Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 17 listopada 2016 r. w sprawie sposobu deklarowania właściwości użytkowych wyrobów budowlanych oraz sposobu znakowania ich znakiem budowlanym

Rozporządzenie określa

1)

sposób deklarowania właściwości użytkowych wyrobów budowlanych;

2)

krajowe systemy oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych,

zwane dalej „krajowymi systemami”;

3)

grupy wyrobów budowlanych objętych obowiązkiem sporządzania krajowej deklaracji właściwości

użytkowych, zwanej dalej „krajową deklaracją”, oraz właściwe dla tych grup krajowe

systemy oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych;

4)

wzór i treść krajowej deklaracji;

5)

sposób udostępniania lub dostarczania krajowej deklaracji odbiorcom wyrobów budowlanych;

6)

sposób znakowania wyrobów budowlanych znakiem budowlanym oraz zakres informacji towarzyszących

temu znakowi.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

Polskiej Normie - należy przez to rozumieć Polską Normę wyrobu, niemającą statusu

normy wycofanej;

2)

krajowej specyfikacji technicznej - należy przez to rozumieć Polską Normę lub krajową

ocenę techniczną;

3)

zakładowej kontroli produkcji - należy przez to rozumieć udokumentowaną, stałą i wewnętrzną

kontrolę produkcji w zakładzie produkcyjnym zgodnie ze stosownymi krajowymi specyfikacjami

technicznymi;

4)

krajowym certyfikacie stałości właściwości użytkowych - należy przez to rozumieć wydany

przez jednostkę certyfikującą dokument, wymagany do sporządzenia krajowej deklaracji;

5)

krajowym certyfikacie zgodności zakładowej kontroli produkcji - należy przez to rozumieć

wydany przez jednostkę certyfikującą dokument, wymagany do sporządzenia krajowej deklaracji;

6)

typie wyrobu budowlanego - należy przez to rozumieć zestaw reprezentatywnych poziomów

lub klas właściwości użytkowych w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk i zamierzonego

zastosowania wyrobu budowlanego wyprodukowanego przy zastosowaniu danej kombinacji

surowców lub innych składników w określonym procesie produkcyjnym.

Producent deklaruje właściwości użytkowe wyrobu budowlanego, wyrażając je jako poziom,

klasę lub w sposób opisowy, na podstawie oceny i weryfikacji stałości tych właściwości

użytkowych, przeprowadzonej zgodnie z krajowym systemem właściwym dla tego wyrobu

i jego zamierzonego zastosowania.

1.

Krajowe systemy wymienione w ust. 2-6 określają działania producenta związane z oceną

i weryfikacją stałości właściwości użytkowych wyrobu budowlanego, a także zakres tej

oceny i weryfikacji, przeprowadzanej na zlecenie producenta przez jednostkę certyfikującą

lub laboratorium badawcze akredytowane zgodnie z ustawą z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku

(Dz. U. poz. 542, 1228 i 1579) niebędące akredytowanymi jednostkami własnymi.

2.

W krajowym systemie 1+

1)

działania producenta związane z oceną i weryfikacją, o której mowa w ust. 1, obejmują

określenie typu wyrobu budowlanego oraz prowadzenie

a)

zakładowej kontroli produkcji,

b)

badań próbek pobranych przez producenta w zakładzie produkcyjnym zgodnie z ustalonym

przez niego planem badań;

2)

ocena i weryfikacja przeprowadzana przez jednostkę certyfikującą, o której mowa w

ust. 1, obejmuje

a)

ocenę właściwości użytkowych wyrobu budowlanego na podstawie badań próbek pobranych

przez jednostkę certyfikującą, obliczeń, tabelarycznych wartości lub opisowej dokumentacji

tego wyrobu,

b)

przeprowadzenie wstępnej inspekcji zakładu produkcyjnego i zakładowej kontroli produkcji,

c)

wydanie krajowego certyfikatu stałości właściwości użytkowych,

d)

kontynuację nadzoru, oceny i ewaluacji zakładowej kontroli produkcji,

e)

przeprowadzanie kontrolnych badań próbek pobranych przez jednostkę certyfikującą w

zakładzie produkcyjnym lub w obiektach magazynowych producenta.

3.

W krajowym systemie 1

1)

działania producenta związane z oceną i weryfikacją, o której mowa w ust. 1, obejmują

określenie typu wyrobu budowlanego oraz prowadzenie

a)

zakładowej kontroli produkcji,

b)

badań próbek pobranych przez producenta w zakładzie produkcyjnym zgodnie z ustalonym

przez niego planem badań;

2)

ocena i weryfikacja przeprowadzana przez jednostkę certyfikującą, o której mowa w

ust. 1, obejmuje

a)

ocenę właściwości użytkowych wyrobu budowlanego na podstawie badań próbek pobranych

przez jednostkę certyfikującą, obliczeń, tabelarycznych wartości lub opisowej dokumentacji

tego wyrobu,

b)

przeprowadzenie wstępnej inspekcji zakładu produkcyjnego i zakładowej kontroli produkcji,

c)

wydanie krajowego certyfikatu stałości właściwości użytkowych,

d)

kontynuację nadzoru, oceny i ewaluacji zakładowej kontroli produkcji.

4.

W krajowym systemie 2+

1)

działania producenta związane z oceną i weryfikacją, o której mowa w ust. 1, obejmują

określenie typu wyrobu budowlanego oraz prowadzenie

a)

oceny właściwości użytkowych wyrobu na podstawie badań próbek pobranych przez producenta,

obliczeń, tabelarycznych wartości lub opisowej dokumentacji tego wyrobu,

b)

zakładowej kontroli produkcji,

c)

badań próbek pobranych przez producenta w zakładzie produkcyjnym zgodnie z ustalonym

przez niego planem badań;

2)

ocena i weryfikacja przeprowadzana przez jednostkę certyfikującą, o której mowa w

ust. 1, obejmuje

a)

przeprowadzenie wstępnej inspekcji zakładu produkcyjnego i zakładowej kontroli produkcji,

b)

wydanie krajowego certyfikatu zgodności zakładowej kontroli produkcji,

c)

kontynuację nadzoru, oceny i ewaluacji zakładowej kontroli produkcji.

5.

W krajowym systemie 3

1)

działania producenta związane z oceną i weryfikacją, o której mowa w ust. 1, obejmują

określenie typu wyrobu budowlanego oraz prowadzenie zakładowej kontroli produkcji;

2)

ocena i weryfikacja dokonywana przez laboratorium badawcze, o którym mowa w ust. 1,

obejmuje ocenę właściwości użytkowych wyrobu budowlanego na podstawie badań próbek

pobranych przez producenta, obliczeń, tabelarycznych wartości lub opisowej dokumentacji

tego wyrobu.

6.

W krajowym systemie 4

1)

działania producenta związane z oceną i weryfikacją, o której mowa w ust. 1, obejmują

określenie typu wyrobu budowlanego, ocenę właściwości użytkowych wyrobu na podstawie

badań, obliczeń, tabelarycznych wartości lub opisowej dokumentacji tego wyrobu oraz

prowadzenie zakładowej kontroli produkcji;

2)

jednostka certyfikująca lub laboratorium badawcze nie uczestniczą w ocenie i weryfikacji,

o której mowa w ust. 1.

7.

Krajowy certyfikat stałości właściwości użytkowych w krajowym systemie 1+ i 1 może

być ograniczony, zawieszony lub cofnięty przez jednostkę certyfikującą na podstawie

wyników przeprowadzonych ocen i weryfikacji.

8.

Krajowy certyfikat zgodności zakładowej kontroli produkcji w krajowym systemie 2+

może być ograniczony, zawieszony lub cofnięty przez jednostkę certyfikującą na podstawie

wyników przeprowadzonych ocen i weryfikacji.

9.

Jeżeli dla wyrobu budowlanego została wydana krajowa ocena techniczna, to ocenę właściwości

użytkowych tego wyrobu, o której mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a, ust. 3 pkt 2 lit. a,

ust. 4 pkt 1 lit. a, ust. 5 pkt 2 i ust. 6 pkt 1, stanowią ustalenia zawarte w tej

krajowej ocenie technicznej w zakresie właściwości użytkowych tego wyrobu.

1.

Producent przy określaniu typu wyrobu budowlanego i ocenie jego właściwości użytkowych

może zastąpić badania lub obliczenia, wymagane do oceny właściwości użytkowych , poprzez wykazanie w dokumentacji technicznej, o której mowa w art. 10a ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych, że

1)

zasadnicze charakterystyki wskazane w zastosowanej specyfikacji technicznej i odnoszące

się do zamierzonego zastosowania osiągają określony poziom lub klasę właściwości użytkowych

bez konieczności badań lub obliczeń, zgodnie z warunkami określonymi w zastosowanej

krajowej specyfikacji technicznej lub ustaleniach Komisji Europejskiej w tym zakresie;

2)

wyrób budowlany objęty Polską Normą należy do tego samego typu wyrobu, dla którego

ocena właściwości użytkowych została dokonana przez innego producenta, który wyraził

zgodę na wykorzystanie wyników badań przeprowadzonych w ramach tej oceny oraz ponosi

odpowiedzialność za ich prawidłowość.

2.

Producent będący mikroprzedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1829 i 1948), stosując krajowy system 3 lub 4, może zastąpić wskazane w zastosowanej Polskiej

Normie metody badań innymi metodami, jeżeli wykaże równoważność tych metod w dokumentacji

technicznej, o której mowa w ust. 1.

1.

Jednostka certyfikująca, wykonująca czynności w krajowych systemach 1+, 1 i 2+, posiada

akredytację dla jednostek certyfikujących wyroby do wykonywania czynności wynikających

z tych systemów w odniesieniu do wyrobu budowlanego lub grupy wyrobów budowlanych.

2.

Laboratorium badawcze, wykonujące czynności w krajowym systemie 3, posiada akredytację

dla laboratoriów badawczych z zakresem akredytacji określonym przez odwołanie się

do norm na metody badań, procedur badawczych lub obliczeniowych, przywołanych w krajowych

specyfikacjach technicznych, oraz odnoszącym się do wyrobów budowlanych.

1.

Grupy wyrobów budowlanych objęte obowiązkiem sporządzania krajowej deklaracji oraz

wymagane dla tych wyrobów krajowe systemy określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

2.

Producent, o którym mowa w § 5 ust. 2, może stosować krajowy system 4 do oceny właściwości

użytkowych wyrobu budowlanego, dla którego, zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia,

właściwym krajowym systemem jest krajowy system 3.

Wzór i treść krajowej deklaracji określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

1.

Producent udostępnia kopię krajowej deklaracji na swojej stronie internetowej przez

okres dziesięciu lat od dnia wprowadzenia wyrobu budowlanego do obrotu.

2.

Udostępniając krajową deklarację właściwości użytkowych na stronie internetowej, producent

jest obowiązany

1)

zapewnić, aby zawartość krajowej deklaracji nie była zmieniana po jej udostępnieniu

na stronie internetowej;

2)

wskazać w informacji towarzyszącej oznakowaniu wyrobu budowlanego znakiem budowlanym

adres strony internetowej, na której krajowa deklaracja jest udostępniona.

3.

Jeżeli kopia krajowej deklaracji nie jest udostępniona na stronie internetowej producenta,

kopię tej deklaracji przesyła się odbiorcy wyrobu budowlanego drogą elektroniczną.

4.

Na żądanie odbiorcy wyrobu budowlanego kopia krajowej deklaracji jest dostarczana

w postaci papierowej.

5.

W przypadku gdy dostawa tych samych wyrobów budowlanych jest przeznaczona dla jednego

odbiorcy, może jej towarzyszyć jedna kopia krajowej deklaracji w postaci papierowej

albo elektronicznej.

1.

Producent znakuje wyrób budowlany znakiem budowlanym przed wprowadzeniem go do obrotu

lub udostępnieniem na rynku krajowym.

2.

Znak budowlany umieszcza się w sposób widoczny, czytelny i trwały, bezpośrednio na

wyrobie budowlanym albo na etykiecie przymocowanej do tego wyrobu.

3.

Jeżeli umieszczenie znaku budowlanego w sposób określony w ust. 2 nie jest możliwe

z uwagi na wielkość lub charakter wyrobu budowlanego, znak budowlany umieszcza się

na opakowaniu jednostkowym lub opakowaniu zbiorczym wyrobu budowlanego albo na dokumentach

towarzyszących wyrobowi.

1.

Oznakowaniu wyrobu budowlanego znakiem budowlanym towarzyszą następujące informacje

1)

dwie ostatnie cyfry roku, w którym znak budowlany został po raz pierwszy umieszczony

na wyrobie budowlanym;

2)

nazwa i adres siedziby producenta lub znak identyfikacyjny pozwalający jednoznacznie

określić nazwę i adres siedziby producenta;

3)

nazwa i oznaczenie typu wyrobu budowlanego;

4)

numer referencyjny Polskiej Normy lub numer i rok wydania krajowej oceny technicznej,

zgodnie z którą zostały zadeklarowane właściwości użytkowe;

5)

numer krajowej deklaracji;

6)

poziom lub klasa zadeklarowanych właściwości użytkowych;

7)

nazwa jednostki certyfikującej, jeżeli taka jednostka uczestniczyła w ocenie i weryfikacji

stałości właściwości użytkowych wyrobu budowlanego;

8)

adres strony internetowej producenta, jeżeli krajowa deklaracja jest na niej udostępniona.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, umieszcza się lub dołącza do wyrobu budowlanego,

stosując odpowiednio przepisy § 10 ust. 2 i 3.

Na wyrobie budowlanym oznakowanym znakiem budowlanym mogą być umieszczone inne oznakowania,

znaki i napisy, jeżeli nie będą one ograniczać widoczności i czytelności oznakowania

znakiem budowlanym oraz informacji, o których mowa w § 11, a ich znaczenie i forma

graficzna nie będą wprowadzać w błąd.

Jednostka certyfikująca, posiadająca akredytację uprawniającą do realizacji zadań

w systemach oceny zgodności, o których mowa w § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie

sposobów deklarowania zgodności wyrobów budowlanych oraz sposobu znakowania ich znakiem

budowlanym

(Dz. U. poz. 2041 oraz z 2006 r. poz. 1782), która wydała krajowy certyfikat zgodności lub krajowy certyfikat zgodności zakładowej

kontroli produkcji przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, może od

dnia 1 stycznia 2017 r. wykonywać w ramach wydanego certyfikatu zadania wynikające

z tych systemów, na podstawie posiadanej akredytacji.

Producent wyrobu budowlanego wymienionego w załączniku nr 1 do rozporządzenia, który

zgodnie z przepisami obowiązującymi do dnia 31 grudnia 2016 r. nie był objęty obowiązkiem

znakowania znakiem budowlanym, nie jest obowiązany do dnia 30 czerwca 2018 r. sporządzać

krajowej deklaracji przy wprowadzaniu do obrotu lub udostępnianiu na rynku krajowym

tego wyrobu budowlanego.

Producent wyrobu budowlanego, który sporządził krajową deklarację właściwości użytkowych

na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o wyrobach budowlanych,

ustawy - Prawo budowlane oraz ustawy o zmianie ustawy o wyrobach budowlanych oraz

ustawy o systemie oceny zgodności

(Dz. U. poz. 1165), może stosować, do dnia 30 czerwca 2017 r., sposób znakowania wyrobu budowlanego

znakiem budowlanym oraz zakres informacji towarzyszących temu wyrobowi zgodnie z przepisami

obowiązującymi do dnia 31 grudnia 2016 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.