Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 listopada 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw

1.

Ustawa określa zasady

1)

organizacji i działania systemu monitorowania i kontrolowania jakości paliw przeznaczonych

do stosowania

a)

w pojazdach, w tym ciągnikach rolniczych, maszynach nieporuszających się po drogach,

a także rekreacyjnych jednostkach pływających, jeżeli nie znajdują się na wodach morskich,

b)

w instalacjach energetycznego spalania oraz w statkach żeglugi śródlądowej, jeżeli

nie znajdują się na wodach morskich,

c)

w wybranych flotach,

d)

przez rolników na własny użytek,

2)

monitorowania oraz stosowania niektórych środków ograniczania emisji gazów cieplarnianych

w cyklu życia paliw stosowanych w transporcie i energii elektrycznej stosowanej w

pojazdach samochodowych

- w celu ograniczania negatywnych skutków oddziaływania paliw na środowisko oraz zdrowie

ludzi.

2.

Ustawa określa także zasady kontrolowania jakości paliw stałych.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 3 ust. 2 ustawy zmienianej

w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 3 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż do dnia 14 kwietnia 2016 r. i mogą być zmieniane.

1.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

przedsiębiorca - przedsiębiorcę, o którym mowa w ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm., wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania, transportowania, magazynowania

lub wprowadzania do obrotu paliw;

2)

inspektor - inspektora w rozumieniu ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1059);

3)

paliwa - paliwa ciekłe, biopaliwa ciekłe lub inne paliwa odnawialne, gaz skroplony

(LPG), sprężony gaz ziemny (CNG), skroplony gaz ziemny (LNG), lekki olej opałowy,

ciężki olej opałowy oraz olej do silników statków żeglugi śródlądowej;

4)

paliwa ciekłe

a)

benzyny silnikowe zawierające do 10,0% objętościowo biokomponentów lub do 22,0% objętościowo

eteru etylo-tert-butylowego lub eteru etylo-tert-amylowego, o których mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 775 oraz z 2016 r. poz. 266 i 1165), stosowane w szczególności w pojazdach oraz rekreacyjnych jednostkach pływających,

wyposażonych w silniki z zapłonem iskrowym,

b)

olej napędowy zawierający do 7,0% objętościowo biokomponentów, o których mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, stosowany w szczególności w pojazdach, w tym ciągnikach rolniczych, maszynach nieporuszających

się po drogach, a także rekreacyjnych jednostkach pływających, wyposażonych w silniki

z zapłonem samoczynnym;

4a)

paliwa stałe

a)

węgiel kamienny, brykiety, pelety zawierające co najmniej 90% węgla kamiennego, muły

węglowe oraz flotokoncentraty,

b)

paliwo stałe otrzymywane w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego w temperaturze

powyżej 450°C;

5)

biopaliwa ciekłe - biopaliwa ciekłe, o których mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych;

6)

gaz skroplony (LPG) - mieszaninę skroplonych gazów węglowodorowych, głównie propanu

C3 i butanu C4, stosowaną w silnikach przystosowanych do spalania tego paliwa, oznaczony

kodami CN 2711 12 97 oraz 2711 13 97;

7)

sprężony gaz ziemny (CNG) - mieszaninę sprężonych gazów węglowodorowych, głównie metanu

C1, stosowaną w silnikach przystosowanych do spalania tego paliwa, oznaczony kodem

CN 2711 21 00;

7a)

skroplony gaz ziemny (LNG) - mieszaninę skroplonych gazów węglowodorowych, głównie

metanu C1, stosowaną w silnikach przystosowanych do spalania tego paliwa, oznaczony

kodem CN 2711 11 00;

8

lekki olej opałowy - olej napędowy stosowany do celów opałowych w instalacjach energetycznego

spalania paliw oznaczony kodami CN ex 2710 19 43, ex 2710 19 46, ex 2710 19 47, ex

2710 19 48, ex 2710 20 11, ex 2710 20 15, ex 2710 20 17 oraz ex 2710 20 19;

9

ciężki olej opałowy - olej stosowany do celów opałowych w instalacjach energetycznego

spalania paliw oznaczony kodami CN od 2710 19 51 do 2710 19 68 i od 2710 20 31 do

2710 20 39;

10)

olej do silników statków żeglugi śródlądowej - paliwo żeglugowe stosowane w statkach

żeglugi śródlądowej;

11)

pojazd - pojazd, o którym mowa w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm.;

12)

ciągnik rolniczy - ciągnik rolniczy, o którym mowa w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;

13)

maszyna nieporuszająca się po drogach - każdą maszynę jezdną, przewoźne wyposażenie

przemysłowe lub robocze albo inne urządzenie, które, aby przemieszczać się, wymaga

odrębnego środka transportu;

14

wprowadzanie do obrotu - sprzedaż lub inną formę zbycia paliw na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy w rozumieniu przepisów o podatku

akcyzowym;

15)

magazynowanie - działalność gospodarczą polegającą na przechowywaniu paliwa przeznaczonego

do wprowadzania do obrotu;

16)

gromadzenie - przechowywanie paliwa nieprzeznaczonego do wprowadzania do obrotu;

17)

transportowanie - przewożenie paliwa przeznaczonego do magazynowania, wprowadzania

do obrotu oraz gromadzenia w stacji zakładowej;

18)

stacja paliwowa - zespół urządzeń służących do zaopatrywania przez przedsiębiorcę

w paliwa w szczególności pojazdów, w tym ciągników rolniczych, maszyn nieporuszających

się po drogach, a także rekreacyjnych jednostek pływających;

19)

stacja zakładowa - zespół urządzeń należących do przedsiębiorcy, służących do zaopatrywania

w paliwa w szczególności pojazdów, w tym ciągników rolniczych, maszyn nieporuszających

się po drogach, rekreacyjnych jednostek pływających, a także wybranych flot, przez

niego używanych;

20

akredytowane laboratorium - laboratorium, niezależne od przedsiębiorców wykonujących

działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania, magazynowania lub wprowadzania do

obrotu paliw, które uzyskało akredytację, na zasadach określonych w ustawie z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku

(Dz. U. poz. 542, 1228 i 1579), do wykonywania badań jakości paliwa;

21)

próbka - paliwo pobrane do badań przez inspektora;

22)

rolnik - rolnika, o którym mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych;

23)

wybrana flota - grupę co najmniej 4 pojazdów, w tym ciągników rolniczych, lub maszyn

nieporuszających się po drogach albo grupę lokomotyw lub statków żeglugi śródlądowej,

wyposażonych w silniki przystosowane do spalania biopaliwa ciekłego, będącą własnością

lub użytkowaną przez osobę fizyczną wykonującą działalność gospodarczą, osobę prawną

lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej;

24)

wytwarzanie biopaliw ciekłych przez rolników na własny użytek - wytwarzanie biopaliw

ciekłych przez rolników na własny użytek, w rozumieniu ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych;

25)

inne paliwa odnawialne - paliwa odnawialne inne niż biopaliwa ciekłe, o których mowa

w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych;

26)

statek żeglugi śródlądowej - statek, o którym mowa w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1458 oraz z 2015 r. poz. 1690 i 1960), jeżeli nie znajduje się na wodach morskich, z wyłączeniem rekreacyjnej jednostki

pływającej;

27)

rekreacyjna jednostka pływająca - jednostkę pływającą każdego typu przeznaczoną do

celów sportowych i rekreacyjnych, o długości kadłuba od 2,5 m do 24 m, mierzonej w

sposób określony w mających do niej zastosowanie normach zharmonizowanych, niezależnie

od rodzaju jej napędu, jeżeli nie znajduje się na wodach morskich;

28)

Narodowy Cel Redukcyjny - minimalną wartość ograniczenia emisji gazów cieplarnianych

w cyklu życia paliw ciekłych, biopaliw ciekłych, gazu skroplonego (LPG), sprężonego

gazu ziemnego (CNG), skroplonego gazu ziemnego (LNG) lub oleju do silników statków

żeglugi śródlądowej stosowanych w transporcie oraz energii elektrycznej stosowanej

w pojazdach samochodowych, w przeliczeniu na jednostkę energii;

29)

podmiot realizujący Narodowy Cel Redukcyjny

a)

każdy podmiot, w tym mający siedzibę lub miejsce zamieszkania poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania, importu lub nabycia

wewnątrzwspólnotowego paliw ciekłych, biopaliw ciekłych, gazu skroplonego (LPG), sprężonego

gazu ziemnego (CNG), skroplonego gazu ziemnego (LNG) lub oleju do silników statków

żeglugi śródlądowej, który sprzedaje lub zbywa je w innej formie na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej lub zużywa na potrzeby własne na tym terytorium,

b)

przedsiębiorstwo energetyczne, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1059, z późn. zm., wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną stosowaną

w pojazdach samochodowych, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, po poinformowaniu Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o przyjęciu obowiązku, o którym

mowa w art. 30b ust. 1;

30)

import - import w rozumieniu ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

(Dz. U. z 2014 r. poz. 752, z późn. zm.;

30a

eksport - eksport w rozumieniu ustawy, o której mowa w pkt 30;

30b

dostawa wewnątrzwspólnotowa - dostawa wewnątrzwspólnotowa w rozumieniu ustawy, o której

mowa w pkt 30;

31)

nabycie wewnątrzwspólnotowe - nabycie wewnątrzwspólnotowe w rozumieniu ustawy, o której

mowa w pkt 30;

32)

cykl życia paliw lub energii - okres obejmujący etapy niezbędne do wytworzenia danego

paliwa lub energii elektrycznej, uwzględniający w szczególności uprawę lub wydobycie

surowców, transport, wytwarzanie, przetwarzanie, aż do zużycia tego paliwa w transporcie

lub energii elektrycznej w pojazdach samochodowych;

33)

gazy cieplarniane - dwutlenek węgla, podtlenek azotu oraz metan;

34)

emisja gazów cieplarnianych w cyklu życia paliw - wprowadzenie do powietrza gazów

cieplarnianych, wynikające z cyklu życia paliw, niezależnie od źródła pochodzenia

tej emisji;

35)

emisja gazów cieplarnianych w cyklu życia energii - wprowadzenie do powietrza gazów

cieplarnianych, wynikające z cyklu życia energii, niezależnie od źródła pochodzenia

tej emisji;

36)

emisja gazów cieplarnianych w przeliczeniu na jednostkę energii - iloraz całkowitej

masy emisji gazów cieplarnianych wprowadzonych do powietrza w cyklu życia paliw lub

energii, przeliczonej na dwutlenek węgla, oraz całkowitej wartości opałowej paliwa

lub wartości energetycznej dostarczonej energii, wyrażony jako gCO2eq/MJ;

37)

dodatki metaliczne - dodatki do paliw ciekłych produkowane na bazie manganu, w tym

trikarbonylek (metylocyklopentadieno) manganowy;

38)

dystrybutor - odmierzacz paliw będący instalacją pomiarową, przeznaczony do tankowania

paliw na stacjach paliwowych i zakładowych.

2.

Przez przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 1 pkt 19, rozumie się także prowadzącego

stację zakładową w ramach wykonywanej działalności gospodarczej wymienionej w ust.

1 pkt 1, a także innej działalności.

Minister właściwy do spraw gospodarki wyda rozporządzenia, o których mowa w art. 3

ust. 2 pkt 5 i 6, art. 19a i art. 26a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, nie później niż w terminie do dnia 30 czerwca 2017 r.

1.

Paliwa transportowane, magazynowane, wprowadzane do obrotu oraz gromadzone w stacjach

zakładowych powinny spełniać wymagania jakościowe, określone dla danego paliwa ze

względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz prawidłową pracę silników

zamontowanych w pojazdach, w tym ciągnikach rolniczych, maszynach nieporuszających

się po drogach, a także rekreacyjnych jednostkach pływających.

2.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzeń, wymagania jakościowe

dla

1)

paliw ciekłych, biorąc pod uwagę wartości parametrów jakościowych, określone w odpowiednich

normach w tym zakresie;

2)

biopaliw ciekłych, biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej w tym zakresie wynikający

z badań tych paliw, a także doświadczeń w stosowaniu biopaliw ciekłych;

3)

gazu skroplonego (LPG), biorąc pod uwagę wartości parametrów jakościowych, określone

w odpowiednich normach w tym zakresie;

4)

sprężonego gazu ziemnego (CNG), biorąc pod uwagę wartości parametrów jakościowych,

określone w odpowiednich normach w tym zakresie;

5

skroplonego gazu ziemnego (LNG), biorąc pod uwagę wartości parametrów jakościowych

określone w odpowiednich normach w tym zakresie, stan wiedzy technicznej wynikający

z badań tego paliwa lub doświadczenie w jego stosowaniu;

6

innych paliw odnawialnych, biorąc pod uwagę wartości parametrów jakościowych określone

w odpowiednich normach w tym zakresie, stan wiedzy technicznej w tym zakresie wynikający

z badań tych paliw lub doświadczenie w ich stosowaniu.

3.

Paliwa wyprodukowane lub dopuszczone do obrotu w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie

członkowskim Unii Europejskiej, w Republice Turcji albo w państwie członkowskim Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,

zgodnie z przepisami obowiązującymi w tych państwach, które spełniają wymagania wynikające

z przepisów Unii Europejskiej w tym zakresie, mogą być transportowane, magazynowane,

wprowadzane do obrotu oraz gromadzone na stacjach zakładowych, o ile paliwa te spełniają

normy techniczne Unii Europejskiej w zakresie ochrony zdrowia i życia ludzi i zwierząt,

środowiska lub interesów konsumentów.

4

Dozwolone jest wytwarzanie paliw niespełniających wymagań jakościowych, określonych

dla danego paliwa, pod warunkiem, że paliwa te przeznaczone są na eksport lub dostawę

wewnątrzwspólnotową oraz spełniają wymagania jakościowe obowiązujące w państwie, do

którego są eksportowane lub dostarczane wewnątrzwspólnotowo.

1.

Paliwa stałe wprowadzane do obrotu powinny spełniać wymagania jakościowe określone

dla tego rodzaju paliwa ze względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz

interesy konsumentów.

2

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wymagania jakościowe

dla paliw stałych, biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej w tym zakresie wynikający

z badań tych paliw, a także doświadczeń w ich stosowaniu, ze szczególnym uwzględnieniem

ograniczenia emisji gazów cieplarnianych.

3.

Paliwa stałe dopuszczone do obrotu w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim

Unii Europejskiej, w Republice Turcji albo w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zgodnie

z przepisami obowiązującymi w tych państwach, które spełniają wymagania wynikające

z przepisów Unii Europejskiej w tym zakresie, mogą być wprowadzane do obrotu oraz

magazynowane, o ile paliwa te spełniają normy techniczne Unii Europejskiej w zakresie

ochrony zdrowia i życia ludzi i zwierząt, środowiska lub interesów konsumentów.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Biopaliwa ciekłe stosowane w wybranych flotach oraz wytwarzane przez rolników na własny

użytek powinny spełniać wymagania jakościowe określone dla danego biopaliwa ciekłego

ze względu na ochronę środowiska.

2

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wymagania jakościowe

dla biopaliw ciekłych stosowanych w wybranych flotach oraz wytwarzanych przez rolników

na własny użytek, biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej w tym zakresie.

1.

Lekki olej opałowy, ciężki olej opałowy oraz olej do silników statków żeglugi śródlądowej

powinny spełniać wymagania jakościowe dotyczące zawartości siarki ze względu na ochronę

środowiska.

2.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia

1)

wymagania jakościowe dotyczące zawartości siarki dla lekkiego oleju opałowego, ciężkiego

oleju opałowego oraz oleju do silników statków żeglugi śródlądowej,

2)

rodzaje instalacji i warunki, w których stosowane będą ciężkie oleje opałowe, które

nie muszą spełniać wymagań jakościowych w zakresie zawartości siarki

- biorąc pod uwagę zobowiązania międzynarodowe dotyczące ochrony środowiska.

1.

Jeżeli wystąpią na rynku nadzwyczajne zdarzenia skutkujące zmianą warunków zaopatrzenia

w ropę naftową lub jej produkty, powodujące utrudnienia w przestrzeganiu przez producentów

paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych wymagań jakościowych, minister właściwy do spraw

energii niezwłocznie informuje o tych zdarzeniach Komisję Europejską.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw energii może wystąpić

do Komisji Europejskiej o wyrażenie zgody na czasowe stosowanie wymagań jakościowych

dla paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych innych niż określone w przepisach wydanych

odpowiednio na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 lub 2.

3.

Po uzyskaniu zgody, o której mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw energii może

określić, w drodze rozporządzenia, na czas oznaczony, nie dłuższy niż 6 miesięcy

1)

wymagania jakościowe dla paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych inne niż określone w

przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 lub 2,

2)

rodzaj oznaczenia numerycznego umożliwiającego identyfikację paliw ciekłych lub biopaliw

ciekłych oraz ich nazwy,

3)

terminy obowiązywania wymagań jakościowych dla poszczególnych rodzajów paliw ciekłych

lub biopaliw ciekłych

- mając na względzie ochronę środowiska, zdrowie ludzi oraz wpływ stosowania tych

paliw, odpowiadających takim wymaganiom, na eksploatację pojazdów, w tym ciągników

rolniczych, maszyn nieporuszających się po drogach, a także rekreacyjnych jednostek

pływających.

1.

Zabrania się transportowania, magazynowania, wprowadzania do obrotu oraz gromadzenia

w stacjach zakładowych

1)

paliw ciekłych niespełniających wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 lub art. 6 ust. 3;

2)

biopaliw ciekłych niespełniających wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 2 albo art. 4 ust. 2 albo art. 6 ust. 3;

3)

innych paliw odnawialnych niespełniających wymagań jakościowych określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 6.

2.

Zabrania się transportowania, magazynowania, wprowadzania do obrotu oraz gromadzenia

w stacjach zakładowych gazu skroplonego (LPG), jeżeli nie spełnia wymagań jakościowych

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 3.

3.

Zabrania się wprowadzania do obrotu sprężonego gazu ziemnego (CNG) oraz jego używania

w stacjach zakładowych, jeżeli nie spełnia wymagań jakościowych określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 4.

4.

Zabrania się transportowania, magazynowania oraz wprowadzania do obrotu lekkiego oleju

opałowego, jeżeli nie spełnia wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 5 ust. 2.

5.

Zabrania się stosowania

1)

ciężkiego oleju opałowego w instalacjach energetycznego spalania paliw,

2)

oleju do silników w statkach żeglugi śródlądowej

- jeżeli nie spełniają one wymagań jakościowych, określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 5 ust. 2.

6.

Zabrania się wprowadzania do obrotu biopaliw ciekłych, o wymaganiach jakościowych

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 2. Biopaliwa te mogą być

dostarczane wyłącznie do wybranych flot.

7.

Zabrania się wprowadzania do obrotu skroplonego gazu ziemnego (LNG) oraz jego używania

w stacjach zakładowych, jeżeli nie spełnia wymagań jakościowych określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 5.

8.

Zabrania się wprowadzania do obrotu oraz obejmowania procedurą celną dopuszczenia

do obrotu paliw stałych przywiezionych z terytorium państwa trzeciego w rozumieniu

art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne

(Dz. U. z 2015 r. poz. 858, z późn. zm. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej paliw stałych niespełniających wymagań jakościowych

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2.

1.

Przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania, magazynowania

lub wprowadzania do obrotu biopaliw ciekłych przeznaczonych do stosowania w wybranej

flocie są obowiązani

1)

nie wprowadzać takich biopaliw ciekłych do obrotu poza wybraną flotą;

2)

zapewnić zgodność takich biopaliw ciekłych z wymaganiami jakościowymi określonymi

w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 2;

3)

oznakować zbiorniki, w których magazynowane będą biopaliwa ciekłe przeznaczone do

stosowania w wybranych flotach, w sposób odróżniający je od zbiorników przeznaczonych

do paliw ciekłych, a także biopaliw ciekłych dopuszczonych do wprowadzania do obrotu,

oraz umożliwiający identyfikację rodzaju biopaliwa ciekłego i udziałów objętościowych,

wyrażonych w procentach, biokomponentów zawartych w tym biopaliwie.

2.

Stosujący biopaliwa ciekłe w wybranych flotach niespełniające wymagań jakościowych

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 2 jest obowiązany

do

1)

niewprowadzania biopaliw ciekłych do obrotu;

2)

zaopatrywania wybranej floty w te biopaliwa ciekłe wyłącznie w użytkowanej stacji

zakładowej;

3)

zapewnienia zgodności biopaliw ciekłych z wymaganiami jakościowymi określonymi w przepisach

wydanych na podstawie art. 4 ust. 2;

4)

oznakowania dystrybutora zaopatrującego wybrane floty w biopaliwa ciekłe, w sposób

umożliwiający identyfikację rodzaju biopaliwa ciekłego i udziałów objętościowych,

wyrażonych w procentach, biokomponentów zawartych w tym biopaliwie oraz odróżnienie

tych biopaliw od biopaliw dopuszczonych do wprowadzania do obrotu.

3

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, sposób oznakowania

dystrybutorów zaopatrujących wybrane floty w biopaliwo ciekłe oraz zbiorników, w których

magazynowane są biopaliwa ciekłe przeznaczone dla wybranych flot, biorąc pod uwagę

możliwość wyraźnego rozróżnienia rodzajów paliw.

1.

Stosowanie w wybranych flotach biopaliw ciekłych, spełniających wymagania jakościowe

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 2 wymaga zgłoszenia do Prezesa

Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

2.

Zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed terminem zamierzonego stosowania

biopaliw ciekłych. Jeżeli Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie wniesie

sprzeciwu, w drodze decyzji administracyjnej,

w terminie 30 dni od dnia otrzymania zgłoszenia, biopaliwa ciekłe, o których mowa

w ust. 1, mogą być stosowane w wybranych flotach.

2a.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów może wezwać właściciela lub użytkownika

wybranej floty do uzupełnienia zgłoszenia w terminie nie krótszym niż 7 dni.

2b.

Termin, o którym mowa w ust. 2 w zdaniu drugim, biegnie od dnia otrzymania uzupełnienia

zgłoszenia.

3.

Zgłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę, adres, oraz siedzibę właściciela lub użytkownika wybranej floty;

2)

dane dotyczące rodzaju i wielkości wybranej floty;

3)

dane dotyczące rodzaju stosowanego biopaliwa ciekłego oraz okresu, w którym ma ono

być stosowane;

4)

informacje o miejscach zaopatrywania się wybranej floty w biopaliwo ciekłe;

5)

informacje o przedsiębiorcach wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania,

magazynowania i wprowadzania do obrotu biopaliw ciekłych, przeznaczonych do stosowania

w wybranej flocie.

4.

Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte w zgłoszeniu są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

nie będę wprowadzał stosowanych biopaliw ciekłych do obrotu;

3)

znane mi są wymagania jakościowe dla biopaliw ciekłych, określone w przepisach wydanych

na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania

jakości paliw

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1928) i będę ich przestrzegał;

4)

oznakuję dystrybutor, zaopatrujący wybraną flotę w biopaliwo ciekłe, w sposób umożliwiający

identyfikację rodzaju biopaliwa ciekłego i udziałów objętościowych, wyrażonych w procentach,

biokomponentów zawartych w tym biopaliwie oraz odróżnienie tych biopaliw od biopaliw

dopuszczonych do wprowadzania do obrotu.

”

.

5.

Oświadczenie powinno także zawierać

1)

oznaczenie miejsca i daty złożenia oświadczenia;

2)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania właściciela lub użytkownika wybranej floty.

6.

Do zgłoszenia należy dołączyć także oświadczenie przedsiębiorcy wykonującego działalność

gospodarczą w zakresie wytwarzania, magazynowania lub wprowadzania do obrotu biopaliw

ciekłych przeznaczonych do stosowania w wybranej flocie, o następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

biopaliwa ciekłe przeznaczone do stosowania w wybranej flocie nie będą wprowadzane

do obrotu poza tą flotą;

2)

znane mi są wymagania jakościowe dla biopaliw ciekłych, określone w przepisach wydanych

na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania

jakości paliw

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1928) i będę ich przestrzegał;

3)

biopaliwa ciekłe przeznaczone do stosowania w wybranej flocie magazynowane będą w

zbiornikach oznakowanych w sposób odróżniający je od zbiorników dla paliw ciekłych,

a także biopaliw ciekłych dopuszczonych do wprowadzania do obrotu, oraz umożliwiający

identyfikację rodzaju biopaliwa ciekłego i udziałów objętościowych, wyrażonych w procentach,

biokomponentów zawartych w tym biopaliwie.

”

.

7.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, powinno zawierać także

1)

nazwę, adres oraz siedzibę przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie

wytwarzania, magazynowania lub wprowadzania do obrotu biopaliw ciekłych przeznaczonych

do stosowania w wybranej flocie;

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy prowadzącego działalność

gospodarczą w zakresie wytwarzania, magazynowania lub wprowadzania do obrotu biopaliw

ciekłych przeznaczonych do stosowania w wybranej flocie.

8.

Właściciel lub użytkownik wybranej floty jest obowiązany informować Prezesa Urzędu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów o każdej zmianie danych zawartych w zgłoszeniu,

o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia zmiany tych danych.

1.

Przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu

paliw ciekłych na stacjach paliwowych są obowiązani do zamieszczenia na stacjach paliwowych

czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych

do obrotu na tych stacjach, w szczególności informacji o zawartości bioetanolu w benzynach

silnikowych.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, należy umieścić na stacji paliwowej w miejscu

ogólnodostępnym, w sposób widoczny.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do stacji zakładowych.

4.

(uchylony)

1.

Przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu

na stacjach paliwowych benzyn silnikowych zawierających od 5,0% do 10,0% objętościowo

bioetanolu lub od 15,0% do 22,0% objętościowo eteru etylo-tert-butylowego lub eteru

etylo-tert-amylowego są obowiązani

1)

tlenu - wynoszącej do 2,7% masy;

2)

bioetanolu - wynoszącej do 5,0% objętościowo, lub eteru etylo-tert-butylowego lub

eteru etylo-tert-amylowego - wynoszącej do 15,0% objętościowo.

2.

Dystrybutory używane na stacjach paliwowych do benzyn silnikowych zawierających od

5,0% do 10,0% objętościowo bioetanolu lub od 15,0% do 22,0% objętościowo eteru etylo-tert-butylowego

lub eteru etylo-tert-amylowego należy oznakować

1)

w sposób umożliwiający identyfikację rodzaju paliwa ciekłego i maksymalnych udziałów

objętościowych tego biokomponentu zawartego w paliwie, wyrażonych w procentach;

2)

umieszczając na nich informacje dotyczące konieczności upewnienia się przez konsumenta,

czy paliwa te mogą być stosowane w używanym przez niego silniku.

3.

Wymóg oznakowania dystrybutorów, o którym mowa w ust. 2, dotyczy także dystrybutorów

używanych na stacjach zakładowych.

4

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób

oznakowania dystrybutorów używanych na stacjach, o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględniając

konieczność rozróżnienia rodzajów paliw oraz interes konsumentów.

1.

Dystrybutory używane na stacjach paliwowych do paliw ciekłych zawierających dodatki

metaliczne należy oznakować, umieszczając na nich widoczną i czytelną informację o

następującej treści: „Zawiera dodatki metaliczne”.

2.

Wymóg oznakowania dystrybutorów, o którym mowa w ust. 1, dotyczy także dystrybutorów

używanych na stacjach zakładowych.

1.

Kontrolę wykonania obowiązków, o których mowa w art. 9a, art. 9b ust. 1-3 oraz art.

9c, przeprowadza Inspekcja Handlowa.

2.

Do kontroli wykonania obowiązków, o których mowa w art. 9a, art. 9b ust. 1-3 oraz

art. 9c, oraz do postępowania pokontrolnego stosuje się przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej.

Wdziałalności badawczej prowadzonej przez jednostki naukowe, o których mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1620, z 2015 r. poz. 249 i 1268 oraz z 2016 r. poz. 1020 i 1311), dopuszcza się stosowanie

1)

biopaliw ciekłych oraz innych paliw odnawialnych niespełniających wymagań jakościowych

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 2 i 6 oraz art. 4

ust. 2;

2)

paliw stałych niespełniających wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 3a ust. 2.

1.

Tworzy się System Monitorowania i Kontrolowania Jakości Paliw, zwany dalej „Systemem”,

którego celem jest przeciwdziałanie transportowaniu, magazynowaniu, wprowadzaniu do

obrotu paliw oraz paliw stałych, a także gromadzeniu paliw w stacjach zakładowych,

niespełniających wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych odpowiednio

na podstawie art. 3 ust. 2 albo art. 3a ust. 2 albo art. 4 ust. 2 albo art. 5 ust.

2 albo art. 6 ust. 3.

2.

Do zadań Systemu należy kontrolowanie jakości

1)

paliw u przedsiębiorców,

1a)

paliw stałych u przedsiębiorców,

2)

biopaliw ciekłych u właścicieli lub użytkowników wybranej floty,

3)

biopaliw ciekłych u rolników wytwarzających je na własny użytek

- a także rejestrowanie i przetwarzanie informacji w tym zakresie.

3.

Kontrola u przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania

paliw polega na kontroli paliw, magazynowanych w celu wprowadzania ich do obrotu.

4.

Zadania realizowane w ramach Systemu finansowane są z budżetu państwa.

5.

Monitorowanie i kontrolowanie zawartości siarki w ciężkim oleju opałowym i oleju do

silników statków żeglugi śródlądowej, rejestrowanie i przetwarzanie informacji w tym

zakresie określają przepisy odrębne.

1.

Systemem zarządza Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej „Zarządzającym”.

2.

Do zadań Zarządzającego należy

1)

prowadzenie wykazów

a)

przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania, transportowania

oraz magazynowania paliw,

b)

stacji paliwowych oraz stacji zakładowych,

c)

hurtowni paliw,

d)

przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami stałymi

- sporządzanych w szczególności na podstawie danych z kontroli przeprowadzanych przez

Inspekcję Handlową;

2)

prowadzenie wykazu właścicieli i użytkowników wybranych flot;

3)

prowadzenie wykazu rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny użytek, na podstawie

danych udostępnianych przez Agencję Rynku Rolnego;

4)

nadawanie numerów identyfikacyjnych przedsiębiorcom prowadzącym działalność gospodarczą

w zakresie wytwarzania paliw, przedsiębiorcom wykonującym działalność gospodarczą

w zakresie magazynowania paliw, stacjom paliwowym, stacjom zakładowym, hurtowniom

paliw oraz rolnikom wytwarzającym biopaliwa ciekłe na własny użytek, na potrzeby Systemu;

5)

prowadzenie wykazu akredytowanych laboratoriów sporządzanego na podstawie danych udostępnianych

przez Polskie Centrum Akredytacji;

6)

określanie minimalnej liczby stacji paliwowych oraz stacji zakładowych, w których

dokonywana będzie kontrola, do celów monitorowania jakości paliw ciekłych i biopaliw

ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z jej podziałem określonym

w przepisach wydanych na podstawie art. 30 pkt 2 lit. c;

7)

określanie minimalnej liczby przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą

w zakresie wytwarzania paliw, magazynowania paliw oraz obrotu paliwami stałymi, u

których dokonywana będzie kontrola jakości paliw oraz jakości paliw stałych;

8)

określanie minimalnej liczby hurtowni paliw, w których dokonywana będzie kontrola

jakości paliw;

9)

określanie minimalnej liczby stacji paliwowych oraz stacji zakładowych, w których

dokonywana będzie kontrola jakości gazu skroplonego (LPG), sprężonego gazu ziemnego

(CNG) lub skroplonego gazu ziemnego (LNG);

10)

określanie minimalnej liczby przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą

w zakresie wprowadzania do obrotu lekkiego oleju opałowego, u których dokonywana będzie

kontrola jakości tego oleju;

11)

sporządzanie planu kontroli jakości

a)

paliw,

b)

paliw stałych;

12)

ustalanie sposobu oznaczania próbki w celu uniemożliwienia identyfikacji przedsiębiorcy,

stacji paliwowej, stacji zakładowej, hurtowni paliw lub rolnika wytwarzającego biopaliwa

ciekłe na własny użytek podczas przeprowadzanych badań;

13)

opracowywanie rocznych raportów, o których mowa w art. 29 ust. 1, 2 i 5;

14)

gromadzenie i przetwarzanie, na potrzeby Systemu, danych statystycznych dotyczących

jakości

a)

paliw,

b)

paliw stałych.

2a.

Przy sporządzaniu wykazów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, Zarządzający może wziąć

pod uwagę dane udostępniane przez Główny Urząd Statystyczny, Urząd Regulacji Energetyki,

Państwową Straż Pożarną oraz Urząd Dozoru Technicznego.

3.

Zarządzający realizuje swoje zadania przy pomocy Inspekcji Handlowej.

4

Wykazy, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3, prowadzone są w systemie informatycznym i

udostępniane są w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

5.

(uchylony)

6.

Dokumenty, o których mowa w ust. 2 pkt 11 i 12 oraz ust.5, podlegają ochronie na zasadach i w trybie określonym w przepisach o ochronie informacji

niejawnych.

Zarządzający może wyznaczyć do kontroli dodatkowe stacje paliwowe, stacje zakładowe,

hurtownie paliw lub przedsiębiorców poza minimalnymi liczbami określonymi zgodnie

z art. 12 ust. 2 pkt 6-10, lub rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny

użytek, w przypadku uzyskania informacji o niewłaściwej jakości paliw lub zaistnienia

okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia niewłaściwej jakości paliw.

Kontrolę jakości paliwa transportowanego przeprowadza się wyłącznie

1)

na wniosek policji;

2)

w toku czynności wykonywanych przez policję.

1.

Do przeprowadzania kontroli, zabezpieczania dowodów, pobierania i badania próbek oraz

postępowania pokontrolnego w zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą stosuje się

przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej.

2.

Przepisów art. 4 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej nie stosuje się do kontroli polegającej na pobieraniu próbek i badaniu dokumentów

dotyczących pochodzenia i jakości badanego paliwa.

3.

(uchylony)

1.

Kontrolę jakości paliw u przedsiębiorców oraz biopaliw ciekłych u rolników wytwarzających

je na własny użytek przeprowadza inspektor po okazaniu legitymacji służbowej oraz

doręczeniu upoważnienia do przeprowadzania kontroli jakości paliw, wydanego przez

wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej.

2.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

podstawę prawną do wykonywania kontroli;

2)

oznaczenie organu kontroli;

3)

datę i miejsce jego wystawienia;

4)

imię i nazwisko kontrolującego oraz numer jego legitymacji służbowej;

5)

(uchylony)

6)

określenie zakresu przedmiotowego kontroli;

7)

datę rozpoczęcia i przewidywany termin zakończenia kontroli;

8)

podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;

9)

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

2a

Przepis art. 79a ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej nie ma zastosowania do przeprowadzania kontroli, o której mowa w ust. 1.

3.

Kontrolę, o której mowa w ust. 1, inspektor podejmuje u przedsiębiorcy wskazanego

przez Zarządzającego.

4.

Inspektor jest uprawniony do pobrania próbek ze zbiornika, opakowania jednostkowego

lub z urządzenia służącego do dystrybucji paliwa.

5.

Inspektor może w toku kontroli żądać udostępnienia dokumentów dotyczących pochodzenia

i jakości badanego paliwa.

5a

Inspektor w toku kontroli żąda okazania

1)

koncesji, o której mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1-4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, w zakresie wytwarzania, magazynowania lub przeładunku, przesyłania lub dystrybucji

oraz obrotu paliwami ciekłymi, w tym obrotu paliwami ciekłymi z zagranicą, jeżeli

taka koncesja jest wymagana ze względu na rodzaj działalności prowadzonej przez kontrolowanego

przedsiębiorcę;

2)

decyzji o wpisie do rejestru, o którym mowa w art. 32a ust. 1 ustawy, o której mowa

w pkt 1, jeżeli jest ona wymagana ze względu na rodzaj działalności prowadzonej przez

kontrolowanego przedsiębiorcę.

6

W przypadku gdy w trakcie kontroli przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą

w zakresie wytwarzania paliw stwierdzi, że dane paliwo jest przeznaczone na eksport

lub dostawę wewnątrzwspólnotową, kontrola polega na żądaniu przedłożenia przez przedsiębiorcę

dokumentów potwierdzających przeznaczenie tego paliwa.

1.

W toku kontroli inspektor pobiera dwie próbki.

2.

Inspektor oznacza próbki w sposób ustalony przez Zarządzającego.

1.

Zarządzający może zawierać umowy z akredytowanym laboratorium lub innym podmiotem

na pobieranie próbek paliwa, jeżeli do ich pobrania są potrzebne specjalistyczne umiejętności

lub specjalistyczny sprzęt techniczny.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, próbki są pobierane w obecności inspektora przez

pracownika akredytowanego laboratorium lub inny podmiot, z którym zawarto umowę na

ich pobranie.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzeń, sposób pobierania

próbek

1)

paliw ciekłych i biopaliw ciekłych,

2)

biopaliw ciekłych u rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny użytek,

3)

gazu skroplonego (LPG),

4)

sprężonego gazu ziemnego (CNG),

5)

lekkiego oleju opałowego, ciężkiego oleju opałowego oraz oleju do silników statków

żeglugi śródlądowej

- biorąc pod uwagę metody określone w odpowiednich normach.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, sposób pobierania

próbek

1)

innych paliw odnawialnych,

2)

skroplonego gazu ziemnego (LNG)

- odrębnie dla każdego rodzaju paliw, o których mowa w pkt 1 i 2, biorąc pod uwagę

stan wiedzy technicznej, metody określone w odpowiednich normach lub doświadczenie

w stosowaniu tych paliw.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, sposób pobierania

próbek paliw stałych, biorąc pod uwagę metody określone w odpowiednich normach.

1.

Po zakończeniu czynności, o których mowa w art. 17 lub w art. 18 ust. 2, inspektor

sporządza protokół pobrania próbek paliw.

2.

Protokół, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

pieczęć urzędową;

2)

numer protokołu;

3)

oznaczenie przedsiębiorcy lub rolnika wytwarzającego biopaliwa ciekłe na własny użytek,

u którego pobrano próbki;

4)

numery identyfikacyjne, o których mowa w art. 12 ust. 2 pkt 4;

5)

datę pobrania próbek;

6)

określenie miejsca pobrania próbek;

7)

opis sposobu, w jaki pobrano próbki;

8)

informacje o ilości paliwa znajdującego się w zbiornikach lub opakowaniach jednostkowych,

z których pobrano próbki;

9)

znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy informacje, dotyczące pochodzenia i jakości

badanego paliwa;

10)

określenie rodzaju oferowanego paliwa, którego próbki pobrano, oraz ilość pobranego

paliwa;

11)

imię, nazwisko i stanowisko służbowe inspektora pobierającego próbki;

12)

podpisy

a)

kontrolowanego przedsiębiorcy lub rolnika wytwarzającego biopaliwa ciekłe na własny

użytek albo ich przedstawicieli,

b)

inspektora pobierającego próbki.

3.

Protokół, o którym mowa w ust. 1, sporządza się w dwóch egzemplarzach, z których jeden

otrzymuje kontrolowany przedsiębiorca lub rolnik wytwarzający biopaliwa ciekłe na

własny użytek lub ich przedstawiciel, a drugi egzemplarz inspektor dołącza do akt

sprawy.

4.

Odmowa podpisania protokołu przez kontrolowanego przedsiębiorcę lub rolnika wytwarzającego

biopaliwa ciekłe na własny użytek lub ich przedstawicieli nie stanowi przeszkody dla

przekazania do badań pobranych próbek.

Inspektor sporządza także protokół pobrania próbek przeznaczony do użytku wewnętrznego

Inspekcji Handlowej, zawierający

1)

numer protokołu, o którym mowa w art. 20 ust. 1;

2)

numery identyfikacyjne, o których mowa w art. 12 ust. 2 pkt 4;

3)

informacje o oznaczeniu próbek uniemożliwiającym identyfikację przedsiębiorcy, stacji

paliwowej, stacji zakładowej, hurtowni lub rolnika wytwarzającego biopaliwa ciekłe

na własny użytek, u którego je pobrano, przekazywanych do akredytowanego laboratorium;

4)

podpis inspektora pobierającego próbki.

1.

Inspektor lub upoważniony pracownik Inspekcji Handlowej niezwłocznie przekazują upoważnionemu

pracownikowi akredytowanego laboratorium pobrane próbki w warunkach uniemożliwiających

zmianę jakości paliwa i jego cech charakterystycznych.

2.

Jedna z próbek stanowi próbkę kontrolną, a drugą próbkę przeznacza się do badań.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku badania próbek sprężonego gazu ziemnego

(CNG) i próbek kontrolnych w toku kontroli przez pracownika akredytowanego laboratorium.

4.

Badania pobranych próbek paliw i próbek kontrolnych przeprowadza się w akredytowanym

laboratorium. Badania próbek sprężonego gazu ziemnego (CNG) i próbek kontrolnych mogą

być przeprowadzane także w toku kontroli przez pracownika akredytowanego laboratorium.

5.

Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej przeprowadza, na pisemny wniosek kontrolowanego

przedsiębiorcy lub rolnika wytwarzającego biopaliwa ciekłe na własny użytek, badania

próbki kontrolnej w akredytowanym laboratorium.

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 5, składa się w terminie 7 dni od dnia przedstawienia

kontrolowanemu protokołu kontroli do podpisania.

7.

W przypadku gdy przeprowadzone badania próbki sprężonego gazu ziemnego (CNG) wykazały,

że paliwo to nie spełnia wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na

podstawie art. 3 ust. 2 pkt 4, badania próbki kontrolnej przeprowadza się z urzędu.

8.

Wyniki badań pobranych próbek stosuje się do jakości całej partii paliwa znajdującego

się w zbiorniku, z którego pobrano próbki.

1.

W przypadku stwierdzenia, w wyniku kontroli, niewłaściwej jakości paliwa Zarządzający

niezwłocznie wyznacza, z zastrzeżeniem ust. 2, przedsiębiorcę, który dostarczył paliwo

do przedsiębiorcy, u którego stwierdzono paliwo niewłaściwej jakości, w celu przeprowadzenia

kontroli.

2.

W przypadku braku stacjonarnego zbiornika paliwa u przedsiębiorcy będącego bezpośrednim

dostawcą paliwa do przedsiębiorcy, u którego stwierdzono paliwo niespełniające wymagań

jakościowych określonych w ustawie, inspektor podejmuje czynności kontrolne w celu

ustalenia innego przedsiębiorcy, od którego pochodzi zakwestionowane paliwo, a posiadającego

stacjonarny zbiornik.

1.

Jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych

określonych w ustawie, Zarządzający, w drodze decyzji, nakłada na kontrolowanego obowiązek

uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki przeznaczonej

do badań, o której mowa w art. 22 ust. 2.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 22 ust. 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej

pobiera od kontrolowanego zaliczkę w wysokości kosztów badania próbki kontrolnej po

uprzednim wezwaniu go do złożenia tej zaliczki.

3.

Jeżeli badanie próbki kontrolnej nie wykaże naruszenia wymagań jakościowych określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 albo art. 4 ust. 2, albo art. 5 ust.

2, albo art. 6 ust. 3, uznaje się, że badane paliwo spełnia te wymagania. W takim

przypadku zwraca się kontrolowanemu zaliczkę, o której mowa w ust. 2.

4.

Zarządzający ustala wysokość należności pieniężnej, o której mowa w ust. 1, na podstawie

faktury wystawionej przez kierownika akredytowanego laboratorium, w którym wykonano

badania próbki, a w przypadku gdy badania próbki wykonano w laboratorium prowadzonym

przez Inspekcję Handlową - na podstawie ustaleń kierownika tego laboratorium.

5.

Kontrolowany jest obowiązany uiścić należność pieniężną, o której mowa w ust. 1, na

rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

6.

Wpływy z tytułu należności, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa.

7.

Należności, o których mowa w ust. 1, podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

1.

Akredytowane laboratoria, które nie są prowadzone przez Zarządzającego, przeprowadzają

badania

1)

próbek pobranych do badań - na podstawie umowy zawartej z Zarządzającym;

2)

próbek kontrolnych sprężonego gazu ziemnego (CNG) - na podstawie umowy zawartej z

Zarządzającym;

3)

pozostałych próbek kontrolnych - na podstawie umowy zawartej z wojewódzkim inspektorem

Inspekcji Handlowej.

2.

Umowy, o których mowa w ust. 1, zawierają w szczególności postanowienia dotyczące

liczby próbek przekazywanych do badań, terminu wykonania badań, sposobu rozliczeń

za wykonane badania, odpowiedzialności stron za niedotrzymanie warunków umowy, okresu

jej obowiązywania i warunków rozwiązania.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzeń, metody badania

jakości

1)

paliw ciekłych,

2)

biopaliw ciekłych,

3)

gazu skroplonego (LPG),

4)

sprężonego gazu ziemnego (CNG),

5)

lekkiego oleju opałowego, ciężkiego oleju opałowego oraz oleju do silników statków

żeglugi śródlądowej

- biorąc pod uwagę metody określone w odpowiednich normach w tym zakresie.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, metody badania

jakości

1)

innych paliw odnawialnych,

2)

skroplonego gazu ziemnego (LNG)

- odrębnie dla każdego rodzaju paliw, o których mowa w pkt 1 i 2, biorąc pod uwagę

stan wiedzy technicznej, metody określone w odpowiednich normach lub doświadczenie

w stosowaniu tych paliw.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, metody badania

jakości paliw stałych, biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej lub metody określone

w odpowiednich normach.

1.

Kierownik akredytowanego laboratorium jest obowiązany do przekazania właściwemu wojewódzkiemu

inspektorowi Inspekcji Handlowej oraz Zarządzającemu, niezwłocznie po zakończeniu

badań, protokołu zawierającego wyniki badań próbek z ich analizą.

2.

Pozostałości po próbkach oraz próbki kontrolne niepoddane badaniom podlegają, na wniosek

wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej, komisyjnemu zniszczeniu przez akredytowane

laboratorium przeprowadzające badania.

3.

Pozostałości po próbkach oraz próbki kontrolne sprężonego gazu ziemnego (CNG) niepoddane

badaniom podlegają, na wniosek Zarządzającego, komisyjnemu zniszczeniu przez akredytowane

laboratorium przeprowadzające badania.

W terminie dwóch miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Prezes Urzędu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów wykazy, o których mowa w art. 12 ust. 2 pkt 1-3

ustawy zmienianej w art. 9.

Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej sporządza i przekazuje Zarządzającemu roczny

raport zawierający analizę wyników kontroli jakości paliw oraz informacje o przebiegu

kontroli i innych podejmowanych działaniach, zgodnie z programem kontroli sporządzonym

na podstawie planu kontroli jakości paliw.

Przepisy art. 16-18, art. 20-25, art. 27 oraz art. 28 stosuje się odpowiednio do kontroli

jakości paliw stałych.

1.

Zarządzający na podstawie rocznych raportów, o których mowa w art. 28, sporządza roczny

zbiorczy raport dotyczący jakości paliw ciekłych, biopaliw ciekłych i innych paliw

odnawialnych oraz gazu skroplonego (LPG), sprężonego gazu ziemnego (CNG) i skroplonego

gazu ziemnego (LNG).

2.

Zarządzający sporządza roczny zbiorczy raport dotyczący zawartości siarki w następujących

paliwach

1)

lekkim oleju opałowym, na podstawie rocznych raportów, o których mowa w art. 28;

2)

ciężkim oleju opałowym, na podstawie rocznego raportu sporządzonego przez Głównego

Inspektora Ochrony Środowiska, przekazywanego do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów w terminie do dnia 30 kwietnia każdego roku;

3)

oleju do silników statków żeglugi śródlądowej, na podstawie rocznego raportu sporządzonego

przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, przekazywanego do Prezesa Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów w terminie do dnia 30 kwietnia każdego roku;

4)

paliwie żeglugowym, stosowanym w statkach morskich, na podstawie rocznych raportów

sporządzonych przez właściwych terytorialnie Dyrektorów Urzędów Morskich, przekazywanych

do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zgodnie z odrębnymi przepisami.

3.

Zarządzający przedstawia Radzie Ministrów zbiorczy raport, o którym mowa w ust. 1,

corocznie do dnia 31 maja następnego roku.

4.

Zarządzający dostarcza corocznie Komisji Europejskiej roczny zbiorczy raport, o którym

mowa w ust. 2, do dnia 30 czerwca następnego roku.

5.

Na podstawie dokumentów, o których mowa w ust. 1, Zarządzający sporządza corocznie

dla Komisji Europejskiej zbiorczy raport dotyczący jakości paliw ciekłych i biopaliw

ciekłych na stacjach paliwowych i stacjach zakładowych i przekazuje go do dnia 30

czerwca następnego roku.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór raportu, o którym mowa w art. 29 ust. 1,

2)

sposób monitorowania jakości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych w celu sporządzenia

raportu, o którym mowa w art. 29 ust. 5, a w szczególności

a)

sposób doboru stacji paliwowych i stacji zakładowych, w których będzie dokonywana

kontrola, w tym minimalną liczbę tych stacji,

b)

okresy monitorowania jakości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych,

c)

sposób podziału terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do celów monitorowania jakości

paliw ciekłych i biopaliw ciekłych,

d)

wzór raportu

- uwzględniając konieczność prewencyjnego oddziaływania Systemu oraz niezbędne informacje

zawarte w sporządzanych raportach.

Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

1.

Podmiot realizujący Narodowy Cel Redukcyjny jest obowiązany, do dnia 31 grudnia 2020 r.

włącznie, zapewnić minimalną wartość ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w cyklu

życia paliw ciekłych, biopaliw ciekłych, gazu skroplonego (LPG), sprężonego gazu ziemnego

(CNG), skroplonego gazu ziemnego (LNG) lub oleju do silników statków żeglugi śródlądowej,

stosowanych w transporcie, w przeliczeniu na jednostkę energii sprzedawanych lub zbywanych

w innej formie, lub zużywanych przez ten podmiot na potrzeby własne, oraz energii

elektrycznej stosowanej w pojazdach samochodowych, sprzedawanej odbiorcy końcowemu

lub zużywanej przez ten podmiot na potrzeby własne, wynoszącą 6%.

2.

Wartość ograniczenia, o którym mowa w ust. 1, oblicza się na podstawie wskaźników

emisji gazów cieplarnianych dla poszczególnych paliw lub energii i wartości energetycznych

tych paliw lub energii, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 30h, w

stosunku do emisji gazów cieplarnianych w przeliczeniu na jednostkę energii z 2010 r.

Podmiot realizujący Narodowy Cel Redukcyjny, mający siedzibę lub miejsce zamieszkania

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązany niezwłocznie poinformować

Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, w formie pisemnej lub w postaci elektronicznej,

o adresie do doręczeń na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o osobie upoważnionej

do reprezentowania tego podmiotu, w szczególności do odbioru upoważnienia, o którym

mowa w art. 30f ust. 2.

1.

Podmioty realizujące Narodowy Cel Redukcyjny mogą wspólnie realizować obowiązek, o

którym mowa w art. 30b ust. 1.

2.

Podmioty realizujące Narodowy Cel Redukcyjny informują Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki

o wspólnej realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 30b ust. 1, w terminie do dnia

31 marca każdego roku.

3.

W informacji, o której mowa w ust. 2, należy wskazać

1)

nazwę, adres i adres do doręczeń oraz siedzibę podmiotów, o których mowa w ust. 1;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotów, o których mowa w ust. 1, oraz numer

identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON),

jeżeli został nadany, albo numer identyfikacyjny podmiotów w odpowiednich rejestrach

państwa obcego;

3)

rodzaj oraz zakres wykonywanej działalności gospodarczej przez podmioty, o których

mowa w ust. 1;

4)

podmiot obowiązany do złożenia sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 30i ust.

1.

4.

Do informacji, o której mowa w ust. 2, każdy z podmiotów dołącza oświadczenie zawierające

oznaczenie miejsca i datę złożenia oraz podpis osoby uprawnionej do jego reprezentowania

o następującej treści

„

Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, oświadczam,

że

1)

dane zawarte w informacji są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

decyduję się na wspólną realizację obowiązku, o którym mowa w art. 30b ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania

jakości paliw

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1928), z następującymi przedsiębiorcami:... ;

3)

znane mi są warunki określone w art. 30b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania

jakości paliw.

”

.

Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

zeznań.

5.

Informacja, o której mowa w ust. 2, może być sporządzona w postaci elektronicznej

i przesłana za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1030 i 1579).

6.

Podmioty realizujące Narodowy Cel Redukcyjny, które wspólnie realizują obowiązek,

o którym mowa w art. 30b ust. 1, składają wspólne sprawozdanie roczne, o którym mowa

w art. 30i ust. 1. Do przekazywania sprawozdania rocznego jest obowiązany podmiot

wskazany w informacji, o której mowa w ust. 3 pkt 4.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną stosowaną

w pojazdach samochodowych, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, może przyjąć obowiązek, o którym mowa w art. 30b ust. 1.

2.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, informuje Prezesa Urzędu Regulacji

Energetyki o przyjęciu obowiązku, o którym mowa w art. 30b ust. 1, w terminie do dnia

31 marca każdego roku.

3.

W informacji, o której mowa w ust. 2, należy wskazać

1)

nazwę, adres i adres do doręczeń oraz siedzibę przedsiębiorstwa energetycznego, o

którym mowa w ust. 1;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa

w ust. 1, oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki

narodowej (REGON), jeżeli został nadany, albo numer identyfikacyjny podmiotów w odpowiednich

rejestrach państwa obcego;

3)

rodzaj oraz zakres wykonywanej działalności gospodarczej przez przedsiębiorstwo energetyczne,

o którym mowa w ust. 1.

4.

Do informacji, o której mowa w ust. 2, przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa

w ust. 1, dołącza oświadczenie zawierające oznaczenie miejsca i datę złożenia oraz

podpis osoby uprawnionej do jego reprezentowania o następującej treści

„

Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, oświadczam,

że

1)

dane zawarte w informacji są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie obrotu

energią elektryczną określone w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1059, z późn. zm.;

3)

decyduję się na przyjęcie obowiązku, o którym mowa w art. 30b ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania

jakości paliw

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1928).

”

.

Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

zeznań.

5.

Informacja, o której mowa w ust. 2, może być sporządzona w postaci elektronicznej

i przesłana za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną.

1.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki jest uprawniony do przeprowadzania kontroli podmiotów

realizujących Narodowy Cel Redukcyjny w zakresie wykonania obowiązku, o którym mowa

w art. 30b ust. 1.

2.

Czynności kontrolne wykonują upoważnieni pracownicy Urzędu Regulacji Energetyki po

doręczeniu podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Redukcyjny albo osobie przez niego

upoważnionej upoważnienia do przeprowadzenia kontroli.

3.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera

1)

imię, nazwisko oraz wskazanie stanowiska służbowego pracownika organu kontroli uprawnionego

do przeprowadzenia kontroli;

2)

oznaczenie kontrolowanego;

3)

określenie zakresu przedmiotowego kontroli;

4)

wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

5)

wskazanie podstawy prawnej kontroli;

6)

oznaczenie organu kontroli;

7)

określenie daty i miejsca wystawienia upoważnienia;

8)

podpis osoby wystawiającej upoważnienie, z podaniem zajmowanego stanowiska służbowego;

9)

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

4.

Kontrola, o której mowa w ust. 1, polega na analizie wyjaśnień oraz dokumentów przedstawionych

przez podmiot realizujący Narodowy Cel Redukcyjny.

5.

Upoważnionym pracownikom, o których mowa w ust. 2, przysługuje prawo żądania od kontrolowanego

podmiotu realizującego Narodowy Cel Redukcyjny

1)

ustnych i pisemnych wyjaśnień, a także przedstawienia dokumentów dotyczących zapewnienia

minimalnej wartości ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia paliw,

o której mowa w art. 30b ust. 1;

2)

przedstawienia dokumentów umożliwiających sprawdzenie zgodności stanu faktycznego

z wartością obliczoną zgodnie z art. 30b ust. 2.

6.

Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół, który w szczególności zawiera wnioski

oraz pouczenie o sposobie złożenia zastrzeżeń co do jego treści w terminie 14 dni

od dnia jego doręczenia.

7.

W przypadku odmowy podpisania protokołu przez podmiot realizujący Narodowy Cel Redukcyjny,

kontrolujący dokonuje stosownej adnotacji w protokole. Odmowa podpisania protokołu

nie stanowi przeszkody do jego podpisania przez kontrolującego i realizacji ustaleń

kontroli.

8.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może wezwać podmiot realizujący Narodowy Cel Redukcyjny

do usunięcia uchybień określonych w protokole w terminie nie krótszym niż 7 dni licząc

od dnia otrzymania wezwania.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji

Energetyki, na podstawie danych z systemów administracji celnej prowadzonych na podstawie

odrębnych przepisów i sporządzone według kodów CN, sprawozdanie roczne zawierające

informacje dotyczące ilości gazu skroplonego (LPG), sprężonego gazu ziemnego (CNG)

oraz skroplonego gazu ziemnego (LNG) importowanych oraz sprowadzonych w ramach nabycia

wewnątrzwspólnotowego przez podmioty realizujące Narodowy Cel Redukcyjny, w terminie

do 45 dni po zakończeniu roku kalendarzowego.

2

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki corocznie sporządza i przedstawia Radzie Ministrów,

na podstawie sprawozdań rocznych złożonych stosownie do art. 30i ust. 1 przez podmioty

realizujące Narodowy Cel Redukcyjny, zbiorczy raport roczny dla Komisji Europejskiej,

dotyczący ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia paliw i energii elektrycznej,

w terminie do dnia 30 września roku następującego po roku sprawozdawczym.

3

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przekazuje Komisji Europejskiej raport, o którym

mowa w ust. 2, w terminie do dnia 31 grudnia roku następującego po roku sprawozdawczym.

4

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres

raportu, o którym mowa w ust. 2, uwzględniając sprawozdawczość dotyczącą ograniczenia

emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia paliw i energii elektrycznej, a także konieczność

zapewnienia kompletności danych dotyczących tej emisji.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, po wydaniu przez

Komisję Europejską regulacji określonych w art. 7a ust. 5 dyrektywy 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października

1998 r. odnoszącej się do jakości benzyny i olejów napędowych oraz zmieniającej dyrektywę

Rady 93/12/EWG

(Dz. Urz. UE L 350 z 28.12.1998, str. 58, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 23, str. 182, z późn. zm.)

1)

metodykę obliczania emisji gazów cieplarnianych, w przeliczeniu na jednostkę energii

z paliw innych niż biopaliwa ciekłe oraz z energii elektrycznej przez podmioty realizujące

Narodowy Cel Redukcyjny,

2)

wskaźniki emisji gazów cieplarnianych dla poszczególnych paliw oraz energii,

3)

emisję gazów cieplarnianych, w przeliczeniu na jednostkę energii z 2010 r.,

4)

wartość opałową dla poszczególnych paliw oraz wartość energetyczną energii elektrycznej

- uwzględniając metodykę dotyczącą obliczania ograniczenia emisji gazów cieplarnianych

w cyklu życia paliw i energii elektrycznej oraz stan wiedzy technicznej.

1

Podmiot realizujący Narodowy Cel Redukcyjny jest obowiązany do przekazywania Prezesowi

Urzędu Regulacji Energetyki sprawozdania rocznego dotyczącego emisji gazów cieplarnianych

w cyklu życia paliw i energii elektrycznej, zwanego dalej „sprawozdaniem rocznym”,

sporządzanego na podstawie faktur VAT lub innych dokumentów, w terminie do dnia 31

marca roku następującego po roku sprawozdawczym.

2.

Sprawozdanie roczne może być sporządzone w postaci elektronicznej i przesłane za pośrednictwem

środków komunikacji elektronicznej, w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną.

3

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe dane

i wzór sprawozdania rocznego oraz może określić w tym rozporządzeniu rodzaje innych

dokumentów, o których mowa w ust. 1, uwzględniając sprawozdawczość dotyczącą ograniczenia

emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia paliw i energii elektrycznej, a także konieczność

zapewnienia kompletności danych dotyczących tej emisji.

1.

Kto wytwarza, transportuje, magazynuje lub wprowadza do obrotu paliwa ciekłe, biopaliwa

ciekłe lub inne paliwa odnawialne, gaz skroplony (LPG), sprężony gaz ziemny (CNG),

skroplony gaz ziemny (LNG) lub lekki olej opałowy niespełniające wymagań jakościowych

określonych w ustawie, podlega grzywnie od 50 000 zł do 500 000 zł lub karze pozbawienia

wolności do lat 3.

2.

Tej samej karze podlega ten, kto w stacji zakładowej gromadzi paliwa wymienione w

ust. 1 niespełniające wymagań jakościowych określonych w ustawie.

3.

Jeżeli paliwa, o których mowa w ust. 1 lub 2, stanowią mienie znacznej wartości, sprawca

podlega grzywnie od 100 000 zł do 1 000 000 zł lub karze pozbawienia wolności od 3

miesięcy do 5 lat.

4.

W przypadku mniejszej wagi sprawca podlega grzywnie od 10 000 zł do 25 000 zł.

5.

Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1-3 działa nieumyślnie, podlega grzywnie od

25 000 zł do 250 000 zł.

(uchylony)

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 2,

art. 5 ust. 2, art. 8 ust. 3, art. 9b ust. 4, art. 19, art. 26 oraz art. 30 ustawy,

o której mowa w art. 10, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują moc do dnia wejścia

w życie przepisów wykonawczych wydanych odpowiednio na podstawie art. 3 ust. 2, art.

4 ust. 2, art. 5 ust. 2, art. 8 ust. 3, art. 9b ust. 4, art. 19, art. 26 oraz art.

30 ustawy, o której mowa w art. 10, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Kto, będąc rolnikiem, wytwarza na własny użytek biopaliwo ciekłe niespełniające wymagań

jakościowych określonych w ustawie, podlega grzywnie.

1.

Kto, będąc właścicielem lub użytkownikiem wybranej floty, wprowadza do obrotu biopaliwo

ciekłe stosowane w tej flocie, podlega grzywnie.

2.

Kto, będąc właścicielem lub użytkownikiem wybranej floty, stosuje bez zgłoszenia biopaliwo

ciekłe niespełniające wymagań jakościowych, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 2,

podlega grzywnie.

3.

(uchylony)

4.

Kto wprowadza do obrotu biopaliwa ciekłe, o których mowa w art. 4 ust. 1, przeznaczone

do stosowania przez podmioty inne niż właściciel lub użytkownik wybranej floty, podlega

grzywnie.

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

1.

Kto wbrew przepisom stosuje ciężki olej opałowy, niespełniający wymagań jakościowych

określonych w ustawie, podlega grzywnie.

2.

Kto stosuje olej do silników statków żeglugi śródlądowej, niespełniający wymagań jakościowych

określonych w ustawie, podlega grzywnie.

1.

Kto wprowadza do obrotu paliwa stałe niezgodnie z art. 7 ust. 8 podlega grzywnie od

50 000 zł do 500 000 zł lub karze pozbawienia wolności do lat 3.

2.

Jeżeli paliwa stałe stanowią mienie znacznej wartości, sprawca podlega grzywnie od

100 000 zł do 1 000 000 zł lub karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.

3.

W przypadku mniejszej wagi sprawca podlega grzywnie od 10 000 zł do 25 000 zł.

4.

Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 i 2 działa nieumyślnie, podlega grzywnie

od 25 000 zł do 250 000 zł.

1.

Kto uniemożliwia lub utrudnia inspektorowi przeprowadzenie kontroli lub usuwa paliwo

zabezpieczone w wyniku kontroli, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo

pozbawienia wolności do roku.

2.

Kto uniemożliwia lub utrudnia inspektorowi przeprowadzenie kontroli lub usuwa paliwa

stałe zabezpieczone w wyniku kontroli, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności

albo pozbawienia wolności do roku.

Karze pieniężnej podlega

1)

przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania, magazynowania

lub wprowadzania do obrotu biopaliw ciekłych przeznaczonych do stosowania w wybranej

flocie, który magazynuje to biopaliwo w zbiorniku nieoznakowanym w sposób określony

w art. 8 ust. 1 pkt 3;

2)

przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania, magazynowania

lub wprowadzania do obrotu biopaliw ciekłych przeznaczonych do stosowania w wybranej

flocie, który zaopatruje tę flotę w to biopaliwo z dystrybutora nieoznakowanego w

sposób określony w art. 8 ust. 2 pkt 4;

3)

właściciel lub użytkownik wybranej floty, który nie wykonuje obowiązku informowania

Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o zmianie danych zawartych w zgłoszeniu,

o którym mowa w art. 9 ust. 1;

4)

przedsiębiorca, który nie zamieszcza na stacji paliwowej lub stacji zakładowej informacji

dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu

na tej stacji w sposób określony w art. 9a;

5)

przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu

na stacjach paliwowych benzyn silnikowych zawierających od 5,0% do 10,0% objętościowo

bioetanolu lub od 15,0% do 22,0% objętościowo eteru etylo-tert-butylowego lub eteru

etylo-tert-amylowego, który nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w art. 9b ust. 1;

6)

przedsiębiorca, który nie oznakowuje dystrybutora na stacji paliwowej lub stacji zakładowej

w sposób określony w art. 9b ust. 2 lub w art. 9c;

7)

podmiot realizujący Narodowy Cel Redukcyjny, który nie wykonał obowiązku, o którym

mowa w art. 30b ust. 1;

8)

podmiot realizujący Narodowy Cel Redukcyjny, który nie przekazał w terminie sprawozdania

rocznego, o którym mowa w art. 30i ust. 1, lub podał w tym sprawozdaniu nieprawdziwe

dane.

1.

W przypadku niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 30b ust. 1, przez podmioty

realizujące wspólnie ten obowiązek, karze pieniężnej podlega ten z podmiotów, który

nie zrealizował tego obowiązku.

2.

W przypadku nieprzekazania sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 30i ust. 1,

karze pieniężnej podlega podmiot wskazany zgodnie z art. 30d ust. 3 pkt 4.

1.

Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach, o których mowa w art. 35a pkt

1-4, 6 i 8, wynosi 5000 zł.

2.

Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadku, o którym mowa w art. 35a pkt 5,

wynosi 10% przychodu uzyskanego z wprowadzonych do obrotu na tej stacji benzyn silnikowych

w okresie 30 dni przed dniem rozpoczęcia kontroli.

3.

Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadku, o którym mowa w art. 35a pkt 7,

oblicza się według wzoru

K= S × O × W,

gdzie poszczególne symbole oznaczają

K

-

wysokość kary pieniężnej, wyrażoną w złotych [zł],

S

-

średnią cenę uprawnienia do emisji gazów cieplarnianych notowaną na giełdach ICE/ECX

i EEX na rynku wtórnym spot w ostatnim dniu, w którym realizowany był obrót uprawnieniami

do emisji, poprzedzającym ostatni dzień roku, w którym podmiot ten nie zrealizował

obowiązku wynikającego z art. 30b ust. 1, w przeliczeniu na złote według średniego

kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na ten dzień, wyrażoną w złotych

za tonę ekwiwalentu dwutlenku węgla [zł/tCO2eq],

O

-

wartość niezrealizowanego obowiązku, o którym mowa w art. 30b ust. 1, wyrażoną w tonach

ekwiwalentu dwutlenku węgla w przeliczeniu na jednostkę energii [tCO2eq/MJ], z dokładnością do sześciu miejsc po przecinku,

W

-

odpowiednio wartość opałową lub energetyczną sprzedanych, zbytych w innej formie lub

zużytych na potrzeby własne paliw ciekłych, biopaliw ciekłych, gazu skroplonego (LPG),

sprężonego gazu ziemnego (CNG) lub skroplonego gazu ziemnego (LNG) oraz energii elektrycznej

sprzedawanej odbiorcy końcowemu lub zużywanej na potrzeby własne, liczoną za rok,

w którym podmiot ten nie zrealizował obowiązku wynikającego z art. 30b ust. 1, wyrażoną

w jednostkach energii [MJ].

4.

Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 3, nie może przekroczyć 15% przychodu

ukaranego podmiotu realizującego Narodowy Cel Redukcyjny, osiągniętego w poprzednim

roku podatkowym, a jeżeli kara pieniężna związana jest z działalnością prowadzoną

na podstawie koncesji, wysokość kary nie może przekroczyć 15% przychodu ukaranego

podmiotu realizującego Narodowy Cel Redukcyjny, wynikającego z działalności koncesjonowanej,

osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.

1.

Karę pieniężną wymierza

1)

podmiotom, o których mowa w art. 35a w pkt 1-6, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej

właściwy ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli,

2)

podmiotom, o których mowa w art. 35a w pkt 7 i 8, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

- w drodze decyzji.

2.

W przypadku łącznego niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 9a, art. 9b ust.

2 i art. 9c, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej może wymierzyć łączną karę pieniężną

w wysokości od 5000 zł do 15 000 zł.

3.

Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której

mowa w ust. 2, uwzględnia dotychczasową działalność w tym zakresie podmiotu dokonującego

naruszenia, wielkość obrotu z tej działalności lub wartość paliw ciekłych wydanych

na stacji zakładowej w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli.

1.

Wpływy z kar pieniężnych wymierzanych na podstawie art. 35a stanowią dochód budżetu

państwa.

2.

Do egzekucji kar pieniężnych stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

(pominięty)

(pominięty)

System Monitorowania i Kontrolowania Jakości Paliw Ciekłych i Biopaliw Ciekłych, w

rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 44, staje się Systemem.

Jeżeli obowiązujące przepisy powołują się na przepisy ustawy uchylanej na podstawie

art. 44 albo odsyłają ogólnie do przepisów tej ustawy, stosuje się w tym zakresie

właściwe przepisy niniejszej ustawy.

(pominięty)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 15 i art. 26, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 3 pkt 2, w zakresie art. 12b pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia

2016 r.;

3)

art. 3 pkt 2, w zakresie art. 12b pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2016 r.

Do spraw wszczętych a niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

stosuje się przepisy niniejszej ustawy.

(pominięty)

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie ustawy, o której mowa w art.

44, zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 1 lit. b w zakresie art. 3 pkt 10f, pkt 10 lit. c, d i f-i, pkt 11 lit.

d w zakresie art. 35 ust. 1c pkt 6, pkt 12 lit. b i c, pkt 18 lit. a, b, d i e w zakresie

art. 41 ust. 4a oraz art. 14, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 8 pkt 3 i 4 oraz 6, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.;

3)

art. 10 pkt 12 lit. d w zakresie art. 24 ust. 5c i pkt 33 lit. a tiret szóste i lit.

f, które wchodzą w życie z dniem 15 listopada 2017 r.;

4)

art. 10 pkt 10 lit. d i e w zakresie art. 21b ust. 13 i 14, pkt 11 lit. a i b w zakresie

art. 22 ust. 1 i 1b oraz pkt 26 w zakresie art. 38, które wchodzą w życie z dniem

1 stycznia 2017 r.

Traci moc ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości

paliw ciekłych i biopaliw ciekłych

(Dz. U. poz. 293 i 1808).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r., z wyjątkiem art. 40, który wchodzi

w życie z dniem ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie z dniem 20 kwietnia 2016 r., z wyjątkiem

1)

art. 102 pkt 1 lit. c w zakresie art. 1 ust. 2 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem

22 lipca 2016 r.;

2)

art. 105 pkt 4-8, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.;

3)

art. 107 pkt 15 w zakresie art. 158a, który wchodzi w życie z dniem 12 czerwca 2018 r.