Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia, urządzenia i obiekty podmiotów leczniczych będących jednostkami budżetowymi i jednostkami wojskowymi, dla których podmiotem tworzącym jest Minister Obrony Narodowej

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

gabinet zabiegowy - pomieszczenie służące do wykonywania zabiegów diagnostycznych

lub terapeutycznych z naruszeniem ciągłości tkanek, w tym świadczeń stomatologicznych;

2)

izolatka lub izolator - pomieszczenie przeznaczone do odosobnienia pacjenta lub grupy

pacjentów chorych na chorobę zakaźną albo osoby lub grupy osób podejrzanych o chorobę

zakaźną w celu uniemożliwienia przeniesienia biologicznego czynnika chorobotwórczego

na inne osoby;

3)

obiekty polowej służby zdrowia - sprzęt będący w wyposażeniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej, w szczególności urządzenia medyczne stanowiące rozwinięte elementy wojskowej

służby zdrowia, namioty, pojazdy, statki powietrzne, okręty, kontenery, oznakowane

miejsca, rozwijany w celu realizacji zabezpieczenia medycznego wojsk;

4)

polowa służba zdrowia - wyodrębnioną funkcjonalnie strukturę wojskowej służby zdrowia

funkcjonującą samodzielnie lub w ramach jednostki wojskowej;

5)

pomieszczenie sanitarnohigieniczne - pomieszczenie wyposażone co najmniej w miskę

ustępową, umywalkę, dozownik z mydłem w płynie, pojemnik z ręcznikami jednorazowego

użycia i pojemnik na zużyte ręczniki;

6)

pomieszczenie porządkowe - pomieszczenie służące do przechowywania sprzętu stosowanego

do utrzymywania czystości, środków czystości oraz preparatów myjąco-dezynfekcyjnych,

a także do przygotowywania roztworów roboczych oraz mycia i dezynfekcji sprzętu stosowanego

do utrzymywania czystości, wyposażone w zlew z baterią i dozownik ze środkiem dezynfekcyjnym;

7)

zabezpieczenie medyczne - działanie obejmujące planowanie medyczne oraz zapewnienie

odpowiednich służb i świadczeń ochrony zdrowia niezbędnych do zachowania zdrowia wojsk,

osiągane poprzez zapobieganie chorobom i urazom, ewakuacje, natychmiastowe leczenie

i zdrowienie, umożliwiające powrót do służby.

1.

Ambulatorium oraz ambulatorium z izbą chorych mogą być zlokalizowane w samodzielnym

budynku lub zespole budynków o innym przeznaczeniu, znajdujących się na terenie jednostki

wojskowej.

2.

Zespoły pomieszczeń stanowiących ambulatorium oraz ambulatorium z izbą chorych z wyjątkiem

pomieszczeń administracyjnych i socjalnych nie mogą być przechodnie.

3.

Dopuszcza się lokalizowanie pomieszczeń gospodarczych, technicznych, zaopatrzenia

medycznego oraz socjalnych poniżej poziomu terenu otaczającego budynek.

Kształt i powierzchnia pomieszczeń ambulatorium oraz ambulatorium z izbą chorych umożliwiają

prawidłowe rozmieszczenie, zainstalowanie i użytkowanie urządzeń, aparatury i sprzętów

stanowiących niezbędne funkcjonalne wyposażenie ambulatorium oraz ambulatorium z izbą

chorych.

1.

W ambulatorium z izbą chorych sala izby chorych jest wyposażona w umywalkę z ciepłą

i zimną wodą, dozownik z mydłem w płynie oraz sprzęt umożliwiający higieniczne osuszanie

rąk i pojemnik na zużyte ręczniki.

2.

Szerokość sali w izbie chorych umożliwia wyprowadzenie każdego łóżka.

3.

Łóżka w sali izby chorych są dostępne przynajmniej z dwóch stron, w tym jednej strony

dłuższej.

4.

Odstępy między łóżkami w sali izby chorych umożliwiają swobodny dostęp do pacjentów.

1.

Izolatka lub izolator w ambulatorium z izbą chorych składa się z

1)

pomieszczenia pobytu pacjenta;

2)

pomieszczenia sanitarnohigienicznego, dostępnego z pomieszczenia pobytu pacjenta,

wyposażonego w

a)

umywalkę z baterią i dozownik ze środkiem dezynfekcyjnym uruchamiane bez kontaktu

z dłonią, a także pojemnik z ręcznikami jednorazowego użycia i pojemnik na zużyte

ręczniki,

b)

natrysk,

c)

urządzenie do dekontaminacji oraz do utylizacji wkładów jednorazowych, wraz z zawartością

- w przypadku stosowania basenów i kaczek jednorazowych;

3)

śluzy umywalkowo-fartuchowej, umiejscowionej pomiędzy pomieszczeniem pobytu pacjenta

a ogólną drogą komunikacyjną, wyposażonej w

a)

umywalkę z baterią uruchamianą bez kontaktu z dłonią,

b)

dozownik z mydłem w płynie,

c)

dozownik ze środkiem dezynfekcyjnym uruchamiany bez kontaktu z dłonią,

d)

pojemnik z ręcznikami jednorazowego użycia i pojemnik na zużyte ręczniki,

e)

zamykany pojemnik na brudną bieliznę,

f)

miejsce na ubrania z rozdzieleniem miejsca na ubrania czyste i miejsca na ubrania

brudne.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 2 lit. c nie stosuje się w przypadku przeprowadzania dekontaminacji

w urządzeniu znajdującym się w innym pomieszczeniu zlokalizowanym na terenie izby

chorych, pod warunkiem transportowania wkładów jednorazowych przeznaczonych do dekontaminacji

w szczelnie zamkniętych pojemnikach.

3.

Izolatkę lub izolator wyposaża się w wentylację wymuszoną działającą na zasadzie podciśnienia

w taki sposób, aby ciśnienie w izolatce lub izolatorze było niższe niż w śluzie umywalkowo-fartuchowej

i na ogólnej drodze komunikacyjnej.

1.

Sprzęt wielokrotnego użytku użyty dla celów higienicznych podlega dezynfekcji.

2.

Sprzęt jednorazowego użycia użyty dla celów higienicznych podlega utylizacji.

1.

W ambulatorium oraz w ambulatorium z izbą chorych wydziela się pomieszczenie lub wydzielone

miejsce

1)

do składowania bielizny czystej;

2)

do składowania bielizny brudnej;

3)

na odpady.

2.

W pomieszczeniu, w którym znajdują się wydzielone miejsca do składowania bielizny

brudnej lub miejsca na odpady, nie wydziela się miejsca do składowania bielizny czystej.

3.

W ambulatorium oraz w ambulatorium z izbą chorych wydziela się co najmniej jedno pomieszczenie

porządkowe lub miejsce do przechowywania środków czystości oraz preparatów myjąco-dezynfekujących.

Pomieszczenia i urządzenia wymagające utrzymania aseptyki i wyposażenie tych pomieszczeń

wykonuje się z materiałów nadających się do częstego i dokładnego mycia oraz dezynfekcji,

bez pogorszenia lub utraty ich funkcji użytkowych.

1.

W ambulatorium oraz w ambulatorium z izbą chorych podłogi pomieszczeń, a także połączenia

ścian z podłogami wykonuje się z materiałów nadających się do częstego i dokładnego

mycia oraz dezynfekcji, bez pogorszenia lub utraty ich funkcji użytkowych.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do pomieszczeń administracyjnych i socjalnych, pomieszczeń

poradni i gabinetów, w których są wykonywane świadczenia z zakresu opieki psychologicznej

i psychiatrycznej, oraz sal kinezyterapii.

Sufity podwieszane stosowane w pomieszczeniach o podwyższonych wymaganiach higienicznych,

w szczególności w izolatkach i gabinetach diagnostyczno-zabiegowych, wykonuje się

w sposób zapewniający szczelność powierzchni, z materiałów nadających się do częstego

i dokładnego mycia oraz dezynfekcji, bez pogorszenia lub utraty ich funkcji użytkowych.

W pomieszczeniach, przez które odbywa się przewożenie pacjentów na łóżkach, wstawia

się drzwi o szerokości umożliwiającej takie przewożenie.

1.

Meble znajdujące się w pomieszczeniach są wykonane z materiałów nadających się do

częstego i dokładnego mycia oraz dezynfekcji, bez pogorszenia lub utraty ich funkcji

użytkowych.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do mebli znajdujących się w pomieszczeniach administracyjnych

i socjalnych oraz mebli w pomieszczeniach poradni i gabinetów podmiotów leczniczych

wykonujących świadczenia z zakresu opieki psychologicznej, psychiatrycznej i leczenia

uzależnień.

1.

W pomieszczeniach ambulatorium oraz ambulatorium z izbą chorych zapewnia się bezpośredni

dostęp światła dziennego.

2.

W przypadku nadmiernego naświetlenia pomieszczeń ambulatorium oraz ambulatorium z

izbą chorych instaluje się urządzenia przeciwsłoneczne.

Szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia ambulatorium

oraz ambulatorium z izbą chorych, są określone w załączniku do rozporządzenia.

1.

Gabinet lekarza jednostki wojskowej jest wyposażony w

1)

umywalkę z dopływem ciepłej i zimnej wody;

2)

biurko;

3)

krzesła;

4)

kozetkę lekarską;

5)

szafkę na leki i podstawowy sprzęt medyczny do badania i udzielania pierwszej pomocy;

6)

szafkę na ubrania;

7)

kosze na odpady;

8)

parawan;

9)

oświetlenie zastępcze.

2.

Gabinet lekarza jednostki wojskowej może być zlokalizowany w dowolnym budynku z zachowaniem

funkcjonalnej odrębności.

1.

Instalacje i urządzenia wentylacji mechanicznej i klimatyzacji podlegają okresowemu

przeglądowi, czyszczeniu, dezynfekcji lub wymianie elementów zgodnie z zaleceniami

producenta, nie rzadziej niż co 12 miesięcy.

2.

Wykonanie czynności, o których mowa w ust. 1, podlega dokumentowaniu.

Źródłami zaopatrzenia w wodę są sieć wodociągowa lub własne ujęcie wody, której przydatność

do spożycia została określona przez właściwy terytorialnie wojskowy ośrodek medycyny

prewencyjnej.

1.

Przestrzeń ładunkowa środków transportu przeznaczonych do przewożenia żywności, bielizny,

odpadów, brudnych narzędzi i sprzętu do dekontaminacji, z wyłączeniem opakowań po

wykorzystanych przedmiotach jednorazowego użycia, jest przestrzenią zamkniętą, odpowiednio

do rodzaju przewożenia ładunku.

2.

Przestrzeń ładunkowa środków transportu przeznaczonych do przewożenia zwłok stanowi

przestrzeń zamkniętą.

3.

Przestrzenie ładunkowe środków transportu, o których mowa w ust. 1 i 2, są wykonane

z materiałów nadających się do dokładnego mycia i dezynfekcji.

W ambulatorium oraz w ambulatorium z izbą chorych, w których wykorzystuje się środki

transportu wewnętrznego, zapewnia się co najmniej jedno pomieszczenie porządkowe umożliwiające

mycie i dezynfekcję tych środków transportu.

Podmiot leczniczy, który posiada środki transportu sanitarnego, zapewnia co najmniej

jedno stanowisko umożliwiające ich mycie i dezynfekcję.

1.

W obiektach polowej służby zdrowia miejsca służące do udzielenia świadczeń zdrowotnych

urządza się w namiotach, kontenerach lub pojazdach z zachowaniem struktury modułowej.

2.

W obiektach polowej służby zdrowia dopuszcza się funkcjonowanie miejsca pełniącego

funkcję zabiegową i niezabiegową, pod warunkiem zachowania rozdziału czasowego i spełnienia

co najmniej wymagań określonych w § 10.

3.

W sytuacjach szczególnych w obiektach polowej służby zdrowia do ewakuacji medycznej

dopuszcza się wykorzystanie dostępnych wojskowych i cywilnych środków transportu.

1.

Instalacje obiektów polowej służby zdrowia podlegają okresowemu przeglądowi i serwisowaniu

zgodnie z przepisami prawa budowlanego i zaleceniami producentów.

2.

Wykonanie czynności, o których mowa w ust. 1, podlega dokumentowaniu.

W obiektach polowej służby zdrowia zapewnia się oświetlenie elektryczne.

Obiekty polowej służby zdrowia są wyposażone w rezerwowe źródło zaopatrzenia w energię

elektryczną. Rezerwowym źródłem zaopatrzenia w energię elektryczną jest agregat prądotwórczy

z funkcją autostartu, zapewniający co najmniej 30% potrzeb mocy szczytowej, a także

urządzenie zapewniające bezprzerwowe podtrzymanie zasilania.

Prowadzenie działalności leczniczej w obiektach polowej służby zdrowia niespełniających

wymagań, o których mowa w § 2 i § 3, wymaga zgody Ministra Obrony Narodowej.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.