Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 22 marca 2016 r. w sprawie uznawania praktyki zawodowej do wykonywania zawodów konserwatora zabytków ruchomych, konserwatora zabytków nieruchomych, konserwatora zabytkowej zieleni oraz archeologa

Rozporządzenie określa

1)

tryb uznawania praktyki zawodowej do wykonywania zawodów

a)

konserwatora zabytków ruchomych,

b)

konserwatora zabytków nieruchomych,

c)

konserwatora zabytkowej zieleni,

d)

archeologa;

2)

maksymalny uznawany okres praktyki zawodowej, o której mowa w pkt 1, odbytej w państwie

innym niż Rzeczpospolita Polska.

1.

Osoba ubiegająca się o uznanie praktyki zawodowej do wykonywania zawodów, o których

mowa w § 1 pkt 1, zwana dalej „wnioskodawcą”, składa do ministra właściwego do spraw

kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, zwanego dalej „ministrem”, wniosek o uznanie

praktyki zawodowej, zwany dalej „wnioskiem”, wraz z dokumentami potwierdzającymi zakres

odbytej praktyki zawodowej, czas trwania i miejsce jej odbycia oraz nabyte podczas

odbywania tej praktyki umiejętności.

2.

Wniosek składa się w języku polskim, a dokumenty, o których mowa w ust. 1, w języku

oryginału wraz z ich tłumaczeniem na język polski dokonanym przez tłumacza przysięgłego,

w przypadku gdy dokumenty te sporządzono w języku innym niż język oficjalny Unii Europejskiej.

1.

Minister dokonuje oceny formalnej wniosku.

2.

Jeżeli wniosek zawiera braki formalne, minister wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia

wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania.

3.

W przypadku gdy wnioskodawca nie uzupełni wniosku w terminie, o którym mowa w ust.

2, wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia.

1.

Minister może przeprowadzić z wnioskodawcą rozmowę w celu ustalenia szczegółowego

przebiegu praktyki zawodowej oraz zakresu działania podmiotu, w którym była ona odbywana.

2.

O konieczności przeprowadzenia rozmowy, o której mowa w ust. 1, minister zawiadamia

wnioskodawcę w formie pisemnej, wskazując termin przeprowadzenia tej rozmowy.

3.

W przypadku gdy wnioskodawca nie może uczestniczyć w rozmowie, o której mowa w ust.

1, w terminie, o którym mowa w ust. 2, minister na jego wniosek wyznacza inny termin.

4.

Jeżeli wnioskodawca nie stawi się na rozmowę, o której mowa w ust. 1, w terminie,

o którym mowa w ust. 2 albo 3, minister dokona rozstrzygnięcia na podstawie informacji

zawartych we wniosku i dokumentach, o których mowa w § 2 ust. 1.

1.

Minister uznaje praktykę zawodową odbytą w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska,

w formie decyzji, wskazując uznawany okres tej praktyki.

2.

Maksymalny uznawany okres praktyki zawodowej wynosi

1)

9 miesięcy - w przypadku konserwatora zabytków ruchomych uprawnionego do kierowania

lub samodzielnego wykonywania prac konserwatorskich, restauratorskich lub badań konserwatorskich

w dziedzinach objętych programem wyższych studiów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

4 lata - w przypadku konserwatora zabytków ruchomych uprawnionego do prowadzenia prac

konserwatorskich, restauratorskich lub badań konserwatorskich w dziedzinach nieobjętych

programem wyższych studiów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

18 miesięcy - w przypadku konserwatora zabytków nieruchomych;

4)

9 miesięcy - w przypadku konserwatora zabytkowej zieleni;

5)

12 miesięcy - w przypadku archeologa.

Wniosek rozpatruje się w terminie 90 dni od dnia

1)

otrzymania wniosku albo

2)

uzupełnienia wniosku w przypadku otrzymania wniosku zawierającego braki formalne.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.