Ustawa z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o ochronie przyrody oraz ustawy o lasach

W ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2134) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 83a

a)

uchyla się ust. 2,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Organ właściwy do wydania zezwolenia, o którym mowa w ust. 3, niezwłocznie przekazuje

do uzgodnienia projekt zezwolenia wraz z aktami sprawy, w tym dokumentację fotograficzną

drzewa lub krzewu.

”

,

c)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Niewyrażenie stanowiska w terminie 30 dni, a w przypadku przeprowadzenia postępowania

wyjaśniającego - 60 dni, od dnia otrzymania projektu zezwolenia, o którym mowa w ust.

3, przez organ, do którego zwrócono się o zajęcie stanowiska, uznaje się za uzgodnienie

zezwolenia.

”

;

2)

w art. 83f

a)

w ust. 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

krzewu albo krzewów rosnących w skupisku, o powierzchni do 25 m

”

,

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

drzew, których obwód pnia na wysokości 130 cm nie przekracza

a)

100 cm - w przypadku topoli, wierzb, kasztanowca zwyczajnego, klonu jesionolistnego,

klonu srebrzystego, robinii akacjowej oraz platanu klonolistnego,

b)

50 cm - w przypadku pozostałych gatunków drzew;

”

,

-

po pkt 3 dodaje się pkt 3a i 3b w brzmieniu

„

3a)

drzew lub krzewów, które rosną na nieruchomościach stanowiących własność osób fizycznych

i są usuwane na cele niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej;

3b)

drzew lub krzewów usuwanych w celu przywrócenia gruntów nieużytkowanych do użytkowania

rolniczego;

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Rada gminy, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, może określić, że

przepisów art. 83 ust. 1 nie stosuje się także do innych drzew lub krzewów wskazanych

w oparciu o następujące kryteria

1)

gatunek drzewa lub krzewu, lub

2)

wiek drzewa lub krzewu, lub

3)

obwód pnia drzewa na wysokości 130 cm lub powierzchnia krzewu albo krzewów rosnących

w skupisku, lub

4)

cel usunięcia drzewa lub krzewu

a)

związany z prowadzeniem działalności gospodarczej,

b)

niezwiązany z prowadzeniem działalności gospodarczej, lub

5)

cechy nieruchomości

a)

objęcie nieruchomości określonych przez radę gminy formami ochrony przyrody, o których

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5,

b)

wpisanie do rejestru zabytków,

c)

położenie w pasie drogowym drogi publicznej,

d)

rodzaj użytku wynikający z ewidencji gruntów i budynków,

e)

określone przeznaczenie nieruchomości wynikające z miejscowego planu zagospodarowania

przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

1b.

W postępowaniu, którego przedmiotem jest sporządzenie projektu uchwały, o której mowa

w ust. 1a, zapewnia się możliwość udziału społeczeństwa, na zasadach i w trybie określonych

w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko.

”

;

3)

w art. 85

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Opłatę za usunięcie drzewa ustala się mnożąc liczbę cm obwodu pnia drzewa mierzonego

na wysokości 130 cm i stawkę opłaty.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Opłatę za usunięcie krzewu ustala się mnożąc liczbę metrów kwadratowych powierzchni

gruntu pokrytej usuwanymi krzewami i stawkę opłaty.

”

,

c)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Rada gminy, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, określa wysokość stawek

opłat, o których mowa w ust. 1 i 3, jednolicie dla wszystkich drzew lub krzewów albo

różnicując je ze względu na

1)

rodzaj lub gatunek drzew lub krzewów;

2)

obwód pnia drzewa lub powierzchnię krzewu albo krzewów rosnących w skupisku.

”

,

d)

ust. 5-8 otrzymują brzmienie

„

5.

Stawki opłat za usuwanie drzew nie mogą przekraczać 500 zł.

6.

Stawki opłat za usuwanie krzewów nie mogą przekraczać 200 zł.

7.

W przypadku, gdy rada gminy nie określi zgodnie z ust. 4a wysokości stawek opłat,

o których mowa w ust. 1 i 3, do ustalania opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu stosuje

się maksymalne stawki, o których mowa w ust. 5 i 6.

8.

Stawki, o których mowa w ust. 5 i 6, podlegają z dniem 1 stycznia każdego roku waloryzacji

o prognozowany średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, przyjęty

w ustawie budżetowej.

”

;

4)

w art. 86

a)

w ust. 1

-

uchyla się pkt 2,

-

pkt 7 i 8 otrzymują brzmienie

„

7)

drzew, których obwód pnia mierzony na wysokości 130 cm nie przekracza

a)

120 cm - w przypadku topoli, wierzb, kasztanowca zwyczajnego, klonu jesionolistnego,

klonu srebrzystego, robinii akacjowej oraz platanu klonolistnego,

b)

80 cm - w przypadku pozostałych gatunków drzew

- w celu przywrócenia gruntów nieużytkowanych do użytkowania innego niż rolnicze,

zgodnego z przeznaczeniem terenu, określonym w miejscowym planie zagospodarowania

przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu;

8)

krzewu lub krzewów rosnących w skupiskach, pokrywających grunt o powierzchni do 50

m

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Rada gminy, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, może określić, że

opłat za usunięcie drzewa lub krzewu nie nalicza się także w przypadku innych drzew

lub krzewów, wskazanych w oparciu o kryteria, o których mowa w art. 83f ust. 1a.

”

;

5)

w art. 89 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1-3, ustala się

w wysokości dwukrotnej opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu, o której mowa w art.

84 ust. 1, a w przypadku, w którym usunięcie drzewa lub krzewu jest zwolnione z obowiązku

uiszczenia opłaty, administracyjną karę pieniężną ustala się w wysokości takiej opłaty,

która byłaby ponoszona gdyby takiego zwolnienia nie było.

”

.

W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach

(Dz. U. z 2015 r. poz. 2100, z późn. zm. po art. 14a dodaje się art. 14b w brzmieniu

„

Art. 14b.

1.

Właściciele lasów realizują cele i zasady gospodarki leśnej wskazane w ustawie, w

szczególności wypełniają obowiązki, o których mowa w art. 9 ust. 1, art. 13 ust. 1

i art. 14 ust. 4, w sposób przez siebie określony, chyba że sposób wypełniania danego

obowiązku został ustalony przez przepisy prawa.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wymagania

dobrej praktyki w zakresie gospodarki leśnej, uwzględniając

1)

cele określone w art. 7 ust. 1, w tym potrzebę zachowania wszystkich zasobów, tworów

i składników przyrody w odpowiednim stanie, w szczególności gatunków, które są przedmiotem

zainteresowania Unii Europejskiej;

2)

uwarunkowania gospodarcze, społeczne i kulturowe oraz cechy lokalne.

3.

Gospodarka leśna wykonywana zgodnie z wymaganiami dobrej praktyki w zakresie gospodarki

leśnej nie narusza przepisów o ochronie poszczególnych zasobów, tworów i składników

przyrody, w szczególności przepisów art. 51 i art. 52 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2134 i 2249).

”

.

Do dnia 31 grudnia 2017 r. uznaje się, że gospodarka leśna nie narusza zakazów, o

których mowa w art. 52 ust. 1 pkt 1-3, 7, 8, 12 i 13 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie

przyrody

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2134 i 2249), w przypadku, gdy jest wykonywana na podstawie planów, które zostały poddane strategicznej

ocenie oddziaływania na środowisko.

1.

Do postępowań w sprawach, o których mowa w art. 83-87 ustawy zmienianej w art. 1,

wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, stosuje się przepisy nowe, chyba że opłata za usunięcie drzewa naliczona na

ich podstawie byłaby wyższa niż opłata naliczona na podstawie przepisów dotychczasowych.

2.

Do postępowań w sprawach, o których mowa w art. 88 i art. 89 ustawy zmienianej w art.

1, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, stosuje się przepisy nowe, chyba że kara pieniężna wymierzona na podstawie

przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, byłaby względniejsza.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

1.

Właściciele lasów realizują cele i zasady gospodarki leśnej wskazane w ustawie, w

szczególności wypełniają obowiązki, o których mowa w art. 9 ust. 1, art. 13 ust. 1

i art. 14 ust. 4, w sposób przez siebie określony, chyba że sposób wypełniania danego

obowiązku został ustalony przez przepisy prawa.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wymagania

dobrej praktyki w zakresie gospodarki leśnej, uwzględniając

1)

cele określone w art. 7 ust. 1, w tym potrzebę zachowania wszystkich zasobów, tworów

i składników przyrody w odpowiednim stanie, w szczególności gatunków, które są przedmiotem

zainteresowania Unii Europejskiej;

2)

uwarunkowania gospodarcze, społeczne i kulturowe oraz cechy lokalne.

3.

Gospodarka leśna wykonywana zgodnie z wymaganiami dobrej praktyki w zakresie gospodarki

leśnej nie narusza przepisów o ochronie poszczególnych zasobów, tworów i składników

przyrody, w szczególności przepisów art. 51 i art. 52 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2134 i 2249).