Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 kwietnia 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Państwowej Straży Pożarnej

1.

Powołuje się Państwową Straż Pożarną jako zawodową, umundurowaną i wyposażoną w specjalistyczny

sprzęt formację, przeznaczoną do walki z pożarami, klęskami żywiołowymi i innymi miejscowymi

zagrożeniami.

2.

Do podstawowych zadań Państwowej Straży Pożarnej należy

1)

rozpoznawanie zagrożeń pożarowych i innych miejscowych zagrożeń;

2)

organizowanie i prowadzenie akcji ratowniczych w czasie pożarów, klęsk żywiołowych

lub likwidacji miejscowych zagrożeń;

3)

wykonywanie pomocniczych specjalistycznych czynności ratowniczych w czasie klęsk żywiołowych

lub likwidacji miejscowych zagrożeń przez inne służby ratownicze;

4)

kształcenie kadr dla potrzeb Państwowej Straży Pożarnej i innych jednostek ochrony

przeciwpożarowej oraz powszechnego systemu ochrony ludności;

5)

nadzór nad przestrzeganiem przepisów przeciwpożarowych;

6)

prowadzenie prac naukowo-badawczych w zakresie ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony

ludności;

7)

współpraca z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym

do realizacji jego zadań ustawowych;

8)

współdziałanie ze strażami pożarnymi i służbami ratowniczymi innych państw oraz ich

organizacjami międzynarodowymi na podstawie wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych

oraz odrębnych przepisów;

9)

realizacja innych zadań wynikających z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych

na zasadach i w zakresie w nich określonych.

3.

Służbę w Państwowej Straży Pożarnej pełnią funkcjonariusze pożarnictwa, zwani dalej

„strażakami”.

Do postępowań kwalifikacyjnych rozpoczętych przed dniem wejścia w życie art. 28 ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się przepisy dotychczasowe.

(uchylony)

1.

Strażak, który w dniu wejścia w życie ustawy posiada 21 lat służby, zachowuje prawo

do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat w Państwowej Straży Pożarnej

ustalonego na podstawie dotychczasowych przepisów do czasu osiągnięcia przez niego

22 lat służby.

2.

Zasady ustalania wysługi lat w Państwowej Straży Pożarnej, od której jest uzależniony

wzrost uposażenia zasadniczego strażaka, określone w art. 88 ust. 2 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz w ust. 1, stosuje się przy ustalaniu

wysokości uposażeń przysługujących strażakom od dnia 1 stycznia 2015 r.

1.

Zadania przewidziane dla Państwowej Straży Pożarnej w komórkach i jednostkach organizacyjnych

podległych Ministrowi Obrony Narodowej albo przez niego nadzorowanych wykonuje Wojskowa

Ochrona Przeciwpożarowa w trybie i na zasadach określonych, w drodze rozporządzenia,

przez Ministra Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych.

2.

W Wojskowej Ochronie Przeciwpożarowej mogą pełnić służbę także strażacy Państwowej

Straży Pożarnej, wyznaczeni za ich zgodą przez Komendanta Głównego Państwowej Straży

Pożarnej.

3.

Minister Obrony Narodowej oraz minister właściwy do spraw wewnętrznych określą, w

drodze rozporządzenia, zasady mianowania, przenoszenia i zwalniania ze stanowisk służbowych

oraz zawieszania w czynnościach służbowych strażaków, o których mowa w ust. 2, a także

organy właściwe do wymierzania im kar dyscyplinarnych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

1, który wchodzi w życie po upływie 4 miesięcy od dnia ogłoszenia.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

akcjach ratowniczych - rozumie się przez to działania ratownicze organizowane i kierowane

przez Państwową Straż Pożarną;

2)

pomocniczych specjalistycznych czynnościach ratowniczych - rozumie się przez to działania

Państwowej Straży Pożarnej w ramach udzielanej pomocy innym służbom ratowniczym, z

wyłączeniem działań porządkowo-ochronnych, zastrzeżonych dla innych jednostek podległych

ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych;

3)

staroście - należy przez to rozumieć również prezydenta miasta w miastach na prawach

powiatu.

1.

Jednostkami organizacyjnymi Państwowej Straży Pożarnej są

1)

Komenda Główna;

2)

komenda wojewódzka;

3)

komenda powiatowa (miejska);

4)

Szkoła Główna Służby Pożarniczej oraz pozostałe szkoły;

5)

jednostki badawczo-rozwojowe ;

6)

Centralne Muzeum Pożarnictwa.

1a.

W skład komendy wojewódzkiej mogą wchodzić ośrodki szkolenia.

2.

W skład komendy powiatowej (miejskiej) Państwowej Straży Pożarnej wchodzą jednostki

ratowniczo-gaśnicze.

2a.

W ramach jednostek ratowniczo-gaśniczych, o których mowa w ust. 2, mogą być wyodrębnione

czasowe posterunki Państwowej Straży Pożarnej. Pełnienie służby na czasowym posterunku

jest równoznaczne z pełnieniem służby w miejscowości, w której znajduje się dana jednostka

ratowniczo-gaśnicza.

3.

W skład jednostek organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej, o których mowa w ust.

1 pkt 4, mogą wchodzić jednostki ratowniczo-gaśnicze.

3a.

Jednostki ratowniczo-gaśnicze utworzone w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży

Pożarnej, o których mowa w ust. 1 pkt 4, realizują zadania ratownicze na obszarze

i w zakresie ustalonych w porozumieniu z właściwym miejscowo komendantem powiatowym

(miejskim) Państwowej Straży Pożarnej.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

(uchylony)

2)

szczegółowe zasady wyposażenia jednostek organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej,

a w szczególności

a)

standardy wyposażenia jednostek ratowniczo-gaśniczych Państwowej Straży Pożarnej w

pojazdy gaśnicze i specjalne oraz w sprzęt i środki techniczne,

b)

normy wyposażenia w sprzęt specjalistyczny, pojazdy i środki techniczne do ratownictwa

technicznego, chemicznego, ekologicznego i medycznego,

c)

normy wyposażenia krajowych baz sprzętu specjalistycznego i środków gaśniczych.

3)

(uchylony)

4)

(uchylony)

5)

(uchylony)

5.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej określi, w drodze zarządzenia, w celu

ujednolicenia oraz zapewnienia racjonalnej gospodarki transportowej w jednostkach

organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej

1)

sposoby korzystania ze sprzętu transportowego oraz prowadzenia ewidencji pracy sprzętu;

2)

metody utrzymywania sprawności technicznej sprzętu transportowego;

3)

sposoby uznawania sprzętu transportowego za zbędny oraz zagospodarowania tego sprzętu;

4)

sposób rozliczania zużycia paliw.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Centralnym organem administracji rządowej w sprawach organizacji krajowego systemu

ratowniczo-gaśniczego oraz ochrony przeciwpożarowej jest Komendant Główny Państwowej

Straży Pożarnej, podległy ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

2.

Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej powołuje spośród oficerów Państwowej

Straży Pożarnej i odwołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do

spraw wewnętrznych.

3.

Zastępców Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej powołuje spośród oficerów

Państwowej Straży Pożarnej i odwołuje minister właściwy do spraw wewnętrznych, na

wniosek Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej.

1.

Do zadań Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej należy

1)

kierowanie pracą Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej;

2)

kierowanie krajowym systemem ratowniczo-gaśniczym, a w szczególności

a)

dysponowanie podmiotami krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego na obszarze kraju

poprzez swoje stanowisko kierowania,

b)

ustalanie zbiorczego planu sieci podmiotów krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego,

c)

ustalanie planu rozmieszczania na obszarze kraju sprzętu specjalistycznego w ramach

krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego,

d)

dysponowanie odwodami operacyjnymi i kierowanie ich siłami,

e)

dowodzenie działaniami ratowniczymi, których rozmiary lub zasięg przekraczają możliwości

sił ratowniczych województwa,

f)

organizowanie centralnego odwodu operacyjnego oraz przeprowadzanie inspekcji gotowości

operacyjnej podmiotów krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, których siły i środki

tworzą centralny odwód operacyjny,

g)

analizowanie działań ratowniczych prowadzonych przez podmioty krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego,

h)

ustalanie sposobu przeprowadzania inspekcji gotowości operacyjnej podmiotów krajowego

systemu ratowniczo-gaśniczego;

3)

analizowanie zagrożeń pożarowych i innych miejscowych zagrożeń;

4)

inicjowanie przedsięwzięć oraz prac naukowo-badawczych w zakresie ochrony przeciwpożarowej

i ratownictwa;

5)

organizowanie kształcenia, szkolenia i doskonalenia zawodowego w jednostkach organizacyjnych

Państwowej Straży Pożarnej;

5a

uzgadnianie opracowanych i przekazanych przez komendantów szkół Państwowej Straży

Pożarnej programów nauczania dla zawodów inżynier pożarnictwa i technik pożarnictwa

oraz programów kształcenia na studiach podyplomowych w zakresie przeszkolenia zawodowego;

5b)

opracowywanie i zatwierdzanie programów szkolenia i doskonalenia zawodowego oraz sprawowanie

nadzoru w zakresie dydaktycznym nad ich realizacją;

5c)

nadzór nad przestrzeganiem bezpieczeństwa i higieny służby w Państwowej Straży Pożarnej;

5d

opracowywanie i zatwierdzanie programu szkolenia inspektorów ochrony przeciwpożarowej

oraz programu szkolenia aktualizującego inspektorów ochrony przeciwpożarowej;

6)

inicjowanie oraz przygotowywanie projektów aktów normatywnych dotyczących ochrony

przeciwpożarowej i ratownictwa;

7)

powoływanie i odwoływanie rzeczoznawców do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych i

nadzór nad ich działalnością;

8)

ustalanie programów i zasad szkolenia pożarniczego dla jednostek ochrony przeciwpożarowej,

o których mowa w art. 15 pkt 2-6 i 8 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 191 i 298);

9)

wspieranie inicjatyw społecznych w zakresie ochrony przeciwpożarowej i ratownictwa;

10)

współdziałanie z Zarządem Głównym Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej

Polskiej;

11)

prowadzenie współpracy międzynarodowej, udział w przygotowywaniu i wykonywaniu umów

międzynarodowych w zakresie określonym w ustawach i w tych umowach oraz kierowanie

jednostek organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej do akcji ratowniczych i humanitarnych

poza granicę państwa, na podstawie wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych;

12)

wprowadzanie podwyższonej gotowości operacyjnej w Państwowej Straży Pożarnej w sytuacji

zwiększonego prawdopodobieństwa katastrofy naturalnej lub awarii technicznej, których

skutki mogą zagrozić życiu lub zdrowiu dużej liczby osób, mieniu w wielkich rozmiarach

albo środowisku na znacznych obszarach, oraz w przypadku wystąpienia i utrzymywania

się wzmożonego zagrożenia pożarowego;

13)

organizowanie krajowych oraz międzynarodowych ćwiczeń ratowniczych;

14)

ustalanie ramowego regulaminu służby w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży

Pożarnej oraz regulaminu musztry i ceremoniału pożarniczego;

15)

organizowanie działalności sportowej i ustalanie regulaminów sportowych zawodów pożarniczych

oraz innych zawodów dla strażaków;

16)

realizowanie zadań, wynikających z innych ustaw.

2.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej sprawuje nadzór nad

1)

Szkołą Główną Służby Pożarniczej, w zakresie wykonywania przez nią zadań jednostki

organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej;

2)

pozostałymi szkołami, jednostkami badawczo-rozwojowymi

3)

Centralnym Muzeum Pożarnictwa.

3.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej kontroluje działania organów i jednostek

organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej.

4.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej jest przełożonym strażaków pełniących

służbę w Państwowej Straży Pożarnej.

5.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej ustali, w drodze zarządzenia, sposób przeprowadzania

inspekcji gotowości operacyjnej podmiotów krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego.

6.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej ustali, w drodze zarządzenia, ramowy regulamin

służby w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej oraz regulamin musztry

i ceremoniał pożarniczy.

1.

Zadania i kompetencje Państwowej Straży Pożarnej na obszarze województwa wykonują

1)

wojewoda przy pomocy komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, jako kierownika

straży wchodzącej w skład zespolonej administracji rządowej w województwie;

2)

komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej.

2.

Komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wykonuje w imieniu wojewody zadania

i kompetencje określone w ustawach.

1.

W postępowaniu administracyjnym, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji

Państwowej Straży Pożarnej, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, organem właściwym

jest komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej.

2.

W postępowaniu administracyjnym, w sprawach, o których mowa w ust. 1, organami wyższego

stopnia są

1)

w stosunku do komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej - komendant

wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej;

2)

w stosunku do komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej - Komendant Główny

Państwowej Straży Pożarnej.

1.

Komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej powołuje, spośród oficerów Państwowej

Straży Pożarnej, minister właściwy do spraw wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego

Państwowej Straży Pożarnej złożony po uzyskaniu zgody wojewody.

2.

Komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej odwołuje minister właściwy do

spraw wewnętrznych - po zasięgnięciu opinii wojewody.

3.

W przypadku braku opinii, o której mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw wewnętrznych

odwołuje komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej po upływie 14 dni od

dnia przedstawienia wniosku o odwołanie.

3a.

W razie zwolnienia stanowiska komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej,

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, do czasu powołania nowego komendanta,

powierza pełnienie obowiązków komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej

wyznaczonemu oficerowi Państwowej Straży Pożarnej, na okres nie dłuższy niż miesiąc.

4.

Zastępców komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej powołuje spośród oficerów

Państwowej Straży Pożarnej i odwołuje Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej

na wniosek komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej.

5.

Do zadań komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej należy

1)

kierowanie komendą wojewódzką Państwowej Straży Pożarnej;

2)

opracowywanie planów ratowniczych na obszarze województwa, z uwzględnieniem przepisów

art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. b i c;

3)

organizowanie krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, w tym odwodów operacyjnych,

na obszarze województwa;

4)

dysponowanie oraz kierowanie siłami i środkami krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego

na obszarze województwa poprzez swoje stanowisko kierowania, a w szczególności dowodzenie

działaniami ratowniczymi, których rozmiary lub zasięg przekraczają możliwości sił

ratowniczych powiatu;

5)

kierowanie jednostek organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej z obszaru województwa

do akcji ratowniczych i humanitarnych poza granicę państwa, na podstawie wiążących

Rzeczpospolitą Polską umów i porozumień międzynarodowych;

6)

analizowanie działań ratowniczych prowadzonych przez podmioty krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego

na obszarze województwa;

7)

przeprowadzanie inspekcji gotowości operacyjnej podmiotów krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego

na obszarze województwa;

8)

wprowadzanie podwyższonej gotowości operacyjnej w Państwowej Straży Pożarnej na obszarze

województwa i powiatów, w sytuacji zwiększonego prawdopodobieństwa katastrofy naturalnej

lub awarii technicznej, których skutki mogą zagrozić życiu lub zdrowiu dużej liczby

osób, mieniu w wielkich rozmiarach albo środowisku na znacznych obszarach, oraz w

przypadku wystąpienia i utrzymywania się wzmożonego zagrożenia pożarowego;

9)

organizowanie wojewódzkich ćwiczeń ratowniczych;

10)

kontrolowanie uzgadniania projektów budowlanych w zakresie ochrony przeciwpożarowej;

10a

nadzór nad działalnością rzeczoznawców do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych;

11)

nadzór i kontrolowanie komendantów powiatowych (miejskich) i komend powiatowych (miejskich)

Państwowej Straży Pożarnej;

12)

sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem bezpieczeństwa i higieny służby w komendach

powiatowych (miejskich) Państwowej Straży Pożarnej;

13)

analizowanie stanu bezpieczeństwa województwa w zakresie zadań realizowanych przez

Państwową Straż Pożarną;

14)

opracowywanie programów szkolenia i doskonalenia zawodowego, z uwzględnieniem specyfiki

i potrzeb województwa, oraz organizowanie szkolenia i doskonalenia zawodowego, a także

inicjowanie przedsięwzięć w zakresie kultury fizycznej i sportu na obszarze województwa;

15)

uczestniczenie w przygotowywaniu projektu budżetu państwa w części, której dysponentem

jest właściwy wojewoda, w rozdziałach dotyczących ochrony przeciwpożarowej;

16)

wspieranie inicjatyw społecznych w zakresie ochrony przeciwpożarowej.

5a.

Do zadań komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej ponadto należy

1)

współdziałanie z zarządem oddziału wojewódzkiego związku ochotniczych straży pożarnych;

2)

realizowanie zadań wynikających z innych ustaw.

1.

Komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej powołuje spośród oficerów

Państwowej Straży Pożarnej komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w porozumieniu

ze starostą. Przepisu art. 35 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1445 i 1890) nie stosuje się.

2.

W razie niezajęcia stanowiska lub niezaakceptowania zgłoszonej kandydatury na stanowisko

komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej, w terminie 30 dni

od dnia jej przedstawienia staroście, przedstawia się niezwłocznie kolejną kandydaturę.

W przypadku braku porozumienia w stosunku do tej kandydatury w terminie 14 dni od

dnia jej przedstawienia staroście, na stanowisko komendanta powiatowego (miejskiego)

Państwowej Straży Pożarnej komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej powołuje

wskazanego przez wojewodę oficera Państwowej Straży Pożarnej.

3.

Komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej odwołuje komendant

wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej po zasięgnięciu opinii starosty. Przepis art.

12 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

4.

W razie zwolnienia stanowiska komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży

Pożarnej, komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, do czasu powołania nowego

komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej

Straży Pożarnej wyznaczonemu oficerowi Państwowej Straży Pożarnej, na okres nie dłuższy

niż 2 miesiące.

5.

Zastępców komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej powołuje

spośród oficerów Państwowej Straży Pożarnej i odwołuje komendant wojewódzki Państwowej

Straży Pożarnej, na wniosek komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży

Pożarnej.

6.

Do zadań komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej należy

1)

kierowanie komendą powiatową (miejską) Państwowej Straży Pożarnej;

2)

organizowanie jednostek ratowniczo-gaśniczych;

3)

organizowanie na obszarze powiatu krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego;

4)

dysponowanie oraz kierowanie siłami i środkami krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego

na obszarze powiatu poprzez swoje stanowisko kierowania;

5)

kierowanie jednostek organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej z obszaru powiatu

do akcji ratowniczych i humanitarnych poza granicę państwa, na podstawie wiążących

Rzeczpospolitą Polską umów i porozumień międzynarodowych;

6)

analizowanie działań ratowniczych prowadzonych na obszarze powiatu przez podmioty

krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego;

7)

organizowanie i prowadzenie akcji ratowniczej;

8)

współdziałanie z komendantem gminnym ochrony przeciwpożarowej, jeżeli komendant taki

został zatrudniony w gminie;

8a)

współdziałanie z komendantem gminnym związku ochotniczych straży pożarnych;

9)

rozpoznawanie zagrożeń pożarowych i innych miejscowych zagrożeń;

10)

opracowywanie planów ratowniczych na obszarze powiatu;

11)

nadzorowanie przestrzegania przepisów przeciwpożarowych;

12)

wykonywanie zadań z zakresu ratownictwa;

13)

wstępne ustalanie przyczyn oraz okoliczności powstania i rozprzestrzeniania się pożaru

oraz miejscowego zagrożenia;

14)

organizowanie szkolenia i doskonalenia pożarniczego;

15)

szkolenie członków ochotniczych straży pożarnych;

16)

inicjowanie przedsięwzięć w zakresie kultury fizycznej i sportu z udziałem podmiotów

krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego na obszarze powiatu;

17)

wprowadzanie podwyższonej gotowości operacyjnej w komendzie powiatowej (miejskiej)

Państwowej Straży Pożarnej w sytuacji zwiększonego prawdopodobieństwa katastrofy naturalnej

lub awarii technicznej, których skutki mogą zagrozić życiu lub zdrowiu dużej liczby

osób, mieniu w wielkich rozmiarach albo środowisku na znacznych obszarach, oraz w

przypadku wystąpienia i utrzymywania się wzmożonego zagrożenia pożarowego.

7.

Do zadań komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej ponadto należy

1)

współdziałanie z zarządem oddziału powiatowego związku ochotniczych straży pożarnych;

2)

przeprowadzanie inspekcji gotowości operacyjnej ochotniczych straży pożarnych na obszarze

powiatu, pod względem przygotowania do działań ratowniczych;

3)

realizowanie zadań wynikających z innych ustaw.

1.

Komendanci wykonują swoje zadania przy pomocy komend, o których mowa w art. 8 ust.

1 pkt 1-3.

2.

Organizację Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej określa statut nadany, w drodze

rozporządzenia, przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw

wewnętrznych.

3.

Regulamin organizacyjny komendy wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej jest ustalany

przez komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej i zatwierdzany przez Komendanta

Głównego Państwowej Straży Pożarnej, po zasięgnięciu opinii wojewody. Regulamin ten

nie stanowi części regulaminu organizacyjnego urzędu wojewódzkiego.

4.

Regulamin organizacyjny komendy powiatowej (miejskiej) Państwowej Straży Pożarnej

jest ustalany przez komendanta powiatowego i zatwierdzany przez komendanta wojewódzkiego

Państwowej Straży Pożarnej.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, ramową organizację

komendy wojewódzkiej i powiatowej (miejskiej) Państwowej Straży Pożarnej, z uwzględnieniem

w szczególności

1)

podziału komend wojewódzkich i powiatowych (miejskich) Państwowej Straży Pożarnej

na kategorie w zależności od liczby stałych mieszkańców odpowiednio w województwie

i powiecie;

2)

trybu naliczania etatów dla komend wojewódzkich i powiatowych (miejskich) poszczególnych

kategorii;

3)

rodzajów komórek organizacyjnych oraz zakresów ich działania;

4)

stanowisk do kierowania poszczególnymi komórkami organizacyjnymi.

W rozporządzeniu należy uwzględnić dostosowanie organizacji komend Państwowej Straży

Pożarnej do realizowanych przez nie zadań ustawowych.

1.

Rada powiatu (miasta) przynajmniej raz w roku rozpatruje informację komendanta powiatowego

(miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej o stanie bezpieczeństwa powiatu (miasta na

prawach powiatu) w zakresie ochrony przeciwpożarowej. Na polecenie starosty (prezydenta

miasta) informację taką właściwy komendant jest obowiązany składać w każdym czasie.

2.

Rada powiatu (miasta) na podstawie informacji, o których mowa w ust. 1, może określić,

w drodze uchwały, kierunki działań zmierzających do usunięcia istotnych dla wspólnoty

samorządowej zagrożeń w zakresie ochrony przeciwpożarowej.

3.

W przypadku bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa wspólnoty samorządowej, w szczególności

życia lub zdrowia, wójt (burmistrz, prezydent miasta) lub starosta może wydać komendantowi

powiatowemu (miejskiemu) Państwowej Straży Pożarnej polecenie podjęcia działań w zakresie

właściwości Państwowej Straży Pożarnej, zmierzających do usunięcia tego zagrożenia.

4.

Uchwała, o której mowa w ust. 2, lub polecenie wydane na podstawie ust. 3 nie mogą

dotyczyć wykonania konkretnej czynności służbowej. Uchwała lub polecenie nie mogą

również określać sposobu wykonania zadania przez Państwową Straż Pożarną.

5.

Starosta lub wójt (burmistrz, prezydent miasta) ponoszą wyłączną odpowiedzialność

za treść i skutki polecenia, o którym mowa w ust. 4.

6.

Polecenie, o którym mowa w ust. 4, podlega niezwłocznemu wykonaniu. Polecenie przekazane

ustnie wymaga potwierdzenia na piśmie.

7.

Komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej niezwłocznie przedkłada sprawę

komendantowi wojewódzkiemu Państwowej Straży Pożarnej, jeżeli nie jest w stanie wykonać

polecenia, o którym mowa w ust. 4.

8.

Polecenie, o którym mowa w ust. 4, naruszające prawo jest nieważne. O nieważności

polecenia stwierdza wojewoda.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Organizację i zakres działania Szkoły Głównej Służby Pożarniczej w Warszawie jako

szkoły wyższej oraz tryb wyznaczania i odwoływania rektora oraz wyznaczania, wyboru

i odwoływania prorektorów reguluje ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm..

2.

Komendantów pozostałych szkół Państwowej Straży Pożarnej i ich zastępców powołuje

spośród oficerów Państwowej Straży Pożarnej i odwołuje Komendant Główny Państwowej

Straży Pożarnej.

Komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej może tworzyć i likwidować ośrodki

szkolenia, a także określać ich organizację i zakres działania.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w stosunku do funkcjonariuszy Policji, Straży

Granicznej i Biura Ochrony Rządu oraz strażaków Państwowej Straży Pożarnej, Minister

Sprawiedliwości w stosunku do funkcjonariuszy Służby Więziennej oraz Minister Obrony

Narodowej w stosunku do żołnierzy zawodowych, po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy, przedstawią Sejmowi ocenę jej funkcjonowania, w szczególności

w zakresie zasadności i skuteczności rozwiązań w niej przewidzianych.

1.

Organizację i zakres działania jednostki badawczo-rozwojowej

2.

Organizację i zakres działania oraz tryb powoływania i odwoływania dyrektora Centralnego

Muzeum Pożarnictwa regulują ustawa z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej

(Dz. U. z 2012 r. poz. 406, z 2014 r. poz. 423 oraz z 2015 r. poz. 337 i 1505) oraz ustawa z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach

(Dz. U. z 2012 r. poz. 987 oraz z 2015 r. poz. 1505), z tym że dyrektora powołuje się na czas nieokreślony.

Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie 30 dni od

dnia ogłoszenia.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór oraz

tryb nadawania sztandaru jednostkom organizacyjnym Państwowej Straży Pożarnej.

1.

Koszty związane z funkcjonowaniem Państwowej Straży Pożarnej są pokrywane z budżetu

państwa.

2.

Koszty funkcjonowania Państwowej Straży Pożarnej na obszarze powiatu są pokrywane

z dotacji celowej budżetu państwa.

W pokrywaniu części kosztów funkcjonowania Państwowej Straży Pożarnej mogą uczestniczyć

1)

gmina, powiat lub samorząd województwa;

2)

organizatorzy imprez masowych.

Wykonywanie zadań zleconych szkołom Państwowej Straży Pożarnej przez osoby prawne

lub fizyczne, wykraczających poza zakres ustawowych zadań, jest finansowane przez

właściwego zleceniodawcę na podstawie zawartej umowy.

Osoby prawne lub fizyczne mogą uczestniczyć w ponoszeniu kosztów budowy strażnic,

ich wyposażenia i utrzymania.

Tworzy się Fundusz Wsparcia Państwowej Straży Pożarnej, zwany dalej „Funduszem”, składający

się z funduszy: centralnego, wojewódzkich i szkół Państwowej Straży Pożarnej.

Fundusz jest państwowym funduszem celowym.

Środki finansowe uzyskane przez Państwową Straż Pożarną z wpływów uzyskanych na zasadach

określonych w art. 19b-19d zgodnie z zawartymi umowami lub porozumieniami oraz na

zasadach, o których mowa w art. 4a ust. 11 pkt 1 i 4 i art. 11d ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie

przeciwpożarowej, przez

1)

Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej - są przychodami funduszu centralnego;

2)

komendantów wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej lub nadzorowanych przez nich komendantów

powiatowych (miejskich) Państwowej Straży Pożarnej - są przychodami funduszy wojewódzkich;

3)

komendantów szkół Państwowej Straży Pożarnej - są przychodami funduszy szkół Państwowej

Straży Pożarnej.

Środki Funduszu mogą być przeznaczone na

1)

pokrywanie wydatków inwestycyjnych, modernizacyjnych i remontowych;

2)

pokrywanie kosztów utrzymania i funkcjonowania jednostek organizacyjnych Państwowej

Straży Pożarnej, a także na zakup niezbędnych na ich potrzeby towarów i usług;

3)

pokrywanie wydatków na potrzeby służby w zakresie, o którym mowa w art. 35 ust. 9;

4)

cele statutowe szkół Państwowej Straży Pożarnej;

5

pokrywanie wydatków związanych z przeprowadzeniem egzaminu dla osób ubiegających się

o przyznanie prawa do wykonywania zawodu rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych,

o którym mowa w art. 11b ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej;

6

pokrywanie wydatków związanych z organizacją i przeprowadzeniem szkoleń, o których

mowa w art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej.

Środkami Funduszu dysponują

1)

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej - w zakresie funduszu centralnego;

2)

komendanci wojewódzcy Państwowej Straży Pożarnej - w zakresie funduszy wojewódzkich

obejmujących komendy wojewódzkie Państwowej Straży Pożarnej oraz nadzorowane komendy

powiatowe (miejskie) Państwowej Straży Pożarnej;

3)

komendanci szkół Państwowej Straży Pożarnej - w zakresie funduszy szkół Państwowej

Straży Pożarnej.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej sporządza łączny plan finansowy i łączne

sprawozdanie finansowe Funduszu.

Zmiany kwot przychodów i kosztów Funduszu ujętych w planie finansowym Funduszu oraz

przeniesienia wydatków pomiędzy poszczególnymi pozycjami planu dokonuje dysponent

środków Funduszu.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady gospodarki

finansowej Funduszu oraz tryb i terminy sporządzania jego planów i sprawozdań finansowych,

a także warunki i tryb przeznaczania przez komendantów wojewódzkich Państwowej Straży

Pożarnej środków funduszy wojewódzkich na nadzorowane przez nich komendy powiatowe

(miejskie) Państwowej Straży Pożarnej, uwzględniając postanowienia umów i porozumień

oraz racjonalne gospodarowanie środkami.

1.

Strażacy Państwowej Straży Pożarnej, którzy w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy

posiadają ukończone szkolenie podstawowe, o którym mowa w art. 16a ust. 4 ustawy zmienianej

w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, otrzymują pierwszy stopień podoficerski po ukończeniu

szkolenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 16a ust. 4 tej ustawy, w brzmieniu

dotychczasowym.

2.

Szkolenia uzupełniające, o których mowa w art. 16a ust. 4 ustawy zmienianej w art.

2, w brzmieniu dotychczasowym, prowadzi się do czasu wyczerpania potrzeb szkoleniowych,

nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r. na podstawie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 16a ust. 6 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym.

1.

Akcję ratowniczą organizuje i kieruje nią Państwowa Straż Pożarna.

1a.

(uchylony)

2.

Podczas wykonywania czynności, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 3, jednostki organizacyjne

Państwowej Straży Pożarnej, biorące udział w akcjach ratowniczych, obowiązane są przestrzegać

wskazań lub instrukcji osób kierujących tymi służbami.

1.

Państwowa Straż Pożarna może wykorzystywać zwierzęta w akcjach ratowniczych.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, gatunki

i rasy zwierząt, o których mowa w ust. 1, a także szczegółowe zasady ich szkolenia

oraz normy wyżywienia, uwzględniając w szczególności

1)

specjalności ratownicze;

2)

kwalifikacje egzaminatorów i tryb egzaminowania;

3)

wzory dokumentacji szkolenia i żywienia zwierząt.

1.

Przepisy ustaw, o których mowa w art. 2, art. 3, art. 6-10, art. 12, art. 13, art.

15 i art. 16, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się również do osób, które

w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy pobierają zasiłek macierzyński lub uposażenie

za okres ustalony przepisami Kodeksu pracy jako okres urlopu macierzyńskiego, okres dodatkowego urlopu macierzyńskiego, okres

urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, okres dodatkowego urlopu na warunkach

urlopu macierzyńskiego lub okres urlopu rodzicielskiego.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, podwyższony zasiłek macierzyński lub uposażenie

przysługują przez okres od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do końca okresu

odpowiadającego okresowi urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego,

urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu na warunkach urlopu

macierzyńskiego lub urlopu rodzicielskiego.

1.

Strażacy Państwowej Straży Pożarnej, którzy w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy

nie spełniają wymagań kwalifikacyjnych określonych w art. 36 ust. 3-5 ustawy zmienianej

w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zachowują prawo do zajmowania dotychczasowych

stanowisk służbowych.

2.

Wymagania kwalifikacyjne do zajmowania stanowisk służbowych, o których mowa w art.

36 ust. 3-5 ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu dotychczasowym, nabyte przez strażaków

Państwowej Straży Pożarnej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, uznaje się

za równorzędne z wymaganiami kwalifikacyjnymi określonymi w art. 36 ust. 3 lub 4 ustawy

zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art. 53 ust. 2 ustawy

zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

4.

Strażacy Państwowej Straży Pożarnej, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy ukończyli przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk związanych

z kierowaniem działaniami ratowniczymi lub rozpoczęli to przeszkolenie na podstawie

dotychczasowych przepisów i ukończą je po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy spełniają

wymagania określone w art. 36 ust. 4 i art. 53 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 3,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Strażacy biorący udział w akcji ratowniczej, w zakresie niezbędnym do prowadzenia

akcji, mają prawo korzystania z

1)

dróg, gruntów i zbiorników wodnych państwowych, komunalnych i prywatnych;

2)

komunalnych i prywatnych ujęć wodnych i środków gaśniczych.

2.

W okolicznościach uzasadnionych stanem wyższej konieczności strażak kierujący akcją

ratowniczą ma prawo zarządzenia

1)

ewakuacji ludzi i mienia z terenu objętego akcją ratowniczą;

2)

koniecznych prac wyburzeniowych i rozbiórkowych;

3)

wstrzymania komunikacji w ruchu lądowym;

4)

udostępnienia pojazdów, środków i przedmiotów niezbędnych do akcji ratowniczej;

5)

zakazu przebywania osobom postronnym w rejonie akcji ratowniczej.

3.

Ponadto w okolicznościach, o których mowa w ust. 2, kierujący akcją ma prawo

1)

żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, jednostek gospodarczych, organizacji

społecznych i obywateli;

2)

odstąpienia od zasad działania uznanych powszechnie za bezpieczne.

4.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb korzystania z praw,

o których mowa w ust. 2 i 3.

1.

Zasiłki chorobowe, wyrównawcze, macierzyńskie i opiekuńcze oraz świadczenie rehabilitacyjne,

do których prawo powstało przed dniem wejścia w życie art. 1 pkt 8-12, wypłaca się

na zasadach i w wysokości obowiązujących przed tym dniem za cały okres nieprzerwanej

niezdolności do pracy.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 1 lit. a,

pkt 2 lit. b tiret pierwsze i lit. c tiret pierwsze oraz pkt 6, art. 14 pkt 1 lit.

a i pkt 2 lit. a oraz art. 17, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Osobie niebędącej strażakiem, która uległa wypadkowi, oraz członkom rodziny osoby

zmarłej wskutek takiego wypadku, w związku z wypełnianiem obowiązków, o których mowa

w art. 21 ust. 3 pkt 1, lub ćwiczeniami organizowanymi przez Państwową Straż Pożarną,

przysługują świadczenia odszkodowawcze.

2.

Za użycie, zniszczenie, uszkodzenie lub utratę bez winy właściciela środków transportowych,

inwentarza lub innego mienia w związku z akcją ratowniczą lub ćwiczeniami organizowanymi

przez Państwową Straż Pożarną przysługuje odszkodowanie.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, zakres,

szczegółowe zasady i tryb przyznawania świadczeń i odszkodowania, o których mowa w

ust. 1 i 2.

1.

Lekarze, lekarze dentyści, felczerzy i starsi felczerzy upoważnieni do wystawiania

zaświadczeń lekarskich o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby, pobytu w

szpitalu albo innym przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego wykonującego działalność

leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne albo konieczności

osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny, zwanych dalej „zaświadczeniami

lekarskimi”, mogą wystawiać zaświadczenia lekarskie zgodnie z przepisami ustawy, o

której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2017 r.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, lekarz, lekarz dentysta, felczer lub starszy

felczer wystawiający zaświadczenia lekarskie informują ubezpieczonego o konieczności

doręczenia zaświadczenia lekarskiego odpowiednio płatnikowi zasiłku lub płatnikowi

składek w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania. Przepisy art. 62 ustawy, o której

mowa w art. 1, stosuje się w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy.

3.

Do zaświadczeń lekarskich stosuje się odpowiednio przepisy

1)

art. 51 ust. 2b i 2d ustawy, o której mowa w art. 3 niniejszej ustawy,

2)

art. 121d ust. 2 i 5 ustawy, o której mowa w art. 4 niniejszej ustawy,

3)

art. 125d ust. 2 i 5 ustawy, o której mowa w art. 5 niniejszej ustawy,

4)

art. 105d ust. 2 i 5 ustawy, o której mowa w art. 7 niniejszej ustawy,

5)

art. 108d ust. 2 i 5 ustawy, o której mowa w art. 9 niniejszej ustawy,

6)

art. 94 § 2b i 2d ustawy, o której mowa w art. 10 niniejszej ustawy,

7)

art. 45 § 6b i 6d ustawy, o której mowa w art. 13 niniejszej ustawy,

8)

art. 60d ust. 2 i 5 ustawy, o której mowa w art. 14 niniejszej ustawy,

9)

art. 96d ust. 1 i 3 ustawy, o której mowa w art. 17 niniejszej ustawy,

10)

art. 60e ust. 1 i 3 ustawy, o której mowa w art. 20 niniejszej ustawy

- w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

4.

Lekarze, lekarze dentyści, felczerzy i starsi felczerzy upoważnieni do wystawiania

zaświadczeń lekarskich na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu

obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przez okres, o którym

mowa w ust. 1, mogą wystawiać zaświadczenia lekarskie zgodnie z przepisami ustawy,

o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, bez konieczności składania oświadczenia, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy,

o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

5.

Zaświadczenia lekarskie są równoważne z dowodami stwierdzającymi czasową niezdolność

do pracy z powodu choroby, pobytu w szpitalu albo innym przedsiębiorstwie podmiotu

leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe

świadczenia zdrowotne albo konieczność osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem

rodziny, o których mowa w art. 53 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

1.

W celu rozpoznawania zagrożeń, realizacji nadzoru nad przestrzeganiem przepisów przeciwpożarowych

oraz przygotowania do działań ratowniczych Państwowa Straż Pożarna przeprowadza czynności

kontrolno-rozpoznawcze oraz ćwiczenia.

2.

Czynności kontrolno-rozpoznawcze są przeprowadzane na podstawie

1)

rocznego planu czynności kontrolno-rozpoznawczych;

2

art. 269 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2013 r.

poz. 1232, z późn. zm.

3)

zlecenia starosty, o którym mowa w art. 35 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym;

4)

polecenia sądu, prokuratora lub Najwyższej Izby Kontroli;

5)

zgłoszenia obiektu, dla którego przepisy prawa wymagają wydania przez organy Państwowej

Straży Pożarnej opinii lub zajęcia przez nie stanowiska w zakresie ochrony przeciwpożarowej;

6)

zawiadomienia wójta, burmistrza lub prezydenta miasta o stwierdzeniu zagrożenia życia

lub zdrowia, niebezpieczeństwa powstania szkód majątkowych w znacznych rozmiarach

lub naruszenia środowiska, o którym mowa w art. 78 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm.;

7)

wystąpienia istotnych nowych okoliczności w zakresie stanu bezpieczeństwa na terenie

działania komendy powiatowej (miejskiej) Państwowej Straży Pożarnej.

3.

Czynności kontrolno-rozpoznawcze są przeprowadzane w zakresie

1)

kontroli przestrzegania przepisów przeciwpożarowych;

2)

oceny zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej rozwiązań technicznych zastosowanych

w obiekcie budowlanym;

3)

oceny zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym;

4

ustalania spełnienia wymogów bezpieczeństwa w zakładzie o zwiększonym ryzyku wystąpienia

poważnej awarii przemysłowej lub zakładzie o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii

przemysłowej, na zasadach ustalonych dla kontroli w art. 269 oraz art. 269a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska;

5)

rozpoznawania możliwości i warunków prowadzenia działań ratowniczych przez jednostki

ochrony przeciwpożarowej;

6)

rozpoznawania innych miejscowych zagrożeń;

7)

wstępnego ustalania nieprawidłowości, które przyczyniły się do powstania pożaru oraz

okoliczności jego rozprzestrzenienia się;

8)

zbierania informacji niezbędnych do wykonania analizy poważnej awarii przemysłowej

i formułowania zaleceń dla prowadzącego zakład;

9

postępowania z substancjami kontrolowanymi, nowymi substancjami i fluorowanymi gazami

cieplarnianymi, w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych

fluorowanych gazach cieplarnianych

(Dz. U. poz. 881), wykorzystywanymi w ochronie przeciwpożarowej, a także systemami ochrony przeciwpożarowej

oraz gaśnicami zawierającymi substancje kontrolowane, nowe substancje lub fluorowane

gazy cieplarniane lub od nich uzależnionymi.

4.

Prawo do przeprowadzania czynności kontrolno-rozpoznawczych mają strażacy upoważnieni

przez właściwego komendanta Państwowej Straży Pożarnej.

5.

Czynności kontrolno-rozpoznawcze mogą być przeprowadzane przez inne osoby upoważnione

przez komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej.

6

Strażacy, o których mowa w ust. 4, w przypadku naruszenia

1)

przepisów przeciwpożarowych lub

2)

przepisów art. 250 ust. 1, 4, 5, 8 i 9, art. 251 ust. 1, 5-8, art. 252 ust. 1, art. 253 ust.

1, art. 254 ust. 1, art. 255 ust. 1 i 2, art. 256-258, art. 261 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz

ust. 2-5, art. 261a ust. 1 i 2, art. 262, art. 263 lub art. 264 ustawy z dnia 27 kwietnia

2001 r. - Prawo ochrony środowiska, przez prowadzącego zakład o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej

lub prowadzącego zakład o zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej

- mają prawo do nakładania grzywny w drodze mandatu karnego.

7

Czynności kontrolno-rozpoznawcze mogą być przeprowadzane po doręczeniu kontrolowanemu

upoważnienia do przeprowadzenia tych czynności przynajmniej na 7 dni, a w przypadkach,

o których mowa w ust. 2 pkt 5, przynajmniej na 3 dni - przed terminem ich rozpoczęcia.

Upoważnienie może być doręczone kontrolowanemu w chwili przystąpienia do czynności

kontrolno-rozpoznawczych, jeżeli

1)

powzięto informację o możliwości występowania w miejscu ich przeprowadzania zagrożenia

życia ludzi lub bezpośredniego niebezpieczeństwa powstania pożaru, lub poważnej awarii

przemysłowej;

2)

przeprowadzenie czynności kontrolno-rozpoznawczych jest niezbędne w celu dokonania

ustaleń w zakresie określonym w ust. 3 pkt 7 i 8.

8.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 7, powinno zawierać

1)

określenie podstawy prawnej przeprowadzenia czynności kontrolno-rozpoznawczych;

2)

oznaczenie organu przeprowadzającego czynności kontrolno-rozpoznawcze;

3)

datę i miejsce wystawienia;

4)

imię i nazwisko, określenie stanowiska służbowego strażaka upoważnionego do przeprowadzenia

czynności kontrolno-rozpoznawczych oraz numer jego legitymacji służbowej;

5)

imię i nazwisko oraz określenie rodzaju i numeru dokumentu tożsamości innej osoby

upoważnionej do przeprowadzenia czynności kontrolno-rozpoznawczych;

6)

oznaczenie podmiotu objętego czynnościami kontrolno-rozpoznawczymi i miejsca ich przeprowadzenia;

7)

informacje o zakresie przedmiotowym czynności kontrolno-rozpoznawczych;

8)

wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

9)

podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;

10)

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

9.

W chwili przystąpienia do czynności kontrolno-rozpoznawczych upoważnieni do przeprowadzania

tych czynności, zwani dalej „kontrolującymi”, okazują kontrolowanemu: strażak - legitymację

służbową, a inna osoba - dokument tożsamości.

10.

Kontrolowany jest obowiązany umożliwić kontrolującemu przeprowadzenie czynności kontrolno-rozpoznawczych,

a w tym

1)

udzielić niezbędnych informacji i wyjaśnień w sprawach objętych zakresem tych czynności

oraz wyrazić zgodę na sporządzenie dokumentacji fotograficznej;

2)

umożliwić dostęp do obiektów, urządzeń i innych składników majątkowych, w stosunku

do których mają być przeprowadzone czynności;

3)

zapewnić wgląd w dokumentację i prowadzone ewidencje objęte zakresem czynności;

4)

umożliwić sporządzenie kopii niezbędnych dokumentów;

5)

zapewnić warunki do pracy, w tym, w miarę możliwości, samodzielne pomieszczenie i

miejsce do przechowywania dokumentów;

6)

udostępnić środki łączności i inne konieczne środki techniczne, jakimi dysponuje,

w zakresie niezbędnym do przeprowadzania czynności.

11.

Kontrolujący ma prawo wstępu do wszystkich obiektów i pomieszczeń, chyba że stanowią

one część mieszkalną lub ich właścicielami albo zarządzającymi są

1)

komórki lub jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej albo przez

niego nadzorowane, Policja, Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencja Wywiadu,

Centralne Biuro Antykorupcyjne lub Straż Graniczna;

2)

obce misje dyplomatyczne, urzędy konsularne albo inne instytucje międzynarodowe korzystające

z immunitetów dyplomatycznych lub konsularnych.

12.

Kontrolujący podlega obowiązującym w obiektach i pomieszczeniach kontrolowanego przepisom

o bezpieczeństwie i higienie pracy, o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie

przeciwpożarowej. Kontrolujący nie podlega przeszukaniu przewidzianemu w regulaminie

ochrony obiektów i pomieszczeń kontrolowanego.

13.

Z ustaleń dokonanych w toku czynności kontrolno-rozpoznawczych kontrolujący sporządza

protokół, który podpisują kontrolujący oraz kontrolowany albo osoba przez niego upoważniona.

14.

Kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona mają prawo wniesienia zastrzeżeń do

protokołu przed jego podpisaniem.

15.

W razie odmowy podpisania protokołu przez kontrolowanego albo osobę, o której mowa

w ust. 14, kontrolujący czyni o tym wzmiankę w protokole.

16.

Kontrolujący doręcza oryginał protokołu bez zbędnej zwłoki właściwemu miejscowo komendantowi

powiatowemu (miejskiemu) Państwowej Straży Pożarnej. Kopię protokołu kontrolujący

doręcza kontrolowanemu lub osobie przez niego upoważnionej.

17.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób planowania i warunki przeprowadzania czynności kontrolno-rozpoznawczych;

2)

sposób sporządzania i zakres protokołów z czynności kontrolno-rozpoznawczych;

3)

warunki, jakie powinni spełniać strażacy i inne osoby, które mogą być upoważnione

do przeprowadzania czynności kontrolno-rozpoznawczych;

4)

zakres właściwości komendantów Państwowej Straży Pożarnej odnośnie upoważniania strażaków

do przeprowadzania czynności kontrolno-rozpoznawczych;

5)

sposób gromadzenia i przekazywania wyników czynności kontrolno-rozpoznawczych oraz

wzory zestawień tych wyników.

Rozporządzenie powinno umożliwiać właściwą realizację czynności kontrolno-rozpoznawczych

oraz ich dokumentację.

Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

(uchylony)

(uchylony)

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 2-7, art. 2, art. 3 pkt 1 lit. b, art. 4 pkt 1 i 4, art. 5 pkt 1 i 4, art.

7 pkt 1 i 4, art. 9 pkt 1 i 4, art. 10 pkt 1 lit. b, art. 11 pkt 1 i 4, art. 13 pkt

1 lit. b, art. 14 pkt 1 i 4, art. 16 pkt 1 i 3, art. 17 pkt 1 i 4, art. 20 pkt 1 i

5, art. 24 i art. 25, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

(uchylony)

3)

art. 6 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.

1.

Komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej, w razie stwierdzenia naruszenia

przepisów przeciwpożarowych, uprawniony jest w drodze decyzji administracyjnej do

1)

nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie;

2)

wstrzymania robót (prac), zakazania używania maszyn, urządzeń lub środków transportowych

oraz eksploatacji pomieszczeń, obiektów lub ich części, jeżeli stwierdzone uchybienia

mogą powodować zagrożenie życia ludzi lub bezpośrednie niebezpieczeństwo powstania

pożaru.

2.

Decyzje w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

Organem odwoławczym od decyzji, o których mowa w art. 26, jest komendant wojewódzki

Państwowej Straży Pożarnej.

1.

Pracownik korzystający w dniu wejścia w życie ustawy z dodatkowego urlopu macierzyńskiego

lub jego części albo dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego lub jego

części ma prawo do tego urlopu lub jego części na zasadach określonych, odpowiednio,

w art. 182

2.

Pracownik, o którym mowa w ust. 1, ma prawo do urlopu rodzicielskiego w wymiarze odpowiadającym

różnicy między wymiarem tego urlopu określonym w art. 182

3.

Pracownikowi, o którym mowa w ust. 1, urlopu rodzicielskiego, o którym mowa w art.

182

1.

Służbę w Państwowej Straży Pożarnej może pełnić obywatel polski, niekarany za przestępstwo

lub przestępstwo skarbowe, korzystający z pełni praw publicznych, posiadający co najmniej

średnie wykształcenie oraz zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia tej służby.

2.

Nabór do służby w Państwowej Straży Pożarnej jest otwarty i konkurencyjny.

3.

Nabór do służby w Państwowej Straży Pożarnej rozpoczyna się z chwilą publikacji ogłoszenia

o planowanym postępowaniu kwalifikacyjnym.

4.

Przyjęcie kandydata do służby w Państwowej Straży Pożarnej poprzedza postępowanie

kwalifikacyjne, które zarządza i prowadzi kierownik jednostki organizacyjnej Państwowej

Straży Pożarnej. Postępowanie kwalifikacyjne ma na celu ustalenie, czy kandydat spełnia

warunki przyjęcia do służby w Państwowej Straży Pożarnej, oraz określenie jego kwalifikacji,

kompetencji, predyspozycji i przydatności do pełnienia tej służby.

5.

Postępowanie kwalifikacyjne składa się z następujących etapów

1)

ocena złożonych dokumentów związanych z postępowaniem kwalifikacyjnym;

2)

test sprawności fizycznej;

3)

rozmowa kwalifikacyjna;

4)

ustalenie zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia służby w Państwowej Straży

Pożarnej.

6.

Kandydat ubiegający się o przyjęcie do służby w Państwowej Straży Pożarnej jest obowiązany

dostarczyć przed przystąpieniem do testu sprawności fizycznej zaświadczenie lekarskie

o braku przeciwwskazań zdrowotnych.

7.

W przypadku gdy nabór do pełnienia służby w Państwowej Straży Pożarnej jest prowadzony

na stanowisko wymagające szczególnych predyspozycji i umiejętności, kierownik jednostki

organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej może zarządzić przeprowadzenie następujących

dodatkowych etapów postępowania kwalifikacyjnego

1)

test wiedzy;

2)

test kompetencyjny;

3)

sprawdzian lęku wysokości (akrofobia);

4)

sprawdzian z pływania.

8.

Przeprowadzenie dodatkowych etapów postępowania kwalifikacyjnego, o których mowa w

ust. 7, kierownik jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej może zarządzić

po ocenie złożonych dokumentów związanych z postępowaniem kwalifikacyjnym, a przed

ustaleniem zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia służby w Państwowej Straży

Pożarnej.

9.

Z udziału w teście wiedzy wyklucza się kandydata do służby w Państwowej Straży Pożarnej,

który podczas testu

1)

korzysta z pomocy innych osób;

2)

posługuje się urządzeniami służącymi do przekazywania lub odbioru informacji lub korzysta

z materiałów pomocniczych, które nie zostały dopuszczone przez komisję do wykorzystania;

3)

rażąco zakłóca przebieg testu w sposób inny niż określony w pkt 1 i 2.

10.

Postępowanie kwalifikacyjne wobec kandydata kończy się z chwilą uzyskania przez kandydata

negatywnego wyniku z któregokolwiek z etapów postępowania kwalifikacyjnego lub nieprzystąpienia

przez kandydata do któregokolwiek z etapów postępowania kwalifikacyjnego, wymienionych

w ogłoszeniu o postępowaniu kwalifikacyjnym.

11.

Po zakończeniu etapu, o którym mowa w ust. 5 pkt 4, komisja przedkłada kierownikowi

jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej listę kandydatów do przyjęcia

do służby w Państwowej Straży Pożarnej.

12.

Postępowanie kwalifikacyjne kończy się zatwierdzeniem przez kierownika jednostki organizacyjnej

Państwowej Straży Pożarnej listy kandydatów do przyjęcia do służby w Państwowej Straży

Pożarnej.

13.

Informację o wyniku zakończonego postępowania kwalifikacyjnego kierownik jednostki

organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej zamieszcza niezwłocznie na stronie internetowej

i w Biuletynie Informacji Publicznej jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej

oraz na tablicy ogłoszeniowej w jej siedzibie.

14.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

zakres informacji o planowanym postępowaniu kwalifikacyjnym oraz sposób podawania

ich do wiadomości publicznej,

2)

organizację i sposób przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego,

3)

dokumenty wymagane od kandydata do służby,

4)

zakres testu sprawności fizycznej,

5)

sposób dokonywania oceny kandydatów oraz preferencje z tytułu posiadanego przez nich

wykształcenia, wyszkolenia lub posiadanych umiejętności

- biorąc pod uwagę potrzebę obiektywnego sprawdzenia przygotowania i przydatności

kandydata do służby.

1.

Strażak pełni służbę w jednostce organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej.

2.

Ze względu na potrzeby ochrony przeciwpożarowej strażak może być, za jego zgodą, wyznaczony

przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej do wykonywania określonych zadań

poza jednostkami organizacyjnymi Państwowej Straży Pożarnej.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

zasady i tryb wyznaczania strażaków do wykonywania zadań poza jednostkami organizacyjnymi

Państwowej Straży Pożarnej oraz ich uprawnienia i obowiązki.

1.

Pracownik korzystający w dniu wejścia w życie ustawy z urlopu rodzicielskiego lub

jego części może złożyć pisemny wniosek o łączenie korzystania z urlopu rodzicielskiego

z wykonywaniem pracy u pracodawcy udzielającego tego urlopu w wymiarze nie wyższym

niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy w terminie wynikającym z art. 182

2.

Pracownik korzystający w dniu wejścia w życie ustawy z części urlopu rodzicielskiego

może złożyć pisemny wniosek o kolejną część tego urlopu w terminie wynikającym z art.

182

1.

Oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby w Państwowej Straży Pożarnej dokonują

komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

2.

(uchylony)

1.

Kierownik jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej jest obowiązany zapewnić

strażakom bezpieczeństwo i higienę służby.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki bezpieczeństwa i higieny służby strażaków, z uwzględnieniem wymagań

1)

bezpieczeństwa i higieny służby w obiektach przeznaczonych dla jednostek ratowniczo-gaśniczych

Państwowej Straży Pożarnej;

2)

w zakresie wyposażenia strażaków w środki ochrony indywidualnej;

3)

w zakresie zabezpieczenia medycznego strażaków podczas akcji ratowniczych, ćwiczeń

i szkolenia;

4)

bezpieczeństwa i higieny służby podczas akcji ratowniczych, ćwiczeń i szkolenia.

Rozporządzenie powinno ponadto uwzględniać optymalne warunki bezpieczeństwa i higieny

służby w stosunku do zadań wykonywanych przez strażaków.

3.

W sprawach związanych z bezpieczeństwem i higieną służby, w zakresie nieuregulowanym

ustawą i rozporządzeniem, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy

działu dziesiątego ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502, z późn. zm..

4.

Wymagania, o których mowa w rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 2, mają odpowiednie

zastosowanie do innych osób biorących udział w akcjach ratowniczych, ćwiczeniach lub

szkoleniu.

1.

Pracownik korzystający w dniu wejścia w życie ustawy z części urlopu wychowawczego

może złożyć pisemny wniosek o kolejną część tego urlopu w terminie wynikającym z przepisów

dotychczasowych.

2.

Pracownik korzystający w dniu wejścia w życie ustawy z obniżenia wymiaru czasu pracy

do wymiaru nie niższego niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy w okresie, w którym

mógłby korzystać z urlopu wychowawczego, może złożyć kolejny pisemny wniosek o obniżenie

wymiaru czasu pracy do wymiaru nie niższego niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy

w okresie, w którym mógłby korzystać z urlopu wychowawczego, w terminie wynikającym

z art. 186

1.

Podejmując służbę w Państwowej Straży Pożarnej, strażak składa ślubowanie według następującej

roty

„

Ja, obywatel Rzeczypospolitej Polskiej, świadom podejmowanych obowiązków strażaka,

uroczyście ślubuję być ofiarnym i mężnym w ratowaniu zagrożonego życia ludzkiego i

wszelkiego mienia - nawet z narażeniem życia. Wykonując powierzone mi zadania, ślubuję

przestrzegać prawa, dyscypliny służbowej oraz wykonywać polecenia przełożonych. Ślubuję

strzec tajemnic związanych ze służbą, a także honoru, godności i dobrego imienia służby

oraz przestrzegać zasad etyki zawodowej.

”

.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, ceremoniał

składania ślubowania, z uwzględnieniem w szczególności

1)

osób uprawnionych do przyjmowania ślubowania i uczestniczenia w ślubowaniu;

2)

terminów składania ślubowania;

3)

przebiegu ceremoniału ślubowania.

Dzień 4 maja jest Dniem Strażaka.

1.

W przypadku, o którym mowa w art. 28 ust. 2, ubezpieczony ma prawo do zasiłku, w wymiarze,

o którym mowa w art. 31 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 10, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, przez okres stanowiący różnicę pomiędzy okresem określonym w tym

przepisie a okresem pobierania zasiłku macierzyńskiego za okres dodatkowego urlopu

macierzyńskiego albo dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego lub ich

części na podstawie dotychczasowych przepisów.

2.

Przepisy art. 31 ust. 3d i 3e ustawy zmienianej w art. 10, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą stosuje się odpowiednio.

Stosunek służbowy strażaka powstaje z dniem mianowania na stanowisko służbowe, a w

przypadku stanowisk, dla których przepisy ustawy przewidują powołanie - z dniem powołania

na stanowisko.

1.

Strażak pełniący służbę na stanowisku służbowym zajmowanym na podstawie powołania

może być w każdym czasie, niezwłocznie albo w określonym terminie, odwołany z tego

stanowiska przez organ uprawniony do powołania.

2.

Odwołanie strażaka ze stanowiska służbowego, o którym mowa w ust. 1, nie powoduje

rozwiązania stosunku służbowego.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, strażak zachowuje ostatnio zajmowane stanowisko

służbowe, dla którego ustawa nie przewiduje powołania. Można go jednak przenieść na

inne, co najmniej równorzędne stanowisko, w tej samej albo innej jednostce organizacyjnej

Państwowej Straży Pożarnej.

4.

Strażaka odwołanego z zajmowanego stanowiska można przenieść do dyspozycji właściwego

przełożonego, jeśli przewiduje się powołanie (przeniesienie) odwołanego strażaka na

inne stanowisko służbowe lub zwolnienie ze służby. Okres pozostawania strażaka w dyspozycji

nie może być dłuższy niż 6 miesięcy.

5.

W okresie pozostawania w dyspozycji strażak zachowuje prawo do uposażenia i innych

świadczeń pieniężnych przysługujących na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym,

z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia

i innych należności pieniężnych albo na ich wysokość.

6.

W okresie pozostawania w dyspozycji strażak jest obowiązany wykonywać obowiązki służbowe

na polecenie przełożonego, w którego dyspozycji pozostaje.

Przepisy art. 28-31 stosuje się odpowiednio do policjanta, strażaka, żołnierza zawodowego

oraz funkcjonariusza: Straży Granicznej, Służby Więziennej, Biura Ochrony Rządu, Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego i Służby Celnej, korzystających

w dniu wejścia w życie ustawy z dodatkowego urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu

na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu rodzicielskiego albo urlopu wychowawczego.

1.

Do mianowania strażaka na stanowisko służbowe, przenoszenia na inne, powierzania pełnienia

obowiązków służbowych na innym stanowisku, zawieszania w czynnościach służbowych albo

zwalniania ze służby, z zastrzeżeniem art. 47 ust. 1, właściwi są przełożeni

1)

w Komendzie Głównej - Komendant Główny;

2)

w komendzie wojewódzkiej - komendant wojewódzki;

3)

w komendzie powiatowej (miejskiej) - komendant powiatowy (miejski);

4)

(uchylony)

5)

w Szkole Głównej Służby Pożarniczej i pozostałych szkołach - komendant szkoły;

6)

w jednostce badawczo-rozwojowej

7)

(uchylony)

8)

w Centralnym Muzeum Pożarnictwa - dyrektor muzeum.

2.

Od decyzji, o których mowa w ust. 1, strażakowi służy odwołanie do wyższego przełożonego.

3.

Od decyzji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej strażakowi służy odwołanie

do ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Okresy dodatkowego urlopu macierzyńskiego i dodatkowego urlopu na warunkach urlopu

macierzyńskiego w wymiarze określonym, odpowiednio, w art. 182

Akt mianowania strażaka na stanowisko służbowe powinien w szczególności określić

1)

stanowisko i miejsce służby;

2)

termin rozpoczęcia służby;

3)

rodzaj mianowania;

4)

uposażenie lub zasady jego ustalania.

Ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o dodatkowym urlopie macierzyńskim należy

przez to rozumieć urlop rodzicielski, o którym mowa w przepisach ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Osobę podejmującą służbę w Państwowej Straży Pożarnej mianuje się strażakiem w służbie

przygotowawczej na okres 3 lat.

2.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej,

na wniosek komendanta wojewódzkiego, komendanta szkoły, dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej

3.

W razie przerwy w wykonywaniu przez strażaka obowiązków służbowych, trwającej dłużej

niż 3 miesiące, przełożony może przedłużyć okres służby przygotowawczej.

4.

Mianowanie strażaka może nastąpić po odbyciu zasadniczej służby wojskowej lub po przeniesieniu

do rezerwy bez odbycia tej służby albo po zwolnieniu od obowiązku służby wojskowej.

5.

Warunku określonego w ust. 4 nie stosuje się do kobiet.

6.

Po odbyciu służby przygotowawczej strażak zostaje mianowany na stałe.

1.

Czas służby strażaka nie może przekraczać przeciętnie 40 godzin tygodniowo w przyjętym

okresie rozliczeniowym, nieprzekraczającym 6 miesięcy.

2.

Tygodniowy wymiar czasu służby strażaka, skierowanego do szkoły, na przeszkolenie

lub na studia, jest określony programem nauczania.

3.

Wprowadza się zmianowy oraz codzienny rozkład czasu służby strażaka.

4.

Stanowiska, na których strażacy pełnią służbę w ramach rozkładów czasu służby strażaka,

o których mowa w ust. 3, w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej

ustalają kierownicy tych jednostek.

5.

Zmianowy rozkład czasu służby strażaka polega na wykonywaniu zadań służbowych i pełnieniu

dyżurów, trwających nie dłużej niż 24 godziny, po których następują co najmniej 24

godziny wolne od służby.

6.

Codzienny rozkład czasu służby strażaka polega na wykonywaniu zadań służbowych po

8 godzin dziennie od poniedziałku do piątku.

6a.

Strażak może być, przez właściwego przełożonego, wyznaczony do wykonywania zadań służbowych

poza rozkładami czasu służby strażaka, o których mowa w ust. 3, w przypadkach określonych

w ust. 9 i 10.

7.

W ramach codziennego rozkładu czasu służby strażak może być wyznaczony do pełnienia,

w dowolnym czasie, dyżuru trwającego nie dłużej niż 24 godziny, po którym następują

co najmniej 24 godziny wolne od służby.

8.

W ramach czasu wolnego strażaka można wyznaczyć do pełnienia dyżuru domowego.

9.

Czas służby strażaka może być przedłużony do 48 godzin tygodniowo, w okresie rozliczeniowym,

o którym mowa w ust. 1, jeżeli jest to uzasadnione potrzebami służby. W takim przypadku

strażakowi przyznaje się czas wolny od służby w tym samym wymiarze albo rekompensatę

pieniężną.

10.

W przypadku wprowadzenia podwyższonej gotowości operacyjnej w Państwowej Straży Pożarnej

czas służby strażaka można przedłużyć ponad normę, o której mowa w ust. 9. W takim

przypadku, w zamian za czas służby strażakowi przysługuje czas wolny od służby w tym

samym wymiarze, w przyjętym okresie rozliczeniowym.

10a.

Czas wolny, o którym mowa w ust. 9 i 10, może być udzielony w następnym okresie rozliczeniowym

po okresie, w którym strażak pełnił służbę ponad normę, o której mowa w ust. 1.

11.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób pełnienia

służby w zmianowym i codziennym rozkładzie czasu służby, w tym

1)

czas trwania dyżuru i wykonywania zadań służbowych w zmianowym rozkładzie czasu służby;

2)

godziny rozpoczęcia i zakończenia służby;

3)

okoliczności uzasadniające przedłużenie czasu służby;

4)

dopuszczalny czas kierowania pojazdem samochodowym;

5)

udzielanie czasu wolnego od służby;

6)

właściwość przełożonych do określania harmonogramu służby;

7)

sposób pełnienia dyżurów domowych i ich wymiar;

8)

grupy strażaków zwolnionych z pełnienia służby w porze nocnej, niedziele, święta;

9)

sposób prowadzenia ewidencji czasu służby.

W rozporządzeniu należy ponadto uwzględnić zapewnienie ciągłości służby w Państwowej

Straży Pożarnej.

12.

Czas służby oraz rozkład czasu służby strażaka pełniącego służbę na stanowisku nauczyciela

akademickiego, w zakresie wynikającym z wykonywania obowiązków dydaktycznych i naukowych,

określonych w planach studiów i programach nauczania, regulują przepisy ustawy z dnia

12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. poz. 385, z późn. zm.)

Ustawa wchodzi w życie z dniem 2 stycznia 2016 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 6, który

wchodzi w życie z dniem 1 marca 2016 r.

1.

Mianowanie lub powołanie strażaka na określone stanowisko służbowe w Państwowej Straży

Pożarnej jest uzależnione od posiadanego wykształcenia, kwalifikacji oraz stażu służby

albo pracy.

2.

Stanowiska służbowe dzieli się na oficerskie, aspiranckie, podoficerskie i szeregowe.

3.

Na stanowisko oficerskie mianuje się lub powołuje się strażaka, który

1)

posiada tytuł zawodowy inżynier pożarnictwa albo

2)

posiada tytuł zawodowy inżynier oraz kwalifikacje wymagane do wykonywania zawodu strażak

i ukończył przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk oficerskich

w Państwowej Straży Pożarnej oraz przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania

stanowisk związanych z kierowaniem działaniami ratowniczymi, albo

3)

posiada tytuł zawodowy inżynier w zakresie inżynierii bezpieczeństwa w specjalności

inżynieria bezpieczeństwa pożarowego uzyskany w Szkole Głównej Służby Pożarniczej

oraz kwalifikacje wymagane do wykonywania zawodu strażak i ukończył przeszkolenie

zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk związanych z kierowaniem działaniami

ratowniczymi, albo

4)

posiada wykształcenie wyższe oraz kwalifikacje wymagane do zajmowania stanowisk aspiranckich

i ukończył przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk oficerskich

w Państwowej Straży Pożarnej oraz przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania

stanowisk związanych z kierowaniem działaniami ratowniczymi, albo

5)

posiada wykształcenie wyższe oraz kwalifikacje wymagane do zajmowania stanowisk aspiranckich

i ukończył przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk oficerskich

w Państwowej Straży Pożarnej, albo

6)

posiada wykształcenie wyższe oraz kwalifikacje wymagane do wykonywania zawodu strażak

oraz ukończył przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk oficerskich

w Państwowej Straży Pożarnej.

4.

Na stanowisko oficerskie związane z kierowaniem działaniami ratowniczymi mianuje się

lub powołuje się strażaka, który spełnia wymagania, o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.

5.

Na stanowisko aspiranckie mianuje się lub powołuje się strażaka, który uzyskał tytuł

technik pożarnictwa po ukończeniu nauki w szkołach Państwowej Straży Pożarnej albo

uzyskał uznanie kwalifikacji do wykonywania zawodu regulowanego technik pożarnictwa.

6.

Na stanowiska podoficerskie i szeregowych mianuje się strażaka, który posiada kwalifikacje

wymagane do wykonywania zawodu strażak.

7.

Osobę przyjmowaną do służby mianuje się na pierwsze stanowisko w grupie stanowisk

szeregowych, jeżeli spełnia ona wymagania w zakresie wykształcenia przed uzyskaniem

określonych kwalifikacji oraz stażu służby.

8.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw wewnętrznych może

wyrazić zgodę na odstępstwo od wymagań, o których mowa w ust. 3, 5 i 6, na czas określony

niezbędny do uzupełnienia kwalifikacji, nie dłuższy jednak niż 4 lata.

9.

Przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk oficerskich w Państwowej

Straży Pożarnej może odbywać strażak, który posiada kwalifikacje wymagane do wykonywania

zawodu strażak lub kwalifikacje wymagane do zajmowania stanowisk aspiranckich w Państwowej

Straży Pożarnej.

10.

Przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk związanych z kierowaniem

działaniami ratowniczymi może odbywać strażak, który posiada

1)

tytuł zawodowy inżynier oraz ukończył przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania

stanowisk oficerskich w Państwowej Straży Pożarnej lub

2)

tytuł zawodowy inżynier w zakresie inżynierii bezpieczeństwa w specjalności inżynieria

bezpieczeństwa pożarowego uzyskany w Szkole Głównej Służby Pożarniczej oraz kwalifikacje

wymagane do wykonywania zawodu strażak, lub

3)

kwalifikacje do zajmowania stanowisk aspiranckich w Państwowej Straży Pożarnej oraz

ukończone przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk oficerskich

w Państwowej Straży Pożarnej.

11.

Przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk oficerskich w Państwowej

Straży Pożarnej oraz przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk

związanych z kierowaniem działaniami ratowniczymi prowadzi Szkoła Główna Służby Pożarniczej

w formie studiów podyplomowych.

12.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej w uzgodnieniu z Rektorem-Komendantem Szkoły

Głównej Służby Pożarniczej ustala limity przyjęć na przeszkolenia zawodowe, o których

mowa w ust. 11.

13.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, stanowiska

służbowe w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej, maksymalne stopnie

przypisane do poszczególnych stanowisk oraz dodatkowe wymagania kwalifikacyjne, jakim

powinni odpowiadać strażacy na określonych stanowiskach służbowych, w tym

1)

rodzaj stanowisk służbowych oficerskich, aspiranckich, podoficerskich i szeregowych,

2)

staż służby lub pracy wymagane do zajmowania poszczególnych stanowisk służbowych,

3)

wykształcenie wymagane do zajmowania niektórych stanowisk służbowych

- biorąc pod uwagę charakter zadań wykonywanych przez strażaków na poszczególnych

stanowiskach służbowych, kwalifikacje wymagane na tych stanowiskach oraz potrzebę

zapewnienia niezbędnego poziomu doświadczenia zawodowego.

14.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb kierowania

na przeszkolenia zawodowe, o których mowa w ust. 11, uwzględniając potrzeby i organizację

służby w Państwowej Straży Pożarnej.

1.

Strażacy podlegają okresowemu opiniowaniu służbowemu, które ma na celu

1)

stworzenie podstaw do określenia indywidualnego programu rozwoju zawodowego;

2)

motywowanie do rzetelnego i sprawnego wykonywania przez strażaków obowiązków i zadań

wymienionych w powierzonym zakresie obowiązków służbowych na danym stanowisku;

3)

ustalenie przydatności do służby, ocenę wywiązywania się z obowiązków służbowych oraz

przydatności na zajmowanym stanowisku;

4)

wyłanianie kandydatów do mianowania i powołania na wyższe stanowiska służbowe oraz

awansowania na wyższe stopnie służbowe.

2.

W przypadku strażaków - nauczycieli i nauczycieli akademickich opiniowanie służbowe

dotyczy również wywiązywania się z obowiązków określonych w ustawie z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższymustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2015 r. poz. 2156 oraz z 2016 r. poz. 35 i 64).

3.

Opinie służbowe wydają

1)

minister właściwy do spraw wewnętrznych - o Komendancie Głównym Państwowej Straży

Pożarnej;

2)

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej - o swoich zastępcach, komendantach wojewódzkich

Państwowej Straży Pożarnej, komendancie Szkoły Głównej Służby Pożarniczej, komendantach

pozostałych szkół Państwowej Straży Pożarnej, dyrektorze Centralnego Muzeum Pożarnictwa

oraz dyrektorze Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej;

3)

komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej - o zastępcy komendanta wojewódzkiego

Państwowej Straży Pożarnej oraz komendantach powiatowych (miejskich) Państwowej Straży

Pożarnej;

4)

komendant szkoły Państwowej Straży Pożarnej, dyrektor Centralnego Muzeum Pożarnictwa,

dyrektor Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej - odpowiednio: o zastępcy

komendanta szkoły Państwowej Straży Pożarnej, zastępcy dyrektora Centralnego Muzeum

Pożarnictwa, zastępcy dyrektora Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej;

5)

komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej - o zastępcy komendanta powiatowego

(miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej;

6)

o strażakach niewymienionych w pkt 1-5 - przełożony uprawniony do mianowania (powołania)

strażaka na dane stanowisko służbowe.

4.

Wydający opinię służbową albo upoważniony przez niego przełożony strażaka zapoznaje

z nią opiniowanego w terminie 14 dni od dnia jej sporządzenia.

5.

Strażak, który nie zgadza się z treścią opinii, może wnieść, za pośrednictwem wydającego

opinię, odwołanie do wyższego przełożonego w terminie 14 dni od dnia zapoznania się

z nią.

6.

Jeżeli opinia została wydana przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych albo

Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, odwołanie nie przysługuje. Jednakże

strażak może zwrócić się do organu, który wydał opinię, z wnioskiem o jej zmianę.

7.

Przełożony właściwy do rozpatrzenia odwołania może zaskarżoną opinię

1)

utrzymać w mocy;

2)

uchylić w całości i wydać nową;

3)

uchylić w całości i polecić wydanie nowej opinii z uwzględnieniem wskazanych okoliczności.

8.

Opinia wydana wskutek odwołania jest ostateczna. Ostateczną opinię włącza się do akt

osobowych strażaka.

9.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej może zmienić albo uchylić opinię wydaną

przez przełożonych, o których mowa w ust. 3 pkt 2-6, w przypadku

1)

ujawnienia nowych istotnych okoliczności, które nie były znane w toku opiniowania;

2)

stwierdzenia, że opinia została wydana z naruszeniem przepisów o opiniowaniu.

10.

W przypadkach, o których mowa w ust. 9, zmiana opinii na niekorzyść strażaka może

nastąpić w terminie 30 dni od dnia, w którym opinia stała się ostateczna.

11.

Zmiana opinii na korzyść strażaka może nastąpić w każdym czasie.

12.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki i tryb opiniowania strażaka, a w szczególności

1)

częstotliwość wydawania opinii służbowych;

2)

kryteria brane pod uwagę przy opiniowaniu;

3)

sposoby zapoznawania z nimi strażaków oraz tryb wnoszenia i rozpatrywania odwołań

od opinii służbowych;

4)

wzory arkuszy opinii służbowej.

W rozporządzeniu należy ponadto uwzględnić ochronę interesów strażaka i sprawność

postępowania.

„1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 36 ust. 9 i art. 53

ust. 3 ustawy zmienianej w art. 3, art. 20 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 11 oraz

art. 128 ust. 11 i art. 129 ust. 4 i 7 ustawy zmienianej w art. 15, zachowują moc

do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych odpowiednio na podstawie art.

36 ust. 13 i 14 ustawy zmienianej w art. 3, art. 20 ust. 8 ustawy zmienianej w art.

11 oraz art. 128 ust. 11 i art. 129 ust. 4 i 7 ustawy zmienianej w art. 15, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w

życie niniejszej ustawy.

1.

Strażak otrzymuje dokumenty osobiste stwierdzające pełnienie służby w Państwowej Straży

Pożarnej.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje

i wzory dokumentów osobistych, organy właściwe do ich wydawania oraz szczegółowe zasady

dokonywania wpisów w tych dokumentach.

Strażakowi można powierzyć pełnienie obowiązków służbowych zgodnie z jego kwalifikacjami

na innym stanowisku w tej samej jednostce organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej

na okres do 6 miesięcy w roku kalendarzowym. W okresie tym strażakowi przysługuje

uposażenie stosownie do zajmowanego stanowiska, lecz nie niższe od dotychczasowego.

1.

Strażak może być delegowany do czasowego pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej

Państwowej Straży Pożarnej w tej samej lub w innej miejscowości z urzędu albo na własny

wniosek.

2.

Czas delegacji nie może przekraczać 6 miesięcy w ciągu 2 lat, chyba że strażak wyraża

zgodę na dłuższą delegację. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej może w wyjątkowych

przypadkach przedłużyć czas delegacji do 12 miesięcy.

1.

Strażak może być przeniesiony do pełnienia służby w innej miejscowości na własny wniosek

lub za jego zgodą.

2.

Strażak może być przeniesiony z urzędu do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej

w tej samej miejscowości.

3.

Strażak może być przeniesiony z urzędu do jednostki organizacyjnej w innej miejscowości,

w razie

1)

posiadania lokalu mieszkalnego w miejscowości będącej siedzibą jednostki organizacyjnej,

w której ma pełnić służbę, albo w miejscowości pobliskiej;

2)

braku możliwości przeniesienia na niższe stanowisko służbowe w przypadkach określonych

w art. 38 ust. 1 i 2;

3)

pełnienia służby w tej samej jednostce organizacyjnej przez małżonków albo osoby pozostające

ze sobą w stosunku pokrewieństwa do drugiego stopnia włącznie lub powinowactwa pierwszego

stopnia, jeżeli między tymi osobami istnieje stosunek podległości służbowej.

1.

Do delegowania albo przenoszenia do innej jednostki organizacyjnej Państwowej Straży

Pożarnej są właściwi

1)

Komendant Główny - na obszarze kraju;

2)

komendant wojewódzki - na obszarze województwa.

2.

Przepisy art. 32 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 26 ust. 11 oraz art. 30 ust. 7, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 18, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

3)

art. 4 pkt 5 w zakresie art. 31a ust. 2, art. 9 pkt 16, art. 12 pkt 7 oraz art. 28

ust. 1, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.;

4)

art. 6 pkt 3, art. 10, art. 17, art. 27, art. 31-36 oraz art. 37 ust. 2, które wchodzą

w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;

5)

art. 15 pkt 5 lit. c, który wchodzi w życie po upływie 2 lat od dnia ogłoszenia.

1.

Strażaka przenosi się na niższe stanowisko służbowe w razie

1)

wymierzenia kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe;

2)

zawinionej utraty uprawnień koniecznych do wykonywania czynności na zajmowanym stanowisku.

2.

Strażaka można przenieść na niższe stanowisko służbowe w przypadkach

1)

orzeczenia całkowitej niezdolności do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku przez

komisję lekarską, jeżeli nie ma możliwości przeniesienia go na stanowisko równorzędne;

2)

nieprzydatności na zajmowanym stanowisku, stwierdzonej w opinii służbowej;

3)

niewywiązywania się z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku;

4)

likwidacji zajmowanego stanowiska, jeżeli nie ma możliwości przeniesienia strażaka

na równorzędne stanowisko.

3.

Strażaka można przenieść na niższe stanowisko służbowe również na jego prośbę.

4.

Strażak, który nie wyraził zgody na przeniesienie na niższe stanowisko z przyczyn

określonych w ust. 2, może być zwolniony ze służby.

1.

Strażaka zawiesza się w czynnościach służbowych, na czas nie dłuższy niż 3 miesiące,

w razie wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego w sprawie o przestępstwo umyślne

ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe umyślne.

2.

Strażaka można zawiesić w czynnościach służbowych, na czas nie dłuższy niż 3 miesiące,

w razie wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego w sprawie o przestępstwo nieumyślne

ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe nieumyślne albo postępowania

dyscyplinarnego, jeżeli jest to celowe z uwagi na dobro postępowania lub dobro służby.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres zawieszenia w czynnościach służbowych

można przedłużyć do czasu uzyskania prawomocnego wyroku sądu, chyba że zawieszenie

nastąpiło z powodu wszczęcia postępowania dyscyplinarnego.

4.

Wniesienie odwołania od zawieszenia w czynnościach służbowych albo jego przedłużenia

nie wstrzymuje wykonania decyzji o zawieszeniu lub przedłużeniu okresu zawieszenia.

(uchylony)

1.

Strażak wybrany do organów związku ochotniczych straży pożarnych nie traci uprawnień

strażaka.

2.

Strażak, który przed wyborem do organów związku ochotniczych straży pożarnych pełnił

służbę w Państwowej Straży Pożarnej, zachowuje prawo powrotu do służby po zakończeniu

kadencji.

1.

Strażak podlega okresowym profilaktycznym badaniom lekarskim.

1a.

Kierownik jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej nie dopuszcza do służby

strażaka nieposiadającego aktualnego orzeczenia lekarskiego z badań, o których mowa

w ust. 1.

2

Strażak może być skierowany do komisji lekarskiej podległej ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych

1)

z urzędu lub na jego wniosek - w celu określenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności

fizycznej i psychicznej do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze służbą;

2)

z urzędu - w celu sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby

z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.

2a.

Strażak podlega okresowej ocenie sprawności fizycznej.

2b

Strażak jest obowiązany poddać się badaniom zleconym przez komisję lekarską, w tym

również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i dodatkowym.

2c

W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na

wydanie orzeczenia, strażak może zostać skierowany na obserwację w podmiocie leczniczym,

jeżeli wyraża na to zgodę.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych mając na względzie zapewnienie ochrony zdrowia

strażaka w sposób umożliwiający prawidłowe wykonywanie obowiązków służbowych, określi,

w drodze rozporządzenia, zakres, tryb i częstotliwość przeprowadzania okresowych profilaktycznych

badań lekarskich oraz okresowej oceny sprawności fizycznej, w tym

1)

rodzaje profilaktycznych badań lekarskich;

2)

zróżnicowanie częstotliwości profilaktycznych badań lekarskich i oceny sprawności

fizycznej w zależności od wieku i płci strażaka oraz warunków pełnienia służby;

3)

sposób przeprowadzania próby wydolnościowej i testu sprawności fizycznej;

4)

sposób ewidencjonowania wyników oceny sprawności fizycznej;

5)

wzór indywidualnej karty oceny sprawności fizycznej.

1.

Zwolnienie ze służby następuje w drodze rozwiązania stosunku służbowego, w trybie

i na zasadach określonych w ustawie.

2.

Strażaka zwalnia się ze służby w przypadkach

1)

orzeczenia przez komisję lekarską całkowitej niezdolności do służby;

2)

nieprzydatności do służby, stwierdzonej w opinii służbowej w okresie służby przygotowawczej;

3)

wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby;

4)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego

lub przestępstwo skarbowe umyślne;

5)

zgłoszenia przez niego pisemnego żądania zwolnienia - w terminie do 3 miesięcy;

6)

utraty obywatelstwa polskiego.

3.

Strażaka można zwolnić ze służby w przypadkach

1)

(uchylony)

2)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo inne niż określone w ust. 2 pkt

4;

3)

nabycia prawa do zaopatrzenia emerytalnego z tytułu osiągnięcia 30 lat wysługi emerytalnej;

4)

likwidacji jednostki albo jej reorganizacji połączonej ze zmniejszeniem obsady etatowej,

jeżeli przeniesienie strażaka za jego zgodą do innej jednostki lub na inne stanowisko

nie jest możliwe;

4a)

niewywiązywania się z obowiązków służbowych w okresie odbywania służby stałej, stwierdzonego

w dwóch kolejnych opiniach służbowych, między którymi upłynęło co najmniej 6 miesięcy;

5)

z innych niż określone w pkt 2-4a ważnych przyczyn, jeżeli dalsze pozostawanie w służbie

nie gwarantuje należytego wykonywania obowiązków służbowych;

6)

upływu 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby;

7

dwukrotnego nieusprawiedliwionego niestawienia się na badania, o których mowa w art.

42 ust. 2b, lub niepoddania się im, albo w przypadku dwukrotnego nieusprawiedliwionego

niestawienia się na obserwację w podmiocie leczniczym, w przypadku wyrażenia zgody

przez strażaka, chyba że skierowanie do komisji lekarskiej nastąpiło na wniosek strażaka.

4.

W przypadkach określonych w ust. 3 pkt 4 zwolnienie następuje po upływie 6 miesięcy,

a w odniesieniu do służby przygotowawczej po upływie 3 miesięcy, od dnia ogłoszenia

decyzji o likwidacji jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej albo jej

reorganizacji.

5.

Zwolnienie strażaka ze służby na podstawie ust. 3 pkt 5 może nastąpić po zasięgnięciu

opinii zakładowej organizacji związkowej, reprezentującej danego strażaka.

Stosunek służbowy strażaka wygasa z dniem jego śmierci lub uznania go za zmarłego.

1.

W razie uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia o warunkowym

umorzeniu postępowania karnego i wydania w nowym postępowaniu prawomocnego wyroku

uniewinniającego lub prawomocnego postanowienia o umorzeniu postępowania przygotowawczego

na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 lub 2 Kodeksu postępowania karnego, uchyleniu ulegają wszystkie skutki, jakie wynikły dla strażaka w postępowaniu dyscyplinarnym

przeprowadzonym w związku z popełnieniem przestępstwa stanowiącego przedmiot rozstrzygnięcia.

2.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1, podstawę orzeczenia kary dyscyplinarnej

stanowiły przesłanki inne niż tylko oskarżenie o popełnienie przestępstwa, o uchyleniu

skutków, jakie wynikły dla strażaka w wyniku postępowania dyscyplinarnego, decyduje

minister właściwy do spraw wewnętrznych.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do postępowania w sprawach o wykroczenia.

4.

W razie uchylenia kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe, obniżenia

stopnia lub kary wydalenia ze służby, uchyleniu ulegają skutki, jakie wynikły dla

strażaka w związku z wyznaczeniem na niższe stanowisko lub obniżeniem stopnia. O uchyleniu

pozostałych skutków decyduje minister właściwy do spraw wewnętrznych.

1.

Zwolnienie strażaka ze służby na podstawie art. 38 ust. 4 lub art. 43 ust. 2 pkt 1

oraz ust. 3 pkt 3 i 4a nie może nastąpić przed upływem 12 miesięcy od dnia zaprzestania

służby z powodu choroby, chyba że strażak wystąpił z pisemnym wnioskiem o wcześniejsze

zwolnienie.

2.

Zwolnienie strażaka ze służby na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 3 i 4 oraz ust. 3 pkt

2 nie może nastąpić przed upływem 3 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu

choroby, chyba że strażak wystąpił z pisemnym wnioskiem o wcześniejsze zwolnienie.

Strażaka nie można zwolnić ze służby w okresie ciąży, w czasie urlopu macierzyńskiego,

urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego, urlopu rodzicielskiego

lub urlopu wychowawczego, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 43 ust. 2 pkt

3 i 4 oraz ust. 3 pkt 2, 4 i 5.

1.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej zwalnia ze służby

1)

oficerów;

2)

innych strażaków - w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 3 pkt 5.

2.

Pozostawienie w służbie strażaka w przypadku, o którym mowa w art. 43 ust. 3 pkt 2,

wymaga zgody Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej.

1.

Do postępowań w sprawie przyznania świadczeń odszkodowawczych wszczętych a niezakończonych

decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

W przypadku pogorszenia się stanu zdrowia funkcjonariusza, które jest następstwem

wypadku lub choroby, z których tytułu wypłacono jednorazowe odszkodowanie na podstawie

przepisów dotychczasowych, zwiększenie tego odszkodowania ustala się na zasadach określonych

w art. 11.

1.

Strażak zwolniony ze służby otrzymuje niezwłocznie świadectwo służby oraz, na swój

wniosek, opinię o służbie.

2.

Strażak może żądać sprostowania świadectwa służby oraz odwołać się do wyższego przełożonego

od opinii o służbie w terminie 7 dni od dnia otrzymania opinii.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, treść świadectwa

służby, opinii o służbie oraz sposób i tryb ich wydawania i prostowania, z uwzględnieniem

w szczególności

1)

przełożonych uprawnionych do wydawania świadectw służby i opinii o służbie;

2)

niezbędnych danych, które powinny być zamieszczone w świadectwie służby i opinii o

służbie;

3)

trybu wydawania i prostowania świadectw służby oraz odwoływania się od opinii o służbie;

4)

przełożonych uprawnionych do dokonywania sprostowań w świadectwie służby oraz rozpoznawania

odwołań od opinii o służbie.

1.

Strażak zwolniony ze służby na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 3-5 lub ust. 3 pkt 2 przed

upływem 5 lat od ukończenia nauki w ramach służby kandydackiej w Szkole Głównej Służby

Pożarniczej, Centralnej Szkole Państwowej Straży Pożarnej lub szkole aspirantów Państwowej

Straży Pożarnej jest obowiązany zwrócić kwotę stanowiącą równowartość kosztów wyżywienia

i umundurowania otrzymanych w czasie nauki.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, koszty,

o których mowa w ust. 1, warunki ich zwracania oraz przypadki zwalniania z obowiązku

zwrotu tych kosztów, z uwzględnieniem w szczególności

1)

wysokości kosztów podlegających zwrotowi i sposobu ustalania ich wysokości;

2)

organów uprawnionych do ustalania tych kosztów i ich egzekwowania;

3)

trybu egzekwowania należności;

4)

organów uprawnionych do zwalniania od obowiązku zwrotu tych kosztów;

5)

trybu zwalniania od obowiązku zwrotu tych kosztów.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej określi, w drodze zarządzenia, sposób

prowadzenia przez przełożonych, o których mowa w art. 32 ust. 1, dokumentacji w sprawach

związanych ze stosunkiem służbowym strażaków oraz sposób prowadzenia akt osobowych,

a także rodzaje i wzory dokumentów.

1.

Strażak może zostać delegowany, za jego pisemną zgodą, do pełnienia służby poza granicą

państwa w grupie ratowniczej utworzonej do udziału w

1)

działaniach ratowniczych, akcji poszukiwawczo-ratowniczej lub akcji humanitarnej;

2)

szkoleniu i ćwiczeniach ratowniczych.

2.

Strażak, za jego zgodą, może zostać wyznaczony przez Komendanta Głównego Państwowej

Straży Pożarnej do wykonywania innych określonych zadań poza granicą państwa.

1.

O utworzeniu i likwidacji grupy ratowniczej decyduje

1)

minister właściwy do spraw wewnętrznych - w przypadkach, o których mowa w art. 49b

ust. 1 pkt 1;

2)

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej - w przypadkach, o których mowa w art.

49b ust. 1 pkt 2.

2.

W decyzjach, o których mowa w ust. 1, określa się w szczególności

1)

nazwę i liczebność grupy ratowniczej oraz czas pozostawania grupy poza granicą państwa;

2)

cel skierowania grupy ratowniczej, zakres jej zadań oraz obszar działania;

3)

system kierowania i dowodzenia grupą ratowniczą oraz właściwy organ: państwa przyjmującego

grupę ratowniczą lub organizacji międzynarodowej, któremu zostanie ona podporządkowana

na czas realizacji zadań;

4)

podmioty wyznaczone do współpracy z właściwymi organami państwa przyjmującego grupę

ratowniczą lub organizacji międzynarodowej koordynującej niesienie pomocy;

5)

wyposażenie grupy ratowniczej w psy ratownicze oraz środki i sprzęt specjalny, a także

w dodatkowe umundurowanie i wyposażenie specjalne członków grupy ratowniczej, wodę

i dodatkową żywność;

6)

trasy i czas przemieszczania się grupy ratowniczej w przypadku tranzytu.

3.

W przypadku konieczności przedłużenia lub skrócenia czasu pozostawania grupy ratowniczej

poza granicą państwa, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

4.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku innych uregulowań zawartych w wiążących

Rzeczpospolitą Polską umowach międzynarodowych i porozumieniach zawartych w ich wykonaniu.

1.

Strażacy wchodzący w skład grupy ratowniczej podlegają na terytorium państwa obcego

przepisom karnym, dyscyplinarnym i porządkowym obowiązującym w Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Strażacy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przestrzegać prawa państwa przyjmującego

oraz wiążącego Rzeczpospolitą Polską prawa międzynarodowego.

1.

Strażak delegowany do pełnienia służby w grupie ratowniczej poza granicą państwa otrzymuje

uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia i inne należności pieniężne przysługujące

na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie

zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych należności lub na ich wysokość.

2.

Strażakowi, o którym mowa w ust. 1, przysługują ponadto

1)

świadczenia z tytułu podróży i przejazdów oraz inne należności pieniężne związane

z delegowaniem, określone w przepisach o podróżach służbowych za granicę, wypłacane

w walucie polskiej lub obcej;

2)

dodatkowe umundurowanie i wyposażenie specjalne;

3)

woda i dodatkowa żywność w ilości wynikającej ze zwiększonego wydatku energetycznego

związanego z długotrwałym charakterem działań ratowniczych prowadzonych w uciążliwych

warunkach;

4)

dodatkowe ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków, kosztów leczenia i

śmierci oraz odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe podczas działań ratowniczych

za granicą;

5)

świadczenia opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 581, z późn. zm.;

6)

zaopatrzenie w leki

7)

badania laboratoryjne i lekarskie oraz szczepienia ochronne.

3.

Badania laboratoryjne i lekarskie oraz szczepienia ochronne, o których mowa w ust.

2 pkt 7, wykonuje się corocznie w terminie do dnia 31 marca albo przed wyjazdem z

kraju w rejon działania grupy ratowniczej oraz bezpośrednio po powrocie do kraju,

jeżeli badania takie i szczepienia są uzasadnione miejscem pełnienia służby i charakterem

wykonywanych zadań.

4.

W przypadku śmierci strażaka, związanej z wykonywaniem przez niego zadań służbowych

w grupie ratowniczej, zapewnia się bezpłatny przewóz zwłok do kraju oraz zwrot kosztów

pogrzebu.

5.

Przepisy ust. 2 pkt 3, 4, 6 i 7 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio do psów ratowniczych,

o których mowa w art. 49c ust. 2 pkt 5.

1.

W czasie działania poza granicą państwa grupa ratownicza podlega Komendantowi Głównemu

Państwowej Straży Pożarnej, w zakresie niezastrzeżonym do kompetencji organów reprezentujących

organizację międzynarodową lub państwo organizujące przedsięwzięcie zagraniczne.

2.

Kierowanie podmiotów krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego poza granicę państwa

w przypadkach, o których mowa w art. 12 ust. 5 pkt 5 i art. 13 ust. 6 pkt 5, odbywa

się na podstawie wiążących Rzeczpospolitą Polską umów i porozumień międzynarodowych.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb delegowania strażaków

do pełnienia służby poza granicą państwa oraz sposób i organizację działania grupy

ratowniczej, z uwzględnieniem w szczególności

1)

oceny predyspozycji do służby poza granicą państwa,

2)

przypadków odwoływania strażaków przed wyznaczonym terminem oraz przedłużania czasu

delegowania,

3)

podległości służbowej członków grupy ratowniczej,

4)

składu i wewnętrznej struktury grupy ratowniczej,

5)

przewozu członków i wyposażenia grupy ratowniczej

- kierując się potrzebą zapewnienia skutecznej realizacji zadań grup ratowniczych

poza granicą państwa.

Wydatki związane z udziałem grup ratowniczych w działaniach ratowniczych, akcji poszukiwawczo-ratowniczej

lub akcji humanitarnej, szkoleniu i ćwiczeniach ratowniczych poza granicą państwa

są pokrywane z budżetu państwa, w części, której dysponentem jest minister właściwy

do spraw wewnętrznych.

1.

Przepisy art. 49c ust. 3 i 4 oraz art. 49d-49g stosuje się odpowiednio do strażaków,

o których mowa w art. 49b ust. 2.

2.

Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do strażaków

1)

o których mowa w art. 28a ust. 2 oraz w art. 106 ust. 1;

2)

wchodzących w skład służby zagranicznej w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej

(Dz. U. poz. 1403, z późn. zm..

Ustanawia się korpusy i stopnie w Państwowej Straży Pożarnej w następującym porządku

1)

w korpusie szeregowych straży pożarnej

a)

strażak,

b)

starszy strażak;

2)

w korpusie podoficerów straży pożarnej

a)

sekcyjny,

b)

starszy sekcyjny,

c)

młodszy ogniomistrz,

d)

ogniomistrz,

e)

starszy ogniomistrz;

3)

w korpusie aspirantów straży pożarnej

a)

młodszy aspirant,

b)

aspirant,

c)

starszy aspirant,

d)

aspirant sztabowy;

4)

w korpusie oficerów straży pożarnej

a)

młodszy kapitan,

b)

kapitan,

c)

starszy kapitan,

d)

młodszy brygadier,

e)

brygadier,

f)

starszy brygadier,

g)

nadbrygadier,

h)

generał brygadier.

Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po miesiącu

ogłoszenia.

1.

Stopień strażaka i starszego strażaka nadają przełożeni uprawnieni do mianowania na

stanowiska służbowe.

2.

Stopień strażaka nadaje się z dniem mianowania na pierwsze stanowisko służbowe w Państwowej

Straży Pożarnej.

2a

Absolwentowi szkoły Państwowej Straży Pożarnej, który uzyskał kwalifikacje do wykonywania

zawodu strażak, komendant szkoły Państwowej Straży Pożarnej może nadać stopień starszego

strażaka.

3.

Stopnie podoficerskie w Państwowej Straży Pożarnej nadają

1)

w Komendzie Głównej - Komendant Główny;

2)

w Szkole Głównej Służby Pożarniczej i pozostałych szkołach - komendant szkoły;

3)

w jednostce badawczo-rozwojowej

3a)

w Centralnym Muzeum Pożarnictwa - dyrektor muzeum;

4)

w pozostałych jednostkach organizacyjnych i Wojskowej Ochronie Przeciwpożarowej -

komendanci wojewódzcy.

3a.

(uchylony)

4.

Pierwszy stopień aspirancki i stopnie oficerskie nadaje minister właściwy do spraw

wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, a pozostałe

stopnie aspirantów nadaje Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej.

5.

Stopień nadbrygadiera i generała brygadiera nadaje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

1.

Pierwszy stopień podoficerski może być nadany strażakowi w służbie stałej, który spełnia

wymagania niezbędne do zajmowania stanowisk podoficerskich w Państwowej Straży Pożarnej.

2.

Pierwszy stopień aspirancki nadaje się strażakowi, który uzyskał tytuł technik pożarnictwa

w ramach służby kandydackiej albo w ramach skierowania do szkoły Państwowej Straży

Pożarnej.

3.

Pierwszy stopień aspirancki może być nadany strażakowi, który spełnia wymagania niezbędne

do zajmowania stanowisk aspiranckich w Państwowej Straży Pożarnej.

1.

Pierwszy stopień oficerski nadaje się strażakowi, który

1)

ukończył Szkołę Główną Służby Pożarniczej w ramach służby kandydackiej albo

2)

uzyskał tytuł zawodowy technik pożarnictwa w szkole aspirantów Państwowej Straży Pożarnej

lub w Centralnej Szkole Państwowej Straży Pożarnej i tytuł zawodowy inżynier pożarnictwa

w ramach skierowania do Szkoły Głównej Służby Pożarniczej.

2.

Pierwszy stopień oficerski może być nadany strażakowi, który spełnia wymagania określone

w art. 36 ust. 3.

1.

Kolejny wyższy stopień może być nadany stosownie do posiadanych kwalifikacji zawodowych

oraz w zależności od zajmowanego stanowiska i opinii służbowej. Nadanie tego stopnia

nie może jednak nastąpić wcześniej niż po przesłużeniu w stopniu

1)

strażaka - 1 roku;

2)

sekcyjnego - 2 lat;

3)

starszego sekcyjnego - 2 lat;

4)

młodszego ogniomistrza - 3 lat;

5)

ogniomistrza - 3 lat;

6)

młodszego aspiranta - 3 lat;

7)

aspiranta - 5 lat;

8)

starszego aspiranta - 5 lat;

9)

młodszego kapitana - 3 lat;

10)

kapitana - 4 lat;

11)

starszego kapitana - 5 lat;

12)

młodszego brygadiera - 5 lat;

13)

brygadiera - 5 lat;

14)

starszego brygadiera - 4 lat.

2.

Nadanie stopnia, o którym mowa w ust. 1, następuje z okazji Dnia Strażaka; w szczególnie

uzasadnionych przypadkach może jednak nastąpić w innym terminie.

1.

Stopnie podoficerów, aspirantów i oficerów straży pożarnej są dożywotnie.

2.

Strażacy zwolnieni ze służby mogą używać posiadanych stopni, o których mowa w art.

50, z dodaniem określenia „w stanie spoczynku”.

3.

Utrata stopnia wymienionego w art. 50 następuje w razie

1)

utraty obywatelstwa polskiego;

2)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę dodatkową pozbawienia praw publicznych;

3)

wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby.

4)

(uchylony)

1.

Strażakowi, który wykazał ofiarność i odwagę w bezpośrednich działaniach ratowniczych

w czasie pożaru, klęski żywiołowej albo innego zagrożenia, w których wyniku poniósł

śmierć, można nadać pośmiertnie wyższy stopień.

2.

Strażakowi, o którym mowa w ust. 1, stopień nadaje Komendant Główny Państwowej Straży

Pożarnej, z zastrzeżeniem art. 51 ust. 4 i 5. Nadanie wyższego stopnia może nastąpić

tylko raz.

1.

Strażakowi przywraca się stopień w razie uchylenia

1)

prawomocnego skazania na karę dodatkową pozbawienia praw publicznych;

2)

kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby lub obniżenia stopnia.

2.

Decyzję o przywróceniu stopnia oficerskiego podejmuje minister właściwy do spraw wewnętrznych.

W pozostałych przypadkach decyzję o przywróceniu stopnia podejmuje przełożony właściwy

do nadania tego stopnia.

Strażak w związku z pełnieniem obowiązków służbowych korzysta z ochrony przewidzianej

w kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.

1.

Strażak nie może podejmować zajęcia zarobkowego poza służbą bez pisemnej zgody przełożonego

uprawnionego do mianowania lub powołania strażaka na stanowisko służbowe.

2.

Strażak nie może wykonywać czynności lub zajęć sprzecznych z obowiązkami wynikającymi

z ustawy lub podważających zaufanie do Państwowej Straży Pożarnej.

3.

Przełożony uprawniony do mianowania lub powołania, wydając zgodę, o której mowa w

ust. 1, kieruje się potrzebą zachowania gotowości operacyjnej jednostki organizacyjnej

Państwowej Straży Pożarnej, etyką służby oraz zachowaniem przez strażaka zdolności

do pełnienia służby, biorąc pod uwagę sytuację osobistą strażaka.

4.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej prowadzi ewidencję wydanych zgód na podjęcie

zajęcia zarobkowego poza służbą.

5.

Ewidencja wydanych zgód na podjęcie zajęcia zarobkowego poza służbą zawiera dane

imię i nazwisko strażaka, stanowisko służbowe, miejsce pełnienia służby, rodzaj oraz

miejsce wykonywania podjętego zajęcia zarobkowego.

6

Strażak jest obowiązany złożyć oświadczenie o swoim stanie majątkowym, w tym o majątku

objętym małżeńską wspólnością majątkową, przy nawiązywaniu lub rozwiązywaniu stosunku

służbowego, corocznie oraz na żądanie przełożonego uprawnionego do mianowania lub

powołania. Oświadczenie o stanie majątkowym powinno zawierać informacje o źródłach

i wysokości uzyskanych przychodów, posiadanych zasobach pieniężnych, nieruchomościach,

uczestnictwie w spółkach cywilnych lub spółkach prawa handlowego, posiadanych udziałach

lub akcjach w tych spółkach, mieniu nabytym od Skarbu Państwa, innej państwowej osoby

prawnej, gminy, związku międzygminnego, powiatu, związku powiatów, związku powiatowo-gminnego

lub związku metropolitalnego, które podlegało zbyciu w drodze przetargu, mieniu ruchomym,

innych prawach majątkowych oraz o zobowiązaniach pieniężnych. Oświadczenie to powinno

również zawierać dane dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej oraz pełnienia

funkcji w spółkach prawa handlowego lub w spółdzielniach, z wyjątkiem funkcji w radzie

nadzorczej spółdzielni mieszkaniowej.

7.

Coroczne oświadczenie o stanie majątkowym składa się do dnia 31 marca, według stanu

na dzień 31 grudnia roku poprzedniego.

8.

Przełożeni uprawnieni do mianowania lub powołania lub osoby przez nich upoważnione

są uprawnieni do analizy złożonych oświadczeń o stanie majątkowym. Analiza ta polega

na porównaniu treści oświadczenia z treścią uprzednio złożonych oświadczeń, z zastrzeżeniem,

że nie dotyczy to oświadczenia złożonego przy nawiązywaniu stosunku służbowego, oraz

porównaniu treści oświadczenia z innymi informacjami znajdującymi się w aktach osobowych

strażaka.

9.

Informacje zawarte w oświadczeniu o stanie majątkowym stanowią tajemnicę prawnie chronioną

i podlegają ochronie przewidzianej dla informacji niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone”

określonej w przepisach o ochronie informacji niejawnych, chyba że strażak, który

złożył oświadczenie, wyraził pisemną zgodę na ich ujawnienie, z zastrzeżeniem ust.

11.

10.

Oświadczenie o stanie majątkowym przechowuje się przez 10 lat.

11.

Informacje zawarte w oświadczeniach o stanie majątkowym osób pełniących funkcje organów

Państwowej Straży Pożarnej są publikowane, bez ich zgody, na właściwych stronach Biuletynu

Informacji Publicznej, z wyłączeniem danych dotyczących daty i miejsca urodzenia,

numeru PESEL, miejsca zamieszkania oraz miejsca położenia nieruchomości w terminie

14 dni od dnia złożenia oświadczenia przez te osoby.

12.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania

w sprawach oświadczeń o stanie majątkowym oraz wzór oświadczenia o stanie majątkowym,

o którym mowa w ust. 11, uwzględniając zakres danych objętych oświadczeniem o stanie

majątkowym.

1.

Strażak jest obowiązany poinformować przełożonego uprawnionego do mianowania lub powołania

w terminie 14 dni od dnia powzięcia informacji o następujących zdarzeniach

1)

podjęciu przez małżonka strażaka, jego wstępnych, zstępnych pierwszego stopnia lub

rodzeństwo pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym zatrudnienia lub innych

czynności zarobkowych u przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie

ochrony przeciwpożarowej polegającą na dostarczaniu wyrobów, których wykaz ustalają

przepisy wydane na podstawie art. 7 ust. 14 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej lub świadczeniu usług podlegających sprawdzeniu w toku czynności kontrolno-rozpoznawczych,

o których mowa w art. 23;

2)

o posiadaniu przez osoby, o których mowa w pkt 1, w spółkach prawa handlowego prowadzących

działalność w zakresie wskazanym w pkt 1 więcej niż 10% akcji lub udziałów przedstawiających

więcej niż 10% kapitału zakładowego - w każdej z tych spółek;

3)

o fakcie bycia przez osoby, o których mowa w pkt 1, wykonawcami w rozumieniu ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 2164) na rzecz organów i jednostek podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego

do spraw wewnętrznych.

2.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej prowadzi zbiór informacji, o których mowa

w ust. 1.

3.

Zbiór informacji, o których mowa w ust. 1, zawiera dane: imię i nazwisko strażaka,

jego stanowisko służbowe, miejsce pełnienia służby, imię i nazwisko osób, o których

mowa w ust. 1 pkt 1, nazwę i siedzibę przedsiębiorcy dostarczającego wyroby lub świadczącego

usługi z zakresu ochrony przeciwpożarowej oraz dane dotyczące faktu bycia przez te

osoby wykonawcą w rozumieniu ustawy, o której mowa w ust. 1 pkt 3.

1.

Strażak nie może być członkiem partii politycznej.

2.

Z chwilą przyjęcia do służby ustaje dotychczasowe członkostwo strażaka w partii politycznej.

3.

Przynależność do organizacji lub stowarzyszeń zagranicznych albo międzynarodowych

wymaga zezwolenia Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej.

1.

Strażacy mogą się zrzeszać w związkach zawodowych na zasadach określonych w ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1881).

2.

Strażak pełniący służbę na stanowisku, dla którego przepisy ustawy przewidują powołanie,

nie może pełnić funkcji w związkach zawodowych oraz nie podlega ochronie, o której

mowa w art. 32 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych.

(uchylony)

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, warunki otrzymywania świadczeń opieki zdrowotnej,

o których mowa w art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, przez strażaków, w związku z urazami nabytymi podczas wykonywania przez nich zadań

poza granicami państwa oraz sposób i tryb finansowania kosztów, uwzględniając zasady

i sposób wydatkowania środków publicznych.

1.

Strażak jest obowiązany utrzymywać sprawność fizyczną zapewniającą wykonywanie przez

niego zadań służbowych, w szczególności poprzez uczestnictwo w zajęciach z wychowania

fizycznego lub zajęciach sportowych.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, zadania

z zakresu wychowania fizycznego realizowane w jednostkach organizacyjnych Państwowej

Straży Pożarnej oraz formy organizacyjne wychowania fizycznego i sposób ich finansowania,

uwzględniając charakter służby w Państwowej Straży Pożarnej.

3.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej może określić, w drodze zarządzenia, wymagania

wobec osób prowadzących zajęcia, mając na celu utrzymanie sprawności fizycznej strażaków,

zapewniającej wykonywanie przez nich zadań służbowych, uwzględniając charakter służby

w Państwowej Straży Pożarnej.

(uchylony)

1.

Jeżeli strażak zwolniony ze służby nie spełnia warunków do nabycia prawa do emerytury

policyjnej lub policyjnej renty inwalidzkiej, od uposażenia wypłaconego strażakowi

po dniu 31 grudnia 1998 r. do dnia zwolnienia ze służby, od którego nie odprowadzono

składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, przekazuje się do Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych składki za ten okres przewidziane w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 121, z późn. zm..

2.

Przez uposażenie stanowiące podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i

rentowe, o którym mowa w ust. 1, rozumie się

1)

kwotę najniższego wynagrodzenia ustalaną na podstawie odrębnych przepisów - za okres

służby kandydackiej przed dniem 1 stycznia 2003 r.;

2)

kwotę minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w grudniu roku poprzedniego,

ustalonego na podstawie odrębnych przepisów - za okres służby kandydackiej po dniu

31 grudnia 2002 r.;

3)

uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia, nagrody roczne i uznaniowe oraz dodatkowe

wynagrodzenie wypłacone na podstawie art. 97, odpowiednio przeliczone zgodnie z art.

110 ustawy, o której mowa w ust. 1 - za pozostałe okresy służby.

3.

Składki przekazuje się również w przypadku, gdy strażak spełnia jedynie warunki do

nabycia prawa do policyjnej renty inwalidzkiej. Przekazanie składek następuje na wniosek

strażaka.

4.

Składki podlegają waloryzacji wskaźnikiem waloryzacji składek określonym na podstawie

ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 748, 1240, 1302 i 1311).

5.

Przy obliczaniu kwoty należnych składek, waloryzowanych na podstawie ust. 4, stosuje się odpowiednio art. 19 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy

o systemie ubezpieczeń społecznych.

6.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się również do funkcjonariusza, który pozostawał w służbie

przed dniem 2 stycznia 1999 r., jeżeli po zwolnieniu ze służby, pomimo spełnienia

warunków do nabycia prawa do emerytury policyjnej, zgłosił wniosek o przyznanie emerytury

z tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 6, kwotę należnych, zwaloryzowanych składek przekazuje

się niezwłocznie na podstawie zawiadomienia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych o

nabyciu przez funkcjonariusza prawa do emerytury przewidzianej w przepisach, o których

mowa w ust. 4.

8.

Kwota należnych, zwaloryzowanych składek stanowi przychody Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

9.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

zabezpieczenia społecznego, określi, w drodze rozporządzenia, tryb i terminy przekazywania

do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, o których mowa w ust. 1, 3, 4 i 7, oraz

jednostki do tego właściwe, mając na uwadze konieczność zapewnienia prawidłowego i

niezwłocznego wykonywania czynności związanych z przekazywaniem tych składek.

1.

Strażak jest obowiązany do noszenia w czasie służby: umundurowania, odzieży specjalnej,

środków ochrony indywidualnej, dystynkcji, odznak, znaków identyfikacyjnych i ekwipunku

osobistego.

2.

Umundurowanie, dystynkcje i znaki identyfikacyjne są prawnie zastrzeżone wyłącznie

dla strażaka.

3.

Przedmioty, o których mowa w ust. 1, strażak otrzymuje bezpłatnie.

4.

Przedmioty umundurowania, odzież specjalna i środki ochrony indywidualnej powinny

wyróżniać Państwową Straż Pożarną jako formację ratowniczą oraz zapewniać bezpieczeństwo

i higienę służby strażaków.

5.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej określi, w drodze zarządzenia, szczegółowe

wymagania wobec przedmiotów umundurowania, odzieży specjalnej i środków ochrony indywidualnej,

użytkowanych w Państwowej Straży Pożarnej, ich wzorce oraz ich cechy techniczne i

jakościowe.

6.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tabele należności

oraz wzory i sposób noszenia umundurowania, odzieży specjalnej, środków ochrony indywidualnej,

ekwipunku osobistego, dystynkcji, odznak i znaków identyfikacyjnych strażaków, z uwzględnieniem

1)

opisu przedmiotów umundurowania, odzieży specjalnej i środków ochrony indywidualnej;

2)

okresu używalności przedmiotów umundurowania, odzieży specjalnej, środków ochrony

indywidualnej, dystynkcji i ekwipunku osobistego strażaka oraz przypadków, w których

strażak jest obowiązany zwrócić poszczególne przedmioty lub ich równowartość. W rozporządzeniu

należy ponadto uwzględnić potrzebę należytego zaopatrzenia strażaka w umundurowanie,

odzież specjalną i środki ochrony indywidualnej.

7.

Strażakowi, któremu nie wydano w naturze przedmiotów umundurowania, przysługuje równoważnik

pieniężny.

8.

Strażak zwolniony ze służby jest obowiązany zwrócić pobraną nienależną część równoważnika

pieniężnego, chyba że zwolnienie nastąpiło z tytułu nabycia prawa do emerytury lub

renty na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2015 r. poz. 900, 1268 i 1830).

9.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i warunki przyznawania

równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie, w tym

1)

przedmioty umundurowania stanowiące podstawę do określenia wysokości równoważnika;

2)

ryczałt za pranie chemiczne;

3)

sposób ustalania wysokości równoważnika;

4)

tryb i warunki przyznawania, zwrotu i wypłaty równoważnika;

5)

termin wypłacania równoważnika.

W rozporządzeniu należy ponadto uwzględnić wartość umundurowania wydawanego w naturze.

1.

Strażakowi przysługuje bezpłatne wyżywienie w czasie długotrwałych akcji ratowniczych,

ćwiczeń lub szkolenia.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, długotrwałe akcje ratownicze,

szczegółowe normy, zasady i warunki otrzymywania wyżywienia w czasie długotrwałych

akcji ratowniczych, ćwiczeń lub szkolenia przez strażaków lub inne osoby biorące w

nich udział, a także przypadki, w których wypłaca się równoważnik pieniężny w zamian

za przysługujące wyżywienie, sposób ustalania jego wysokości oraz szczegółowe zasady

wypłacania.

1.

Strażakowi i członkom jego rodziny przysługuje prawo do przejazdu, na koszt właściwej

jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, publicznymi środkami komunikacji

raz w roku do jednej z wybranych przez siebie miejscowości w kraju i z powrotem. W

razie niewykorzystania przysługującego prawa do przejazdu osoba uprawniona otrzymuje

zryczałtowany równoważnik pieniężny.

1a.

Zwrot kosztów przejazdu lub zryczałtowany równoważnik pieniężny, o których mowa w

ust. 1, nie przysługują strażakowi w roku kalendarzowym, w którym wykupiono uprawnienia

do bezpłatnych przejazdów państwowymi środkami komunikacji, na podstawie odrębnych

przepisów.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

korzystania z uprawnienia do przejazdu oraz wypłaty równoważnika pieniężnego, o których

mowa w ust. 1, z uwzględnieniem w szczególności

1)

rodzaju środka lokomocji;

2)

sposobu ustalania kwoty równoważnika;

3)

terminów wypłaty kwoty równoważnika.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje i zakres innych

świadczeń socjalnych i bytowych, które mogą być przyznawane osobom, o których mowa

w ust. 1.

Dotychczas stosowane kategorie zdrowia określające stopień zdolności fizycznej i psychicznej

do służby ulegają zmianie

1)

w stosunku do funkcjonariuszy pełniących służbę w Biurze Ochrony Rządu

a)

kategoria „Z” staje się kategorią „A”,

b)

kategoria „C” staje się kategorią „B”,

c)

kategoria „N” staje się kategorią „C”,

2)

w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym

a)

kategoria „Z” z oznaczeniem „A” staje się kategorią „Z” w stosunku do kandydatów i

kategorią „A” w stosunku do funkcjonariuszy,

b)

kategoria „Z” z oznaczeniem „C” staje się kategorią „B” w stosunku do funkcjonariuszy,

c)

kategoria „N” z oznaczeniem „D” staje się kategorią „N” w stosunku do kandydatów i

kategorią „C” w stosunku do funkcjonariuszy,

3)

w stosunku do funkcjonariuszy pełniących służbę w Służbie Więziennej, Policji, Straży

Granicznej oraz Państwowej Straży Pożarnej

a)

kategoria „C” staje się kategorią „B”,

b)

kategoria „D” staje się kategorią „C”,

4)

w stosunku do kandydatów do pracy w wyodrębnionych komórkach organizacyjnych kontroli

skarbowej, inspektorów i pracowników zatrudnionych w tych komórkach oraz kandydatów

do pracy w wywiadzie skarbowym, a także pracowników wywiadu skarbowego

a)

kategoria „C” staje się kategorią „B”,

b)

kategoria „D” staje się kategorią „C”

- w rozumieniu przepisów niniejszej ustawy.

(utracił moc)

Strażakowi i członkom jego rodziny przysługuje prawo do bezpłatnych świadczeń zdrowotnych

zakładów opieki zdrowotnej tworzonych i utrzymywanych przez ministra właściwego do

spraw wewnętrznych, a także do świadczeń publicznych zakładów opieki zdrowotnej, na

zasadach określonych w odrębnych przepisach.

1.

Strażakowi, który nabył prawo do renty z tytułu inwalidztwa niepozostającego w związku

ze służbą, oraz uprawnionym członkom jego rodziny, a także osobom uprawnionym do renty

rodzinnej po strażaku, którego śmierć nie pozostaje w związku ze służbą, przysługuje

prawo do bezpłatnych świadczeń leczniczych społecznej służby zdrowia.

2.

Strażakowi zwolnionemu ze służby, który nie nabył uprawnień do zaopatrzenia emerytalnego

określonego w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej

oraz ich rodzin, a także członkom jego rodziny przysługuje prawo do świadczeń leczniczych

zakładów społecznej służby zdrowia, w zakresie i na warunkach przewidzianych dla pracowników,

z którymi stosunek pracy został rozwiązany.

1.

Za członków rodziny strażaka uprawnionych do świadczeń przewidzianych w art. 63, 65

i 66 uważa się małżonka i dzieci.

2.

Za dzieci uważa się dzieci własne, dzieci małżonka, dzieci przysposobione, dzieci

przyjęte na wychowanie, które

1)

nie przekroczyły 18. roku życia, a w razie uczęszczania do szkoły - 24 lat albo 25

lat, jeżeli odbywają studia w szkole wyższej, a ukończenie 24 lat przypada na ostatni

lub przedostatni rok studiów, albo

2)

stały się inwalidami I IIgrupy przed osiągnięciem wieku określonego w pkt 1.

1.

Sprawy wszczęte i niezakończone przed komisjami lekarskimi przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, prowadzą dalej wojewódzkie komisje lekarskie, okręgowe komisje

lekarskie albo Centralna Komisja Lekarska. Czynności podjęte w tych sprawach do dnia

31 grudnia 2014 r. pozostają w mocy, chyba że są sprzeczne z niniejszą ustawą.

2.

Sprawy w przedmiocie sprzeciwu wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, podlegają umorzeniu z mocy prawa.

3.

Sprawy wszczęte po dniu 1 stycznia 2015 r. i niezakończone przed dniem 1 lipca 2015 r.

prowadzą dalej komisje lekarskie utworzone na podstawie niniejszej ustawy, z tym że

sprawy prowadzone przez wojewódzkie komisje lekarskie prowadzą w dalszym ciągu rejonowe

komisje lekarskie, a sprawy prowadzone przez okręgowe komisje lekarskie i Centralną

Komisję Lekarską prowadzi w dalszym ciągu Centralna Komisja Lekarska.

4.

Sprawy, o których mowa w ust. 1 i 3, w tym zebrana w toku postępowań dokumentacja,

również wytworzona w formie elektronicznej, zostaną przekazane komisjom lekarskim

utworzonym na podstawie niniejszej ustawy zgodnie z właściwością określoną w przepisach

wydanych na podstawie art. 19 ust. 3 albo Centralnej Komisji Lekarskiej w terminie

do dnia 30 września 2015 r.

Okres służby strażaka traktuje się na równi z pracą wykonywaną w szczególnych warunkach

lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

1.

Do strażaków stosuje się przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, dotyczące uprawnień pracowników związanych z rodzicielstwem, jeżeli przepisy niniejszej

ustawy nie stanowią inaczej.

2

Strażakowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 43 ust. 3 pkt 4 w okresie ciąży,

w czasie urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu

ojcowskiego lub urlopu rodzicielskiego, przysługuje uposażenie na ostatnio zajmowanym

stanowisku służbowym, do końca okresu ciąży oraz trwania wymienionego urlopu.

3.

Strażakowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 43 ust. 3 pkt 4 w czasie urlopu

wychowawczego, przysługują do końca okresu, na który ten urlop został udzielony

1)

świadczenie pieniężne, wypłacane na zasadach obowiązujących przy wypłacaniu dodatku

z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego;

2)

inne uprawnienia przewidziane dla pracowników zwalnianych z pracy w czasie urlopu

wychowawczego z przyczyn niedotyczących pracowników.

4.

Strażakowi nie przysługuje prawo złożenia wniosku o obniżenie wymiaru czasu służby

w okresie, w którym mógłby korzystać z urlopu wychowawczego.

Jeżeli zachodzi konieczność zastępstwa strażaka w czasie jego nieobecności w służbie

w związku z przebywaniem na urlopie macierzyńskim, urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego,

urlopie ojcowskim, urlopie rodzicielskim lub urlopie wychowawczym, można w tym celu

zatrudnić pracownika na podstawie umowy o pracę na czas określony, obejmujący czas

tej nieobecności.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r., z wyjątkiem art. 60 pkt 6 i art.

63 pkt 5 i 6, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Strażakowi, który podjął pracę w ciągu roku od dnia zwolnienia ze służby, a jeżeli

pełnił służbę przygotowawczą - w ciągu 3 miesięcy od tego dnia, okres służby wlicza

się do okresu zatrudnienia w zakresie wszelkich uprawnień wynikających z przepisów

prawa pracy.

2.

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli przepisy prawa pracy przewidują, że upływ

okresów, o których mowa w ust. 1, nie stanowi przeszkody do korzystania przez pracownika

z określonych świadczeń.

3.

Jeżeli strażak nie może podjąć zatrudnienia w czasie określonym w ust. 1 ze względu

na chorobę powodującą niezdolność do pracy lub inwalidztwo, zachowuje uprawnienia

określone w ust. 1 w razie podjęcia zatrudnienia w ciągu 3 miesięcy od dnia ustania

niezdolności do pracy lub inwalidztwa.

4.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do strażaków zwolnionych ze służby w razie skazania

prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarania karą dyscyplinarną wydalenia ze służby.

1.

Strażakowi w służbie przygotowawczej i mianowanemu na stałe przysługuje prawo do corocznego

płatnego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 26 dni.

2.

Strażakowi, podejmującemu służbę przygotowawczą lub stałą, przysługuje w roku kalendarzowym,

w którym podjął tę służbę po raz pierwszy, prawo do urlopu wypoczynkowego z upływem

każdego miesiąca tej służby, w wymiarze 1/12 wymiaru urlopu wypoczynkowego, o którym

mowa w ust. 1.

1.

Strażakowi, o którym mowa w art. 71, przysługuje płatny dodatkowy urlop wypoczynkowy,

zwany dalej „dodatkowym urlopem wypoczynkowym”, w wymiarze do 13 dni rocznie, z tytułu

pełnienia służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, albo osiągnięcia

przez strażaka określonego wieku lub stażu służby.

2.

Dodatkowy urlop wypoczynkowy przysługujący strażakowi z tytułu pełnienia służby w

warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych wynosi

1)

5 dni w roku - dla strażaków pełniących służbę w codziennym rozkładzie czasu służby,

będących w dyspozycji operacyjnej i pełniących funkcje wykonawcze;

2)

9 dni w roku - dla strażaków pełniących służbę w codziennym rozkładzie czasu służby,

będących w dyspozycji operacyjnej i pełniących funkcje dowódcze;

3)

13 dni w roku - dla strażaków pełniących służbę w zmianowym rozkładzie czasu służby.

Jeżeli strażak w ciągu roku kalendarzowego pełni służbę w różnych warunkach szkodliwości

dla zdrowia lub uciążliwości, dodatkowy urlop wypoczynkowy przysługuje mu w wymiarze

proporcjonalnym do długości okresów służby w tych warunkach.

3.

Dodatkowy urlop wypoczynkowy, przysługujący strażakowi z tytułu osiągnięcia określonego

wieku, wynosi odpowiednio

1)

5 dni w roku - po ukończeniu 40. roku życia;

2)

9 dni w roku - po ukończeniu 45. roku życia;

3)

13 dni w roku - po ukończeniu 55. roku życia.

4.

Dodatkowy urlop wypoczynkowy przysługujący strażakowi z tytułu osiągnięcia określonego

stażu służby wynosi odpowiednio

1)

5 dni w roku - po osiągnięciu co najmniej 15-letniego stażu służby;

2)

9 dni w roku - po osiągnięciu co najmniej 20-letniego stażu służby;

3)

13 dni w roku - po osiągnięciu co najmniej 25-letniego stażu służby.

5.

W razie zbiegu uprawnień do dodatkowego urlopu wypoczynkowego z tytułów wymienionych

w ust. 2-4, dni dodatkowych urlopów wypoczynkowych przysługujących z poszczególnych

tytułów sumuje się, jednak łączny wymiar dodatkowego urlopu wypoczynkowego nie może

przekroczyć 13 dni w roku.

6.

Nabycie prawa do pierwszego dodatkowego urlopu wypoczynkowego następuje odpowiednio

1)

po roku służby pełnionej w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych;

2)

z dniem osiągnięcia określonego wieku;

3)

z dniem osiągnięcia określonego stażu służby.

7.

Prawo do kolejnych dodatkowych urlopów wypoczynkowych strażak nabywa w każdym następnym

roku kalendarzowym, z tym że w przypadku, o którym mowa w ust. 6 pkt 1, musi być to

rok, w którym służba jest pełniona w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych.

8.

Strażakowi, który posiada uprawnienia do dodatkowego urlopu wypoczynkowego z tytułu

osiągnięcia określonego wieku lub stażu służby, podejmującemu służbę w ciągu roku

kalendarzowego, przysługuje w tym roku kalendarzowym dodatkowy urlop wypoczynkowy

w wymiarze proporcjonalnym do okresu służby w tym roku.

1.

Jeżeli strażak nie może rozpocząć urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego urlopu wypoczynkowego

w ustalonym terminie z przyczyn usprawiedliwiających nieobecność na służbie, a w szczególności

z powodu

1)

czasowej niezdolności do służby wskutek choroby,

2)

odosobnienia w związku z chorobą zakaźną,

3

urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego

lub urlopu rodzicielskiego,

4)

zawieszenia w czynnościach służbowych,

właściwy przełożony jest obowiązany przesunąć urlop na termin późniejszy.

2.

Urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego urlopu wypoczynkowego w części niewykorzystanej

z powodów, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, właściwy przełożony jest obowiązany udzielić

w terminie późniejszym.

3.

Wymiar urlopu wypoczynkowego i dodatkowego urlopu wypoczynkowego strażaka powracającego

do służby w ciągu roku kalendarzowego po trwającym co najmniej miesiąc okresie

1)

urlopu bezpłatnego,

2)

urlopu wychowawczego,

3)

zawieszenia w czynnościach służbowych,

4)

tymczasowego aresztowania,

5)

nieusprawiedliwionej nieobecności na służbie,

ulega proporcjonalnemu obniżeniu o ten okres, chyba że przed rozpoczęciem się tego

okresu strażak wykorzystał urlop w przysługującym mu albo wyższym wymiarze.

4.

W okresie od dnia złożenia przez strażaka pisemnego żądania zwolnienia go ze służby

do dnia zwolnienia ze służby strażak jest obowiązany wykorzystać przysługujące mu

urlopy: wypoczynkowy i dodatkowy urlop wypoczynkowy, jeżeli w tym okresie właściwy

przełożony udzieli mu tego urlopu.

Strażakowi można udzielić płatnego urlopu okolicznościowego

1)

z tytułu przeniesienia służbowego, jeżeli z przeniesieniem wiąże się zmiana miejsca

zamieszkania - w wymiarze od 4 do 6 dni;

2)

na załatwienie ważnych spraw osobistych lub rodzinnych - w wymiarze nieprzekraczającym

5 dni w roku kalendarzowym.

1.

Strażakowi, który na podstawie skierowania, o którym mowa w art. 106 ust. 1, pobiera

naukę lub odbywa przeszkolenie lub studia, udziela się

1)

urlopu szkoleniowego - w przypadku studiów pierwszego lub drugiego stopnia, kształcenia

w szkołach policealnych oraz na studiach podyplomowych;

2)

zwolnienia z całości lub z części dnia służby na udział w zajęciach obowiązkowych,

jeżeli te zajęcia odbywają się w dniach służby strażaka.

2.

Urlop szkoleniowy jest przeznaczony na przygotowanie i złożenie egzaminów, przygotowanie

i złożenie pracy dyplomowej, egzaminu dyplomowego, przygotowanie i złożenie egzaminu

końcowego lub pracy końcowej - jeżeli przewiduje to właściwy program.

3.

Urlop szkoleniowy przysługuje w wymiarze

1)

do 21 dni - w ostatnim roku studiów pierwszego lub drugiego stopnia;

2)

do 7 dni - w ostatnim semestrze nauki w szkołach policealnych oraz na studiach podyplomowych

na przygotowanie i złożenie egzaminu końcowego lub pracy końcowej, egzaminu dyplomowego

lub pracy dyplomowej - jeżeli przewiduje to właściwy program;

3)

jednego dnia na egzamin z każdego przedmiotu, który zgodnie z właściwym programem

kończy się egzaminem, jednak nie więcej niż 6 dni w okresie roku szkolnego lub roku

akademickiego.

4.

Urlopu szkoleniowego nie udziela się na złożenie egzaminu poprawkowego, egzaminu komisyjnego

oraz na poprawienie lub ponowne przygotowanie pracy końcowej lub pracy dyplomowej

odrzuconej przez promotora.

5.

Urlop szkoleniowy może być udzielony na wniosek strażaka, jednorazowo lub w częściach,

w okresie danego roku szkoleniowego, w terminie i wymiarze uzgodnionym z właściwym

przełożonym.

6.

Strażakowi, który bez skierowania pobiera naukę lub odbywa przeszkolenie lub studia,

można udzielić urlopu szkoleniowego oraz zwolnienia z całości lub z części dnia służby

na udział w zajęciach obowiązkowych, jeżeli przemawia za tym interes służby, a w szczególności

gdy poziom i kierunek kształcenia są zbieżne z wymaganiami stawianymi w związku z

zajmowanym lub przewidzianym do objęcia stanowiskiem. Przepisy ust. 2-5 stosuje się

odpowiednio.

1.

Urlopów, o których mowa w art. 71, 71a, 71c i 71d, udziela się w dni, które są dla

strażaka dniami służby lub dyżuru, z wyjątkiem dyżuru domowego, o którym mowa w art.

35 ust. 8, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu służby, w wymiarze godzinowym,

odpowiadającym dobowemu wymiarowi jego czasu służby lub dyżuru w danym dniu. Dzień

urlopu odpowiada 8 godzinom służby lub dyżuru.

2.

Do urlopów, o których mowa w art. 71 i 71a, w zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą,

stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

Strażakowi można udzielić płatnego urlopu zdrowotnego w celu przeprowadzenia zaleconego

leczenia w wymiarze nieprzekraczającym jednorazowo 6 miesięcy. Łączny wymiar takiego

urlopu nie może przekroczyć 18 miesięcy w ciągu całej służby.

1.

Strażakowi, na jego pisemny wniosek, właściwy przełożony może udzielić urlopu bezpłatnego,

jeżeli nie zakłóci to toku służby, z zastrzeżeniem ust. 2. Okresu urlopu bezpłatnego

nie wlicza się do okresu służby w Państwowej Straży Pożarnej.

2.

Strażakowi, który wyjeżdża wspólnie z małżonkiem

1)

wyznaczonym do wykonywania zadań za granicą albo

2)

przeniesionym do wykonywania obowiązków służbowych w placówce zagranicznej, w rozumieniu

przepisów o służbie zagranicznej,

na jego pisemny wniosek udziela się urlopu bezpłatnego na czas wykonywania przez małżonka

zadań za granicą albo obowiązków służbowych w placówce zagranicznej.

3.

Strażakowi pełniącemu z wyboru funkcje w związkach zawodowych przysługują urlopy bezpłatne

na zasadach określonych w ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

i tryb udzielania urlopów strażakom, w tym przełożonych właściwych do udzielania urlopów,

mając na uwadze dobro strażaków i potrzeby służby.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 10 ust. 1-3, art. 12 ust. 1 i 2, art. 20 ust. 1-5, art. 29, art. 37 ust. 1, art.

47 pkt 14-17 i 19 oraz art. 48 pkt 1, 2, 5-8, 13, 14, 16, 20-23 oraz 26-28, które

wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;

2)

art. 14 ust. 1-10, art. 15, art. 47 pkt 5-10 oraz art. 48 pkt 30 i 31, które wchodzą

w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Strażaka można odwołać z urlopu wypoczynkowego z ważnych względów służbowych, a także

wstrzymać udzielenie mu urlopu w całości lub części. Termin urlopu może być przesunięty

na wniosek strażaka umotywowany ważnymi względami.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

zwrotu kosztów przejazdu spowodowanych odwołaniem strażaka z urlopu oraz zwrotu innych

kosztów, z uwzględnieniem w szczególności

1)

określenia rodzaju innych kosztów podlegających zwrotowi;

2)

określenia osób, których odwołanie z urlopu razem ze strażakiem powodowałoby zwrot

kosztów związanych z odwołaniem z urlopu.

3.

Odwołanie strażaka z urlopu ze względów służbowych wymaga zgody przełożonego uprawnionego

do powołania lub mianowania.

4.

Strażakowi, który nie wykorzystał urlopu w danym roku kalendarzowym, urlopu tego należy

udzielić w innym terminie.

1

W sprawach dotyczących udzielania zwolnień od zajęć służbowych oraz sposobu usprawiedliwiania

nieobecności w służbie w zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą, z zastrzeżeniem

ust. 3, stosuje się odpowiednio przepisy wydane na podstawie art. 298, ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych i ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego

w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2016 r. poz. 372).

2.

(uchylony)

3.

Strażakowi nie przysługuje zwolnienie od zajęć służbowych

1)

na czas uczestniczenia w działaniach ratowniczych lub akcji ratowniczej, w ramach

działalności społecznej w innych podmiotach prowadzących działania ratownicze, z wyjątkiem

przypadków usprawiedliwionych przez kierownika jednostki organizacyjnej, w której

pełni służbę;

2)

na szkolenie pożarnicze dla członków ochotniczych straży pożarnych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

1.

Strażakowi, który wzorowo wykonuje obowiązki, mogą być przyznane wyróżnienia

1)

pochwała;

2)

(uchylony)

3)

krótkoterminowy, płatny dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze do 10 dni rocznie;

4)

przedterminowe nadanie wyższego stopnia;

5)

odznaka „Zasłużony dla ochrony przeciwpożarowej”;

6)

przedstawienie do orderu lub odznaczenia.

1a.

Wyróżnienia określone w ust. 1 pkt 1 i 3 przyznaje przełożony uprawniony do mianowania

(powołania) strażaka na stanowisko służbowe, z zastrzeżeniem ust. 1b i 1c.

1b.

Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej wyróżnienia przyznaje minister właściwy

do spraw wewnętrznych.

1c.

Komendantowi Szkoły Głównej Służby Pożarniczej i jego zastępcom, dyrektorowi jednostki badawczo-rozwojowej

1d.

Przedterminowe nadanie wyższego stopnia należy do kompetencji przełożonego uprawnionego

do nadania danego stopnia.

1e.

Strażakowi nie przyznaje się wyróżnienia

1)

w czasie prowadzenia przeciwko niemu postępowania karnego lub dyscyplinarnego;

2)

przed zatarciem nałożonej kary dyscyplinarnej;

3)

w okresie próby, w przypadku warunkowego umorzenia postępowania karnego lub warunkowego

zawieszenia wykonania kary.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, kierując się szczególnym charakterem wykonywanych

zadań i warunkami ich wykonywania, określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki przyznawania wyróżnień, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3 i 4,

w tym sposób, tryb i formę przyznawania wyróżnień;

2)

sposób nadawania odznaki „Zasłużony dla ochrony przeciwpożarowej”, tryb przedstawiania

wniosków o jej nadanie, wzór odznaki oraz tryb jej wręczania i sposób noszenia.

1.

Strażakowi mianowanemu na stałe przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości,

w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków

rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych.

1a.

Jeżeli w miejscowości, w której strażak mianowany na stałe pełni służbę, lub w miejscowości

pobliskiej nie ma możliwości przydzielenia lokalu mieszkalnego, strażak może otrzymać

kwaterę tymczasową na okres pełnienia służby w tej miejscowości.

2.

Strażak w służbie przygotowawczej może otrzymać kwaterę tymczasową w miejscowości,

w której pełni służbę, albo w miejscowości pobliskiej.

2a.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1a i ust. 2, koszty zakwaterowania ponosi strażak.

3.

Za miejscowość pobliską uważa się miejscowość, do której czas dojazdu publicznymi

środkami transportu przewidziany w rozkładzie jazdy, łącznie z przesiadkami, nie przekracza

w obie strony dwóch godzin, licząc od stacji (przystanku) najbliższej miejsca pełnienia

służby do stacji (przystanku) najbliższej miejsca zamieszkania. Do czasu tego nie

wlicza się dojazdu do i od stacji (przystanku) w obrębie miejscowości, z której strażak

dojeżdża, oraz miejscowości, w której wykonuje obowiązki służbowe.

4.

W przypadku gdy z miejscowości, o których mowa w ust. 3, istnieją różne możliwości

dojazdu, do obliczenia czasu przyjmuje się czas jazdy ze stacji (przystanku) o najdogodniejszym

połączeniu.

Członkami rodziny strażaka, których uwzględnia się przy przydziale lokalu mieszkalnego,

są pozostający ze strażakiem we wspólnym gospodarstwie domowym

1)

małżonek;

2)

dzieci, o których mowa w art. 67 ust. 2;

3)

rodzice strażaka i jego małżonka będący na jego wyłącznym utrzymaniu lub jeżeli ze

względu na wiek, inwalidztwo

1.

Na lokale mieszkalne dla strażaków przeznacza się lokale będące w dyspozycji ministra

właściwego do spraw wewnętrznych albo podległych mu organów, uzyskane w wyniku ich

działalności inwestycyjnej albo od organów administracji rządowej i samorządowej ogólnej,

stanowiące własność gmin albo zakładów pracy, a także zwalniane przez osoby, które

decyzje o przydziale uzyskały z jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych.

2.

Strażakowi mianowanemu na stałe przydziela się lokal mieszkalny o powierzchni mieszkalnej

odpowiadającej przysługującym strażakowi normom zaludnienia. Przysługująca strażakowi

norma zaludnienia lokalu mieszkalnego wynosi od 7 do 10 m

3.

W razie zbiegu uprawnień strażaka i członków jego rodziny do norm zaludnienia z różnych

tytułów, uwzględnia się normy zaludnienia przysługujące tylko z jednego tytułu.

4.

W przypadku gdy nie ma możliwości przydzielenia lokalu mieszkalnego o powierzchni

mieszkalnej odpowiadającej liczbie przysługujących norm zaludnienia, strażakowi można

przydzielić lokal mieszkalny o powierzchni mieszkalnej

1)

mniejszej od przysługującej zgodnie z normami zaludnienia, jeżeli wyrazi on na to

pisemną zgodę lub wystąpi z odpowiednim wnioskiem, przy czym przydział takiego lokalu

nie pozbawia strażaka prawa do uzyskania lokalu o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej

przysługującym mu normom zaludnienia;

2)

większej od przysługującej zgodnie z normami zaludnienia, jeżeli okoliczności tego

wymagają oraz za zgodą bezpośredniego przełożonego organu właściwego do wydania decyzji

w sprawie przydziału lokalu.

5.

Na kwatery tymczasowe przeznacza się lokale mieszkalne albo pomieszczenia adaptowane

na mieszkalne, będące w należytym stanie technicznym i sanitarnym, które znajdują

się w budynkach na terenie zamkniętym lub w budynkach przeznaczonych na cele służbowe.

6.

Kwaterą tymczasową może być lokal mieszkalny albo pomieszczenie adaptowane na mieszkalne

o powierzchni mieszkalnej nieodpowiadającej przysługującym strażakowi normom zaludnienia.

7.

Lokal mieszkalny albo kwaterę tymczasową przydziela się strażakowi na jego pisemny

wniosek.

8.

Przydział lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej w budynku jednostki organizacyjnej

Państwowej Straży Pożarnej, przeznaczonym na cele służbowe albo znajdującym się na

terenie zamkniętym, następuje tylko na okres pełnienia służby w tej jednostce.

9.

Lokal mieszkalny przydziela się strażakowi, biorąc pod uwagę łącznie następujące kryteria

1)

brak lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej

albo konieczność poprawy dotychczasowych warunków mieszkaniowych, w tym czas oczekiwania

na przydział lokalu mieszkalnego;

2)

kwalifikacje zawodowe, przydatność do służby oraz okres służby w Państwowej Straży

Pożarnej i innych jednostkach organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do

spraw wewnętrznych albo przez niego nadzorowanych.

10.

Przydział lokalu mieszkalnego może nastąpić z pominięciem kryteriów, o których mowa

w ust. 9, jeżeli strażak zajmuje

1)

tymczasową kwaterę w budynku jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej,

przeznaczonym na cele służbowe lub znajdującym się na terenie zamkniętym;

2)

lokal mieszkalny przydzielony decyzją administracyjną, stanowiący odrębną własność

osoby fizycznej;

3)

lokal mieszkalny przydzielony decyzją administracyjną w poprzednim miejscu pełnienia

służby.

1.

Strażakowi mianowanemu na stałe oraz strażakowi w służbie przygotowawczej przysługuje

równoważnik pieniężny za remont lokalu mieszkalnego lub domu, zajmowanego na podstawie

przysługującego mu tytułu prawnego, zwany dalej „równoważnikiem za remont”, z uwzględnieniem

norm zaludnienia przysługujących strażakowi oraz członkom jego rodziny.

2.

Równoważnik za remont przysługuje również strażakowi zajmującemu kwaterę tymczasową,

z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 82 ust. 5, z uwzględnieniem norm zaludnienia

przysługujących strażakowi oraz członkom jego rodziny.

3.

Strażakowi przeniesionemu do służby w innej miejscowości, który w poprzednim miejscu

pełnienia służby nie zwolnił lokalu mieszkalnego lub domu i któremu przydzielono kwaterę

tymczasową, przysługuje równoważnik za remont, z uwzględnieniem norm zaludnienia przysługujących

strażakowi oraz członkom jego rodziny.

4.

Równoważnik za remont nie przysługuje

1)

jeżeli strażak lub jego małżonek otrzymuje równoważnik za brak lokalu mieszkalnego,

o którym mowa w art. 78 ust. 1;

2)

w razie podnajmowania lokalu mieszkalnego lub domu, o których mowa w ust. 1, w całości

lub w części.

1.

Strażakowi mianowanemu na stałe przysługuje równoważnik pieniężny, zwany dalej „równoważnikiem

za brak lokalu mieszkalnego”, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny, o których

mowa w art. 75, nie posiadają w miejscu pełnienia służby albo w miejscowości pobliskiej

lokalu mieszkalnego lub domu na podstawie przysługującego im tytułu prawnego oraz

nie zachodzi przypadek określony w art. 82 ust. 5.

2.

Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego nie przysługuje, jeżeli strażak

1)

utracił ze swojej winy lub zrzekł się prawa do zajmowanego dotychczas lokalu mieszkalnego

lub domu, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem przypadków zniesienia współwłasności

na mocy orzeczenia właściwego sądu, podziału wspólnego mieszkania albo przyznania

mieszkania jednemu z małżonków w wyroku orzekającym rozwód, a także umownego działu

spadku;

2)

odmówił bezzasadnie przyjęcia lokalu mieszkalnego, odpowiadającego przysługującym

mu normom zaludnienia oraz znajdującego się w należytym stanie technicznym i sanitarnym

albo złożenia wniosku o przydział takiego lokalu, o którym mowa w art. 76 ust. 7;

3)

lub jego małżonek otrzymał pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu,

chyba że strażak został przeniesiony do służby w miejscowości innej niż pobliska.

3.

Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego przysługuje w okresie od dnia powstania uprawnienia

do jego pobierania do dnia, w którym nastąpiła utrata tego uprawnienia.

4.

W przypadku gdy strażak otrzymał kwaterę tymczasową w miejscowości pełnienia służby

lub w miejscowości pobliskiej, w której nie ma możliwości przydzielenia lokalu mieszkalnego,

równoważnika za brak lokalu mieszkalnego nie wypłaca się przez okres oczekiwania na

lokal mieszkalny, nie dłużej jednak niż przez 5 lat.

1.

W razie zbiegu uprawnień strażaka i jego małżonka do równoważnika za remont albo za

brak lokalu mieszkalnego na podstawie niniejszej ustawy lub innego tytułu prawnego

przysługuje jeden równoważnik, wybrany przez strażaka.

2.

Uprawnienie do równoważnika za remont albo za brak lokalu mieszkalnego ustala się

na podstawie złożonego przez strażaka oświadczenia mieszkaniowego. Uprawnienie do

równoważnika za remont ustala się na dzień 1 stycznia każdego roku.

3.

Strażak jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić, poprzez złożenie oświadczenia mieszkaniowego,

o każdej zmianie mającej wpływ na uprawnienie do otrzymania równoważnika za remont

albo za brak lokalu mieszkalnego lub na wysokość równoważnika.

4.

Kwoty wypłaconych równoważników za remont i za brak lokalu mieszkalnego podlegają

zwrotowi w razie ich nienależnego pobrania będącego skutkiem

1)

podania w oświadczeniu mieszkaniowym nieprawdziwych danych, mających wpływ na istnienie

uprawnienia do równoważnika lub na jego wysokość;

2)

niewykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 3.

5.

Zwrot nienależnie pobranych równoważników za remont lub za brak lokalu mieszkalnego

następuje w pełnej wysokości, przy czym zwrot równoważnika za brak lokalu mieszkalnego,

w szczególnie uzasadnionych wypadkach, może nastąpić w ratach.

6.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb przyznawania

równoważników za remont albo za brak lokalu mieszkalnego i sposób ustalania ich wysokości

oraz wzór oświadczenia mieszkaniowego, z uwzględnieniem

1)

stawki równoważnika za remont na normę zaludnienia przysługującej strażakowi;

2)

stawki dziennej równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, z uwzględnieniem stanu rodzinnego

strażaka;

3)

terminu wypłaty równoważników;

4)

jednostek organizacyjnych właściwych do ich wypłaty.

1.

Strażakowi mianowanemu na stałe, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie

decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu

mieszkalnego lub domu, zwana dalej „pomocą finansową”, z zastrzeżeniem ust. 5, chyba

że strażak nie spełnia warunków do otrzymania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji

administracyjnej.

2.

Pomoc finansową przyznaje się raz w okresie całej służby, na wniosek strażaka.

3.

Przyznana pomoc finansowa podlega zwrotowi w przypadku

1)

jej nienależnego pobrania;

2)

zwolnienia strażaka ze służby przed upływem 10 lat od dnia jej rozpoczęcia, chyba

że strażak nabył uprawnienia do emerytury lub renty.

4.

Zwrot nienależnie pobranej pomocy finansowej może nastąpić w ratach.

5.

Warunkiem przyznania pomocy finansowej strażakowi, zajmującemu na podstawie decyzji

administracyjnej o przydziale lokalu mieszkalnego lokal mieszkalny będący w dyspozycji

ministra właściwego do spraw wewnętrznych albo podległych mu organów, jest zobowiązanie

się strażaka do zwolnienia zajmowanego lokalu mieszkalnego i przekazania go do dyspozycji

właściwego organu w terminie określonym w decyzji administracyjnej o przyznaniu pomocy

finansowej, jednak nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia wypłaty tej pomocy. W szczególnie

uzasadnionych przypadkach, na wniosek strażaka, termin można przedłużyć do 12 miesięcy,

jeżeli nie ma możliwości wcześniejszego zamieszkania w lokalu mieszkalnym lub domu,

na którego uzyskanie została przyznana pomoc finansowa.

6.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb przyznawania

pomocy finansowej, sposób ustalania jej wysokości i sposób wypłaty oraz wzór wniosku

o jej przyznanie, z uwzględnieniem

1)

wymaganych dokumentów do przedłożenia wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej;

2)

stawki pieniężnej na normę zaludnienia, przysługującą strażakowi;

3)

terminu wypłaty pomocy finansowej;

4)

wysokości pomocy finansowej podlegającej zwrotowi w przypadkach, o których mowa w

ust. 3.

Lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się strażakowi

1)

w razie skorzystania z pomocy finansowej, o której mowa w art. 80;

2)

posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej

lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej

albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy;

3)

którego małżonek posiada lokal mieszkalny lub dom określony w pkt 2;

4)

w razie zbycia przez niego lub jego małżonka własnościowego prawa do spółdzielczego

lokalu mieszkalnego albo domu stanowiącego odrębną nieruchomość, o których mowa w

pkt 2, z wyjątkiem przypadków określonych na podstawie art. 82 ust. 1.

1.

Strażakowi przeniesionemu do pełnienia służby w innej miejscowości, któremu w poprzednim

miejscu pełnienia służby przydzielono na podstawie decyzji administracyjnej lokal

mieszkalny albo przyznano pomoc finansową, przydziela się lokal mieszkalny na podstawie

decyzji administracyjnej w nowym miejscu pełnienia służby, jeżeli

1)

zwolni zajmowany lokal mieszkalny;

2)

zwróci pomoc finansową.

2.

Strażakowi, który skorzystał z pomocy finansowej, może być przydzielony lokal mieszkalny

na podstawie decyzji administracyjnej, na zasadach określonych w ust. 1.

3.

(uchylony)

4.

Strażakowi przeniesionemu do służby w innej miejscowości, który w poprzednim miejscu

pełnienia służby nie zwolnił zajmowanego lokalu mieszkalnego lub domu, o którym mowa

w ust. 1, można przydzielić tymczasową kwaterę według przysługujących norm bez uwzględnienia

zamieszkałych z nim członków.

5.

Strażak delegowany do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości otrzymuje kwaterę

tymczasową. Koszty zakwaterowania pokrywa się ze środków Państwowej Straży Pożarnej.

1.

Decyzję administracyjną o zwolnieniu lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 76

ust. 1, wydaje się w przypadku

1)

podnajmowania lub oddania do bezpłatnego używania tego lokalu lub jego części;

2)

niezwolnienia przydzielonego lokalu mieszkalnego;

3)

uzyskania przez strażaka lub jego małżonka w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości

pobliskiej tytułu prawnego do innego lokalu mieszkalnego lub domu o powierzchni mieszkalnej

odpowiadającej co najmniej przysługującym strażakowi i członkom jego rodziny normom

zaludnienia;

4)

niezamieszkiwania w lokalu mieszkalnym przez okres dłuższy niż 6 miesięcy, chyba że

zachodzą okoliczności uzasadniające czasowy pobyt strażaka poza miejscem stałego zamieszkania;

5)

używania lokalu mieszkalnego niezgodnie z jego przeznaczeniem, w szczególności gdy

strażak lub członkowie jego rodziny w sposób rażący lub uporczywie wykraczają przeciwko

obowiązującemu porządkowi domowemu, czyniąc uciążliwym korzystanie z innych lokali;

6)

nieuiszczania czynszu lub opłat za świadczenia związane z eksploatacją lokalu mieszkalnego

przez co najmniej trzy pełne okresy płatności, pomimo pisemnego zawiadomienia o zamiarze

wydania decyzji o zwolnieniu lokalu i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu

zapłaty zaległych i bieżących należności;

7)

zajmowania lokalu mieszkalnego, znajdującego się w budynku przeznaczonym na cele służbowe

lub na terenach zamkniętych, przez strażaka zwolnionego ze służby lub pozostałych

po strażaku członków rodziny uprawnionych do renty rodzinnej po strażaku, który w

chwili śmierci spełniał warunki wymagane do uzyskania emerytury lub renty na podstawie

ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin;

8)

zajmowania lokalu mieszkalnego bez tytułu prawnego;

9)

zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym pomimo zrzeczenia się na piśmie uprawnień do jego

zajmowania;

10)

zamiany lokalu mieszkalnego;

11)

uzyskania przez strażaka pomocy finansowej.

2.

Przez tereny zamknięte rozumie się tereny, o których mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2015 r. poz. 520, z późn. zm..

3.

Decyzję administracyjną o zwolnieniu kwatery tymczasowej wydaje się w przypadku

1)

zwolnienia strażaka ze służby albo przeniesienia do służby w innej miejscowości;

2)

upływu okresu, o którym mowa w art. 76 ust. 8;

3)

wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3-6 i 8.

4.

Decyzje w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, dotyczą również członków rodziny

strażaka i wszystkich innych osób zamieszkałych w lokalu mieszkalnym albo kwaterze

tymczasowej.

5.

Przydział i zwalnianie lokali mieszkalnych i kwater tymczasowych, przyznawanie, odmowa

przyznania i zwrot równoważnika za remont albo za brak lokalu mieszkalnego oraz przyznawanie,

odmowa przyznania i zwrot pomocy finansowej następują w drodze decyzji administracyjnej.

Decyzje w tych sprawach wydają

1)

minister właściwy do spraw wewnętrznych - w stosunku do

a)

Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej,

b)

zastępców Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej;

2)

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej - w stosunku do

a)

strażaków pełniących służbę w Komendzie Głównej Państwowej Straży Pożarnej,

b)

komendantów wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej,

c)

komendantów szkół Państwowej Straży Pożarnej,

d)

dyrektora Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej,

e)

dyrektora Centralnego Muzeum Pożarnictwa,

f)

strażaków wyznaczonych do wykonywania określonych zadań poza jednostką organizacyjną

Państwowej Straży Pożarnej;

3)

komendanci wojewódzcy Państwowej Straży Pożarnej - w stosunku do

a)

komendantów powiatowych (miejskich) Państwowej Straży Pożarnej,

b)

strażaków pełniących służbę w komendach wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej;

4)

komendanci szkół Państwowej Straży Pożarnej - w stosunku do podległych im strażaków;

5)

komendanci powiatowi (miejscy) Państwowej Straży Pożarnej - w stosunku do podległych

im strażaków;

6)

dyrektor Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej - w stosunku do podległych

mu strażaków;

7)

dyrektor Centralnego Muzeum Pożarnictwa - w stosunku do podległych mu strażaków.

6.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, mając na względzie zapewnienie potrzeb lokalowych

strażaków, określi, w drodze rozporządzenia, warunki techniczne przydzielanych strażakom

lokali mieszkalnych, tryb przydzielania i zwalniania lokali mieszkalnych oraz kwater

tymczasowych, w przypadkach określonych w ustawie, przysługujące strażakowi normy

zaludnienia, a także warunki zamiany lokali mieszkalnych, w tym

1)

liczbę przysługujących norm zaludnienia, przypadających na strażaka i członków jego

rodziny, w zależności od stanowiska służbowego strażaka i jego stanu rodzinnego;

2)

wzory wniosków o przydział, a także warunki zamiany lokali mieszkalnych;

3)

wymagane dokumenty, potwierdzające uprawnienie do ubiegania się o przydział;

4)

dokumenty potwierdzające zwolnienie przez strażaka dotychczas zajmowanego lokalu mieszkalnego

lub domu albo zwrot udzielonej pomocy finansowej.

1.

Strażak, któremu wydano decyzję o przydziale lokalu mieszkalnego, zawiera umowę najmu

z właścicielem lokalu albo z podmiotem, administrującym i zarządzającym przydzielonym

lokalem mieszkalnym.

2.

Od dnia otrzymania lokalu mieszkalnego strażak uiszcza czynsz z tytułu najmu.

3.

Przekazanie przydzielonego lokalu mieszkalnego następuje na podstawie protokołu, w

którym określa się stan techniczny lokalu oraz stopień zużycia znajdujących się w

nim urządzeń technicznych. Protokół sporządzają strażak oraz wynajmujący i stanowi

on podstawę rozliczeń dokonywanych przy zwrocie lokalu mieszkalnego.

4.

Strażak, o którym mowa w ust. 1, może wprowadzać w zajmowanym lokalu ulepszenia tylko

za zgodą wynajmującego i na podstawie pisemnej umowy określającej sposób rozliczeń

z tego tytułu.

5.

Czynsz z tytułu najmu lokalu, o którym mowa w ust. 1, oblicza się według zasad obowiązujących

dla lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, na której terenie znajduje

się lokal.

6.

Stosunek najmu ustaje z chwilą uprawomocnienia się decyzji o zwolnieniu przydzielonego

lokalu mieszkalnego.

7.

W sprawach wynikających z wzajemnych praw i obowiązków najemcy i wynajmującego oraz

w innych przypadkach nieuregulowanych w niniejszej ustawie, do najmu lokali, o których

mowa w art. 76 ust. 1, mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2016 r. poz. 380) i ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r.

o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 150, z 2015 r. poz. 1322 i 1777 oraz z 2016 r. poz. 8).

8.

Sprawy sporne wynikające ze stosunku najmu lokali mieszkalnych, o których mowa w art.

76 ust. 1, rozstrzygają sądy powszechne.

Strażak zwolniony ze służby, który nie posiada prawa do lokalu mieszkalnego na warunkach

określonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby

Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony

Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, zachowuje prawo

do przydzielonego lokalu mieszkalnego według norm powszechnie obowiązujących lub może

być przeniesiony do zamiennego lokalu mieszkalnego.

1.

Prawo do uposażenia powstaje z dniem mianowania strażaka na pierwsze stanowisko służbowe.

2.

Z tytułu służby strażak otrzymuje uposażenie i inne świadczenia pieniężne określone

w ustawie.

3.

Przeciętne uposażenie funkcjonariuszy stanowi wielokrotność kwoty bazowej, której

wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa.

3a.

Przez przeciętne uposażenie, o którym mowa w ust. 3, należy rozumieć uposażenie wraz

z 1/12 równowartości nagrody rocznej.

4.

Wielokrotność kwoty bazowej, o której mowa w ust. 3, określa Rada Ministrów w drodze

rozporządzenia.

Uposażenie strażaka składa się z uposażenia zasadniczego i z dodatków do uposażenia.

1.

Strażacy otrzymują następujące dodatki do uposażenia

1)

dodatek za stopień;

2)

dodatek służbowy;

2a)

dodatek motywacyjny;

3)

(uchylony)

4)

dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościami, kwalifikacjami, warunkami albo miejscem

pełnienia służby.

5)

(uchylony)

2.

Dodatkami do uposażenia o charakterze stałym są dodatki ustalone w stawkach miesięcznych.

3.

Strażak przeniesiony na stanowisko, na którym pobierane dotychczas dodatki do uposażenia

o charakterze stałym nie przysługują lub przysługują w niższej stawce, zachowuje przez

okres 12 miesięcy prawo do tych dodatków według stawek obowiązujących przed przeniesieniem,

w pełnej wysokości, jeżeli przeniesienie nastąpiło wskutek

1)

utraty zdolności do służby na danym stanowisku, spowodowanej wypadkiem pozostającym

w związku z pełnieniem służby lub chorobą powstałą w związku ze szczególnymi warunkami

tej służby;

2)

orzeczenia całkowitej niezdolności do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku przez

komisję lekarską, jeżeli nie ma możliwości przeniesienia na stanowisko równorzędne;

3)

likwidacji zajmowanego stanowiska, jeżeli nie ma możliwości przeniesienia na stanowisko

równorzędne.

1.

Uposażenie zasadnicze strażaka ustala się według stawki odpowiadającej grupie uposażenia

należnej na danym stanowisku służbowym.

2

Uposażenie zasadnicze strażaka wzrasta z tytułu wysługi lat w Państwowej Straży Pożarnej,

od dnia udokumentowania posiadanych okresów służby, o 2% po 2 latach służby i o dalszy

1% za każdy następny rok służby do wysokości 20% po 20 latach służby oraz o dalsze

2% za każde następne 2 lata służby powyżej 20 lat, aż do wysokości 32% po 32 latach

służby. Po osiągnięciu 35 lat służby wzrost uposażenia zasadniczego strażaka wynosi

35%.

3.

Podstawą do obliczenia wzrostu, o którym mowa w ust. 2, jest uposażenie zasadnicze

ustalone według stawki odpowiadającej grupie uposażenia.

4.

Do okresu służby, od którego zależą prawo do wzrostu uposażenia i jego wysokość, zalicza

się również

1)

okresy służby w: Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnym

Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu lub Służbie Więziennej;

2)

okresy traktowane jako równorzędne ze służbą w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej

lub w Służbie Więziennej, wymienione w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży

Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz

ich rodzin;

3)

okresy pracy wykonywanej w wymiarze czasu pracy nie niższym niż połowa obowiązującego

w danym zawodzie lub na danym stanowisku;

4)

inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy,

od którego zależą uprawnienia pracownicze.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

pracy określi, w drodze rozporządzenia, stawki i grupy uposażenia zasadniczego strażaków

oraz stawki dodatków do uposażenia albo sposób ich obliczania, a także sposób i tryb

zaliczania okresów służby i pracy do okresu służby, od którego zależy prawo do wzrostu

uposażenia, z uwzględnieniem w szczególności

1)

zaszeregowania stanowisk służbowych do poszczególnych grup uposażenia zasadniczego;

2)

sposobu dokumentowania okresów, o których mowa w ust. 4;

3)

rodzajów dodatków, o których mowa w art. 87 ust. 1 pkt 4;

4)

warunków przyznawania i sposobu obliczania dodatków do uposażenia, o których mowa

w art. 87 ust. 1 pkt 2, 2a i 4, oraz podmiotów uprawnionych do ich przyznawania i

obliczania;

5)

okoliczności uwzględnianych przy ustalaniu i zmianie wysokości dodatku służbowego.

W rozporządzeniu należy ponadto uwzględnić hierarchię stanowisk służbowych i stopień

odpowiedzialności na danym stanowisku służbowym.

1.

Strażak przeniesiony na stanowisko służbowe zaszeregowane do niższej stawki uposażenia

zasadniczego zachowuje prawo do stawki uposażenia zasadniczego pobieranego na poprzednio

zajmowanym stanowisku, do czasu uzyskania wyższej stawki uposażenia według stanowiska

służbowego.

2.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej w przypadkach szczególnie uzasadnionych

może zezwolić na zachowanie przez strażaka przeniesionego na stanowisko służbowe zaszeregowane

do niższej grupy uposażenia zasadniczego prawa do zaszeregowania należnego na poprzednio

zajmowanym stanowisku.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do strażaka przeniesionego na niższe stanowisko służbowe

na podstawie art. 38 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i 3 oraz ust. 3.

1.

Uposażenie zasadnicze i dodatki do uposażenia o charakterze stałym są płatne miesięcznie

z góry w pierwszym dniu roboczym miesiąca, za który przysługuje uposażenie.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze rozporządzenia, dodatki

o charakterze stałym, które są płatne z dołu, termin oraz tryb ich wypłacania, uwzględniając

warunki pełnionej służby.

1.

Zmiana uposażenia następuje z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniających tę zmianę.

2.

Jeżeli prawo do uposażenia powstało lub zmiana uposażenia nastąpiła w ciągu miesiąca,

uposażenie na czas do końca miesiąca oblicza się w wysokości 1/30 części miesięcznego

uposażenia za każdy dzień, gdy przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

3.

Prawo do uposażenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym nastąpiło zwolnienie

strażaka ze służby lub zaistniały inne okoliczności uzasadniające wygaśnięcie tego

prawa.

1.

Roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych

ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.

2.

Bieg przedawnienia roszczenia z tytułu uposażenia i innych świadczeń oraz należności

pieniężnych przerywa każda czynność przed kierownikiem jednostki organizacyjnej podległej

ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, właściwym do rozpatrywania roszczeń,

podjęta bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia.

1.

Strażakowi przysługują następujące świadczenia pieniężne

1)

zasiłek na zagospodarowanie;

2)

nagrody oraz zapomogi;

3)

nagrody jubileuszowe;

4)

dodatkowe wynagrodzenie za wykonywanie zadań zleconych wykraczających poza obowiązki

służbowe;

4a)

rekompensata pieniężna za przedłużony czas służby, o którym mowa w art. 35 ust. 9;

5)

należności za podróże i przeniesienia służbowe;

6)

świadczenia związane ze zwolnieniem ze służby.

2.

W razie śmierci strażaka lub członka jego rodziny, przysługują

1)

zasiłek pogrzebowy;

2)

odprawa pośmiertna.

1.

Strażakowi, w związku z mianowaniem na stałe, przysługuje zasiłek na zagospodarowanie

w wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze

stałym, należnymi w dniu mianowania.

2.

Zasiłek, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje przy ponownym nawiązaniu stosunku

służbowego, chyba że dotychczas nie był wypłacony.

1

Strażakowi za służbę pełnioną nienagannie w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda

roczna w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda

przysługuje.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4

Nagroda roczna przysługuje, jeżeli strażak w danym roku kalendarzowym pełnił służbę

przez okres co najmniej 6 miesięcy kalendarzowych.

4a

Do uposażenia, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się uposażenia otrzymanego w okresie

zawieszenia w czynnościach służbowych albo tymczasowego aresztowania, chyba że prawomocnym

orzeczeniem postępowanie karne w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe

lub postępowanie dyscyplinarne w sprawie o czyn pozostający w związku z aresztowaniem

lub zawieszeniem w czynnościach służbowych zostało umorzone bądź strażak został uniewinniony

na podstawie prawomocnego wyroku lub orzeczenia o uniewinnieniu w postępowaniu dyscyplinarnym.

4b

Do okresu, o którym mowa w ust. 4, nie zalicza się okresów niewykonywania zadań służbowych

z następujących przyczyn

1)

korzystania z urlopu bezpłatnego;

2)

przerw w wykonywaniu obowiązków służbowych, za które strażak nie zachował prawa do

uposażenia, wymienionych w art. 109;

3)

zawieszenia w czynnościach służbowych albo tymczasowego aresztowania, chyba że prawomocnym

orzeczeniem postępowanie karne w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe

lub postępowanie dyscyplinarne w sprawie o czyn pozostający w związku z aresztowaniem

lub zawieszeniem w czynnościach służbowych zostało umorzone bądź strażak został uniewinniony

na podstawie prawomocnego wyroku lub orzeczenia o uniewinnieniu w postępowaniu dyscyplinarnym.

4c

Umorzenie postępowania, o którym mowa w ust. 4a i ust. 4b pkt 3, nie dotyczy warunkowego

umorzenia postępowania karnego w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe

ani umorzenia tego postępowania z powodu przedawnienia lub amnestii.

4d

Uprawnienie do nagrody rocznej zawiesza się na okres toczącego się przeciwko strażakowi

postępowania karnego w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe lub postępowania

dyscyplinarnego, o czyn popełniony w roku kalendarzowym, za który nagroda jest przyznawana.

4e

W przypadku gdy nagroda roczna została już wypłacona, a postępowanie karne w sprawie

o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe nie zostało zakończone do dnia zwolnienia

strażaka ze służby, zawieszeniu podlega ustalenie uprawnienia do nagrody rocznej za

ostatni rok służby.

5.

Warunku, o którym mowa w ust. 4, nie stosuje się przy ustalaniu uprawnień do nagrody

rocznej za rok kalendarzowy, w którym strażak

1

korzystał z urlopu wychowawczego, urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego, urlopu

rodzicielskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego;

1a

korzystał ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych, z przyczyn, o których mowa

w art. 185 § 2 lub art. 188 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy;

1b

korzystał ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych w razie urodzenia się dziecka

strażaka, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 298;

1c

korzystał ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego

sprawowania opieki nad dzieckiem, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

został zwolniony ze służby w związku z nabyciem uprawnień do emerytury lub renty albo

na podstawie art. 43 ust. 3 pkt 4 i 6;

3)

zmarł albo został uznany za zaginionego.

6.

Nagrodę roczną obniża się strażakowi nie mniej niż o 50%, w przypadkach

1)

popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem

sądu;

2)

naruszenia dyscypliny służbowej, stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem komisji dyscyplinarnej;

3)

otrzymania opinii służbowej, o której mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2.

7.

Nagroda roczna nie przysługuje strażakowi w przypadkach

1)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego

lub przestępstwo skarbowe umyślne;

2)

popełnienia czynu, za który strażakowi wymierzono jedną z kar dyscyplinarnych, o których

mowa w art. 117 ust. 1 pkt 3-5;

3)

zwolnienia ze służby na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 4a.

8.

Obniżenie lub nieprzyznanie nagrody rocznej następuje za rok kalendarzowy, w którym

strażak popełnił przestępstwo lub czyn, o których mowa w ust. 6 pkt 1 i 2 i w ust.

7 pkt 1 i 2, a jeżeli nagroda została już wypłacona, za rok, w którym

1)

postępowanie karne lub dyscyplinarne zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem lub

2)

strażak został zwolniony ze służby.

8a

W przypadku pełnienia przez strażaka w roku kalendarzowym służby w różnych jednostkach

organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej nagrodę roczną przyznaje się i wypłaca

w jednostce, która była w danym roku ostatnim miejscem pełnienia przez niego służby.

9.

Nagrodę roczną wypłaca się do dnia 31 marca roku kalendarzowego następującego po roku,

za który przysługuje nagroda.

1.

Strażakowi mogą być przyznawane nagrody w formie pieniężnej lub rzeczowej, za wzorowe

wykonywanie zadań służbowych, szczególne osiągnięcia w służbie, realizowanie zadań

w szczególnie trudnych warunkach lub wymagających znacznego nakładu pracy.

2.

Strażakowi mogą być przyznawane zapomogi w formie pieniężnej lub rzeczowej w przypadku

indywidualnych zdarzeń losowych, klęski żywiołowej, choroby, śmierci członka rodziny

oraz innych zdarzeń powodujących pogorszenie sytuacji materialnej strażaka i członków

jego rodziny.

Tworzy się w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej fundusz nagród

i zapomóg dla strażaków.

1.

Nagrody i zapomogi określone w art. 95 i 95a przyznaje przełożony uprawniony do mianowania

lub powołania strażaka na stanowisko służbowe.

2.

Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej nagrody i zapomogi przyznaje minister

właściwy do spraw wewnętrznych.

3.

Komendantowi Szkoły Głównej Służby Pożarniczej i jego zastępcom, dyrektorowi jednostki badawczo-rozwojowej

4.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej może przyznać nagrody i zapomogi określone

w art. 95a wszystkim podległym strażakom, a komendanci wojewódzcy wszystkim strażakom

pełniącym służbę w komendach powiatowych (miejskich) Państwowej Straży Pożarnej na

obszarze województwa.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

pracy oraz ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, kierując się szczególnymi

zadaniami wykonywanymi przez Państwową Straż Pożarną oraz potrzebą zapewnienia rzetelnego

wykonywania tych zadań przez strażaków, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki i tryb przyznawania strażakom nagród i zapomóg, o których mowa w art. 95a,

a także sposób tworzenia funduszu nagród i zapomóg, o którym mowa w art. 95 i art.

95b, jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej, w których tworzy się fundusz

nagród i zapomóg, oraz sposoby ustalania i warunki zwiększania jego wysokości dla

poszczególnych dysponentów, mając na względzie celową i racjonalną politykę w zakresie

dysponowania środkami finansowymi.

1.

Strażakowi przysługuje nagroda jubileuszowa w wysokości

1)

po 20 latach służby - 75%,

2)

po 25 latach służby - 100%,

3)

po 30 latach służby - 150%,

4)

po 35 latach służby - 200%,

5)

po 40 latach służby - 300%

miesięcznego uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

pracy określi, w drodze rozporządzenia, okresy zaliczane do okresu służby, od którego

zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, oraz szczegółowe zasady jej obliczania

i wypłacania.

1.

Strażakowi przysługuje dodatkowe wynagrodzenie za wykonywanie zadań zleconych, wykraczających

poza obowiązki służbowe.

1a.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość

oraz warunki otrzymywania wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1.

2.

Wynagrodzenie za dokonane przez strażaka wynalazki, udoskonalenia techniczne i usprawnienia

regulują odrębne przepisy.

1.

Strażakowi delegowanemu do czasowego pełnienia służby w jednostce organizacyjnej w

innej miejscowości przysługują zwrot kosztów podróży i zakwaterowania oraz diety,

na zasadach stosowanych przy podróżach służbowych na obszarze kraju.

2.

Strażakowi przeniesionemu do pełnienia służby w jednostce organizacyjnej w innej miejscowości

przysługuje zwrot kosztów przeniesienia i podróży oraz inne świadczenia.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

pracy określi, w drodze rozporządzenia, zakres, wysokość i warunki otrzymywania należności

z tytułu przeniesienia służbowego.

Strażakowi delegowanemu do wykonywania zadań zleconych w innej miejscowości przysługują

należności określone w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności

przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej albo samorządowej jednostce

budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

1.

Rekompensata pieniężna, o której mowa w art. 93 ust. 1 pkt 4a, za jedną godzinę służby,

stanowi 60% z 1/172 przeciętnego uposażenia, o którym mowa w art. 85 ust. 3, obowiązującego

w okresie rozliczeniowym.

2.

Należną rekompensatę pieniężną wypłaca się do końca kwartału następującego po okresie

rozliczeniowym, lecz nie później niż w dniu zwolnienia ze służby.

1.

Strażak zwolniony ze służby na podstawie art. 38 ust. 4 i art. 43 ust. 2 pkt 1, 2

i 5 oraz ust. 3 pkt 3-5 otrzymuje

1)

odprawę;

2)

ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe;

3)

zryczałtowany ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany w danym roku przejazd, o którym

mowa w art. 63.

2

Strażak zwolniony na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 3 otrzymuje 50% odprawy oraz ekwiwalent

pieniężny, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.

3

Strażak zwolniony na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 4 i 6 oraz ust. 3 pkt 2 i 6 otrzymuje

ekwiwalent pieniężny, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.

1.

Wysokość odprawy dla strażaka mianowanego na stałe równa się wysokości trzymiesięcznego

uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnymi na ostatnio

zajmowanym stanowisku służbowym. Odprawa ulega zwiększeniu o 20% uposażenia zasadniczego

wraz z dodatkami o charakterze stałym za każdy dalszy pełny rok wysługi ponad 5 lat

nieprzerwanej służby, aż do wysokości sześciomiesięcznego uposażenia wraz z dodatkami

o charakterze stałym. Okres służby przekraczający 6 miesięcy liczy się jako pełny

rok.

2.

Przy ustalaniu wysokości odprawy uwzględnia się również okresy nieprzerwanej zawodowej

służby wojskowej, jeżeli w ciągu roku po zwolnieniu z tej służby żołnierz został przyjęty

do służby w Państwowej Straży Pożarnej i nie otrzymał odprawy z tytułu poprzednio

pełnionej służby.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w przypadku podjęcia służby w Państwowej Straży

Pożarnej po zwolnieniu ze służby w innych służbach, w których przysługują świadczenia

tego rodzaju.

4.

Wysokość odprawy dla strażaka w służbie przygotowawczej równa się wysokości jednomiesięcznego

uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnymi na ostatnio

zajmowanym stanowisku służbowym.

1.

W razie śmierci strażaka lub uznania go za zmarłego pozostałej po nim rodzinie przysługuje

odprawa pośmiertna w takiej wysokości, w jakiej przysługiwałaby temu strażakowi odprawa,

gdyby był zwolniony ze służby, oraz świadczenie określone w art. 98 ust. 1 pkt 2 i

3.

2.

Świadczenia, o których mowa w ust. 1, przysługują małżonkowi strażaka, który pozostawał

z nim we wspólnocie małżeńskiej, a w dalszej kolejności dzieciom i rodzicom, jeżeli

w dniu śmierci strażaka spełniali warunki do uzyskania renty rodzinnej na podstawie

przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego,

Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej

Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.

1.

Strażakowi mianowanemu na stałe, zwolnionemu ze służby na podstawie art. 43 ust. 2

pkt 1 oraz ust. 3 pkt 3, wypłaca się co miesiąc, przez okres roku po zwolnieniu ze

służby, świadczenia pieniężne w wysokości odpowiadającej uposażeniu zasadniczemu wraz

z dodatkami o charakterze stałym, pobieranymi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.

2.

Strażakowi uprawnionemu do świadczenia określonego w ust. 1, który nabył prawo do

zaopatrzenia emerytalnego, przysługuje prawo wyboru jednego z tych świadczeń.

3.

Strażakowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 43 ust. 3 pkt 4 i 5, który z powodu

nadal trwającej choroby nie może podjąć zatrudnienia, wypłaca się co miesiąc świadczenie

pieniężne określone w ust. 1 przez okres choroby, nie

dłużej jednak niż przez okres 3 miesięcy, chyba że wcześniej komisja lekarska wydała

orzeczenie o inwalidztwie, stanowiące podstawę do ustalenia prawa do renty inwalidzkiej.

Odprawa, o której mowa w art. 99, a także świadczenia określone w art. 101 nie przysługują

strażakowi, który bezpośrednio po zwolnieniu ze służby został przyjęty do zawodowej

służby wojskowej lub do innej służby, w której przysługuje prawo do takich świadczeń.

1.

W razie śmierci strażaka, niezależnie od odprawy pośmiertnej, o której mowa w art.

100, przysługuje zasiłek pogrzebowy w wysokości

1)

4000 zł, jeżeli koszty pogrzebu ponosi małżonek, dzieci, wnuki, rodzeństwo lub rodzice;

2)

kosztów rzeczywiście poniesionych, nie wyższych jednak od wysokości określonej w pkt

1, jeżeli koszty pogrzebu ponosi inna osoba.

2.

Jeżeli śmierć strażaka nastąpiła na skutek wypadku pozostającego w związku z udziałem

w akcji ratowniczej, koszty pogrzebu pokrywa się ze środków właściwej jednostki organizacyjnej

Państwowej Straży Pożarnej.

3.

W razie pokrycia kosztów pogrzebu strażaka ze środków właściwej jednostki organizacyjnej

Państwowej Straży Pożarnej, osobom wymienionym w ust. 1 pkt 1 przysługuje połowa zasiłku

pogrzebowego.

1.

W razie śmierci członka rodziny strażakowi przysługuje zasiłek pogrzebowy w wysokości

1)

4000 zł, jeżeli koszty pogrzebu ponosi strażak;

2)

kosztów rzeczywiście poniesionych, nie wyższych jednak od kwoty określonej w pkt 1,

jeżeli koszty pogrzebu ponosi inna osoba.

2.

Za członka rodziny strażaka, o którym mowa w ust. 1, uważa się

1)

małżonka;

2)

dzieci własne, dzieci małżonka oraz dzieci przysposobione;

3)

dzieci wychowywane w ramach rodziny zastępczej;

4)

dzieci przyjęte na wychowanie przed osiągnięciem pełnoletności, jeżeli ich rodzice

nie żyją albo nie mogą im zapewnić utrzymania, bądź zostali pozbawieni lub ograniczeni

w sprawowaniu władzy rodzicielskiej;

5)

rodziców i byłych prawnych opiekunów strażaka albo jego małżonka;

6)

osobę, której opiekunem prawnym został ustanowiony strażak lub jego małżonek.

3.

(uchylony)

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

pokrywania ze środków właściwej jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej

kosztów pogrzebu strażaka, z uwzględnieniem w szczególności

1)

rodzaju kosztów pogrzebu, które mogą być pokrywane ze środków właściwej jednostki

organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej;

2)

wysokości kwot na pokrycie tych kosztów;

3)

dokumentów wymaganych do wypłaty zasiłku pogrzebowego.

1.

W razie urlopu lub zwolnienia od zajęć służbowych strażak otrzymuje uposażenie zasadnicze,

dodatki do uposażenia o charakterze stałym i inne należności pieniężne należne na

ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym - z uwzględnieniem powstałych w tym okresie

zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych należności pieniężnych lub na

ich wysokość.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze rozporządzenia, zasady

ograniczenia w całości lub części wypłaty niektórych dodatków do uposażenia w okresie

urlopu okolicznościowego strażaka.

1

Miesięczne uposażenie strażaka za okres ustalony przepisami ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy jako okres urlopu macierzyńskiego, okres urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego

oraz okres urlopu ojcowskiego wynosi 100% miesięcznego uposażenia, o którym mowa w

art. 105 ust. 1.

2

Miesięczne uposażenie strażaka za okres ustalony przepisami ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy jako okres urlopu rodzicielskiego wynosi

1)

100% miesięcznego uposażenia, o którym mowa w art. 105 ust. 1, za okres do

a)

6 tygodni urlopu rodzicielskiego, w przypadku, o którym mowa w art. 182,

b)

8 tygodni urlopu rodzicielskiego, w przypadkach, o których mowa w art. 182,

c)

3 tygodni urlopu rodzicielskiego, w przypadku, o którym mowa w art. 183 § 4 pkt 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy;

2)

60% miesięcznego uposażenia, o którym mowa w art. 105 ust. 1, za okres urlopu rodzicielskiego

przypadający po okresach, o których mowa w pkt 1.

3

Miesięczne uposażenie strażaka-kobiety, która we wniosku, złożonym nie później niż

21 dni po porodzie, wystąpi o udzielenie jej, bezpośrednio po urlopie macierzyńskim,

urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze, wynosi 80% miesięcznego uposażenia, o którym

mowa w art. 105 ust. 1, za cały okres odpowiadający okresowi tych urlopów.

3a

W przypadku gdy wysokość uposażenia strażaka pomniejszonego o zaliczkę na podatek

dochodowy od osób fizycznych, obliczonego zgodnie z ust. 1-3, jest niższa niż kwota

świadczenia rodzicielskiego, określonego w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 114, z późn. zm., kwotę uposażenia strażaka pomniejszonego o zaliczkę na podatek dochodowy od osób

fizycznych podwyższa się do wysokości świadczenia rodzicielskiego.

4

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do strażaka, który we wniosku, złożonym nie

później niż 21 dni po przyjęciu dziecka na wychowanie i wystąpieniu do sądu opiekuńczego

z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie przysposobienia dziecka lub po przyjęciu

dziecka na wychowanie jako rodzina zastępcza, z wyjątkiem rodziny zastępczej zawodowej,

wystąpi o udzielenie mu, bezpośrednio po urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego,

urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze.

5

Strażakowi, który z uwagi na wniosek złożony w trybie ust. 3 albo 4 otrzymał 80% uposażenia,

o którym mowa w ust. 3, w przypadku rezygnacji z urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze

albo rezygnacji z urlopu rodzicielskiego w wymiarze, o którym mowa w ust. 2 pkt 2,

przysługuje jednorazowe wyrównanie otrzymywanego uposażenia, o którym mowa w ust.

3, do wysokości 100%, pod warunkiem niepobrania uposażenia za okres odpowiadający

okresom tych urlopów.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim strażak otrzymuje 80% uposażenia.

2.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym strażak jest zwolniony od zajęć służbowych

z powodu

1)

choroby strażaka, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn określonych

w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby

krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka

strażaka, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem przyjętym na wychowanie i utrzymanie,

do ukończenia przez nie 14. roku życia;

4

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, rodzica dziecka strażaka, ojczyma, macochę,

teściów, dziadków, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają

we wspólnym gospodarstwie domowym ze strażakiem w okresie sprawowania nad nimi opieki;

5

konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem własnym lub małżonka strażaka,

dzieckiem przysposobionym, dzieckiem przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do ukończenia

przez nie 8. roku życia, w przypadku

a)

nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola lub szkoły, do

których dziecko uczęszcza, a także w przypadku choroby niani, z którą rodzice mają

zawartą umowę uaktywniającą, o której mowa w art. 50 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3

(Dz. U. z 2016 r. poz. 157), lub dziennego opiekuna, sprawujących opiekę nad dzieckiem,

b)

porodu lub choroby małżonka strażaka lub rodzica dziecka strażaka, stale opiekujących

się dzieckiem, jeżeli poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi lub rodzicowi

sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka strażaka lub rodzica dziecka strażaka, stale opiekujących się dzieckiem,

w szpitalu lub innym przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego wykonującego działalność

leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne.

3.

Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,

o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w

roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4 - przez okres nie

dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć

60 dni w roku kalendarzowym.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

5.

Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym strażak jest zwolniony od zajęć

służbowych z powodu

1)

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2)

choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby,

3)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,

4)

choroby przypadającej w czasie ciąży,

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów,

6)

oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi

lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi,

7

przebywania na obserwacji w podmiocie leczniczym w wyniku skierowania przez komisję

lekarską

- zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

6.

Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy strażak został zwolniony od

zajęć służbowych

1)

podczas oddelegowania do realizacji zadania poza granicami państwa w grupie ratowniczej,

o której mowa w art. 49b ust. 1 pkt 1;

2)

w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem

przez strażaka czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez uprawniony

organ;

3)

na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych

warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie

prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

7.

Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 6 pkt 3, stwierdza,

w drodze decyzji, przełożony strażaka.

8.

Od decyzji, o której mowa w ust. 7, strażakowi przysługuje odwołanie do wyższego przełożonego.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione

zgodnie z art. 55 ust. 1 i art. 55a ust. 7 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach

pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa albo wydruk zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 6 tej ustawy,

z tym że

1)

przyczynę niezdolności do służby wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim

przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności

do służby wskutek poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - zaświadczenie

wystawione przez lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 105b ust. 2 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi;

3)

przyczynę niezdolności, o której mowa w art. 105b ust. 2 pkt 5 lit. a - oświadczenie

strażaka;

4)

w przypadkach, o których mowa w art. 105b ust. 2 pkt 5 lit. b i c - zaświadczenie

lekarskie wystawione przez lekarza na zwykłym druku;

5)

w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

1.

Doręczenie zaświadczenia lekarskiego odbywa się przy wykorzystaniu profilu informacyjnego,

o którym mowa w art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, na zasadach określonych w tej ustawie. Kierownicy jednostek organizacyjnych Państwowej

Straży Pożarnej wykorzystują lub tworzą profil informacyjny płatnika składek, o którym

mowa w art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

2.

Wydruk zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 6 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, zaświadczenie lekarskie, o którym mowa w art. 55a ust. 7 tej ustawy, albo zaświadczenie

wystawione przez lekarza na zwykłym druku w przypadkach, o których mowa w art. 105b

ust. 2 pkt 5 lit. b i c oraz w art. 105c pkt 1, strażak jest obowiązany dostarczyć

przełożonemu właściwemu do spraw osobowych w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania.

3.

Zaświadczenie jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi albo decyzję, o której

mowa w art. 105c pkt 5, strażak jest obowiązany dostarczyć właściwemu przełożonemu

w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania.

4.

Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 105b ust. 2 pkt 5 lit.

a, strażak jest obowiązany złożyć właściwemu przełożonemu w terminie 7 dni od dnia

ich zaistnienia.

5.

W przypadku niedopełnienia obowiązków, o których mowa w ust. 2-4, nieobecność w służbie

uznaje się za nieobecność nieusprawiedliwioną, chyba że niedostarczenie zaświadczenia,

oświadczenia albo decyzji nastąpiło z przyczyn niezależnych od strażaka.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie strażaka, o którym mowa w art. 105c pkt 3, może podlegać kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w zakresie

prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2)

właściwy przełożony - w zakresie prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego

i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich oraz w zakresie oświadczenia

strażaka, o którym mowa w art. 105c pkt 3.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia

lekarskiego, strażak traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

4.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie strażaka, o którym mowa

w art. 105c pkt 3, zostało złożone niezgodnie z prawdą, strażak traci prawo do uposażenia

za cały okres zwolnienia.

5.

Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności do służby

wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, strażak traci prawo do

uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,

strażak traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

strażak w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej opieki

nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

8

Kontrola oświadczenia strażaka, o którym mowa w art. 105c pkt 3, polega na ustaleniu,

czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola lub

szkoły, do których uczęszcza dziecko strażaka, lub na ustaleniu, czy niania lub dzienny

opiekun dziecka przebywali na zwolnieniu lekarskim.

9.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia strażaka,

o którym mowa w art. 105c pkt 3, przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego

strażaka.

10.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że strażak wykonuje pracę zarobkową albo

wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba kontrolująca

sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego.

11.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie strażaka, o którym mowa w

art. 105c pkt 3, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza protokół.

12.

Protokół przedstawia się strażakowi w celu wniesienia do niego ewentualnych uwag.

Wniesienie uwag strażak potwierdza własnoręcznym podpisem.

13.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia

za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku

zawiadomienia przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu

zwolnienia lekarskiego.

14.

Od decyzji, o której mowa w ust. 13, strażakowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

15.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

16.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że

zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje do lekarza, który

wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

17.

W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami

w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, przełożony występuje o

wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

1.

Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 105b, stanowi uposażenie zasadnicze wraz

z dodatkami o charakterze stałym, przysługujące strażakowi na ostatnio zajmowanym

stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ

na prawo do uposażenia i innych należności lub ich wysokość.

2.

Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje

się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30

uposażenia, o którym mowa w art. 105b.

3.

W przypadku gdy strażak pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał na zwolnieniu

lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej wypłacie.

4.

Strażakowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia

służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z

tytułu zwolnienia ze służby albo strażak ten zwraca odpowiednią część uposażenia w

dniu ustania stosunku służbowego.

1.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń strażaków w okresie przebywania

na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody uznaniowe za wykonywanie

zadań służbowych w zastępstwie strażaków przebywających na zwolnieniach lekarskich.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz nagród i zapomóg strażaków.

3.

Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu

rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż miesiąc kalendarzowy i nie dłużej niż 3

miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się od wielkości

środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń strażaków.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 93 ust. 1 pkt 1, 3 i 6, art. 100 ust. 1 oraz

art. 101 ust. 1.

1.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej sporządza roczne zestawienie zbiorcze

przyczyn przebywania strażaków na zwolnieniach lekarskich, które przekazuje ministrowi

właściwemu do spraw wewnętrznych w terminie do końca marca następnego roku.

2.

W zestawieniu, o którym mowa w ust. 1, wskazuje się łączny okres przebywania strażaków

na zwolnieniach lekarskich, z uwzględnieniem podziału na przyczyny wskazane w art.

105b ust. 2, 5 i 6, oraz średni okres przebywania strażaka na zwolnieniu lekarskim,

w tym średnią roczną liczbę godzin niewykonywania obowiązków przez strażaka.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zestawienia,

o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę zapewnienia przejrzystości informacji

zawartych w zestawieniu.

1.

Strażak może być skierowany do szkoły, na przeszkolenie lub na studia.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje

placówek, do których może być skierowany strażak, oraz należności pieniężne przysługujące

strażakom w przypadkach, o których mowa w ust. 1, a w szczególności

1)

uposażenie;

2)

inne świadczenia pieniężne wynikające z przepisów płacowych;

3)

wysokość dodatku służbowego;

4)

ryczałt finansowy na dojazdy do miejsca nauki;

5)

zasady odpłatności za noclegi i wyżywienie podczas nauki.

1.

Strażakowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego terminu

płatności 50% należnego uposażenia.

2.

W razie uchylenia zawieszenia w czynnościach służbowych, strażak otrzymuje zawieszoną

część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki tego uposażenia wprowadzone w okresie

zawieszenia, chyba że został zwolniony ze służby z powodu skazania prawomocnym wyrokiem

sądu albo ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby.

1.

Strażakowi tymczasowo aresztowanemu zawiesza się od najbliższego terminu płatności

50% ostatnio należnego uposażenia.

2.

W razie umorzenia postępowania karnego lub uniewinnienia prawomocnym wyrokiem sądu,

strażak otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki tego uposażenia

wprowadzone w okresie zawieszenia.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się w przypadku, gdy postępowanie karne umorzono z powodu

przedawnienia lub amnestii, a także w razie warunkowego umorzenia postępowania karnego.

1.

Strażakowi, który samowolnie opuścił miejsce pełnienia służby albo pozostaje poza

nim lub nie podejmuje służby, zawiesza się uposażenie od najbliższego terminu płatności.

Jeżeli strażak pobrał już za czas nieusprawiedliwionej nieobecności uposażenie, potrąceniu

podlega odpowiednia część uposażenia przy najbliższej wypłacie.

2.

W razie uznania nieobecności za usprawiedliwioną, wypłaca się strażakowi zawieszone

uposażenie, a w przypadku nieobecności nieusprawiedliwionej strażak traci za każdy

dzień nieobecności 1/30 część uposażenia miesięcznego.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w razie zawinionej niemożności pełnienia

przez strażaka obowiązków służbowych.

4.

Strażakowi, który rozpoczyna urlop bezpłatny w ciągu miesiąca kalendarzowego, przysługuje

uposażenie w wysokości 1/30 uposażenia miesięcznego za każdy dzień poprzedzający dzień

rozpoczęcia urlopu bezpłatnego. Jeżeli strażak pobrał już uposażenie za czas urlopu

bezpłatnego, potrąceniu podlega odpowiednia część uposażenia przy najbliższej wypłacie.

1.

Z uposażenia strażaka mogą być dokonywane potrącenia na podstawie sądowych i administracyjnych

tytułów wykonawczych oraz na podstawie przepisów szczególnych - na zasadach określonych

w przepisach o egzekucji sądowej lub postępowaniu egzekucyjnym w administracji albo

w innych przepisach szczególnych, jeżeli dalsze przepisy ustawy nie stanowią inaczej.

2.

Przez uposażenie, o którym mowa w ust. 1, rozumie się uposażenie zasadnicze, dodatki

do uposażenia, odprawę wymienioną w art. 99 oraz świadczenia określone w art. 97 i

101.

3.

(uchylony)

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, jednostki

organizacyjne właściwe do dokonywania potrąceń z uposażenia oraz tryb postępowania

w tych sprawach, z uwzględnieniem w szczególności

1)

podmiotów uprawnionych do dokonywania potrąceń;

2)

podstawy do dokonania potrąceń;

3)

sposobu postępowania z kwotami potrąconymi.

Przepisu art. 110 ust. 1 i 2 nie stosuje się do zaliczek pobieranych do rozliczenia,

a w szczególności na koszty podróży służbowej. Należności te potrąca się z uposażenia

w pełnej wysokości, niezależnie od potrąceń z innych tytułów.

Sprawy dotyczące roszczeń majątkowych o świadczenia pieniężne wynikające ze stosunku

służbowego strażaków rozstrzygają sądy pracy. Przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, dotyczące skutków niewykonania zobowiązań, stosuje się odpowiednio.

1

O przyjęcie do służby kandydackiej może ubiegać się, na podstawie dobrowolnego zgłoszenia,

osoba spełniająca wymagania, o których mowa w art. 28 ust. 1, po złożeniu zobowiązania

do pełnienia służby po ukończeniu nauki.

2.

Osoba przyjęta do służby kandydackiej odbywa naukę w wybranej szkole Państwowej Straży

Pożarnej.

3.

Osobie podejmującej naukę w szkole Państwowej Straży Pożarnej nadaje się stopień strażaka.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe zasady, warunki i tryb przyjmowania do służby kandydackiej;

2)

szczegółowe zasady i tryb nadawania stopni strażakom w służbie kandydackiej;

3)

przebieg służby kandydackiej oraz szczegółowe zasady i tryb opiniowania strażaków

w służbie kandydackiej.

1.

Strażak w służbie kandydackiej pełni służbę w systemie skoszarowanym.

2.

Strażak w służbie kandydackiej otrzymuje

1)

zakwaterowanie, umundurowanie, odzież specjalną i ekwipunek osobisty oraz wyżywienie

w naturze albo równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie;

2)

świadczenia pieniężne składające się z zasadniczej należności pieniężnej w wysokości

uzależnionej od roku nauki, dodatku za stopień i kosztów podróży przy przejazdach

na praktyki.

3.

Strażak w służbie kandydackiej może otrzymać

1)

nagrodę pieniężną lub rzeczową;

2)

zasiłek na utrzymanie rodziny.

4.

W razie śmierci strażaka w służbie kandydackiej, pozostałej po nim rodzinie przysługuje

1)

odprawa pośmiertna;

2)

zasiłek pogrzebowy.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

pracy i ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze

rozporządzenia, wysokość i szczegółowe zasady przyznawania świadczeń, o których mowa

w ust. 2-4.

1.

Strażak w służbie kandydackiej ma prawo do czasu wolnego w wymiarze i terminach wynikających

z planów i programów nauczania.

2.

Strażakowi w służbie kandydackiej przysługują, w zakresie wykonywanych przez niego

zadań, prawa strażaka określone w art. 21 i 57.

3

Do strażaków w służbie kandydackiej stosuje się odpowiednio przepisy art. 29-30, art.

61 ust. 1-5 i ust. 6 pkt 1, art. 67-69, art. 72 ust. 1 i 2, art. 73, art. 97b, art.

103 ust. 2 i 3 i art. 115-124n.

3a

Strażak w służbie kandydackiej, który w związku ze służbą doznał uszczerbku na zdrowiu

lub poniósł szkodę w mieniu, otrzymuje świadczenia odszkodowawcze w trybie i na zasadach

określonych dla strażaków. W razie śmierci strażaka w służbie kandydackiej w związku

ze służbą, świadczenia odszkodowawcze otrzymują pozostali po nim członkowie rodziny.

4.

Do strażaków w służbie kandydackiej, którzy zrezygnowali z nauki w szkole Państwowej

Straży Pożarnej lub którzy zostali z tej szkoły wydaleni, stosuje się art. 49.

Strażacy w służbie kandydackiej w Szkole Głównej Służby Pożarniczej tworzą samorząd

studencki, a w pozostałych szkołach - samorząd uczniowski. Organy samorządu są jedynym

reprezentantem strażaków w służbie kandydackiej.

1.

Strażaka w służbie kandydackiej zwalnia się ze służby w razie

1)

utraty obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego państwa;

2)

orzeczenia przez komisję lekarską niezdolności do służby;

3)

stwierdzenia w opinii służbowej nieprzydatności do służby;

4)

braku postępów w nauce.

2.

Strażaka w służbie kandydackiej można zwolnić ze służby na jego wniosek, w terminie

3 miesięcy od dnia złożenia wniosku.

1.

Strażaka w służbie kandydackiej wydala się ze służby w razie

1)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolności lub karę pozbawienia

praw publicznych;

2)

wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby.

2.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej może zezwolić na pozostanie w służbie

kandydackiej strażaka skazanego na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem

jej wykonania.

1.

Strażak po odbyciu służby kandydackiej zostaje mianowany strażakiem na stałe.

2.

Strażaka, po zakończeniu nauki w ramach służby kandydackiej, Komendant Główny Państwowej

Straży Pożarnej kieruje do służby stałej we wskazanej jednostce organizacyjnej Państwowej

Straży Pożarnej. Decyzja o skierowaniu do służby stałej określa w szczególności datę

rozpoczęcia tej służby w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia zakończenia

nauki.

3.

Zakończenie służby kandydackiej następuje z dniem mianowania na stałe, nie później

jednak niż z upływem 3 miesięcy od dnia zakończenia nauki.

4.

Wobec strażaka w służbie kandydackiej, w okresie od dnia zakończenia nauki w szkole

Państwowej Straży Pożarnej do dnia mianowania na stałe, nie mają zastosowania przepisy

art. 113 ust. 1-3.

5.

W razie niepodjęcia służby stałej w terminie wskazanym w skierowaniu, o którym mowa

w ust. 2, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, na umotywowany wniosek zainteresowanego,

może przywrócić termin do podjęcia służby stałej, jeżeli niepodjęcie służby nastąpiło

z przyczyn nieleżących po stronie zainteresowanego. W takim przypadku zakończenie

służby kandydackiej następuje z dniem podjęcia służby stałej, wskazanym w postanowieniu

o przywróceniu terminu.

6.

W razie niepodjęcia służby stałej w terminie wskazanym w skierowaniu, o którym mowa

w ust. 2, ani w terminie wskazanym, o którym mowa w ust. 5, stosuje się odpowiednio

art. 49 ust. 1.

1.

(uchylony)

2.

Okres nauki w szkołach pożarniczych przed utworzeniem Państwowej Straży Pożarnej wlicza

się do okresu służby strażaka na równi ze służbą kandydacką, pod warunkiem że okres

przerwy między zakończeniem nauki a podjęciem służby nie przekroczył 3 miesięcy.

1.

Strażak odpowiada dyscyplinarnie za zawinione, nienależyte wykonywanie obowiązków

służbowych oraz za czyny sprzeczne ze złożonym ślubowaniem.

2.

Strażak odpowiada dyscyplinarnie również za popełnione przestępstwa lub wykroczenia,

niezależnie od odpowiedzialności karnej.

1.

Przepisy art. 115 § 18 oraz art. 318 i 344 Kodeksu karnego mają odpowiednie zastosowanie do strażaków.

2.

Za czyn stanowiący wykroczenie, popełniony w wyniku wykonania polecenia służbowego,

strażak ponosi odpowiedzialność tylko dyscyplinarną, chyba że wykonując polecenie

służbowe umyślnie popełnia wykroczenie.

1.

Kary dyscyplinarne są następujące

1)

upomnienie;

2)

nagana;

3)

wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe;

4)

obniżenie stopnia;

5)

wydalenie ze służby.

2.

Wymierzenie kary, określonej w ust. 1 pkt 3 i 4, pozbawia możliwości awansowania strażaka

odpowiednio na wyższe stanowisko albo stopień przez okres roku od jej wykonania.

1.

Za przewinienie dyscyplinarne mniejszej wagi, nieuzasadniające wszczęcia postępowania

dyscyplinarnego, przełożony dyscyplinarny może wymierzyć karę upomnienia na piśmie,

nie później jednak niż przed upływem 3 miesięcy od powzięcia wiadomości o przewinieniu.

2.

Od kary upomnienia wymierzonej przez przełożonego dyscyplinarnego przysługuje ukaranemu

odwołanie do właściwej komisji dyscyplinarnej. W takim przypadku komisja nie może

orzec na niekorzyść ukaranego.

1.

Odpowiedzialność dyscyplinarna strażaka ustaje, jeżeli od czasu popełnienia przewinienia

dyscyplinarnego upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie dyscyplinarne,

odpowiedzialność dyscyplinarna ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu (przedawnienie

odpowiedzialności dyscyplinarnej).

1a.

W razie uchylenia prawomocnego rozstrzygnięcia przedawnienie biegnie od daty tego

uchylenia.

1b.

Orzeczona kara dyscyplinarna nie podlega wykonaniu, jeżeli od daty uprawomocnienia

się rozstrzygnięcia upłynęły 3 lata (przedawnienie wykonania kary).

2.

Jeżeli popełniony czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne

nie może nastąpić wcześniej niż przedawnienie przewidziane w przepisach Kodeksu karnego.

Przełożonym dyscyplinarnym strażaka jest właściwy przełożony uprawniony do mianowania

lub powołania.

1.

W sprawach dyscyplinarnych orzekają komisje dyscyplinarne

1)

dla strażaków pełniących służbę kandydacką

a)

w pierwszej instancji - komisja dyscyplinarna działająca przy Komendancie Szkoły Głównej

Służby Pożarniczej,

b)

w drugiej instancji - Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy Komendancie Głównym Państwowej

Straży Pożarnej;

2)

dla strażaków pełniących służbę przygotowawczą i strażaków mianowanych na stałe, z

wyjątkiem wymienionych w pkt 3

a)

w pierwszej instancji - komisje dyscyplinarne działające przy komendantach wojewódzkich

Państwowej Straży Pożarnej,

b)

w drugiej instancji - komisja, o której mowa w pkt 1 lit. b;

3)

dla strażaków pełniących służbę w Komendzie Głównej, Szkole Głównej Służby Pożarniczej

i jednostkach badawczo-rozwojowych

a)

w pierwszej instancji - komisja dyscyplinarna działająca przy Komendancie Głównym

Państwowej Straży Pożarnej,

b)

w drugiej instancji - komisja, o której mowa w pkt 1 lit. b;

4)

dla Komendanta Głównego i jego zastępców, komendantów wojewódzkich i ich zastępców,

komendantów szkół Państwowej Straży Pożarnej i ich zastępców, dyrektorów jednostek badawczo-rozwojowych

a)

w pierwszej instancji - komisja, o której mowa w pkt 1 lit. b,

b)

w drugiej instancji - Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy ministrze właściwym do

spraw wewnętrznych.

2.

Komisje dyscyplinarne, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, pkt 2 lit. a i pkt 3

lit. a, są powoływane na okres 4 lat przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej

i składają się z dziesięciu do trzynastu strażaków: odwoławcze komisje dyscyplinarne

są powoływane na okres 4 lat przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych i składają

się z dziesięciu do trzynastu strażaków.

2a.

Skład komisji dyscyplinarnej może być uzupełniony w każdym czasie. Przepisy ust. 3

i 3a stosuje się odpowiednio.

3.

Powołanie komisji dyscyplinarnych, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, następuje

po uzgodnieniu ich składu z ogólnokrajowymi organizacjami związkowymi.

3a.

W przypadku braku uzgodnienia, o którym mowa w ust. 3, albo niezaakceptowania kandydatury

w terminie 30 dni od dnia jej przedstawienia, przedstawia się niezwłocznie kolejną

kandydaturę. W przypadku nieuzgodnienia tej kandydatury w terminie 14 dni od dnia

jej przedstawienia, członka komisji dyscyplinarnej powołuje Komendant Główny Państwowej

Straży Pożarnej na wniosek komendanta, przy którym działa komisja dyscyplinarna, a

członka odwoławczej komisji dyscyplinarnej minister właściwy do spraw wewnętrznych

na wniosek Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej.

4.

Członkowie komisji dyscyplinarnych wybierają spośród siebie przewodniczącego i dwóch

zastępców.

5.

Członkowie komisji dyscyplinarnych są niezawiśli w zakresie orzecznictwa dyscyplinarnego

oraz nie są związani rozstrzygnięciami innych organów stosujących prawo, z wyjątkiem

prawomocnych wyroków sądowych.

1.

Komisja dyscyplinarna orzeka w składzie trzech członków, a odwoławcza komisja dyscyplinarna

w składzie pięciu członków.

2.

Skład orzekający komisji dyscyplinarnej i odwoławczej komisji dyscyplinarnej wyznacza

przewodniczący, a w razie jego nieobecności - zastępca.

3.

Składowi orzekającemu komisji dyscyplinarnej i odwoławczej komisji dyscyplinarnej

przewodniczy przewodniczący lub zastępca.

1.

Oskarżycielem w postępowaniu dyscyplinarnym jest rzecznik dyscyplinarny.

2.

Rzecznika dyscyplinarnego wyznacza w danej sprawie komendant, przy którym działa komisja

dyscyplinarna pierwszej instancji, spośród oficerów pełniących służbę w kierowanej

przez niego jednostce organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, z zastrzeżeniem ust.

3.

3.

W przypadku, o którym mowa w art. 121 ust. 1 pkt 4 lit. a, rzecznika dyscyplinarnego

wyznacza minister właściwy do spraw wewnętrznych.

1.

Rzecznik dyscyplinarny składa wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego na

żądanie przełożonego dyscyplinarnego, po uprzednim przeprowadzeniu czynności sprawdzających.

2.

Rzecznik dyscyplinarny jest związany wskazaniami przełożonego dyscyplinarnego.

1.

Obwiniony ma prawo korzystania z pomocy obrońcy.

2.

Obrońcą w postępowaniu dyscyplinarnym może być wskazany przez obwinionego strażak,

adwokat albo radca prawny. Obrońca jest uprawniony do reprezentowania obwinionego

w granicach udzielonego pełnomocnictwa.

1.

Komisja dyscyplinarna wydaje orzeczenie po przeprowadzeniu rozprawy oraz po wysłuchaniu

głosów rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego lub jego obrońcy.

2.

Po otrzymaniu wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przewodniczący komisji

wyznacza termin rozprawy i zawiadamia o nim rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego

oraz obrońcę, a w razie potrzeby wzywa świadków i biegłych.

3.

Postępowanie dyscyplinarne w pierwszej instancji powinno być zakończone w terminie

30 dni od dnia wpływu wniosku. W uzasadnionych przypadkach postępowanie może być przedłużone

na czas oznaczony.

4.

Nieusprawiedliwione niestawiennictwo rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego lub jego

obrońcy nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.

Jeżeli w toku rozprawy zostanie ujawnione inne przewinienie oprócz objętego wnioskiem

o wszczęcie postępowania, komisja może wydać co do tego przewinienia orzeczenie tylko

za zgodą rzecznika dyscyplinarnego i obwinionego lub jego obrońcy; w razie braku zgody

przełożony dyscyplinarny może żądać złożenia odrębnego wniosku o wszczęcie postępowania

dyscyplinarnego.

W razie rozwiązania stosunku służbowego w toku postępowania dyscyplinarnego, postępowanie

toczy się nadal.

1.

Uzasadnienie orzeczenia komisji dyscyplinarnej sporządza się na piśmie w terminie

7 dni od dnia ogłoszenia orzeczenia.

2.

Orzeczenie, wraz z uzasadnieniem, doręcza się rzecznikowi dyscyplinarnemu i obwinionemu

lub jego obrońcy.

3.

Orzeczenie dyscyplinarne można podać do publicznej wiadomości po jego uprawomocnieniu

się, na podstawie uchwały komisji dyscyplinarnej.

Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej wydanego w pierwszej instancji przysługuje odwołanie

obwinionemu lub jego obrońcy i rzecznikowi dyscyplinarnemu. Odwołanie powinno być

rozpoznane w terminie 7 dni od dnia jego wpływu do odwoławczej komisji dyscyplinarnej.

1.

Koszty funkcjonowania komisji dyscyplinarnej ponosi Skarb Państwa. O kosztach postępowania

dyscyplinarnego orzeka komisja dyscyplinarna.

1a.

Koszty obrońcy z wyboru ponosi obwiniony. W razie uniewinnienia albo umorzenia postępowania

o kosztach obrony rozstrzyga komisja dyscyplinarna.

2.

Do ustalania kosztów postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy

o kosztach sądowych w sprawach karnych.

1.

Po uprawomocnieniu się orzeczenia przewodniczący komisji dyscyplinarnej lub jego zastępca

przesyła odpis orzeczenia Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej oraz przełożonemu

dyscyplinarnemu.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do informacji o ukaraniu przez przełożonego

dyscyplinarnego w trybie art. 118 ust. 1.

1.

Odpis prawomocnego orzeczenia skazującego na karę dyscyplinarną dołącza się do akt

osobowych ukaranego.

1a.

Ukaranie uważa się za niebyłe, jeżeli od wykonania albo przedawnienia wykonania kary

1)

upłynął rok w przypadku kary, o której mowa w art. 117 ust. 1 pkt 1,

2)

upłynęły 3 lata w przypadku kar, o których mowa w art. 117 ust. 1 pkt 2-4,

3)

upłynęło 5 lat w przypadku kary, o której mowa w art. 117 ust. 1 pkt 5,

jeśli w tym okresie nie wydano przeciwko ukaranemu innego orzeczenia skazującego.

2.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, na wniosek ukaranego, zarządza usunięcie

odpisu orzeczenia o ukaraniu z akt osobowych w przypadkach, o których mowa w ust.

1a.

Na orzeczenie kończące postępowanie dyscyplinarne w drugiej instancji stronie przysługuje

skarga do sądu administracyjnego.

1.

O wznowienie postępowania dyscyplinarnego może wystąpić ukarany lub jego obrońca,

przełożony dyscyplinarny albo minister właściwy do spraw wewnętrznych.

2.

Wznowienie postępowania dyscyplinarnego na niekorzyść ukaranego może nastąpić, jeżeli

umorzenie postępowania lub wydanie orzeczenia nastąpiło wskutek przestępstwa albo

jeżeli w ciągu 5 lat od umorzenia lub wydania orzeczenia wyjdą na jaw nowe okoliczności

lub dowody, które mogą uzasadniać skazanie lub wymierzenie kary surowszej.

3.

Wznowienie postępowania na korzyść ukaranego może nastąpić, jeżeli wyjdą na jaw nowe

okoliczności lub dowody, które mogą uzasadniać uniewinnienie lub wymierzenie kary

łagodniejszej.

4.

W razie śmierci ukaranego wniosek o wznowienie postępowania mogą złożyć jego małżonek,

krewni w linii prostej, rodzeństwo, przysposabiający lub przysposobiony oraz rzecznik

dyscyplinarny.

Organy powołane do orzekania w sprawach o wykroczenia zawiadamiają właściwego przełożonego

dyscyplinarnego o wymierzeniu kary strażakowi.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółową

organizację komisji dyscyplinarnych oraz szczegółowe zasady wykonywania kar dyscyplinarnych.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale, w zakresie postępowania dyscyplinarnego

stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

(pominięty)

1.

Z chwilą utworzenia Państwowej Straży Pożarnej zostają rozwiązane jednostki organizacyjne

ochrony przeciwpożarowej oraz zniesione stanowiska, o których mowa w art. 2 dekretu z dnia 27 grudnia 1974 r. o służbie funkcjonariuszy pożarnictwa

(Dz. U. poz. 321, z 1975 r. poz. 106, z 1988 r. poz. 132 oraz z 1990 r. poz. 198).

2.

(pominięty)

(pominięty)

(uchylony)

1.

Dotychczasowi funkcjonariusze pożarnictwa stają się strażakami Państwowej Straży Pożarnej,

jeżeli w ciągu 1 miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy wyrażą na to pisemną

zgodę.

2.

Strażacy, o których mowa w ust. 1, zachowują ciągłość służby.

2a.

Do ciągłości służby, o której mowa w ust. 2, zalicza się okresy nauki w szkołach pożarniczych.

3.

Funkcjonariusze pożarnictwa, którzy nie podejmą służby w Państwowej Straży Pożarnej,

zwalniani są z zachowaniem uprawnień przewidzianych w dekrecie z dnia 27 grudnia 1974 r. o służbie funkcjonariuszy pożarnictwa, chyba że nabyli uprawnienia do zwolnienia ze służby na korzystniejszych warunkach.

4.

Funkcjonariusze pożarnictwa, o których mowa w ust. 3, nabywają prawo do dodatku wyrównawczego

na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami

stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładów pracy oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. z 1990 r. poz. 19, 59 i 298 oraz z 1991 r. poz. 372).

5.

Wydatki z tytułu świadczeń finansowych dla dotychczasowych funkcjonariuszy pożarnictwa

zwalnianych z przyczyn, o których mowa w ust. 3, pokrywane są ze środków dotychczasowych

pracodawców.

6.

Strażacy, o których mowa w ust. 1, niepowołani lub niemianowani na stanowiska służbowe

w Państwowej Straży Pożarnej do dnia 30 czerwca 1999 r., tracą status strażaka Państwowej

Straży Pożarnej z upływem tego terminu. Przepis art. 55 stosuje się odpowiednio.

7.

Okres zatrudnienia strażaków, o których mowa w ust. 1, w jednostkach ochrony przeciwpożarowej

lub na stanowiskach, na których wykonywali czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej

od dnia 1 lutego 1992 r.

1)

do dnia powołania lub mianowania na stanowiska służbowe w Państwowej Straży Pożarnej,

nie dłużej jednak niż do upływu terminu określonego w ust. 6, traktuje się jako służbę

w Państwowej Straży Pożarnej;

2)

niepowołanych lub niemianowanych na stanowiska służbowe w Państwowej Straży Pożarnej,

do zakończenia tego okresu, nie dłużej jednak niż do upływu terminu określonego w

ust. 6, traktuje się jako służbę w Państwowej Straży Pożarnej wyłącznie w rozumieniu

przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa,

Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.

8.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej stwierdza zakończenie okresu zatrudnienia

strażaków, o których mowa w ust. 7 pkt 2, traktowanego jako służba w Państwowej Straży

Pożarnej.

9.

Decyzję, o której mowa w ust. 8, traktuje się dla celów emerytalnych jak decyzję o

zwolnieniu ze służby w Państwowej Straży Pożarnej.

10.

Strażakom, o których mowa w ust. 7 pkt 2, wysokość uposażenia dla celów emerytalnych

ustala Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, przyjmując za podstawę uposażenie

strażaka Państwowej Straży Pożarnej w stawkach obowiązujących w dniu kończącym okres

zatrudnienia traktowany jako służba w Państwowej Straży Pożarnej, przysługujące na

stanowisku porównywalnym do stanowiska zajmowanego w dniu kończącym ten okres.

11.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki ustalania uposażenia przyjmowanego za podstawę wymiaru świadczeń emerytalnych

strażaków, którzy nie zostali powołani lub mianowani na stanowiska służbowe w Państwowej

Straży Pożarnej.

(pominięty)

(pominięty)

(pominięty)

(pominięty)

Z chwilą wejścia w życie ustawy traci moc dekret z dnia 27 grudnia 1974 r. o służbie funkcjonariuszy pożarnictwa

(Dz. U. poz. 321, z 1975 r. poz. 106, z 1988 r. poz. 132 oraz z 1990 r. poz. 198), z wyjątkiem art. 32 ust. 1 pkt 6, art. 39 ust. 2 i art. 40, które tracą moc z chwilą

utworzenia Państwowej Straży Pożarnej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1992 r.