Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 16 marca 2016 r. w sprawie poważnych wypadków, wypadków i incydentów w transporcie kolejowym

Rozporządzenie określa sposób

1)

powiadamiania o poważnych wypadkach, wypadkach i incydentach;

2)

powoływania przewodniczącego komisji kolejowej;

3)

prowadzenia postępowania i tryb pracy komisji kolejowych.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

bezpieczeństwo - bezpieczeństwo w rozumieniu art. 3 pkt 5 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 402/2013 z dnia 30 kwietnia

2013 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w zakresie wyceny i oceny ryzyka

i uchylające rozporządzenie (WE) nr 352/2009

(Dz. Urz. UE L 121 z 03.05.2013, str. 8, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 402/2013”;

2)

ciężko ranny - osobę, która w wyniku poważnego wypadku albo wypadku doznała naruszenia

czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia i w następstwie tego była hospitalizowana

przez ponad 24 godziny;

3)

komisja kolejowa - osobę lub zespół osób prowadzących postępowanie w sprawie wypadku

lub incydentu, złożony w szczególności z przedstawicieli zarządcy infrastruktury,

przewoźnika kolejowego lub użytkownika bocznicy kolejowej, których pracownicy lub

pojazdy kolejowe uczestniczyli w wypadku lub incydencie bądź których infrastruktura

ma z nimi związek;

4)

negatywne konsekwencje dla mienia lub środowiska - stratę w mieniu lub środowisku

o równowartości co najmniej 3 tysięcy euro;

5)

poszkodowany - zabitego, ciężko rannego lub rannego;

6)

ranny - osobę, która w wyniku poważnego wypadku albo wypadku doznała obrażeń ciała

wymagających udzielenia pomocy lekarskiej;

7)

ryzyko - ryzyko w rozumieniu art. 3 pkt 1 rozporządzenia nr 402/2013;

8)

ustawa - ustawę z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym;

9)

zabity - osobę, która utraciła życie w poważnym wypadku lub wypadku albo w ich wyniku

doznała obrażeń ciała powodujących śmierć w ciągu 30 dni, licząc od dnia poważnego

wypadku lub wypadku;

10)

zagrożenie - zagrożenie w rozumieniu art. 3 pkt 13 rozporządzenia nr 402/2013;

11)

zdarzenie - poważny wypadek, wypadek lub incydent;

12)

zdarzenie na przejeździe - zdarzenie na przejeździe kolejowo-drogowym lub przejściu

z udziałem co najmniej jednego pojazdu kolejowego i co najmniej jednego pojazdu drogowego,

innego użytkownika przejazdu takiego jak pieszy lub rowerzysta, lub innego obiektu

znajdującego się na torach lub w ich pobliżu.

1.

Pracownik kolejowy jest obowiązany osobiście, a jeżeli nie jest to możliwe, za pośrednictwem

innych osób, niezwłocznie zgłosić zdarzenie, używając wszelkich dostępnych środków

1)

dyżurnemu ruchu najbliższego posterunku ruchu, dyspozytorowi lub innemu wyznaczonemu

pracownikowi zarządcy infrastruktury - w przypadku zdarzeń zaistniałych na obszarze

działalności zarządcy infrastruktury, albo

2)

użytkownikowi bocznicy kolejowej - w przypadku zdarzeń zaistniałych na bocznicy kolejowej.

2.

Zgłaszając zdarzenie, należy podać jego miejsce, czas, opis i skutki. Brak możliwości

natychmiastowego podania niektórych danych nie może opóźniać zgłoszenia.

3.

W przypadku zabicia lub zranienia człowieka przez pojazd kolejowy pojazd ten należy

zatrzymać. Kierownik pociągu, maszynista lub inny pracownik kolejowy zgłasza zdarzenie

zgodnie z ust. 1.

1.

Dyżurny ruchu zarządcy infrastruktury, który otrzymał zgłoszenie o zdarzeniu, powinien,

w zależności od skutków i okoliczności zdarzenia

1)

natychmiast zamknąć tory, na których powstała przeszkoda dla ruchu;

2)

zatrzymać zbliżający się po sąsiednim torze pociąg, skład manewrowy lub pojazd trakcyjny

w przypadku zagrożenia spowodowanego zaistniałym zdarzeniem, włącznie z ewentualnym

nadaniem sygnału „Alarm”;

3)

niezwłocznie zawiadomić centrum powiadamiania ratunkowego, podając w miarę możliwości

informacje o

a)

rodzaju zdarzenia i przybliżonej liczbie poszkodowanych,

b)

uwięzieniu ludzi w uszkodzonym pojeździe lub braku do nich dostępu,

c)

pożarze lub wybuchu bądź zagrożenia nimi,

d)

zawaleniu się lub zalaniu wodą obiektu budowlanego,

e)

wykolejeniu wagonu z towarem niebezpiecznym lub niekontrolowanym uwolnieniu się towaru

niebezpiecznego z wagonu lub opakowania - zawiadamiając, należy również podać informacje

pozwalające na zidentyfikowanie towaru niebezpiecznego;

4)

zgłosić niezwłocznie zdarzenie właściwemu dla miejsca zdarzenia dyspozytorowi lub

innemu wyznaczonemu pracownikowi zarządcy infrastruktury;

5)

zgłosić zdarzenie właściwej dla miejsca zdarzenia jednostce straży ochrony kolei;

6)

powiadomić dyspozytora zasilania elektroenergetycznego oraz ustalić z nim zakres niezbędnych

wyłączeń napięcia w sieci trakcyjnej i możliwość prowadzenia ruchu trakcją elektryczną,

jeżeli zdarzenie nastąpiło na torach zelektryfikowanych;

7)

poinformować właściwego dla miejsca zdarzenia dyspozytora lub innego wyznaczonego

pracownika zarządcy infrastruktury

a)

o wykonaniu czynności, o których mowa w pkt 1-3, 5 i 6,

b)

w przypadku zagrożenia poważną awarią z udziałem towarów niebezpiecznych podać informacje

pozwalające na zidentyfikowanie towaru niebezpiecznego, uzupełnione o nazwę towaru

niebezpiecznego według nazwy podanej w dokumentach przewozowych;

8)

żądać od właściwego dla miejsca zdarzenia dyspozytora lub innego wyznaczonego pracownika

zarządcy infrastruktury, stosownie do potrzeb

a)

wezwania zespołu kolejowego ratownictwa technicznego,

b)

powiadomienia Żandarmerii Wojskowej;

9)

powiadomić prowadzących pociągi lub pojazdy kolejowe o przyczynie i przewidywanym

czasie postoju;

10)

jeżeli jest taka potrzeba, na żądanie kierującego akcją ratowniczą, wprowadzić ograniczenie

prędkości na torach sąsiadujących z miejscem zdarzenia, po których może odbywać się

ruch kolejowy.

2.

Dyspozytor lub inny wyznaczony pracownik zarządcy infrastruktury, któremu zgłoszono

zdarzenie, jest obowiązany, w zależności od skutków i okoliczności zdarzenia

1)

dokonać czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 3, 5 i 6, oraz polecić zamknięcie torów,

jeżeli czynności te nie zostały wykonane przez dyżurnego ruchu, a zachodzi taka konieczność;

2)

zarządzić wyjazd zespołu kolejowego ratownictwa technicznego;

3)

zgłosić zdarzenie innym podmiotom, których pojazdy kolejowe, infrastruktura lub pracownicy

uczestniczyli w zdarzeniu;

4)

zgłosić zdarzenie jednostce Żandarmerii Wojskowej;

5)

powiadomić o zdarzeniu wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska i państwowego powiatowego

inspektora sanitarnego w przypadku zagrożenia środowiska lub życia i zdrowia ludzi;

6)

powiadomić jednostkę organizacyjną, w której zatrudniony jest pracownik kolejowy,

który został poszkodowany w zdarzeniu i jest niezdolny do kontynuowania lub podjęcia

pracy;

7)

powiadomić właściwe terytorialnie powiatowe (miejskie) centrum zarządzania kryzysowego

oraz stanowisko kierowania Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej;

8)

w przypadku zagrożenia poważną awarią z udziałem towarów niebezpiecznych powiadomić

o zdarzeniu wojewodę poprzez wojewódzkie centrum zarządzania kryzysowego oraz właściwe

terenowo stanowisko kierowania komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej,

podając

a)

miejsce zdarzenia,

b)

informacje pozwalające na zidentyfikowanie towaru niebezpiecznego, uzupełnione o nazwę

towaru niebezpiecznego według nazwy podanej w dokumentach przewozowych,

c)

rodzaj i wielkość opakowania,

d)

rodzaj uszkodzenia,

e)

rodzaj innych towarów niebezpiecznych przewożonych transportem kolejowym i znajdujących

się w zasięgu awarii,

f)

nazwisko i numer telefonu powiadamiającego;

9)

w przypadku zdarzenia mogącego powodować narażenie na promieniowanie jonizujące lub

wystąpienie skażeń promieniotwórczych powiadomić Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki

za pośrednictwem Centrum do Spraw Zdarzeń Radiacyjnych i wojewodę właściwego dla miejsca

zdarzenia, podając

a)

miejsce zdarzenia,

b)

informacje pozwalające na zidentyfikowanie substancji promieniotwórczej, uzupełnione

o nazwę substancji promieniotwórczej według nazwy podanej w dokumentach przewozowych,

c)

rodzaj i wielkość opakowania,

d)

rodzaj uszkodzenia,

e)

rodzaj innych towarów niebezpiecznych przewożonych transportem kolejowym i znajdujących

się w zasięgu awarii,

f)

nazwisko i numer telefonu powiadamiającego,

g)

dane nadawcy lub odbiorcy substancji promieniotwórczej;

10)

w przypadku konieczności dokonania przeładunku towarów z uszkodzonych wagonów lub

przepompowywania towarów niebezpiecznych z uszkodzonych cystern - żądać od właściwego

przewoźnika kolejowego zapewnienia odpowiednich środków transportu, niezbędnych do

wykonania czynności przeładunkowych, w możliwie najkrótszym czasie;

11)

jeżeli w wyniku zdarzenia są zabici lub ciężko ranni, a poszkodowani zostali skierowani

do szpitala - po uzyskaniu informacji od kierującego akcją ratowniczą przekazać rzecznikowi

prasowemu informacje o adresach szpitali, do których przewieziono poszkodowanych,

oraz o telefonach kontaktowych, celem podania ich do wiadomości publicznej za pośrednictwem

środków masowego przekazu.

3.

Dyspozytor lub inny wyznaczony pracownik zarządcy infrastruktury, któremu zgłoszono

zdarzenie zaistniałe na sieci kolejowej, jest obowiązany niezwłocznie powiadomić o

nim

1)

członków komisji kolejowej ze strony zarządcy infrastruktury;

2)

Przewodniczącego Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych, zwanego dalej „Przewodniczącym

PKBWK”;

3)

oddział terenowy Urzędu Transportu Kolejowego właściwy terytorialnie dla miejsca zdarzenia.

4.

Przewoźnik kolejowy, który otrzymał informację o zdarzeniu, powiadamia o nim

1)

członków komisji kolejowej ze strony przewoźnika oraz

2)

najbliższy urząd celny, jeżeli w zdarzeniu zostali poszkodowani pracownicy celni wykonujący

czynności służbowe na obszarze kolejowym lub zostały uszkodzone zamknięcia celne lub

towary podlegające ocleniu.

1.

Użytkownik bocznicy kolejowej, któremu zgłoszono zdarzenie, jest obowiązany, w zależności

od skutków i okoliczności zdarzenia

1)

natychmiast zamknąć tory, na których powstała przeszkoda dla ruchu;

2)

zatrzymać zbliżający się po sąsiednim torze pociąg, skład manewrowy lub pojazd trakcyjny

w przypadku zagrożenia spowodowanego zaistniałym zdarzeniem, włącznie z ewentualnym

nadaniem sygnału „Alarm”;

3)

niezwłocznie zawiadomić centrum powiadamiania ratunkowego, podając w miarę możliwości

informacje o

a)

rodzaju zdarzenia i przybliżonej liczbie poszkodowanych,

b)

uwięzieniu ludzi w uszkodzonym pojeździe lub braku do nich dostępu,

c)

pożarze lub wybuchu bądź zagrożeniu nimi,

d)

zawaleniu się lub zalaniu wodą obiektu budowlanego,

e)

wykolejeniu wagonu z towarem niebezpiecznym lub niekontrolowanym uwolnieniu się towaru

niebezpiecznego z wagonu lub opakowania - zawiadamiając, należy również podać informacje

pozwalające na zidentyfikowanie towaru niebezpiecznego;

4)

zgłosić zdarzenie innym podmiotom, których pojazdy kolejowe, infrastruktura lub pracownicy

uczestniczyli w zdarzeniu;

5)

w przypadku zagrożenia poważną awarią z udziałem towarów niebezpiecznych powiadomić

o zdarzeniu wojewodę poprzez wojewódzkie centrum zarządzania kryzysowego oraz właściwe

terenowo stanowisko kierowania komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej,

podając

a)

miejsce zdarzenia,

b)

informacje pozwalające na zidentyfikowanie towaru niebezpiecznego, uzupełnione o nazwę

towaru niebezpiecznego według nazwy podanej w dokumentach przewozowych,

c)

rodzaj wagonu i wielkość opakowania,

d)

rodzaj uszkodzenia,

e)

rodzaj innych towarów niebezpiecznych znajdujących się w zasięgu awarii,

f)

bezpieczne i dogodne drogi dojazdowe,

g)

nazwisko i numer telefonu powiadamiającego.

2.

Użytkownik bocznicy kolejowej, któremu zgłoszono zdarzenie, jest obowiązany niezwłocznie

powiadomić o nim

1)

członków komisji kolejowej ze strony użytkownika bocznicy kolejowej;

2)

Przewodniczącego PKBWK;

3)

oddział terenowy Urzędu Transportu Kolejowego właściwy terytorialnie dla miejsca zdarzenia.

Informację o wykonaniu poszczególnych czynności, o których mowa w § 4 i § 5, należy

odnotować w prowadzonej dokumentacji.

1.

Zarządca infrastruktury lub użytkownik bocznicy kolejowej właściwy dla miejsca zdarzenia

jest obowiązany pisemnie zawiadomić o zdarzeniu podmioty, o których mowa w ust. 3.

Treść zawiadomienia powinna być uzgodniona z przewodniczącym komisji kolejowej.

2.

Wzór zawiadomienia określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

3.

Zawiadomienie otrzymuje

1)

Przewodniczący PKBWK;

2)

Prezes Urzędu Transportu Kolejowego, zwany dalej „Prezesem UTK”;

3)

w zależności od skutków i okoliczności zdarzenia właściwa miejscowo

a)

prokuratura rejonowa,

b)

komenda Policji,

c)

jednostka Żandarmerii Wojskowej.

4.

Jeżeli po przekazaniu zawiadomienia ujawnione zostały nowe okoliczności zdarzenia,

powodujące zasadniczą zmianę poprzednich ustaleń, w tym zmianę kategorii zdarzenia,

ustalonej przyczyny zdarzenia albo zmianę innych ważnych informacji - należy pilnie

przekazać dodatkowe zawiadomienie, prostując lub uzupełniając zawiadomienie pierwotne.

5.

Zawiadomienie o zdarzeniu przekazuje się nie później niż przed upływem 24 godzin od

jego stwierdzenia.

1.

Kierownik jednostki organizacyjnej zarządcy infrastruktury, użytkownika bocznicy kolejowej

lub przewoźnika kolejowego, biorącej udział w transporcie kolejowym, określa wykaz

osób upoważnionych do udziału w pracach komisji kolejowej.

2.

Członków komisji kolejowej do badania danego wypadku lub incydentu wskazują spośród

osób upoważnionych, o których mowa w ust. 1, kierownicy jednostek organizacyjnych

zarządcy infrastruktury, użytkownika bocznicy kolejowej lub przewoźnika kolejowego,

biorących udział w transporcie kolejowym, właściwych dla miejsca i rodzaju wypadku

lub incydentu, których pracownicy lub pojazdy kolejowe uczestniczyły w wypadku lub

incydencie bądź których infrastruktura ma z nimi związek.

3.

Skład komisji kolejowej ogranicza się do niezbędnej liczby członków zapewniających

rzetelne i sprawne przeprowadzenie postępowania.

1.

Komisja kolejowa prowadzi postępowanie pod kierownictwem przewodniczącego, który koordynuje

działalność komisji i jest odpowiedzialny za właściwe przeprowadzenie postępowania.

2.

Przewodniczący komisji kolejowej jest pisemnie powoływany spośród członków komisji,

o których mowa w § 8 ust. 2, przez kierownika jednostki organizacyjnej zarządcy infrastruktury

albo użytkownika bocznicy kolejowej, biorącej udział w transporcie kolejowym, właściwej

dla miejsca wypadku lub incydentu.

3.

Do czasu pisemnego powołania przewodniczącego jego funkcję pełni członek komisji kolejowej

wskazany przez kierownika właściwej jednostki organizacyjnej, o której mowa w ust.

2.

4.

Przewodniczący komisji kolejowej, po uzyskaniu opinii członków komisji, może włączyć

do jej składu osobę z wykazu lub spoza wykazu, o którym mowa w § 8 ust. 1, jeżeli

udział tej osoby w pracach komisji kolejowej może przyczynić się do ustalenia przyczyn

wypadku lub incydentu.

1.

W przypadku niemożności wykonywania zadań przez przewodniczącego lub członka komisji

kolejowej w trakcie postępowania, w szczególności w wyniku choroby lub innych zdarzeń

losowych, zmiana składu komisji następuje w drodze pisemnej decyzji podjętej przez

kierownika jednostki organizacyjnej, który wyznaczył zastępowaną osobę do pracy w

komisji kolejowej.

2.

O zmianie, o której mowa w ust. 1, informuje się

1)

członków komisji kolejowej;

2)

Prezesa UTK;

3)

Przewodniczącego PKBWK.

Zmiany w składzie komisji kolejowej, o których mowa w § 9 ust. 4 oraz w § 10 ust.

1, dokumentuje się w aktach postępowania.

1.

Komisja kolejowa

1)

ustala okoliczności i przyczyny wypadku lub incydentu;

2)

określa szacunkowo rozmiary strat z tego tytułu;

3)

określa wnioski zapobiegające powstaniu podobnego wypadku lub incydentu w przyszłości.

2.

Komisja kolejowa, ustalając okoliczności i przyczyny zdarzenia, może w szczególności

1)

dokonywać oględzin i badań na miejscu wypadku lub incydentu, w miejscu, o którym mowa

w § 15 ust. 2, lub w innym miejscu, które ma związek z wypadkiem lub incydentem, z

wykorzystaniem technik zapisu danych, obrazu i dźwięku;

2)

analizować dokumentację mającą związek z wypadkiem lub incydentem i włączać jej oryginały

lub wykonane kopie, wydruki, wyciągi i odpisy do akt postępowania;

3)

wysłuchiwać osób mających związek ze sprawami objętymi postępowaniem;

4)

przeprowadzać konfrontacje lub wizje lokalne;

5)

wnioskować o wykonanie ekspertyz zgodnie z § 21 ust. 1;

6)

żądać od związanych z wypadkiem lub incydentem jednostek organizacyjnych zarządcy

infrastruktury, użytkownika bocznicy kolejowej lub przewoźnika kolejowego pomocy w

prowadzeniu postępowania, w tym przeprowadzenia czynności, o których mowa w pkt 4,

i przygotowania oraz dostarczenia potrzebnych materiałów i ekspertyz;

7)

wnioskować o odsunięcie od pełnionych obowiązków pracownika związanego z wypadkiem

lub incydentem - w przypadku stwierdzenia lub uzasadnionego podejrzenia poważnych

nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków pracowniczych lub niedyspozycji psychofizycznej

- do czasu wyjaśnienia ewentualnej odpowiedzialności pracownika za spowodowanie wypadku

lub incydentu bądź przyczynienie się do jego powstania.

3.

Członkowie komisji kolejowej wykonują czynności zgodnie z zakresem posiadanych kompetencji

i zakresem działalności jednostki organizacyjnej, którą reprezentują.

4.

O rodzaju i zakresie czynności wykonywanych przez komisję kolejową oraz sposobie prowadzenia

postępowania decyduje przewodniczący komisji kolejowej z własnej inicjatywy lub po

przedstawieniu wniosków przez członków komisji, z zastrzeżeniem § 18 ust. 2.

5.

Podejmując decyzje, o których mowa w ust. 4, przewodniczący komisji kolejowej bierze

pod uwagę

1)

skutki i okoliczności wypadku lub incydentu;

2)

opinie członków komisji kolejowej;

3)

konieczność zebrania niezbędnych dowodów rzeczowych i przeprowadzenia badań w celu

wiarygodnego określenia przyczyn wypadku lub incydentu oraz

4)

potrzebę możliwie najszybszego przywrócenia normalnego ruchu kolejowego w miejscu

wypadku lub incydentu.

1.

Komisja kolejowa prowadzi akta postępowania w postaci papierowej, w których gromadzi

się dokumenty wytwarzane lub pozyskiwane w toku prowadzonego postępowania.

2.

Zastrzeżenia członków komisji kolejowej, zgłaszane w trakcie prowadzonego postępowania,

odnotowuje się w protokołach, o których mowa w § 14 ust. 1, § 17 ust. 2, § 18 ust.

1 i § 27 ust. 1.

3.

Przewodniczący komisji kolejowej pisemnie odnosi się do złożonych zastrzeżeń, przekazując

swoje stanowisko wraz z uzasadnieniem.

4.

Po zakończeniu postępowania jego akta przechowuje jednostka organizacyjna, której

przedstawiciel przewodniczył komisji kolejowej.

1.

Z czynności, o których mowa w § 12 ust. 2 pkt 3 i 4, sporządza się protokół.

2.

Osoba wysłuchiwana podpisuje protokół wysłuchania bezpośrednio pod treścią wyjaśnień

na każdej stronie protokołu.

1.

Komisja kolejowa prowadząca postępowanie niezwłocznie udaje się na miejsce wypadku

lub incydentu w celu zebrania dowodów rzeczowych oraz przeprowadzenia oględzin i badań

służących do ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku lub incydentu.

2.

W uzasadnionych przypadkach, z zastrzeżeniem § 3 ust. 3, o ile nie wpłynie to negatywnie

na ustalenia komisji kolejowej, a zebranie dowodów rzeczowych oraz przeprowadzenie

oględzin i badań służących do ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku lub incydentu

może nastąpić na stacji postoju lub stacji docelowej pociągu, komisja kolejowa może

odstąpić od udania się na miejsce wypadku lub incydentu. Decyzję w tym zakresie podejmuje

przewodniczący komisji kolejowej, powiadamiając o wyznaczonym miejscu badania wypadku

lub incydentu członków komisji oraz właściwego dyspozytora lub innego wyznaczonego

pracownika zarządcy infrastruktury lub użytkownika bocznicy kolejowej.

3.

W przypadku podjęcia decyzji, o której mowa w ust. 2, skład komisji kolejowej może

być określony na zasadach, o których mowa w § 9 ust. 2-4, przez kierowników jednostek

organizacyjnych właściwych dla miejsca badania wypadku lub incydentu.

4.

Wszyscy pracownicy kolejowi obecni na miejscu wypadku lub incydentu, którzy reprezentują

jego strony i wykonują prace na jego miejscu, powinni być wskazani w odpowiednim protokole

oględzin miejsca wypadku lub incydentu, o którym mowa w § 18 ust. 1.

1.

W przypadku przybycia na miejsce wypadku lub incydentu członka Państwowej Komisji

Badania Wypadków Kolejowych, przewodniczący komisji kolejowej niezwłocznie powiadamia

go o rozmiarach i skutkach zaistniałego wypadku lub incydentu oraz o dokonanych ustaleniach.

2.

Do czasu ewentualnego przejęcia postępowania przez Państwową Komisję Badania Wypadków

Kolejowych postępowanie w sprawie wypadku lub incydentu prowadzi komisja kolejowa.

1.

Na miejscu wypadku lub incydentu lub w miejscu, o którym mowa w § 15 ust. 2, w zależności

od skutków i okoliczności zdarzenia, komisja kolejowa

1)

ustala liczbę poszkodowanych oraz dokonuje wstępnej oceny strat powstałych w następstwie

wypadku lub incydentu;

2)

ocenia stan psychiczny i fizyczny oraz sprawdza kwalifikacje pracowników kolejowych,

którzy mieli związek z powstaniem wypadku lub incydentu;

3)

występuje o zbadanie stanu trzeźwości lub na obecność środków odurzających osób, które

mogły przyczynić się do powstania wypadku lub incydentu, przez Policję lub inne uprawnione

służby;

4)

opisuje miejsce wypadku lub incydentu, ze szczególnym uwzględnieniem rozmieszczenia

pojazdów kolejowych, ich stanu i miejsca znajdowania się oraz stanu połączenia pojazdów,

przed wypadkiem lub incydentem oraz po nim;

5)

sprawdza stan nastawienia lub położenia urządzeń i przełączników w kabinie prowadzącego

pociąg lub pojazd kolejowy, ze szczególnym uwzględnieniem pozycji nastawnika i hamulca;

6)

ustala przy wypadkach lub incydentach na przejazdach

a)

sposób zabezpieczenia i osygnalizowania przejazdu kolejowo-drogowego lub przejścia

od strony toru i od strony drogi,

b)

podawanie wymaganych sygnałów przez prowadzącego pociąg lub pojazd kolejowy,

c)

zamknięcie na czas rogatek i obecność na stanowisku pracy pracownika obsługi przejazdu

kolejowo-drogowego,

d)

warunki widoczności przejazdu kolejowo-drogowego lub przejścia z drogi, ze stanowiska

kierującego pojazdem drogowym i z posterunku pracownika obsługi przejazdu kolejowo-drogowego,

e)

stan nawierzchni drogi na przejeździe kolejowo-drogowym i na dojazdach do niego;

7)

sprawdza zapisy w dokumentach związanych z prowadzeniem ruchu kolejowego oraz dokumentach

pojazdów kolejowych biorących udział w wypadku lub incydencie; dokumenty istotne dla

wyjaśnienia przyczyn zdarzenia należy zabezpieczyć dla celów dalszego postępowania;

8)

zleca odczytanie i zabezpieczenie na potrzeby postępowania zapisów urządzeń rejestrujących

przez wyznaczonego przez komisję kolejową pracownika jednostki organizacyjnej zarządcy

infrastruktury, użytkownika bocznicy kolejowej lub przewoźnika kolejowego użytkującej

urządzenie rejestrujące, z udziałem członków komisji; w szczególności należy dokonać

odczytów i zabezpieczenia zapisów rejestratorów znajdujących się na pojeździe kolejowym,

urządzeń rejestrujących stany awaryjne w pojazdach kolejowych, stany urządzeń sterowania

ruchem kolejowym, czynności pracowników kolejowych oraz prowadzone rozmowy;

9)

sprawdza stan oświetlenia terenu i stan sygnałów oraz wskaźników, ich widoczność,

jak również stan osygnalizowania pojazdów kolejowych;

10)

sprawdza prawidłowość funkcjonowania urządzeń sterowania ruchem i ich zabezpieczenia,

a także prawidłowość funkcjonowania systemu hamowania pojazdów kolejowych oraz urządzeń

łączności;

11)

bada stan nawierzchni kolejowej;

12)

dokonuje pomiarów i badań pojazdu kolejowego na miejscu zdarzenia, mierząc wstępnie

parametry profilu okręgu tocznego kół pojazdu, stan i położenie maźnic oraz wideł

maźniczych i resorów;

13)

określa rodzaj przesyłki, sposób jej opakowania i zabezpieczenia, nadawcę przesyłki

oraz ewentualną obecność konwojenta w przypadku przewozu towarów;

14)

określa warunki atmosferyczne istniejące w czasie zdarzenia.

2.

W zależności od okoliczności zdarzenia komisja kolejowa może żądać od przewoźnika

kolejowego, użytkownika bocznicy kolejowej lub zarządcy infrastruktury wykonującego

przewozy technologiczne dla potrzeb własnych sporządzenia protokołu ustalenia stanu

hamulców w pociągu lub składzie manewrowym, którego wzór określa załącznik nr 2 do

rozporządzenia.

1.

Po dokonaniu oględzin i badań na miejscu wypadku lub incydentu lub w miejscu, o którym

mowa w § 15 ust. 2, komisja kolejowa sporządza protokół oględzin miejsca wypadku lub

incydentu, którego wzór określa załącznik nr 3 do rozporządzenia, albo protokół oględzin

miejsca wypadku lub incydentu na przejeździe, którego wzór określa załącznik nr 4

do rozporządzenia.

2.

W protokołach, o których mowa w ust. 1, określa się skład komisji kolejowej do dalszego

badania wypadku lub incydentu. Jeżeli członkowie komisji kolejowej wyrazili zgodę

na taki tryb postępowania, skład komisji kolejowej do dalszego badania wypadku lub

incydentu można ograniczyć do jednej osoby, która pełni jednocześnie funkcję przewodniczącego

komisji.

3.

Do protokołów oględzin, o których mowa w ust. 1, załącza się dokumentację fotograficzną

wypadku lub incydentu.

Zarządca infrastruktury lub użytkownik bocznicy, na wniosek komisji kolejowej i przy

jej udziale, sporządza dokładny szkic miejsca wypadku lub incydentu, ze wskazaniem

kilometrażu oraz danych istotnych dla ustalenia przyczyn wypadku lub incydentu.

1.

Komisja kolejowa może zarządzić wykonanie po wypadku lub incydencie badań budowli

i urządzeń przeznaczonych do prowadzenia ruchu kolejowego oraz pojazdów kolejowych

w zakresie określonym w przepisach wewnętrznych zarządcy infrastruktury, przewoźnika

kolejowego lub użytkownika bocznicy kolejowej.

2.

W uzasadnionych przypadkach przewodniczący komisji kolejowej, po uzyskaniu opinii

jej członków, może zarządzić wykonanie badań innych niż określone w przepisach, o

których mowa w ust. 1, jeżeli jest to konieczne do ustalenia przyczyn wypadku lub

incydentu.

1.

Komisja kolejowa może wnioskować o wykonanie ekspertyzy w celu przeprowadzenia szczegółowych

badań.

2.

Wykonanie ekspertyzy, na wniosek komisji kolejowej, zleca jednostka posiadająca tytuł

prawny do podlegającego ekspertyzie pojazdu kolejowego, obiektu budowlanego lub infrastruktury

kolejowej.

3.

Jeżeli przedmiotem ekspertyzy jest ocena wzajemnego oddziaływania na siebie pojazdów

kolejowych i infrastruktury kolejowej, wykonanie ekspertyzy zleca zarządca infrastruktury

kolejowej lub użytkownik bocznicy kolejowej.

4.

Ekspertyzę wykonują jednostki posiadające odpowiednie kompetencje techniczne i niezależne

od stron wypadku lub incydentu, w szczególności jednostki notyfikowane lub jednostki

organizacyjne wykonujące działalność, o której mowa w art. 22g ust. 1 ustawy.

1.

Jeżeli postępowanie jest prowadzone w sprawie wypadku, komisja kolejowa, na podstawie

materiału dowodowego zebranego w wyniku dotychczasowych oględzin i badań, dokonuje

wstępnej analizy wypadku i sporządza pisemny plan prowadzenia dalszego postępowania,

zawierający w szczególności

1)

plan wysłuchań pracowników kolejowych, podróżnych mających związek z wypadkiem lub

osób postronnych posiadających o nim wiadomości;

2)

plan czynności, jakie należy przeprowadzić dla wyjaśnienia wszelkich okoliczności

wypadku, w tym wykonania badań poza jego miejscem.

2.

Przewodniczący komisji kolejowej może zdecydować o odstąpieniu od sporządzenia planu,

o którym mowa w ust. 1, jeżeli dotychczas zebrany materiał dowodowy w wystarczający

sposób wskazuje na przebieg i przyczyny wypadku oraz umożliwia przygotowanie protokołu

ustaleń końcowych.

3.

Wszelkie badania wykonywane poza miejscem wypadku lub miejscem, o którym mowa w §

15 ust. 2, wymagają udokumentowania, w tym wykonania dokumentacji fotograficznej.

Komisja kolejowa może zwrócić się do właściwych organów lub jednostek organizacyjnych

zarządcy infrastruktury, użytkownika bocznicy kolejowej lub przewoźnika kolejowego

o skierowanie przed komisję określonych osób w celu ich wysłuchania lub o przeprowadzenie

ich wysłuchania w jednostce organizacyjnej, w której pracownik jest zatrudniony, jak

również o dostarczenie materiałów lub wykonanie innych czynności potrzebnych do przeprowadzenia

postępowania.

1.

Po zakończeniu postępowania dowodowego komisja kolejowa dokonuje analizy końcowej,

ustalając

1)

przyczyny wypadku lub incydentu;

2)

końcową kwalifikację przyczyny bezpośredniej wypadku lub incydentu i jej kategorię;

3)

wnioski zapobiegawcze.

2.

Kwalifikację przyczyny bezpośredniej zdarzenia oraz jej kategorię określa załącznik

nr 5 do rozporządzenia.

Komisja kolejowa, w zależności od dokonanych ustaleń, określa przyczyny wypadku lub

incydentu, w tym

1)

przyczynę pierwotną - stanowiącą początek ciągu nieprawidłowości, które doprowadziły

do powstania wypadku lub incydentu;

2)

przyczyny bezpośrednie - stwarzające stan bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa

ruchu kolejowego i stanowiące warunek konieczny powstania wypadku lub incydentu;

3)

przyczyny pośrednie - pozostające w związku przyczynowym z wypadkiem lub incydentem

i mające wpływ na wielkość szkód i strat powstałych w jego wyniku;

4)

przyczyny systemowe - związane ze stosowaniem uregulowań prawnych, systemu zarządzania

bezpieczeństwem, systemów zarządzania utrzymaniem lub przepisów wewnętrznych podmiotów

uczestniczących w wypadku lub incydencie.

1.

Po dokonaniu ustaleń, o których mowa w § 24 i § 25, komisja kolejowa wypracowuje wnioski

zapobiegawcze, przy uwzględnieniu stosowanych systemów zarządzania bezpieczeństwem,

systemów zarządzania utrzymaniem lub przepisów wewnętrznych, mające na celu, tam gdzie

jest to uzasadnione, ograniczenie poziomu ryzyka związanego z przyczynami, które doprowadziły

do powstania wypadku lub incydentu.

2.

Wraz z wnioskami zapobiegawczymi, o których mowa w ust. 1, komisja kolejowa określa

jednostki organizacyjne odpowiedzialne za ich wdrożenie.

1.

Po ustaleniu wyników postępowania komisja kolejowa sporządza protokół ustaleń końcowych,

którego wzór określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.

2.

Protokół ustaleń końcowych podpisują przewodniczący i członkowie komisji kolejowej,

zamieszczając podpis i datę.

3.

Kopię protokołu ustaleń końcowych komisja kolejowa przekazuje

1)

kierownikom jednostek organizacyjnych, którzy są obowiązani do zrealizowania wniosków

zapobiegawczych - niezwłocznie po podpisaniu protokołu;

2)

jednostce nadrzędnej nad jednostką organizacyjną, której przedstawiciel uczestniczył

w komisji kolejowej, Przewodniczącemu PKBWK oraz Prezesowi UTK - w terminie 7 dni

od dnia podpisania protokołu;

3)

właściwej miejscowo komendzie Policji - jeśli zachodzi taka konieczność;

4)

właściwej miejscowo komendzie Państwowej Straży Pożarnej - jeśli zachodzi taka konieczność.

1.

Postępowanie powinno być zakończone przed upływem 30 dni roboczych od dnia wypadku

lub incydentu.

2.

Terminem zakończenia postępowania jest data podpisania protokołu ustaleń końcowych

przez komisję kolejową.

3.

W uzasadnionych przypadkach, na wniosek przewodniczącego komisji kolejowej, Prezes

UTK może przedłużyć termin zakończenia postępowania.

1.

Zarządcy infrastruktury kolejowej oraz przewoźnicy kolejowi dostosują swoje systemy

zarządzania bezpieczeństwem, systemy zarządzania utrzymaniem i przepisy wewnętrzne

do przepisów rozporządzenia w terminie 6 miesięcy od dnia jego wejścia w życie.

2.

Użytkownicy bocznic kolejowych dostosują swoje przepisy wewnętrzne do przepisów rozporządzenia

w terminie 6 miesięcy od dnia jego wejścia w życie.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.