Ustawa z dnia 15 grudnia 2016 r. o zasadach unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu stosowanych przez Rzeczpospolitą Polską i terytorium, do którego stosuje się prawo podatkowe należące do właściwości Ministra Finansów Tajwanu

Zasady unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania

w zakresie podatków od dochodu stosowane przez Rzeczpospolitą Polską i terytorium,

do którego stosuje się prawo podatkowe należące do właściwości Ministra Finansów Tajwanu,

określa Porozumienie między Warszawskim Biurem Handlowym w Tajpej a Biurem Gospodarczym

i Kulturalnym Tajpej w Warszawie w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania

uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu wraz z Protokołem, podpisane

w Tajpej dnia 21 października 2016 r., zwane dalej „Porozumieniem”, które stanowi

załącznik do ustawy.

Niniejsze Porozumienie dotyczy osób, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę

na jednym lub obu terytoriach.

1.

Ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania,

umowach w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita

Polska lub ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umowach międzynarodowych

dotyczących problematyki podatkowej, należy przez to rozumieć również Porozumienie.

2.

Ilekroć w przepisach prawa podatkowego z zakresu podatków od dochodów jest mowa o

państwie, należy przez to rozumieć również terytorium, do którego stosuje się prawo

podatkowe należące do właściwości Ministra Finansów Tajwanu.

1.

Niniejsze Porozumienie ma zastosowanie do podatków od dochodu, pobieranych na terytoriach,

bez względu na sposób ich poboru.

2.

Za podatki od dochodu uważa się wszystkie podatki pobierane od całego dochodu albo

od części dochodu, włączając w to podatki od zysków z przeniesienia własności majątku

ruchomego lub nieruchomego, podatki od całkowitych kwot pensji lub wynagrodzeń wypłacanych

przez przedsiębiorstwa, jak również podatki od przyrostu majątku.

3.

Do obecnie istniejących podatków, których dotyczy Porozumienie, należą w szczególności

a)

na terytorium, do którego stosuje się prawo podatkowe należące do właściwości polskiego

Ministerstwa Finansów

(i)

podatek dochodowy od osób fizycznych, oraz

(ii)

podatek dochodowy od osób prawnych;

b)

na terytorium, do którego stosuje się prawo podatkowe należące do właściwości Ministerstwa

Finansów Tajwanu

(i)

podatek dochodowy od zysków przedsiębiorstw,

(ii)

skonsolidowany podatek dochodowy od osób fizycznych, oraz

(iii)

podstawowy podatek dochodowy.

4.

Niniejsze Porozumienie ma także zastosowanie do wszystkich podatków takiego samego

lub w istotnym stopniu podobnego rodzaju, które będą nakładane po dacie podpisania

niniejszego Porozumienia, obok istniejących podatków lub w ich miejsce. Właściwe organy

terytoriów będą informowały się wzajemnie o wszelkich znaczących zmianach, dokonanych

w ich prawie podatkowym.

1.

Ustawę stosuje się pod warunkiem stosowania Porozumienia na terytorium, do którego

stosuje się prawo podatkowe należące do właściwości Ministra Finansów Tajwanu.

2.

Informację w przedmiocie stosowania Porozumienia na terytorium, do którego stosuje

się prawo podatkowe należące do właściwości Ministra Finansów Tajwanu, minister właściwy

do spraw finansów publicznych podaje do publicznej wiadomości w drodze obwieszczenia

ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

1.

W rozumieniu niniejszego Porozumienia, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej

a)

określenie „terytorium” oznacza terytorium określone w artykule 2 ustęp 3 litera

a)

lub w artykule 2 ustęp 3 litera b) niniejszego Porozumienia, w zależności od kontekstu,

oraz „drugie terytorium” oraz „terytoria” będzie rozumiane odpowiednio;

b)

określenie „osoba” obejmuje osobę fizyczną, spółkę, a także każde inne zrzeszenie

osób;

c)

określenie „spółka” oznacza jakąkolwiek osobę prawną lub jakikolwiek podmiot, który

jest traktowany jak osoba prawna dla celów podatkowych;

d)

określenia „przedsiębiorstwo terytorium” oraz „przedsiębiorstwo drugiego terytorium”

oznaczają odpowiednio przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania

lub siedzibę na jednym terytorium i przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą

miejsce zamieszkania lub siedzibę na drugim terytorium;

e)

określenie „transport międzynarodowy” oznacza wszelki transport statkiem morskim lub

statkiem powietrznym, eksploatowanym przez przedsiębiorstwo terytorium, z wyjątkiem

przypadku, gdy statek morski lub statek powietrzny jest eksploatowany wyłącznie między

miejscami położonymi na drugim terytorium;

f)

określenie „właściwy organ” oznacza

(i)

w przypadku terytorium do którego ma zastosowanie prawo podatkowe należące do właściwości

polskiego Ministerstwa Finansów - Ministra Finansów lub jego upoważnionego przedstawiciela,

oraz

(ii)

w przypadku terytorium do którego ma zastosowanie prawo podatkowe należące do właściwości

Ministerstwa Finansów Tajwanu, Ministra Finansów lub jego upoważnionego przedstawiciela;

2.

Przy stosowaniu niniejszego Porozumienia w dowolnym czasie na terytorium, jeżeli z

kontekstu nie wynika inaczej, każde określenie w nim niezdefiniowane ma takie znaczenie

jakie w tym czasie ma ono w prawie tego terytorium dla celów podatków, do których

ma zastosowanie niniejsze Porozumienie, przy czym znaczenie określenia wynikające

z ustawodawstwa podatkowego tego terytorium ma pierwszeństwo przed znaczeniem nadanym

temu pojęciu przez inne przepisy prawne tego terytorium.

Ustawę stosuje się od dnia 1 stycznia 2017 r.

1.

W rozumieniu niniejszego Porozumienia, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania

lub siedzibę na terytorium” oznacza każdą osobę, która według ustawodawstwa tego terytorium

podlega tam opodatkowaniu ze względu na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego

pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze

i obejmuje również terytoria określone w artykule 2 ustęp 3 litera a) i b) oraz każdą

ich jednostkę terytorialną lub władze lokalne.

2.

Osoba nie ma miejsca zamieszkania ani siedziby na terytorium dla celów niniejszego

Porozumienia, jeżeli taka osoba podlega opodatkowaniu na tym terytorium tylko w odniesieniu

do dochodów uzyskanych ze źródeł położonych na tym terytorium. Jednakże, niniejszego

postanowienia nie stosuje się do osób fizycznych, które mają miejsce zamieszkania

na terytorium określonym w artykule 2 ustęp 3 litera b), dopóki podlegają opodatkowaniu

tylko w odniesieniu do dochodów uzyskanych ze źródeł położonych na tym terytorium.

3.

Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1 i 2, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania

na obu terytoriach, wówczas jej status określa się według następujących zasad

a)

uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko na tym terytorium, na którym ma

ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania na obu terytoriach,

wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko na tym terytorium, z którym

ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

b)

jeżeli nie jest możliwe ustalenie, na którym terytorium osoba ma ośrodek interesów

życiowych albo nie ma ona stałego miejsca zamieszkania na żadnym z terytoriów, wówczas

uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko na tym terytorium, na którym zazwyczaj

przebywa;

c)

jeżeli przebywa ona zazwyczaj na obu terytoriach lub nie przebywa zazwyczaj

na żadnym z nich, właściwe organy terytoriów rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego

porozumienia.

4.

Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 i 2, osoba nie będąca osobą fizyczną ma siedzibę

na obu terytoriach, właściwe organy terytoriów będą czynić starania aby rozstrzygnąć

w drodze wzajemnego porozumienia, na którym terytorium osoba ta ma siedzibę dla celów

niniejszego Porozumienia, uwzględniając miejsce jej faktycznego zarządu.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

1.

W rozumieniu niniejszego Porozumienia, określenie „zakład” oznacza stałą placówkę,

przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa.

2.

Określenie „zakład” obejmuje w szczególności

a)

siedzibę zarządu;

b)

filię;

c)

biuro;

d)

fabrykę;

e)

warsztat;

f)

kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom lub każde inne miejsce wydobywania

zasobów naturalnych.

3.

Plac budowy, prace konstrukcyjne lub instalacyjne stanowią zakład tylko wówczas, gdy

trwają one dłużej niż dwanaście miesięcy.

4.

Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, określenie „zakład”

nie obejmuje

a)

użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostawy

dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;

b)

utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, wyłącznie w

celu składowania, wystawiania lub dostawy;

c)

utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, wyłącznie w

celu przetworzenia przez inne przedsiębiorstwo;

d)

utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów, albo zbierania

informacji dla przedsiębiorstwa;

e)

utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek

innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;

f)

utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu łącznego prowadzenia któregokolwiek

rodzaju działalności, o jakich mowa w literach a) - e) niniejszego ustępu, pod warunkiem,

że całkowita działalność tej placówki wynikająca z takiego połączenia, ma charakter

przygotowawczy lub pomocniczy.

5.

Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2, jeżeli osoba - z wyjątkiem niezależnego

przedstawiciela, o którym mowa w ustępie 6 - działa w imieniu przedsiębiorstwa i posiada,

oraz zwyczajowo wykonuje, pełnomocnictwo do zawierania umów na terytorium w imieniu

przedsiębiorstwa, wówczas uważa się, że to przedsiębiorstwo posiada na tym terytorium

zakład w zakresie każdego rodzaju działalności, którą osoba ta podejmuje dla przedsiębiorstwa,

chyba że czynności wykonywane przez tę osobę ograniczają się do rodzajów działalności

wymienionych w ustępie 4, które gdyby były wykonywane za pośrednictwem stałej placówki,

nie powodowałyby uznania tej placówki za zakład na podstawie postanowień tego ustępu.

6.

Nie uważa się, że przedsiębiorstwo posiada zakład na terytorium tylko z tego powodu,

że podejmuje ono na tym terytorium czynności za pośrednictwem pośrednika, generalnego

komisanta albo jakiegokolwiek innego niezależnego przedstawiciela, pod warunkiem,

że osoby te działają w ramach swojej zwykłej działalności.

7.

Fakt, że spółka mająca siedzibę na terytorium kontroluje lub jest kontrolowana przez

spółkę, która ma siedzibę na drugim terytorium, albo która prowadzi działalność na

tym drugim terytorium (przez posiadany tam zakład albo w inny sposób), nie wystarcza,

aby którąkolwiek z tych spółek uważać za zakład drugiej spółki.

1.

Dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium

z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego lub leśnego) położonego

na drugim terytorium może być opodatkowany na tym drugim terytorium.

2.

Określenie „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego terytorium,

gdzie dany majątek jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie

przynależne do majątku nieruchomego, żywy inwentarz oraz urządzenia użytkowane w gospodarstwach

rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego

dotyczące własności ziemi, prawa użytkowania majątku nieruchomego, jak również prawa

do zmiennych lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji

złóż mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie i statki powietrzne

nie stanowią majątku nieruchomego.

3.

Postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodu osiągniętego z bezpośredniego użytkowania,

dzierżawy lub innych form korzystania z majątku nieruchomego.

4.

Postanowienia ustępów 1 i 3 stosuje się również do dochodu z majątku nieruchomego

przedsiębiorstwa i do dochodu z majątku nieruchomego, który służy do wykonywania wolnych

zawodów.

1.

Zyski przedsiębiorstwa terytorium podlegają opodatkowaniu tylko na tym terytorium,

chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą na drugim terytorium przez

położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w ten

sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane na tym terytorium, jednak tylko

w takiej wysokości, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

2.

Z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3, jeżeli przedsiębiorstwo terytorium prowadzi

działalność na drugim terytorium przez położony tam zakład, to na każdym terytorium

należy przypisać temu zakładowi takie zyski, jakie mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał

taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne

przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego

jest zakładem.

3.

Przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się potrącenia wydatków, w tym kosztów zarządzania

i ogólnych kosztów administracyjnych, które zostały poniesione na rzecz zakładu bez

względu na to, czy wydatki te zostały poniesione na terytorium, na którym zakład jest

położony, czy gdzie indziej.

4.

Jeżeli na terytorium istnieje zwyczaj ustalania zysków przypisanych zakładowi na podstawie

podziału całkowitych zysków przedsiębiorstwa na jego poszczególne części, to postanowienia

ustępu 2 nie wykluczają ustalenia przez to terytorium zysków do opodatkowania według

zwykle stosowanego podziału; sposób podziału zysku powinien jednak być taki, aby jego

wynik był zgodny z zasadami zawartymi w niniejszym artykule.

5.

Nie można przypisać zakładowi zysków tylko z tytułu samego zakupu dóbr lub towarów

przez ten zakład dla przedsiębiorstwa.

6.

Przy stosowaniu poprzednich ustępów, ustalanie zysków zakładu powinno być dokonywane

każdego roku w taki sam sposób, chyba że istnieją uzasadnione powody, aby postąpić

inaczej.

7.

Jeżeli zyski obejmują części dochodów, które zostały odrębnie uregulowane w innych

artykułach niniejszego Porozumienia, postanowienia tych innych artykułów nie będą

naruszane przez postanowienia niniejszego artykułu.

1.

Zyski przedsiębiorstwa terytorium osiągane z eksploatacji statków morskich lub statków

powietrznych w transporcie międzynarodowym podlegają opodatkowaniu tylko na tym terytorium.

2.

Dla celów niniejszego artykułu i bez względu na postanowienia artykułu 12, zyski osiągnięte

z eksploatacji statków morskich lub statków powietrznych w transporcie międzynarodowym

obejmują

a)

zyski osiągnięte z czarteru z załogą i wyposażeniem (na określony czas lub na określonej

trasie) lub bez załogi i wyposażenia, statków morskich, statków żeglugi śródlądowej

lub statków powietrznych, oraz

b)

zyski osiągnięte z użytkowania, utrzymania lub dzierżawy kontenerów (włączając przyczepy

i związane z tym wyposażenie do transportu kontenerów), używanych do transportu dóbr

i towarów, jeżeli taki czarter, lub użytkowanie, utrzymanie lub dzierżawa, w zależności

od sytuacji, jest uboczna w stosunku do eksploatacji statków morskich lub powietrznych

w transporcie międzynarodowym.

3.

Postanowienia ustępów 1 i 2 stosuje się także do zysków pochodzących z uczestnictwa

w umowie poolowej, we wspólnym przedsięwzięciu lub w międzynarodowym związku eksploatacyjnym,

ale tylko do tej części zysków

osiągniętych w ten sposób, które mogą zostać przypisane uczestnikowi w stosunku do

jego udziału we wspólnym przedsięwzięciu.

1.

Jeżeli

a)

przedsiębiorstwo terytorium uczestniczy bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu,

kontroli lub w kapitale przedsiębiorstwa drugiego terytorium, lub

b)

te same osoby uczestniczą bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu, sprawowaniu kontroli

lub w kapitale przedsiębiorstwa terytorium oraz przedsiębiorstwa drugiego terytorium,

i jeżeli w jednym i w drugim przypadku między dwoma przedsiębiorstwami w zakresie

ich stosunków handlowych lub finansowych, zostaną umówione lub narzucone warunki,

które różnią się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne przedsiębiorstwa,

wówczas zyski, które osiągnęłoby jedno z przedsiębiorstw bez tych warunków, ale z

powodu tych warunków ich nie osiągnęło, mogą być uznane przez terytorium za zyski

tego przedsiębiorstwa i odpowiednio opodatkowane.

2.

Jeżeli terytorium włącza do zysków przedsiębiorstwa tego terytorium, i odpowiednio

opodatkowuje, zyski przedsiębiorstwa drugiego terytorium, z tytułu których przedsiębiorstwo

to zostało opodatkowane w tym drugim terytorium, i to drugie terytorium zgadza się,

iż zyski w ten sposób połączone są zyskami, które osiągnęłoby przedsiębiorstwo pierwszego

wymienionego terytorium, gdyby warunki ustalone między obydwoma przedsiębiorstwami

były takie, jak między przedsiębiorstwami niezależnymi, wtedy to drugie terytorium

dokona odpowiedniej korekty kwoty podatku wymierzonego od tych zysków. Przy ustalaniu

takiej korekty będą odpowiednio uwzględnione inne postanowienia niniejszego Porozumienia,

a właściwe organy terytoriów będą w razie konieczności porozumiewać się ze sobą bezpośrednio.

1.

Dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę na terytorium osobie mającej miejsce

zamieszkania lub siedzibę na drugim terytorium mogą być opodatkowane na tym drugim

terytorium.

2.

Jednakże dywidendy takie mogą być opodatkowane także na terytorium, w którym spółka

wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, i zgodnie z prawem tego terytorium, ale jeżeli

rzeczywisty beneficjent dywidend ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na drugim terytorium,

to podatek tak ustalony nie może przekroczyć 10 procent kwoty dywidend brutto.

Postanowienia niniejszego ustępu nie dotyczą opodatkowania spółki w odniesieniu do

zysków, z których dywidendy są wypłacane.

3.

Określenie „dywidendy” użyte w tym artykule oznacza dochód z udziałów (akcji) lub

z innych praw do udziału w zyskach, z wyjątkiem wierzytelności, jak również dochód

z innych praw w spółce, który zgodnie z prawem podatkowym terytorium, w którym spółka

wypłacająca te dywidendy ma siedzibę, jest traktowany jak dochód z udziałów (akcji).

4.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli rzeczywisty beneficjent

dywidend, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium, wykonuje na drugim

terytorium, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma siedzibę, działalność gospodarczą

przez zakład w nim położony lub wykonuje na tym drugim terytorium wolny zawód poprzez

stałą placówkę tam położoną i gdy udział, z tytułu którego dywidendy są wypłacane,

faktycznie wiąże się z działalnością takiego zakładu lub stałej placówki. W takim

przypadku stosuje się w zależności od konkretnej sytuacji postanowienia artykułu 7

lub 14.

5.

Jeżeli spółka, której siedziba znajduje się na terytorium, osiąga zyski lub dochody

na drugim terytorium, wówczas to drugie terytorium nie może ani obciążać żadnym podatkiem

dywidend wypłacanych przez tę spółkę, z wyjątkiem przypadku, gdy takie dywidendy są

wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę na tym drugim terytorium

lub w przypadku, gdy udział, z tytułu którego dywidendy są wypłacane, faktycznie wiąże

się z działalnością zakładu lub stałej placówki położonych na tym drugim terytorium,

ani też obciążać niewydzielonych zysków spółki podatkiem od niewydzielonych zysków,

nawet gdy wypłacone dywidendy lub niewydzielone zyski całkowicie lub częściowo pochodzą

z zysków albo z dochodów osiągniętych na tym drugim terytorium.

1.

Odsetki, które powstają na terytorium i są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania

lub siedzibę na drugim terytorium, mogą być opodatkowane na tym drugim terytorium.

2.

Jednakże takie odsetki mogą być także opodatkowane na tym terytorium, na którym powstają,

i zgodnie z prawem tego terytorium, ale jeżeli rzeczywisty beneficjent odsetek ma

miejsce zamieszkania lub siedzibę na drugim terytorium, to podatek w ten sposób ustalony

nie może przekroczyć 10 procent kwoty brutto tych odsetek.

3.

Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2, odsetki powstające na terytorium podlegają

zwolnieniu z opodatkowania na tym terytorium, jeśli są wypłacane wypłacone

a)

drugiemu terytorium, jego jednostkom terytorialnym lub władzom lokalnym lub Bankowi

Centralnemu lub jakiejkolwiek instytucji całkowicie należącej lub kontrolowanej przez

to drugie terytorium; lub

b)

w odniesieniu do udzielonej pożyczki lub przyznanego kredytu, gwarantowanych lub zabezpieczonych

przez uznany bank współpracy handlowej drugiego terytorium, którego celem jest promocja

eksportu.

4.

Określenie „odsetki” użyte w niniejszym artykule oznacza dochód z wszelkiego rodzaju

wierzytelności zabezpieczonych jak i niezabezpieczonych hipoteką i zawierających bądź

nie prawo do udziału w zyskach osiąganych przez dłużnika, a w szczególności dochody

z pożyczek rządowych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych, włącznie z premiami

i nagrodami związanymi z takimi pożyczkami, obligacjami lub skryptami dłużnymi. Jednakże,

określenie „odsetki” nie obejmuje, w rozumieniu niniejszego artykułu, opłat karnych

z tytułu opóźnionej zapłaty ani jakichkolwiek elementów, które traktowane są jako

dywidendy zgodnie z postanowieniami artykułu 10.

5.

Postanowienia ustępów 1, 2 i 3 nie mają zastosowania, jeżeli rzeczywisty beneficjent

odsetek, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium, prowadzi na drugim

terytorium, na którym powstają odsetki, działalność gospodarczą przez zakład tam położony

lub wykonuje na tym drugim terytorium wolne zawody poprzez stałą placówkę tam położoną,

i jeżeli wierzytelność, z tytułu której wypłacane są odsetki, jest faktycznie związana

z takim zakładem lub stałą placówką. W takim przypadku w zależności od konkretnej

sytuacji stosuje się postanowienia artykułu 7 lub 14.

6.

Uważa się, że odsetki powstają na terytorium, jeżeli osoba je wypłacająca mamiejsce

zamieszkania lub siedzibę na tym terytorium. Jeżeli jednak osoba wypłacająca odsetki,

bez względu na to, czy ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium, posiada

na tym terytorium zakład lub stałą placówkę, w związku z działalnością których powstało

zobowiązanie i z tytułu których są wypłacane odsetki i zapłata tych odsetek jest pokrywana

przez ten zakład lub stałą placówkę, to uważa się, że odsetki takie powstają w na

tym terytorium, w którym położony jest zakład lub stała placówka.

7.

Jeżeli w wyniku szczególnych powiązań między osobą wypłacającą odsetki a rzeczywistym

beneficjentem lub powiązań między tymi osobami a osobą trzecią, kwota wypłaconych

odsetek przekracza kwotę, która byłaby uzgodniona pomiędzy płatnikiem a rzeczywistym

beneficjentem bez tych powiązań, wówczas postanowienia niniejszego artykułu mają zastosowanie

tylko do ostatniej wymienionej kwoty. W takim przypadku nadwyżka ponad wymienioną

poprzednio kwotę podlega opodatkowaniu zgodnie z prawem każdego z terytoriów, z uwzględnieniem

innych postanowień niniejszego Porozumienia.

1.

Należności licencyjne powstające na terytorium i wypłacane osobie mającej miejsce

zamieszkania lub siedzibę na drugim terytorium, mogą być opodatkowane na tym drugim

terytorium.

2.

Jednakże takie należności mogą być także opodatkowane na tym terytorium, w którym

powstają i zgodnie z obowiązującym prawem tego terytorium, ale jeżeli rzeczywisty

beneficjent należności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na drugim terytorium,

to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć

a)

3 procent kwoty należności licencyjnych brutto wypłaconych w związku z użytkowaniem

lub prawem do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, oraz

b)

10 procent kwoty należności licencyjnych brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.

3.

Określenie „należności licencyjne” użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju

należności uzyskiwane w związku z użytkowaniem lub prawem do użytkowania każdego prawa

autorskiego, włączając w to prawa autorskie do dzieła literackiego, artystycznego

lub naukowego (włącznie z filmami dla kin oraz filmami i taśmami dla transmisji telewizyjnych

lub radiowych), patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii

lub procesu produkcyjnego a także za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia

przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za informacje związane z doświadczeniem

zawodowym w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how).

4.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli rzeczywisty beneficjent

należności licencyjnych, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium, prowadzi

w drugim terytorium, z którego pochodzą należności licencyjne, działalność gospodarczą

przez zakład w nim położony, lub wykonuje wolny zawód poprzez stałą placówkę tam położoną,

a prawa lub majątek, z tytułu których wypłacane są należności licencyjne faktycznie

wiążą się z działalnością tego zakładu lub stałej placówki. W takim przypadku, w zależności

od konkretnej sytuacji, stosuje się postanowienia artykułu 7 lub 14.

5.

Uważa się, że należności licencyjne powstają na terytorium, jeśli osoba je wypłacająca

ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na tym terytorium. Jeżeli jednak osoba wypłacająca

należności licencyjne, bez względu na to, czy ma ona na terytorium miejsce zamieszkania

lub siedzibę, posiada na terytorium zakład lub stałą placówkę, w związku z którymi

powstał obowiązek wypłaty należności licencyjnych i zapłata tych należności jest pokrywana

przez ten zakład lub stałą placówkę, wówczas uważa się, że takie należności licencyjne

powstają na tym terytorium, w którym zakład lub stała placówka są położone.

6.

Jeżeli w wyniku szczególnych powiązań między osobą wypłacającą należności licencyjne

a rzeczywistym beneficjentem lub powiązań między tymi osobami a osobą trzecią, kwota

należności licencyjnych, płacona za korzystanie, prawo lub informację, przekracza

kwotę, którą osoba wypłacająca należności i rzeczywisty beneficjent uzgodniłyby bez

tych powiązań, wówczas postanowienia tego artykułu stosuje się tylko do tej ostatniej

wymienionej kwoty. W takim przypadku nadwyżka ponad wymienioną poprzednio kwotę podlega

opodatkowaniu zgodnie z prawem każdego terytorium, z uwzględnieniem innych postanowień

niniejszego Porozumienia.

1.

Zyski osiągnięte przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium

z tytułu przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6

ustęp 2 i położonego na drugim terytorium, mogą być opodatkowane na tym drugim terytorium.

2.

Zyski z tytułu przeniesienia własności majątku ruchomego stanowiącego część majątku

zakładu, który przedsiębiorstwo jednego terytorium posiada w drugim terytorium albo

z przeniesienia własności mienia ruchomego należącego do stałej placówki, którą osoba

mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na jednym terytorium wykorzystuje na drugim

terytorium w celu wykonywania wolnych zawodów, łącznie z tymi zyskami, które pochodzą

z tytułu przeniesienia własności takiego zakładu (odrębnie albo z całym przedsiębiorstwem)

lub takiej stałej placówki, mogą być opodatkowane na tym drugim terytorium.

3.

Zyski osiągnięte przez przedsiębiorstwo terytorium z przeniesienia własności statków

morskich lub statków powietrznych eksploatowanych w transporcie międzynarodowym oraz

z przeniesienia własności majątku ruchomego związanego z eksploatacją takich statków

morskich lub statków powietrznych, podlegają opodatkowaniu tylko na tym terytorium.

4.

Zyski osiągnięte przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium

z przeniesienia własności akcji lub udziałów, których więcej niż 50 procent wartości

pochodzi bezpośrednio lub pośrednio z majątku nieruchomego, położonego na drugim terytorium,

mogą być opodatkowane na tym drugim terytorium.

5.

Zyski z tytułu przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku, innego niż wymieniony

w ustępach 1, 2, 3 i 4, podlegają opodatkowaniu wyłącznie na tym terytorium, w którym

przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.

1.

Dochód, który osoba mająca miejsce zamieszkania na terytorium osiąga z wykonywania

wolnego zawodu albo innej działalności o samodzielnym charakterze, podlega opodatkowaniu

tylko na tym terytorium, z wyjątkiem następujących przypadków, gdy taki dochód może

być również opodatkowany na drugim terytorium

a)

jeżeli osoba ta posiada stałą placówkę dostępną dla niej na drugim terytorium dla

wykonywania swojej działalności; w takim przypadku dochód może być opodatkowany na

tym drugim terytorium, jednak tylko w takim zakresie, w jakim dochód może być przypisany

tej stałej placówce; lub

b)

jeżeli osoba przebywa na drugim terytorium przez okres lub okresy wynoszące lub przekraczające

łącznie 183 dni w każdym dwunastomiesięcznym okresie rozpoczynającym się lub kończącym

w danym roku podatkowym; w takim

przypadku dochód może być opodatkowany na tym drugim terytorium jednak tylko w takim

zakresie, w jakim jest osiągany z działalności wykonywanej na tym drugim terytorium.

2.

Określenie „wolne zawody” obejmuje w szczególności samodzielnie wykonywaną działalność

naukową, literacką, artystyczną, wychowawczą lub oświatową, jak również samodzielnie

wykonywaną działalność lekarzy, prawników, inżynierów, architektów, dentystów i księgowych.

1.

Z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16, 18 i 19, pensje, płace oraz inne podobne

wynagrodzenia uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium w związku

z wykonywaniem pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko na tym terytorium, chyba

że praca wykonywana jest na drugim terytorium. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to

otrzymane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane na tym drugim terytorium.

2.

Bez względu na postanowienia ustępu 1, pensje, płace oraz inne podobne wynagrodzenia

uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium w związku z wykonywaniem

pracy najemnej na drugim terytorium, podlegają opodatkowaniu tylko na pierwszym wymienionym

terytorium, jeżeli

a)

odbiorca wynagrodzenia przebywa w drugim terytorium przez okres lub okresy nieprzekraczające

łącznie 183 dni w każdym dwunastomiesięcznym okresie rozpoczynającym się lub kończącym

w danym roku podatkowym; i

b)

wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie

ma miejsca zamieszkania ani siedziby na drugim terytorium; i

c)

wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, które pracodawca

posiada na drugim terytorium.

3.

Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, wynagrodzenie uzyskane

w związku z wykonywaniem pracy najemnej na pokładzie statku morskiego lub statku powietrznego,

eksploatowanego w transporcie międzynarodowym może być opodatkowane na terytorium,

na którym przedsiębiorstwo ma siedzibę.

Wynagrodzenia dyrektorów oraz inne podobne świadczenia uzyskane przez osobę mającą

miejsce zamieszkania na terytorium, z tytułu członkostwa w zarządzie lub w radzie

nadzorczej lub innym podobnym organie spółki mającej siedzibę na drugim terytorium,

mogą być opodatkowane na tym drugim terytorium.

1.

Bez względu na postanowienia artykułów 14 i 15, dochód osoby mającej miejsce zamieszkania

na terytorium uzyskany z tytułu działalności artystycznej, na przykład artysty scenicznego,

filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca, wykonywanej

osobiście w drugim terytorium, może być opodatkowany na tym drugim terytorium.

2.

Jeżeli dochód mający związek z osobiście wykonywaną działalnością artysty lub sportowca,

nie przypada na rzecz tego artysty lub sportowca lecz innej osobie, wówczas dochód

ten, bez względu na postanowienia artykułów 7, 14 i 15 może być opodatkowany na tym

terytorium, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.

3.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania do dochodu uzyskanego z tytułu wykonywania

na terytorium działalności przez artystę lub sportowca, jeżeli wizyta na tym terytorium

jest finansowana co najmniej w 50% ze środków publicznych jednego lub obu terytoriów,

ich jednostek terytorialnych lub władz lokalnych. W takim przypadku, dochód podlega

opodatkowaniu tylko na terytorium, na którym artysta lub sportowiec ma miejsce zamieszkania.

1.

Z zastrzeżeniem postanowień artykułu 19 ustęp 2, emerytury, renty i inne podobne świadczenia

wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium ze względu na uprzednie

zatrudnienie, podlegają opodatkowaniu tylko na tym terytorium.

2.

Bez względu na postanowienia ustępu 1, emerytury, renty i inne świadczenia wypłacane

w ramach systemu publicznego, będącego częścią systemu ubezpieczeń społecznych terytorium,

jego jednostki terytorialnej lub władz lokalnych podlegają opodatkowaniu tylko na

tym terytorium.

1.

a)

Pensje, płace oraz inne podobne świadczenia, wypłacane przez terytorium, jego jednostkę

terytorialną lub władze lokalne osobie fizycznej z tytułu usług świadczonych na rzecz

tego terytorium, jego jednostki terytorialnej lub władz lokalnych, podlegają opodatkowaniu

tylko na tym terytorium, z zastrzeżeniem litery b) niniejszego ustępu.

b)

Jednakże, takie pensje, płace oraz inne podobne świadczenia podlegają opodatkowaniu

tylko na drugim terytorium, jeżeli usługi te są świadczone na

tym terytorium przez osobę, która ma miejsce zamieszkania na tym terytorium i która

(i)

jest obywatelem tego terytorium, lub

(ii)

nie stała się osobą mającą miejsce zamieszkania na tym terytorium wyłącznie w celu

świadczenia tych usług.

2.

a)

Bez względu na postanowienia ustępu 1, emerytury, renty i inne podobne świadczenia

wypłacane lub pochodzące z funduszy utworzonych przez terytorium, lub jego jednostkę

terytorialną albo władze lokalne, osobie fizycznej z tytułu świadczenia usług na rzecz

tego terytorium lub jego jednostki terytorialnej lub władz lokalnych, podlegają opodatkowaniu

tylko na tym terytorium.

b)

Jednakże takie emerytury, renty i inne podobne świadczenia, podlegają opodatkowaniu

tylko na drugim terytorium, jeżeli osoba fizyczna ma w nim miejsce zamieszkania i

jest obywatelem tego terytorium.

3.

Postanowienia artykułów 15,16,17 i 18 mają zastosowanie do pensji, płac, emerytur,

rent i innych podobnych świadczeń wypłacanych z tytułu świadczenia usług pozostających

w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez terytorium, lub jego jednostkę

terytorialną lub władze lokalne.

Świadczenia otrzymywane na utrzymanie, kształcenie lub odbywanie praktyki przez studenta,

ucznia lub praktykanta, który ma lub miał bezpośrednio przed przybyciem do terytorium

miejsce zamieszkania w drugim terytorium i który przebywa w pierwszym wymienionym

terytorium wyłącznie w celu kształcenia się lub odbywania praktyki, nie podlegają

opodatkowaniu w pierwszym wymienionym terytorium, jeżeli świadczenia te pochodzą ze

źródeł spoza tego terytorium.

1.

Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium, bez

względu na to gdzie są osiągane, a nieobjęte postanowieniami poprzednich artykułów

podlegają opodatkowaniu tylko na tym terytorium.

2.

Postanowienia ustępu 1 nie mają zastosowania do dochodu innego, niż dochód z majątku

nieruchomego, o którym mowa w artykule 6 ustęp 2, jeżeli osoba osiągająca taki dochód,

mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium, prowadzi w drugim terytorium

działalność gospodarczą przez zakład w nim położony lub wykonuje na tym drugim terytorium

wolne zawody w oparciu o stałą placówkę tam położoną i gdy prawo lub majątek, z tytułu

którego dochód jest wypłacany, są faktycznie związane z działalnością takiego zakładu

lub stałej placówki. W takim przypadku, w zależności od konkretnej sytuacji stosuje

się postanowienia artykułu 7 lub 14.

3.

Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2, części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania

lub siedzibę na terytorium, nieobjęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszego

Porozumienia i powstające na drugim terytorium, mogą być także opodatkowane na tym

drugim terytorium.

1.

Z zastrzeżeniem postanowień prawa terytorium, o którym mowa w artykule 2 ustęp 3 litera

a), podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób

a)

jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium, o którym mowa

w artykule 2 ustęp 3 litera a) osiąga dochód, który, zgodnie z postanowieniami niniejszego

Porozumienia może być opodatkowany na terytorium o którym mowa w artykule 2 ustęp

3 litera b), pierwsze wymienione terytorium zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu

takiej osoby, kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu na drugim terytorium.

Jednakże takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed

dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód uzyskany na tym drugim terytorium.

b)

jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem niniejszego Porozumienia, dochód uzyskany

przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium o którym mowa w

artykule 2 ustęp 3 litera a), jest zwolniony z opodatkowania na tym terytorium, wówczas

to terytorium może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu takiej osoby,

uwzględnić zwolniony dochód.

2.

Z zastrzeżeniem postanowień prawa terytorium, o którym mowa w artykule 2 ustęp 3 litera

b), podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób

jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium o którym mowa

w artykule 2 ustęp 3 litera b) osiąga dochód na drugim terytorium, kwota podatku od

takiego dochodu, zapłaconego na drugim terytorium (wyłączając, w przypadku dywidend,

podatek zapłacony w odniesieniu do zysków, z których dywidendy są wypłacane) oraz

zgodnie z postanowieniami niniejszego Porozumienia, będzie zaliczona na poczet podatku

nałożonego na tę osobę w pierwszym wymienionym terytorium. Jednakże kwota odliczenia

nie może przekroczyć kwoty podatku od dochodu, w pierwszym wymienionym terytorium,

wyliczonego zgodnie z jego prawem i regulacjami podatkowymi.

1.

Bez względu na postanowienia pozostałych artykułów niniejszego Porozumienia, osoba

mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium nie jest uprawniona do żadnych

korzyści wynikających z niniejszego Porozumienia, jeżeli

głównym lub jednym z głównych celów takiej osoby lub osoby z nią powiązanej, było

uzyskanie korzyści wynikających z niniejszego Porozumienia.

2.

Niniejszego artykułu nie należy rozumieć jako ograniczającego w jakikolwiek sposób

stosowanie jakiegokolwiek przepisu prawnego terytorium, którego celem jest zapobieganie

unikaniu i uchylaniu się od opodatkowania.

1.

Obywatele terytorium nie mogą być poddani w drugim terytorium ani opodatkowaniu, ani

związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe niż opodatkowanie

i związane z nim obowiązki, jakim są lub mogą być poddani w takich samych okolicznościach

obywatele tego drugiego terytorium, w szczególności w odniesieniu do miejsca zamieszkania

lub siedziby. Niniejsze postanowienie stosuje się, bez względu na postanowienia artykułu

1, również do osób, które nie mają miejsca zamieszkania lub siedziby w jednym lub

obu terytoriach.

2.

Opodatkowanie zakładu, który przedsiębiorstwo terytorium posiada w drugim terytorium,

nie może być w tym drugim terytorium mniej korzystne niż opodatkowanie przedsiębiorstw

tego drugiego terytorium prowadzących taką samą działalność.

3.

Z wyjątkiem przypadków stosowania postanowień artykułu 9 ustęp 1, artykułu 11 ustęp

7, artykułu 12 ustęp 6, odsetki, należności licencyjne i inne wypłaty ponoszone przez

przedsiębiorstwo terytorium na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę

w drugim terytorium, przy określaniu podlegających opodatkowaniu zysków tego przedsiębiorstwa,

podlegają odliczeniu na takich samych warunkach, jakby były płacone na rzecz osoby

mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym pierwszym wymienionym terytorium.

4.

Przedsiębiorstwa terytorium, których kapitał, w całości lub częściowo, bezpośrednio

lub pośrednio, jest własnością lub jest kontrolowany przez jedną osobę lub większą

liczbę osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim terytorium, nie mogą

być w pierwszym wymienionym terytorium poddane ani opodatkowaniu, ani związanym z

nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe aniżeli opodatkowanie i związane

z nim obowiązki, którym są lub mogą być poddane podobne przedsiębiorstwa pierwszego

wymienionego terytorium.

5.

Żadne postanowienie zawarte w niniejszym artykule nie może być rozumiane jako zobowiązujące

każde z terytoriów do przyznania osobom mającym miejsce zamieszkania lub siedzibę

w drugim terytorium, jakichkolwiek zwolnień, ulg i obniżek podatkowych, jakie terytorium

to przyznaje osobom mającym miejsce zamieszkania na jego terytorium lub jego obywatelom.

6.

Postanowienia niniejszego artykułu mają zastosowanie do podatków określonych w niniejszym

Porozumieniu.

1.

Jeżeli osoba jest zdania, że działania jednego lub obu terytoriów powodują lub spowodują

dla niej opodatkowanie, które jest niezgodne z niniejszym Porozumieniem, wówczas może

ona niezależnie od środków odwoławczych przewidzianych w ustawodawstwie wewnętrznym

tych terytoriów, przedstawić swoją sprawę właściwemu organowi tego terytorium, w którym

ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę, lub jeżeli w danej sprawie mają zastosowanie

postanowienia artykułu 24 ustęp 1, właściwemu organowi tego terytorium, którego jest

obywatelem. Sprawa powinna być przedstawiona w ciągu trzech lat, licząc od dnia pierwszego

zawiadomienia o działaniu powodującym opodatkowanie, które jest niezgodne z postanowieniami

niniejszego Porozumienia.

2.

Właściwy organ, jeżeli uzna zarzut za uzasadniony i nie może sam spowodować zadowalającego

rozwiązania, podejmie starania, aby przypadek ten uregulować w drodze wzajemnego porozumienia

z właściwym organem drugiego terytorium tak, aby zapobiec opodatkowaniu niezgodnemu

z niniejszym Porozumieniem.

3.

Właściwe organy terytoriów będą czynić starania, aby w drodze wzajemnego porozumienia

usuwać trudności lub wątpliwości, które mogą powstawać przy interpretacji lub stosowaniu

niniejszego Porozumienia. Mogą one również wspólnie uzgodnić podjęcie środków w celu

zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, w sytuacjach nieuregulowanych niniejszym Porozumieniem.

4.

Właściwe organy terytoriów mogą kontaktować się ze sobą bezpośrednio, w celu osiągnięcia

porozumienia w rozumieniu poprzednich ustępów.

1.

Właściwe organy terytoriów będą wymieniały takie informacje, które mogą mieć istotne

znaczenie dla stosowania postanowień niniejszego Porozumienia albo dla wykonywania

lub wdrażania wewnętrznego ustawodawstwa terytoriów dotyczącego podatków bez względu

na ich rodzaj i nazwę, nałożonych przez terytoria lub ich jednostki terytorialne albo

władze lokalne w zakresie, w jakim opodatkowanie to nie jest sprzeczne z niniejszym

Porozumieniem. Wymiana informacji nie jest ograniczona postanowieniami artykułu 1.

2.

Wszelkie informacje uzyskane przez terytorium zgodnie z ustępem 1 będą stanowiły tajemnicę

na takiej samej zasadzie, jak informacje uzyskane zgodnie z ustawodawstwem wewnętrznym

tego terytorium i będą mogły być ujawnione jedynie osobom lub organom (w tym sądom

i organom administracyjnym) zajmującym się wymiarem lub poborem, egzekucją lub ściganiem

albo rozpatrywaniem odwołań w zakresie podatków, których dotyczy ustęp 1, lub sprawowaniem

nad nimi nadzoru. Takie osoby lub organy będą wykorzystywać informacje wyłącznie w

takich celach. Mogą one ujawniać te informacje w jawnym postępowaniu sądowym lub w

orzeczeniach sądowych.

3.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mogą być w żadnym przypadku interpretowane jako zobowiązujące

terytorium do

a)

stosowania środków administracyjnych, które są sprzeczne z ustawodawstwem lub praktyką

administracyjną tego lub drugiego terytorium;

b)

udzielania informacji, których uzyskanie nie byłoby możliwe na podstawie własnego

ustawodawstwa albo w ramach normalnej praktyki administracyjnej tego lub drugiego

terytorium;

c)

udzielania informacji, które ujawniłyby tajemnicę handlową, gospodarczą, przemysłową,

kupiecką lub zawodową albo działalność handlową lub informacji, których udzielanie

byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym (ordre public).

4.

Jeżeli terytorium występuje o informację zgodnie z niniejszym artykułem, drugie terytorium

użyje środków służących zbieraniu informacji, aby ją uzyskać, nawet jeżeli to drugie

terytorium nie potrzebuje tej informacji dla własnych celów podatkowych. Wymóg, o

którym mowa w zdaniu poprzednim podlega ograniczeniom, o których mowa w ustępie 3,

lecz w żadnym przypadku takie ograniczenia nie mogą być rozumiane jako zezwalające

terytorium na odmowę dostarczenia informacji jedynie dlatego, że nie ma ono wewnętrznego

interesu w odniesieniu do takiej informacji.

5.

Postanowienia ustępu 3 w żadnym przypadku nie będą interpretowane jako zezwalające

terytorium na odmowę dostarczenia informacji wyłącznie z takiego powodu, że informacja

jest w posiadaniu banku, innej instytucji finansowej, przedstawiciela, agenta lub

powiernika albo dotyczy relacji właścicielskich w danym podmiocie.

1.

Warszawskie Biuro Handlowe w Tajpej oraz Biuro Gospodarcze i Kulturalne Tajpej w Warszawie

pisemnie powiadomią się wzajemnie o zakończeniu wewnętrznych procedur, niezbędnych

do wejścia Porozumienia w życie na ich terytoriach. Niniejsze Porozumienie wejdzie

w życie w dniu daty późniejszej z tych notyfikacji.

2.

Niniejsze Porozumienie będzie miało zastosowanie

a)

w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła, do dochodu osiągniętego w dniu 1 stycznia

lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym niniejsze Porozumienie

wejdzie w życie; oraz

b)

w odniesieniu do pozostałych podatków, do dochodu osiągniętego w jakimkolwiek roku

podatkowym rozpoczynającym się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym

następującym po roku, w którym niniejsze Porozumienie wejdzie w życie.

Niniejsze Porozumienie będzie obowiązywać do czasu wypowiedzenia go przez właściwe

organy. Każdy właściwy organ może wypowiedzieć niniejsze Porozumienie przekazując

pisemną notę o wypowiedzeniu na co najmniej sześć miesięcy przed końcem każdego roku

kalendarzowego rozpoczynającego się po upływie pięciu lat od dnia, w którym niniejsze

Porozumienie weszło w życie. W takim przypadku, niniejsze Porozumienie przestanie

obowiązywać

a)

w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła, do dochodu osiągniętego w dniu 1 stycznia

lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym nota została przekazana;

oraz

b)

w odniesieniu do pozostałych podatków, do dochodu osiągniętego w roku podatkowym rozpoczynającym

się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w

którym nota została przekazana.