Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 9 grudnia 2016 r. w sprawie zwrotu utraconych przez gminy dochodów z tytułu zwolnienia z podatku od nieruchomości w parkach narodowych, rezerwatach przyrody oraz przedsiębiorców o statusie centrum badawczo-rozwojowego

Rozporządzenie określa zasady i tryb zwrotu z budżetu państwa utraconych przez gminę

dochodów z tytułu zwolnienia z podatku od nieruchomości

1)

znajdujących się w parkach narodowych lub rezerwatach przyrody i służących bezpośrednio

i wyłącznie osiąganiu celów z zakresu ochrony przyrody

a)

gruntów położonych na obszarach objętych ochroną ścisłą, czynną lub krajobrazową,

b)

budynków i budowli trwale związanych z gruntem;

2)

przedsiębiorców o statusie centrum badawczo-rozwojowego, uzyskanym na zasadach określonych

w przepisach o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, w odniesieniu

do przedmiotów opodatkowania zajętych na cele prowadzonych badań i prac rozwojowych.

1.

Wysokość utraconych dochodów jest wykazywana we wniosku gminy o zwrot utraconych dochodów

z tytułu zwolnień z podatku od nieruchomości, o których mowa w § 1, zwanym dalej „wnioskiem”.

Wniosek sporządza się zgodnie z wzorem określonym w załączniku do rozporządzenia.

2.

Gmina we wniosku wykazuje

1)

podstawę prawną objęcia obszarów ochroną ścisłą, czynną lub krajobrazową - w przypadku

gruntów położonych w parkach narodowych lub rezerwatach przyrody;

2)

podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości odrębnie dla gruntów, budynków i

budowli, które według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok, w którym

sporządzany jest wniosek, są zwolnione z tego podatku na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 8 i ust. 2 pkt 5a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach

i opłatach lokalnych;

3)

stawki podatku od nieruchomości, ustalone przez radę gminy, obowiązujące w roku, za

który sporządzany jest wniosek;

4)

wysokość utraconych dochodów, ustaloną jako suma kwot wyliczonych odrębnie dla gruntów,

budynków i budowli na podstawie danych, o których mowa w pkt 2 i 3.

3.

Gmina składa wniosek do właściwego wojewody w terminie do dnia 31 marca roku następującego

po roku, za który sporządzany jest wniosek, wykazując faktyczne roczne skutki zwolnień

ustawowych, wynikające z decyzji oraz deklaracji podatkowych, na dany rok podatkowy

według stanu na dzień 31 grudnia roku, za który sporządzany jest wniosek.

4.

Wniosek złożony po terminie, o którym mowa w ust. 3, pozostawia się bez rozpatrzenia,

z zastrzeżeniem ust. 6.

5.

Gmina może złożyć korektę wniosku do dnia 31 maja roku następującego po roku, za który

sporządzono wniosek. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

6.

Wniosek lub korektę wniosku gmina może złożyć po terminie, o którym mowa w ust. 3

i ust. 5, w związku z korektą deklaracji podatkowej złożonej przez podatnika lub wydaniem

nowej decyzji przez organ podatkowy.

1.

Właściwy wojewoda sprawdza prawidłowość złożonych wniosków pod względem rachunkowym

oraz formalnym.

2.

W przypadku stwierdzenia we wniosku braków lub błędów właściwy wojewoda wzywa gminę

do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku nieusunięcia

braków lub błędów w tym terminie wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia.

W terminie do dnia 31 sierpnia roku następującego po roku

1)

za który sporządzono wniosek lub korektę wniosku,

2)

w którym złożono wniosek lub korektę wniosku, o których mowa w § 2 ust. 6

- właściwy wojewoda przekazuje na rachunek budżetu gminy kwotę środków stanowiącą

równowartość wysokości utraconych dochodów z tytułu zwolnień z podatku od nieruchomości,

o których mowa w § 1.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.