Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 31 marca 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym

Ustawa określa organizację nadzoru ubezpieczeniowego i emerytalnego.

1.

Nadzorem ubezpieczeniowym i emerytalnym, zwanym dalej „nadzorem”, jest objęta działalność

1)

ubezpieczeniowa i reasekuracyjna, o której mowa w przepisach o działalności ubezpieczeniowej

i reasekuracyjnej;

2)

w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego, o której mowa w przepisach o pośrednictwie

ubezpieczeniowym;

3)

w zakresie funduszy emerytalnych, o której mowa w przepisach o organizacji i funkcjonowaniu

funduszy emerytalnych;

4)

w zakresie pracowniczych programów emerytalnych, o której mowa w przepisach o pracowniczych

programach emerytalnych.

2.

Nadzorowi podlegają podmioty prowadzące działalność w zakresie, o którym mowa w ust.

1, w szczególności zakłady ubezpieczeń, zakłady reasekuracji, pośrednicy ubezpieczeniowi,

fundusze emerytalne i towarzystwa emerytalne, zwane dalej „podmiotami nadzorowanymi”.

3.

Organem nadzoru jest Komisja Nadzoru Finansowego, o której mowa w ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym

(Dz. U. z 2016 r. poz. 174), zwana dalej „Komisją”.

Celem nadzoru jest ochrona interesów osób ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych

lub uprawnionych z umów ubezpieczenia, członków funduszy emerytalnych, uczestników

pracowniczych programów emerytalnych, osób otrzymujących emeryturę kapitałową lub

osób przez nie uposażonych.

1.

W celu realizacji ustawowych zadań organ nadzoru współpracuje w szczególności z Prezesem

Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz organami nadzoru innych państw.

2.

Komisja współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie

niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.

(uchylony)

(uchylony)

(oznaczenie rozdziału 2 i tytuł − uchylone)

(uchylony)

1.

Zadaniem Komisji jest

1)

podejmowanie określonych w odrębnych przepisach działań mających na celu zapewnienie

zgodności działalności podmiotów nadzorowanych z przepisami prawa;

2)

kontrola działalności i stanu majątkowego podmiotów nadzorowanych;

3)

podejmowanie innych zadań określonych ustawami.

2.

Zakres nadzoru i szczegółowe zadania Komisji określają odrębne przepisy.

(uchylone)

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem art. 8, który wchodzi

w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

1.

Koszty nadzoru ponoszą

1)

zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji do wysokości 0,14% zbioru składek brutto;

2)

powszechne towarzystwa emerytalne w wysokości stanowiącej iloczyn średniej rocznej

wartości aktywów otwartego funduszu emerytalnego zarządzanego przez dane powszechne

towarzystwo emerytalne i stawki nieprzekraczającej 0,016%; średnią roczną wartość

aktywów otwartego funduszu emerytalnego wylicza się na podstawie wartości aktywów

otwartego funduszu emerytalnego ustalanej na ostatni dzień roboczy każdego miesiąca

danego roku kalendarzowego.

1a

Z wpłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1, pokrywa się także 1,5% wartości kosztów, o

których mowa w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1537 oraz z 2015 r. poz. 73, 1223, 1260, 1357 i 1513).

2.

Należności, o których mowa w ust. 1, podlegają egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

3

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, terminy uiszczania, wysokość

i sposób obliczania wpłat, o których mowa w ust. 1, oraz sposób pokrywania z wpłat,

o których mowa w ust. 1, kosztów nadzoru, a w odniesieniu do wpłat, o których mowa

w ust. 1 pkt 1, także sposób pokrywania udziału w kosztach, o których mowa w ust.

1a, mając na względzie zapewnienie skuteczności sprawowanego nadzoru.

4.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

1.

Komisja może zawierać z organami nadzoru ubezpieczeniowego i emerytalnego innych państw

porozumienia o współdziałaniu w zakresie nadzoru.

2.

Komisja może udzielać organom nadzorującym działalność instytucji finansowych w innych

państwach informacji posiadanych w związku z wykonywaniem ustawowych zadań, jeżeli

1)

informacje zostaną wykorzystane wyłącznie na potrzeby wykonywanych przez te organy

zadań z zakresu nadzoru;

2)

przekazywanie udzielonych informacji poza te organy następuje wyłącznie po uprzednim

uzyskaniu zgody Komisji.

2a.

Komisja może występować do organów nadzorujących działalność instytucji finansowych

państw członkowskich Unii Europejskiej o udostępnienie informacji potrzebnych do wykonywania

zadań z zakresu nadzoru.

2b.

Informacje uzyskane w trybie, o którym mowa w ust. 2a, Komisja może

1)

wykorzystać wyłącznie na potrzeby wykonywania zadań z zakresu nadzoru;

2)

przekazać poza Komisję wyłącznie po uprzednim uzyskaniu zgody organu, który je udostępnił

i w zakresie udzielonej zgody.

3.

Komisja udziela informacji właściwym organom państw członkowskich Unii Europejskiej

oraz może występować o udzielenie informacji do tych organów w sprawach pośrednictwa

ubezpieczeniowego, w szczególności dotyczących wykreślenia agenta ubezpieczeniowego

lub brokera ubezpieczeniowego z rejestru pośredników ubezpieczeniowych.

4.

W przypadku organów nadzoru państw niebędących państwami członkowskimi Unii Europejskiej

udzielanie informacji, na zasadach określonych w ust. 2, może następować wyłącznie

na zasadzie wzajemności.

5.

Komisja może udzielać zagranicznym organom państw członkowskich Unii Europejskiej

informacji posiadanych w związku z wykonywaniem zadań z zakresu nadzoru nad działalnością

zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji w zakresie związanym z wykonywaniem zadań

z zakresu nadzoru uzupełniającego, o którym mowa w ustawie z dnia 15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi,

zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi

w skład konglomeratu finansowego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1406 oraz z 2015 r. poz. 1844).

6.

Komisja może udzielać informacji posiadanych w związku z wykonywaniem ustawowych zadań

bankom centralnym lub innym instytucjom państw członkowskich Unii Europejskiej wykonującym

zadania z zakresu polityki monetarnej oraz innym organom publicznym wykonującym zadania

z zakresu nadzoru nad systemami płatności, jeżeli informacje te zostaną wykorzystane

wyłącznie na potrzeby wykonywanych zadań przez te podmioty. Przekazywanie udzielonych

informacji poza te podmioty następuje wyłącznie po uprzednim uzyskaniu zgody Komisji.

(uchylony)

Rozdział 3

(uchylony)

(oznaczenie rozdziału 4 i tytuł − uchylone)

(pominięty)

(pominięty)

(pominięty) (oznaczenie rozdziału 5 i tytuł − uchylone)

(pominięty)

(pominięty)

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

Rzecznik Ubezpieczonych z dniem wejścia w życie ustawy staje się Rzecznikiem Finansowym

i rozpoczyna się jego czteroletnia kadencja.

Z dniem wejścia w życie ustawy Biuro Rzecznika Ubezpieczonych staje się Biurem Rzecznika

Finansowego.

Z dniem wejścia w życie ustawy plan finansowy Biura Rzecznika Ubezpieczonych staje

się planem finansowym Biura Rzecznika Finansowego.

Postępowania wszczęte i niezakończone toczące się przed Rzecznikiem Ubezpieczonych

przed dniem wejścia w ustawy życie toczą się przed Rzecznikiem Finansowym.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem art. 50, art. 51 i

art. 54, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Wnioski Rzecznika Ubezpieczonych złożone do Sądu Najwyższego przed dniem wejścia ustawy

w życie uważa się za złożone przez Rzecznika Finansowego.

Z dniem wejścia w życie ustawy mienie Skarbu Państwa będące we władaniu Rzecznika

Ubezpieczonych staje się mieniem Rzecznika Finansowego.

Należności i zobowiązania Rzecznika Ubezpieczonych z dniem wejścia w życie ustawy

stają się należnościami i zobowiązaniami Rzecznika Finansowego.

1.

Pracownicy Biura Rzecznika Ubezpieczonych z dniem wejścia w życie ustawy stają się

pracownikami Biura Rzecznika Finansowego.

2.

Przepis art. 23

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502, z późn. zm. stosuje się odpowiednio.

1.

Rzecznik Ubezpieczonych, z dniem następującym po dniu ogłoszenia ustawy, pełni jednocześnie

funkcję Pełnomocnika Prezesa Rady Ministrów do spraw przekształcenia Biura Rzecznika

Ubezpieczonych w Biuro Rzecznika Finansowego.

2.

Zarządzenie Prezesa Rady Ministrów określi zakres zadań i środki niezbędne Pełnomocnikowi

do ich realizacji.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym

oraz Rzeczniku Ubezpieczonych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 290, z późn. zm. zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 20 ust. 5 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 62, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

rozdziału 4, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.