Ustawa z dnia 30 stycznia 2016 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

W ustawie z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1414, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 13 uchyla się ust. 1;

2)

w art. 31 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Mianowania, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie stosuje się do żołnierzy zawodowych wyznaczanych

na stanowiska służbowe zaszeregowane do stopni generałów (admirałów) oraz żołnierzy

zawodowych, o których mowa w art. 42b-42d.

”

;

3)

po art. 42c dodaje się art. 42d w brzmieniu

„

Art. 42d.

1.

Minister Obrony Narodowej, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, może wyznaczyć

żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe wyższe o dwa stopnie wojskowe i więcej,

bez mianowania na wyższy stopień wojskowy.

2.

Mianowanie na kolejne stopnie wojskowe odbywa się na zasadach określonych w art. 40

ust. 2.

”

;

4)

w art. 78 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Uposażenie zasadnicze żołnierza zawodowego wyznaczonego w trybie art. 42d ustala się

w wysokości odpowiadającej najwyższej grupie uposażenia przewidzianej dla posiadanego

stopnia wojskowego.

”

;

5)

w art. 80

a)

w ust. 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

dodatek kompensacyjny.

”

,

b)

po ust. 5f dodaje się ust. 5g i 5h w brzmieniu

„

5g.

Dodatek kompensacyjny przysługuje żołnierzowi zawodowemu wyznaczonemu w trybie art.

42d w wysokości różnicy pomiędzy uposażeniem zasadniczym dotychczas otrzymywanym a

uposażeniem zasadniczym należnym na zajmowanym stanowisku służbowym. Dodatek kompensacyjny

przysługuje na czas zajmowania tego stanowiska służbowego.

5h.

W przypadku mianowania żołnierza zawodowego na wyższy stopień wojskowy i pozostawania

tego żołnierza na stanowisku służbowym, na które został wyznaczony w trybie art. 42d,

dodatek kompensacyjny przysługuje w wysokości różnicy pomiędzy uposażeniem zasadniczym

określonym w art. 78 ust. 3a a uposażeniem zasadniczym należnym na zajmowanym stanowisku

służbowym.

”

,

c)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, określi,

w drodze rozporządzenia

1)

wysokość, szczegółowe warunki i tryb przyznawania i podwyższania dodatków specjalnego,

służbowego i motywacyjnego, a także, w zależności od występujących okoliczności i

tytułu ich wypłaty, możliwość obniżania i wstrzymywania tych dodatków;

2)

wysokość, szczegółowe warunki i tryb przyznawania, podwyższania i obniżania dodatków

funkcyjnego oraz kompensacyjnego;

3)

wysokość i tryb przyznawania i podwyższania dodatku za długoletnią służbę wojskową;

4)

sposób ustalania wysokości dodatków specjalnego i służbowego w ostatnim miesiącu pełnienia

służby wojskowej oraz okresy służby lub pobierania dodatku uznawane za równorzędne

z okresem pobierania dodatków specjalnego lub służbowego;

5)

szczególne właściwości lub warunki służby wojskowej, z tytułu których są wypłacane

dodatki specjalne;

6)

stanowiska służbowe, których zajmowanie i jednostki wojskowe, w których pełnienie

służby uprawniają do dodatku służbowego.

”

,

d)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 6, powinno uwzględniać w szczególności

1)

w odniesieniu do dodatku specjalnego

a)

przy ustalaniu tytułów, za które dodatek przysługuje

-

charakter wykonywanych czynności,

-

zakres wykonywanych czynności służbowych i ich specyfikę,

-

obciążenia psychofizyczne na stanowiskach służbowych,

-

wymagane kwalifikacje do zajmowania stanowisk służbowych,

b)

przy ustalaniu wysokości dodatku - możliwość ustalenia wysokości dodatku z niektórych

tytułów w zależności od

-

liczby wykonanych czynności,

-

wprowadzenia rocznych norm wykonywania tych czynności,

-

stopnia szkodliwości lub uciążliwości pełnienia służby wojskowej,

-

stażu służby żołnierza na stanowiskach służbowych;

2)

w odniesieniu do dodatku służbowego - kwalifikacje i wymagania psychofizyczne niezbędne

do zajmowania określonych stanowisk służbowych oraz pełnienia służby w określonych

jednostkach wojskowych;

3)

w odniesieniu do dodatku za długoletnią służbę wojskową - wzrost dodatku uzależniony

od stażu służby wojskowej oraz uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego, wskazując

sytuacje, w których wydaje się decyzje przyznające dodatek;

4)

w odniesieniu do dodatku motywacyjnego - zależność wysokości dodatku od rodzaju posiadanej

przez żołnierza klasy kwalifikacyjnej, a także zależność podwyższenia, obniżenia albo

wstrzymania wypłaty dodatku od terminów i trybu uzyskania, potwierdzenia albo utraty

klasy kwalifikacyjnej oraz terminów i trybu przeprowadzania opiniowania służbowego;

5)

w odniesieniu do dodatku funkcyjnego

a)

zasadę, że dodatek ten nie może być większy od uposażenia zasadniczego na porównywalnych

stanowiskach służbowych względem pełnionych funkcji,

b)

możliwość podwyższenia albo obniżenia dodatku w zależności od wysokości uposażenia

na porównywalnych stanowiskach;

6)

w odniesieniu do dodatku kompensacyjnego

a)

zależność jego wysokości od uposażeń zasadniczych uwzględnianych przy ustalaniu tej

wysokości,

b)

możliwość podwyższenia albo obniżenia dodatku w zależności od wysokości tych uposażeń;

7)

w przypadku dodatków specjalnego i służbowego przysługujących w ostatnim miesiącu

pełnienia służby wojskowej - zależność wysokości dodatku od okresu jego otrzymywania

oraz kwoty dodatku.

”

.

Żołnierz zawodowy, wobec którego wszczęto procedurę zwolnienia z zawodowej służby

wojskowej w związku z upływem okresu, na jaki został zawarty kontrakt, związaną z

osiągnięciem 12 lat służby, może wystąpić z wnioskiem o zawarcie kolejnego kontraktu.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 80 ust. 6 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 80 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie

dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Minister Obrony Narodowej, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, może wyznaczyć

żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe wyższe o dwa stopnie wojskowe i więcej,

bez mianowania na wyższy stopień wojskowy.

2.

Mianowanie na kolejne stopnie wojskowe odbywa się na zasadach określonych w art. 40

ust. 2.