Umowa międzynarodowa Umowa o współpracy w zakresie nawigacji satelitarnej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a Królestwem Norwegii, sporządzona w Brukseli dnia 22 września 2010 r.

Głównym celem niniejszej Umowy jest dalsze zacieśnianie współpracy między Stronami

poprzez uzupełnienie postanowień Porozumienia EOG mających zastosowanie w nawigacji

satelitarnej.

Do celów niniejszej Umowy

a)

„Europejskie globalne systemy nawigacji satelitarnej (GNSS)” obejmują system Galileo

oraz europejski system wspomagania satelitarnego (EGNOS);

b)

„Usługa rozszerzona” oznacza mechanizmy regionalne, takie jak EGNOS. Mechanizmy te

umożliwiają użytkownikom GNSS uzyskanie usług o lepszych parametrach, na przykład

o zwiększonej dokładności, dostępności, poprawności i niezawodności;

c)

„Galileo” oznacza niezależny, cywilny, europejski globalny system nawigacji satelitarnej

i satelitarnego pomiaru czasu oferujący usługi GNSS, znajdujący się pod kontrolą cywilną,

zaprojektowany i rozwijany przez Unię i jej państwa członkowskie. Eksploatacja systemu

Galileo może zostać przekazana podmiotowi prywatnemu.

Obok bezpiecznych usług publicznych o regulowanym dostępie (PRS) z ograniczoną dostępnością,

których celem jest zaspokojenie potrzeb uprawnionych użytkowników z sektora publicznego,

w ramach systemu Galileo przewiduje się usługi powszechnie dostępne, komercyjne, związane

z bezpieczeństwem życia oraz poszukiwawczo-ratownicze;

d)

„Środek regulacyjny” oznacza przepis ustawowy, wykonawczy, politykę, zasadę, procedurę,

decyzję lub podobne działanie administracyjne dokonane przez Stronę;

e)

„Informacje niejawne” oznaczają informacje, w każdej postaci, wymagające ochrony przed

nieuprawnionym ujawnieniem, które mogłoby naruszyć w różnym stopniu podstawowe interesy-w

tym również bezpieczeństwo narodowe - Stron lub poszczególnych państw członkowskich.

Klauzula tajności takiej informacji jest wskazana za pomocą oznaczenia klauzuli tajności.

Strony nadają takim informacjom klauzulę tajności zgodnie z właściwymi przepisami

ustawowymi

i wykonawczymi oraz muszą je chronić przed utratą poufności, integralności i dostępności.

1.

Strony zgadzają się stosować następujące zasady w odniesieniu do współpracy objętej

niniejszą Umową

a)

podstawę współpracy w zakresie nawigacji satelitarnej między Stronami stanowi Porozumienie

EOG;

b)

swoboda świadczenia usług nawigacji satelitarnej na terytoriach Stron;

c)

swoboda korzystania ze wszystkich usług Galileo i EGNOS, w tym z usług publicznych

o regulowanym dostępie (PRS), o ile spełnione są warunki korzystania z tych usług;

d)

ścisła współpraca w zakresie kwestii dotyczących bezpieczeństwa GNSS poprzez przyjęcie

i wprowadzenie równoważnych środków bezpieczeństwa GNSS w Unii i Norwegii;

e)

należyte poszanowanie międzynarodowych obowiązków Stron w odniesieniu do infrastruktury

naziemnej europejskiego GNSS.

2.

Niniejsza Umowa nie ma wpływu na struktury instytucjonalne ustanowione na mocy prawa

Unii Europejskiej do celów działań w ramach programu Galileo. Niniejsza Umowa nie

ma również wpływu na obowiązujące środki regulacyjne w ramach realizacji zobowiązań

w zakresie nierozprzestrzeniania i kontroli wywozu, kontroli niematerialnego transferu

technologii, ani na krajowe środki bezpieczeństwa.

1.

Strony zgadzają się współpracować w kwestiach dotyczących widma radiowego w zakresie

europejskich systemów nawigacji satelitarnej w Międzynarodowym Związku Telekomunikacyjnym

(ITU), uwzględniając Protokół ustaleń w sprawie zarządzania przez ITU zgłoszeniami

częstotliwości dla usług satelitarnych w zakresie radionawigacji satelitarnej systemu

Galileo podpisany w dniu 5 listopada 2004 r.

2.

W tym względzie Strony chronią odpowiednie przydziały częstotliwości dla europejskich

systemów nawigacji satelitarnej, aby zapewnić dostępność usług tych systemów dla dobra

użytkowników.

3.

Ponadto Strony uznają znaczenie ochrony widma radionawigacyjnego przed zakłóceniami

i interferencją. W tym celu Strony identyfikują źródła interferencji oraz poszukują

wzajemnie akceptowalnych rozwiązań w zakresie walki z tą interferencją.

4.

Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie może być interpretowane jako odstąpienie

od obowiązujących przepisów ITU, w tym Regulaminu Radiokomunikacyjnego ITU.

1.

Norwegia podejmuje wszelkie możliwe środki, aby ułatwić rozmieszczanie, utrzymanie

i wymianę infrastruktury naziemnej europejskiego GNSS („infrastruktura naziemna”)

na terytoriach podlegających jej jurysdykcji.

2.

Norwegia podejmuje wszelkie możliwe środki w celu zapewnienia ochrony oraz ciągłego

i niezakłóconego działania infrastruktury naziemnej rozmieszczonej na jej terytorium,

w tym, w razie potrzeby, z użyciem organów ścigania. Norwegia podejmuje wszelkie możliwe

środki w celu ochrony infrastruktury przed lokalną interferencją radiową, włamaniami

do systemów komputerowych i próbami podsłuchu.

3.

Stosunki umowne dotyczące infrastruktury naziemnej zostaną uzgodnione miedzy Komisją

Europejską a posiadaczem praw własności. Władze Norwegii w pełni uznają szczególny

status infrastruktury naziemnej i dokonają wcześniejszych uzgodnień z Komisją Europejską,

na ile to możliwe, przed podjęciem jakichkolwiek działań dotyczących infrastruktury

naziemnej.

4.

Norwegia umożliwia ciągły i niczym nieograniczony dostęp do infrastruktury naziemnej

wszystkim osobom wyznaczonym lub w inny sposób uprawnionym przez Unię Europejską.

W tym celu Norwegia ustanawia punkt kontaktowy przyjmujący informacje na temat osób

udających się do obiektów infrastruktury naziemnej oraz w inny sposób ułatwiający

tym osobom przemieszczanie się i wykonywanie działań w praktyce.

5.

Przewożone archiwa, wyposażenie infrastruktury naziemnej i dokumenty, niezależnie

od ich postaci, posiadające urzędową pieczęć lub oznaczenie nie podlegają kontroli

służb celnych ani policji.

6.

W przypadku zagrożenia lub naruszenia bezpieczeństwa infrastruktury naziemnej lub

jej działania Norwegia i Komisja Europejska bezzwłocznie przekazują sobie informacje

na temat zdarzenia oraz kroków, jakie należy podjąć w celu rozwiązania zaistniałej

sytuacji. Komisja Europejska może wyznaczyć inną zaufaną jednostkę jako punkt kontaktowy

z Norwegią do celów przekazywania takich informacji.

7.

Strony ustanowią w oddzielnej umowie bardziej szczegółowe procedury w odniesieniu

do kwestii zawartych w ust. 1-6. Takie procedury powinny między innymi precyzować

kwestie kontroli, obowiązków punktów kontaktowych, wymogów dla kurierów oraz środków

przeciwdziałania lokalnym interferencjom częstotliwości radiowych i próbom wrogich

działań.

1.

Strony są przekonane o potrzebie ochrony globalnego systemu nawigacji satelitarnej

przed zagrożeniami, takimi jak używanie niezgodne z przeznaczeniem, interferencja,

zakłócenia funkcjonowania i wrogie działania. W związku z tym Strony podejmują wszelkie

możliwe kroki, w tym - w razie potrzeby - w formie oddzielnych umów, aby zapewnić

ciągłość, ochronę

i bezpieczeństwo usług nawigacji satelitarnej oraz odpowiedniej infrastruktury i najważniejszych

zasobów na swoich terytoriach.

Komisja Europejska zamierza opracować środki ochrony, kontroli i zarządzania szczególnie

chronionymi zasobami, informacjami i technologiami europejskich programów GNSS, aby

przeciwdziałać takim zagrożeniom i niepożądanemu rozprzestrzenianiu.

2.

W tym kontekście Norwegia potwierdza swój zamiar przyjęcia i wdrożenia w stosownym

czasie, w ramach swojej jurysdykcji, środków zapewniających poziom bezpieczeństwa

i ochrony równoważny z poziomem przyjętym w Unii Europejskiej.

Uznając to, Strony podejmą kwestie dotyczące bezpieczeństwa GNSS, łącznie z akredytacją,

we właściwych komitetach struktury zarządzania europejskim GNSS. Praktyczne ustalenia

i procedury należy określić w regulaminach właściwych komitetów, uwzględniając również

ramy Porozumienia EOG.

3.

W przypadku zajścia zdarzenia, w którym nie byłoby możliwe osiągnięcie takiego równoważnego

poziomu bezpieczeństwa i ochrony, Strony przeprowadzają konsultacje w celu rozwiązania

zaistniałej sytuacji. W razie potrzeby zakres współpracy w tym sektorze może zostać

odpowiednio dostosowany.

1.

Wymiana i ochrona informacji niejawnych Unii odbywa się zgodnie z Umową między Królestwem

Norwegii a Unią Europejską w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji

niejawnych

2.

Norwegia może wymieniać informacje niejawne na temat Galileo posiadające krajowe oznaczenie

klauzuli tajności z tymi państwami członkowskimi, z którymi zawarła w tej sprawie

umowę dwustronną.

3.

Strony podejmują starania w celu ustanowienia kompleksowych i spójnych ram prawnych

umożliwiających wymianę między nimi informacji niejawnych dotyczących programu Galileo.

1.

Aby zapewnić stosowanie przez Strony jednolitej polityki kontroli wywozu i nierozprzestrzeniania

w odniesieniu do Galileo, Norwegia potwierdza swój zamiar przyjęcia i wdrożenia w

stosownym czasie, w ramach swojej jurysdykcji, środków zapewniających poziom kontroli

wywozu i nierozprzestrzeniania technologii, danych i elementów Galileo równoważny

stosowanemu w Unii i jej państwach członkowskich.

2.

W przypadku zajścia zdarzenia, w którym nie byłoby możliwe osiągnięcie takiego równoważnego

poziomu kontroli wywozu i nierozprzestrzeniania, Strony przeprowadzają konsultacje

w celu rozwiązania zaistniałej sytuacji. W razie potrzeby zakres współpracy w tym

sektorze może zostać odpowiednio dostosowany.

Norwegia wyraziła zainteresowanie oferowaną przez system Galileo usługą publiczną

o regulowanym dostępie, uważając ją za istotny element swojego udziału w europejskich

programach GNSS. Strony zgadzają się podjąć działania w tej kwestii po określeniu

polityki i ustaleń operacyjnych regulujących dostęp do usługi publicznej o regulowanym

dostępie (PRS).

1.

Strony uznają znaczenie działań koordynacyjnych na międzynarodowych forach normalizacyjnych

i certyfikacyjnych zajmujących się globalnymi usługami nawigacji satelitarnej. Strony

w szczególności będą wspólnie przyczyniać się do wypracowywania norm Galileo i wspierać

ich stosowanie na całym świecie, kładąc nacisk na interoperacyjność z innymi GNSS.

2.

W związku z powyższym, w celu wspierania i realizacji celów niniejszej Umowy, Strony

stosownie do potrzeb współpracują w zakresie zaistniałych kwestii związanych z GNSS,

w szczególności na forum Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego, Międzynarodowej

Organizacji Morskiej oraz ITU.

Na wniosek dowolnej ze Stron, Strony niezwłocznie konsultują się w sprawie wszelkich

kwestii związanych z interpretacją lub stosowaniem niniejszej Umowy. Wszelkie spory

dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej Umowy rozwiązywane są w drodze konsultacji

między Stronami.

1.

Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu,

w którym Strony powiadomiły się wzajemnie o zakończeniu wymaganych w tym celu procedur.

Powiadomienia kierowane są do Sekretariatu Generalnego Rady, depozytariusza niniejszej

Umowy.

2.

Wygaśnięcie lub rozwiązanie niniejszej Umowy nie ma wpływu na ważność ani na okres

obowiązywania jakichkolwiek ustaleń dokonanych na jej podstawie, ani na poszczególne

prawa i obowiązki powstałe w obszarze praw własności intelektualnej.

3.

Zmiany niniejszej Umowy możliwe są w drodze wzajemnego porozumienia Stron w formie

pisemnej. Wszelkie zmiany wchodzą w życie w dniu otrzymania ostatniej noty dyplomatycznej,

w której informuje się drugą Stronę o zakończeniu procedur wewnętrznych niezbędnych

do wejścia tych zmian w życie.

4.

Niezależnie od ust. 1 Norwegia oraz Unia Europejska, w odniesieniu do kwestii leżących

w jej kompetencji, zgadzają się tymczasowo stosować niniejszą Umowę od pierwszego

dnia miesiąca następującego po dniu, w którym powiadomiły się one wzajemnie o zakończeniu

wymaganych w tym celu procedur.

5.

Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę, w drodze pisemnego powiadomienia

przekazanego drugiej Stronie, z zachowaniem sześciomiesięcznego okresu wypowiedzenia.