Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 kwietnia 2016 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego i Służbie Wywiadu Wojskowego, orzekania o inwalidztwie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego oraz emerytów i rencistów Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego

Rozporządzenie określa

1)

właściwość i tryb postępowania wojskowych komisji lekarskich w sprawach orzekania

o zdolności fizycznej i psychicznej do służby w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, zwanej

dalej „SKW”, i Służbie Wywiadu Wojskowego, zwanej dalej „SWW”;

2)

właściwość i tryb postępowania wojskowych komisji lekarskich w sprawach uznania funkcjonariusza

SKW i SWW, zwanego dalej „funkcjonariuszem”, funkcjonariusza zwolnionego ze służby,

emeryta i rencisty policyjnego za inwalidę oraz uznania go za niezdolnego do samodzielnej

egzystencji, a także związku śmierci funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego

ze służby, emeryta i rencisty policyjnego ze służbą;

3)

właściwość i tryb kontroli prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby

z powodu choroby;

4)

właściwość i tryb kontroli prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

5)

wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do służby w SKW i

SWW;

6)

tryb kierowania do wojskowych komisji lekarskich;

7)

szczegółowe warunki orzekania w sprawach, o których mowa w pkt 1-4;

8)

właściwość organów i tryb uchylania orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w ramach

nadzoru.

Użyte w rozporządzeniu skróty oznaczają

1)

ustawa - ustawę z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego

oraz Służby Wywiadu Wojskowego;

2)

członka rodziny - członka rodziny, o którym mowa w art. 12 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących

w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową

(Dz. U. z 2014 r. poz. 213 i 1822).

1.

Do orzekania w sprawach, o których mowa w § 1, są właściwe

1)

rejonowe wojskowe komisje lekarskie w Bydgoszczy, Ełku, Krakowie, Lublinie, Łodzi,

Szczecinie, Warszawie, Wrocławiu i Żaganiu oraz Rejonowa Wojskowa Komisja Morsko-Lekarska

w Gdańsku,

2)

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska

- zwane dalej „wojskowymi komisjami lekarskimi”.

2.

Właściwość miejscową wojskowych komisji lekarskich ustala się

1)

w stosunku do kandydatów do służby w SKW lub SWW - ze względu na miejsce ich zamieszkania

albo siedzibę jednostki organizacyjnej, w której mają zamiar pełnić służbę;

2)

w stosunku do emerytów i rencistów policyjnych - ze względu na miejsce ich zamieszkania.

Do rejonowych wojskowych komisji lekarskich, stosownie do ich właściwości miejscowej,

należy orzekanie w stosunku do

1)

funkcjonariuszy w sprawach, o których mowa w § 1 pkt 1-4;

2)

kandydatów do służby w SKW i SWW w sprawach orzekania o zdolności do tej służby;

3)

emerytów i rencistów policyjnych w sprawach, o których mowa w § 1 pkt 2 i 4.

Do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej należy

1)

rozpatrywanie odwołań od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich wymienionych w § 3

ust. 1 pkt 1;

2)

zatwierdzanie projektów orzeczeń wojskowych komisji lekarskich wymienionych w § 3

ust. 1 pkt 1, ustalających związek lub brak związku śmierci ze służbą w SKW i SWW;

3)

zajmowanie stanowiska wobec sprzeciwów do projektów orzeczeń i orzeczeń wojskowych

komisji lekarskich.

Funkcjonariuszy oraz kandydatów do służby w SKW i SWW kierują do wojskowej komisji

lekarskiej podmioty wymienione w art. 4 ust. 4 ustawy.

1.

Inwalidów kieruje z urzędu do wojskowej komisji lekarskiej wojskowy organ emerytalny

w terminie badania kontrolnego

1)

wyznaczonym przez wojskową komisję lekarską zgodnie z art. 21a ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży

Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz

ich rodzin

(Dz. U. z 2015 r. poz. 900, 1268 i 1830);

2)

wcześniejszym niż termin wskazany w pkt 1, jeżeli nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia

inwalidy, potwierdzone przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, i zachodzi przypuszczenie,

że ustalona grupa inwalidztwa może ulec zmianie.

2.

Do wojskowej komisji lekarskiej kieruje się emerytów i rencistów policyjnych na ich

wniosek, jeżeli nastąpiło pogorszenie ich stanu zdrowia, potwierdzone przez lekarza

podstawowej opieki zdrowotnej.

Wojskowa komisja lekarska może wyznaczyć termin badania kontrolnego przed terminem

wyznaczonym na podstawie art. 21a ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży

Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz

ich rodzin, jeżeli zachodzi przypuszczenie, że ustalona w orzeczeniu grupa inwalidztwa może

ulec zmianie.

Do wojskowej komisji lekarskiej kieruje się zgodnie z właściwością i zasięgiem działania

tej komisji określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 8 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 827, z późn. zm..

Podmiot, o którym mowa w art. 4 ust. 4 ustawy, przekazuje wojskowej komisji lekarskiej

posiadane informacje i dokumenty, które dotyczą stanu zdrowia funkcjonariusza albo

kandydata do służby w SKW lub SWW i emeryta lub rencisty policyjnego i mogą mieć znaczenie

dla ustalenia związku lub braku związku chorób, ułomności i śmierci ze służbą.

Wzór skierowania do wojskowej komisji lekarskiej jest określony w załączniku nr 1

do rozporządzenia.

1.

Wojskowa komisja lekarska orzeka w składzie trzech lekarzy. Przewodniczący wojskowej

komisji lekarskiej wyznacza przewodniczącego składu orzekającego.

2.

Wojskowa komisja lekarska orzeka zwykłą większością głosów składu orzekającego.

3.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej jest podpisywane przez wszystkich członków

składu orzekającego oraz opatrywane pieczęcią urzędową wojskowej komisji lekarskiej.

1.

Odwołanie od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wnosi się do Centralnej Wojskowej

Komisji Lekarskiej za pośrednictwem wojskowej komisji lekarskiej, która wydała orzeczenie,

w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia.

2.

Przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej, za pośrednictwem której wniesiono odwołanie,

niezwłocznie powiadamia o tym fakcie podmiot kierujący.

1.

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska rozpatruje odwołanie w składzie trzech lekarzy.

Przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej wyznacza przewodniczącego składu orzekającego.

2.

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska, rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie dokumentów

znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby Centralna Wojskowa Komisja Lekarska

może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować

funkcjonariusza albo kandydata do służby w SKW lub SWW na obserwację szpitalną, a

także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie.

3.

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska orzeka zwykłą większością głosów składu orzekającego.

4.

Do orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej stosuje się odpowiednio przepis

§ 24.

1.

Członek składu orzekającego wojskowej komisji lekarskiej może wnieść na piśmie sprzeciw

wobec projektu orzeczenia z podaniem uzasadnienia. W takim przypadku przewodniczący

wojskowej komisji lekarskiej przesyła sprzeciw wraz z projektem orzeczenia i pozostałą

dokumentacją do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej, która zajmuje stanowisko

w sprawie w terminie 7 dni od dnia otrzymania sprzeciwu.

2.

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska zajmuje stanowisko na podstawie otrzymanej dokumentacji.

W razie potrzeby Centralna Wojskowa Komisja Lekarska może przeprowadzić ponowne badanie

lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować funkcjonariusza albo kandydata

do służby w SKW lub SWW na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie

w celu uzupełnienia materiałów w sprawie.

3.

W razie uznania zasadności sprzeciwu przez Centralną Wojskową Komisję Lekarską skład

orzekający wojskowej komisji lekarskiej wydaje orzeczenie zgodne z tym stanowiskiem.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio w postępowaniu odwoławczym, z tym że Centralna

Wojskowa Komisja Lekarska rozpatruje sprzeciw wobec projektu swojego orzeczenia w

składzie pięciu oficerów lekarzy.

1.

Minister Obrony Narodowej może, w trybie nadzoru, uchylić każde orzeczenie wojskowej

komisji lekarskiej sprzeczne z prawem lub wydane z pominięciem istotnych okoliczności

faktycznych.

2.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również przewodniczącemu Centralnej

Wojskowej Komisji Lekarskiej.

3.

Uchylając orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, odpowiednio Minister Obrony Narodowej

albo przewodniczący Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej wskazuje okoliczności

wymagające wyjaśnienia w toku dalszego postępowania w sprawie.

4.

W razie uchylenia orzeczenia sprawę rozpatruje w pierwszej instancji wojskowa komisja

lekarska wyznaczona odpowiednio przez Ministra Obrony Narodowej albo przewodniczącego

Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej zgodnie z zaleceniami, o których mowa w ust.

3.

Orzekając o zdolności do służby w SKW i SWW, wojskowe komisje lekarskie zaliczają

jednocześnie daną osobę do jednej z kategorii zdolności do takiej służby, zgodnie

z wykazem chorób i ułomności uwzględnianym przy orzekaniu o zdolności do służby w

SKW i SWW, który jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

1.

Orzekając o zdolności do służby w SKW i SWW, wojskowa komisja lekarska, w przypadku

stwierdzenia u funkcjonariusza choroby lub ułomności, orzeka również o

1)

związku lub braku związku tej choroby lub ułomności ze służbą w SKW lub SWW,

2)

zaliczeniu lub niezaliczeniu funkcjonariusza do jednej z grup inwalidztwa oraz o związku

lub braku związku inwalidztwa ze służbą w SKW lub SWW

- na podstawie kryteriów określonych w wykazie chorób i schorzeń, ustalonym na podstawie

art. 20 ust. 4 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży

Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Więziennej oraz

ich rodzin.

2.

Jeżeli przy orzekaniu o niezdolności do służby w SKW i SWW wojskowa komisja lekarska

stwierdzi u funkcjonariusza przynajmniej jedną chorobę lub ułomność pozostającą w

związku z tą służbą i jednocześnie powodującą niezdolność do tej służby, to niezdolność

do służby ustala się jako pozostającą w związku ze służbą w SKW lub SWW.

3.

Orzekając o związku śmierci funkcjonariusza ze służbą, wojskowa komisja lekarska ustala

jednocześnie, czy śmierć jest następstwem wypadku lub choroby powstałej w związku

ze szczególnymi właściwościami lub warunkami takiej służby, z tytułu których przysługują

świadczenia odszkodowawcze przewidziane w ustawie z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących

w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową.

1.

Orzeczenia w sprawach, o których mowa w § 1 pkt 1, wojskowe komisje lekarskie wydają

na podstawie badania lekarskiego i wyników badań specjalistycznych, dokumentacji medycznej

oraz informacji i dokumentów, o których mowa w § 10, wykorzystując w szczególności

1)

opis przebiegu służby sporządzony z akt personalnych funkcjonariusza oraz informację

o warunkach jej pełnienia;

2)

informację o warunkach i przebiegu służby sporządzoną na potrzeby wojskowych komisji

lekarskich;

3)

dokumenty uzyskane w trybie określonym w § 21 ust. 2;

4)

karty informacyjne leczenia szpitalnego;

5)

historie zdrowia i choroby;

6)

wyniki pomiarów czynników szkodliwych występujących w środowisku służby;

7)

informacje pochodzące z wywiadu lekarskiego.

2.

Informację, o której mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględniającą wykryte schorzenia i przebyte

urazy, ich przebieg i wynik leczenia, a także czynniki ryzyka wynikające ze szczególnych

właściwości lub warunków służby na zajmowanych stanowiskach, sporządza lekarz na podstawie

badania, karty badań profilaktycznych i okresowych oraz dokumentacji medycznej funkcjonariusza.

1.

Orzeczenie o związku śmierci funkcjonariusza ze służbą w SKW lub SWW wskutek wypadku

wojskowa komisja lekarska wydaje na podstawie akt postępowania powypadkowego lub dokumentacji

medycznej.

2.

Orzeczenie o związku śmierci funkcjonariusza ze służbą w SKW lub SWW wskutek choroby

powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami takiej służby wojskowa

komisja lekarska wydaje na podstawie dokumentacji medycznej oraz opisu przebiegu i

warunków pełnienia przez niego służby.

1.

Wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych

badań lekarskich i skompletowaniu wymaganej dokumentacji.

2.

Jeżeli wojskowa komisja lekarska stwierdzi, że do wydania orzeczenia są niezbędne

dokumenty inne niż określone w ust. 1, w szczególności dotyczące chorób, ułomności

i śmierci oraz ich związku ze służbą w SKW lub SWW, pisemnie wzywa funkcjonariusza

albo kandydata do służby w SKW lub SWW, a w razie ich śmierci - członka rodziny, do

ich dostarczenia w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W takim przypadku

wojskowa komisja lekarska może wezwać podmiot, który skierował funkcjonariusza, oraz

szefów jednostek organizacyjnych, w których pełnił on służbę, o dostarczenie niezbędnych

dokumentów w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania.

3.

Po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego na dostarczenie dokumentów lub po otrzymaniu

od podmiotu, o którym mowa w ust. 2 zdanie drugie, pisemnej informacji, że nie posiada

on żadnych dokumentów, wojskowa komisja lekarska może wydać orzeczenie na podstawie

posiadanej dokumentacji.

1.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej zawiera w szczególności

1)

rozpoznanie;

2)

ustalenie kategorii zdolności do służby w SKW lub SWW, a w razie stwierdzenia chorób

i ułomności - określenie ich związku lub braku związku ze służbą w SKW lub SWW;

3)

pouczenie o prawie wniesienia odwołania.

2.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej dotyczące zmarłego funkcjonariusza zawiera

w szczególności

1)

ustalenie przyczyny śmierci;

2)

ustalenie związku lub braku związku śmierci ze służbą w SKW lub SWW;

3)

pouczenie o prawie wniesienia odwołania.

3.

Wzór orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej w sprawie

1)

zdolności do służby w SKW lub SWW jest określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia;

2)

ustalenia związku śmierci ze służbą w SKW lub SWW jest określony w załączniku nr 4

do rozporządzenia.

1.

Projekt orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej, w którym ustala się związek lub brak

związku śmierci ze służbą w SKW lub SWW, przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej

przesyła wraz z pozostałą dokumentacją do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej

w celu zatwierdzenia.

2.

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska zajmuje stanowisko na podstawie otrzymanej dokumentacji,

a w razie potrzeby może przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów.

3.

W przypadku zatwierdzenia projektu orzeczenia Centralna Wojskowa Komisja Lekarska

zwraca go w formie pisemnej wojskowej komisji lekarskiej, aby ta wydała orzeczenie

w takim brzmieniu jak w zatwierdzonym projekcie.

4.

W przypadku niezatwierdzenia projektu orzeczenia Centralna Wojskowa Komisja Lekarska

zwraca go w formie pisemnej wojskowej komisji lekarskiej do ponownego rozpatrzenia

sprawy i wydania orzeczenia uwzględniającego jej stanowisko.

5.

Do orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wydanego w trybie określonym w ust. 3 lub

4 nie stosuje się przepisu ust. 1.

6.

Do składu orzekającego Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej rozpatrującego odwołanie

od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej, w którym został ustalony związek lub brak

związku śmierci ze służbą wojskową w SKW lub SWW, nie mogą być wyznaczone osoby, które

brały udział w zatwierdzaniu projektu tego orzeczenia.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej o zdolności do służby w SKW lub SWW, jako

wydane w pierwszej instancji, doręcza się funkcjonariuszowi albo kandydatowi do służby

w SKW lub SWW, a w razie śmierci - członkowi rodziny, a także podmiotowi, który skierował

funkcjonariusza albo kandydata do służby w SKW lub SWW do wojskowej komisji lekarskiej.

1.

Kontrolę prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby,

o której mowa w art. 4 ust. 3c ustawy, wojskowa komisja lekarska przeprowadza na wniosek

Szefa SKW lub SWW.

2.

Wojskowa komisja lekarska w toku kontroli może przeprowadzić badanie lekarskie funkcjonariusza

w wyznaczonym miejscu.

1.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego, o której mowa w art.

4 ust. 3g ustawy, przeprowadza członek wojskowej komisji lekarskiej upoważniony przez

przewodniczącego wojskowej komisji lekarskiej, na wniosek Szefa SKW lub SWW.

2.

W przypadku stwierdzenia w trakcie kontroli nieprawidłowego wykorzystania zwolnienia

lekarskiego członek wojskowej komisji lekarskiej, o którym mowa w ust. 1, sporządza

protokół, w którym wskazuje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie tego zwolnienia

lekarskiego.

3.

Protokół przedstawia się kontrolowanemu funkcjonariuszowi, który może zgłosić do niego

uwagi na piśmie w terminie 3 dni. W przypadku zgłoszenia uwag przez funkcjonariusza

załącza się je do protokołu.

4.

W razie niemożności lub odmowy podpisania protokołu przez kontrolowanego funkcjonariusza,

członek wojskowej komisji lekarskiej, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza odpowiednią

wzmiankę w protokole i podaje przyczyny braku podpisu.

5.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowego wykorzystania zwolnienia lekarskiego wojskowa

komisja lekarska wykonuje czynność, o której mowa w art. 4 ust. 3h ustawy.

1.

O związku lub braku związku chorób i ułomności ze służbą w SKW lub SWW wojskowa komisja

lekarska orzeka, kierując się kryteriami zdrowotnymi określonymi w wykazie chorób

i schorzeń ustalonym w przepisach wydanych na podstawie art. 20 ust. 4 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży

Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz

ich rodzin.

2.

O niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji wojskowa komisja

lekarska orzeka na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 748, 1240, 1302 i 1311).

1.

Wojskowe komisje lekarskie wydają orzeczenia na podstawie badania lekarskiego i wyników

badań specjalistycznych, dokumentacji medycznej oraz informacji i dokumentów, wykorzystując

w szczególności

1)

odpis przebiegu służby z akt personalnych funkcjonariusza oraz informację o warunkach

jej pełnienia;

2)

informację o warunkach i przebiegu służby sporządzoną na potrzeby wojskowych komisji

lekarskich;

3)

dokumenty uzyskane w trybie określonym w § 19 ust. 1;

4)

historie chorób z leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego;

5)

wyniki pomiarów czynników szkodliwych występujących w środowisku służby;

6)

kartę badań profilaktycznych i okresowych;

7)

informacje zawarte w pisemnym oświadczeniu funkcjonariusza, emeryta lub rencisty.

2.

Informację, o której mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględniającą wykryte schorzenia i przebyte

urazy, ich przebieg i wynik leczenia, a także czynniki ryzyka wynikające ze szczególnych

właściwości lub warunków służby na zajmowanych stanowiskach, sporządza lekarz jednostki

na podstawie badania lekarskiego, karty opisu stanowiska służbowego, karty badań profilaktycznych

i okresowych oraz dokumentacji medycznej funkcjonariusza.

1.

Orzeczenie o związku śmierci funkcjonariusza, emeryta lub rencisty policyjnego ze

służbą w SKW lub SWW wskutek wypadku wojskowa komisja lekarska wydaje na podstawie

akt postępowania powypadkowego lub dokumentacji medycznej funkcjonariusza, emeryta

lub rencisty policyjnego.

2.

Orzeczenie o związku śmierci funkcjonariusza, emeryta lub rencisty policyjnego ze

służbą w SKW lub SWW wskutek choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami

lub warunkami takiej służby wojskowa komisja lekarska wydaje na podstawie dokumentacji

medycznej oraz opisu przebiegu i warunków pełnienia przez nich służby.

1.

Wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych

badań lekarskich i skompletowaniu wymaganej dokumentacji.

2.

Jeżeli wojskowa komisja lekarska stwierdzi, że do wydania orzeczenia są niezbędne

dokumenty inne niż określone w ust. 1, w szczególności dotyczące chorób, ułomności

i śmierci oraz ich związku ze służbą w SKW lub SWW, pisemnie wzywa funkcjonariusza,

emeryta lub rencistę, a w razie ich śmierci - członka rodziny, do ich dostarczenia

w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W takim przypadku wojskowa komisja

lekarska może wystąpić także do podmiotu, który skierował funkcjonariusza, emeryta

albo rencistę policyjnego do wojskowej komisji lekarskiej, oraz do dowódców jednostek

organizacyjnych, w których pełnił on służbę, o dostarczenie niezbędnych dokumentów

w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania.

3.

Po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego na dostarczenie dokumentów lub po otrzymaniu

od podmiotu, o którym mowa w ust. 2 zdanie drugie, pisemnej informacji, że nie posiada

on żadnych dokumentów, wojskowa komisja lekarska może wydać orzeczenie na podstawie

posiadanej dokumentacji.

4.

Jeżeli podmiot, który skierował funkcjonariusza, albo szef jednostki organizacyjnej,

w której funkcjonariusz pełnił służbę, nie dostarczy dokumentów, przewodniczący wojskowej

komisji lekarskiej zawiadamia o tym przełożonych tego funkcjonariusza.

1.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej zawiera w szczególności

1)

rozpoznanie;

2)

stanowisko w przedmiocie zaliczenia funkcjonariusza, emeryta lub rencisty policyjnego

do jednej z grup inwalidztwa i ustalenie daty lub okresu powstania inwalidztwa, a

także daty powstania grupy inwalidztwa;

3)

określenie związku lub braku związku inwalidztwa ze służbą w SKW lub SWW oraz ustalenie,

czy inwalidztwo powstało wskutek wypadku lub choroby pozostających w związku z tą

służbą, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze;

4)

ustalenie związku lub braku związku chorób i ułomności ze służbą w SKW lub SWW;

5)

stanowisko dotyczące niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji,

a w przypadku ustalenia niezdolności do samodzielnej egzystencji - określenie daty

powstania tej niezdolności;

6)

określenie zdolności do służby w SKW lub SWW i zaliczenie funkcjonariusza, emeryta

lub rencisty policyjnego do jednej z kategorii zdolności do służby w SKW lub SWW;

7)

termin badania kontrolnego inwalidy;

8)

pouczenie o prawie wniesienia odwołania.

2.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej dotyczące zmarłego funkcjonariusza, emeryta

lub rencisty policyjnego zawiera w szczególności

1)

ustalenie przyczyny śmierci;

2)

ustalenie związku lub braku związku śmierci ze służbą w SKW lub SWW;

3)

pouczenie o prawie wniesienia odwołania.

Sprawy wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia

prowadzi się według przepisów dotychczasowych.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.