Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2016 r. w sprawie oznakowania krwi i jej składników
Table of Provisions (7)
Statutory Text (7 Articles)
Rozporządzenie określa sposób tworzenia niepowtarzalnego oznakowania umożliwiającego
identyfikację jednostek organizacyjnych publicznej służby krwi, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-4 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi, zwanych dalej „jednostkami”, dawcy krwi oraz sposób oznaczania krwi i jej składników
za pomocą tego oznakowania.
Niepowtarzalne oznakowanie umożliwiające identyfikację jednostek, dawcy krwi oraz
uzyskanej krwi i jej składników, zwane dalej „niepowtarzalnym oznakowaniem”, jest
tworzone przez sukcesywne dodawanie, w miarę wykonywanych czynności i procesów, w
określonej kolejności, oznaczeń stanowiących ich odzwierciedlenie.
1.
Niepowtarzalne oznakowanie obejmuje
1)
trzynastoznakowy numer pobranej krwi (numer donacji) składający się z trzech części
a)
pięcioznakowego kodu alfanumerycznego, identyfikującego państwo i jednostkę organizacyjną
publicznej służby krwi, w której pobrano krew lub jej składniki,
b)
dwuznakowego kodu numerycznego, określającego rok pobrania,
c)
sześciocyfrowego kodu, określającego kolejny numer pobrania w danym roku dla danego
miejsca pobrania;
2)
dwucyfrowy kod służący zidentyfikowaniu konkretnej etykiety i ułatwieniu kontroli
oraz znak kontrolny, który jest przypisywany automatycznie przez system i służy sprawdzeniu
poprawności ręcznie wpisywanego kodu numeru pobrania;
3)
datę pobrania zapisaną w formacie RRRR-MM-DD albo DD-MMM-RRRR;
4)
datę preparatyki zapisaną w formacie RRRR-MM-DD albo DD-MMM-RRRR;
5)
numer i opis krwi lub jej składników, zgodny z międzynarodowym systemem znakowania
ISBT 128, uwzględniający
a)
rodzaj składnika krwi,
b)
objętość składnika krwi,
c)
typ pobrania (donacji),
d)
informacje dla odbiorcy na temat specyficznego postępowania ze składnikiem krwi i
ewentualnie warunków przechowywania;
6)
grupę krwi ABO i RhD (słownie „RhD + (dodatni)” / „RhD - (ujemny)”);
7)
datę ważności, zapisaną w formacie RRRR-MM-DD albo DD-MMM-RRRR, a w przypadku, gdy
jest to wymagane, także zapisanie godziny ważności w formacie gg:mm;
8)
wyniki badań dodatkowych, jeżeli dotyczy;
9)
informacje dodatkowe, jeżeli dotyczy;
10)
przeznaczenie składnika krwi, jeżeli dotyczy.
2.
Kod, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, jest tworzony z uwzględnieniem numeru rejestracji
w bazie danych międzynarodowego systemu znakowania ISBT 128.
3.
Kody, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b i c, są przypisane przez jednostki.
4.
Numer, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest nadawany dawcy krwi lub kandydatowi na dawcę
krwi w chwili jego rejestracji.
W przypadku pobrania autologicznego niepowtarzalne oznakowanie składnika krwi zawiera
dodatkowe informacje umieszczone bezpośrednio pod oznakowaniem grupy krwi ABO i RhD,
o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 6
1)
„Pobranie autologiczne przeznaczone dla:..................................................
(imię i nazwisko, data urodzenia lub numer PESEL dawcy/biorcy krwi, nazwa jednostki
lub komórki organizacyjnej zakładu podmiotu leczniczego przetaczających krew lub jej
składniki)”;
2)
w przypadku obecności markerów biologicznych czynników chorobotwórczych przenoszonych
drogą krwi - widoczną informację „Ryzyko zakażenia”.
1.
Wszystkie czynności i procesy związane z krwią i jej składnikami w jednostkach wykonuje
się z wykorzystaniem niepowtarzalnego oznakowania.
2.
Dokumentacja dotycząca dawcy krwi oraz czynności i procesów, o których mowa w ust.
1, zawiera niepowtarzalne oznakowanie, o którym mowa w § 3 ust. 1.
1.
Niepowtarzalne oznakowanie umieszcza się na etykiecie w formie opisowej, z wyjątkiem
danej, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 5 lit. c, która jest uwidaczniana na etykiecie
tylko w postaci kodu kreskowego lub kodu dwuwymiarowego. Zamieszczenie na etykiecie
danych, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 i 3, nie jest obowiązkowe.
2.
Dane, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, pkt 5 lit. a oraz pkt 6-8, są dodatkowo uwidocznione
na etykiecie w postaci kodu kreskowego lub kodu dwuwymiarowego.
3.
Etykieta z naniesionym niepowtarzalnym oznakowaniem musi być trwała i odporna na zniszczenie
pod wpływem warunków, w jakich jest przeprowadzane pobieranie, preparatyka, przechowywanie,
wydawanie i przetaczanie krwi i jej składników. Etykieta jest naklejana na pojemniku
z krwią lub jej składnikiem.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.