialności karnej Generalnego Inspektora stosuje

się odpowiednio do odpowiedzialności za wykroczenia.

Art. 11g.

Szczegółowy tryb postępowania w sprawach, o których mowa w art. 11a-11f, określa regulamin

Sejmu.

”

.

W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

(Dz. U. z 2016 r. poz. 152 i 178) po art. 14 dodaje się art. 14a-14g w brzmieniu

„

Art. 14a.

Przedawnienie w postępowaniu karnym czynu objętego immunitetem nie biegnie w okresie

korzystania z immunitetu.

Art. 14b.

1.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Prezesa Instytutu Pamięci do odpowiedzialności

karnej w sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego składa się za pośrednictwem

Prokuratora Generalnego.

2.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Prezesa Instytutu Pamięci do odpowiedzialności

karnej w sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego składa oskarżyciel

prywatny, po wniesieniu sprawy do sądu.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, sporządza i podpisuje adwokat lub radca prawny, z

wyjątkiem wniosków składanych w swoich sprawach przez sędziów, prokuratorów, adwokatów,

radców prawnych, notariuszy oraz profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych.

4.

Wnioski, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny zawierać

1)

oznaczenie wnioskodawcy oraz pełnomocnika, o ile został ustanowiony;

2)

imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Prezesa Instytutu Pamięci;

3)

wskazanie podstawy prawnej wniosku;

4)

dokładne określenie czynu, którego dotyczy wniosek, ze wskazaniem czasu, miejsca,

sposobu i okoliczności jego popełnienia oraz jego skutków, a zwłaszcza charakteru

powstałej szkody;

5)

uzasadnienie.

Art. 14c.

1.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Prezesa Instytutu Pamięci do odpowiedzialności

karnej składa się Marszałkowi Sejmu.

2.

Jeżeli wniosek nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b ust. 3 lub

4, Marszałek Sejmu wzywa wnioskodawcę do poprawienia lub uzupełnienia wniosku w terminie

14 dni, wskazując niezbędny zakres poprawienia lub uzupełnienia. W przypadku niepoprawienia

lub nieuzupełnienia wniosku we wskazanym terminie i zakresie Marszałek Sejmu postanawia

o pozostawieniu wniosku bez biegu.

3.

Jeżeli wniosek spełnia wymogi formalne, o których mowa w art. 14b ust. 3 i 4, Marszałek

Sejmu kieruje go do organu właściwego na podstawie regulaminu Sejmu do rozpatrzenia

wniosku, zawiadamiając jednocześnie Prezesa Instytutu Pamięci o treści wniosku.

4.

Organ właściwy do rozpatrzenia wniosku powiadamia Prezesa Instytutu Pamięci o terminie

rozpatrzenia wniosku. Pomiędzy doręczeniem powiadomienia a terminem rozpatrzenia wniosku,

o ile nie zachodzi wypadek niecierpiący zwłoki, powinno upłynąć co najmniej 7 dni.

5.

Na żądanie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku sąd albo odpowiedni organ, przed

którym toczy się postępowanie wobec Prezesa Instytutu Pamięci, udostępnia akta postępowania.

6.

Prezes Instytutu Pamięci przedstawia organowi właściwemu do rozpatrzenia wniosku wyjaśnienia

i własne wnioski w tej sprawie w formie pisemnej lub ustnej.

7.

Po rozpatrzeniu sprawy, organ właściwy do rozpatrzenia wniosku uchwala sprawozdanie

wraz z propozycją przyjęcia lub odrzucenia wniosku.

8.

W trakcie rozpatrywania przez Sejm sprawozdania, o którym mowa w ust. 7, Prezesowi

Instytutu Pamięci przysługuje prawo do zabrania głosu.

9.

Sejm wyraża zgodę na pociągnięcie Prezesa Instytutu Pamięci do odpowiedzialności karnej

w drodze uchwały podjętej bezwzględną większością ustawowej liczby posłów. Nieuzyskanie

wymaganej większości głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na pociągnięcie

Prezesa Instytutu Pamięci do odpowiedzialności karnej.

Art. 14d.

1.

Zakaz zatrzymania, o którym mowa w art. 14, obejmuje wszelkie formy pozbawienia lub

ograniczenia wolności osobistej Prezesa Instytutu Pamięci przez organy stosujące przymus.

2.

Wniosek o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Prezesa Instytutu Pamięci

składa się za pośrednictwem Prokuratora Generalnego.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien zawierać

1)

oznaczenie wnioskodawcy;

2)

imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Prezesa Instytutu Pamięci;

3)

dokładne określenie czynu oraz jego kwalifikację prawną;

4)

podstawę prawną zastosowania określonego środka;

5)

uzasadnienie, wskazujące w szczególności na konieczność zastosowania określonego środka.

4.

Do postępowania z wnioskiem o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Prezesa

Instytutu Pamięci przepisy art. 14c ust. 1-8 stosuje się odpowiednio.

5.

Sejm wyraża zgodę na zatrzymanie lub aresztowanie Prezesa Instytutu Pamięci w drodze

uchwały podjętej bezwzględną większością ustawowej liczby posłów. Nieuzyskanie wymaganej

większości głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na zatrzymanie lub

aresztowanie Prezesa Instytutu Pamięci.

6.

Wymóg uzyskania zgody Sejmu nie dotyczy wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej

prawomocnym wyrokiem sądu.

Art. 14e.

1.

Marszałek Sejmu przesyła wnioskodawcy niezwłocznie uchwałę, o której mowa w art. 14c

ust. 9 i art. 14d ust. 5.

2.

Uchwały, o których mowa w ust. 1, podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”.

Art. 14f.

Przepisy ustawy dotyczące odpowiedzialności karnej Prezesa Instytutu Pamięci stosuje

się odpowiednio do odpowiedzialności za wykroczenia.

Art. 14g.

Szczegółowy tryb postępowania w sprawach, o których mowa w art. 14a-14f, określa regulamin

Sejmu.

”

.

W ustawie z dnia 6 stycznia 2000 r. o Rzeczniku Praw Dziecka

(Dz. U. z 2015 r. poz. 2086) po art. 7 dodaje się art. 7a-7g w brzmieniu

„

Art. 7a.

Przedawnienie w postępowaniu karnym czynu objętego immunitetem nie biegnie w okresie

korzystania z immunitetu.

Art. 7b.

1.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Rzecznika do odpowiedzialności karnej w

sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego składa się za pośrednictwem

Prokuratora Generalnego.

2.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Rzecznika do odpowiedzialności karnej w

sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego składa oskarżyciel prywatny,

po wniesieniu sprawy do sądu.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, sporządza i podpisuje adwokat lub radca prawny, z

wyjątkiem wniosków składanych w swoich sprawach przez sędziów, prokuratorów, adwokatów,

radców prawnych, notariuszy oraz profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych.

4.

Wnioski, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny zawierać

1)

oznaczenie wnioskodawcy oraz pełnomocnika, o ile został ustanowiony;

2)

imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Rzecznika;

3)

wskazanie podstawy prawnej wniosku;

4)

dokładne określenie czynu, którego dotyczy wniosek, ze wskazaniem czasu, miejsca,

sposobu i okoliczności jego popełnienia oraz jego skutków, a zwłaszcza charakteru

powstałej szkody;

5)

uzasadnienie.

Art. 7c.

1.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Rzecznika do odpowiedzialności karnej składa

się Marszałkowi Sejmu.

2.

Jeżeli wniosek nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w art. 7b ust. 3 lub

4, Marszałek Sejmu wzywa wnioskodawcę do poprawienia lub uzupełnienia wniosku w terminie

14 dni, wskazując niezbędny zakres poprawienia lub uzupełnienia. W przypadku niepoprawienia

lub nieuzupełnienia wniosku we wskazanym terminie i zakresie Marszałek Sejmu postanawia

o pozostawieniu wniosku bez biegu.

3.

Jeżeli wniosek spełnia wymogi formalne, o których mowa w art. 7b ust. 3 i 4, Marszałek

Sejmu kieruje go do organu właściwego na podstawie regulaminu Sejmu do rozpatrzenia

wniosku, zawiadamiając jednocześnie Rzecznika o treści wniosku.

4.

Organ właściwy do rozpatrzenia wniosku powiadamia Rzecznika o terminie rozpatrzenia

wniosku. Pomiędzy doręczeniem powiadomienia a terminem rozpatrzenia wniosku, o ile

nie zachodzi wypadek niecierpiący zwłoki, powinno upłynąć co najmniej 7 dni.

5.

Na żądanie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku sąd albo odpowiedni organ, przed

którym toczy się postępowanie wobec Rzecznika, udostępnia akta postępowania.

6.

Rzecznik przedstawia organowi właściwemu do rozpatrzenia wniosku wyjaśnienia i własne

wnioski w tej sprawie w formie pisemnej lub ustnej.

7.

Po rozpatrzeniu sprawy, organ właściwy do rozpatrzenia wniosku uchwala sprawozdanie

wraz z propozycją przyjęcia lub odrzucenia wniosku.

8.

W trakcie rozpatrywania przez Sejm sprawozdania, o którym mowa w ust. 7, Rzecznikowi

przysługuje prawo do zabrania głosu.

9.

Sejm wyraża zgodę na pociągnięcie Rzecznika do odpowiedzialności karnej w drodze uchwały

podjętej bezwzględną większością ustawowej liczby posłów. Nieuzyskanie wymaganej większości

głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na pociągnięcie Rzecznika do

odpowiedzialności karnej.

Art. 7d.

1.

Zakaz zatrzymania, o którym mowa w art. 7 ust. 2c, obejmuje wszelkie formy pozbawienia

lub ograniczenia wolności osobistej Rzecznika przez organy stosujące przymus.

2.

Wniosek o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Rzecznika składa się za

pośrednictwem Prokuratora Generalnego.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien zawierać

1)

oznaczenie wnioskodawcy;

2)

imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Rzecznika;

3)

dokładne określenie czynu oraz jego kwalifikację prawną;

4)

podstawę prawną zastosowania określonego środka;

5)

uzasadnienie, wskazujące w szczególności na konieczność zastosowania określonego środka.

4.

Do postępowania z wnioskiem o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Rzecznika

przepisy art. 7c ust. 1-8 stosuje się odpowiednio.

5.

Sejm wyraża zgodę na zatrzymanie lub aresztowanie Rzecznika w drodze uchwały podjętej

bezwzględną większością ustawowej liczby posłów. Nieuzyskanie wymaganej większości

głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na zatrzymanie lub aresztowanie

Rzecznika.

6.

Wymóg uzyskania zgody Sejmu nie dotyczy wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej

prawomocnym wyrokiem sądu.

Art. 7e.

1.

Marszałek Sejmu przesyła wnioskodawcy niezwłocznie uchwałę, o której mowa w art. 7c

ust. 9 i art. 7d ust. 5.

2.

Uchwały, o których mowa w ust. 1, podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”.

Art. 7f.

Przepisy ustawy dotyczące odpowiedzialności karnej Rzecznika stosuje się odpowiednio

do odpowiedzialności za wykroczenia.

Art. 7g.

Szczegółowy tryb postępowania w sprawach, o których mowa w art. 7a-7f, określa regulamin

Sejmu.

”

.

Wnioski o wyrażenie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej podmiotów, o

których mowa w art. 1, art. 2 i art. 4-6, złożone i nierozpatrzone przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, należy złożyć ponownie na podstawie przepisów ustaw, o

których mowa w art. 1, art. 2 i art. 4-6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Rzecznik nie może być bez uprzedniej zgody Sejmu pociągnięty do odpowiedzialności

karnej ani pozbawiony wolności. Rzecznik nie może być zatrzymany lub aresztowany,

z wyjątkiem ujęcia go na gorącym uczynku przestępstwa i jeżeli jego zatrzymanie jest

niezbędne dla zapewnienia prawidłowego toku postępowania. O zatrzymaniu niezwłocznie

powiadamia się Marszałka Sejmu, który może nakazać natychmiastowe zwolnienie zatrzymanego.

Przedawnienie w postępowaniu karnym czynu objętego immunitetem nie biegnie w okresie

korzystania z immunitetu.

Przedawnienie w postępowaniu karnym czynu objętego immunitetem nie biegnie w okresie

korzystania z immunitetu.

1.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Rzecznika do odpowiedzialności karnej w

sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego składa się za pośrednictwem

Prokuratora Generalnego.

2.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Rzecznika do odpowiedzialności karnej w

sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego składa oskarżyciel prywatny,

po wniesieniu sprawy do sądu.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, sporządza i podpisuje adwokat lub radca prawny, z

wyjątkiem wniosków składanych w swoich sprawach przez sędziów, prokuratorów, adwokatów,

radców prawnych, notariuszy oraz profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych.

4.

Wnioski, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny zawierać

1)

oznaczenie wnioskodawcy oraz pełnomocnika, o ile został ustanowiony;

2)

imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Rzecznika;

3)

wskazanie podstawy prawnej wniosku;

4)

dokładne określenie czynu, którego dotyczy wniosek, ze wskazaniem czasu, miejsca,

sposobu i okoliczności jego popełnienia oraz jego skutków, a zwłaszcza charakteru

powstałej szkody;

5)

uzasadnienie.

1.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Rzecznika do odpowiedzialności karnej w

sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego składa się za pośrednictwem

Prokuratora Generalnego.

2.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Rzecznika do odpowiedzialności karnej w

sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego składa oskarżyciel prywatny,

po wniesieniu sprawy do sądu.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, sporządza i podpisuje adwokat lub radca prawny, z

wyjątkiem wniosków składanych w swoich sprawach przez sędziów, prokuratorów, adwokatów,

radców prawnych, notariuszy oraz profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych.

4.

Wnioski, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny zawierać

1)

oznaczenie wnioskodawcy oraz pełnomocnika, o ile został ustanowiony;

2)

imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Rzecznika;

3)

wskazanie podstawy prawnej wniosku;

4)

dokładne określenie czynu, którego dotyczy wniosek, ze wskazaniem czasu, miejsca,

sposobu i okoliczności jego popełnienia oraz jego skutków, a zwłaszcza charakteru

powstałej szkody;

5)

uzasadnienie.

1.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Rzecznika do odpowiedzialności karnej składa

się Marszałkowi Sejmu.

2.

Jeżeli wniosek nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w art. 7b ust. 3 lub

4, Marszałek Sejmu wzywa wnioskodawcę do poprawienia lub uzupełnienia wniosku w terminie

14 dni, wskazując niezbędny zakres poprawienia lub uzupełnienia. W przypadku niepoprawienia

lub nieuzupełnienia wniosku we wskazanym terminie i zakresie Marszałek Sejmu postanawia

o pozostawieniu wniosku bez biegu.

3.

Jeżeli wniosek spełnia wymogi formalne, o których mowa w art. 7b ust. 3 i 4, Marszałek

Sejmu kieruje go do organu właściwego na podstawie regulaminu Sejmu do rozpatrzenia

wniosku, zawiadamiając jednocześnie Rzecznika o treści wniosku.

4.

Organ właściwy do rozpatrzenia wniosku powiadamia Rzecznika o terminie rozpatrzenia

wniosku. Pomiędzy doręczeniem powiadomienia a terminem rozpatrzenia wniosku, o ile

nie zachodzi wypadek niecierpiący zwłoki, powinno upłynąć co najmniej 7 dni.

5.

Na żądanie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku sąd albo odpowiedni organ, przed

którym toczy się postępowanie wobec Rzecznika, udostępnia akta postępowania.

6.

Rzecznik przedstawia organowi właściwemu do rozpatrzenia wniosku wyjaśnienia i własne

wnioski w tej sprawie w formie pisemnej lub ustnej.

7.

Po rozpatrzeniu sprawy, organ właściwy do rozpatrzenia wniosku uchwala sprawozdanie

wraz z propozycją przyjęcia lub odrzucenia wniosku.

8.

W trakcie rozpatrywania przez Sejm sprawozdania, o którym mowa w ust. 7, Rzecznikowi

przysługuje prawo do zabrania głosu.

9.

Sejm wyraża zgodę na pociągnięcie Rzecznika do odpowiedzialności karnej w drodze uchwały

podjętej bezwzględną większością ustawowej liczby posłów. Nieuzyskanie wymaganej większości

głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na pociągnięcie Rzecznika do

odpowiedzialności karnej.

1.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Rzecznika do odpowiedzialności karnej składa

się Marszałkowi Sejmu.

2.

Jeżeli wniosek nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w art. 7c ust. 3 lub

4, Marszałek Sejmu wzywa wnioskodawcę do poprawienia lub uzupełnienia wniosku w terminie

14 dni, wskazując niezbędny zakres poprawienia lub uzupełnienia. W przypadku niepoprawienia

lub nieuzupełnienia wniosku we wskazanym terminie i zakresie Marszałek Sejmu postanawia

o pozostawieniu wniosku bez biegu.

3.

Jeżeli wniosek spełnia wymogi formalne, o których mowa w art. 7c ust. 3 i 4, Marszałek

Sejmu kieruje go do organu właściwego na podstawie regulaminu Sejmu do rozpatrzenia

wniosku, zawiadamiając jednocześnie Rzecznika o treści wniosku.

4.

Organ właściwy do rozpatrzenia wniosku powiadamia Rzecznika o terminie rozpatrzenia

wniosku. Pomiędzy doręczeniem powiadomienia a terminem rozpatrzenia wniosku, o ile

nie zachodzi wypadek niecierpiący zwłoki, powinno upłynąć co najmniej 7 dni.

5.

Na żądanie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku sąd albo odpowiedni organ, przed

którym toczy się postępowanie wobec Rzecznika, udostępnia akta postępowania.

6.

Rzecznik przedstawia organowi właściwemu do rozpatrzenia wniosku wyjaśnienia i własne

wnioski w tej sprawie w formie pisemnej lub ustnej.

7.

Po rozpatrzeniu sprawy, organ właściwy do rozpatrzenia wniosku uchwala sprawozdanie

wraz z propozycją przyjęcia lub odrzucenia wniosku.

8.

W trakcie rozpatrywania przez Sejm sprawozdania, o którym mowa w ust. 7, Rzecznikowi

przysługuje prawo do zabrania głosu.

9.

Sejm wyraża zgodę na pociągnięcie Rzecznika do odpowiedzialności karnej w drodze uchwały

podjętej bezwzględną większością ustawowej liczby posłów. Nieuzyskanie wymaganej większości

głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na pociągnięcie Rzecznika do

odpowiedzialności karnej.

1.

Zakaz zatrzymania, o którym mowa w art. 7 ust. 2c, obejmuje wszelkie formy pozbawienia

lub ograniczenia wolności osobistej Rzecznika przez organy stosujące przymus.

2.

Wniosek o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Rzecznika składa się za

pośrednictwem Prokuratora Generalnego.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien zawierać

1)

oznaczenie wnioskodawcy;

2)

imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Rzecznika;

3)

dokładne określenie czynu oraz jego kwalifikację prawną;

4)

podstawę prawną zastosowania określonego środka;

5)

uzasadnienie, wskazujące w szczególności na konieczność zastosowania określonego środka.

4.

Do postępowania z wnioskiem o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Rzecznika

przepisy art. 7c ust. 1-8 stosuje się odpowiednio.

5.

Sejm wyraża zgodę na zatrzymanie lub aresztowanie Rzecznika w drodze uchwały podjętej

bezwzględną większością ustawowej liczby posłów. Nieuzyskanie wymaganej większości

głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na zatrzymanie lub aresztowanie

Rzecznika.

6.

Wymóg uzyskania zgody Sejmu nie dotyczy wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej

prawomocnym wyrokiem sądu.

1.

Zakaz zatrzymania, o którym mowa w art. 7a, obejmuje wszelkie formy pozbawienia lub

ograniczenia wolności osobistej Rzecznika przez organy stosujące przymus.

2.

Wniosek o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Rzecznika składa się za

pośrednictwem Prokuratora Generalnego.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien zawierać

1)

oznaczenie wnioskodawcy;

2)

imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Rzecznika;

3)

dokładne określenie czynu oraz jego kwalifikację prawną;

4)

podstawę prawną zastosowania określonego środka;

5)

uzasadnienie, wskazujące w szczególności na konieczność zastosowania określonego środka.

4.

Do postępowania z wnioskiem o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Rzecznika

przepisy art. 7d ust. 1-8 stosuje się odpowiednio.

5.

Sejm wyraża zgodę na zatrzymanie lub aresztowanie Rzecznika w drodze uchwały podjętej

bezwzględną większością ustawowej liczby posłów. Nieuzyskanie wymaganej większości

głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na zatrzymanie lub aresztowanie

Rzecznika.

6.

Wymóg uzyskania zgody Sejmu nie dotyczy wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej

prawomocnym wyrokiem sądu.

1.

Marszałek Sejmu przesyła wnioskodawcy niezwłocznie uchwałę, o której mowa w art. 7c

ust. 9 i art. 7d ust. 5.

2.

Uchwały, o których mowa w ust. 1, podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”.

1.

Marszałek Sejmu przesyła wnioskodawcy niezwłocznie uchwałę, o której mowa w art. 7d

ust. 9 i art. 7e ust. 5.

2.

Uchwały, o których mowa w ust. 1, podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”.

Przepisy ustawy dotyczące odpowiedzialności karnej Rzecznika stosuje się odpowiednio

do odpowiedzialności za wykroczenia.

Przepisy ustawy dotyczące odpowiedzialności karnej Rzecznika stosuje się odpowiednio

do odpowiedzialności za wykroczenia.

Szczegółowy tryb postępowania w sprawach, o których mowa w art. 7a-7f, określa regulamin

Sejmu.

Szczegółowy tryb postępowania w sprawach, o których mowa w art. 7a-7g, określa regulamin

Sejmu.

Wnioski o wyrażenie zgody na pociągnięcie posła lub senatora do odpowiedzialności

karnej złożone i nierozpatrzone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rozpatrywane

są na podstawie przepisów dotychczasowych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Przedawnienie w postępowaniu karnym czynu objętego immunitetem nie biegnie w okresie

korzystania z immunitetu.

1.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Generalnego Inspektora do odpowiedzialności

karnej w sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego składa się za pośrednictwem

Prokuratora Generalnego.

2.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Generalnego Inspektora do odpowiedzialności

karnej w sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego składa oskarżyciel

prywatny, po wniesieniu sprawy do sądu.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, sporządza i podpisuje adwokat lub radca prawny, z

wyjątkiem wniosków składanych w swoich sprawach przez sędziów, prokuratorów, adwokatów,

radców prawnych, notariuszy oraz profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych.

4.

Wnioski, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny zawierać

1)

oznaczenie wnioskodawcy oraz pełnomocnika, o ile został ustanowiony;

2)

imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Generalnego Inspektora;

3)

wskazanie podstawy prawnej wniosku;

4)

dokładne określenie czynu, którego dotyczy wniosek, ze wskazaniem czasu, miejsca,

sposobu i okoliczności jego popełnienia oraz jego skutków, a zwłaszcza charakteru

powstałej szkody;

5)

uzasadnienie.

1.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Generalnego Inspektora do odpowiedzialności

karnej składa się Marszałkowi Sejmu.

2.

Jeżeli wniosek nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w art. 11b ust. 3 lub

4, Marszałek Sejmu wzywa wnioskodawcę do poprawienia lub uzupełnienia wniosku w terminie

14 dni, wskazując niezbędny zakres poprawienia lub uzupełnienia. W przypadku niepoprawienia

lub nieuzupełnienia wniosku we wskazanym terminie i zakresie Marszałek Sejmu postanawia

o pozostawieniu wniosku bez biegu.

3.

Jeżeli wniosek spełnia wymogi formalne, o których mowa w art. 11b ust. 3 i 4, Marszałek

Sejmu kieruje go do organu właściwego na podstawie regulaminu Sejmu do rozpatrzenia

wniosku, zawiadamiając jednocześnie Generalnego Inspektora o treści wniosku.

4.

Organ właściwy do rozpatrzenia wniosku powiadamia Generalnego Inspektora o terminie

rozpatrzenia wniosku. Pomiędzy doręczeniem powiadomienia a terminem rozpatrzenia wniosku,

o ile nie zachodzi wypadek niecierpiący zwłoki, powinno upłynąć co najmniej 7 dni.

5.

Na żądanie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku sąd albo odpowiedni organ, przed

którym toczy się postępowanie wobec Generalnego Inspektora, udostępnia akta postępowania.

6.

Generalny Inspektor przedstawia organowi właściwemu do rozpatrzenia wniosku wyjaśnienia

i własne wnioski w tej sprawie w formie pisemnej lub ustnej.

7.

Po rozpatrzeniu sprawy, organ właściwy do rozpatrzenia wniosku uchwala sprawozdanie

wraz z propozycją przyjęcia lub odrzucenia wniosku.

8.

W trakcie rozpatrywania przez Sejm sprawozdania, o którym mowa w ust. 7, Generalnemu

Inspektorowi przysługuje prawo do zabrania głosu.

9.

Sejm wyraża zgodę na pociągnięcie Generalnego Inspektora do odpowiedzialności karnej

w drodze uchwały podjętej bezwzględną większością ustawowej liczby posłów. Nieuzyskanie

wymaganej większości głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na pociągnięcie

Generalnego Inspektora do odpowiedzialności karnej.

1.

Zakaz zatrzymania, o którym mowa w art. 11, obejmuje wszelkie formy pozbawienia lub

ograniczenia wolności osobistej Generalnego Inspektora przez organy stosujące przymus.

2.

Wniosek o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Generalnego Inspektora składa

się za pośrednictwem Prokuratora Generalnego.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien zawierać

1)

oznaczenie wnioskodawcy;

2)

imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Generalnego Inspektora;

3)

dokładne określenie czynu oraz jego kwalifikację prawną;

4)

podstawę prawną zastosowania określonego środka;

5)

uzasadnienie, wskazujące w szczególności na konieczność zastosowania określonego środka.

4.

Do postępowania z wnioskiem o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Generalnego

Inspektora przepisy art. 11c ust. 1-8 stosuje się odpowiednio.

5.

Sejm wyraża zgodę na zatrzymanie lub aresztowanie Generalnego Inspektora w drodze

uchwały podjętej bezwzględną większością ustawowej liczby posłów. Nieuzyskanie wymaganej

większości głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na zatrzymanie lub

aresztowanie Generalnego Inspektora.

6.

Wymóg uzyskania zgody Sejmu nie dotyczy wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej

prawomocnym wyrokiem sądu.

1.

Marszałek Sejmu przesyła wnioskodawcy niezwłocznie uchwałę, o której mowa w art. 11c

ust. 9 i art. 11d ust. 5.

2.

Uchwały, o których mowa w ust. 1, podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”.

Przepisy ustawy dotyczące odpowiedzialności karnej Generalnego Inspektora stosuje

się odpowiednio do odpowiedzialności za wykroczenia.

Szczegółowy tryb postępowania w sprawach, o których mowa w art. 11a-11f, określa regulamin

Sejmu.

Przedawnienie w postępowaniu karnym czynu objętego immunitetem nie biegnie w okresie

korzystania z immunitetu.

1.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Prezesa Instytutu Pamięci do odpowiedzialności

karnej w sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego składa się za pośrednictwem

Prokuratora Generalnego.

2.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Prezesa Instytutu Pamięci do odpowiedzialności

karnej w sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego składa oskarżyciel

prywatny, po wniesieniu sprawy do sądu.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, sporządza i podpisuje adwokat lub radca prawny, z

wyjątkiem wniosków składanych w swoich sprawach przez sędziów, prokuratorów, adwokatów,

radców prawnych, notariuszy oraz profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych.

4.

Wnioski, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny zawierać

1)

oznaczenie wnioskodawcy oraz pełnomocnika, o ile został ustanowiony;

2)

imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Prezesa Instytutu Pamięci;

3)

wskazanie podstawy prawnej wniosku;

4)

dokładne określenie czynu, którego dotyczy wniosek, ze wskazaniem czasu, miejsca,

sposobu i okoliczności jego popełnienia oraz jego skutków, a zwłaszcza charakteru

powstałej szkody;

5)

uzasadnienie.

1.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Prezesa Instytutu Pamięci do odpowiedzialności

karnej składa się Marszałkowi Sejmu.

2.

Jeżeli wniosek nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b ust. 3 lub

4, Marszałek Sejmu wzywa wnioskodawcę do poprawienia lub uzupełnienia wniosku w terminie

14 dni, wskazując niezbędny zakres poprawienia lub uzupełnienia. W przypadku niepoprawienia

lub nieuzupełnienia wniosku we wskazanym terminie i zakresie Marszałek Sejmu postanawia

o pozostawieniu wniosku bez biegu.

3.

Jeżeli wniosek spełnia wymogi formalne, o których mowa w art. 14b ust. 3 i 4, Marszałek

Sejmu kieruje go do organu właściwego na podstawie regulaminu Sejmu do rozpatrzenia

wniosku, zawiadamiając jednocześnie Prezesa Instytutu Pamięci o treści wniosku.

4.

Organ właściwy do rozpatrzenia wniosku powiadamia Prezesa Instytutu Pamięci o terminie

rozpatrzenia wniosku. Pomiędzy doręczeniem powiadomienia a terminem rozpatrzenia wniosku,

o ile nie zachodzi wypadek niecierpiący zwłoki, powinno upłynąć co najmniej 7 dni.

5.

Na żądanie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku sąd albo odpowiedni organ, przed

którym toczy się postępowanie wobec Prezesa Instytutu Pamięci, udostępnia akta postępowania.

6.

Prezes Instytutu Pamięci przedstawia organowi właściwemu do rozpatrzenia wniosku wyjaśnienia

i własne wnioski w tej sprawie w formie pisemnej lub ustnej.

7.

Po rozpatrzeniu sprawy, organ właściwy do rozpatrzenia wniosku uchwala sprawozdanie

wraz z propozycją przyjęcia lub odrzucenia wniosku.

8.

W trakcie rozpatrywania przez Sejm sprawozdania, o którym mowa w ust. 7, Prezesowi

Instytutu Pamięci przysługuje prawo do zabrania głosu.

9.

Sejm wyraża zgodę na pociągnięcie Prezesa Instytutu Pamięci do odpowiedzialności karnej

w drodze uchwały podjętej bezwzględną większością ustawowej liczby posłów. Nieuzyskanie

wymaganej większości głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na pociągnięcie

Prezesa Instytutu Pamięci do odpowiedzialności karnej.

1.

Zakaz zatrzymania, o którym mowa w art. 14, obejmuje wszelkie formy pozbawienia lub

ograniczenia wolności osobistej Prezesa Instytutu Pamięci przez organy stosujące przymus.

2.

Wniosek o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Prezesa Instytutu Pamięci

składa się za pośrednictwem Prokuratora Generalnego.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien zawierać

1)

oznaczenie wnioskodawcy;

2)

imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Prezesa Instytutu Pamięci;

3)

dokładne określenie czynu oraz jego kwalifikację prawną;

4)

podstawę prawną zastosowania określonego środka;

5)

uzasadnienie, wskazujące w szczególności na konieczność zastosowania określonego środka.

4.

Do postępowania z wnioskiem o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Prezesa

Instytutu Pamięci przepisy art. 14c ust. 1-8 stosuje się odpowiednio.

5.

Sejm wyraża zgodę na zatrzymanie lub aresztowanie Prezesa Instytutu Pamięci w drodze

uchwały podjętej bezwzględną większością ustawowej liczby posłów. Nieuzyskanie wymaganej

większości głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na zatrzymanie lub

aresztowanie Prezesa Instytutu Pamięci.

6.

Wymóg uzyskania zgody Sejmu nie dotyczy wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej

prawomocnym wyrokiem sądu.

1.

Marszałek Sejmu przesyła wnioskodawcy niezwłocznie uchwałę, o której mowa w art. 14c

ust. 9 i art. 14d ust. 5.

2.

Uchwały, o których mowa w ust. 1, podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”.

Przepisy ustawy dotyczące odpowiedzialności karnej Prezesa Instytutu Pamięci stosuje

się odpowiednio do odpowiedzialności za wykroczenia.

Szczegółowy tryb postępowania w sprawach, o których mowa w art. 14a-14f, określa regulamin

Sejmu.

Przedawnienie w postępowaniu karnym czynu objętego immunitetem nie biegnie w okresie

korzystania z immunitetu.

1.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli do odpowiedzialności

karnej w sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego składa się za pośrednictwem

Prokuratora Generalnego.

2.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli do odpowiedzialności

karnej w sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego składa oskarżyciel

prywatny, po wniesieniu sprawy do sądu.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, sporządza i podpisuje adwokat lub radca prawny, z

wyjątkiem wniosków składanych w swoich sprawach przez sędziów, prokuratorów, adwokatów,

radców prawnych, notariuszy oraz profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych.

4.

Wnioski, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny zawierać

1)

oznaczenie wnioskodawcy oraz pełnomocnika, o ile został ustanowiony;

2)

imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Prezesa Najwyższej Izby Kontroli;

3)

wskazanie podstawy prawnej wniosku;

4)

dokładne określenie czynu, którego dotyczy wniosek, ze wskazaniem czasu, miejsca,

sposobu i okoliczności jego popełnienia oraz jego skutków, a zwłaszcza charakteru

powstałej szkody;

5)

uzasadnienie.

1.

Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli do odpowiedzialności

karnej składa się Marszałkowi Sejmu.

2.

Jeżeli wniosek nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w art. 18b ust. 3 lub

4, Marszałek Sejmu wzywa wnioskodawcę do poprawienia lub uzupełnienia wniosku w terminie

14 dni, wskazując niezbędny zakres poprawienia lub uzupełnienia. W przypadku niepoprawienia

lub nieuzupełnienia wniosku we wskazanym terminie i zakresie Marszałek Sejmu postanawia

o pozostawieniu wniosku bez biegu.

3.

Jeżeli wniosek spełnia wymogi formalne, o których mowa w art. 18b ust. 3 i 4, Marszałek

Sejmu kieruje go do organu właściwego na podstawie regulaminu Sejmu do rozpatrzenia

wniosku, zawiadamiając jednocześnie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli o treści wniosku.

4.

Organ właściwy do rozpatrzenia wniosku powiadamia Prezesa Najwyższej Izby Kontroli

o terminie rozpatrzenia wniosku. Pomiędzy doręczeniem powiadomienia a terminem rozpatrzenia

wniosku, o ile nie zachodzi wypadek niecierpiący zwłoki, powinno upłynąć co najmniej

7 dni.

5.

Na żądanie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku sąd albo odpowiedni organ, przed

którym toczy się postępowanie wobec Prezesa Najwyższej Izby Kontroli, udostępnia akta

postępowania.

6.

Prezes Najwyższej Izby Kontroli przedstawia organowi właściwemu do rozpatrzenia wniosku

wyjaśnienia i własne wnioski w tej sprawie w formie pisemnej lub ustnej.

7.

Po rozpatrzeniu sprawy, organ właściwy do rozpatrzenia wniosku uchwala sprawozdanie

wraz z propozycją przyjęcia lub odrzucenia wniosku.

8.

W trakcie rozpatrywania przez Sejm sprawozdania, o którym mowa w ust. 7, Prezesowi

Najwyższej Izby Kontroli przysługuje prawo do zabrania głosu.

9.

Sejm wyraża zgodę na pociągnięcie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli do odpowiedzialności

karnej w drodze uchwały podjętej bezwzględną większością ustawowej liczby posłów.

Nieuzyskanie wymaganej większości głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody

na pociągnięcie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli do odpowiedzialności karnej.

1.

Zakaz zatrzymania, o którym mowa w art. 18, obejmuje wszelkie formy pozbawienia lub

ograniczenia wolności osobistej Prezesa Najwyższej Izby Kontroli przez organy stosujące

przymus.

2.

Wniosek o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Prezesa Najwyższej Izby

Kontroli składa się za pośrednictwem Prokuratora Generalnego.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien zawierać

1)

oznaczenie wnioskodawcy;

2)

imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Prezesa Najwyższej Izby Kontroli;

3)

dokładne określenie czynu oraz jego kwalifikację prawną;

4)

podstawę prawną zastosowania określonego środka;

5)

uzasadnienie, wskazujące w szczególności na konieczność zastosowania określonego środka.

4.

Do postępowania z wnioskiem o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Prezesa

Najwyższej Izby Kontroli przepisy art. 18c ust. 1-8 stosuje się odpowiednio.

5.

Sejm wyraża zgodę na zatrzymanie lub aresztowanie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli

w drodze uchwały podjętej bezwzględną większością ustawowej liczby posłów. Nieuzyskanie

wymaganej większości głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na zatrzymanie

lub aresztowanie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli.

6.

Wymóg uzyskania zgody Sejmu nie dotyczy wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej

prawomocnym wyrokiem sądu.

1.

Marszałek Sejmu przesyła wnioskodawcy niezwłocznie uchwałę, o której mowa w art. 18c

ust. 9 i art. 18d ust. 5.

2.

Uchwały, o których mowa w ust. 1, podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”.

Przepisy ustawy dotyczące odpowiedzialności karnej Prezesa Najwyższej Izby Kontroli

stosuje się odpowiednio do odpowiedzialności za wykroczenia.

Szczegółowy tryb postępowania w sprawach, o których mowa w art. 18a-18f, określa regulamin

Sejmu.