Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2016 r. w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania tymczasowego aresztowania

1.

Przepisy regulaminu stosuje się do osoby

1)

wobec której zastosowano tymczasowe aresztowanie i w stosunku do której nie mogą być

stosowane przepisy o wykonywaniu kary pozbawienia wolności, do czasu otrzymania zawiadomienia

o uprawomocnieniu się wyroku skazującego;

2)

pozbawionej wolności na terytorium innego państwa, czasowo wydanej w celu złożenia

zeznań w charakterze świadka lub dokonania z jej udziałem innej czynności procesowej

przed polskim sądem lub prokuratorem w toczącym się postępowaniu karnym;

3)

prawomocnie skazanej za granicą na karę pozbawienia wolności, wobec której zastosowano

tymczasowe aresztowanie w celu określenia przez właściwy sąd kwalifikacji prawnej

czynu według prawa polskiego oraz kary pozbawienia wolności, która ma być wykonywana

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - do czasu otrzymania dokumentu pozwalającego

na stosowanie względem niej przepisów o wykonywaniu kary pozbawienia wolności.

2.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrońcy lub pełnomocniku będącym adwokatem lub

radcą prawnym - rozumie się przez to również przedstawiciela niebędącego adwokatem

ani radcą prawnym, który został zaaprobowany przez Przewodniczącego Izby Europejskiego

Trybunału Praw Człowieka do reprezentowania tymczasowo aresztowanego przed tym Trybunałem.

Informacje o miejscu pobytu tymczasowo aresztowanego, do wskazanych przez niego osób

lub podmiotów, o których mowa w art. 211 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy, zwanej dalej „Kodeksem”, wysyła się po złożeniu podpisu przez tymczasowo aresztowanego

na zawiadomieniu.

Przy przyjęciu tymczasowo aresztowanego do aresztu śledczego informuje się go o możliwości

wystąpienia w czasie wykonywania tymczasowego aresztowania zagrożeń dla jego bezpieczeństwa

osobistego oraz zetknięcia się z przejawami negatywnych zachowań charakterystycznych

dla środowisk przestępczych, a także o potrzebie powiadamiania przełożonych o zagrożeniach

bezpieczeństwa osobistego swojego i innych tymczasowo aresztowanych.

1.

Tymczasowo aresztowany może bezpośrednio zwracać się do przełożonych oraz osób wizytujących

areszt śledczy ze sprawami związanymi z wykonywaniem tymczasowego aresztowania, a

także ze sprawami osobistymi.

2.

Cele mieszkalne i inne pomieszczenia w areszcie śledczym, w których przebywają tymczasowo

aresztowani, są wizytowane przez dyrektora aresztu śledczego, zwanego dalej „dyrektorem”,

co najmniej raz w miesiącu.

3.

Administracja aresztu śledczego może organizować spotkania z grupami tymczasowo aresztowanych,

zwłaszcza w sprawach związanych z warunkami tymczasowego aresztowania, zatrudnieniem

i nauczaniem.

1.

W obecności przełożonych oraz osób wizytujących areszt śledczy tymczasowo aresztowany

przyjmuje postawę stojącą. Tymczasowo aresztowany podaje swoje imię i nazwisko przełożonym

oraz osobom wizytującym areszt śledczy wchodzącym do celi mieszkalnej.

2.

Wymogów, o których mowa w ust. 1, nie egzekwuje się, gdy tymczasowo aresztowany zostanie

od nich zwolniony przez właściwego przełożonego, a ponadto w szpitalach i izbach chorych,

w czasie pracy i nauczania oraz w trakcie zajęć terapeutycznych, kulturalno-oświatowych

i sportowych oraz zorganizowanych praktyk i posług religijnych, widzeń, korzystania

z aparatu telefonicznego, posiłków, spaceru i spoczynku, których czas ustalono w porządku

wewnętrznym.

W aresztach śledczych przeprowadza się apel poranny i wieczorny, w czasie określonym

w porządku wewnętrznym oraz w innym uzasadnionym przypadku, w trakcie którego ustala

się w szczególności stan liczbowy tymczasowo aresztowanych.

Dyrektor może dokonywać odstępstw od przewidzianego w regulaminie sposobu wykonywania

tymczasowego aresztowania w zakresie umożliwiającym tymczasowo aresztowanym podtrzymywanie

i utrwalanie więzi uczuciowej z osobami bliskimi oraz sprawowanie przez nich stałej

i bezpośredniej opieki nad dziećmi przebywającymi w domach dla matki i dziecka przy

zakładach karnych.

1.

Przy przyjęciu do aresztu śledczego tymczasowo aresztowany

1)

podaje dane osobowe i informacje o zmianie tych danych, o miejscu zameldowania, stałego

i czasowego pobytu, a także informacje o uprzedniej karalności, a dodatkowo może być

poddany czynnościom mającym na celu jego identyfikację;

2)

podaje informacje o posiadanych środkach pieniężnych i przedmiotach wartościowych;

3)

otrzymuje do użytku: pościel, sprzęt stołowy i środki higieny osobistej, a ponadto

odzież, bieliznę, obuwie według norm przypadających skazanym, jeżeli jego własna odzież,

bielizna i obuwie są niezdatne do użytku, nieodpowiednie ze względu na porę roku lub

wymagają tego względy sanitarne, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 249

§ 3 pkt 2 Kodeksu.

2.

W trakcie czynności, o których mowa w ust. 1, tymczasowo aresztowany

1)

przekazuje do właściwego depozytu dokumenty, środki pieniężne i przedmioty, o których

mowa w art. 79a § 2 Kodeksu;

2)

może wskazać osobę, której mogą być wydane zdeponowane środki pieniężne i przedmioty,

w przypadku kiedy nie odbierze ich osobiście, podając imię i nazwisko oraz adres tej

osoby.

3.

Tymczasowo aresztowany potwierdza swoim podpisem przyjęcie do użytku przedmiotów,

o których mowa w ust. 1 pkt 3, a także przekazanie do depozytu dokumentów, środków

pieniężnych i przedmiotów, o których mowa w art. 79a § 2 Kodeksu.

1.

Niezwłocznie po umieszczeniu tymczasowo aresztowanego w celi przejściowej wychowawca

lub wyznaczony funkcjonariusz przeprowadza z nim rozmowę informacyjną, w której zapoznaje

go w szczególności z prawami i obowiązkami oraz ustalonym w areszcie śledczym porządkiem

wewnętrznym, a także o konsekwencjach wynikających z art. 139 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1749, 1948, 2138 i 2261).

2.

Wychowawca przeprowadza z tymczasowo aresztowanym rozmowę wstępną, nie później niż

w terminie dwóch dni od dnia przyjęcia do aresztu śledczego, niezależnie od rozmowy

informacyjnej, o której mowa w ust. 1.

3.

Tymczasowo aresztowanego poddaje się niezwłocznie wstępnym badaniom lekarskim.

Tymczasowo aresztowanych rozmieszcza się w celach mieszkalnych, uwzględniając w szczególności

płeć, wiek oraz uprzednie odbywanie kary pozbawienia wolności albo kary aresztu wojskowego.

1.

Po dokonaniu czynności, o których mowa w art. 79b § 1 Kodeksu, tymczasowo aresztowanego

przenosi się z celi przejściowej do innej celi mieszkalnej.

2.

W razie potrzeby tymczasowo aresztowany może być przeniesiony w każdym czasie z celi

mieszkalnej, którą zajmuje, do innej celi mieszkalnej.

1.

Jeżeli szczególne względy wychowawcze przemawiają za umieszczeniem dorosłego z młodocianym

lub młodocianymi, tymczasowo aresztowany dorosły, który uprzednio nie odbywał kary

pozbawienia wolności albo kary aresztu wojskowego, wyróżniający się dobrą postawą,

może być umieszczony w celi mieszkalnej wspólnie z tymczasowo aresztowanym młodocianym

lub z tymczasowo aresztowanymi młodocianymi. Umieszczenie to powinno nastąpić za zgodą

tymczasowo aresztowanego dorosłego. Decyzję w tej sprawie podejmuje dyrektor.

2.

Tymczasowo aresztowany dorosły, o którym mowa w art. 212a § 1-3 Kodeksu lub w art. 197-203 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks

karny

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1137 i 2138), lub podejrzany o popełnienie zbrodni nie może być umieszczany wspólnie z tymczasowo

aresztowanym młodocianym lub z tymczasowo aresztowanymi młodocianymi.

Przepisy § 10 i § 11 stosuje się odpowiednio do tymczasowo aresztowanego, o którym

mowa w art. 223a § 1 Kodeksu.

1.

Ustala się następujący porządek wewnętrzny aresztów śledczych

1)

cisza nocna obowiązuje przynajmniej w godzinach 22

2)

apele poranne i wieczorne odbywają się w celach mieszkalnych oraz w pomieszczeniach,

w których przebywają zatrudnieni (stanowiska pracy);

3)

w czasie apelu tymczasowo aresztowani są ubrani i ustawieni w sposób widoczny dla

przeprowadzającego apel, jest zabronione uczestniczenie w apelu jedynie w bieliźnie

osobistej lub piżamie;

4)

czas trwania kąpieli jednego tymczasowo aresztowanego wynosi przynajmniej 10 minut,

przy czym czas wypływu wody z armatury natryskowej nie może być krótszy niż 6 minut;

5)

palenie wyrobów tytoniowych jest dozwolone w celach mieszkalnych wyznaczonych dla

tymczasowo aresztowanych używających wyrobów tytoniowych oraz w miejscach do tego

wyznaczonych;

6)

tymczasowo aresztowany może posiadać w celi mieszkalnej

a)

do 9 litrów napojów, oprócz artykułów żywnościowych o ciężarze nieprzekraczającym

6 kg,

b)

do 10 sztuk przedmiotów kultu religijnego o wymiarach nie większych niż 250 × 150

mm,

c)

do 5 sztuk książek, oprócz wypożyczonych w areszcie śledczym z biblioteki,

d)

prasę o łącznej wadze do 0,5 kg;

7)

dyrektor lub osoba go zastępująca przyjmują tymczasowo aresztowanych przynajmniej

jeden raz w tygodniu;

8)

kierownicy działów aresztu śledczego lub osoby ich zastępujące przyjmują tymczasowo

aresztowanych przynajmniej jeden raz w tygodniu;

9)

zgłoszenia do lekarza są przyjmowane codziennie;

10)

zamówienia na paczki żywnościowe są przyjmowane w każdym dniu roboczym.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się w szpitalach i izbach chorych aresztów śledczych.

1.

Porządek wewnętrzny aresztu śledczego, a w razie potrzeby poszczególnych oddziałów,

ustala jego dyrektor. Porządek wewnętrzny aresztu śledczego w odniesieniu do kwestii,

o których mowa w § 14, nie może zawierać unormowań mniej korzystnych dla tymczasowo

aresztowanych niż zawarte w tym paragrafie oraz powinien uwzględniać konieczność zabezpieczenia

prawidłowego toku postępowania karnego, utrzymania bezpieczeństwa, dyscypliny i porządku

oraz zapewnienia w areszcie śledczym właściwych warunków bytowych, sanitarnych i zdrowotnych.

2.

W porządku wewnętrznym aresztu śledczego dyrektor określa w szczególności

1)

godziny oraz sposób przeprowadzania apelu porannego i wieczornego;

2)

godziny przeznaczone na sen, pracę, naukę, zajęcia kulturalno-oświatowe, sportowe

oraz zajęcia własne tymczasowo aresztowanego;

3)

godziny i miejsce spożywania posiłków dostarczanych przez administrację aresztu śledczego;

4)

godziny, miejsce i sposób poruszania się po terenie aresztu śledczego;

5)

godziny, miejsce i sposób odbywania spacerów oraz korzystania z kąpieli;

6)

godziny i miejsce, w którym jest dozwolone palenie wyrobów tytoniowych;

7)

ilość i rodzaj własnej odzieży, bielizny i obuwia, które tymczasowo aresztowany może

posiadać w celi mieszkalnej;

8)

ilość i wymiary przedmiotów, które tymczasowo aresztowany może posiadać w celi mieszkalnej,

oraz sposób ich przechowywania, a w razie potrzeby zasady ich używania;

9)

dni, godziny i miejsce przyjmowania tymczasowo aresztowanych przez dyrektora i innych

przełożonych, lekarzy oraz sposób składania pisemnych wniosków, skarg i próśb;

10)

dni, godziny, miejsce i porządek przeprowadzania widzeń;

11)

godziny i miejsce korzystania z aparatu telefonicznego;

12)

dni, godziny i miejsce odprawiania nabożeństw, spotkań religijnych oraz nauczania

religii;

13)

częstotliwość, terminy, miejsce i sposób dokonywania zakupów artykułów żywnościowych

i wyrobów tytoniowych oraz przedmiotów dopuszczonych do sprzedaży w areszcie śledczym;

14)

godziny i sposób przyjmowania i wydawania korespondencji;

15)

dni, godziny i sposób przyjmowania i wydawania paczek, o których mowa w art. 113a

§ 4 Kodeksu;

16)

sposób zamawiania i otrzymywania paczek żywnościowych;

17)

dni, godziny i miejsce bezpośredniego kontaktowania się z przedstawicielami podmiotów,

o których mowa w art. 38 § 1 Kodeksu;

18)

osoby upoważnione do przyznawania nagród oraz wymierzania kar dyscyplinarnych.

Tekst porządku wewnętrznego powinien znajdować się w każdej celi mieszkalnej. Na prośbę

tymczasowo aresztowanego udostępnia się mu Kodeks oraz wydane na jego podstawie akty

wykonawcze.

1.

Korespondencję tymczasowo aresztowanego administracja aresztu śledczego przyjmuje

w każdym dniu roboczym, a korespondencję urzędową - codziennie.

2.

Przesyłka listowa powinna być właściwie opłacona przez tymczasowo aresztowanego.

3.

W przypadku wysyłania przesyłki poleconej, wraz z korespondencją tymczasowo aresztowany

przekazuje wypełniony druk „potwierdzenia nadania przesyłki poleconej”, który po wysłaniu

zwraca się tymczasowo aresztowanemu.

1.

Korespondencję tymczasowo aresztowanego, która podlega przesłaniu do adresata za pośrednictwem

organu dysponującego, administracja aresztu śledczego przekazuje właściwemu organowi

dysponującemu nie później niż drugiego dnia roboczego od daty jej otrzymania.

2.

Korespondencję tymczasowo aresztowanego, która nie podlega przesłaniu do adresata

za pośrednictwem organu dysponującego, administracja aresztu śledczego wysyła bezpośrednio

do adresata nie później niż drugiego dnia roboczego od daty jej przekazania.

Tymczasowo aresztowany nieposiadający środków pieniężnych otrzymuje od administracji

aresztu śledczego papier, koperty oraz znaczki pocztowe na dwie przesyłki listowe

ekonomiczne w miesiącu, o masie do 20 g.

1.

Korespondencję adresowaną do tymczasowo aresztowanego doręcza mu wyznaczony funkcjonariusz

lub pracownik.

2.

W przypadku odmowy przyjęcia przez tymczasowo aresztowanego korespondencji odsyła

się ją do nadawcy.

1.

Przyjmujący w areszcie śledczym korespondencję urzędową wysyłaną przez tymczasowo

aresztowanego wydaje nadawcy pisemne potwierdzenie jej odbioru oraz odnotowuje na

kopercie datę odbioru. Pisemne potwierdzenie odbioru wypełnia tymczasowo aresztowany.

2.

Potwierdzenie, o którym mowa w ust. 1, sporządza się w jednym egzemplarzu. Duplikatu

potwierdzenia nie wydaje się.

Tymczasowo aresztowany ma prawo składać wnioski, skargi i prośby na piśmie oraz ustnie.

Przełożeni i inne uprawnione osoby przyjmują je także w czasie bezpośrednich kontaktów

z tymczasowo aresztowanymi, zwłaszcza podczas wizytacji cel mieszkalnych i innych

pomieszczeń, w których przebywają tymczasowo aresztowani.

Koszty przesłania wniosków, skarg i próśb adresowanych do organów, o których mowa

w art. 8a § 3 Kodeksu, ponosi tymczasowo aresztowany, a jeżeli nie posiada środków

pieniężnych, otrzymuje od administracji aresztu śledczego papier, koperty i znaczki

pocztowe poza limitem określonym w § 19.

Ograniczeń czasu trwania widzenia nie stosuje się w przypadku udzielenia tymczasowo

aresztowanemu widzeń z osobami, o których mowa w art. 215 § 1 i 1a Kodeksu.

1.

Organ dysponujący bezzwłocznie wydaje zarządzenie o zgodzie na korzystanie z aparatu

telefonicznego przez tymczasowo aresztowanego

1)

wyłącznie w celu porozumiewania się z obrońcą lub pełnomocnikiem będącym adwokatem

albo radcą prawnym;

2)

w szczególnie uzasadnionych przypadkach, w celu porozumiewania się z osobą najbliższą.

2.

Organ dysponujący w zarządzeniu podaje numer telefonu oraz imię i nazwisko odpowiednio

obrońcy lub pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym lub osoby najbliższej.

1.

Tymczasowo aresztowany, w odniesieniu do którego wydano zgodę, o której mowa w § 25

ust. 1, może korzystać z samoinkasującego aparatu telefonicznego na własny koszt lub

na koszt rozmówcy.

2.

W uzasadnionych przypadkach dyrektor może zezwolić tymczasowo aresztowanemu, w odniesieniu

do którego wydano zgodę, o której mowa w § 25 ust. 1, na skorzystanie z innego niż

określony w ust. 1 aparatu telefonicznego na koszt abonenta lub tymczasowo aresztowanego,

a jeżeli tymczasowo aresztowany nie posiada środków pieniężnych, na koszt aresztu

śledczego.

Administracja aresztu śledczego zapewnia, aby tymczasowo aresztowany, w odniesieniu

do którego wydano zgodę, o której mowa w § 25 ust. 1, w czasie korzystania z aparatu

telefonicznego uzyskiwał połączenie wyłącznie z numerem telefonu wskazanym w zarządzeniu,

o którym mowa w § 25 ust. 2, po sprawdzeniu, że połączenie uzyskano z osobą podającą

się za osobę wskazaną w tym zarządzeniu.

1.

Tymczasowo aresztowany, w odniesieniu do którego wydano zgodę, o której mowa w § 25

ust. 1, może skorzystać z samoinkasującego aparatu telefonicznego jeden raz w ciągu

dnia. W uzasadnionych przypadkach dyrektor może zezwolić tymczasowo aresztowanemu

na przeprowadzenie dodatkowej rozmowy.

2.

Realizacja rozmów telefonicznych następuje w kolejności zgłoszeń. W pierwszej kolejności

zapewnia się dostęp do aparatu telefonicznego tymczasowo aresztowanym zgłaszającym

potrzebę porozumienia się z obrońcą lub pełnomocnikiem będącym adwokatem lub radcą

prawnym.

3.

Czas korzystania z samoinkasującego aparatu telefonicznego, z wyłączeniem rozmów z

podmiotami, o których mowa w art. 215 § 1 Kodeksu, jednorazowo nie może przekraczać

5 minut. Porządek wewnętrzny aresztu śledczego może przewidywać dłuższy czas korzystania

z aparatu telefonicznego.

Tymczasowo aresztowanego poddaje się badaniom kontrolnym przed przetransportowaniem

oraz zwolnieniem z aresztu śledczego.

Zakres i częstotliwość badań okresowych tymczasowo aresztowanego określają przepisy

wydane na podstawie art. 115 § 9 Kodeksu.

1.

W nagłym przypadku decyzję o skierowaniu tymczasowo aresztowanego, w celu leczenia,

do podmiotu leczniczego poza aresztem śledczym lub w innym areszcie śledczym może

podjąć, na wniosek lekarza, dyrektor.

2.

Leczenie tymczasowo aresztowanego na jego koszt, przez wybranego przez niego lekarza,

na terenie aresztu śledczego, wymaga zgody organu dysponującego, po spełnieniu warunków,

o których mowa w art. 115 § 6 Kodeksu.

1.

Wobec tymczasowo aresztowanych przebywających w szpitalach, izbach chorych oraz leczonych

poza nimi, a także przewlekle chorych i rekonwalescentów, dyrektor może, na wniosek

lub po zasięgnięciu opinii lekarza, dokonywać niezbędnych odstępstw od przewidzianego

w regulaminie sposobu wykonywania tymczasowego aresztowania w zakresie uzasadnionym

stanem zdrowia tych tymczasowo aresztowanych.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio wobec tymczasowo aresztowanych, u których stwierdzono

niepsychotyczne zaburzenia psychiczne, upośledzonych umysłowo, uzależnionych od alkoholu

albo innych środków odurzających lub psychotropowych oraz niepełnosprawnych fizycznie.

Dyrektor może dokonywać tych odstępstw na wniosek lub po zasięgnięciu opinii lekarza

lub psychologa.

1.

Wobec tymczasowo aresztowanych kobiet ciężarnych i karmiących dyrektor może dokonywać,

na wniosek lekarza lub po zasięgnięciu jego opinii, niezbędnych odstępstw od przewidzianego

w regulaminie sposobu wykonywania tymczasowego aresztowania w zakresie wynikającym

z potrzeby uwzględnienia stanu fizycznego lub psychicznego tych kobiet.

2.

Tymczasowo aresztowaną kobietę ciężarną przenosi się, na dwa miesiące przed przewidywanym

terminem porodu, do szpitalnego oddziału ginekologiczno-położniczego w areszcie śledczym

lub zakładzie karnym, po uprzednim powiadomieniu organu dysponującego o konieczności

takiego przeniesienia.

Cela mieszkalna powinna być wyposażona w łóżko dla każdego tymczasowo aresztowanego,

odpowiednią do liczby tymczasowo aresztowanych liczbę stołów, szafek i taboretów oraz

środków do utrzymania czystości w celi. Niezbędne urządzenia sanitarne sytuuje się

w sposób zapewniający ich niekrępujące użytkowanie.

1.

Jeżeli wymagają tego względy bezpieczeństwa, względy sanitarne, jak również zabezpieczenie

prawidłowego toku postępowania karnego, tymczasowo aresztowany korzysta z odzieży,

bielizny i obuwia według norm przypadających skazanym.

2.

Jeżeli własna odzież, bielizna i obuwie tymczasowo aresztowanego ulegną w trakcie

pobytu zniszczeniu lub są nieodpowiednie ze względu na porę roku, przepis ust. 1 stosuje

się odpowiednio.

3.

Tymczasowo aresztowany potwierdza podpisem

1)

przyjęcie do użytku i zwrot do magazynu przedmiotów, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt

3, z wyłączeniem środków higieny osobistej;

2)

otrzymanie z depozytu dokumentów, środków pieniężnych i przedmiotów, o których mowa

w art. 79a § 2 Kodeksu.

1.

Tymczasowo aresztowany utrzymuje należytą czystość osobistą i dba o schludny wygląd.

2.

Tymczasowo aresztowanemu, co najmniej raz w miesiącu, umożliwia się ostrzyżenie.

3.

Tymczasowo aresztowany korzysta co najmniej raz w tygodniu z ciepłej kąpieli. Tymczasowo

aresztowany zatrudniony przy pracach brudzących korzysta z odpowiednio częstszych

kąpieli. Kąpiel tymczasowo aresztowanego chorego odbywa się według wskazań lekarza.

4.

Tymczasowo aresztowana kobieta korzysta co najmniej raz dziennie z ciepłej wody i

dwa razy w tygodniu z ciepłej kąpieli.

1.

Spacer tymczasowo aresztowanego odbywa się pod nadzorem funkcjonariusza w wyznaczonym

miejscu na wolnym powietrzu.

2.

Dyrektor lub organ dysponujący w porozumieniu z dyrektorem może, ze względu na konieczność

zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego lub zapewnienia bezpieczeństwa

w areszcie śledczym, zarządzić odbywanie spaceru w inny sposób niż ustalony w porządku

wewnętrznym.

3.

Dyrektor może na wniosek lekarza zmienić czas trwania i sposób odbywania spaceru przez

tymczasowo aresztowanego chorego.

Paczka dostarczona do aresztu śledczego, przed przekazaniem jej tymczasowo aresztowanemu,

podlega kontroli także przy wykorzystaniu odpowiednich środków i urządzeń technicznych,

a w razie potrzeby przy wykorzystaniu specjalnie wyszkolonych psów.

Paczki niespełniającej warunków, o których mowa w art. 113a § 4 Kodeksu, oraz zawierającej

artykuły, o których mowa w art. 113a § 5 Kodeksu, nie dostarcza się tymczasowo aresztowanemu.

Paczkę zwraca się do nadawcy na koszt tymczasowo aresztowanego, a w uzasadnionych

przypadkach na koszt aresztu śledczego.

Stan sanitarny aresztu śledczego, ogrzewanie, oświetlenie i wentylacja pomieszczeń,

utrzymywanie czystości przez tymczasowo aresztowanych w celach mieszkalnych, stan

i czystość odzieży, bielizny oraz pościeli, ilość i jakość posiłków oraz sposób ich

przyrządzania i wydawania są kontrolowane przez pracownika lub funkcjonariusza służby

kwatermistrzowskiej i służby zdrowia.

Przy kierowaniu tymczasowo aresztowanego do prac porządkowych w obrębie aresztu lub

na które wyraził zgodę, bierze się pod uwagę w szczególności potrzebę zabezpieczenia

prawidłowego toku postępowania karnego oraz względy porządku i bezpieczeństwa.

Przy zatrudnianiu tymczasowo aresztowanego dyrektor podejmuje decyzję o zatrudnieniu

lub decyzję o wycofaniu z zatrudnienia oraz ustala wysokość wynagrodzenia, jeżeli

tymczasowo aresztowanego zatrudnia się na podstawie skierowania do pracy.

1.

Tymczasowo aresztowany, który ukończył szkołę lub kurs, otrzymuje odpowiednio świadectwo

ukończenia szkoły albo zaświadczenie o ukończeniu kursu, według wzorów ogólnie obowiązujących,

bez wskazania, że uzyskał je w areszcie śledczym.

2.

Tymczasowo aresztowany zwolniony z aresztu śledczego przed zakończeniem roku szkolnego

lub szkolenia kursowego może składać w areszcie śledczym egzaminy końcowe, a zwolniony

przed okresem klasyfikacji w szkole otrzymuje zaświadczenie o uczęszczaniu do danej

szkoły.

W areszcie śledczym można organizować zajęcia kulturalno-oświatowe lub sportowe z

udziałem instytucji, organizacji, stowarzyszeń i innych podmiotów oraz osób fizycznych

spoza aresztu śledczego.

1.

Dyrektor powołuje w areszcie śledczym komisję penitencjarną, zwaną dalej „komisją”,

o której mowa w art. 75 § 1 Kodeksu. W zależności od potrzeb dyrektor może powołać

kilka komisji.

2.

Dyrektor, powołując komisję, określa w szczególności imienny skład członków komisji,

terminy posiedzeń, tryb rozpatrywania spraw oraz, w razie potrzeby, udział poszczególnych

jej członków w posiedzeniach przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie

tej czynności na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.

1.

Komisja składa się z co najmniej trzech osób. W skład komisji wchodzą, w szczególności,

kierownicy działów penitencjarnego, ochrony oraz ewidencji lub osoby ich zastępujące.

2.

Pracami komisji kieruje dyrektor lub inna wyznaczona przez niego osoba.

3.

Przewodniczący wyznacza sekretarza spośród członków komisji.

4.

W posiedzeniu komisji uczestniczy wychowawca tymczasowo aresztowanego, którego dotyczy

wniosek o wydanie decyzji lub opinii.

1.

Komisja ogłasza decyzje oraz wyraża opinie po wysłuchaniu tymczasowo aresztowanego

i w jego obecności.

2.

Decyzje i opinie sporządza się na piśmie wraz z uzasadnieniem i zamieszcza w teczce

osobopoznawczej tymczasowo aresztowanego.

Dla celów przenoszenia tymczasowo aresztowanych, o których mowa w art. 223 § 5 i 6

Kodeksu, rodzaje zakładów karnych z oddziałem aresztu śledczego oznacza się

1)

zakład karny dla młodocianych - TA/M;

2)

zakład karny dla odbywających karę po raz pierwszy - TA/P;

3)

zakład karny dla recydywistów penitencjarnych - TA/R;

4)

zakład karny dla odbywających karę aresztu wojskowego - TA/W.

1.

Z chwilą powzięcia informacji o mającym nastąpić zwolnieniu tymczasowo aresztowanego

dokonuje się weryfikacji uprzednio ustalonych potrzeb związanych z opuszczeniem aresztu

śledczego oraz powrotem do miejsca zameldowania lub miejsca zamieszkania.

2.

Tymczasowo aresztowany udziela stosownych informacji niezbędnych dla prawidłowego

przygotowania go do opuszczenia aresztu śledczego.

3.

W trakcie weryfikowania potrzeb, o których mowa w ust. 1, uwzględnia się stan depozytów

i informacje uzyskane od tymczasowo aresztowanego, a ponadto zobowiązanie się rodziny,

osoby bliskiej lub wskazanej przez tymczasowo aresztowanego do zapewnienia mu pomocy

w przypadku, o którym mowa w art. 167a § 6 Kodeksu.

W zależności od ustaleń, o których mowa w § 49, udziela się zwalnianemu, na jego wniosek

lub z urzędu, doraźnej pomocy w odpowiedniej formie i zakresie, umożliwiającej zwolnienie

i przejazd do miejsca zameldowania lub miejsca zamieszkania.

Bezpośrednio przed zwolnieniem z aresztu śledczego tymczasowo aresztowanemu udziela

się stosownych informacji, w szczególności o adresach i kompetencjach instytucji oraz

organizacji społecznych, właściwych ze względu na miejsce zameldowania lub miejsce

zamieszkania zwalnianego, udzielających pomocy materialnej, medycznej, w znalezieniu

pracy i zakwaterowaniu, a także porad prawnych.

1.

Jeżeli zwolnienie tymczasowo aresztowanego nastąpiło w trakcie dokonywania czynności

procesowych poza terenem aresztu śledczego, czynności związanych ze zwolnieniem dokonuje

się po otrzymaniu dokumentów skutkujących zwolnienie.

2.

Osoba zwolniona w trybie, o którym mowa w ust. 1, zgłasza się bezpośrednio po zwolnieniu

do aresztu, w celu dokonania czynności związanych ze zwolnieniem, nie później jednak

niż w terminie 7 dni od dnia zwolnienia.

O pozostawieniu osoby zwolnionej w areszcie śledczym z powodu, o którym mowa w art.

167a § 4 i 5 Kodeksu, zawiadamia się niezwłocznie sędziego penitencjarnego, organ

dysponujący, a w miarę możliwości rodzinę lub osobę bliską albo osobę wskazaną przez

zwolnionego.

1.

Jeżeli zwolnienie z aresztu śledczego następuje w godzinach 19

2.

Jeżeli zwolnienie z aresztu śledczego następuje poza godzinami, o których mowa w ust.

1, dyrektor, na pisemny wniosek osoby zwolnionej, w uzasadnionych przypadkach może

zezwolić tej osobie na nocleg w zakładzie karnym, na warunkach, o których mowa w tym

przepisie.

3.

Czynności związanych ze zwolnieniem, które wymagają obecności tej osoby, dokonuje

się bezpośrednio po noclegu.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.