PL
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 marca 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Trybunale Konstytucyjnym
Table of Provisions (149)
Statutory Text (149 Articles)
Trybunał Konstytucyjny, zwany dalej „Trybunałem”, jest organem władzy sądowniczej
powołanym w celu wykonywania kompetencji określonych w Konstytucji.
(utracił moc)
1.
W sprawach, w których do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, Prezes Trybunału
nie zawiadomił uczestników postępowania o przekazaniu wniosku, pytania prawnego lub
skargi do rozpoznania przez skład orzekający postępowanie prowadzi się na zasadach
określonych w niniejszej ustawie. Jednakże w każdym przypadku skład orzekający ustala
się według przepisów niniejszej ustawy.
2.
W postępowaniu wszczętym, lecz niezakończonym przed wejściem w życie ustawy rozprawa
nie może odbyć się wcześniej niż po upływie 45 dni od dnia doręczenia uczestnikom
postępowania zawiadomienia o jej terminie, a w sprawie, w której orzeka w pełnym składzie
- po upływie 3 miesięcy; jednakże w obydwu przypadkach nie później niż 2 lata od dnia
wejścia w życie ustawy.
3.
Terminy rozpraw, na których rozpoznawane są wnioski w postępowaniu wszczętym, lecz
niezakończonym przed wejściem w życie ustawy, wyznaczane są według kolejności wpływu
spraw do Trybunału.
4.
Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się do posiedzenia niejawnego, na którym jest wydawane
orzeczenie kończące postępowanie w sprawie.
Siedzibą Trybunału jest m.st. Warszawa.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Osoby zatrudnione na stanowisku, o którym mowa w art. 124 ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 1, które do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przepracowały na tym stanowisku
co najmniej 5 lat, mogą przystąpić do egzaminu sędziowskiego w terminie 36 miesięcy
od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Do osób, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 125 ust. 3 i 4 ustawy
zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
1.
Trybunał orzeka w sprawach zgodności
1)
ustaw i umów międzynarodowych z Konstytucją;
2)
ustaw z ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi, których ratyfikacja wymagała uprzedniej
zgody wyrażonej w ustawie;
3)
przepisów prawa, wydawanych przez centralne organy państwowe, z Konstytucją, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi i ustawami.
2.
Trybunał orzeka w sprawach zgodności z Konstytucją ustawy lub innego aktu normatywnego kwestionowanego w skardze konstytucyjnej, o której
mowa w art. 79 ust. 1 Konstytucji.
3.
Trybunał orzeka w sprawach zgodności z Konstytucją, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi lub ustawą aktu normatywnego kwestionowanego
w pytaniu prawnym, o którym mowa w art. 193 Konstytucji.
4.
Trybunał orzeka w sprawach zgodności z Konstytucją celów lub działalności partii politycznych.
5.
Trybunał rozstrzyga spory kompetencyjne pomiędzy centralnymi konstytucyjnymi organami
państwa.
6.
Trybunał rozstrzyga o stwierdzeniu przeszkody w sprawowaniu urzędu przez Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej. W razie uznania przejściowej niemożności sprawowania urzędu
przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Trybunał powierza Marszałkowi Sejmu tymczasowe
wykonywanie obowiązków Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
W sprawach, w których do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, skład orzekający
nie rozstrzygnął o rozpoznaniu wniosku, pytania prawnego lub skargi konstytucyjnej
na posiedzeniu niejawnym, na wniosek uczestnika postępowania, sprawy rozpoznaje się
na rozprawie.
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o „ustawie”, rozumie się przez to także akty
normatywne, o których mowa w art. 234 Konstytucji, oraz inne akty normatywne, wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed wejściem
w życie Konstytucji, które miały moc prawną równą mocy prawnej ustawy.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
1.
Trybunał sygnalizuje Sejmowi i Senatowi oraz innym organom stanowiącym prawo istnienie
uchybień i luk w prawie, których usunięcie jest niezbędne do zapewnienia spójności
systemu prawnego Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Prezes Trybunału może zwrócić się do adresata sygnalizacji o poinformowanie Trybunału
o stanowisku w sprawie będącej przedmiotem sygnalizacji.
1.
Prezes Trybunału przedkłada corocznie Sejmowi oraz Senatowi informację o istotnych
problemach wynikających z działalności i orzecznictwa Trybunału.
2.
Nad informacją, o której mowa w ust. 1, w Sejmie i Senacie nie przeprowadza się głosowania.
3
Informację, o której mowa w ust. 1, Prezes Trybunału przekazuje: Prezydentowi Rzeczypospolitej
Polskiej, Prezesowi Rady Ministrów, Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego, Prezesowi
Naczelnego Sądu Administracyjnego, Przewodniczącemu Krajowej Rady Sądownictwa, Ministrowi
Sprawiedliwości - Prokuratorowi Generalnemu, Rzeczni
kowi Praw Obywatelskich, Rzecznikowi Praw Dziecka, Prezesowi Najwyższej Izby Kontroli,
Przewodniczącemu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji oraz Prezesowi Narodowego Banku
Polskiego.
Organami Trybunału są Zgromadzenie Ogólne Sędziów Trybunału, zwane dalej „Zgromadzeniem
Ogólnym”, oraz Prezes Trybunału.
Do kompetencji Zgromadzenia Ogólnego należy
1)
zatwierdzanie informacji, o której mowa w art. 6 ust. 1;
2)
wybór kandydatów na stanowiska Prezesa i Wiceprezesa Trybunału;
3)
wyrażanie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej oraz pozbawienie wolności
sędziego Trybunału;
4
przygotowanie wniosku do Sejmu o wygaśnięcie mandatu sędziego Trybunału w przypadkach
określonych w art. 36 ust. 1;
5)
stwierdzanie utraty statusu sędziego Trybunału w stanie spoczynku;
6)
uchwalanie regulaminu Trybunału;
7)
uchwalanie statutu Biura Trybunału;
8)
uchwalanie projektu dochodów i wydatków Trybunału;
9)
wykonywanie innych czynności, przewidzianych dla Zgromadzenia Ogólnego w ustawie i
regulaminie Trybunału.
1.
Zgromadzenie Ogólne obraduje na posiedzeniach.
2.
Posiedzenie Zgromadzenia Ogólnego zwołuje Prezes Trybunału, który ustala porządek
posiedzenia i przewodniczy obradom.
3.
O terminie i porządku posiedzenia Zgromadzenia Ogólnego Prezes Trybunału zawiadamia
sędziów Trybunału najpóźniej 7 dni przed dniem posiedzenia.
4.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach Prezes Trybunału może odstąpić od dochowania
terminu, o którym mowa w ust. 3.
1
Zgromadzenie Ogólne podejmuje uchwały większością 2/3 głosów, w obecności co najmniej
13 sędziów Trybunału, w tym Prezesa lub Wiceprezesa Trybunału, chyba że ustawa stanowi
inaczej.
2.
Głosowanie jest jawne, o ile żaden z sędziów Trybunału nie zażąda wyłączenia jawności.
Głosowanie z wyłączeniem jawności przeprowadza się w sprawach, o których mowa w art.
8 pkt 2-5.
1.
Prezes Trybunału corocznie zwołuje publiczne posiedzenie Zgromadzenia Ogólnego, podczas
którego są omawiane istotne problemy wynikające z działalności i orzecznictwa Trybunału,
przedstawione w informacji, o której mowa w art. 6 ust. 1.
2.
Prezes Trybunału zawiadamia o zwołaniu publicznego posiedzenia Zgromadzenia Ogólnego
i zaprasza do udziału w nim w szczególności: Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
Marszałka Sejmu, Marszałka Senatu, przedstawicieli organów władzy publicznej, o których
mowa w art. 6 ust. 3, a także przewodniczących właściwych komisji sejmowych i senackich.
1
Prezesa Trybunału powołuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej spośród co najmniej
trzech kandydatów przedstawionych przez Zgromadzenie Ogólne na okres trzech lat. Na
stanowisko Prezesa Trybunału można być powołanym dwukrotnie.
2
Kandydatów na stanowisko Prezesa Trybunału wybiera Zgromadzenie Ogólne w ostatnim
miesiącu kadencji Prezesa Trybunału spośród sędziów Trybunału, którzy w głosowaniu
uzyskali kolejno największą liczbę głosów. W razie opróżnienia stanowiska Prezesa
Trybunału wyboru kandydatów dokonuje się w terminie 21 dni.
2a
Kandydata na stanowisko Prezesa Trybunału może zgłosić co najmniej 3 sędziów Trybunału.
Sędzia Trybunału może zgłosić tylko jednego kandydata.
3.
Obradom, które dotyczą wyboru kandydatów na stanowisko Prezesa Trybunału, przewodniczy
najstarszy wiekiem sędzia Trybunału.
3a
Głosowanie w sprawie wyboru kandydatów na stanowisko Prezesa Trybunału nie może odbyć
się wcześniej niż po upływie 3 dni od dnia zgłoszenia kandydatów.
3b
Na karcie przygotowanej w celu wyboru kandydatów na stanowisko Prezesa Trybunału nazwiska
i imiona kandydatów umieszcza się w kolejności alfabetycznej.
3c
Sędzia Trybunału może oddać głos tylko na jednego kandydata na stanowisko Prezesa
Trybunału.
4.
Uchwałę o wyborze kandydatów na stanowisko Prezesa Trybunału przekazuje się niezwłocznie
Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej.
5
Do Wiceprezesa Trybunału przepisy ust. 1-2a i 3a-4 stosuje się odpowiednio.
1.
Prezes Trybunału kieruje pracami Trybunału, reprezentuje Trybunał na zewnątrz oraz
wykonuje inne czynności określone w ustawie i regulaminie Trybunału.
2.
Wiceprezes Trybunału zastępuje Prezesa Trybunału w czasie jego nieobecności oraz wykonuje
inne czynności wynikające z podziału obowiązków, ustalonego przez Prezesa Trybunału.
3.
W razie przeszkód w sprawowaniu obowiązków przez Prezesa oraz Wiceprezesa Trybunału,
Prezesa Trybunału zastępuje sędzia Trybunału wyznaczony przez Prezesa Trybunału, a
jeżeli żaden sędzia Trybunału nie został wyznaczony - najstarszy wiekiem sędzia Trybunału.
1.
Projekt dochodów i wydatków Trybunału, o którym mowa w art. 8 pkt 8, minister właściwy
do spraw finansów publicznych włącza do projektu budżetu państwa.
2.
W zakresie wykonywania budżetu Trybunału Prezesowi Trybunału przysługują uprawnienia
ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
1.
Wewnętrzną organizację pracy Trybunału i jego organów, w tym wynikające z niej powinności
sędziów Trybunału, oraz inne sprawy wskazane w ustawie określa regulamin Trybunału.
2.
Regulamin Trybunału podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej
„Monitor Polski”.
(uchylony)
1.
(uchylony)
2
Sędziów Trybunału wybiera indywidualnie, na dziewięcioletnie kadencje, Sejm bezwzględną
większością głosów, w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów.
Sędzią Trybunału może być osoba, która posiada kwalifikacje wymagane do zajmowania
stanowiska sędziego Sądu Najwyższego lub Naczelnego Sądu Administracyjnego.
(uchylony)
(uchylony)
1.
W razie powstania wątpliwości co do zgodności z Konstytucją celów lub zasad działania partii politycznej określonych w statucie, Sąd postanawia
o zawieszeniu postępowania, o którym mowa w art. 12 ust. 2, i występuje do Trybunału
Konstytucyjnego z pytaniem w sprawie zgodności zmian statutu z Konstytucją.
2.
Jeżeli Trybunał Konstytucyjny wyda orzeczenie o niezgodności z Konstytucją zmian statutu, Sąd odmawia wpisu tych zmian do ewidencji partii politycznych.
3.
Przepisy art. 14 ust. 2 i 4 stosuje się odpowiednio.
1
Osoba wybrana na stanowisko sędziego Trybunału składa wobec Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej, w terminie 30 dni od dnia wyboru, ślubowanie następującej treści
„
Uroczyście ślubuję, że pełniąc powierzone mi obowiązki sędziego Trybunału Konstytucyjnego,
będę wiernie służyć Narodowi i stać na straży Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, czyniąc to bezstronnie, według mego sumienia i z najwyższą starannością oraz strzegąc
godności sprawowanego urzędu.
”
.
Ślubowanie może być złożone z dodaniem zdania „Tak mi dopomóż Bóg.”.
1a.
(utracił moc)
2.
Odmowa złożenia ślubowania jest równoznaczna ze zrzeczeniem się stanowiska sędziego
Trybunału.
Sędzia Trybunału jest upoważniony do dostępu do informacji niejawnych związanych z
rozpoznawaną przez Trybunał sprawą.
1.
Sędzia Trybunału nie może należeć do partii politycznej, związku zawodowego ani prowadzić
działalności publicznej niedającej się pogodzić z zasadami niezależności sądów i niezawisłości
sędziów.
2.
Sędzia Trybunału nie może podejmować dodatkowego zatrudnienia, z wyjątkiem zatrudnienia
w charakterze pracownika naukowo-dydaktycznego, dydaktycznego lub naukowego u jednego
pracodawcy, w łącznym wymiarze nieprzekraczającym pełnego wymiaru czasu pracy pracowników
zatrudnionych w takim charakterze, o ile nie utrudnia to pełnienia obowiązków sędziego
Trybunału.
3.
Sędzia Trybunału nie może podejmować innego zajęcia, o charakterze zarobkowym lub
niezarobkowym, które utrudniałoby pełnienie przez niego obowiązków, uchybiałoby godności
urzędu sędziego Trybunału lub mogłoby podważać zaufanie do jego bezstronności lub
niezawisłości.
4.
O zamiarze podjęcia zatrudnienia lub innego zajęcia, o których mowa w ust. 2 i 3,
a także o zamiarze ich kontynuowania przez sędziego obejmującego stanowisko w Trybunale,
sędzia Trybunału zawiadamia Prezesa Trybunału. Prezes Trybunału pisemnie informuje
o sprzeciwie, jeżeli uzna, że podjęcie albo kontynuowanie zatrudnienia lub innego
zajęcia będzie utrudniało pełnienie obowiązków, uchybiało godności urzędu sędziego
Trybunału lub podważało zaufanie do jego bezstronności lub niezawisłości.
1.
Sędzia Trybunału nie może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej ani pozbawiony
wolności bez zgody Zgromadzenia Ogólnego.
2.
Do czasu wyrażenia zgody na pociągnięcie sędziego Trybunału do odpowiedzialności karnej
lub zgody na pozbawienie wolności sędziego Trybunału, w stosunku do tego sędziego
mogą być podejmowane tylko czynności niecierpiące zwłoki.
3.
Sędzia Trybunału nie może być zatrzymany lub aresztowany, z wyjątkiem ujęcia go na
gorącym uczynku przestępstwa, jeżeli jego zatrzymanie jest konieczne dla zapewnienia
prawidłowego toku postępowania.
4.
O zatrzymaniu niezwłocznie powiadamia się Prezesa Trybunału, który może nakazać natychmiastowe
zwolnienie zatrzymanego.
1.
Wniosek w sprawie wyrażenia zgody na pociągnięcie sędziego Trybunału do odpowiedzialności
karnej oraz wniosek o wyrażenie zgody na pozbawienie wolności sędziego Trybunału,
jeżeli czyn jest ścigany z oskarżenia publicznego, składa Prokurator Generalny.
2.
Wniosek w sprawie wyrażenia zgody na pociągnięcie sędziego Trybunału do odpowiedzialności
karnej, jeżeli czyn jest ścigany z oskarżenia prywatnego, jest sporządzany przez adwokata
lub radcę prawnego. Wymóg ten nie dotyczy wniosków sporządzonych we własnym imieniu
przez sędziów, prokuratorów, adwokatów, radców prawnych, radców Prokuratorii Generalnej
Skarbu Państwa, notariuszy oraz profesorów lub doktorów habilitowanych nauk prawnych.
1.
Wniosek w sprawie wyrażenia zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej oraz
wniosek o wyrażenie zgody na pozbawienie wolności sędziego Trybunału składa się Prezesowi
Trybunału.
2.
Wniosek określa: imię i nazwisko sędziego Trybunału, czyn, za który sędzia Trybunału
ma być pociągnięty do odpowiedzialności karnej lub pozbawiony wolności, oraz okoliczności
jego popełnienia.
1.
Wyrażenie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej oraz na pozbawienie wolności
sędziego Trybunału następuje w drodze uchwały Zgromadzenia Ogólnego, podjętej bezwzględną
większością głosów, nie później niż w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku.
2.
Przed podjęciem uchwały sędzia Trybunału, którego wniosek dotyczy, może złożyć wyjaśnienia
Zgromadzeniu Ogólnemu.
3.
W naradzie oraz głosowaniu nie bierze udziału sędzia Trybunału, którego wniosek dotyczy.
1.
Sędzia Trybunału odpowiada dyscyplinarnie przed Trybunałem za naruszenie przepisów
prawa, uchybienie godności urzędu sędziego Trybunału lub inne nieetyczne zachowanie
mogące podważać zaufanie do jego bezstronności lub niezawisłości.
2.
(uchylony)
3.
Za wykroczenia sędzia Trybunału odpowiada tylko dyscyplinarnie.
Postępowanie dyscyplinarne można wszcząć także na wniosek Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej lub Ministra Sprawiedliwości w ciągu 21 dni od dnia otrzymania wniosku, chyba
że Prezes Trybunału uzna wniosek za nieuzasadniony. Postanowienie odmawiające wszczęcia
postępowania dyscyplinarnego wraz z uzasadnieniem doręcza się wnioskodawcy w ciągu
7 dni od dnia wydania postanowienia.
1.
W postępowaniu dyscyplinarnym orzeka
1)
w pierwszej instancji - trzech sędziów Trybunału;
2)
w drugiej instancji - pięciu sędziów Trybunału.
2.
Sędziów Trybunału do składów orzekających i rzecznika dyscyplinarnego ustala w drodze
losowania Prezes Trybunału. W losowaniu składu drugiej instancji nie uczestniczą sędziowie
Trybunału, którzy orzekali w sprawie w pierwszej instancji.
(uchylony)
Karami dyscyplinarnymi są
1)
upomnienie;
2)
nagana.
3)
(uchylony)
1.
W szczególnie rażących przypadkach Zgromadzenie Ogólne występuje do Sejmu z wnioskiem
o złożenie z urzędu sędziego Trybunału.
2.
Zgromadzenie Ogólne może podjąć uchwałę lub złożyć wniosek w sprawie, o której stanowi
ust. 1, także na wniosek Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej lub Ministra Sprawiedliwości
w ciągu 21 dni od dnia otrzymania wniosku.
3.
Uchwałę odmawiającą złożenia wniosku, o którym stanowi ust. 1, wraz z uzasadnieniem
doręcza się wnioskodawcy, o którym stanowi ust. 2, w ciągu 14 dni od dnia podjęcia
uchwały.
Czas pracy sędziego Trybunału jest określony wymiarem jego zadań.
1.
Wynagrodzenie zasadnicze sędziego Trybunału stanowi wielokrotność podstawy ustalenia
tego wynagrodzenia, z zastosowaniem mnożnika 5,0.
2.
Podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego sędziego Trybunału w danym roku stanowi
przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale roku poprzedniego, ogłaszane w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” przez Prezesa Głównego Urzędu
Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych
(Dz. U. z 2015 r. poz. 748, 1240, 1302 i 1311).
3.
Jeżeli przeciętne wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 2, jest niższe od przeciętnego
wynagrodzenia ogłoszonego za drugi kwartał roku poprzedzającego, przyjmuje się podstawę
ustalenia wynagrodzenia zasadniczego sędziego Trybunału w dotychczasowej wysokości.
4.
Wynagrodzenie Prezesa oraz Wiceprezesa Trybunału odpowiada wynagrodzeniu zasadniczemu
sędziego Trybunału powiększonemu o dodatek funkcyjny ustalany według podstawy, o której
mowa w ust. 2, z zastosowaniem mnożnika, odpowiednio: 1,2 oraz 0,8.
Sędziemu Trybunału stale zamieszkałemu poza m.st. Warszawą przysługuje bezpłatne zakwaterowanie
w m.st. Warszawie oraz zwrot kosztów przejazdu i dodatek z tytułu rozłąki z rodziną
na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 26 ust. 2a ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych
(Dz. U. z 2013 r. poz. 269, z 2014 r. poz. 1199 oraz z 2015 r. poz. 1220).
1.
Sędziowie Trybunału są obowiązani do złożenia oświadczenia o swoim stanie majątkowym
na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej
przez osoby pełniące funkcje publiczne
(Dz. U. z 2006 r. poz. 1584, z 2008 r. poz. 1458, z 2009 r. poz. 1375, z 2010 r. poz. 1228 oraz z 2015 r. poz. 1635).
2.
Prezes Trybunału dokonuje analizy danych zawartych w oświadczeniu o stanie majątkowym
i przekazuje jeden egzemplarz naczelnikowi urzędu skarbowego właściwego ze względu
na miejsce zamieszkania sędziego Trybunału.
1.
Wygaśnięcie mandatu sędziego Trybunału przed upływem kadencji następuje w przypadku
1)
śmierci sędziego Trybunału;
2)
zrzeczenia się przez sędziego Trybunału urzędu;
3)
skazania sędziego Trybunału prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane
z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;
4)
złożenia z urzędu sędziego Trybunału przez Sejm na wniosek Zgromadzenia Ogólnego.
2.
Z wnioskiem do Sejmu o wygaśnięcie mandatu sędziego Trybunału, w przypadkach o których
mowa w ust. 1, występuje Zgromadzenie Ogólne po przeprowadzeniu stosownego postępowania
wyjaśniającego.
Sędzia Trybunału po zakończeniu kadencji przechodzi w stan spoczynku.
1.
Sędzia Trybunału może na swój wniosek zostać przeniesiony w stan spoczynku, jeżeli
z powodu choroby, ułomności lub utraty sił został uznany przez lekarza orzecznika
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych za trwale niezdolnego do pełnienia obowiązków sędziego
Trybunału.
2.
W szczególnie uzasadnionym przypadku z wnioskiem w sprawie wydania przez lekarza orzecznika
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych orzeczenia o trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków
sędziego Trybunału z powodu jego choroby, ułomności lub utraty sił może wystąpić Zgromadzenie
Ogólne.
3.
Uchwałę o przeniesieniu w stan spoczynku sędziego Trybunału trwale niezdolnego do
pełnienia obowiązków sędziego podejmuje Zgromadzenie Ogólne. W uchwale określa się
datę przejścia sędziego w stan spoczynku, oznaczającą zarazem zakończenie kadencji
sędziego Trybunału.
1.
Sędzia Trybunału w stanie spoczynku jest obowiązany dochować godności urzędu sędziego
Trybunału.
2.
Za naruszenie przepisów prawa oraz uchybienie godności urzędu sędziego Trybunału sędzia
Trybunału w stanie spoczynku odpowiada dyscyplinarnie.
3.
Do odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziego Trybunału w stanie spoczynku art. 29
i art. 30 stosuje się odpowiednio, a karami dyscyplinarnymi są
1)
upomnienie;
2)
nagana;
3)
pozbawienie statusu sędziego w stanie spoczynku.
1.
W przypadku przejścia w stan spoczynku albo przeniesienia w stan spoczynku sędziemu
Trybunału przysługuje jednorazowa odprawa w wysokości sześciomiesięcznego wynagrodzenia,
które ostatnio pobierał.
2.
Sędziemu Trybunału w stanie spoczynku przysługuje uposażenie w wysokości 75% ostatnio
pobieranego wynagrodzenia miesięcznego z wyłączeniem dodatku funkcyjnego. Uposażenie
to jest waloryzowane stosownie do zmian wynagrodzenia zasadniczego sędziów Trybunału.
1.
Utrata statusu sędziego Trybunału w stanie spoczynku następuje w przypadku
1)
zrzeczenia się przez sędziego Trybunału w stanie spoczynku tego statusu;
2)
skazania sędziego Trybunału w stanie spoczynku prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo
umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;
3)
prawomocnego orzeczenia o pozbawieniu sędziego Trybunału w stanie spoczynku tego statusu.
2.
Utratę statusu sędziego w stanie spoczynku stwierdza Zgromadzenie Ogólne w drodze
uchwały.
W sprawach zgodności z Konstytucją celów lub działalności partii politycznych właściwy jest Trybunał Konstytucyjny.
1.
Do sędziego Trybunału w stanie spoczynku przepisy art. 23-27 stosuje się odpowiednio.
2.
Zakaz dodatkowego zatrudnienia, o którym mowa w art. 23 ust. 2, nie dotyczy mianowania,
powołania lub wyboru sędziego Trybunału w stanie spoczynku na stanowisko w organach
państwowych, w stosunku do którego przepisy ustanawiają zakaz przynależności do partii
politycznej, lub w międzynarodowych organach sądowych, w szczególności w Trybunale
Sprawiedliwości Unii Europejskiej lub Europejskim Trybunale Praw Człowieka.
3.
Wypłata uposażenia, o którym mowa w art. 40 ust. 2, ulega zawieszeniu na czas pełnienia
stanowiska, o którym mowa w ust. 2, chyba że sędzia Trybunału w stanie spoczynku złoży
niezwłocznie Prezesowi Trybunału oświadczenie o rezygnacji z należnego mu na tym stanowisku
wynagrodzenia. W przypadku niezłożenia oświadczenia o rezygnacji z należnego wynagrodzenia,
w czasie pełnienia stanowiska przez sędziego Trybunału w stanie spoczynku, mogą być
opłacane na rzecz tego sędziego, ze środków budżetowych Trybunału, należne składki
z tytułu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego.
4.
Sędziemu Trybunału w stanie spoczynku wypłaca się uposażenie określone w art. 40 ust.
2 od dnia następującego po dniu, w którym przestał pełnić stanowisko, o którym mowa
w ust. 2, o ile nie nabył z tego tytułu prawa do innego świadczenia, w wysokości wyższej
niż uposażenie sędziego Trybunału w stanie spoczynku.
Tryb postępowania w sprawach, o których mowa w art. 42, określa ustawa z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym
(Dz. U. poz. 1064).
W zakresie nieuregulowanym w ustawie do obowiązków i praw, w tym w zakresie stosunku
służbowego, oraz odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów Trybunału stosuje się odpowiednio
przepisy ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym
(Dz. U. z 2013 r. poz. 499, z późn. zm., przy czym kompetencje Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego wykonuje Prezes Trybunału,
a Kolegium Sądu Najwyższego - Zgromadzenie Ogólne.
Jeżeli Trybunał Konstytucyjny wyda orzeczenie o niezgodności z Konstytucją celów lub działalności partii politycznej, Sąd niezwłocznie wydaje postanowienie
o wykreśleniu wpisu partii politycznej z ewidencji.
1
Trybunał orzeka
1)
w pełnym składzie, chyba że ustawa stanowi inaczej;
2)
w składzie 7 sędziów Trybunału w sprawach
a)
wszczętych skargą konstytucyjną albo pytaniem prawnym,
b)
zgodności ustaw z umowami międzynarodowymi, których ratyfikacja wymagała uprzedniej zgody wyrażonej w ustawie;
3)
w składzie 3 sędziów Trybunału w sprawach
a)
nadania dalszego biegu lub odmowy nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej oraz
wnioskowi podmiotu, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 3-5 Konstytucji,
b)
wyłączenia sędziego.
2
Jeśli sprawa, o której stanowi ust. 1 pkt 2 i 3, jest szczególnie zawiła lub o szczególnej
doniosłości, możliwe jest przekazanie jej do rozstrzygnięcia w pełnym składzie. O
przekazaniu rozstrzyga Prezes Trybunału, także na wniosek składu orzekającego.
3
Orzekanie w pełnym składzie wymaga udziału co najmniej 13 sędziów Trybunału.
4.
Rozprawie i posiedzeniu w pełnym składzie przewodniczy Prezes lub Wiceprezes Trybunału,
a jeżeli istnieją przesłanki wyłączenia ich z udziału w orzekaniu lub inne ważne przyczyny
- najstarszy wiekiem sędzia Trybunału.
1.
Sędziów do składu orzekającego Trybunału, w tym przewodniczącego składu i sędziego
sprawozdawcę, wyznacza Prezes Trybunału zgodnie z alfabetyczną listą sędziów, uwzględniając
przy tym rodzaje, liczbę oraz kolejność wpływu spraw do Trybunału.
2.
(uchylony)
3.
Prezes Trybunału może wyznaczyć termin pierwszej narady składu orzekającego.
1.
Sędzia Trybunału jest wyłączony z udziału w rozpoznawaniu sprawy, jeżeli
1)
wydał akt normatywny będący przedmiotem wniosku, pytania prawnego lub skargi konstytucyjnej;
2)
wydał orzeczenie, decyzję administracyjną lub inne rozstrzygnięcie, w sprawie pytania
prawnego lub skargi konstytucyjnej;
3)
jest uczestnikiem postępowania lub pozostaje z uczestnikiem postępowania w takim stosunku
prawnym, że wynik sprawy może oddziaływać na jego prawa i obowiązki;
4)
był przedstawicielem, pełnomocnikiem lub doradcą uczestnika postępowania;
5)
jest stroną w postępowaniu w sprawie, w której zostało przedstawione pytanie prawne
lub stroną w tym postępowaniu jest jego małżonek, krewny lub powinowaty w linii prostej,
krewny boczny do czwartego stopnia lub powinowaty boczny do drugiego stopnia.
2.
Sędzia Trybunału podlega również wyłączeniu z udziału w rozpoznawaniu sprawy, jeżeli
1)
uczestniczył w wydaniu aktu normatywnego, orzeczenia, decyzji administracyjnej lub
innego rozstrzygnięcia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, i może wywołać to wątpliwości
co do jego bezstronności;
2)
istnieją inne, niewymienione w pkt 1 lub ust. 1, okoliczności mogące wywołać wątpliwości
co do jego bezstronności.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, sędziego Trybunału wyłącza się z udziału w rozpoznawaniu
sprawy, jeżeli zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności mogących wywołać
wątpliwości co do jego bezstronności.
1.
Sędzia Trybunału niezwłocznie informuje Prezesa Trybunału o okolicznościach mogących
powodować wyłączenie go z udziału w rozpoznawaniu sprawy.
2.
Do czasu rozstrzygnięcia w sprawie wyłączenia z udziału w rozpoznawaniu sprawy sędzia
Trybunału może wykonywać tylko czynności niecierpiące zwłoki.
1.
Wyłączenie sędziego Trybunału z udziału w rozpoznawaniu sprawy następuje na żądanie
sędziego, z urzędu albo na wniosek uczestnika postępowania.
2.
Wyłączenie sędziego Trybunału z przyczyn, o których mowa w art. 46 ust. 1, stwierdza
Prezes Trybunału w drodze postanowienia.
3.
W sprawie wyłączenia sędziego Trybunału z przyczyn, o których mowa w art. 46 ust.
2, rozstrzyga Trybunał.
1.
Wszczęcie postępowania przed Trybunałem następuje na podstawie wniosku, pytania prawnego
lub skargi konstytucyjnej uprawnionego podmiotu.
2.
Cofnięcie wniosku, pytania prawnego lub skargi konstytucyjnej może nastąpić najpóźniej
w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o terminie rozprawy.
3.
W przypadku rozpoznawania sprawy na posiedzeniu niejawnym, cofnięcie wniosku, pytania
prawnego lub skargi konstytucyjnej może nastąpić najpóźniej w terminie 7 dni od dnia
doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w art. 93 ust. 3.
1.
Trybunał, orzekając, jest związany zakresem zaskarżenia wskazanym we wniosku, pytaniu
prawnym lub skardze konstytucyjnej.
2.
Zakres zaskarżenia obejmuje wskazanie kwestionowanego aktu normatywnego lub jego części
(określenie przedmiotu kontroli) oraz sformułowanie zarzutu niezgodności z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą (wskazanie wzorca kontroli).
3.
Przedmiotem zarzutu może być
1)
kompetencja do wydania aktu normatywnego lub tryb jego wydania (czynność prawodawcza);
2)
treść aktu normatywnego lub jego części.
Trybunał w toku postępowania bada wszystkie istotne okoliczności służące wszechstronnemu
wyjaśnieniu sprawy.
1.
Trybunał może zwracać się do Sądu Najwyższego, Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz
sądów powszechnych, administracyjnych i wojskowych o przekazanie informacji w sprawie
wykładni określonego przepisu prawa w orzecznictwie sądowym lub jego stosowania.
2.
Przewodniczący składu orzekającego przekazuje informację, o której mowa w ust. 1,
uczestnikom postępowania.
1.
Sądy i inne organy władzy publicznej są obowiązane udzielić Trybunałowi pomocy i na
jego żądanie przedstawić akta postępowania wiążące się z postępowaniem przed Trybunałem,
a także udzielić informacji niezbędnych do wszechstronnego wyjaśnienia sprawy.
2.
Trybunał, po wykorzystaniu akt postępowania, zwraca je niezwłocznie właściwemu organowi.
1.
Postępowanie przed Trybunałem prowadzi się w formie pisemnej, jeżeli ustawa nie stanowi
inaczej.
2.
Wniosek, pytanie prawne i skarga konstytucyjna oraz inne pisma uczestników postępowania
są składane w takiej liczbie egzemplarzy, która umożliwi ich doręczenie pozostałym
uczestnikom oraz pozostawienie dwóch egzemplarzy w aktach sprawy.
1.
Rozprawy przed Trybunałem są jawne, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Przewodniczący
składu orzekającego może wyłączyć jawność rozprawy ze względu na bezpieczeństwo państwa
lub ochronę informacji niejawnych o klauzuli tajności „tajne” lub „ściśle tajne”.
2.
Świadek lub biegły może być przesłuchany co do okoliczności stanowiących informację
niejawną o klauzuli tajności „tajne” lub „ściśle tajne” po zwolnieniu przez uprawniony
organ od obowiązku zachowania tajemnicy. Odmowa zgody może być uzasadniona jedynie
ważnym interesem państwa.
3.
Świadek lub biegły nie korzysta z prawa odmowy złożenia zeznań, jeżeli Trybunał uzna
odmowę zgody organu, o której mowa w ust. 2, za nieuzasadnioną.
Uczestnikami postępowania przed Trybunałem są
1)
podmiot, który złożył wniosek, zwany dalej „wnioskodawcą”;
2)
sąd, który przedstawił Trybunałowi pytanie prawne, zwany dalej „sądem pytającym”;
3)
podmiot, który złożył skargę konstytucyjną, zwany dalej „skarżącym”;
4)
organ, który wydał akt normatywny będący przedmiotem wniosku, pytania prawnego lub
skargi konstytucyjnej;
5
Prokurator Generalny lub jego zastępcy;
6)
Rada Ministrów, z wyjątkiem spraw, o których mowa w art. 3 ust. 4 i 5;
7)
Sejm, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej i minister właściwy do spraw zagranicznych
w sprawach zgodności z Konstytucją umów międzynarodowych ratyfikowanych w trybie art. 89 ust. 1 Konstytucji;
8)
Sejm, Senat, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej i minister właściwy do spraw zagranicznych
w sprawach zgodności z Konstytucją umów międzynarodowych ratyfikowanych w trybie art. 90 ust. 2 i 3 Konstytucji;
9)
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej i minister właściwy do spraw zagranicznych w sprawach
zgodności z Konstytucją innych ratyfikowanych umów międzynarodowych;
10)
Rzecznik Praw Obywatelskich, jeżeli zgłosił udział w postępowaniu;
11)
Rzecznik Praw Dziecka, jeżeli zgłosił udział w postępowaniu wszczętym na wniosek Rzecznika
Praw Obywatelskich lub w postępowaniu w sprawie skargi konstytucyjnej, dotyczących
praw dziecka;
12)
centralny konstytucyjny organ państwa pozostający w sporze w postępowaniu w sprawie
rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego;
13)
organ statutowy partii politycznej w postępowaniu w sprawie zgodności z Konstytucją celów lub działalności partii politycznych;
14)
podmioty, o których mowa w art.117 ust. 3 , w postępowaniu w sprawie stwierdzenia przeszkody w sprawowaniu urzędu przez Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej.
1.
Uczestnik postępowania działa przed Trybunałem osobiście lub przez umocowanego przedstawiciela
lub pełnomocnika.
2.
Przedstawicielem sądu pytającego może być tylko sędzia składu orzekającego w sprawie,
w której zostało przedstawione pytanie prawne.
3
W sprawach, w których Trybunał orzeka w pełnym składzie, uczestniczy osobiście Prokurator
Generalny lub jeden z zastępców Prokuratora Generalnego, a w sprawach, w których Trybunał
orzeka w innych składach, przedstawicielem Prokuratora Generalnego może być prokurator
Prokuratury Krajowej.
4.
Przedstawicielem Sejmu, Marszałka Sejmu i grupy posłów mogą być tylko posłowie. Grupa
posłów oraz Marszałek Sejmu, w przypadku gdy jest wnioskodawcą, oprócz przedstawicieli
mogą ustanowić nie więcej niż 2 pełnomocników niebędących posłami.
5.
Przedstawicielem Senatu, Marszałka Senatu i grupy senatorów mogą być tylko senatorowie.
Grupa senatorów oraz Marszałek Senatu, w przypadku gdy jest wnioskodawcą, oprócz przedstawicieli
mogą ustanowić nie więcej niż 2 pełnomocników niebędących senatorami.
6.
Przedstawicielom podmiotów, o których mowa w ust. 4 i 5, może towarzyszyć w czasie
rozprawy nie więcej niż dwóch pracowników odpowiednio Kancelarii Sejmu i Kancelarii
Senatu.
1.
Uczestnicy postępowania są obowiązani do składania Trybunałowi wszelkich wyjaśnień
i informacji dotyczących sprawy oraz wniosków dowodowych, potrzebnych do jej rozstrzygnięcia.
2.
Trybunał nie jest związany wnioskami dowodowymi uczestników postępowania i może z
urzędu dopuścić dowody, które uzna za celowe dla rozstrzygnięcia sprawy.
Akta sprawy toczącej się przed Trybunałem są jawne. Przeglądanie akt sprawy oraz sporządzanie
i otrzymywanie odpisów, kopii lub wyciągów z tych akt w zakresie obejmującym dane
osobowe jest dopuszczalne po dokonaniu anonimizacji tych danych.
Wniosek, pytanie prawne i skarga konstytucyjna powinny spełniać wymagania przewidziane
dla pisma procesowego.
1.
Wniosek złożony przez podmioty, o których mowa w art. 191 ust. 1 pkt 1-5 Konstytucji, zawiera
1)
określenie przedmiotu kontroli;
2)
wskazanie wzorca kontroli;
3)
uzasadnienie zarzutu niezgodności przedmiotu kontroli ze wskazanym wzorcem kontroli,
z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie.
2.
Do wniosku składanego przez grupę posłów lub senatorów dołącza się listę posłów lub
senatorów popierających wniosek wraz z ich podpisami.
1.
We wniosku złożonym przez podmiot, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 3-5 Konstytucji, należy także
1)
uzasadnić, powołując przepis prawa lub statutu, że kwestionowana ustawa lub inny akt
normatywny dotyczy spraw objętych zakresem działania wnioskodawcy;
2)
w przypadku podmiotu, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji, powołać przepis prawa lub postanowienie statutu wskazujące, że wnioskodawca jest
ogólnokrajowym organem lub ogólnokrajową władzą.
2.
Do wniosku dołącza się
1)
uchwałę lub inne rozstrzygnięcie podmiotu, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 3-5 Konstytucji, stanowiące podstawę wystąpienia z wnioskiem i określające przedmiot oraz wzorzec
kontroli;
2)
protokół z posiedzenia organu lub władzy podmiotu, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji, pozwalający stwierdzić, że uchwała, o której mowa w pkt 1, została podjęta zgodnie
z przepisami prawa lub postanowieniami statutu;
3)
w przypadku podmiotu, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji - aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego.
1.
Pytanie prawne ma formę postanowienia.
2.
Pytanie prawne zawiera
1)
określenie przedmiotu kontroli;
2)
wskazanie wzorca kontroli;
3)
uzasadnienie zarzutu niezgodności przedmiotu kontroli ze wskazanym wzorcem kontroli,
z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie;
4)
oznaczenie sprawy, w związku z którą pytanie prawne zostało przedstawione;
5)
wyjaśnienie, w jakim zakresie odpowiedź na pytanie prawne może mieć wpływ na rozstrzygnięcie
sprawy, w związku z którą zostało przedstawione.
3.
Do pytania prawnego dołącza się akta sprawy, w związku z którą zostało przedstawione.
Skargę konstytucyjną, zwaną dalej „skargą”, wnosi się po wyczerpaniu przez skarżącego
drogi prawnej, w terminie 3 miesięcy od doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku,
ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia.
1.
W skardze należy
1)
określić przedmiot kontroli - przepis ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie
którego sąd lub organ administracji publicznej orzekł ostatecznie o wolnościach lub
prawach albo obowiązkach skarżącego określonych w Konstytucji i w stosunku do którego skarżący domaga się stwierdzenia niezgodności z Konstytucją;
2)
wskazać, która konstytucyjna wolność lub które prawo skarżącego, i w jaki sposób -
zdaniem skarżącego - zostały naruszone;
3)
uzasadnić zarzut niezgodności przedmiotu kontroli ze wskazaną konstytucyjną wolnością
lub prawem, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie;
4)
przedstawić stan faktyczny oraz
a)
udokumentować datę doręczenia wyroku, decyzji lub innego rozstrzygnięcia, o których
mowa w art. 64,
b)
poinformować, czy od wyroku, decyzji lub innego rozstrzygnięcia, o których mowa w
art. 64, został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia.
2.
Do skargi dołącza się
1)
wyrok, decyzję lub inne rozstrzygnięcie wydane na podstawie przepisu, o którym mowa
w ust. 1 pkt 1;
2)
wyroki, decyzje lub inne rozstrzygnięcia potwierdzające wyczerpanie drogi prawnej,
o której mowa w art. 64;
3)
pełnomocnictwo szczególne.
1.
W zakresie sporządzenia i wniesienia skargi oraz reprezentowania skarżącego w postępowaniu
przed Trybunałem istnieje obowiązek zastępstwa skarżącego przez adwokata lub radcę
prawnego.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli skarżący jest sędzią, prokuratorem, adwokatem,
radcą prawnym lub notariuszem albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych.
3.
W razie niemożności poniesienia kosztów pomocy prawnej skarżący może złożyć do sądu
rejonowego swojego miejsca zamieszkania wniosek o ustanowienie dla niego adwokata
lub radcy prawnego z urzędu, na podstawie przepisów o postępowaniu cywilnym.
4.
Złożenie wniosku, o którym mowa w ust. 3, wstrzymuje bieg terminu do wniesienia skargi.
Wznowienie biegu tego terminu następuje pierwszego dnia po dniu
1)
doręczenia adwokatowi lub radcy prawnemu rozstrzygnięcia właściwego organu o wyznaczeniu
go pełnomocnikiem skarżącego;
2)
uprawomocnienia się postanowienia sądu o oddaleniu wniosku o ustanowienie adwokata
lub radcy prawnego;
3)
doręczenia skarżącemu postanowienia oddalającego zażalenie na postanowienie o oddaleniu
wniosku o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.
Jeżeli skarżący wniósł nadzwyczajny środek zaskarżenia, Trybunał może zawiesić postępowanie
do czasu rozpoznania tego środka.
1.
Trybunał może wydać postanowienie tymczasowe o zawieszeniu lub wstrzymaniu wykonania
orzeczenia w sprawie, której skarga dotyczy, jeżeli wykonanie wyroku, decyzji lub
innego rozstrzygnięcia mogłoby spowodować skutki nieodwracalne dla skarżącego albo
gdy przemawia za tym ważny interes skarżącego lub ważny interes publiczny.
2.
Postanowienie doręcza się niezwłocznie skarżącemu oraz właściwemu organowi.
3.
Trybunał uchyla postanowienie tymczasowe, jeżeli ustaną przyczyny jego wydania, jednak
nie później niż w dniu wydania ostatecznego orzeczenia w sprawie skarżącego.
4.
W przypadku orzeczenia przez Trybunał o niezgodności aktu normatywnego lub jego części
postanowienie tymczasowe traci moc po upływie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie tego
orzeczenia.
W sprawach wszczętych na podstawie wniosku grupy posłów lub senatorów, o którym mowa
w art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji, zakończenie kadencji Sejmu i Senatu nie wstrzymuje postępowania w Trybunale.
1.
Z dniem zakończenia kadencji Sejmu i Senatu postępowanie w Trybunale w sprawach, o
których mowa w art. 69, ulega zawieszeniu na 6 miesięcy.
2.
(uchylony)
3.
Prezes Trybunału, w terminie 30 dni od dnia zakończenia kadencji Sejmu i Senatu, przekazuje
odpowiednio Marszałkowi Sejmu i Marszałkowi Senatu informację o sprawach, o których
mowa w art. 69, w odniesieniu do których Trybunał postanowił o zawieszeniu postępowania.
1.
Trybunał postanawia o podjęciu zawieszonego postępowania, jeżeli w terminie, o którym
mowa w art. 70 ust. 1, wniosek grupy posłów lub senatorów uzyska poparcie odpowiednio
50 posłów lub 30 senatorów kolejnej kadencji Sejmu i Senatu. Przepis art. 61 ust.
2 stosuje się odpowiednio.
2.
Prezes Trybunału przekazuje niezwłocznie uczestnikom postępowania informację o podjęciu
zawieszonego postępowania.
3.
Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w art. 70 ust. 1, Trybunał zawieszone
postępowanie umarza.
1.
Koszty postępowania przed Trybunałem ponosi Skarb Państwa.
2.
W przypadku uwzględnienia skargi, wraz z orzeczeniem o niezgodności ustawy lub innego
aktu normatywnego albo ich części, będących przedmiotem skargi, Trybunał, w drodze
postanowienia, orzeka na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania, odpowiednio
od Sejmu lub organu, który wydał akt normatywny. W uzasadnionych przypadkach Trybunał
może orzec zwrot kosztów postępowania przed Trybunałem również wówczas, gdy nie uwzględnił
skargi albo postępowanie w sprawie skargi umorzył lub odmówił nadania skardze dalszego
biegu.
3.
Do określania kosztów reprezentowania skarżącego przez adwokata lub radcę prawnego
stosuje się przepisy w sprawie opłat za czynności adwokatów i radców prawnych oraz
ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
4.
W uzasadnionych przypadkach Trybunał może określić inną wysokość kosztów reprezentowania
skarżącego przez adwokata lub radcę prawnego, w zależności od charakteru sprawy i
wkładu pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.
1.
Prawo do żądania zwrotu kosztów postępowania wygasa, jeżeli skarżący, najpóźniej przed
zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia, nie zgłosi wniosku
o przyznanie kosztów według norm przepisanych.
2.
W przypadku rozpoznawania skargi przez Trybunał na posiedzeniu niejawnym, roszczenie
o zwrot kosztów postępowania wygasa, jeżeli skarżący, najpóźniej w terminie 7 dni
od dnia doręczenia zawiadomienia o rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, nie
zgłosi wniosku o przyznanie kosztów według norm przepisanych.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Trybunałem stosuje się
odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm..
Ustawa wchodzi w życie z dniem 4 marca 2016 r., z wyjątkiem
1)
art. 2, art. 6 pkt 1, art. 7 pkt 3, art. 19 pkt 1 w zakresie prokuratora do spraw
wojskowych,
2)
art. 3, art. 4 pkt 5-9, art. 6 pkt 2 lit. b i d, pkt 4, art. 9, art. 10, art. 13-16,
art. 19 pkt 3, art. 20 pkt 10 lit. b i c, art. 21, art. 31-33, art. 45 § 3, art. 46,
art. 50, art. 62 § 4, 6 i 7, art. 64 § 3, 5 i 6 oraz art. 66
- które wchodzą w życie z dniem 4 kwietnia 2016 r.
1.
Jeżeli ze względu na treść lub formę pisma wniesionego do Trybunału nie można stwierdzić,
że jest ono pismem procesowym, Prezes Trybunału lub upoważniony przez niego pracownik
Biura Trybunału zwraca nadawcy pismo albo wzywa do jego uzupełnienia pod rygorem zwrócenia
pisma.
2.
Pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od chwili jego wniesienia.
1.
Wniosek złożony przez podmiot, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 1 i 2 Konstytucji, oraz pytanie prawne Prezes Trybunału kieruje do rozpoznania, jeżeli spełniają wymagania
przewidziane w ustawie.
2.
Jeżeli wniosek lub pytanie prawne nie spełniają wymagań przewidzianych w ustawie,
a usunięcie braków jest możliwe, Prezes Trybunału wydaje zarządzenie, w którym wzywa
do ich usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia tego zarządzenia.
1.
Wniosek złożony przez podmiot, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 3-5 Konstytucji, oraz skargę Prezes Trybunału kieruje do wstępnego rozpoznania w celu rozstrzygnięcia,
czy spełniają wymagania warunkujące nadanie im dalszego biegu.
2.
Jeżeli wniosek lub skarga nie spełniają wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie
braków jest możliwe, przewodniczący składu orzekającego wydaje zarządzenie, w którym
wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia tego zarządzenia.
3.
Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu wnioskowi lub skardze,
jeżeli
1)
braki, o których mowa w ust. 2, nie zostały usunięte w terminie;
2)
wniosek lub skarga zostały cofnięte;
3)
wniosek lub skarga są oczywiście bezzasadne;
4)
wydanie orzeczenia jest zbędne lub niedopuszczalne;
5)
akt normatywny w zakwestionowanym zakresie utracił moc obowiązującą przed wydaniem
orzeczenia.
4.
Przepisu ust. 3 pkt 5 nie stosuje się, jeżeli wydanie orzeczenia w sprawie jest konieczne
dla ochrony konstytucyjnych wolności i praw.
5.
Jeżeli wniosek lub skarga spełniają wymagania przewidziane w ustawie oraz nie zachodzą
okoliczności, o których mowa w ust. 3, Trybunał wydaje postanowienie o nadaniu wnioskowi
lub skardze dalszego biegu.
Skarżący może zastrzec w skardze nieujawnianie jego danych osobowych w publikacji
postanowienia Trybunału, o którym mowa w art. 77 ust. 3.
Wewnętrzny tok postępowania z wnioskami, pytaniami prawnymi i skargami określa regulamin
Trybunału.
1
Wniosek, pytanie prawne lub skargę Prezes Trybunału kieruje do rozpoznania przez właściwy
skład orzekający.
2
Terminy rozpraw albo posiedzeń niejawnych, na których rozpoznawane są wnioski, wyznaczane
są według kolejności wpływu spraw do Trybunału.
1.
Trybunał rozpoznaje wniosek, pytanie prawne lub skargę na rozprawie albo na posiedzeniu
niejawnym.
1a
Trybunał rozpoznaje wniosek, pytanie prawne lub skargę na rozprawie, gdy wniosek o
rozpoznanie na rozprawie zawarty został we wniosku, pytaniu prawnym lub skardze.
2
O rozpoznaniu sprawy na rozprawie, w przypadku gdy nie został złożony wniosek, o którym
mowa w ust. 1a, rozstrzyga skład orzekający.
3.
Prezes Trybunału może zwrócić się do przewodniczącego składu orzekającego o rozpoznanie
wniosku, pytania prawnego lub skargi na rozprawie, jeżeli przemawia za tym ważny interes
publiczny.
1.
Prezes Trybunału zawiadamia uczestników postępowania o przekazaniu wniosku, pytania
prawnego lub skargi do rozpoznania przez skład orzekający, doręczając im odpisy wniosku,
pytania prawnego lub skargi.
2.
Uczestnik postępowania, w terminie 2 miesięcy od doręczenia zawiadomienia, przedstawia
pisemne stanowisko w sprawie.
3.
Przepis ust. 1 stosuje się do Rzecznika Praw Obywatelskich, z wyjątkiem wniosków w
sprawach, o których mowa w art. 44 ust. 1 pkt 1 lit.a. Rzecznik Praw Obywatelskich, w terminie 30 dni od doręczenia zawiadomienia, może
zgłosić udział w postępowaniu, a w razie zgłoszenia udziału - w terminie 30 dni przedstawia
pisemne stanowisko w sprawie.
4.
Do Rzecznika Praw Dziecka, w postępowaniu wszczętym na wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich
oraz w postępowaniu w sprawie skargi, dotyczących praw dziecka, przepisy ust. 1 i
3 stosuje się odpowiednio.
5.
(uchylony)
6.
Trybunał może zwracać się do innych organów lub podmiotów o zajęcie stanowiska w sprawie,
w wyznaczonym terminie.
1.
Jeżeli w co najmniej dwóch wnioskach, pytaniach prawnych lub skargach jednakowo określono
przedmiot kontroli, Prezes Trybunału może zarządzić łączne rozpoznanie tych wniosków,
pytań prawnych lub skarg.
2.
O łącznym rozpoznaniu wniosków, pytań prawnych albo skarg rozstrzyga Prezes Trybunału,
wyznaczając skład orzekający. Prezes Trybunału może zarządzić łączne rozpoznanie również
na wniosek składu orzekającego.
1.
Jeżeli orzeczenie Trybunału może wywoływać skutki wiążące się z nakładami finansowymi
nieprzewidzianymi w ustawie budżetowej lub ustawie o prowizorium budżetowym, Prezes
Trybunału zwraca się do Rady Ministrów o przedstawienie, w terminie 2 miesięcy, opinii
w sprawie.
2.
W uzasadnionych przypadkach Prezes Trybunału może wyznaczyć inny termin przedstawienia
opinii.
3.
Nieprzedstawienie opinii przez Radę Ministrów w terminie nie wstrzymuje rozpoznania
sprawy.
1.
W sprawie zgodności z Konstytucją ustawy budżetowej albo ustawy o prowizorium budżetowym przed ich podpisaniem Trybunał
orzeka w terminie 2 miesięcy od złożenia wniosku.
2.
Uczestnicy postępowania przedstawiają stanowisko w terminie określonym przez Prezesa
Trybunału.
Przewodniczący składu orzekającego wydaje zarządzenia mające na celu właściwe i sprawne
przygotowanie rozprawy lub posiedzenia niejawnego, a w szczególności
1)
z zastrzeżeniem art. 45 ust. 3, wyznacza pierwszą naradę w sprawie nie później niż
w ciągu 2 miesięcy od upływu terminu przedstawienia stanowisk przez uczestników postępowania;
2)
zarządza doręczenie uczestnikom postępowania odpowiednich pism;
3)
wzywa uczestników postępowania do przedstawienia, w formie pisemnej i wyznaczonym
terminie, dodatkowego stanowiska w sprawie;
4)
zarządza przedstawienie przez uczestników postępowania dokumentów i innych materiałów,
potrzebnych do wyjaśnienia sprawy;
5)
wzywa do udziału w postępowaniu inne organy lub podmioty, których udział uzna za celowy
dla wszechstronnego wyjaśnienia sprawy.
1.
Przewodniczący składu orzekającego wyznacza termin rozprawy oraz zawiadamia o nim
uczestników postępowania.
2
Rozprawa nie może odbyć się wcześniej niż po upływie 3 miesięcy od dnia doręczenia
uczestnikom postępowania zawiadomienia o jej terminie, a dla spraw orzekanych w pełnym
składzie - po upływie 6 miesięcy.
2a
Prezes Trybunału może odpowiednio skrócić o połowę termin wskazany w ust. 2 w sprawach
1)
wszczętych na podstawie wniosku Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
w których skarga lub pytanie prawne dotyczą bezpośredniego naruszenia wolności, praw
i obowiązków człowieka i obywatela zawartych w rozdziale II Konstytucji;
3)
w których kontroli podlegają przepisy regulaminu Sejmu lub regulaminu Senatu.
3.
Trybunał odracza rozprawę w razie braku dowodu doręczenia uczestnikom postępowania
zawiadomienia o jej terminie lub w razie stwierdzonej nieprawidłowości w doręczeniu
albo z innej ważnej przyczyny.
4.
Odraczając rozprawę, Trybunał może wyznaczyć nowy termin, o którym zawiadamia uczestników
postępowania. Przepisu ust. 2 nie stosuje się.
1.
Obecność na rozprawie wnioskodawcy lub jego przedstawiciela albo pełnomocnika oraz
pełnomocnika skarżącego jest obowiązkowa.
2.
W razie niestawienia się prawidłowo zawiadomionych wnioskodawcy lub jego przedstawiciela
albo pełnomocnika lub pełnomocnika skarżącego Trybunał umarza postępowanie albo odracza
rozprawę.
3.
Nieobecność na rozprawie innych prawidłowo zawiadomionych uczestników postępowania
nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.
Przewodniczący składu orzekającego kieruje rozprawą oraz wydaje zarządzenia niezbędne
do utrzymania powagi, spokoju i porządku na rozprawie, a w razie potrzeby stosuje
środki przewidziane w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych
(Dz. U. z 2015 r. poz. 133, z późn. zm..
Rozprawa rozpoczyna się wywołaniem sprawy, po czym odpowiednio wnioskodawca, sąd pytający
lub skarżący, a następnie pozostali uczestnicy postępowania, przedstawiają swoje stanowiska,
argumenty i dowody na ich poparcie oraz udzielają odpowiedzi na zadawane przez sędziów
pytania. Przewodniczący składu orzekającego udziela głosu każdemu uczestnikowi postępowania,
a także w razie potrzeby organom lub podmiotom wezwanym do udziału w postępowaniu.
Jeżeli Trybunał uzna sprawę za dostatecznie wyjaśnioną, przewodniczący składu orzekającego
zamyka rozprawę.
1.
Z przebiegu rozprawy protokolant sporządza protokół zawierający
1)
datę i miejsce rozprawy;
2)
imiona i nazwiska sędziów składu orzekającego oraz protokolanta;
3)
wskazanie uczestników postępowania, ich przedstawicieli i pełnomocników, a także innych
organów lub podmiotów wezwanych do udziału w postępowaniu;
4)
oznaczenie sprawy ze wzmianką co do jej jawności;
5)
transkrypcję przebiegu rozprawy, sporządzoną na podstawie rejestracji utrwalonej na
nośniku elektronicznym.
2.
Protokół podpisują przewodniczący składu orzekającego i protokolant.
1.
Z zastrzeżeniem art. 81 ust. 2, Trybunał może rozpoznać wniosek, pytanie prawne lub
skargę na posiedzeniu niejawnym, jeżeli
1)
pisemne stanowiska uczestników postępowania oraz pozostałe dowody zgromadzone w sprawie
stanowią wystarczającą podstawę do wydania orzeczenia lub
2)
sprawa dotyczy zagadnienia prawnego, które zostało wystarczająco wyjaśnione we wcześniejszych
orzeczeniach Trybunału.
2.
O rozpoznaniu wniosku, pytania prawnego lub skargi na posiedzeniu niejawnym rozstrzyga
skład orzekający.
3.
Przewodniczący składu orzekającego zawiadamia uczestników postępowania, że rozpoznanie
sprawy nastąpi na posiedzeniu niejawnym.
Trybunał rozstrzyga sprawę, wydając orzeczenie w formie wyroku lub postanowienia.
Trybunał wydaje wyroki w sprawach, o których mowa w art. 3 ust. 1-5.
Trybunał wydaje postanowienia w sprawach
1)
stwierdzenia przeszkody w sprawowaniu urzędu przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
oraz powierzenia Marszałkowi Sejmu tymczasowego wykonywania obowiązków Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
innych, w których ustawa tak stanowi lub niewymagających wydania wyroku.
1.
Postanowienia Trybunału kończące postępowanie wydawane są po zamknięciu rozprawy lub
na posiedzeniu niejawnym. Wymagają one uzasadnienia.
2.
Postanowienia Trybunału niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane lub zmieniane
wskutek zmiany okoliczności.
Trybunał wydaje orzeczenie po niejawnej naradzie sędziów składu orzekającego, którą
kieruje przewodniczący składu.
1
Orzeczenia Trybunału wydawane w pełnym składzie zapadają większością 2/3 głosów.
2.
Sędzia składu orzekającego, który nie zgadza się z orzeczeniem Trybunału, może, podpisując
orzeczenie, zgłosić zdanie odrębne. Zdanie odrębne może dotyczyć także samego uzasadnienia.
1.
Orzeczenie Trybunału zawiera
1)
wskazanie składu orzekającego i protokolanta;
2)
sygnaturę akt, datę, miejsce oraz tryb wydania orzeczenia;
3)
wskazanie podmiotu, który zainicjował postępowanie przed Trybunałem, oraz pozostałych
uczestników postępowania;
4)
określenie aktu normatywnego lub jego części, którego dotyczy orzeczenie;
5)
przedstawienie zarzutów podmiotu, który zainicjował postępowanie przed Trybunałem;
6)
rozstrzygnięcie Trybunału;
7)
podpisy sędziów składu orzekającego;
8)
informację o zgłoszeniu zdania odrębnego.
2.
Jeżeli Trybunał postanowi, że utrata mocy obowiązującej aktu normatywnego lub jego
części nastąpi w innym terminie niż dzień wejścia w życie orzeczenia, w orzeczeniu
określa się termin utraty mocy obowiązującej tego aktu lub jego części.
3.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do orzeczeń Trybunału w innych sprawach niż
dotyczące badania hierarchicznej zgodności norm prawnych.
Przedmiotem rozstrzygnięcia Trybunału może być czynność prawodawcza lub treść aktu
normatywnego albo jego części.
1.
Orzeczenia wydane w sprawach, o których mowa w art. 3, Trybunał ogłasza publicznie.
2.
Publiczne ogłoszenie orzeczenia wraz z uzasadnieniem następuje nie później niż w terminie
1)
3 miesięcy od zamknięcia rozprawy;
2)
30 dni od posiedzenia niejawnego.
3.
Trybunał zawiadamia uczestników postępowania o terminie publicznego ogłoszenia orzeczenia.
4.
Podczas ogłaszania orzeczenia wszyscy obecni w sali rozpraw, z wyjątkiem składu orzekającego,
stoją.
5.
Przewodniczący składu orzekającego lub sędzia sprawozdawca podaje zasadnicze motywy
uzasadnienia orzeczenia. Sędzia, który zgłosił zdanie odrębne, o którym mowa w art.
99 ust. 2, może przedstawić uzasadnienie swego stanowiska.
1.
Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem i zdaniami odrębnymi doręcza się niezwłocznie
uczestnikom postępowania.
2.
Prezes Trybunału przesyła odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem i zdaniami odrębnymi
Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałkowi Sejmu oraz Marszałkowi Senatu,
niezależnie od tego, czy organy te były uczestnikami postępowania przed Trybunałem.
1.
Trybunał na posiedzeniu niejawnym wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania
1)
na skutek cofnięcia wniosku, pytania prawnego lub skargi;
2)
jeżeli wydanie orzeczenia jest niedopuszczalne;
3)
jeżeli wydanie orzeczenia jest zbędne, w szczególności gdy w rozpoznawanej sprawie
nie występuje istotne zagadnienie prawne wymagające rozstrzygnięcia Trybunału;
4)
jeżeli akt normatywny w zakwestionowanym zakresie utracił moc obowiązującą przed wydaniem
orzeczenia przez Trybunał;
5)
w przypadku, o którym mowa w art. 71 ust. 3.
2.
Jeżeli okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, ujawnią się na rozprawie, Trybunał
wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
3.
Trybunał nie umarza postępowania z przyczyny, o której mowa w ust. 1 pkt 4, jeżeli
wydanie orzeczenia jest konieczne dla ochrony konstytucyjnych wolności i praw.
1.
Orzeczenia Trybunału ogłasza się na zasadach i w trybie określonych w Konstytucji oraz ustawie z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych
aktów prawnych
(Dz. U. z 2015 r. poz. 1484 i 1890).
2.
Ogłoszenie orzeczeń Trybunału zarządza Prezes Trybunału.
1.
Skład orzekający, który wydał orzeczenie, może w każdym czasie na posiedzeniu niejawnym,
w drodze postanowienia, sprostować niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe
albo inne oczywiste omyłki w orzeczeniu.
2.
Na oryginale orzeczenia, a na żądanie uczestników postępowania także na przesłanych
im odpisach orzeczenia, umieszcza się wzmiankę o sprostowaniu, podpisaną przez przewodniczącego
składu orzekającego.
3.
Jeżeli sprostowania nie może dokonać skład orzekający wskazany w ust. 1, wniosek rozpoznaje
taki sam skład.
1.
Na wniosek uczestnika postępowania skład orzekający, który wydał orzeczenie, na posiedzeniu
niejawnym rozstrzyga, w drodze postanowienia, wątpliwości co do jego treści.
2.
Jeżeli wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do treści orzeczenia nie może rozpoznać
skład orzekający wskazany w ust. 1, wniosek rozpoznaje taki sam skład.
1.
Trybunał wydaje zbiór orzeczeń - „Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego. Zbiór Urzędowy”.
2.
W zbiorze, o którym mowa w ust. 1, publikuje się orzeczenia Trybunału wraz z uzasadnieniami
i zdaniami odrębnymi.
3.
Zbiór, o którym mowa w ust. 1, jest wydawany w postaci elektronicznej.
4.
Nazwa „Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego. Zbiór Urzędowy” podlega ochronie prawnej.
Wniosek w sprawie zgodności z Konstytucją celów partii politycznej, określonych w statucie lub programie, Trybunał rozpoznaje
w trybie przewidzianym dla wniosków w sprawie zgodności z Konstytucją aktów normatywnych.
1.
Wniosek w sprawie zgodności z Konstytucją działalności partii politycznej Trybunał rozpoznaje w trybie, o którym mowa w art.
109.
2.
Ciężar udowodnienia niezgodności z Konstytucją działalności partii politycznej spoczywa na wnioskodawcy.
3.
Wątpliwości, których nie można wyjaśnić, rozstrzyga się na korzyść partii politycznej.
4.
Do prowadzonych na rozprawie przesłuchań świadków, biegłych albo ujawniania dokumentów
istotnych dla rozstrzygnięcia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego
(Dz. U. poz. 555, z późn. zm. .
5.
W celu zebrania i utrwalenia dowodów w sprawie zgodności działalności partii politycznej
z Konstytucją Trybunał może, w drodze postanowienia, zlecić Prokuratorowi Generalnemu przeprowadzenie
dochodzenia. Zakres dochodzenia określony w postanowieniu jest wiążący. Do dochodzenia
stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Pytanie sądu prowadzącego ewidencję partii politycznych w sprawie zgodności z Konstytucją statutu partii politycznej, w zakresie celów partii i zasad działania partii określonych
w statucie, Trybunał rozpoznaje na zasadach i w trybie przewidzianych dla pytania
prawnego.
1.
Osoby upoważnione do reprezentowania partii politycznej Trybunał ustala na podstawie
statutu partii lub ustawy.
2.
(uchylony)
Trybunał rozstrzyga spory kompetencyjne, w przypadku gdy
1)
co najmniej dwa centralne konstytucyjne organy państwa uznają się za właściwe do rozstrzygnięcia
tej samej sprawy lub wydały w niej rozstrzygnięcia;
2)
co najmniej dwa centralne konstytucyjne organy państwa uznają się za niewłaściwe do
rozstrzygnięcia określonej sprawy.
Wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego powinien wskazywać przepis Konstytucji lub ustawy określający kompetencję, która została naruszona, oraz kwestionowane działania
lub zaniechania.
1.
Wszczęcie postępowania przed Trybunałem powoduje zawieszenie postępowań przed organami,
które prowadzą spór kompetencyjny.
2.
Trybunał po zapoznaniu się ze stanowiskiem uczestników postępowania może wydać postanowienie
o tymczasowym uregulowaniu kwestii spornych, zwłaszcza gdy przemawia za tym szczególnie
ważny interes publiczny.
1.
Organizacyjne i administracyjne warunki pracy Trybunału zapewnia Prezes Trybunału
oraz podległe mu Biuro Trybunału, zwane dalej „Biurem”.
2.
Szczegółowy zakres zadań i strukturę Biura określa statut.
1.
Biurem kieruje szef Biura, którego powołuje i odwołuje Zgromadzenie Ogólne na wniosek
Prezesa Trybunału.
2.
Wynagrodzenie szefa Biura jest ustalane na podstawie przepisów o wynagrodzeniu osób
zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, w zakresie dotyczącym sekretarza stanu.
1.
Szef Biura jest przełożonym pracowników Biura, zapewnia prawidłowe funkcjonowanie
Biura i w razie potrzeby zgłasza wnioski w sprawie jego organizacji.
2.
Szef Biura przygotowuje oraz przedstawia Prezesowi Trybunału projekt dochodów i wydatków
Trybunału, jest odpowiedzialny za wykonywanie budżetu Trybunału i w razie potrzeby
proponuje zmiany w jego układzie wykonawczym.
3.
Szef Biura odpowiada za gospodarowanie majątkiem pozostającym w zarządzie Trybunału.
4.
Szczegółowy zakres zadań szefa Biura oraz sposób ich wykonywania określa statut Biura.
1.
Pracownicy Biura zatrudnieni na stanowiskach związanych bezpośrednio z działalnością
orzeczniczą Trybunału i pomocą w tym zakresie w pracy sędziów Trybunału tworzą służbę
prawną Trybunału.
2.
Wykaz stanowisk, na których zatrudnione osoby należą do służby prawnej Trybunału,
oraz szczegółowe wymagania kwalifikacyjne związane z zajmowaniem tych stanowisk określa,
w drodze zarządzenia wydanego na wniosek szefa Biura i po zasięgnięciu opinii Zgromadzenia
Ogólnego, Prezes Trybunału.
3.
Szczegółowy zakres zadań na stanowiskach, o których mowa w ust. 2, oraz sposób i warunki
ich wykonywania określa statut Biura.
1.
Osoba zatrudniona na stanowisku, o którym mowa w art. 124 ust. 1, na zasadach i w
trybie określonych w przepisach odrębnych, może
1)
ubiegać się o wpis na listę adwokatów lub radców prawnych;
2)
ubiegać się o powołanie na stanowisko asesora komorniczego;
3)
ubiegać się o zatrudnienie na stanowisku radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa;
4)
ubiegać się o przystąpienie do egzaminu adwokackiego, radcowskiego lub notarialnego.
2.
(uchylony)
3.
(uchylony)
4.
(uchylony)
1.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do pracowników Biura stosuje się przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych.
2.
Szef Biura wykonuje wynikające z przepisów prawa kompetencje kierownika urzędu.
Na teren pozostający w zarządzie Trybunału oraz do budynków Trybunału nie wolno wnosić
broni ani amunicji, a także materiałów wybuchowych i innych środków niebezpiecznych.
Nie dotyczy to osób wykonujących w tych miejscach obowiązki służbowe wymagające posiadania
broni.
W ustawie z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze
(Dz. U. z 2015 r. poz. 615) w art. 66 w ust. 1 w pkt 5
1)
lit. c otrzymuje brzmienie
„
c)
były zatrudnione w urzędach organów władzy publicznej lub w państwowych jednostkach
organizacyjnych i wykonywały wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane
z tworzeniem projektów ustaw, rozporządzeń lub aktów prawa miejscowego, lub
”
;
2)
dodaje się lit. d w brzmieniu
„
d)
były zatrudnione w Trybunale Konstytucyjnym lub międzynarodowym organie sądowym, w
szczególności w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej lub Europejskim Trybunale
Praw Człowieka, i wykonywały zadania odpowiadające czynnościom asystenta sędziego.
”
.
(pominięte)
W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych
(Dz. U. z 2015 r. poz. 507) w art. 25 w ust. 1 w pkt 5
1)
lit. c otrzymuje brzmienie
„
c)
były zatrudnione w urzędach organów władzy publicznej lub w państwowych jednostkach
organizacyjnych i wykonywały wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane
z tworzeniem projektów ustaw, rozporządzeń lub aktów prawa miejscowego, lub
”
;
2)
dodaje się lit. d w brzmieniu
„
d)
były zatrudnione w Trybunale Konstytucyjnym lub międzynarodowym organie sądowym, w
szczególności w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej lub Europejskim Trybunale
Praw Człowieka, i wykonywały zadania odpowiadające czynnościom asystenta sędziego.
”
.
W ustawie z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich
(Dz. U. z 2014 r. poz. 1648) w art. 16 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie
„
3)
zgłosić udział w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym i brać udział w tym
postępowaniu;
”
.
W ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów
(Dz. U. z 2012 r. poz. 392) w art. 14c po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu
„
3a)
zapewnienie udziału Rady Ministrów i Prezesa Rady Ministrów w postępowaniu przed Trybunałem
Konstytucyjnym;
”
.
W ustawie z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych
(Dz. U. z 2011 r. Nr 155, poz. 924) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 14
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
W razie powstania wątpliwości co do zgodności z Konstytucją celów lub zasad działania partii politycznej określonych w statucie zgodnie z art.
9 ust. 1, Sąd postanawia o zawieszeniu postępowania, o którym mowa w art. 12, i występuje
do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem w sprawie zgodności statutu z Konstytucją.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Jeżeli Trybunał Konstytucyjny wyda orzeczenie o niezgodności z Konstytucją statutu lub jego części, Sąd odmawia wpisu partii do ewidencji.
”
;
2)
art. 21 otrzymuje brzmienie
„
Art. 21.
1.
W razie powstania wątpliwości co do zgodności z Konstytucją celów lub zasad działania partii politycznej określonych w statucie, Sąd postanawia
o zawieszeniu postępowania, o którym mowa w art. 12 ust. 2, i występuje do Trybunału
Konstytucyjnego z pytaniem w sprawie zgodności zmian statutu z Konstytucją.
2.
Jeżeli Trybunał Konstytucyjny wyda orzeczenie o niezgodności z Konstytucją zmian statutu, Sąd odmawia wpisu tych zmian do ewidencji partii politycznych.
3.
Przepisy art. 14 ust. 2 i 4 stosuje się odpowiednio.
”
;
3)
rozdział 5 otrzymuje brzmienie
„
Rozdział 5
Postępowanie w sprawie zgodności z Konstytucją celów lub działalności partii politycznych
Art. 42.
W sprawach zgodności z Konstytucją celów lub działalności partii politycznych właściwy jest Trybunał Konstytucyjny.
Art. 43.
Tryb postępowania w sprawach, o których mowa w art. 42, określa ustawa z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym
(Dz. U. poz. 1064).
Art. 44.
Jeżeli Trybunał Konstytucyjny wyda orzeczenie o niezgodności z Konstytucją celów lub działalności partii politycznej, Sąd niezwłocznie wydaje postanowienie
o wykreśleniu wpisu partii politycznej z ewidencji.
”
.
W ustawie z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa
(Dz. U. z 2013 r. poz. 1150 i 1247) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 4 ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Rada Ministrów może wyznaczyć Prokuratorię Generalną do reprezentowania Rady Ministrów
lub ministra w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawach aktów normatywnych
dotyczących Skarbu Państwa.
”
;
2)
w art. 29 w ust. 2
a)
pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
pracowała na stanowisku związanym z legislacją, nie niższym niż legislator lub specjalista
do spraw legislacji, w urzędzie organu władzy państwowej przez co najmniej pięć lat,
lub
”
,
b)
dodaje się pkt 3 w brzmieniu
„
3)
pracowała na stanowisku związanym bezpośrednio z działalnością orzeczniczą Trybunału
i pomocą w tym zakresie w pracy sędziów Trybunału przez co najmniej 5 lat.”.
”
;
W sprawach wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życie ustawy, w postępowaniu
przed Trybunałem
1)
w zakresie dotyczącym wstępnego rozpoznania, stosuje się przepisy dotychczasowe;
2)
jeżeli Trybunał rozprawę odroczył lub przerwał albo wyznaczył termin rozprawy lub
ogłoszenia orzeczenia przypadający po dniu wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy
dotychczasowe;
3)
jeżeli zachodzą przesłanki umorzenia postępowania, stosuje się przepisy dotychczasowe;
4)
w odniesieniu do skarg skierowanych do rozpoznania przez właściwy skład orzekający,
przepisu art. 88 ust. 1 nie stosuje się.
1.
Rada Ministrów działa jako uczestnik, o którym mowa w art. 56 pkt 6, w postępowaniach
przed Trybunałem wszczętych po upływie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
2.
W postępowaniach przed Trybunałem wszczętych przed terminem określonym w ust. 1 Rada
Ministrów może działać jako uczestnik, o którym mowa w art. 56 pkt 6, jeżeli zgłosi
swój udział w postępowaniu.
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
Traci moc ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
(Dz. U. poz. 643, z późn. zm..
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia