Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zasadach zbywania mieszkań będących własnością przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem Skarbu Państwa, państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością Skarbu Państwa

1.

Ustawa reguluje zasady i tryb zbywania mieszkań wchodzących w skład budynków mieszkalnych,

będących własnością przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem

Skarbu Państwa, państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością

Skarbu Państwa, osobom uprawnionym, na warunkach preferencyjnych.

2.

Mieszkania, o których mowa w ust. 1, nie wchodzą w skład przedsiębiorstwa w rozumieniu

art. 55.

2a

Ustawa dotyczy także zbywców, o których mowa w art. 2 pkt 1, będących w likwidacji

lub upadłości.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

zbywcy - należy przez to rozumieć

a

przedsiębiorstwa państwowe,

b

spółki handlowe, w odniesieniu do których Skarb Państwa jest podmiotem dominującym

w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów

finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1382, z późn. zm., z wyłączeniem Polskich Kolei Państwowych Spółki Akcyjnej,

c

inne państwowe osoby prawne, z wyłączeniem Agencji Mienia Wojskowego;

1a

poprzedniku prawnym zbywcy - należy przez to rozumieć podmioty, o których mowa w art.

1 ust. 1

a)

jeżeli budynki mieszkalne, które stanowiły ich własność, zostały wniesione jako wkład

niepieniężny do spółki handlowej albo wyposażono w nie przedsiębiorstwa państwowe

lub inną państwową osobę prawną będącą zbywcą,

b)

które uczestniczyły na podstawie umowy w ponoszeniu kosztów budowy budynków mieszkalnych

stanowiących własność zbywcy,

c

których pracownicy uzyskali prawo najmu mieszkania zakładowego lub decyzję administracyjną

o przydziale mieszkania w budynkach mieszkalnych stanowiących własność zbywcy i nadal

zamieszkują w nim jako najemcy;

2

osobie uprawnionej - należy przez to rozumieć

a)

najemcę, zajmującego mieszkanie na podstawie umowy najmu zawartej na czas nieoznaczony

lub decyzji administracyjnej o przydziale; za osobę uprawnioną uznaje się także pracownika

zbywcy albo poprzednika prawnego zbywcy, z którym przed dniem 12 listopada 1994 r.

zawarto umowę najmu na czas oznaczony związaną ze stosunkiem pracy,

b)

stale zamieszkałych z najemcą w chwili jego śmierci, małżonka, zstępnego, wstępnego,

rodzeństwo, osobę go przysposabiającą albo przez niego przysposobioną oraz osobę pozostającą

we wspólnym gospodarstwie domowym;

3)

mieszkaniu - należy przez to rozumieć

a)

lokal mieszkalny - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1892) będący własnością zbywcy lub będący we władaniu państwowej osoby prawnej, która wykonuje

prawo własności na rzecz Skarbu Państwa,

b)

zabudowaną jednorodzinnym budynkiem mieszkalnym nieruchomość gruntową, będącą własnością

zbywcy lub oddaną mu w użytkowanie wieczyste; działka nie powinna przekraczać rozmiarów

niezbędnych do prawidłowego i racjonalnego korzystania z budynku i urządzeń z nimi

związanych.

1.

Mieszkania, których najemcami są osoby uprawnione, mogą być zbywane wyłącznie, pod

rygorem nieważności, na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

2.

Zbycie nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym na rzecz innych osób niż osoby

uprawnione nie może nastąpić z pominięciem przysługującego tym osobom pierwszeństwa

w nabyciu lokali mieszkalnych położonych w tym budynku.

1.

Jeżeli w procesach przekazywania jednostkom samorządu terytorialnego, likwidacji,

zbywania, komercjalizacji, prywatyzacji lub upadłości mieszkanie, w rozumieniu art.

2 pkt 3 ustawy nowelizowanej w art. 3, przestało być mieszkaniem zakładowym przedsiębiorstwa

państwowego, państwowej osoby prawnej lub innej państwowej jednostki organizacyjnej

albo spółki handlowej, w odniesieniu do której Skarb Państwa był podmiotem dominującym

w rozumieniu przepisów o publicznym obrocie papierami wartościowymi, osobie fizycznej

zajmującej to mieszkanie w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie umowy

najmu albo decyzji administracyjnej o jego przydziale przysługuje prawo pierwokupu

tego mieszkania, z zastrzeżeniem art. 5.

2.

Prawo pierwokupu, o którym mowa w ust. 1, przysługuje, jeżeli w procesach przekształceniowych

wymienionych w ust. 1

1)

zostało naruszone prawo osoby określonej w ust. 1 do nabycia zajmowanego przez nią

mieszkania, a w szczególności prawo pierwszeństwa, o którym mowa w art. 4 ustawy nowelizowanej

w art. 3, lub

2)

naruszono interes prawny osoby fizycznej określonej w ust. 1.

3.

Prawo pierwokupu, o którym mowa w ust. 1, jest niezależne od przysługujących na zasadach

ogólnych roszczeń odszkodowawczych.

4.

Naruszenie prawa lub interesu prawnego, o którym mowa w ust. 2, powinno zostać stwierdzone

prawomocnym orzeczeniem sądu. Postępowanie w tej sprawie jest wolne od opłat sądowych.

5.

Prawo pierwokupu, o którym mowa w ust. 1, przysługuje także osobie bliskiej, w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie

gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego

(Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266), w stosunku do osoby określonej w ust. 1, której przysługuje prawo wstąpienia w stosunek

najmu mieszkania na podstawie odrębnych przepisów.

6.

W przypadku wykonania prawa pierwokupu, o którym mowa w ust. 1, zbycie mieszkania

następuje na warunkach i po cenie, na jakich nieruchomości zostały nabyte przez zbywcę,

powiększonej o wartość poczynionych przez niego nakładów koniecznych. Cena podlega

waloryzacji według zasad określonych w przepisach o gospodarce nieruchomościami. Na

wniosek nabywcy mieszkania cena może być rozłożona na raty płatne w okresie do 10

lat.

7.

Prawo pierwokupu, o którym mowa w ust. 1, wygasa, jeżeli w okresie 3 lat, licząc od

dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, nie wniesiono pozwu o stwierdzenie naruszenia

prawa lub interesu prawnego, o którym mowa w ust. 2.

8.

W przypadku różnicy pomiędzy ceną sprzedaży mieszkania na rzecz osoby uprawnionej

a wartością rynkową tego mieszkania, na wniosek zbywcy realizującego prawo pierwokupu,

podmiot, który naruszył prawo pierwszeństwa w nabyciu mieszkania lub jego następca

prawny, wypłaci zbywcy odszkodowanie w wysokości odpowiadającej tej różnicy. W razie

sporu co do wysokości odszkodowania sprawę rozstrzyga sąd, a zapłacie podlega część

niesporna.

9.

Z chwilą ustanowienia odrębnej własności w nieruchomościach stanowiących własność

osoby prawnej lub fizycznej, która nabyła nieruchomości wskazane w ust. 1, hipoteki

obciążające te nieruchomości w dniu wejścia w życie ustawy wygasają.

10.

W przypadku, o którym mowa w ust. 9, właściciel nieruchomości obciąży hipoteką inną

nieruchomość stanowiącą jego własność, w celu zabezpieczenia wierzytelności poprzednio

zabezpieczonej hipoteką, która wygasła.

11.

Osoba uprawniona z tytułu pierwokupu nabywa mieszkanie, o którym mowa w ust. 1, wolne

od obciążeń hipotecznych.

1.

W stosunku do mieszkań przeznaczonych przez zbywcę na sprzedaż, osobie uprawnionej

przysługuje prawo pierwszeństwa w nabyciu mieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1774 i 1777) na zasadach preferencyjnych, o których mowa w art. 6.

2.

(uchylony)

3.

Zbywca może także sprzedać mieszkanie na wniosek osoby uprawnionej według zasad określonych

w ust. 1.

4

Prawo pierwszeństwa przysługuje również osobie bliskiej, która uzyskała prawo najmu

w zamian za mieszkanie dotychczas zajmowane w dniu śmierci pracownika lub byłego pracownika

zbywcy; uprawnienie to przysługuje tylko jednej osobie bliskiej i tylko przy nabyciu

jednego mieszkania.

1.

Na pisemny wniosek aktualnego najemcy mieszkania zakładowego bądź poprzednika prawnego,

będącego osobą uprawnioną w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy wymienionej w art. 3, w

brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, spółka handlowa,

w odniesieniu do której Skarb Państwa nie jest podmiotem dominującym w rozumieniu

przepisów o publicznym obrocie papierami wartościowymi, jest zobowiązana sprzedać

tej osobie mieszkanie na zasadach preferencyjnych, o których mowa w art. 6 ustawy

wymienionej w art. 3, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, w przypadku gdy kiedykolwiek w okresie od dnia 7 lutego 2001 r. do dnia poprzedzającego

wejście w życie niniejszej ustawy Skarb Państwa był w odniesieniu do tej spółki podmiotem

dominującym.

2.

Prawo żądania sprzedania mieszkania przez spółkę handlową, o której mowa w ust. 1,

przysługuje osobom uprawnionym, którym nie zaproponowano pisemnie, zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań będących własnością

przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem Skarbu Państwa,

państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością Skarbu Państwa

(Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 24 i Nr 102, poz. 1118 oraz z 2004 r. Nr 141, poz. 1492), prawa pierwszeństwa w nabyciu ich mieszkania na zasadach i w trybie określonym w

tej ustawie w okresie, kiedy im to prawo przysługiwało, tj. zanim mieszkania te stały

się własnością spółki handlowej, w odniesieniu do której Skarb Państwa nie był już

podmiotem dominującym.

3.

W razie kwestionowania przez spółkę handlową prawa, o którym mowa w ust. 2, sprawę

rozstrzyga sąd. Postępowanie w tej sprawie jest wolne od opłat sądowych.

4.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, wygasa, jeżeli wniosek o nabycie mieszkania nie

zostanie złożony w terminie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

5.

W przypadku różnicy pomiędzy ceną sprzedaży mieszkania na rzecz osoby uprawnionej

a wartością rynkową tego mieszkania, na wniosek zbywcy realizującego wniosek o nabycie,

podmiot, który naruszył prawo pierwszeństwa w nabyciu mieszkania, lub jego następca

prawny wypłaci zbywcy odszkodowanie w wysokości odpowiadającej tej różnicy. W razie

sporu co do wysokości odszkodowania sprawę rozstrzyga sąd, a zapłacie podlega część

niesporna.

6.

Z chwilą ustanowienia odrębnej własności lokali mieszkalnych w nieruchomościach stanowiących

własność osoby prawnej lub osoby fizycznej, która nabyła nieruchomość wskazaną w ust.

1 lub 5, hipoteki obciążające te nieruchomości w dniu wejścia w życie ustawy wygasają.

7.

W przypadkach, o których mowa w ust. 6, właściciel zbywanej nieruchomości obciąży

hipoteką inną nieruchomość, stanowiącą jego własność, w celu zabezpieczenia wierzytelności

poprzednio zabezpieczonej hipoteką, która wygasła.

8.

Osoba uprawniona, o której mowa w ust. 1, nabywa nieruchomości, o których mowa w ust.

1 lub 5, wolne od obciążeń hipotecznych.

1

O przeznaczeniu na sprzedaż mieszkań zbywca zawiadamia na piśmie osoby uprawnione,

wyznaczając trzymiesięczny termin do złożenia pisemnego oświadczenia o zamiarze nabycia

lokalu mieszkalnego, liczony od dnia doręczenia zawiadomienia osobie zainteresowanej.

2.

Wykazy mieszkań przeznaczonych na sprzedaż są wywieszane w siedzibach jednostek organizacyjnych

zbywcy prowadzących ich sprzedaż, na okres nie krótszy niż trzy miesiące.

3.

W razie niezłożenia oświadczenia w terminie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy

dotyczące przekazania mieszkań, określone w ustawie z dnia 12 października 1994 r. o zasadach przekazywania zakładowych budynków

mieszkalnych przez przedsiębiorstwa państwowe

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1381).

Do spraw wszczętych i niezakończonych zawarciem umowy sprzedaży mieszkania przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy niniejszej ustawy.

1

Sprzedaży mieszkania dokonuje się po cenie ustalonej na zasadach określonych w ustawie o gospodarce nieruchomościami łącznie pomniejszonej o

1

6% za każdy rok pracy osoby uprawnionej,

2)

3% za każdy rok najmu tego mieszkania

- przy czym łączna obniżka nie może przekraczać 95% ceny sprzedaży mieszkania.

2

Do okresu pracy, od którego zależy pomniejszenie ceny sprzedaży, wlicza się również

okres pracy w podmiotach utworzonych z zakładów i jednostek organizacyjnych wydzielonych

z przedsiębiorstw po dniu 1 sierpnia 1990 r. oraz okresy pracy w przedsiębiorstwie

państwowym lub jednostce organizacyjnej, które wykonywały lub nadal wykonują zadania

na rzecz zbywcy lub jego poprzednika prawnego.

3

Na wniosek osoby, o której mowa w art. 2 pkt 2 lit. b, uwzględnia się, zamiast zaliczonego

jej okresu pracy lub najmu, okres pracy lub najmu najemcy, jeżeli jest korzystniejszy.

4

Jeśli osobą uprawnioną jest emeryt, rencista lub wdowa (wdowiec) po nim (po niej),

cena nabycia mieszkania ustalana jest na 5% jego wartości.

W ustawie z dnia 21 czerwca 1990 r. o zwrocie korzyści uzyskanych niesłusznie kosztem

Skarbu Państwa lub innych państwowych osób prawnych

(Dz. U. Nr 44, poz. 255, z 1991 r. Nr 75, poz. 331 oraz z 1993 r. Nr 16, poz. 67 i Nr 134, poz. 647) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 1 w pkt 5 na końcu kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się

nowy pkt 6 w brzmieniu

„

6)

w sprawach dotyczących sprzedaży budynków i lokali mieszkalnych

a)

najemca, którego interes prawny został naruszony,

b)

organizacja społeczna reprezentująca tego najemcę.

”

;

2)

w art. 2a i art. 3a wyrazy „art. 2 ust. 1 pkt 1-4” zastępuje się wyrazami „art. 2

ust. 1 pkt 1-4 i pkt 6”.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

(pominięte)

W ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu

Państwa

(Dz. U. z 1995 r. Nr 57, poz. 299 i Nr 101, poz. 504, z 1996 r. Nr 59, poz. 268, Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 54, poz. 349 i Nr 79, poz. 484, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 49, poz. 484 oraz z 2000 r. Nr 6, poz. 70, Nr 12, poz. 136, Nr 48, poz. 550 i Nr 122, poz. 1323) art. 42 otrzymuje brzmienie

„

Art. 42.

1.

Agencja może przeznaczyć do sprzedaży najemcom domy, lokale mieszkalne i budynki gospodarcze

wraz z niezbędnymi gruntami.

2.

Sprzedaż następuje przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań będących własnością

przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem Skarbu Państwa,

państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością Skarbu Państwa

(Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 24), z wyjątkiem art. 5 tej ustawy i z zastrzeżeniem ust. 3-4.

3.

Okresem pracy i najmu, od którego zależy pomniejszenie ceny sprzedaży, jest okres

pracy i najmu w przedsiębiorstwach, o których mowa w art. 2a, lub okres pracy i najmu

w zlikwidowanym zakładzie pracy, którego mienie zostało przejęte przez przedsiębiorstwa,

o których mowa w art. 2a.

4.

Na wniosek osoby, która w chwili śmierci najemcy stale z nim mieszkała, cenę sprzedaży

mieszkania pomniejsza się, uwzględniając, zamiast okresu pracy i najmu tej osoby,

okres pracy i najmu zmarłego najemcy, ustalony według zasad określonych w ust. 3.

5.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 4, przysługuje stale zamieszkałym z najemcą zstępnym,

wstępnym, pełnoletniemu rodzeństwu najemcy, osobom go przysposabiającym albo przez

niego przysposobionym oraz osobie, która pozostawała z nim we wspólnym pożyciu małżeńskim.

6.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do sprzedaży ogródków przydomowych położonych

na obszarach przeznaczonych na cele rolne i garaży osobom, które z nich korzystają.

”

W ustawie z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. Nr 86, poz. 433, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 6, poz. 31, Nr 80, poz. 506 i Nr 106, poz. 678, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 86, poz. 964 i Nr 93, poz. 1063 oraz z 2000 r. Nr 6, poz. 70 i Nr 48, poz. 550) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 23 w ust. 2 na końcu zdania skreśla się wyrazy „uprawnieni do wojskowej renty

rodzinnej”;

2)

w art. 56 w ust. 1

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

pracownikom wojska lub byłym pracownikom wojska, z wyjątkiem pracowników, którym przydzielono

lokal mieszkalny na czas pracy na określonym stanowisku,

”

b)

po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

osobom innym, niż wymienione w pkt 1 i 2, które zajmują lokal mieszkalny na podstawie

decyzji o przydziale lokalu lub umowy najmu na czas nie oznaczony,

”

c)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

w razie śmierci osób, o których mowa w pkt 2, ich zstępnym, wstępnym, pełnoletniemu

rodzeństwu, osobom przyspasabiającym albo przysposobionym oraz osobie, która pozostawała

we wspólnym pożyciu małżeńskim, o ile w chwili śmierci mieszkały stale z pracownikiem

lub byłym pracownikiem.

”

;

3)

w art. 58

a)

w ust. 1 skreśla się zdanie drugie,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Cenę sprzedaży dla osoby uprawnionej pomniejsza się o

1)

6% za każdy rok podlegający zaliczeniu do wysługi lat, od której uzależniona jest

wysokość uposażenia według stopnia wojskowego,

2)

3% za każdy rok zajmowania kwatery (lokalu mieszkalnego) na podstawie decyzji o przydziale

lub umowy najmu

- przy czym łączna obniżka nie może przekroczyć 95% tej ceny.

”

,

c)

skreśla się ust. 2a,

d)

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Kwota odpowiadająca wysokości pomniejszenia, o którym mowa w ust. 2, nie może być

niższa niż 75% ceny sprzedaży, z tym że do czasu spełnienia przez żołnierza warunków

uzyskania świadczeń emerytalnych kwota ta podlega zabezpieczeniu.

4.

Dla osób, o których mowa w art. 23 ust. 1 i 2 oraz w art. 56 ust. 1 pkt 1, przyjmuje

się wysługę lat ustaloną na dzień zwolnienia z zawodowej służby wojskowej lub śmierci

żołnierza zawodowego.

”

;

4)

art. 59 otrzymuje brzmienie

„

Art. 59.

1.

W przypadku nabycia lokalu przez osoby o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 3 cenę

ustaloną na podstawie wartości rynkowej wyszacowanej przez rzeczoznawcę pomniejsza

się o ulgi, jakie stosuje się przy sprzedaży najemcom mieszkań zakładowych na podstawie

przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań będących własnością

przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem Skarbu Państwa,

państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością Skarbu Państwa

(Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 24).

2.

Dla potrzeb stosowania ustawy, o której mowa w ust. 1, za okres pracy, od którego

jest uzależniona wysokość ulgi przyjmuje się okres pracy pracownika wojska w jednostce

organizacyjnej Sił Zbrojnych.”

”

;

1.

Mieszkanie stanowiące własność Skarbu Państwa, będące w trwałym zarządzie jednostki

organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, może być zbyte osobie uprawnionej na

jej wniosek po cenie pomniejszonej stosownie do art. 6.

2

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, wygasa, jeśli wniosek o nabycie nie zostanie

złożony organowi reprezentującemu Skarb Państwa do dnia 31 grudnia 2008 r.

2a

Po otrzymaniu wniosku organ, o którym mowa w ust. 2, wydaje decyzję o wygaśnięciu

trwałego zarządu w stosunku do nieruchomości lub jej części, której dotyczy wniosek.

3

Przepisy ust. 1 i 2 mają zastosowanie także do Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy

Państwowe.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Agencja może przeznaczyć do sprzedaży najemcom domy, lokale mieszkalne i budynki gospodarcze

wraz z niezbędnymi gruntami.

2.

Sprzedaż następuje przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań będących własnością

przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem Skarbu Państwa,

państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością Skarbu Państwa

(Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 24), z wyjątkiem art. 5 tej ustawy i z zastrzeżeniem ust. 3-4.

3.

Okresem pracy i najmu, od którego zależy pomniejszenie ceny sprzedaży, jest okres

pracy i najmu w przedsiębiorstwach, o których mowa w art. 2a, lub okres pracy i najmu

w zlikwidowanym zakładzie pracy, którego mienie zostało przejęte przez przedsiębiorstwa,

o których mowa w art. 2a.

4.

Na wniosek osoby, która w chwili śmierci najemcy stale z nim mieszkała, cenę sprzedaży

mieszkania pomniejsza się, uwzględniając, zamiast okresu pracy i najmu tej osoby,

okres pracy i najmu zmarłego najemcy, ustalony według zasad określonych w ust. 3.

5.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 4, przysługuje stale zamieszkałym z najemcą zstępnym,

wstępnym, pełnoletniemu rodzeństwu najemcy, osobom go przysposabiającym albo przez

niego przysposobionym oraz osobie, która pozostawała z nim we wspólnym pożyciu małżeńskim.

6.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do sprzedaży ogródków przydomowych położonych

na obszarach przeznaczonych na cele rolne i garaży osobom, które z nich korzystają.

1.

W przypadku nabycia lokalu przez osoby o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 3 cenę

ustaloną na podstawie wartości rynkowej wyszacowanej przez rzeczoznawcę pomniejsza

się o ulgi, jakie stosuje się przy sprzedaży najemcom mieszkań zakładowych na podstawie

przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań będących własnością

przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem Skarbu Państwa,

państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością Skarbu Państwa

(Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 24).

2.

Dla potrzeb stosowania ustawy, o której mowa w ust. 1, za okres pracy, od którego

jest uzależniona wysokość ulgi przyjmuje się okres pracy pracownika wojska w jednostce

organizacyjnej Sił Zbrojnych.”

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2015 r.