Umowa międzynarodowa Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Peru o przekazywaniu osób skazanych, podpisana w Limie dnia 27 maja 2014 r.

W rozumieniu niniejszej Umowy

a)

„orzeczenie” oznacza jakąkolwiek prawomocną decyzję sądową o skazaniu,

b)

„skazanie” oznacza jakąkolwiek wykonalną karę lub środek polegający na pozbawieniu

wolności, orzeczone przez sąd na czas określony lub nieokreślony, za popełnienie przestępstwa,

c)

„osoba skazana” oznacza osobę, wobec której wydano na terytorium jednej ze Stron prawomocne

orzeczenie o skazaniu,

d)

„państwo skazania” oznacza państwo, w którym skazano osobę, która może być lub została

przekazana, w celu odbycia kary,

e)

„państwo wykonania” oznacza państwo, do którego osoba skazana może być lub została

przekazana w celu odbycia kary.

1.

Strony zobowiązują się do udzielania sobie, na zasadach określonych w niniejszej Umowie,

możliwie najszerszej pomocy w zakresie przekazywania osób skazanych.

2.

Osoba skazana na terytorium jednej Strony może być przekazana na terytorium drugiej

Strony, zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy w celu odbycia orzeczonej kary.

Osoba skazana może wyrazić wobec państwa skazania lub państwa wykonania swoje życzenie

przekazania, zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.

3.

O przekazanie osoby skazanej może wnosić zarówno państwo skazania, jak i państwo wykonania.

Państwo skazania powinno udzielić osobie skazanej, do której może mieć zastosowanie

niniejsza Umowa, informacji o treści Umowy. Informacja powinna zostać udzielona w

języku zrozumiałym dla osoby skazanej. Nie wyłącza to uprawnienia państwa wykonania

do udzielenia osobie skazanej takich informacji.

1.

Przekazanie w trybie niniejszej Umowy następuje jedynie wtedy, gdy spełnione są następujące

warunki

a)

osoba skazana jest obywatelem państwa wykonania,

b)

przestępstwo stanowiące podstawę skazania nie było wyłącznie przestępstwem wojskowym,

c)

w chwili otrzymania wniosku o przekazanie, okres kary jaki pozostał do odbycia wynosi

co najmniej sześć miesięcy lub jest nieokreślony,

d)

orzeczenie jest prawomocne i wykonalne,

e)

osoba skazana wyraża zgodę na przekazanie lub, gdy ze względu na jej wiek lub stan

fizyczny i psychiczny jedna ze Stron uzna to za konieczne, zgodę taką wyraża jej przedstawiciel,

f)

działanie lub zaniechanie będące podstawą skazania, stanowi przestępstwo zgodnie z

prawem państwa wykonania lub stanowiłoby przestępstwo, gdyby zostało popełnione na

jego terytorium,

g)

państwo skazania i państwo wykonania wyrażają zgodę na przekazanie.

2.

Państwo skazania może odmówić przekazania osoby skazanej jeżeli osoba ta nie uiściła

grzywien lub odszkodowań nałożonych na nią w związku ze skazaniem.

3.

W wyjątkowych wypadkach Strony mogą uzgodnić przekazanie również wtedy, gdy okres

kary pozostały do odbycia przez osobę skazaną jest krótszy od podanego w ustępie 1

litera c).

1.

Jeżeli osoba skazana wyraziła wobec państwa skazania swoje życzenie przekazania w

trybie niniejszej Umowy, państwo to powinno niezwłocznie poinformować o tym państwo

wykonania.

2.

Informacja powinna obejmować

a)

imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia osoby skazanej,

b)

miejsce zamieszkania osoby skazanej w państwie wykonania,

c)

opis czynów stanowiących podstawę skazania,

d)

rodzaj kary jej wymiar i datę rozpoczęcia jej wykonywania

3.

Jeżeli osoba skazana wyraziła życzenie przekazania w trybie niniejszej Umowy wobec

państwa wykonania, państwo skazania przekazuje temu państwu, na jego wniosek, informacje

określone w ustępie 2.

4.

Osoba skazana powinna zostać poinformowana na piśmie o wszelkich działaniach podjętych

przez państwo skazania lub państwo wykonania, zgodnie z postanowieniami ustępów poprzedzających,

jak również o wszelkich decyzjach podjętych przez którekolwiek z państw w zakresie

wniosku o przekazanie.

1.

Wniosek o przekazanie sporządza się na piśmie i przesyła w trybie określonym w artykule

14.

2.

W pilnych wypadkach mogą być wykorzystane środki szybkiego komunikowania się, łącznie

z faksem lub pocztą elektroniczną. Na wniosek drugiej Strony przesłane tą drogą informacje

przesyła się także na piśmie.

3.

Strony informują się niezwłocznie o wyrażeniu zgody na przekazanie lub o odmowie przekazania

ze wskazaniem jej przyczyn.

4.

Przekazanie osoby skazanej następuje w czasie i miejscu uzgodnionym przez obie Strony.

Państwo wykonania zapewnia konwój osoby skazanej.

1.

Państwo wykonania przekazuje państwu skazania na jego wniosek

a)

dokument stwierdzający, że osoba skazana jest obywatelem państwa wykonania,

b)

tekst przepisów, z których wynika, że czyn stanowiący podstawę skazania jest przestępstwem

według prawa państwa wykonania lub stanowiłby takie przestępstwo w wypadku popełnienia

go na terytorium tego państwa oraz informacje dotyczące zasad odbywania kary.

2.

W razie złożenia wniosku o przekazanie, państwo skazania przekazuje państwu wykonania

następujące dokumenty

a)

urzędowy odpis orzeczenia skazującego ze stwierdzeniem prawomocności i wykonalności,

b)

tekst przepisów prawnych stanowiących podstawę skazania,

c)

informację określającą datę zakończenia wykonywania kary, okres kary, który został

już odbyty, w tym informacje o areszcie tymczasowym i o innych faktach istotnych dla

wykonania kary,

d)

dokument zawierający zgodę osoby skazanej na przekazanie i,

e)

gdy jest to niezbędne, wszelkie dokumenty lekarskie lub socjalne dotyczące skazanego,

informacje o postępowaniu z nim w państwie skazania oraz wszelkie zalecenia co do

dalszego postępowania w państwie wykonania.

3.

Jeżeli Strona uzna przekazane jej dane i dokumenty za niewystarczające dla rozstrzygnięcia

wniosku, zwraca się o ich uzupełnienie, ustalając stosowny termin. Na uzasadniony

wniosek termin ten można przedłużyć. W wypadku braku uzupełnienia, wniosek rozstrzyga

się na podstawie posiadanych danych i dokumentów.

4.

Przed wystąpieniem z wnioskiem o przekazanie lub przed podjęciem decyzji o wyrażeniu

zgody lub odmowie przekazania, zarówno państwo skazania, jak i państwo wykonania może

żądać nadesłania dokumentów określonych w ustępach 1 i 2.

5.

Wniosek oraz inne dokumenty przekazywane w trybie niniejszej Umowy są zwolnione od

legalizacji.

6.

Do wniosku oraz innych dokumentów przekazywanych w trybie niniejszej Umowy dołącza

się ich tłumaczenie na język urzędowy drugiej Strony lub język angielski.

1.

Państwo skazania zapewni, aby osoba, której zgoda na przekazanie jest wymagana zgodnie

z artykułem 4 ustęp 1 litera e), wyraziła ją dobrowolnie i ze świadomością jej skutków

prawnych.

2.

Państwo skazania zapewni państwu wykonania, na wniosek, możliwość sprawdzenia, czy

zgoda została wyrażona zgodnie z ustępem 1. Sprawdzenia dokonuje konsul państwa wykonania.

3.

Osoba skazana może cofnąć swoją zgodę na przekazanie aż do dnia otrzymania pisemnego

powiadomienia o wyrażeniu przez państwo wykonania zgody na przekazanie.

1.

Państwo wykonania związane jest rodzajem i wymiarem skazania, określonymi w orzeczeniu

przez państwo skazania i wykonuje skazanie, w miarę możliwości, do górnej granicy

zagrożenia przewidzianej za dany czyn w jego prawie. Państwo wykonania nie może zaostrzyć

co do rodzaju i wymiaru kary wymierzonej w państwie skazania.

2.

Państwo skazania jest wyłącznie właściwe w przedmiocie dopuszczalności postępowania

zmierzającego do zmiany orzeczenia.

3.

Z zastrzeżeniem ustępu 4 dalsze wykonywanie skazania po przekazaniu podlega prawu

państwa wykonania. Jedynie to państwo jest właściwe do podejmowania decyzji dotyczących

warunków wykonywania kary.

4.

Amnestię lub ułaskawienie może jednak zastosować także państwo skazania. Państwo wykonania,

po otrzymaniu zawiadomienia o takiej decyzji, nada jej moc obowiązującą zgodnie z

niniejszym artykułem.

5.

Karę odbytą w państwie skazania zalicza się na poczet kary w państwie wykonania.

1.

Przejęcie osoby skazanej przez państwo wykonania skutkuje zaprzestaniem wykonywania

kary w państwie skazania.

2.

Państwo skazania nie może wykonać kary, jeżeli państwo wykonania uzna ją za odbytą.

Państwo wykonania zaprzestaje wykonywania kary niezwłocznie po zawiadomieniu go przez

państwo skazania o wydaniu orzeczenia skutkującego brakiem możliwości dalszego wykonywania

kary.

1.

Strony zawiadamiają się wzajemnie o tych okolicznościach, które mają wpływ na wykonanie

skazania.

2.

Państwo wykonania informuje państwo skazania o wykonywaniu kary

a)

gdy wnosi o to państwo skazania,

b)

gdy kara została wykonana lub uznana za odbytą,

c)

gdy osoba skazana zbiegła przed wykonaniem kary.

3.

Państwo skazania informuje państwo wykonania o

a)

amnestii lub ułaskawieniu osoby skazanej,

b)

uchyleniu lub zmianie kary orzeczonej wobec osoby przekazanej,

c)

wydaniu orzeczenia skutkującego brakiem możliwości dalszego wykonywania kary.

1.

Każda ze Stron zgodnie ze swoim prawem wykonuje wniosek o tranzyt osoby skazanej przez

jej terytorium, jeżeli z wnioskiem wystąpiła Strona, która uzgodniła z państwem trzecim

przekazanie takiej osoby z lub na jej terytorium.

2.

Strona może odmówić zgody na tranzyt, jeżeli

a)

osoba skazana jest jej obywatelem lub,

b)

czyn będący podstawą skazania nie stanowi przestępstwa zgodnie z jej prawem.

3.

Wniosek o tranzyt i odpowiedź przekazuje się w trybie określonym w artykule 6 ustęp

1 i artykule 14, w terminie umożliwiającym jego wykonanie.

4.

Wniosek o tranzyt nie jest wymagany, jeżeli korzysta się z drogi lotniczej nad terytorium

Strony.

1.

W sprawach objętych niniejszą Umową Strony porozumiewają się za pośrednictwem organów

centralnych.

2.

Organem centralnym w Rzeczypospolitej Polskiej jest Minister Sprawiedliwości, a w

Republice Peru Ministerio Publico-Fiscalia da la Nacion.

3.

Nie wyklucza to możliwości porozumiewania się drogą dyplomatyczną, jeżeli zachodzi

taka potrzeba

1.

Koszty przekazania, w tym konwoju, ponosi państwo wykonania, chyba że obie Strony

uzgodnią inaczej.

2.

Koszty powstałe wyłącznie na terytorium państwa skazania ponosi to państwo.

Umowa niniejsza nie narusza zobowiązań Stron wynikających z innych umów międzynarodowych.

Umowa niniejsza ma zastosowanie do wykonywania orzeczeń wydanych zarówno przed, jak

i po jej wejściu w życie.

Każda rozbieżność związana z interpretacją lub stosowaniem niniejszej Umowy będzie

rozwiązywana poprzez konsultacje Stron w drodze dyplomatycznej.

Umowa niniejsza wejdzie w życie po upływie 30 dni od dnia wymiany dokumentów ratyfikacyjnych.

1.

Umowa niniejsza zawarta jest na czas nieokreślony.

2.

Każda ze Stron może w dowolnym czasie wypowiedzieć niniejszą Umowę w drodze notyfikacji

skierowanej do drugiej Strony. Wypowiedzenie wywołuje skutki prawne po upływie sześciu

miesięcy, licząc od dnia otrzymania notyfikacji.

3.

Jednakże niniejsza Umowa będzie nadal stosowana do wykonywania kar osób przekazanych

zgodnie z tą Umową zanim wypowiedzenie wywoła skutki.