Ustawa z dnia 2 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej

W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 930, 1583 i 1948) w art. 106

1)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Świadczenia pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca

kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą

dokumentacją, z zastrzeżeniem ust. 7-11. W przypadku gdy uprawnienie do świadczenia

nie obejmuje pełnego miesiąca, świadczenie przyznaje się za niepełny miesiąc, a kwotę

świadczenia ustala się, dzieląc pełne kwoty przez liczbę dni kalendarzowych tego miesiąca

i mnożąc przez liczbę dni objętych świadczeniem.

”

;

2)

dodaje się ust. 7-11 w brzmieniu

„

7.

W przypadku złożenia przez osobę, która nie posiada orzeczenia o całkowitej niezdolności

do pracy w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

lub orzeczenia o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności w rozumieniu

przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych,

wniosku o przyznanie zasiłku stałego wraz z wymaganą dokumentacją oraz potwierdzeniem

złożenia wniosku o przyznanie świadczenia uzależnionego od niezdolności do pracy albo

wniosku o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, wszczyna się postępowanie

o ustalenie uprawnienia do zasiłku stałego, a następnie po przeprowadzeniu rodzinnego

wywiadu środowiskowego

1)

w przypadku spełnienia warunków, o których mowa w art. 37 ust. 1 i 4, z wyłączeniem

warunku całkowitej niezdolności do pracy - postępowanie zawiesza się do dnia dostarczenia

orzeczenia;

2)

w przypadku niespełnienia któregokolwiek z warunków, o których mowa w art. 37 ust.

1 lub 4, z wyłączeniem warunku całkowitej niezdolności do pracy - odmawia się przyznania

zasiłku stałego.

8.

Na okres zawieszenia postępowania przyznaje się z urzędu zasiłek okresowy w wysokości

i na zasadach określonych w art. 38.

9.

Jeżeli orzeczenie, o którym mowa w ust. 7, zostanie dostarczone w terminie 60 dni

od dnia jego otrzymania, zawieszone postępowanie podejmuje się, a prawo do zasiłku

stałego ustala się, począwszy od miesiąca, w którym złożono wniosek o przyznanie zasiłku

stałego wraz z potwierdzeniem, o którym mowa w ust. 7. Do ustalenia kwoty zasiłku

stałego za okres pobierania zasiłku okresowego w trakcie zawieszenia postępowania

art. 37 ust. 6 nie stosuje się.

10.

Jeżeli orzeczenie, o którym mowa w ust. 7, zostanie dostarczone po upływie 60 dni

od dnia jego otrzymania, zawieszone postępowanie podejmuje się, a prawo do zasiłku

stałego ustala się, począwszy od miesiąca, w którym dostarczono orzeczenie. Do ustalenia

kwoty zasiłku stałego za miesiąc, w którym dostarczono orzeczenie, o którym mowa w

ust. 7, nie stosuje się art. 37 ust. 6 w przypadku pobierania zasiłku okresowego w

trakcie zawieszenia postępowania.

11.

W przypadku niedostarczenia orzeczenia, o którym mowa w ust. 7, w terminie 3 lat od

dnia zawieszenia postępowania, zawieszone postępowanie podejmuje się z urzędu.

”

.

Postępowania w sprawie o przyznanie zasiłku stałego osobom, które złożyły wniosek

o przyznanie zasiłku stałego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, toczą

się według przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

z tym że w przypadku złożenia przez osobę ubiegającą się o zasiłek stały potwierdzenia,

o którym mowa w art. 106 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą

1)

w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie ustawy, prawo do zasiłku stałego ustala

się, począwszy od miesiąca, w którym złożono wniosek o przyznanie zasiłku stałego;

2)

po upływie 60 dni od dnia wejścia w życie ustawy, prawo do zasiłku stałego ustala

się, począwszy od miesiąca, w którym dostarczono potwierdzenie, o którym mowa w art.

106 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.