Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 listopada 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o rekapitalizacji niektórych instytucji oraz o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej

1.

Ustawa określa zasady, warunki i tryb rekapitalizacji niektórych instytucji oraz zastosowania

rządowych instrumentów stabilizacji finansowej.

2.

Rekapitalizacja polega na udzielaniu przez Skarb Państwa gwarancji zwiększenia funduszy

własnych instytucji.

3.

Rządowymi instrumentami stabilizacji finansowej są

1)

publiczny instrument wsparcia kapitałowego;

2)

tymczasowe przejęcie instytucji i instytucji finansowych przez Skarb Państwa.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

bank - bank krajowy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2015 r. poz. 128, z późn. zm.;

2)

dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z państwa członkowskiego

- dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej z państwa członkowskiego,

o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 32 rozporządzenia 575/2013;

3)

dominująca finansowa spółka holdingowa z państwa członkowskiego - dominującą finansową

spółkę holdingową z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia

575/2013;

4)

finansowa spółka holdingowa - finansową spółkę holdingową, o której mowa w art. 4

ust. 1 pkt 20 rozporządzenia 575/2013;

5)

finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej - finansową spółkę holdingową

o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia 575/2013;

6)

firma inwestycyjna - firmę inwestycyjną, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia

575/2013, objętą wymogiem dotyczącym kapitału założycielskiego w wysokości 730 000

euro;

7)

holding mieszany - spółkę holdingową o profilu mieszanym, o której mowa w art. 4 ust.

1 pkt 22 rozporządzenia 575/2013;

8)

instrumenty dodatkowe w kapitale Tier I - instrumenty kapitałowe spełniające warunki

określone w art. 52 ust. 1 rozporządzenia 575/2013;

9)

instrumenty w kapitale podstawowym Tier I - instrumenty kapitałowe spełniające warunki

określone w art. 28 ust. 1-4, art. 29 ust. 1-5 lub art. 31 ust. 1 rozporządzenia 575/2013;

10)

instrumenty w kapitale Tier II - instrumenty kapitałowe lub pożyczki podporządkowane

spełniające warunki określone w art. 63 rozporządzenia 575/2013;

11)

instytucja - instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną;

12)

instytucja finansowa - instytucję finansową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 26

rozporządzenia 575/2013;

13)

instytucja kredytowa - instytucję kredytową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia

575/2013, z wyjątkiem spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych oraz Banku Gospodarstwa

Krajowego;

14)

kapitał podstawowy Tier I - element funduszy własnych instytucji, o którym mowa w

art. 26-50 rozporządzenia 575/2013;

15)

kapitał Tier II - element funduszy własnych instytucji, o którym mowa w art. 62-71

rozporządzenia 575/2013;

16)

kryzys systemowy - zakłócenie stabilności systemu finansowego, które może wywołać

poważne negatywne skutki dla rynku wewnętrznego i dla gospodarki stwierdzone przez

Komitet Stabilności Finansowej;

17)

państwo członkowskie - państwo członkowskie Unii Europejskiej;

18)

prawa udziałowe - akcje, prawa poboru w rozumieniu ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1578 i 1579), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne i inne zbywalne papiery wartościowe inkorporujące

prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji, wyemitowane na podstawie

właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego, oraz inne zbywalne prawa majątkowe,

które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia takich

papierów wartościowych;

19)

rozporządzenie 575/2013 - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca

2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012

(Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, str. 1);

20)

unijna dominująca finansowa spółka holdingowa - dominującą finansową spółkę holdingową,

o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia 575/2013;

21)

unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej - unijną dominującą

finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust.

1 pkt 33 rozporządzenia 575/2013.

1.

Gwarancji zwiększenia funduszy własnych można udzielić tylko instytucji.

2.

Rządowe instrumenty stabilizacji finansowej mogą być stosowane w odniesieniu do

1)

instytucji;

2)

instytucji finansowej z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego, jeżeli instytucja

finansowa jest jednostką zależną instytucji kredytowej lub firmy inwestycyjnej, lub

spółki, o której mowa w art. 2 pkt 2-5, 7, 20 i 21, i jest objęta nadzorem na zasadzie

skonsolidowanej nad jednostką dominującą zgodnie z art. 6-17 rozporządzenia 575/2013;

3)

finansowej spółki holdingowej, finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej

oraz holdingu mieszanego, z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego;

4)

dominującej finansowej spółki holdingowej z państwa członkowskiego, unijnej dominującej

finansowej spółki holdingowej, dominującej finansowej spółki holdingowej z państwa

członkowskiego prowadzącej działalność mieszaną, unijnej dominującej finansowej spółki

holdingowej prowadzącej działalność mieszaną.

3.

Rządowych instrumentów stabilizacji finansowej nie stosuje się w odniesieniu do banków

spółdzielczych oraz firm inwestycyjnych działających w innej formie prawnej niż spółka

akcyjna.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Jeżeli w wyniku testów warunków skrajnych, o których mowa w art. 110t ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1636) albo w art. 133b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, oceny jakości aktywów lub innych działań nadzorczych Komisja Nadzoru Finansowego

zobowiązała instytucję do zwiększenia funduszy własnych zgodnie z art. 138 ust. 1 pkt 1a, 2 i 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe albo art. 110y ust. 1 pkt 7 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami

finansowymi, a działania podjęte przez instytucję okazały się nieskuteczne, Skarb Państwa może

udzielić tej instytucji gwarancji zwiększenia funduszy własnych, na zasadach określonych

w niniejszym rozdziale, zwanej dalej „gwarancją ostrożnościową”.

2.

Zwiększenie funduszy własnych objętych gwarancją ostrożnościową polega na emisji akcji

skierowanych do jej dotychczasowych akcjonariuszy lub podmiotów trzecich.

3.

Termin do zapisywania się na akcje nie może być dłuższy niż 14 dni od dnia otwarcia

subskrypcji.

4.

W przypadku subskrypcji zamkniętej, wykonanie prawa poboru następuje w jednym terminie,

który wynosi 14 dni od dnia ogłoszenia. Przepisów art. 435 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych nie stosuje się.

1.

Gwarancja ostrożnościowa może być udzielona wyłącznie instytucji wypłacalnej, jeżeli

w chwili jej udzielenia nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 101 ust. 3 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,

systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji

(Dz. U. poz. 996), a wobec akcjonariuszy i wierzycieli podporządkowanych instytucji zostały zastosowane

środki podziału obciążeń, zgodnie z umową, o której mowa w art. 6 ust. 5.

2.

Wykonanie umowy gwarancji ostrożnościowej następuje, gdy akcje wyemitowane przez instytucję

w całości lub w części nie znajdą nabywców wśród dotychczasowych akcjonariuszy lub

podmiotów trzecich.

3.

Wysokość gwarancji ostrożnościowej nie może być wyższa niż kwota zwiększenia funduszy

własnych określona przez Komisję Nadzoru Finansowego.

4.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe warunki podziału obciążeń przez akcjonariuszy i wierzycieli podporządkowanych,

uwzględniając potrzebę zapewnienia zgodności szczegółowych warunków podziału obciążeń

z unijnymi ramami pomocy państwa.

1.

Wykonanie gwarancji ostrożnościowej następuje

1)

w przypadku gdy dotychczasowi akcjonariusze lub podmioty trzecie objęły nie więcej

niż 50% wielkości emisji akcji - przez objęcie całości lub części wyemitowanych akcji;

2)

w przypadku gdy dotychczasowi akcjonariusze lub podmioty trzecie objęły więcej niż

50% wielkości emisji akcji - przez objęcie akcji o łącznej wartości nominalnej stanowiącej

różnicę między wysokością gwarancji ostrożnościowej oraz łączną wartością akcji objętych

przez dotychczasowych akcjonariuszy lub podmioty trzecie.

2.

Szczegółowe warunki wykonania gwarancji, w tym warunki emisji akcji instytucji finansowej

oraz ich objęcia przez Skarb Państwa, określa umowa, o której mowa w art. 6 ust. 5.

1.

Gwarancji ostrożnościowej może udzielić, w imieniu Skarbu Państwa, minister właściwy

do spraw instytucji finansowych, na wniosek instytucji.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności

1)

nazwę instytucji;

2)

przedmiot gwarancji ostrożnościowej;

3)

wysokość wnioskowanej kwoty gwarancji ostrożnościowej;

4)

informacje o aktualnej sytuacji ekonomiczno-finansowej instytucji, w tym ostatnie

sprawozdanie finansowe.

3.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych udziela gwarancji ostrożnościowej

w drodze umowy, po zasięgnięciu opinii Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego

i Prezesa Narodowego Banku Polskiego, określając jej warunki oraz wysokość. W przypadku

banków minister właściwy do spraw instytucji finansowych zasięga również opinii Prezesa

Zarządu Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, natomiast w przypadku firm inwestycyjnych

- opinii Prezesa Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych.

4.

Warunkiem zawarcia umowy gwarancji ostrożnościowej pomiędzy ministrem właściwym do

spraw instytucji finansowych oraz instytucją jest uzyskanie zgody walnego zgromadzenia

tej instytucji na związanie umową. Walne zgromadzenie zwołuje się w terminie 7 dni

od dnia ogłoszenia o zwołaniu walnego zgromadzenia. Przepisu art. 402 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych nie stosuje się.

5.

Umowa gwarancji ostrożnościowej w szczególności

1)

zapewnia ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych odpowiedni wpływ na

politykę finansową instytucji, w tym udział wyznaczonych przez niego przedstawicieli

w organach tej instytucji;

2)

określa sposób obliczenia ceny obejmowanych akcji oraz warunki ich emisji;

3)

określa wysokość udzielonej gwarancji ostrożnościowej;

4)

wskazuje cele wykorzystania środków pochodzących z emisji akcji;

5)

określa ograniczenia w zakresie wypłaty dywidendy bądź nadwyżki bilansowej;

6)

określa ograniczenia w zakresie polityki wynagrodzeń wobec członków organów instytucji

oraz kadry kierowniczej;

7)

wskazuje obowiązek niezwłocznego dostosowania przepisów statutu, umowy spółki i innych

regulacji wewnętrznych instytucji do postanowień umowy gwarancji ostrożnościowej;

8)

określa sposób rozliczenia straty instytucji za okresy ubiegłe;

9)

określa warunki podziału obciążeń przez akcjonariuszy i wierzycieli podporządkowanych

instytucji.

6.

Miesięczne wynagrodzenie członka organu instytucji nie może przekraczać dwunastokrotności

przeciętnego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w

czwartym kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego,

a dodatkowe składniki wynagrodzenia nie mogą przekraczać w skali roku trzykrotności

miesięcznego wynagrodzenia danego członka organu tej instytucji.

7.

Odmowa udzielenia gwarancji ostrożnościowej nie stanowi podstawy roszczeń instytucji

ani osób trzecich wobec Skarbu Państwa.

1.

Zwiększenie funduszy własnych w wyniku wykonania gwarancji ostrożnościowej następuje

z dniem objęcia akcji przez Skarb Państwa. Przepisu art. 441 § 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych nie stosuje się.

2.

Prawa z objętych przez Skarb Państwa akcji, o których mowa w art. 5, wykonuje minister

właściwy do spraw instytucji finansowych.

3.

Akcje objęte przez Skarb Państwa w wyniku wykonania gwarancji ostrożnościowej są uprzywilejowane

co do głosu i przyznają 2 głosy na akcję podczas głosowania uchwały o podziale zysku.

4.

Do objęcia akcji instytucji przez Skarb Państwa w wyniku wykonania gwarancji ostrożnościowej

przepisów art. 25 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, art. 69 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania

instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1639) oraz art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi nie stosuje się.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

(uchylony)

1.

W przypadku gdy instytucja nie wywiązuje się z umowy gwarancji ostrożnościowej, minister

właściwy do spraw instytucji finansowych może

1)

wystąpić do Komisji Nadzoru Finansowego z wnioskiem o podjęcie wobec tej instytucji

środków określonych w art. 138 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe albo art. 110y ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

2)

przedłożyć posiadane akcje do umorzenia.

2.

Umorzenie akcji następuje za wynagrodzeniem ustalonym przez zarząd instytucji zgodnie

z art. 10 ust. 2.

3.

Umorzenia akcji dokonuje zarząd instytucji w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku

przez ministra właściwego do spraw instytucji finansowych. Do umorzenia akcji przepisów

art. 359 § 1 zdanie trzecie oraz § 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 15 września 2000 r.

- Kodeks spółek handlowych nie stosuje się.

1.

Do ustalenia ceny sprzedaży akcji instytucji objętych przez Skarb Państwa w wyniku

wykonania gwarancji ostrożnościowej stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji

(Dz. U. z 2016 r. poz. 981 i 1174) w zakresie ustalenia ceny akcji w ramach prywatyzacji pośredniej.

2.

Jeżeli wykup akcji instytucji objętych przez Skarb Państwa w wyniku wykonania gwarancji

ostrożnościowej następuje na podstawie uchwały walnego zgromadzenia o przymusowym

wykupie akcji, cena akcji jest nie niższa niż najwyższa z wartości

1)

cena ustalona zgodnie z ust. 1;

2)

średnia cena rynkowa z okresu 3 miesięcy poprzedzających uchwałę walnego zgromadzenia,

w czasie których dokonywany był obrót tymi akcjami na rynku regulowanym;

3)

iloczyn ceny objęcia tych akcji i współczynnika korygującego.

3.

Za średnią cenę rynkową, o której mowa w ust. 2, uważa się cenę będącą średnią arytmetyczną

ze średnich, dziennych cen ważonych wolumenem obrotu.

4.

Przepisu art. 418 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych nie stosuje się.

1.

Skuteczność gwarancji ostrożnościowej jest uzależniona od wniesienia przez instytucję

opłaty prowizyjnej od tej gwarancji.

2.

Opłata prowizyjna jest naliczana od objętej gwarancją ostrożnościową kwoty zobowiązania.

3.

Opłata prowizyjna od gwarancji ostrożnościowej jest wpłacana na rachunek rezerw poręczeniowych

i gwarancyjnych Skarbu Państwa prowadzony przez Bank Gospodarstwa Krajowego.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób wyznaczenia współczynnika korygującego oraz naliczania i pobierania opłaty

prowizyjnej od gwarancji ostrożnościowej oraz wysokość tej opłaty, uwzględniając

1)

uzależnienie wysokości opłaty prowizyjnej od okresu, na który jest udzielana gwarancja

ostrożnościowa;

2)

ryzyko związane z działalnością instytucji będącej beneficjentem gwarancji ostrożnościowej;

3)

ustalenie stawek opłaty prowizyjnej od gwarancji ostrożnościowej, której udzielenie

nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu przepisów o pomocy publicznej.

Do gwarancji ostrożnościowej nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb

Państwa oraz niektóre osoby prawne

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1052 i 1854), z wyjątkiem art. 31 tej ustawy.

1.

W razie wystąpienia kryzysu systemowego, w celu zapobieżenia likwidacji podmiotu objętego

postępowaniem przymusowej restrukturyzacji, minister właściwy do spraw instytucji

finansowych może stosować rządowe instrumenty stabilizacji finansowej, jeżeli zastosowanie

instrumentów przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania

depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji

1)

nie byłoby wystarczające do uniknięcia znacznych negatywnych skutków dla stabilności

finansowej lub

2)

nie byłoby wystarczające do ochrony interesu publicznego, w przypadku gdy podmiot,

o którym w mowa w art. 2a ust. 2, otrzymał wcześniej nadzwyczajne wsparcie płynności

od Narodowego Banku Polskiego, lub

3)

nie byłoby wystarczające do ochrony interesu publicznego, jeżeli publiczne wsparcie

kapitałowe z instrumentu wsparcia kapitałowego zostało wcześniej udzielone podmiotowi,

o którym w mowa w art. 2a ust. 2 - w odniesieniu do instrumentu tymczasowej własności

publicznej.

2.

Zastosowanie rządowego instrumentu stabilizacji finansowej może nastąpić, jeżeli posiadacze

praw udziałowych oraz wierzyciele podmiotu, o którym w mowa w art. 2a ust. 2, objętego

postępowaniem przymusowej restrukturyzacji, pokryli straty lub uczestniczyli w podniesieniu

funduszy własnych tego podmiotu poprzez umorzenie lub konwersję instrumentów kapitałowych,

umorzenie lub konwersję zobowiązań, lub w wyniku zastosowania innych instrumentów

postępowania przymusowej restrukturyzacji w wysokości co najmniej 8% sumy zobowiązań

i funduszy własnych podmiotu objętego postępowaniem przymusowej restrukturyzacji określonych

w oszacowaniu, o którym mowa w art. 137 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,

systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.

3.

Z wnioskiem o zastosowanie rządowych instrumentów stabilizacji finansowej Bankowy

Fundusz Gwarancyjny występuje do ministra właściwego do spraw instytucji finansowych.

4.

Decyzję o zastosowaniu rządowego instrumentu stabilizacji finansowej podejmuje minister

właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego

Banku Polskiego, Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego i Prezesa Zarządu Bankowego

Funduszu Gwarancyjnego.

5.

Do decyzji, o której mowa w ust. 4, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), z wyjątkiem przepisów art. 10 § 1, art. 127 § 3 i art. 130 § 2 tej ustawy.

6.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 4, przepisu art. 25 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe nie stosuje się.

7.

Doręczenie decyzji, o której mowa w ust. 4, stanowi dokonanie zawiadomienia, o którym

mowa w art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania

instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz w art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

1.

Zastosowanie publicznego wsparcia kapitałowego polega na

1)

objęciu lub nabyciu instrumentów w kapitale podstawowym Tier I lub instrumentów dodatkowych

w kapitale Tier I, lub instrumentów w kapitale Tier II;

2)

udzieleniu gwarancji zwiększenia funduszy własnych.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, uprawnienia z praw udziałowych wykonuje minister

właściwy do spraw instytucji finansowych, łącznie z wynikającymi z nich prawami osobistymi.

Przepisy art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących

Skarbowi Państwa

(Dz. U. z 2016 r. poz. 154 i 888) stosuje się odpowiednio.

3.

Podmioty objęte instrumentem tymczasowej własności publicznej powinny być zarządzane

w sposób zapewniający pokrycie z uzyskanych przychodów kosztów działalności oraz zobowiązań.

4.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po ustaniu okoliczności, o których

mowa w art. 19a ust. 1, zbywa prawa udziałowe, jeżeli jest to uzasadnione warunkami

rynkowymi i finansowymi. Zbycie może nastąpić wyłącznie na rzecz podmiotów innych

niż wskazane w art. 19c ust. 1.

1.

Zastosowanie instrumentu tymczasowej własności publicznej polega na przeniesieniu

całości praw udziałowych podmiotu, o którym w mowa w art. 2a ust. 2 (przeniesienie

praw udziałowych), na rzecz

1)

państwowej osoby prawnej, o której mowa w art. 1a ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących

Skarbowi Państwa;

2)

spółki, w której Skarb Państwa ma pozycję dominującą;

3)

spółki prawa handlowego, w której podmiotami dominującymi są podmioty wskazane w pkt

1 lub 2.

2.

Skarb Państwa albo państwowa osoba prawna ma pozycję dominującą, w przypadku gdy

1)

dysponuje bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników

albo na walnym zgromadzeniu, także jako zastawnik albo użytkownik, bądź w zarządzie

innej spółki kapitałowej (spółki zależnej), także na podstawie porozumień z innymi

osobami, lub

2)

jest uprawniony do powoływania lub odwoływania większości członków zarządu innej spółki

kapitałowej (spółki zależnej) albo spółdzielni (spółdzielni zależnej), także na podstawie

porozumień z innymi osobami, lub

3)

jest uprawniony do powoływania lub odwoływania większości członków rady nadzorczej

innej spółki kapitałowej (spółki zależnej) albo spółdzielni (spółdzielni zależnej),

także na podstawie porozumień z innymi osobami, lub

4)

członkowie zarządu stanowią więcej niż połowę członków zarządu innej spółki kapitałowej

(spółki zależnej) albo spółdzielni (spółdzielni zależnej), lub

5)

dysponuje bezpośrednio lub pośrednio większością głosów w spółce osobowej zależnej

albo na walnym zgromadzeniu spółdzielni zależnej, także na podstawie porozumień z

innymi osobami, lub

6)

wywiera decydujący wpływ na działalność spółki kapitałowej zależnej albo spółdzielni

zależnej.

1.

Przeniesienia praw udziałowych dokonuje minister właściwy do spraw instytucji finansowych,

w drodze decyzji. Decyzja określa podmiot przejmujący prawa udziałowe, prawa udziałowe

podlegające przeniesieniu oraz datę i tryb przeniesienia.

2.

Wydając decyzję, minister właściwy do spraw instytucji finansowych uchyla decyzję

Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym

Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, w zakresie określonym w art. 113 ust. 2 tej ustawy.

3.

Decyzja jest ostateczna i podlega natychmiastowemu wykonaniu.

4.

Decyzję doręcza się podmiotowi przejmującemu prawa udziałowe, a także Przewodniczącemu

Komisji Nadzoru Finansowego, Prezesowi Bankowego Funduszu Gwarancyjnego oraz Prezesowi

Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych.

5.

W postępowaniu przed sądem administracyjnym przepisu art. 61 § 3 oraz art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2016 r. poz. 718, 846 i 996) nie stosuje się.

1.

W terminie określonym w decyzji, o której mowa w art. 19d ust. 1

1)

wygasają uprawnienia Bankowego Funduszu Gwarancyjnego określone w art. 113 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,

systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji;

2)

podmiot przejmujący prawa udziałowe obejmuje zarząd majątkiem podmiotu objętego instrumentem

tymczasowej własności publicznej;

3)

wygasają prokury i pełnomocnictwa udzielone przez podmiot objęty instrumentem tymczasowej

własności publicznej.

2.

Podmiot przejmujący prawa udziałowe ogłasza dwukrotnie w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim

oraz w Monitorze Sądowym i Gospodarczym decyzję o przejęciu praw udziałowych podmiotu

objętego instrumentem tymczasowej własności publicznej oraz wzywa wierzycieli tego

podmiotu do zgłoszenia roszczeń w terminie miesiąca od dnia ostatniego ogłoszenia.

Obowiązek ten nie dotyczy wierzycieli z tytułu rachunków bankowych.

1.

Przeniesienie praw udziałowych nie wymaga zgody ich właściciela.

2.

W przypadku gdy przedmiotem przeniesienia są zdematerializowane prawa udziałowe, o

których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, podmiot prowadzący rachunek papierów wartościowych podmiotu, o którym w mowa w art.

2a ust. 2 tej ustawy, na którym są zapisane te prawa, po otrzymaniu z Krajowego Depozytu

Papierów Wartościowych informacji o decyzji, o której mowa w art. 19d ust. 1, dokonuje

ich blokady na tym rachunku od dnia otrzymania decyzji do dnia realizacji dyspozycji

przez podmiot prowadzący działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

będący uczestnikiem Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych, za pośrednictwem którego

dokonuje się przeniesienia zdematerializowanych praw udziałowych (podmiot pośredniczący).

3.

Podmiot pośredniczący składa w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych dyspozycje

przeniesienia akcji zdematerializowanych na konto depozytowe podmiotu pośredniczącego,

zgodne co do formy, zakresu oraz sposobu i terminu ich składania zgodnie z przepisami

wydanymi na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

4.

Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych w dniu realizacji dyspozycji dokonuje przeniesienia

zdematerializowanych praw udziałowych na konto depozytowe podmiotu pośredniczącego.

5.

Przeniesienie zdematerializowanych praw udziałowych następuje przez dokonanie, w dniu

realizacji dyspozycji, zapisu tych akcji na rachunku papierów wartościowych podmiotu

przejmującego prawa udziałowe w zamian za zapłatę ceny ustalonej zgodnie z wyceną

dokonaną na zlecenie ministra właściwego do spraw instytucji finansowych. Do wykonania

wyceny stosuje się odpowiednio przepisy art. 137-140 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie

gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.

6.

W przypadku gdy przedmiotem przeniesienia są akcje mające formę dokumentu, akcjonariusze,

w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia decyzji, o której mowa w art. 19d ust. 1, są

obowiązani złożyć w spółce dokumenty akcji lub dowody ich złożenia do rozporządzenia

spółki. Jeżeli akcjonariusz nie złożył dokumentu akcji w tym terminie, podmiot, któremu

przysługują uprawnienia zarządu, unieważnia ją w trybie art. 358 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych, a podmiotowi przejmującemu prawa udziałowe wydaje nowy dokument akcji z tym samym

numerem emisyjnym.

7.

Podmiot, któremu przysługują uprawnienia zarządu, dokonuje przeniesienia praw udziałowych

na podmiot przejmujący prawa udziałowe.

8.

Do ustalenia ceny za przeniesienie praw udziałowych innych niż zdematerializowane

stosuje się oszacowanie dokonane na zlecenie ministra właściwego do spraw instytucji

finansowych. Do wykonania oszacowania przepisy art. 138 i art. 139 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,

systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9.

Do dnia uiszczenia całej ceny przeniesienia dotychczasowym właścicielom praw udziałowych

przysługują wszelkie uprawnienia z nich wynikające, z zastrzeżeniem ograniczeń wynikających

z przepisów ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania

depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.

1.

W zakresie, w jakim umożliwiają to posiadane prawa udziałowe, podmiot przejmujący

prawa udziałowe podmiotu objętego instrumentem tymczasowej własności publicznej jest

obowiązany zarządzać nim w sposób zapewniający pokrycie z uzyskanych przychodów kosztów

działalności oraz zobowiązań.

2.

Podmiot przejmujący prawa udziałowe, po ustaniu okoliczności, o których mowa w art.

19a ust. 1, zbywa prawa udziałowe, jeżeli jest to uzasadnione warunkami rynkowymi

i finansowymi. Zbycie praw udziałowych nakazuje podmiotowi przejmującemu prawa udziałowe

minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w drodze decyzji.

1.

(uchylony)

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych przedstawia komisji sejmowej właściwej

do spraw finansów publicznych kwartalną informację o podejmowanych działaniach będących

realizacją postanowień niniejszej ustawy w terminie 30 dni od zakończenia kwartału.

1

Środki uzyskane z realizacji praw z akcji instytucji lub praw udziałowych podmiotów

objętych rządowymi instrumentami stabilizacji finansowej stanowią dochód budżetu państwa.

2

Środki ze sprzedaży, umorzenia lub wykupu akcji instytucji lub praw udziałowych podmiotów

objętych rządowymi instrumentami stabilizacji finansowej stanowią przychód budżetu

państwa.

3.

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych, może,

po zasięgnięciu opinii komisji sejmowej właściwej do spraw budżetu, w drodze rozporządzenia,

dokonywać przeniesienia planowanych wydatków budżetowych między częściami i działami

budżetu państwa w celu realizacji zadań wynikających z przepisów ustawy.

Czynności cywilnoprawne dokonywane w celu wykonania postanowień ustawy nie podlegają

opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z wyłączeniem zmian umowy spółki

(aktu założycielskiego, statutu spółki).

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm. w art. 142 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W razie powstania straty bilansowej bądź groźby jej nastąpienia albo powstania niebezpieczeństwa

niewypłacalności lub utraty płynności, zarząd banku niezwłocznie zawiadamia o tym

Komisję Nadzoru Finansowego oraz przedstawia jej program postępowania naprawczego,

zapewniając jego realizację.”.

”

;

(pominięty)

(uchylony)

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 12 ustawy zmienianej w

art. 364, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 12 ustawy zmienianej w art. 364, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 351 pkt 2, art. 361 pkt 1 i art. 363 pkt 3, które wchodzą w życie z dniem następującym

po dniu ogłoszenia;

2)

art. 106, który wchodzi w życie z dniem 11 lutego 2017 r.