Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 listopada 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o szczególnych uprawnieniach ministra właściwego do spraw energii oraz ich wykonywaniu w niektórych spółkach kapitałowych lub grupach kapitałowych prowadzących działalność w sektorach energii elektrycznej, ropy naftowej oraz paliw gazowych

1

Ustawa określa szczególne uprawnienia przysługujące ministrowi właściwemu do spraw

energii w spółkach kapitałowych lub grupach kapitałowych, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1047) prowadzących działalność w sektorach energii elektrycznej, ropy naftowej oraz paliw

gazowych, których mienie zostało ujawnione w jednolitym wykazie obiektów, instalacji,

urządzeń i usług wchodzących w skład infrastruktury krytycznej, o którym mowa w art. 5b ust. 7 pkt 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1166, z 2015 r. poz. 1485 oraz z 2016 r. poz. 266, 904 i 1250), zwanych dalej „spółkami”.

2.

Mienie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje

1)

w sektorze energii elektrycznej - infrastrukturę służącą do wytwarzania albo przesyłania

energii elektrycznej;

2)

w sektorze ropy naftowej - infrastrukturę służącą do wydobycia, rafinacji, przetwarzania

ropy naftowej oraz magazynowania i przesyłania rurociągami ropy naftowej oraz produktów

ropopochodnych, jak również terminale portowe do przeładunku tych produktów oraz ropy

naftowej;

3)

w sektorze paliw gazowych - infrastrukturę służącą do produkcji, wydobycia, rafinacji,

przetwarzania, magazynowania, przesyłania paliw gazowych gazociągami oraz terminale

skroplonego gazu ziemnego (LNG).

3.

(uchylony)

1

Minister właściwy do spraw energii może wyrazić sprzeciw wobec podjętej przez zarząd

spółki uchwały lub innej dokonanej przez zarząd spółki czynności prawnej, której przedmiotem

jest rozporządzenie składnikami mienia, o których mowa w art. 1 ust. 1 i 2, stanowiące

rzeczywiste zagrożenie dla funkcjonowania, ciągłości działania oraz integralności

infrastruktury krytycznej.

2.

Sprzeciwem może być również objęta uchwała organu spółki dotycząca

1)

rozwiązania spółki,

2)

zmiany przeznaczenia lub zaniechania eksploatacji składnika mienia spółki, o którym

mowa w art. 1 ust. 1 i 2,

3)

zmiany przedmiotu przedsiębiorstwa spółki,

4)

zbycia albo wydzierżawienia przedsiębiorstwa spółki lub jego zorganizowanej części

oraz ustanowienia na nim ograniczonego prawa rzeczowego,

5)

przyjęcia planu rzeczowo-finansowego, planu działalności inwestycyjnej lub wieloletniego

planu strategicznego,

6)

przeniesienia siedziby spółki za granicę

- jeżeli wykonanie takiej uchwały stanowiłoby rzeczywiste zagrożenie dla funkcjonowania,

ciągłości działania oraz integralności infrastruktury krytycznej.

3

Sprzeciw jest wyrażany w formie decyzji administracyjnej, w terminie 14 dni od dnia

otrzymania przez ministra właściwego do spraw energii od pełnomocnika do spraw ochrony

infrastruktury krytycznej, o którym mowa w art. 5, informacji o podjęciu przez organy

spółki uchwały lub dokonaniu przez zarząd spółki czynności prawnej, o której mowa

w ust. 1 i 2, jednak nie później niż w terminie 30 dni od dnia ich dokonania.

4.

Uchwały, o których mowa w ust. 1 i 2, nie podlegają wykonaniu, a czynność prawna,

o której mowa w ust. 1, nie wywołuje skutków prawnych

1

w okresie, w którym ministrowi właściwemu do spraw energii przysługuje prawo do wniesienia

sprzeciwu;

2)

w okresie, w którym stronie przysługuje prawo wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie

sprawy;

3

w przypadku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy lub złożenia skargi na

decyzję ministra właściwego do spraw energii do właściwego sądu administracyjnego,

odpowiednio do chwili zmiany decyzji, jej uchylenia albo stwierdzenia jej nieważności.

5.

W przypadku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy termin na jej załatwienie

wynosi 14 dni od dnia otrzymania wniosku.

6

W przypadku zaskarżenia ostatecznej decyzji wyrażającej sprzeciw ministra właściwego

do spraw energii

1)

minister właściwy do spraw energii przekazuje skargę do właściwego sądu administracyjnego

wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 14 dni od dnia jej wniesienia

przez stronę;

2)

właściwy sąd administracyjny wyznacza rozprawę na dzień przypadający w terminie 14

dni od dnia przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przez

ministra właściwego do spraw energii.

7

W przypadku nieuwzględnienia skargi przez właściwy sąd administracyjny albo po upływie

terminu do jej wniesienia, ostateczna decyzja wyrażająca sprzeciw ministra właściwego

do spraw energii wywołuje skutek w postaci nieważności uchwały lub czynności prawnej,

o których mowa w ust. 1 i 2, od chwili podjęcia uchwały lub dokonania czynności prawnej.

8.

W sprawach nieuregulowanych w ust. 1-7 do postępowania w sprawie sprzeciwu stosuje

się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579).

Do roszczeń o odszkodowanie z tytułu strat majątkowych poniesionych przez spółki wskutek

wydania przez ministra właściwego do spraw energii zgodnych z prawem decyzji, o których

mowa w art. 2 ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 22 listopada 2002 r. o wyrównywaniu strat majątkowych wynikających z

ograniczenia w czasie stanu nadzwyczajnego wolności i praw człowieka i obywatela

(Dz. U. poz. 1955).

1.

Dyrektor Rządowego Centrum Bezpieczeństwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw

energii wyciąg z wykazu infrastruktury krytycznej obejmujący mienie, o którym mowa

w art. 1 ust. 1 i 2.

2.

Minister właściwy do spraw energii, po otrzymaniu wyciągu, o którym mowa w ust. 1,

powiadamia spółkę o ujęciu w wykazie składników jej mienia, o których mowa w art.

1 ust. 1 i 2.

1

Zarząd spółki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw energii oraz dyrektorem

Rządowego Centrum Bezpieczeństwa, powołuje i odwołuje pełnomocnika do spraw ochrony

infrastruktury krytycznej, przy czym powołanie następuje w terminie 30 dni od dnia

otrzymania powiadomienia, o którym mowa w art. 4 ust. 2.

2.

Pełnomocnik do spraw ochrony infrastruktury krytycznej jest pracownikiem spółki monitorującym

działalność spółki, w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 i 2, odpowiedzialnym

za utrzymywanie kontaktów z podmiotami właściwymi w zakresie ochrony infrastruktury

krytycznej, do którego zadań należy

1

zapewnienie ministrowi właściwemu do spraw energii informacji dotyczących dokonania

przez organy spółki czynności prawnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2;

2)

przygotowywanie dla zarządu spółki oraz rady nadzorczej spółki informacji o ochronie

infrastruktury krytycznej;

3)

zapewnienie zarządowi spółki doradztwa w zakresie istniejącej w spółce infrastruktury

krytycznej;

4)

monitorowanie działalności spółki w zakresie ochrony infrastruktury krytycznej;

5)

przekazywanie informacji o infrastrukturze krytycznej dyrektorowi Rządowego Centrum

Bezpieczeństwa na jego wniosek;

6)

przekazywanie i odbieranie informacji o zagrożeniu infrastruktury krytycznej we współpracy

z dyrektorem Rządowego Centrum Bezpieczeństwa.

3.

Pełnomocnikiem do spraw ochrony infrastruktury krytycznej w spółce może być osoba,

która

1)

posiada wykształcenie wyższe;

2)

korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;

3)

posiada poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające do dostępu do informacji niejawnych

oznaczonych klauzulą „tajne”;

4)

jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem, doświadczeniem

zawodowym związanym z przedmiotem działania spółki oraz posiadanymi kwalifikacjami

daje rękojmię prawidłowego wykonywania obowiązków;

5)

nie była karana za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe.

4.

Pełnomocnik do spraw ochrony infrastruktury krytycznej może być osobą odpowiedzialną

za utrzymywanie kontaktów z podmiotami właściwymi w zakresie ochrony infrastruktury

krytycznej, o której mowa w art. 6 ust. 5a ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym.

5.

Pełnomocnikowi do spraw ochrony infrastruktury krytycznej przysługuje prawo do

1)

uczestniczenia w posiedzeniach zarządu spółki dotyczących spraw, o których mowa w

art. 2 ust. 1 i 2, z głosem doradczym;

2)

żądania od organów spółki wszelkich dokumentów, informacji oraz wyjaśnień dotyczących

spraw, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2.

1.

Zarząd spółki zobowiązany jest do przekazywania pełnomocnikowi do spraw ochrony infrastruktury

krytycznej dokumentów lub informacji o podjęciu uchwały lub o dokonaniu przez organy

spółki czynności prawnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2, w terminie 3 dni od

dnia ich podjęcia lub dokonania.

2.

Zarząd spółki powiadamia pełnomocnika do spraw ochrony infrastruktury krytycznej o

każdym planowanym posiedzeniu dotyczącym spraw, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2.

3.

Pełnomocnik do spraw ochrony infrastruktury krytycznej sporządza dla zarządu spółki

oraz rady nadzorczej raport o stanie ochrony infrastruktury krytycznej. Raport jest

sporządzany co kwartał lub na żądanie zarządu spółki lub rady nadzorczej. Raport powinien

zawierać informacje dotyczące ochrony infrastruktury krytycznej w zakresie

1)

ochrony fizycznej;

2)

ochrony technicznej;

3)

ochrony prawnej;

4)

ochrony osobowej;

5)

ochrony teleinformatycznej;

6)

planów odbudowy i przywracania infrastruktury krytycznej do funkcjonowania.

4

Raport jest przekazywany ministrowi właściwemu do spraw energii oraz dyrektorowi Rządowego

Centrum Bezpieczeństwa. Jeżeli raport jest niepełny, zawiera nieścisłości lub nie

przedstawia dokładnie stanu faktycznego w zakresie spraw w nim zawartych, pełnomocnik

do spraw ochrony infrastruktury krytycznej jest zobowiązany, na wezwanie ministra

właściwego do spraw energii lub dyrektora Rządowego Centrum Bezpieczeństwa, do uzupełnienia

raportu we wskazanym zakresie i terminie.

5

Pełnomocnik do spraw ochrony infrastruktury krytycznej sporządza sprawozdanie kwartalne

z wykonanych obowiązków, które składa ministrowi właściwemu do spraw energii oraz

dyrektorowi Rządowego Centrum Bezpieczeństwa.

6

Pełnomocnik do spraw ochrony infrastruktury krytycznej, w terminie 4 dni od dnia otrzymania

dokumentów lub informacji o podjęciu uchwały lub o dokonaniu przez organy spółki czynności

prawnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2, przekazuje ministrowi właściwemu do

spraw energii oraz dyrektorowi Rządowego Centrum Bezpieczeństwa pisemną informację

w tej sprawie oraz stanowisko odnośnie do wniesienia sprzeciwu, wraz z jego uzasadnieniem.

7.

Przekazywanie informacji oraz raportów, o których mowa w ust. 3-6 oraz w art. 5 ust.

2 pkt 1, 2, 5, 6 i w ust. 5 pkt 2, następuje zgodnie z przepisami o ochronie informacji

niejawnych.

8

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb powoływania

i odwoływania pełnomocnika do spraw ochrony infrastruktury krytycznej oraz sposób

wykonywania przez niego obowiązku monitorowania działalności spółki w zakresie, o

którym mowa w art. 2 ust. 1 i 2, uwzględniając konieczność efektywnego wykonywania

szczególnych uprawnień ministra właściwego do spraw energii w spółkach kapitałowych

lub grupach kapitałowych.

W przypadku połączenia lub podziału spółek minister właściwy do spraw energii zachowuje

szczególne uprawnienia w spółkach powstałych w wyniku takiego połączenia lub podziału.

Przepis art. 4 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

(uchylony)

Do spraw wszczętych na podstawie art. 2 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 2 i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Traci moc ustawa z dnia 3 czerwca 2005 r. o szczególnych uprawnieniach Skarbu Państwa oraz ich

wykonywaniu w spółkach kapitałowych o istotnym znaczeniu dla porządku publicznego

lub bezpieczeństwa publicznego

(Dz. U. poz. 1108 i 2258).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2010 r.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 6 ust. 8 ustawy zmienianej

w art. 2 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 6 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 5 w zakresie art. 38a, oraz art. 8, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia

2016 r.;

2)

art. 1 pkt 2 w zakresie art. 11f, art. 20a i art. 24-26, oraz pkt 3 lit. a i pkt 4,

a także art. 3 pkt 4, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia,

z mocą od dnia 1 stycznia 2016 r.