Umowa międzynarodowa Protokół między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Korei o zmianie Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Korei w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Seulu dnia 21 czerwca 1991 r., podpisany w Seulu dnia 22 października 2013 r.

Artykuł 2 (Podatki, których dotyczy Konwencja), ustęp 1 Konwencji otrzymuje następujące

brzmienie

„

1.

Do podatków, których dotyczą Konwencja, należą

a)

w przypadku Korei

(i)

podatek dochodowy

(ii)

podatek dochodowy od osób prawnych

(iii)

podatek specjalny na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, oraz

(iv)

lokalny podatek dochodowy

(zwane dalej „podatkami koreańskimi”);

b)

w przypadku Polski

(i)

podatek dochodowy od osób fizycznych, oraz (ii) podatek dochodowy od osób prawnych;

(zwane dalej „podatkami polskimi).”.

Artykuł 2

Artykuł 3(Ogólne definicje), ustęp 1, litera j) Konwencji, otrzymuje następujące brzmienie

„

j)

określenie właściwa władza

”

oznacza

(i)

w przypadku Korei, Ministra do Spraw Planowania i Finansów lub jego upoważnionego

przedstawiciela;

(ii)

w przypadku Polski, Ministra Finansów lub jego upoważnionego

przedstawiciela.

”

.

Artykuł 3(Ogólne definicje), ustęp 1, litera j) Konwencji, otrzymuje następujące brzmienie

„

j)

określenie właściwa władza

”

oznacza

(i)

w przypadku Korei, Ministra do Spraw Planowania i Finansów lub jego upoważnionego

przedstawiciela;

(ii)

w przypadku Polski, Ministra Finansów lub jego upoważnionego

przedstawiciela.

W Artykule 8 Konwencji (Transport morski i lotniczy) uchyla się ustęp 3.

Artykuł 9 Konwencji (Przedsiębiorstwa powiązane) otrzymuje następujące brzmienie

„

Artykuł 9

Przedsiębiorstwa powiązane

1.

Jeżeli

a)

przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa bierze udział bezpośrednio bądź pośrednio

w zarządzaniu, kontroli lub w majątku przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa,

lub

b)

te same osoby bezpośrednio bądź pośrednio biorą udział w zarządzaniu, kontroli lub

w majątku przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa i przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego

się Państwa

i w jednym i drugim wypadku miedzy dwoma przedsiębiorstwami w zakresie ich stosunków

handlowych lub finansowych zostaną umówione lub narzucone warunki różniące się od

warunków, które by ustaliły między sobą niezależne przedsiębiorstwa, to zyski, które

osiągnęłoby jedno z przedsiębiorstw bez tych warunków, ale których z powodu tych warunków

nie osiągnęło, mogą być uznane za zyski tego przedsiębiorstwa i odpowiednio opodatkowane.

2.

Jeżeli Umawiające się Państwo włącza do zysków przedsiębiorstwa tego Państwa - i odpowiednio

opodatkowuje - zyski przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa, z tytułu

których przedsiębiorstwo to zostało opodatkowane w tym drugim Państwie, a zyski w

ten sposób połączone są zyskami, które osiągnęłoby przedsiębiorstwo pierwszego wymienionego

Państwa, gdyby warunki ustalone między obydwoma przedsiębiorstwami były takie, jak

między przedsiębiorstwami niezależnymi, wtedy to drugie Państwo dokona odpowiedniej

korekty kwoty podatku wymierzonego od tych zysków. Przy ustalaniu takiej korekty będą

odpowiednio uwzględnione inne postanowienia niniejszej Konwencji, a właściwe organy

Umawiających się Państw będą w razie konieczności porozumiewać się ze sobą bezpośrednio.

”

.

Artykuł 11_(Odsetki), ustęp 3, litera b) Konwencji otrzymuje następujące brzmienie

„

b)

odsetki powstające w Umawiającym się Państwie w związku z pożyczkami lub kredytami

udzielonymi, ubezpieczonymi lub gwarantowanymi

-

w przypadku Korei, przez Export-Import Bank of Korea, Korea Development Bank, Korea

Finance Corporation („KoFC”), Korea Trade Insurance Corporation („K-sure”), Korea

Investment Corporation oraz każdą inną instytucję pełniącą podobne funkcje o charakterze

rządowym, utworzoną i będącą własnością Rządu Korei, oraz

-

w przypadku Polski, przez Korporację Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych S.A. (KUKE

S.A.) i Bank Gospodarstwa Krajowego (BGK) oraz każdą inną instytucję pełniącą podobne

funkcje o charakterze rządowym, utworzoną i będącą własnością Rządu Polski,

i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym

się Państwie będą podlegać opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie,

”

.

1.

Artykuł 12, ustęp 2 Konwencji (Należności licencyjne) otrzymuje następujące brzmienie

„

2.

Jednakże należności te mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie,

w którym powstają i zgodnie z prawem tego Państwa, lecz gdy odbiorca tych należności

jest ich właścicielem, podatek ustalony w ten sposób nie może przekroczyć 5 procent

kwoty brutto tych należności.

”

2.

Artykuł 12, ustęp 3 Konwencji (Należności licencyjne) otrzymuje następujące

brzmienie

„

3.

Określenie „należności licencyjne” użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju

należności uzyskiwane w związku z użytkowaniem lub prawem do użytkowania wszelkich

praw autorskich, w tym prawa autorskiego, do dzida literackiego, artystycznego lub

naukowego (włącznie z filmami dla kin, filmami lub taśmami transmitowanymi w radio

lub telewizji), patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii

lub procesu produkcyjnego, a także za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia

przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za informacje związane z doświadczeniem

zawodowym w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.

”

.

W Artykule 13 (Zyski ze sprzedaży majątku)

1.

ustęp 4 Konwencji otrzymuje następujące brzmienie

„

4.

Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym

się Państwie, z tytułu przeniesienia własności akcji, których więcej niż 50% wartości

składa się bezpośrednio lub pośrednio z majątku nieruchomego, położonego w drugim

Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

”

.

2.

dodaje się ustęp 5 w następującym brzmieniu

„

5.

Zyski z przeniesienia tytułu własności jakiegokolwiek majątku innego niż ten, o którym

mowa w ustępach 1, 2, 3 i 4, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie,

w którym przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.

”

.

Artykuł 15 (Praca najemna), ustęp 2 litera a) Konwencji otrzymuje następujące brzmienie

„

a)

odbiorca wynagrodzenia przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające

łącznie 183 dni w każdym dwunastomiesięcznym okresie rozpoczynającym się lub kończącym

w danym roku podatkowym; i

”

.

1.

Jeżeli

a)

przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa bierze udział bezpośrednio bądź pośrednio

w zarządzaniu, kontroli lub w majątku przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa,

lub

b)

te same osoby bezpośrednio bądź pośrednio biorą udział w zarządzaniu, kontroli lub

w majątku przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa i przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego

się Państwa

i w jednym i drugim wypadku miedzy dwoma przedsiębiorstwami w zakresie ich stosunków

handlowych lub finansowych zostaną umówione lub narzucone warunki różniące się od

warunków, które by ustaliły między sobą niezależne przedsiębiorstwa, to zyski, które

osiągnęłoby jedno z przedsiębiorstw bez tych warunków, ale których z powodu tych warunków

nie osiągnęło, mogą być uznane za zyski tego przedsiębiorstwa i odpowiednio opodatkowane.

2.

Jeżeli Umawiające się Państwo włącza do zysków przedsiębiorstwa tego Państwa - i odpowiednio

opodatkowuje - zyski przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa, z tytułu

których przedsiębiorstwo to zostało opodatkowane w tym drugim Państwie, a zyski w

ten sposób połączone są zyskami, które osiągnęłoby przedsiębiorstwo pierwszego wymienionego

Państwa, gdyby warunki ustalone między obydwoma przedsiębiorstwami były takie, jak

między przedsiębiorstwami niezależnymi, wtedy to drugie Państwo dokona odpowiedniej

korekty kwoty podatku wymierzonego od tych zysków. Przy ustalaniu takiej korekty będą

odpowiednio uwzględnione inne postanowienia niniejszej Konwencji, a właściwe organy

Umawiających się Państw będą w razie konieczności porozumiewać się ze sobą bezpośrednio.

Artykuł 19(Pracownicy państwowi), ustęp 4 Konwencji otrzymuje następujące brzmienie

„

4.

Postanowienia ustępu 1, 2 oraz 3 niniejszego artykułu obowiązują także w odniesieniu

do pensji, płac i innych podobnych wynagrodzeń wypłacanych przez

-

w przypadku Korei, Bank of Korea, Korea Export - Import Bank, Korea Trade Investement

Promotion Agency, Korea Trade Insurance Corporation, Korea Investement Corporation,

the Korea Finance Corporation oraz każdy inny organ ustawowy pełniący podobne funkcje

o charakterze rządowym; oraz

-

przypadku Polski, Narodowy Bank Polski, Krajową Izbę Gospodarczą, Korporację Ubezpieczeń

Kredytów Eksportowych S.A. (KUKE S.A.), Bank Gospodarstwa Krajowego (BGK) oraz każdy

inny organ ustawowy pełniący podobne funkcje o charakterze rządowym.

”

Po Artykule 22 (Inne dochody) dodaje się Artykuł 22A (Ograniczenie korzyści umownych)

w następującym brzmieniu

„

Artykuł 22A

Ograniczenie korzyści umownych

1.

W odniesieniu do Artykułów 10, 11, 12, 13 oraz 22, osoba posiadająca miejsce zamieszkania

lub siedzibę w Umawiającym się Państwie nie będzie uprawniona do korzyści wynikających

z niniejszej Konwencji, w innych przypadkach przyznanych osobom mającym miejsce zamieszkania

lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, jeżeli głównym celem lub jednym z głównych

celów jakiejkolwiek osoby związanej z tworzeniem lub przeniesieniem akcji, wierzytelności

lub praw w odniesieniu do wypłacanego dochodu, jest skorzystanie z tych artykułów

poprzez to utworzenie lub przypisanie.

2.

Nic w tym artykule nie może być interpretowane jako ograniczające w jakikolwiek sposób

stosowania wszelkich przepisów ustawodawstwa Umawiającego się Państwa, których celem

jest zapobieganie unikania lub uchylania się od opodatkowania.

”

.

Artykuł 23 Konwencji (Unikanie podwójnego opodatkowania) otrzymuje następujące brzmienie

„

Artykuł 23

Unikanie podwójnego opodatkowania

1.

W Korei, podwójnego opodatkowania unikać się będzie w następujący sposób

Z zastrzeżeniem przepisów koreańskiego prawa podatkowego w zakresie zaliczania na

poczet podatku koreańskiego podatku płatnego w jakimkolwiek innym kraju niż Koreą

(które nie powinny naruszać ogólnej zasady unikania podwójnego opodatkowania);

a)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Korei osiąga dochód w Polsce,

który zgodnie ustawodawstwem polskim i z postanowieniami niniejszej Konwencji może

być opodatkowany w Polsce, w odniesieniu do tego dochodu, kwota podatku zapłaconego

w Polsce będzie zaliczona na poczet podatku koreańskiego podlegającego zapłacie przez

tę osobę. Takie zaliczenie nie może przekroczyć jednakże tej części podatku koreańskiego,

obliczonego przed dokonaniem potrącenia, która przypada na ten dochód;

b)

Jeżeli dochód osiągany w Polsce stanowi dywidendę wypłacaną przez spółkę, która ma

siedzibę w Polsce, spółce mającej siedzibę w Korei, która ma nie mniej niż 10 procent

akcji dających prawo głosu lub kapitału akcyjnego spółki wypłacającej dywidendy, wówczas

zaliczeniu podlega również polski podatek zapłacony przez spółkę z tytułu zysków,

z których takie dywidendy są wypłacane.

2.

W Polsce, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób

a)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód który,

zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji, może być opodatkowany w Korei, to

Polska zezwoli na odliczenie od podatku dochodowego tej osoby kwoty równej podatkowi

zapłaconemu w Korei.

b)

Bez względu na postanowienia litery a) oraz z zastrzeżeniem przepisów polskiego prawa

podatkowego, jeżeli dochód osiągany w Korei stanowi dywidendę wypłacaną przez spółkę,

która ma siedzibę w Korei spółce mającej siedzibę w Polsce, która ma nie miej niż

75 procent udziału w kapitale akcyjnym spółki wypłacającej dywidendy, wówczas Polska

zezwoli na potrącenie od podatku polskiego, podatku zapłaconego w Korei przez spółkę,

w odniesieniu do zysków, z tytułu których takie dywidendy są wypłacane.

c)

Takie potrącenie, o którym mowa w literze a) oraz b) nie może jednak łącznie przekroczyć

tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem potrącenia, która przypada, w zależności

od sytuacji, na dochód, który może być opodatkowany w Korei.

d)

Jeżeli zgodnie z jakimikolwiek postanowieniami niniejszej Konwencji, dochód osiągany

przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, jest zwolniony z opodatkowania

w Polsce, Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu takiej

osoby, wziąć pod uwagę zwolniony dochód.

”

Artykuł 26 Konwencji (Wymiana informacji) otrzymuje następujące brzmienie

„

Artykuł 26

Wymiana informacji

1.

Właściwe organy Umawiających się Państw będą wymieniały takie informacje, które mogą

mieć istotne znaczenie dla stosowania postanowień niniejszej Konwencji albo dla wykonywania

lub wdrażania wewnętrznego ustawodawstwa dotyczącego podatków bez względu na ich rodzaj

i nazwę, nakładanych przez Umawiające się Państwa lub ich jednostki terytorialne albo

organy władzy lokalnej w zakresie, w jakim opodatkowanie to nie jest sprzeczne z niniejszą

Konwencją. Wymiana informacji nie jest ograniczona postanowieniami artykułów 1 i 2.

2.

Wszelkie informacje uzyskane przez Umawiające się Państwo zgodnie z ustępem 1 będą

stanowiły tajemnicę na takiej samej zasadzie, jak informacje uzyskane zgodnie z ustawodawstwem

wewnętrznym tego Państwa i będą mogły być ujawnione jedynie osobom lub organom (w

tym sądom i organom administracyjnym) zajmującym się wymiarem lub poborem, egzekucją

lub ściganiem albo rozpatrywaniem odwołań w zakresie podatków, których dotyczy ustęp

1, lub sprawowaniem nad nimi nadzoru. Takie osoby lub organy będą wykorzystywać informacje

wyłącznie w takich celach. Mogą one ujawniać te informacje w jawnym postępowaniu sądowym

lub w orzeczeniach sądowych.

3.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mogą być w żadnym przypadku interpretowane jako zobowiązujące

Umawiające się Państwo do

a)

stosowania środków administracyjnych, które są sprzeczne z ustawodawstwem lub praktyką

administracyjną tego lub drugiego Umawiającego się Państwa;

b)

udzielania informacji, których uzyskanie nie byłoby możliwe na podstawie własnego

ustawodawstwa albo w ramach normalnej praktyki administracyjnej tego lub drugiego

Umawiającego się Państwa;

c)

udzielania informacji, które ujawniłyby tajemnicę handlową, gospodarczą, przemysłową,

kupiecką lub zawodową albo działalność handlową lub informacji, których udzielanie

byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym (ordre public).

4.

Jeżeli Umawiające się Państwo występuje o informację zgodnie z niniejszym artykułem,

drugie Umawiające się Państwo użyje swoich środków służących zbieraniu informacji,

aby ją uzyskać, nawet jeżeli to drugie Państwo nie potrzebuje tej informacji dla własnych

celów podatkowych. Wymóg, o którym mowa w zdaniu poprzednim podlega ograniczeniom,

o których mowa w ustępie 3, lecz w żadnym przypadku takie ograniczenia nie mogą być

rozumiane jako zezwalające Umawiającemu się Państwu na odmowę udzielenia informacji

jedynie dlatego, że nie ma ono wewnętrznego interesu w odniesieniu do takiej informacji.

5.

Postanowienia ustępu 3 w żadnym przypadku nie będą interpretowane jako zezwalające

Umawiającemu się Państwu na odmowę udzielenia informacji wyłącznie z takiego powodu,

że informacja jest w posiadaniu banku, innej instytucji finansowej, przedstawiciela,

agenta lub powiernika albo dotyczy relacji właścicielskich w danym podmiocie.

”

.

1.

Umawiające się Państwa notyfikują sobie drogą dyplomatyczną zakończenie wewnętrznych

procedur prawnych, niezbędnych do wejścia w życie niniejszego Protokołu.

2.

Niniejszy Protokół wejdzie w życie trzydziestego dnia, licząc od daty otrzymania noty

późniejszej i jego postanowienia będą miały zastosowanie

a)

w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła, do kwot zapłaconych lub zaliczonych,

w dniu lub po dniu 1 stycznia roku następującego po roku, w którym niniejszy Protokół

wejdzie w życie;

b)

w odniesieniu do pozostałych podatków, do lat podatkowych zaczynających się w dniu

1 stycznia lub po tym dniu w roku następującym po roku, w którym niniejszy Protokół

wejdzie w życie; oraz

c)

w odniesieniu do Artykułu 12 niniejszego Protokołu, do wniosków złożonych w dniu lub

po dniu wejścia w życie niniejszego Protokołu, w odniesieniu do informacji, które

dotyczą okresów podatkowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu

następującym po dniu podpisania niniejszego Protokołu.

1.

W odniesieniu do Artykułów 10, 11, 12, 13 oraz 22, osoba posiadająca miejsce zamieszkania

lub siedzibę w Umawiającym się Państwie nie będzie uprawniona do korzyści wynikających

z niniejszej Konwencji, w innych przypadkach przyznanych osobom mającym miejsce zamieszkania

lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, jeżeli głównym celem lub jednym z głównych

celów jakiejkolwiek osoby związanej z tworzeniem lub przeniesieniem akcji, wierzytelności

lub praw w odniesieniu do wypłacanego dochodu, jest skorzystanie z tych artykułów

poprzez to utworzenie lub przypisanie.

2.

Nic w tym artykule nie może być interpretowane jako ograniczające w jakikolwiek sposób

stosowania wszelkich przepisów ustawodawstwa Umawiającego się Państwa, których celem

jest zapobieganie unikania lub uchylania się od opodatkowania.

1.

W Korei, podwójnego opodatkowania unikać się będzie w następujący sposób

Z zastrzeżeniem przepisów koreańskiego prawa podatkowego w zakresie zaliczania na

poczet podatku koreańskiego podatku płatnego w jakimkolwiek innym kraju niż Koreą

(które nie powinny naruszać ogólnej zasady unikania podwójnego opodatkowania);

a)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Korei osiąga dochód w Polsce,

który zgodnie ustawodawstwem polskim i z postanowieniami niniejszej Konwencji może

być opodatkowany w Polsce, w odniesieniu do tego dochodu, kwota podatku zapłaconego

w Polsce będzie zaliczona na poczet podatku koreańskiego podlegającego zapłacie przez

tę osobę. Takie zaliczenie nie może przekroczyć jednakże tej części podatku koreańskiego,

obliczonego przed dokonaniem potrącenia, która przypada na ten dochód;

b)

Jeżeli dochód osiągany w Polsce stanowi dywidendę wypłacaną przez spółkę, która ma

siedzibę w Polsce, spółce mającej siedzibę w Korei, która ma nie mniej niż 10 procent

akcji dających prawo głosu lub kapitału akcyjnego spółki wypłacającej dywidendy, wówczas

zaliczeniu podlega również polski podatek zapłacony przez spółkę z tytułu zysków,

z których takie dywidendy są wypłacane.

2.

W Polsce, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób

a)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód który,

zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji, może być opodatkowany w Korei, to

Polska zezwoli na odliczenie od podatku dochodowego tej osoby kwoty równej podatkowi

zapłaconemu w Korei.

b)

Bez względu na postanowienia litery a) oraz z zastrzeżeniem przepisów polskiego prawa

podatkowego, jeżeli dochód osiągany w Korei stanowi dywidendę wypłacaną przez spółkę,

która ma siedzibę w Korei spółce mającej siedzibę w Polsce, która ma nie miej niż

75 procent udziału w kapitale akcyjnym spółki wypłacającej dywidendy, wówczas Polska

zezwoli na potrącenie od podatku polskiego, podatku zapłaconego w Korei przez spółkę,

w odniesieniu do zysków, z tytułu których takie dywidendy są wypłacane.

c)

Takie potrącenie, o którym mowa w literze a) oraz b) nie może jednak łącznie przekroczyć

tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem potrącenia, która przypada, w zależności

od sytuacji, na dochód, który może być opodatkowany w Korei.

d)

Jeżeli zgodnie z jakimikolwiek postanowieniami niniejszej Konwencji, dochód osiągany

przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, jest zwolniony z opodatkowania

w Polsce, Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu takiej

osoby, wziąć pod uwagę zwolniony dochód.

1.

Właściwe organy Umawiających się Państw będą wymieniały takie informacje, które mogą

mieć istotne znaczenie dla stosowania postanowień niniejszej Konwencji albo dla wykonywania

lub wdrażania wewnętrznego ustawodawstwa dotyczącego podatków bez względu na ich rodzaj

i nazwę, nakładanych przez Umawiające się Państwa lub ich jednostki terytorialne albo

organy władzy lokalnej w zakresie, w jakim opodatkowanie to nie jest sprzeczne z niniejszą

Konwencją. Wymiana informacji nie jest ograniczona postanowieniami artykułów 1 i 2.

2.

Wszelkie informacje uzyskane przez Umawiające się Państwo zgodnie z ustępem 1 będą

stanowiły tajemnicę na takiej samej zasadzie, jak informacje uzyskane zgodnie z ustawodawstwem

wewnętrznym tego Państwa i będą mogły być ujawnione jedynie osobom lub organom (w

tym sądom i organom administracyjnym) zajmującym się wymiarem lub poborem, egzekucją

lub ściganiem albo rozpatrywaniem odwołań w zakresie podatków, których dotyczy ustęp

1, lub sprawowaniem nad nimi nadzoru. Takie osoby lub organy będą wykorzystywać informacje

wyłącznie w takich celach. Mogą one ujawniać te informacje w jawnym postępowaniu sądowym

lub w orzeczeniach sądowych.

3.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mogą być w żadnym przypadku interpretowane jako zobowiązujące

Umawiające się Państwo do

a)

stosowania środków administracyjnych, które są sprzeczne z ustawodawstwem lub praktyką

administracyjną tego lub drugiego Umawiającego się Państwa;

b)

udzielania informacji, których uzyskanie nie byłoby możliwe na podstawie własnego

ustawodawstwa albo w ramach normalnej praktyki administracyjnej tego lub drugiego

Umawiającego się Państwa;

c)

udzielania informacji, które ujawniłyby tajemnicę handlową, gospodarczą, przemysłową,

kupiecką lub zawodową albo działalność handlową lub informacji, których udzielanie

byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym (ordre public).

4.

Jeżeli Umawiające się Państwo występuje o informację zgodnie z niniejszym artykułem,

drugie Umawiające się Państwo użyje swoich środków służących zbieraniu informacji,

aby ją uzyskać, nawet jeżeli to drugie Państwo nie potrzebuje tej informacji dla własnych

celów podatkowych. Wymóg, o którym mowa w zdaniu poprzednim podlega ograniczeniom,

o których mowa w ustępie 3, lecz w żadnym przypadku takie ograniczenia nie mogą być

rozumiane jako zezwalające Umawiającemu się Państwu na odmowę udzielenia informacji

jedynie dlatego, że nie ma ono wewnętrznego interesu w odniesieniu do takiej informacji.

5.

Postanowienia ustępu 3 w żadnym przypadku nie będą interpretowane jako zezwalające

Umawiającemu się Państwu na odmowę udzielenia informacji wyłącznie z takiego powodu,

że informacja jest w posiadaniu banku, innej instytucji finansowej, przedstawiciela,

agenta lub powiernika albo dotyczy relacji właścicielskich w danym podmiocie.