Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych

Rozporządzenie określa

1)

wysokość, szczegółowe warunki i tryb przyznawania i podwyższania dodatków specjalnego,

służbowego i motywacyjnego, a także w zależności od występujących okoliczności i tytułu

ich wypłaty możliwość obniżania i wstrzymywania tych dodatków;

2)

wysokość, szczegółowe warunki i tryb przyznawania, podwyższania i obniżania dodatków

funkcyjnego oraz kompensacyjnego;

3)

wysokość i tryb przyznawania i podwyższania dodatku za długoletnią służbę wojskową;

4)

sposób ustalania wysokości dodatków specjalnego i służbowego w ostatnim miesiącu pełnienia

służby wojskowej oraz okresy służby lub pobierania dodatku uznawane za równorzędne

z okresem pobierania dodatków specjalnego lub służbowego;

5)

szczególne właściwości lub warunki służby wojskowej z tytułu których są wypłacane

dodatki specjalne;

6)

stanowiska służbowe, których zajmowanie i jednostki wojskowe, w których pełnienie

służby uprawniają do dodatku służbowego.

Kwotą bazową w rozumieniu rozporządzenia jest kwota 1500 zł.

Żołnierz zawodowy otrzymujący dodatek o charakterze stałym, w okresie skierowania

do pełnienia służby poza granicami państwa, zachowuje prawo do dodatku należnego przed

skierowaniem, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na prawo

do tego dodatku lub jego wysokość.

Żołnierze zawodowi otrzymują dodatek specjalny za szczególne właściwości lub warunki

pełnienia służby z tytułu

1)

wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych;

2)

wykonywania bezpośredniej obsługi wojskowych statków powietrznych;

3)

pełnienia służby w składzie załóg jednostek pływających Marynarki Wojennej wychodzących

na morze;

4)

wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu nurkowego;

5)

wykonywania skoków ze spadochronem;

6)

wykonywania zadań polegających na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub

szkoleniu w tym zakresie w Jednostce Wojskowej Nr 2305;

7)

pełnienia służby w Żandarmerii Wojskowej;

8)

pełnienia służby w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub w Służbie Wywiadu Wojskowego;

9)

wykonywania czynności polegających na rozminowywaniu terenu lub jego oczyszczaniu

z przedmiotów wybuchowych albo niebezpiecznych;

10)

pełnienia służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych;

11)

wykonywania zadań ratowniczych oraz związanych z zapobieganiem skutkom klęsk żywiołowych

lub ich usuwaniem.

Dodatek specjalny o charakterze stałym, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu od dnia

objęcia stanowiska służbowego, a z tytułu o którym mowa w § 4 pkt 1, 2, 4, 5 i 9 nie

wcześniej niż od stwierdzonego w rozkazie dziennym dnia spełnienia przez żołnierza,

określonych w odrębnych przepisach, warunków uprawniających do wykonywania czynności,

za które przysługuje ten dodatek.

1.

Żołnierzowi zawodowemu, który otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, w

ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej dodatek ten przysługuje

1)

w pełnej wysokości - jeżeli żołnierz otrzymywał dodatek specjalny o charakterze stałym

przez okres co najmniej 10 lat;

2)

w wysokości l/10 ostatnio pobranej kwoty dodatku specjalnego za każdy rok, w którym

żołnierz otrzymywał dodatek specjalny o charakterze stałym - jeżeli żołnierz otrzymywał

go przez okres krótszy niż 10 lat, z tym że okres przekraczający sześć miesięcy traktuje

się jako pełny rok.

2.

W przypadku

1)

zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej wskutek ustalenia przez wojskową

komisję lekarską niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, w przypadku

gdy utrata tej zdolności została spowodowana wypadkiem pozostającym w związku z pełnieniem

służby lub chorobą powstałą w związku ze szczególnymi warunkami służby, z tytułu których

przysługują świadczenia odszkodowawcze, określone w ustawie z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących

w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową

(Dz. U. z 2014 r. poz. 213 i 1822 oraz z 2016 r. poz. 2138);

2)

śmierci, zaginięcia lub uznania za zmarłego żołnierza zawodowego

- w uposażeniu żołnierza za ostatni miesiąc pełnienia zawodowej służby wojskowej uwzględnia

się pełną wysokość dodatku, o którym mowa w ust. 1.

3.

W przypadku żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1 i 2, otrzymującego dodatek

specjalny na podstawie § 8 ust. 8, § 13 ust. 4, § 16 ust. 7 lub § 18 ust. 5 dla celów

ustalenia dodatku specjalnego o charakterze stałym w ostatnim miesiącu pełnienia służby

przyjmuje się kwotę dodatku ustaloną odpowiednio z uwzględnieniem § 8 ust. 1 i 2,

§ 13 ust. 1, § 16 ust. 1 i 2 lub § 18 ust. 1 i 2.

4.

W razie śmierci żołnierza, zaginięcia lub uznania za zmarłego, wysokość dodatku, o

którym mowa w ust. 1, określa się w decyzji przyznającej odprawę pośmiertną.

1.

Żołnierzowi zawodowemu, który utracił prawo do otrzymywania dodatku specjalnego o

charakterze stałym, w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej przysługuje

dodatek specjalny w wysokości obowiązującej w dniu zwolnienia ze służby lub wygaśnięcia

stosunku służbowego w związku ze śmiercią żołnierza, zaginięciem lub uznaniem za zmarłego.

2.

Ustalenie wysokości dodatku specjalnego o charakterze stałym, obowiązującej w dniu

zwolnienia z zawodowej służby wojskowej lub wygaśnięcia stosunku służbowego, następuje

przez

1)

określenie wskaźnika relacji ostatniej miesięcznej kwoty dodatku do kwoty bazowej

- ustalonych z dnia utraty przez żołnierza prawa do otrzymywania dodatku z tytułu

wykonywania czynności, o których mowa w § 4 pkt 1-10; wskaźnik ten wyraża się w procentach

z zaokrągleniem do setnych części procentu;

2)

pomnożenie kwoty bazowej ustalonej na dzień zwolnienia żołnierza ze służby przez wskaźnik

relacji, o którym mowa w pkt 1.

3.

W zakresie przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1, przepisy § 6 stosuje się

odpowiednio.

1.

Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje

loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, otrzymuje dodatek specjalny

o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej

1)

1,80 - piloci, którzy wykonali powyżej 2000 godzin lotu;

2)

1,60 - piloci, którzy wykonali powyżej 1500 godzin do 2000 godzin lotu;

3)

1,30 - piloci, którzy wykonali powyżej 1100 godzin do 1500 godzin lotu;

4)

1,00 - piloci, którzy wykonali powyżej 750 godzin do 1100 godzin lotu, oraz inni członkowie

załóg, którzy wykonali powyżej 2500 godzin lotu;

5)

0,80 - piloci, którzy wykonali powyżej 500 godzin do 750 godzin lotu, oraz inni członkowie

załóg, którzy wykonali powyżej 2000 godzin do 2500 godzin lotu;

6)

0,60 - piloci, którzy wykonali powyżej 300 godzin do 500 godzin lotu, oraz inni członkowie

załóg, którzy wykonali powyżej 1500 godzin do 2000 godzin lotu;

7)

0,50 - piloci, którzy wykonali do 300 godzin lotu, oraz inni członkowie załóg, którzy

wykonali powyżej 1000 godzin do 1500 godzin lotu;

8)

0,40 - inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 500 godzin do 1000 godzin lotu;

9)

0,30 - inni członkowie załóg, którzy wykonali do 500 godzin lotu.

2.

Mnożniki kwoty bazowej, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7, zwiększa się pilotom, którzy

wykonują loty samolotem wielozadaniowym F-l 6, przez okres

1)

do 3 lat - o 0,2;

2)

od 3 do 6 lat - o 0,4;

3)

od 6 do 9 lat - o 0,7;

4)

od 9 do l2 lat - o 1,0;

5)

powyżej 12 lat - o 1,5.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do żołnierza zawodowego wykonującego w trakcie

szkolenia wojskowego loty na samolocie wielozadaniowym F-16 niebędącym statkiem powietrznym

używanym przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Dodatek specjalny w wysokości określonej w ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu,

który zgodnie z Indywidualnym rocznym planem szkolenia i treningu w powietrzu oraz

na urządzeniach treningowych i symulatorach, zwanym dalej „indywidualnym rocznym planem”,

w ciągu roku kalendarzowego wykonuje loty w wymiarze nie niższym niż

1)

30 godzin - samolotem naddźwiękowym albo

2)

40 godzin - innym wojskowym statkiem powietrznym.

W przypadku pełnienia służby wojskowej na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust.

1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę godzin lotów przypadającą

proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych, w których żołnierz jest

uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym stanowisku służbowym. Liczbę godzin

lotów zaokrągla się w górę do pełnych godzin.

5.

Do liczby godzin lotów, o których mowa w ust. 1 i 4, wlicza się czas lotów

1)

w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz innych niż wojskowe statki powietrzne

wykonywanych w ramach wojskowego szkolenia lotniczego w okresie pełnienia czynnej

służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej;

2)

w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz innych niż wojskowe statki powietrzne

wykonywanych w okresie pełnienia zawodowej służby wojskowej w trakcie wojskowego szkolenia

lotniczego, a w odniesieniu do pilotów - czas lotów wykonanych za sterami statku powietrznego;

3)

inspektorskich - wykonanych przez żołnierza zawodowego - pilota, o którym mowa w §

9 ust. 1 pkt 3.

6.

W przypadku wykonywania przez żołnierza zawodowego, w ciągu roku kalendarzowego, lotów

różnymi statkami powietrznymi przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 4 pkt 2.

7.

Dla celów ustalania godzin lotu, o których mowa w ust. 1, czas lotu personelu latającego

jest liczony od chwili, gdy statek powietrzny rozpoczyna poruszanie się za pomocą

własnej mocy z zamiarem wykonania startu, do chwili wyłączenia silnika po zakończonym

locie, a w odniesieniu dla załóg śmigłowców jest liczony od chwili uruchomienia silnika

do zatrzymania łopat wirnika po zakończonym locie, z tym że czas lotu wykonanego

1)

statkiem powietrznym realizującym zadania w strefie działań wojennych przelicza się

przy zastosowaniu współczynnika 3,0;

2)

samolotem naddźwiękowym albo śmigłowcem pokładowym lotnictwa Marynarki Wojennej przelicza

się przy zastosowaniu współczynnika 2,0;

3)

samolotem odrzutowym poddźwiękowym przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 1,5;

4)

innym niż wymienionym w pkt 1 i 2 śmigłowcem przelicza się przy zastosowaniu współczynnika

1,2.

8.

Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1 i 2,

który w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby godzin lotu określonej w ust.

4, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego przyznaje się dodatek

specjalny w wysokości

1)

1/30 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 i 2, za każdą godzinę

lotu wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - jeżeli żołnierz wykonywał

loty wyłącznie samolotem naddźwiękowym;

2)

1/40 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 i 2, za każdą godzinę

lotu wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - w innym przypadku niż

określony w pkt 1.

9.

Dodatek specjalny, ustalony w sposób określony w ust. 8, wypłaca się żołnierzowi zawodowemu

do dnia wykonania liczby godzin lotów określonych w ust. 4, nie dłużej jednak niż

do końca roku kalendarzowego. Od dnia 1 stycznia roku następnego dodatek specjalny

ustala się w sposób wskazany w ust. 1.

10.

Przepisów § 8 ust. 4 i 6 nie stosuje się do żołnierza zawodowego, o którym mowa w

ust. 1, zajmującego stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady

lotnictwa (skrzydła lotnictwa). Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych określa temu

żołnierzowi liczbę godzin lotów, w tym lotów inspektorskich w danym roku kalendarzowym,

w celu ujęcia w indywidualnym rocznym planie. W przypadku niewykonania w danym roku

kalendarzowym normy godzin lotu, określonej w indywidualnym rocznym planie, przepisy

ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio, uwzględniając normę godzin lotu zawartą w indywidualnym

rocznym planie.

1.

Żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w § 8 ust. 1, posiadającemu co najmniej dziesięcioletni

staż zawodowej służby wojskowej pełnionej w składzie personelu latającego, który wykonał

w roku kalendarzowym loty w wymiarze nie niższym niż

1)

30 godzin - samolotem naddźwiękowym albo

2)

40 godzin - innym wojskowym statkiem powietrznym albo

3)

połowę wymiaru godzin lotów określonych odpowiednio w pkt 1 lub 2, z wyłączeniem lotów

inspektorskich - w przypadku pilota, o którym mowa w § 8 ust. 1 pkt 1, zajmującego

stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła

lotnictwa) posiadającemu licencję pilota klasy pierwszej lub mistrzowskiej

- po zakończeniu roku kalendarzowego przyznaje się jednorazowy dodatek specjalny w

wysokości 300% kwoty pobieranego dodatku specjalnego o charakterze stałym.

2.

Wysokość jednorazowego dodatku, o którym mowa w ust. 1, ulega zwiększeniu o 20% kwoty

pobieranego przez żołnierza zawodowego dodatku specjalnego o charakterze stałym, za

każdy pełny rok zawodowej służby wojskowej pełnionej bezpośrednio w składzie personelu

latającego ponad dziesięć lat, nie więcej jednak niż do wysokości 600%.

3.

W przypadku wykonywania w ciągu roku kalendarzowego przez żołnierza zawodowego lotów

różnymi statkami powietrznymi przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 1 pkt 2.

4.

Dla celów ustalania jednorazowego dodatku, o którym mowa w ust. 1, przyjmuje się staż

zawodowej służby wojskowej, o którym mowa w § 8 ust. 5 pkt 2, pełnionej w składzie

personelu latającego oraz kwotę dodatku o charakterze stałym, o którym mowa w § 8

ust. 1 i 2, ustalone na ostatni dzień roku kalendarzowego, za który żołnierzowi zawodowemu

jest przyznawany ten dodatek.

5.

Jednorazowy dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, przyznaje się również żołnierzowi

zawodowemu, który w trakcie roku kalendarzowego został zwolniony ze stanowiska służbowego,

o którym mowa w § 8 ust. 1, i wyznaczony na stanowisko, na którym nie ma obowiązku

wykonywania lotów, lub przeniesiony do rezerwy kadrowej. Dodatek ustala się na podstawie

stażu zawodowej służby wojskowej w składzie załóg wojskowych statków powietrznych

oraz innych niż wojskowe statki powietrzne, o których mowa w § 8 ust. 5 pkt 2, oraz

kwoty dodatku o charakterze stałym, o którym mowa w § 8 ust. 1 i 2, ustalone na ostatni

dzień zajmowania stanowiska służbowego. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.

1.

Żołnierzowi zawodowemu, który w trakcie miesiąca kalendarzowego wykonał loty oznaczone

statusem HEAD, po zakończeniu miesiąca kalendarzowego przyznaje się jednorazowy dodatek

specjalny, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej określonych w tabeli.

FUNKCJE PEŁNIONE NA POKŁADZIE STATKU POWIETRZNEGO

MNOŻNIK KWOTY BAZOWEJ, W ZALEŻNOŚCI OD LICZBY GODZIN WYKONANYCH LOTÓW

powyżej 750 do 1000

powyżej 1000 do 1500

powyżej 1500 do 2000

powyżej 2000 do 3000

powyżej 3000

dowódca statku powietrznego

do 0,8

do 0,9

do 1,1

do 1,2

do 1,5

drugi pilot

do 0,6

do 0,7

do 0,9

do 1,1

do 1,2

nawigator pokładowy

do 0,4

do 0,5

do 0,7

do 0,8

do 1,0

technik (inżynier) pokładowy

do 0,2

do 0,3

do 0,4

do 0,5

do 0,7

2.

Przy określaniu wysokości dodatku, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się liczbę lotów

wykonanych w trakcie miesiąca kalendarzowego, poziom wyszkolenia specjalistycznego

żołnierza zawodowego oraz uprawnienia lotnicze posiadane przez niego, stopień trudności

i złożoności wykonywanych zadań służbowych, a także uciążliwości i zagrożenia, które

wystąpiły w trakcie wykonywania lotów.

Żołnierzowi zawodowemu - dowódcy statku powietrznego, za każdy lot pokazowy wykonany

statkiem powietrznym należącym do Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie

opracowanej przez organizatora lotu pokazowego dokumentacji pokazów lotniczych, po

zakończeniu miesiąca kalendarzowego przyznaje się jednorazowy dodatek specjalny, ustalony

przy zastosowaniu mnożnika kwoty bazowej 0,2.

Żołnierzowi zawodowemu nieuprawnionemu do dodatku specjalnego, o którym mowa w § 8,

który wykonuje loty w składzie załogi wojskowego statku powietrznego, przyznaje się

za każdą godzinę lotu dodatek specjalny w wysokości l/30 najniższej miesięcznej kwoty

dodatku specjalnego należnego pilotowi lub innemu członkowi załogi, w wysokości określonej

odpowiednio w § 8 ust. 1 pkt 7 lub 9.

1.

Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje

bezpośrednią obsługę wojskowych statków powietrznych, otrzymuje dodatek specjalny

o charakterze stałym ustalony, przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej

1)

do 0,10 - jeżeli pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku

do 10 lat;

2)

do 0,20 - jeżeli pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku

od 10 do 20 lat;

3)

do 0,30 - jeżeli pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku

powyżej 20 lat.

2.

Mnożniki kwoty bazowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się o 0,10 żołnierzom zawodowym

wykonującym bezpośrednią obsługę samolotów wielozadaniowych F-16 lub śmigłowców pokładowych

lotnictwa Marynarki Wojennej albo statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania

zadań transportu powietrznego o statusie HEAD.

3.

Stanowiskami służbowymi objętymi prawem do dodatku, o którym mowa w ust. 1, są stanowiska

służbowe w pododdziałach technicznych jednostek wojskowych, w których dokonuje się

obsługi wojskowych statków powietrznych, oznaczone w etatach jednostek wojskowych

cechą korpusu osobowego sił powietrznych - 22, cechą grupy osobowej inżynieryjno-lotniczej

- J.

4.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.

1, uwzględnia się poziom wyszkolenia specjalistycznego żołnierza oraz uprawnienia

posiadane przez niego w zakresie obsługi statków powietrznych, stopień trudności i

złożoności wykonywanych zadań, liczbę podległych lub nadzorowanych żołnierzy, a także

uciążliwości i zagrożenia związane z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska

służbowego.

1.

Żołnierz zawodowy zajmujący etatowe stanowisko służbowe w składzie załogi jednostki

pływającej Marynarki Wojennej, który wypływa na morze na tej lub innej jednostce pływającej

Marynarki Wojennej, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy

zastosowaniu mnożników kwoty bazowej określonych w tabeli.

RODZAJ JEDNOSTKI PŁYWAJĄCEJ

MNOŻNIK KWOTY BAZOWEJ, W ZALEŻNOŚCI OD CZASU SŁUŻBY W SKŁADACH ETATOWYCH ZAŁÓG JEDNOSTEK

PŁYWAJĄCYCH

do 5 lat

powyżej 5 lat do 10 lat

powyżej 10 lat

Grupa I - OKRĘTY BOJOWE - Okręty Podwodne

0,40

0,50

0,60

Grupa I - OKRĘTY BOJOWE- Zasadnicze Nawodne Okręty Bojowe- Patrolowe Jednostki Pływające- Okręty Wojny Minowej- Desantowe Jednostki PływająceGrupa II - JEDNOSTKI POMOCNICZE- Okręty Wsparcia i Zabezpieczenia Bojowego- Zbiornikowce- Okręty Zabezpieczenia Bazowania

0,20

0,30

0,40

Grupa III - BAZOWE ŚRODKI PŁYWAJĄCE- Kutry Zabezpieczenia Specjalistycznego -Barki- Inne Jednostki PomocniczeGRUPA IV - JACHTY MARYNARKI WOJENNEJ

0,15

0,20

0,30

2.

Dodatek specjalny w wysokości wynikającej z ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu,

który w składzie załogi jednostki pływającej Marynarki Wojennej przebywa na morzu

w łącznym wymiarze nie niższym niż 30 dni w ciągu roku kalendarzowego, w czasie nie

krótszym niż 6 godzin dziennie. W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym,

o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę dni

przebywania na morzu przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych

zajmowania stanowiska służbowego. Liczbę dni przebywania na morzu zaokrągla się w

górę do pełnego dnia. Czas przebywania jednostki pływającej Marynarki Wojennej na

morzu jest liczony od chwili minięcia głowic falochronów wejściowych do portu przy

wyjściu na morze do chwili minięcia tych głowic przy wejściu do portu.

3.

Do czasu służby w składach etatowych załóg jednostek pływających Marynarki Wojennej,

o którym mowa w ust. 1, oraz do czasu przebywania na morzu, o którym mowa w ust. 2,

wlicza się odpowiednio czas służby w składach etatowych załóg jednostek pływających

oraz dni przebywania na morzu w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem

do zawodowej służby wojskowej.

4.

Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, który

w okresie roku kalendarzowego wypływał na jednostkach pływających Marynarki Wojennej

na morze w wymiarze niższym niż określony w ust. 2, począwszy od dnia 1 stycznia następnego

roku kalendarzowego przyznaje się dodatek specjalny w wysokości 1/30 miesięcznej stawki

dodatku określonej w ust. 1, za każdy dzień w okresie poprzedniego roku kalendarzowego,

w którym żołnierz wypływał na morze na czas nie krótszy niż 6 godzin dziennie. Przepis

§ 8 ust. 9 stosuje się odpowiednio.

Żołnierzowi zawodowemu nieuprawnionemu do dodatku specjalnego, o którym mowa w § 14,

który wykonuje czynności służbowe na jednostkach pływających Marynarki Wojennej, przyznaje

się za każdy dzień zaokrętowania połączonego z wypłynięciem na morze na czas nie krótszy

niż 6 godzin dodatek w wysokości 1/30 najniższej miesięcznej stawki dodatku specjalnego

wypłacanej żołnierzowi na podstawie § 14 ust. 1, uzależnionej od rodzaju jednostki

pływającej, na której żołnierz wykonywał obowiązki służbowe.

1.

Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje

prace podwodne z użyciem sprzętu nurkowego, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze

stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej

1)

0,60 - jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze powyżej 1500 godzin;

2)

0,50 - jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze powyżej 1000 do 1500 godzin;

3)

0,40 - jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze powyżej 500 do 1000 godzin;

4)

0,30 - jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze do 500 godzin.

2.

Mnożniki kwoty bazowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się

1)

o 0,30 żołnierzom zawodowym wykonującym w sprzęcie nurkowym głębinowe nurkowania i

prace podwodne pod powierzchnią wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach

większych niż 50 metrów;

2)

od 0,10 do 0,30 żołnierzom zawodowym pełniącym funkcję kierowników prac podwodnych;

3)

od 0,10 do 0,40 żołnierzom zawodowym pełniącym funkcję kierownika podwodnych działań

bojowych, minerskich, inżynieryjnych i ratowniczych.

Łączna suma zwiększeń nie może przekraczać 0,60 mnożnika kwoty bazowej.

3.

Dodatek specjalny w wysokości określonej w ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu,

który w ramach wykonywania prac podwodnych w ciągu roku kalendarzowego przebywa pod

powierzchnią wody w wymiarze nie niższym niż

1)

15 godzin wykonując w sprzęcie nurkowym nurkowania głębinowe i prace podwodne pod

powierzchnią wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach większych niż 50

metrów;

2)

30 godzin w autonomicznych aparatach nurkowych o zamkniętym obiegu tlenu albo zamkniętym

lub półzamkniętym obiegu mieszaniny oddechowej;

3)

45 godzin w sprzęcie nurkowym zasilanym sprężonym powietrzem.

W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez

część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę godzin wykonywania prac podwodnych

z użyciem sprzętu nurkowego, przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy

kalendarzowych, w których żołnierz jest uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym

stanowisku służbowym. Liczbę godzin wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu

nurkowego zaokrągla się w górę do pełnej godziny.

4.

W przypadku wykonywania w ciągu roku kalendarzowego przez żołnierza zawodowego prac

podwodnych w różnym sprzęcie nurkowym przyjmuje się normę godzin określoną w ust.

3 pkt 3, z tym że czas pobytu pod powierzchnią wody

1)

w sprzęcie nurkowym przy wykonywaniu nurkowania głębinowego i prac podwodnych pod

powierzchnią wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach większych niż 50

metrów przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 3,0;

2)

w autonomicznych aparatach nurkowych o zamkniętym obiegu tlenu albo o zamkniętym lub

półzamkniętym obiegu mieszaniny oddechowej przelicza się przy zastosowaniu współczynnika

1,5.

5.

Do czasu wykonywania prac podwodnych, o którym mowa w ust. 1 i 3, wlicza się czas

wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu nurkowego w okresie pełnienia czynnej

służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej.

6.

Dla celów ustalania łącznego czasu wykonywania prac podwodnych, o którym mowa w ust.

1, czas przebywania pod powierzchnią wody jest liczony od chwili rozpoczęcia zanurzania

pod powierzchnię wody do chwili zakończenia wynurzania spod powierzchni wody. Przepis

ust. 4 stosuje się odpowiednio.

7.

Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, który

w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby godzin prac podwodnych, określonych

w ust. 3 albo w ust. 4, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego

przyznaje się dodatek specjalny w wysokości

1)

1/15 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1, za każdą godzinę prac

podwodnych w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - jeżeli żołnierz wykonywał

zadania w sprzęcie nurkowym wykonując głębinowe nurkowania i prace podwodne pod powierzchnią

wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach większych niż 50 metrów;

2)

1/30 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1, za każdą godzinę prac

podwodnych w okresie poprzedniego roku kalendarzowego w autonomicznych aparatach nurkowych

o zamkniętym obiegu tlenu albo zamkniętym lub półzamkniętym obiegu mieszaniny oddechowej;

3)

1/45 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1, za każdą godzinę prac

podwodnych w okresie poprzedniego roku kalendarzowego w sprzęcie nurkowym zasilanym

sprężonym powietrzem.

Przepis § 8 ust. 9 stosuje się odpowiednio.

Żołnierzowi zawodowemu nieuprawnionemu do dodatku specjalnego, o którym mowa w § 16,

który wykonuje prace podwodne z użyciem sprzętu nurkowego albo w warunkach sztucznie

podwyższonego ciśnienia atmosferycznego, przyznaje się za każdą godzinę wykonywania

tych prac dodatek specjalny w wysokości 1/30 miesięcznej stawki dodatku specjalnego

wypłacanej żołnierzowi na podstawie § 16 ust. 1 pkt 4.

1.

Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje

skoki ze spadochronem, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony

przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej

1)

0,45 - jeżeli wykonał powyżej 1000 skoków ze spadochronem;

2)

0,40 - jeżeli wykonał powyżej 500 do 1000 skoków ze spadochronem;

3)

0,35 - jeżeli wykonał powyżej 300 do 500 skoków ze spadochronem;

4)

0,30 - jeżeli wykonał powyżej 100 do 300 skoków ze spadochronem;

5)

0,20 - jeżeli wykonał do 100 skoków ze spadochronem.

2.

Mnożniki kwoty bazowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się o 0,30 żołnierzowi zawodowemu

pełniącemu służbę w charakterze wojskowego instruktora spadochronowego.

3.

Dodatek specjalny w wysokości wynikającej z ust. 1 i 2 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu,

który w ramach szkolenia jednostek lub pododdziałów wojskowych objętych szkoleniem

spadochronowym wykonuje w ciągu roku kalendarzowego co najmniej

1)

20 skoków ze spadochronem - jeżeli pełni on służbę w charakterze wojskowego instruktora

spadochronowego;

2)

5 skoków ze spadochronem - innemu żołnierzowi.

W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez

część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę skoków ze spadochronem przypadającą

proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych, w których żołnierz jest

uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym stanowisku służbowym. Liczbę skoków

ze spadochronem zaokrągla się w górę do pełnych jedności.

4.

Do liczby wykonanych skoków ze spadochronem, o których mowa w ust. 1 i 3, wlicza się

skoki ze spadochronem wykonane w ramach szkolenia jednostek lub pododdziałów wojskowych

objętych szkoleniem spadochronowym w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed

powołaniem do zawodowej służby wojskowej.

5.

Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1 i 2,

który w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby skoków określonej w ust. 3,

począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego przyznaje się dodatek

specjalny w wysokości

1)

1/20 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 i 2 za każdy skok wykonany

w okresie poprzedniego roku kalendarzowego, jeżeli żołnierz pełni służbę w charakterze

instruktora spadochronowego;

2)

1/5 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 za każdy skok wykonany

w okresie poprzedniego roku kalendarzowego, w innym niż określony w pkt 1 przypadku.

Przepis § 8 ust. 9 stosuje się odpowiednio.

Żołnierzowi zawodowemu nieuprawnionemu do dodatku specjalnego, o którym mowa w § 18,

przyznaje się za każdy skok ze spadochronem wykonany w trakcie szkolenia jednostek

lub pododdziałów wojskowych objętych szkoleniem spadochronowym dodatek specjalny w

wysokości 1/30 miesięcznej stawki dodatku, wypłacanej żołnierzom na podstawie § 18

ust. 1 pkt 5.

1.

Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Jednostce Wojskowej Nr 2305, który wykonuje zadania

polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub uczestniczy w szkoleniu

w tym zakresie, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu

mnożników kwoty bazowej określonych w tabeli.

RODZAJ ZAJMOWANEGO STANOWISKA SŁUŻBOWEGO, ZE WZGLĘDU NA STOPIEŃ ETATOWY STANOWISKA

MNOŻNIK KWOTY BAZOWEJ, W ZALEŻNOŚCI OD CZASU SŁUŻBY PEŁNIONEJ W JEDNOSTCE WOJSKOWEJ

NR 2305

do 3 lat

powyżej 3 lat do 6 lat

powyżej 6 lat

stanowisko przewidziane dla oficera starszego

od 1,10 do 1,30

od 1,40 do 1,80

od 1,90 do 2,20

stanowisko przewidziane dla oficera młodszego

od 0,90 do 1,10

od 1,20 do 1,30

od 1,40 do 1,60

stanowisko przewidziane dla podoficera lub szeregowego zawodowego

od 0,80 do 0,90

od 1,00 do 1,10

od 1,20 do 1,40

3.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.

1, uwzględnia się sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, stopień trudności

i złożoności powierzanych zadań, liczbę podległych żołnierzy oraz stopień niebezpieczeństwa

utraty przez niego zdrowia lub życia, inne uciążliwości i niebezpieczeństwa związane

z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego, a także poziom

wyszkolenia wojskowego i specjalistycznego żołnierza.

1.

Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Żandarmerii Wojskowej zajmujący stanowisko służbowe

określone grupą osobową operacyjno-rozpoznawczą lub dochodzeniowo-śledczą, otrzymuje

dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożnika kwoty

bazowej do 0,60.

2.

Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Oddziale Specjalnym Żandarmerii Wojskowej w Warszawie,

który wykonuje zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu

lub uczestniczy w szkoleniu w tym zakresie, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze

stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej określonych w tabeli.

RODZAJ ZAJMOWANEGO STANOWISKA SŁUŻBOWEGO, ZE WZGLĘDU NA STOPIEŃ ETATOWY STANOWISKA

MNOŻNIK KWOTY BAZOWEJ, W ZALEŻNOŚCI OD CZASU SŁUŻBY PEŁNIONEJ W ODDZIALE SPECJALNYM

ŻANDARMERII WOJSKOWEJ W WARSZAWIE

do 3 lat

powyżej 3 lat do 6 lat

powyżej 6 lat

stanowisko przewidziane dla oficera starszego

od 1,10 do 1,30

od 1,40 do 1,80

od 1,90 do 2,20

stanowisko przewidziane dla oficera młodszego

od 0,90 do 1,10

od 1,20 do 1,30

od 1,40 do 1,60

stanowisko przewidziane dlapodoficera lub szeregowegozawodowego

od 0,80 do 0,90

od 1,00 do 1,10

od 1,20 do 1,40

3.

Żołnierz zawodowy pełniący służbę wojskową w Żandarmerii Wojskowej, na innym stanowisku

służbowym niż wymienione w ust. 1, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym,

ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej

1)

do 0,20 - jeżeli pełnił on zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych w Żandarmerii

Wojskowej do 10 lat;

2)

do 0,30 - jeżeli pełnił on zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych w Żandarmerii

Wojskowej powyżej 10 lat.

4.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.

1 i 3, uwzględnia się stopień trudności i złożoności powierzanych zadań oraz efekty

uzyskiwane w trakcie ich realizowania, a także poziom doświadczenia i wyszkolenia

specjalistycznego żołnierza.

5.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.

2, uwzględnia się sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, stopień trudności

i złożoności powierzanych zadań, liczbę podległych żołnierzy oraz stopień niebezpieczeństwa

utraty przez niego zdrowia lub życia, inne uciążliwości i niebezpieczeństwa związane

z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego, a także poziom

wyszkolenia wojskowego i specjalistycznego żołnierza.

1.

Żołnierz zawodowy pełniący służbę wojskową w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub Służbie

Wywiadu Wojskowego otrzymuje miesięczny dodatek specjalny w wysokości od 0,04 do 2,5

kwoty bazowej.

2.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.

1, uwzględnia się sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, zakres tych obowiązków

oraz posiadane kwalifikacje zawodowe.

1.

Żołnierz zawodowy pełniący służbę wojskową w etatowych patrolach rozminowania, który

wykonuje czynności polegające na rozminowywaniu terenu lub jego oczyszczaniu z przedmiotów

wybuchowych albo niebezpiecznych, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym

do wysokości 0,60 kwoty bazowej.

2.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.

1, uwzględnia się stopień niebezpieczeństwa utraty zdrowia lub życia oraz inne uciążliwości

i niebezpieczeństwa w trakcie wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, a także

poziom wyszkolenia specjalistycznego żołnierza.

1.

Żołnierz zawodowy, który zajmuje stanowisko służbowe, na którym występują warunki

szkodliwe dla zdrowia lub uciążliwe, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym,

ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej

1)

przy pierwszym stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 0,05;

2)

przy drugim stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 0,06;

3)

przy trzecim stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 0,08;

4)

przy czwartym stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 0,12.

2.

Stanowiskami służbowymi, na których pełnienie służby wojskowej jest szkodliwe dla

zdrowia lub uciążliwe, są stanowiska, z których zakresu zadań wynika konieczność wykonywania

obowiązków służbowych przez co najmniej połowę obowiązującego miesięcznego czasu służby

w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, których wykaz jest określony

w załączniku do rozporządzenia.

3.

Dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, za służbę pełnioną w warunkach określonych

w pkt 1 ppkt 1, 2, 4, 7 i 11, pkt 2 ppkt 1, 2, 4 i 6 oraz w pkt 4 ppkt 9 załącznika

do rozporządzenia, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, jeżeli w środowisku pełnienia

służby są przekroczone najwyższe dopuszczalne stężenia i natężenia czynników szkodliwych

dla zdrowia określone w przepisach wydanych na podstawie art. 228 § 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1666, 2138 i 2255).

4.

Zaliczenia stanowisk służbowych do określonego stopnia szkodliwości dla zdrowia lub

uciążliwości dokonuje dowódca jednostki wojskowej na podstawie protokołu powołanej

w tym celu komisji, określającego stanowiska służbowe oraz stopnień szkodliwości dla

zdrowia lub uciążliwości występujący na tych stanowiskach oraz przeciętny miesięczny

wymiar czasu służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych na tych stanowiskach.

5.

Wypłatę dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, wstrzymuje się po osiągnięciu

poprawy warunków służby, potwierdzonej pomiarami środowiskowymi lub po wyeliminowaniu

czynników, które stanowiły uzasadnienie dla przyznania dodatku.

Żołnierzowi zawodowemu wykonującemu poza macierzystą jednostką wojskową zadania związane

z bezpośrednim udziałem w zapobieganiu skutkom klęsk żywiołowych lub ich usuwaniu

albo zadania ratownicze przyznaje się dodatek specjalny w wysokości 0,03 kwoty bazowej

za każdą rozpoczętą dobę wykonywania tych zadań.

1.

Żołnierz zawodowy otrzymuje dodatek służbowy o charakterze stałym z tytułu zajmowania

stanowiska służbowego, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej

1)

dowódcy batalionu, dywizjonu, eskadry, okrętu II rangi lub grupy okrętów albo głównego

księgowego w jednostce sektora finansów publicznych realizującej wydatki publiczne,

komendanta szkoły podoficerskiej - od 0,10 do 0,30;

2)

dowódcy kompanii, baterii, klucza, szwadronu, grupy pomocniczych jednostek pływających

lub grupy ratownictwa morskiego albo okrętu III lub IV rangi - od 0,05 do 0,20;

3)

szefa pododdziału wymienionego w pkt 1 lub 2 albo bosmana okrętowego - od 0,03 do

0,05;

4)

lekarza lub lekarza dentysty

a)

w wojskowej komisji lekarskiej - od 0,70 do 1,00,

b)

w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej, w dowództwach Rodzajów

Sił Zbrojnych, Inspektoracie Wsparcia Sił Zbrojnych, Dowództwie Garnizonu Warszawa,

Dowództwie Wojsk Obrony Terytorialnej, Komendzie Głównej Żandarmerii Wojskowej - od

0,10 do 0,30;

c)

w jednostce wojskowej pokrywającej wydatki z budżetu państwa, innej niż wymienionej

w lit. b - od 0,30 do 0,50,

5)

kontrolera ruchu lotniczego - od 0,30 do 0,60;

6)

nawigatora naprowadzania albo wysuniętego nawigatora naprowadzania lotnictwa - od

0,20 do 0,60;

7)

szefa służby w wydziale materiałowym (sekcji materiałowej) albo w wydziale technicznym

(sekcji technicznej) wojskowego oddziału gospodarczego, bazy lotnictwa, komendy portu

wojennego, brygady logistycznej, oddziału zabezpieczenia oraz szefa sekcji w wydziale

materiałowym albo wydziale technicznym regionalnej bazy logistycznej - od 0,10 do

0,25;

8)

w Jednostce Wojskowej Nr 5949 lub w Jednostce Wojskowej Nr 3860, oznaczonego cechą

korpusu osobowego kryptologii i cyberbezpieczeństwa - 29, cechą grupy osobowej kryptologii

- A albo cechą grupy osobowej cyberbezpieczeństwa - B - do 0,60;

9)

w Inspektoracie Uzbrojenia, wykonującemu czynności w postępowaniach o udzielenie zamówienia

publicznego - od 0,50 do 1,00.

10)

w korpusie osobowym sprawiedliwości i obsługi prawnej

a)

radcy prawnego

-

w jednostce wojskowej do szczebla dywizji - 0,20,

-

w dowództwach Rodzajów Sił Zbrojnych, Inspektoracie Wsparcia Sił Zbrojnych, Dowództwie

Garnizonu Warszawa, Dowództwie Wojsk Obrony Terytorialnej, Komendzie Głównej Żandarmerii

Wojskowej - 0,40,

-

w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej - 0,60,

b)

referenta prawnego

-

w jednostce wojskowej do szczebla dywizji - 0,10,

-

w dowództwach Rodzajów Sił Zbrojnych, Inspektoracie Wsparcia Sił Zbrojnych, Dowództwie

Garnizonu Warszawa, Dowództwie Wojsk Obrony Terytorialnej, Komendzie Głównej Żandarmerii

Wojskowej - 0,20,

-

w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej - 0,30.

2.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku służbowego, o którym mowa w ust.

1, uwzględnia się

1)

w przypadkach, o których mowa w pkt 1-8, charakter i zakres zadań realizowanych przez

jednostkę organizacyjną, liczbę podległych żołnierzy i pracowników wojska, a także

stopień wywiązywania się żołnierza z powierzonych zadań oraz posiadane przez żołnierza

kwalifikacje;

2)

w przypadku, o którym mowa w pkt 9, charakter i zakres wykonywanych czynności i odpowiedzialności,

wartość zamówień, stopień trudności i złożoności czynności, sposób wywiązywania się

z obowiązków służbowych, w tym efektywność i rzetelność podejmowanych działań w ramach

przygotowywanych lub prowadzonych postepowań.

3.

Stanowiskami służbowymi lekarzy i lekarzy dentystów, w rozumieniu ust. 1 pkt 4, są

stanowiska służbowe, które w etatach oznaczono cechą korpusu osobowego medycznego

- 40 oraz cechą grupy osobowej lekarzy - A lub lekarzy dentystów - B, bez względu

na nazwę tych stanowisk.

4.

Dodatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu posiadającemu

prawo wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty.

5.

Stanowiskami służbowymi kontrolerów ruchu lotniczego w rozumieniu ust. 1 pkt 5 są

stanowiska służbowe, które w etatach jednostek wojskowych oznaczono cechą korpusu

osobowego sił powietrznych - 22 oraz cechą grupy osobowej ruchu lotniczego E.

6.

Dodatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu posiadającemu

licencję wojskowego kontrolera ruchu lotniczego co najmniej z jednym uprawnieniem

na okres nie dłuższy niż czas ważności uprawnienia wpisanego do licencji.

7.

Mnożniki kwoty bazowej określone w ust. 1 pkt 5 zwiększa się żołnierzowi zawodowemu

z tytułu posiadania każdego kolejnego wpisanego do licencji

1)

uprawnienia - o 0,20;

2)

uprawnienia uzupełniającego instruktorskiego - o 0,50.

8.

W przypadku utraty ważności uprawnień wpisanych do licencji lub ich czasowego zawieszenia,

mnożnik kwoty bazowej, o którym mowa w ust. 7, ulega obniżeniu

1)

o 0,20 za każde uprawnienie;

2)

o 0,50 za uprawnienie uzupełniające instruktorskie.

9.

W przypadku odsunięcia kontrolera ruchu lotniczego od pracy operacyjnej związanego

z danym uprawnieniem wstrzymuje się wypłatę dodatku służbowego, o którym mowa w ust.

1 pkt 5 lub w ust. 7, od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym

nastąpiło odsunięcie do dnia wznowienia lub przywrócenia przedmiotowego uprawnienia.

10.

Stanowiskami służbowymi nawigatora naprowadzania albo wysuniętego nawigatora naprowadzania

lotnictwa, w rozumieniu ust. 1 pkt 6, są stanowiska służbowe, które w etatach jednostek

wojskowych oznaczono cechą korpusu osobowego sił powietrznych - 22 oraz cechą grupy

osobowej nawigatorów naprowadzania - C, oraz symbolem specjalności wojskowej nawigator

naprowadzania - 02 lub 22 albo symbolem specjalności wojskowej - 04 lub 24.

11.

Dodatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu na czas

posiadania wymaganych kwalifikacji i uprawnień nawigatora naprowadzania lub wysuniętego

nawigatora naprowadzania lotnictwa.

12.

Dodatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 lit. a, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu

zajmującemu stanowisko służbowe oznaczone cechą korpusu osobowego sprawiedliwości

i obsługi prawnej - 46, cechą grupy osobowej obsługi prawnej - C oraz cechą specjalności

wojskowej - 02, bez względu na nazwę zajmowanego stanowiska służbowego, który posiada

aktualne prawo wykonywania zawodu radcy prawego.

13.

Dodatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 lit. b, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu

zajmującemu stanowisko służbowe oznaczone cechą korpusu osobowego sprawiedliwości

i obsługi prawnej - 46, cechą grupy osobowej obsługi prawnej - C oraz cechą specjalności

wojskowej - 01 i 03, bez względu na nazwę stanowiska, który ukończył wyższe studia

prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskał tytuł magistra lub zagraniczne studia

prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej.

14 Dodatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 lit. b tiret drugie lub trzecie, zwiększa

się o 0,10 żołnierzom zawodowym posiadającym aktualne prawo wykonywania zawodu radcy

prawego albo ukończoną aplikację legislacyjną.

1.

Żołnierz zawodowy otrzymuje dodatek służbowy o charakterze stałym, z tytułu pełnienia

służby w następujących jednostkach organizacyjnych, ustalony przy zastosowaniu mnożników

kwoty bazowej

1)

w ataszacie obrony przy przedstawicielstwie dyplomatycznym Rzeczypospolitej Polskiej

- do 0,50;

2)

w Oddziale Specjalnym Żandarmerii Wojskowej w Warszawie - do 0,30;

3)

w Jednostce Wojskowej Nr 4101 albo w Jednostce Wojskowej Nr 4026 - do 0,60;

4)

w Inspektoracie Wojsk Specjalnych Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowództwie

Komponentu Wojsk Specjalnych, Centrum Operacji Specjalnych Dowództwa Operacyjnego

Rodzajów Sił Zbrojnych, w Jednostce Wojskowej Nr 2305, Jednostce Wojskowej 3940, Jednostce

Wojskowej Nr 4724, 7 eskadrze działań specjalnych - do 0,30;

5)

w kompanii reprezentacyjnej Batalionu Reprezentacyjnego Wojska Polskiego lub w Orkiestrze

Reprezentacyjnej Wojska Polskiego - do 0,20.

2.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku służbowego, o którym mowa w ust.

1, przepis § 26 ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio.

1.

Dodatek służbowy, o którym mowa w § 26 ust. 1 pkt 1-4 i 7-9 i § 27, przyznaje się

od dnia objęcia przez żołnierza zawodowego stanowiska służbowego.

2.

W zakresie przyznawania dodatku służbowego, w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej,

przepisy § 6 i § 7 stosuje się odpowiednio.

1.

Żołnierzowi zawodowemu przyznaje się dodatek za długoletnią służbę wojskową o charakterze

stałym, w wysokości

1)

po trzech latach służby wojskowej - 3%,

2)

po sześciu latach służby wojskowej - 6%,

3)

po dziewięciu latach służby wojskowej - 9%,

4)

po dwunastu latach służby wojskowej - 12%,

5)

po piętnastu latach służby wojskowej - 15%

- należnego uposażenia zasadniczego.

2.

Dodatek określony w ust. 1 pkt 5 zwiększa się o kwotę 1% należnego uposażenia zasadniczego

za każdy kolejny rok służby wojskowej pełnionej ponad piętnaście lat, nie więcej jednak

niż do wysokości 35% po 35 latach służby wojskowej.

Wdecyzji o przyznaniu dodatku za długoletnią służbę wojskową podaje się wartość procentową

i kwotową tego dodatku na dzień objęcia stanowiska służbowego oraz wyrażone w procentach

przewidywane zwiększenie tego dodatku, o którym mowa w § 29 ust. 2.

1.

Żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w art. 80 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy

zawodowych, zwanej dalej „ustawą”, przyznaje się dodatek motywacyjny o charakterze stałym, ustalony

przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej

1)

0,07 - posiadający trzecią klasę kwalifikacyjną;

2)

0,10 - posiadający drugą klasę kwalifikacyjną;

3)

0,17 - posiadający pierwszą klasę kwalifikacyjną;

4)

0,27 - posiadający mistrzowską klasę kwalifikacyjną.

2.

W przypadku wyznaczenia żołnierza zawodowego posiadającego odpowiedni rodzaj klasy

kwalifikacyjnej na stanowisko służbowe oznaczone inną specjalnością wojskową, do czasu

uzyskania klasy kwalifikacyjnej w dotychczasowym rodzaju o specjalności zgodnej z

zajmowanym stanowiskiem służbowym, uznaje się go za spełniającego warunek posiadania

klasy kwalifikacyjnej, o którym mowa w art. 80 ust. 1 pkt 4 ustawy, nie dłużej jednak

niż przez okres 24 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po objęciu

stanowiska służbowego, którą oznaczono zajmowane przez niego stanowisko służbowe.

3.

W przypadku uzyskania przez żołnierza klas kwalifikacyjnych w specjalnościach wojskowych

zgodnych z zajmowanym stanowiskiem służbowym, w razie oznaczenia stanowiska służbowego

więcej niż jedną specjalnością wojskową, żołnierzowi przysługuje jeden dodatek motywacyjny,

w wysokości ustalonej dla posiadanej najwyższej klasy kwalifikacyjnej.

1.

Dodatek, o którym mowa w § 31 ust. 1, wstrzymuje się od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego

następującego po miesiącu, w którym

1)

opinia służbowa, w której wystawiono żołnierzowi ogólną ocenę niższą niż dobra, stała

się ostateczna;

2)

wydano decyzję (rozkaz) o utracie przez żołnierza zawodowego posiadanej trzeciej klasy

kwalifikacyjnej;

3)

żołnierz zawodowy w nakazanym terminie nie potwierdził posiadanej trzeciej klasy kwalifikacyjnej.

2.

Dodatek, o którym mowa w § 31 ust. 1, obniża się od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego

następującego po miesiącu, w którym

1)

wydano decyzję (rozkaz) o utracie przez żołnierza zawodowego posiadanej klasy kwalifikacyjnej

o specjalności wojskowej zgodnej z zajmowanym stanowiskiem służbowym,

2)

żołnierz zawodowy w nakazanym terminie nie potwierdził posiadanej klasy kwalifikacyjnej

o specjalności wojskowej zgodnej z zajmowanym stanowiskiem służbowym,

3)

żołnierz zawodowy w nakazanym terminie nie uzyskał wyższej klasy kwalifikacyjnej i

nie potwierdził jednocześnie posiadanej klasy kwalifikacyjnej

- jeżeli żołnierz posiadał wyższą niż trzecia klasę kwalifikacyjną.

1.

Żołnierzowi zawodowemu przyznaje się dodatek funkcyjny o charakterze stałym, ustalony

przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej

1)

w razie powierzenia funkcji organu jednoosobowego uczelni wojskowej lub jego zastępcy

- do 2,2;

2)

w razie powierzenia funkcji kierownika jednostki organizacyjnej tej uczelni lub jego

zastępcy - do 1,5.

2.

Żołnierzowi zawodowemu, któremu powierzono w instytucie badawczym pełnienie funkcji,

w trybie określonym w art. 25a ustawy, przyznaje się dodatek funkcyjny, ustalony przy

zastosowaniu mnożnika kwoty bazowej - do 1,6.

3.

Ustalając wysokość dodatku funkcyjnego, uwzględnia się wielkość jednostki organizacyjnej,

którą kieruje żołnierz zawodowy, oraz zakres obowiązków i odpowiedzialności, sposób

wywiązywania się z obowiązków służbowych oraz posiadane kwalifikacje zawodowe, a także

1)

w razie powierzenia funkcji prorektora, o której mowa w ust. 1 pkt 1, że stawka uposażenia

zasadniczego otrzymywanego na zajmowanym stanowisku łącznie z dodatkiem funkcyjnym

nie może przekraczać stawki uposażenia zasadniczego określonej dla grupy uposażenia

16C;

2)

w razie powierzenia funkcji dziekana lub dyrektora instytutu, o których mowa w ust.

1 pkt 1, że stawka uposażenia zasadniczego otrzymywanego na zajmowanym stanowisku

łącznie z dodatkiem funkcyjnym nie może przekraczać stawki uposażenia zasadniczego

określonej dla grupy uposażenia 16B;

3)

w razie powierzenia funkcji prodziekana, o której mowa w ust. 1 pkt 1, że stawka uposażenia

zasadniczego otrzymywanego na zajmowanym stanowisku łącznie z dodatkiem funkcyjnym

nic może przekraczać stawki uposażenia zasadniczego określonej dla grupy uposażenia

16A;

4)

w razie powierzenia funkcji dyrektora instytutu, o której mowa w ust. 1 pkt 2, że

stawka uposażenia zasadniczego otrzymywanego na zajmowanym stanowisku łącznie z dodatkiem

funkcyjnym nie może przekraczać stawki uposażenia zasadniczego określonej dla grupy

uposażenia 16A;

5)

w razie powierzenia funkcji kierownika zakładu lub katedry albo zastępcy dyrektora

instytutu, o której mowa w ust. 1 pkt 2, że stawka uposażenia zasadniczego otrzymywanego

na zajmowanym stanowisku łącznie z dodatkiem funkcyjnym nie może przekraczać stawki

uposażenia zasadniczego określonej dla grupy uposażenia 16;

6)

w razie powierzenia innych niż wymienione w pkt 4 i 5 funkcji, o których mowa w ust.

1 pkt 2, że stawka uposażenia zasadniczego otrzymywanego na zajmowanym stanowisku

łącznie z dodatkiem funkcyjnym nie może przekraczać stawki uposażenia zasadniczego

określonej dla grupy uposażenia 15C;

4.

W razie powierzenia żołnierzowi zawodowemu więcej niż jedną funkcję, stawka uposażenia

zasadniczego otrzymywanego na danym stanowisku, łącznie z dodatkiem funkcyjnym, nie

może być wyższa od stawki uposażenia zasadniczego określonej dla powierzonej żołnierzowi

funkcji, dla której określono najwyższą grupę uposażenia.

5.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku funkcyjnego, uwzględnia się charakter

zadań realizowanych przez jednostkę organizacyjną, liczbę podległych żołnierzy i pracowników

wojska, a także stopień wywiązywania się żołnierza z powierzonych zadań.

6.

W przypadku wyznaczenia żołnierza zawodowego otrzymującego dodatek funkcyjny na stanowisko

służbowe w trybie przewidzianym w art. 42d ustawy, wysokość dodatku funkcyjnego ulega

obniżeniu o wysokość przyznanego dodatku kompensacyjnego, a uposażenie żołnierza otrzymywane

na zajmowanym stanowisku służbowym wraz z dodatkami funkcyjnym i kompensacyjnym nie

może przekroczyć stawki uposażenia zasadniczego, wskazanej w ust. 3 pkt 1-6.

1.

Żołnierzowi zawodowemu wyznaczonemu na stanowisko służbowe w trybie art. 42d ustawy,

od dnia objęcia obowiązków na wyższym stanowisku służbowym, przyznaje się dodatek

kompensacyjny o charakterze stałym.

2.

Wysokość dodatku kompensacyjnego stanowi różnicę między stawką uposażenia zasadniczego

należnego żołnierzowi zawodowemu na zajmowanym stanowisku służbowym a stawką uposażenia

zasadniczego otrzymywaną na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym.

3.

W przypadku mianowania żołnierza zawodowego na wyższy stopień wojskowy, który jest

niższy od stopnia etatowego zajmowanego przez żołnierza stanowiska służbowego, wysokość

dodatku kompensacyjnego, stanowi różnicę między stawką uposażenia zasadniczego należnego

na zajmowanym stanowisku służbowym a stawką uposażenia zasadniczego w wysokości odpowiadającej

najwyższej grupie uposażenia dla posiadanego stopnia wojskowego.

4.

Dodatek kompensacyjny ulega podwyższeniu w przypadku podwyższenia stawki uposażenia

zasadniczego zajmowanego stanowiska służbowego.

5.

Dodatku kompensacyjnego nie wypłaca się w przypadku mianowania żołnierza zawodowego

na stopień wojskowy odpowiadający stopniowi etatowemu zajmowanego stanowiska służbowego.

Do celów wypłaty dodatków, o których mowa w § 6 ust. 1 lub § 7 ust. 1, okres

1)

otrzymywania przez żołnierza zawodowego dodatku o charakterze stałym dla personelu

latającego, do dnia 30 czerwca 2004 r., traktuje się jako okres otrzymywania dodatku,

o którym mowa w § 9 ust. 1;

2)

otrzymywania przez żołnierza zawodowego dodatku za bezpośrednią obsługę statków powietrznych

do dnia 30 czerwca 2004 r. oraz zajmowania przez żołnierza zawodowego od dnia 1 lipca

2004 r. do dnia 30 września 2007 r. stanowiska służbowego, o którym mowa w § 13 ust.

1, traktuje się jako okres otrzymywania dodatku, o którym mowa w § 13 ust. 1;

3)

otrzymywania przez żołnierza zawodowego dodatku o charakterze stałym za służbę na

morzu, do dnia 30 czerwca 2004 r., traktuje się jako okres otrzymywania dodatku, o

którym mowa w § 14 ust. 1;

4)

służby pełnionej przez żołnierza zawodowego w charakterze nurka lub płetwonurka do

dnia 30 czerwca 2004 r., w których wykonywał on normy roczne przebywania pod powierzchną

wody określone w przepisach wydanych na podstawie ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz

ich rodzin

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1037 i 2138), traktuje się jako okres otrzymywania dodatku specjalnego, o którym mowa w § 16 ust.

1;

5)

otrzymywania przez żołnierza zawodowego dodatku desantowego o charakterze stałym,

do dnia 30 czerwca 2004 r., traktuje się jako okres otrzymywania dodatku, o którym

mowa w § 18 ust. 1;

6)

służby pełnionej przez żołnierza zawodowego do dnia 30 czerwca 2004 r. w Jednostce

Wojskowej Nr 2305, traktuje się jako okres otrzymywania dodatku, o którym mowa w §

20 ust. 1;

7)

otrzymywania w czasie pełnienia zawodowej służby wojskowej dodatku

a)

dla żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej oraz

b)

specjalnego z tytułu wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych lub zabezpieczenia

operacyjnego w Wojskowych Służbach Informacyjnych oraz operacyjno-rozpoznawczych lub

dochodzeniowo-śledczych w Żandarmerii Wojskowej, oraz

c)

specjalnego za wykonywanie czynności operacyjno-rozpoznawczych lub dochodzeniowo-śledczych

w Żandarmerii Wojskowej albo czynności operacyjno-rozpoznawczych lub analityczno-informacyjnych

w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub Służbie Wywiadu Wojskowego

- traktuje się jako okres otrzymywania dodatku, o którym mowa w § 21 ust. 1-3 albo

§ 22 ust. 1;

8)

służby pełnionej przez żołnierza zawodowego do dnia 30 czerwca 2004 r., w składzie

etatowych patroli rozminowania traktuje się jako okres otrzymywania dodatku specjalnego,

o którym mowa w § 23 ust. 1;

9)

otrzymywania przez żołnierza zawodowego dodatku za służbę w warunkach szkodliwych

dla zdrowia lub uciążliwych do dnia 30 czerwca 2004 r., traktuje się jako okres otrzymywania

dodatku specjalnego, o którym mowa w § 24 ust. 1.

Do okresu służby, od którego uzależniona jest wysokość dodatku specjalnego, o którym

mowa w § 13 ust. 1, wlicza się okresy

1)

otrzymywania przez żołnierza w okresie czynnej służby wojskowej dodatku za bezpośrednią

obsługę statków powietrznych do dnia 30 czerwca 2004 r.;

2)

zajmowania przez żołnierza zawodowego, po dniu 1 lipca 2004 r., stanowiska służbowego,

o którym mowa w § 13 ust. 3.

1.

Normy liczby godzin

1)

lotów, o których mowa w § 8 ust. 5 i § 9 ust. 1 pkt 1-3,

2)

nurkowań, o których mowa w § 16 ust. 3 i ust. 4 pkt 1

- w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, stosuje się do żołnierzy zawodowych

od dnia 1 stycznia 2017 r.

2.

Dotychczasowe decyzje przyznające dodatki do uposażenia zachowują ważność, nie dłużej

jednak niż na czas w nich określony, o ile są zgodne z przepisami niniejszego rozporządzenia.

1.

Żołnierzowi zawodowemu, którego uposażenie zasadnicze wraz z dodatkiem za długoletnią

służbę wojskową należne w dniu 1 stycznia 2016 r. było niższe od uposażenia zasadniczego

wraz z dodatkiem za długoletnią służbę woj

skową należnego w dniu 31 grudnia 2015 r. przyznaje się od dnia 1 stycznia 2016 r.

dodatek za długoletnia służbę wojskową, w wysokości określonej w § 29, powiększonej

o różnicę między uposażeniem zasadniczym wraz z dodatkiem za długoletnią służbę wojskową

należnym w dniu 31 grudnia 2015 r. a uposażeniem zasadniczym wraz z dodatkiem za długoletnią

służbę wojskową należnym w dniu 1 stycznia 2016 r. do czasu uzyskania wyższego uposażenia

zasadniczego wraz z dodatkiem za długoletnia służbę wojskową.

2.

Dodatek, o którym mowa w ust. 1, ulega zmniejszeniu w miarę wzrostu uposażenia zasadniczego

wraz z dodatkiem za długoletnia służbę wojskową.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.