Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2016 r. w sprawie kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych

Rozporządzenie określa

1)

szczegółowe warunki i tryb organizacji kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych,

w tym

a)

warunki i tryb przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego,

b)

czas trwania kształcenia,

c)

wzory dokumentacji przebiegu kształcenia,

d)

tryb zwolnienia z obowiązku odbywania szkolenia specjalizacyjnego, zwanego dalej „specjalizacją”,

w części lub całości;

2)

warunki i tryb przeprowadzania egzaminu państwowego, o którym mowa w art. 67 ust. 2 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej, zwanej dalej „ustawą”, w tym

a)

terminy przeprowadzania egzaminu państwowego,

b)

kwalifikacje i liczbę członków państwowej komisji egzaminacyjnej oraz jej zadania;

3)

wysokość wynagrodzenia członków państwowej komisji egzaminacyjnej, o którym mowa w

art. 67 ust. 6 ustawy;

4)

wysokość opłaty za egzamin państwowy, o której mowa w art. 67 ust. 7 ustawy;

5)

warunki i tryb przeprowadzania egzaminu po kursie kwalifikacyjnym i kursie specjalistycznym,

w tym kwalifikacje członków komisji egzaminacyjnej;

6)

wzór dyplomu potwierdzającego uzyskanie tytułu specjalisty oraz wzór zaświadczeń potwierdzających

ukończenie kursu specjalistycznego, kursu kwalifikacyjnego i kursu dokształcającego.

Pielęgniarka lub położna ubiegające się o rozpoczęcie specjalizacji składają wniosek

o zakwalifikowanie do specjalizacji do organizatora kształcenia w terminie przez niego

wyznaczonym. Wzór wniosku jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

1.

W celu zakwalifikowania pielęgniarki lub położnej do specjalizacji organizator kształcenia

powołuje komisję kwalifikacyjną, która przeprowadza postępowanie kwalifikacyjne.

2.

W skład komisji kwalifikacyjnej wchodzą

1)

dwaj przedstawiciele organizatora kształcenia, w tym kierownik specjalizacji, o którym

mowa w § 6 ust. 1, jako przewodniczący;

2)

przedstawiciel właściwego dla danej dziedziny pielęgniarstwa lub dziedziny pokrewnej

stowarzyszenia zawodowego lub towarzystwa naukowego pielęgniarek i położnych.

3.

Postępowanie kwalifikacyjne obejmuje

1)

ocenę, na podstawie przedstawionej dokumentacji, czy pielęgniarka lub położna ubiegające

się o zakwalifikowanie do specjalizacji spełniają wymogi formalne;

2)

przeprowadzenie egzaminu wstępnego w przypadkach, o których mowa w ust. 4 i 5;

3)

sporządzenie protokołu z postępowania kwalifikacyjnego.

4.

W przypadku gdy liczba pielęgniarek lub położnych ubiegających się o zakwalifikowanie

do specjalizacji jest większa niż liczba miejsc określona przez organizatora kształcenia,

komisja kwalifikacyjna przeprowadza egzamin wstępny w formie pisemnej.

5.

W przypadku gdy specjalizacja jest dofinansowana ze środków publicznych przez ministra

właściwego do spraw zdrowia, przeprowadzenie egzaminu wstępnego w formie pisemnej

jest obowiązkowe niezależnie od liczby pielęgniarek lub położnych ubiegających się

o zakwalifikowanie do specjalizacji.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, w skład komisji kwalifikacyjnej wchodzi także

właściwy dla danego województwa konsultant wojewódzki w dziedzinie pielęgniarstwa

zgodnej z dziedziną specjalizacji, w ramach której jest prowadzone postępowanie kwalifikacyjne,

lub w przypadku braku konsultanta w dziedzinie pielęgniarstwa właściwej dla dziedziny

specjalizacji - konsultant wojewódzki w pokrewnej dziedzinie pielęgniarstwa lub konsultant

wojewódzki w dziedzinie pielęgniarstwa.

7.

Organizator kształcenia może przeprowadzić uzupełniające postępowanie kwalifikacyjne

w przypadku, gdy liczba osób zakwalifikowanych do specjalizacji jest mniejsza niż

liczba miejsc określona przez niego w regulaminie organizacyjnym, oraz pod warunkiem,

że

1)

nie rozpoczął realizacji programu specjalizacji albo

2)

zrealizował program specjalizacji w wymiarze nie większym niż 10% ogólnego wymiaru

godzinowego określonego w programie specjalizacji.

8.

Postępowanie uzupełniające przeprowadza się z uwzględnieniem wymagań określonych w

ust. 2-6.

1.

Czas trwania specjalizacji obejmuje okres niezbędny do zrealizowania programu specjalizacji,

nie krótszy niż 15 miesięcy i nie dłuższy niż 20 miesięcy.

2.

Organizator kształcenia, na wniosek pielęgniarki lub położnej, może zaliczyć moduły,

wybrane jednostki modułowe i szkolenie praktyczne i zwolnić z obowiązku ich odbywania,

jeżeli pielęgniarka lub położna ukończyła

1)

szkolenie za granicą, w zakresie zgodnym z dziedziną specjalizacji, trwające co najmniej

3 miesiące;

2)

specjalizację i posiada tytuł specjalisty w innej dziedzinie pielęgniarstwa objętej

programem specjalizacji lub dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia;

3)

kurs kwalifikacyjny w dziedzinie objętej programem specjalizacji - w wymiarze nie

większym niż określony w programie kształcenia dla tego rodzaju kursu;

4)

kurs specjalistyczny w zakresie objętym programem specjalizacji - w wymiarze nie większym

niż określony w programie kształcenia dla tego rodzaju kursu;

5)

studia podyplomowe w zakresie zgodnym z dziedziną specjalizacji.

3.

Organizator kształcenia, na wniosek pielęgniarki lub położnej, może również zaliczyć

część szkolenia praktycznego i zwolnić pielęgniarkę lub położną z obowiązku jego odbywania

w przypadku, gdy pielęgniarka lub położna posiada co najmniej pięcioletnie doświadczenie

zawodowe w dziedzinie objętej programem specjalizacji i jest aktualnie zatrudniona

w komórce organizacyjnej o profilu zgodnym ze stażem określonym w programie kształcenia.

4.

Zaliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2-4, może dotyczyć modułów, wybranych jednostek

modułowych i szkolenia praktycznego, zrealizowanych w ramach specjalizacji, kursów

kwalifikacyjnych i kursów specjalistycznych po dniu 1 lipca 1999 r.

5.

W celu uzyskania zaliczeń, o których mowa w ust. 2 i 3, pielęgniarka lub położna składają

do organizatora kształcenia wniosek, którego wzór jest określony w załączniku nr 2

do rozporządzenia.

6.

Organizator kształcenia może zaliczyć pielęgniarce lub położnej, które przerwały specjalizację

i ponownie do niej przystąpiły, zrealizowane i zaliczone poprzednio moduły i szkolenie

praktyczne na podstawie przedłożonej karty specjalizacji, jeżeli przerwa w odbywaniu

specjalizacji jest nie dłuższa niż 5 lat.

7.

Przed podjęciem decyzji w sprawie zaliczenia pielęgniarce lub położnej zajęć, o których

mowa w ust. 2, organizator kształcenia zasięga merytorycznej opinii kierownika specjalizacji,

o którym mowa w § 6 ust. 1.

1.

Pielęgniarka lub położna, o których mowa w art. 67 ust. 3 ustawy, składają wniosek

w sprawie zwolnienia z obowiązku odbywania specjalizacji w części lub całości wraz

z merytoryczną opinią kierownika specjalizacji do ministra właściwego do spraw zdrowia,

za pośrednictwem dyrektora Centrum Kształcenia Podyplomowego Pielęgniarek i Położnych,

zwanego dalej „Centrum”.

2.

Dyrektor Centrum dołącza do wniosku merytoryczną opinię powołanego przez siebie zespołu.

W skład zespołu wchodzą

1)

konsultant krajowy w dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie

w ochronie zdrowia, właściwej dla dziedziny specjalizacji, w ramach której pielęgniarka

lub położna ubiegają się o zwolnienie z obowiązku odbywania specjalizacji w części

lub całości, albo konsultant krajowy w dziedzinie pielęgniarstwa;

2)

przedstawiciel Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych;

3)

maksymalnie dwóch pracowników naukowych szkoły pielęgniarskiej lub szkoły położnych

posiadających tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego lub

doktora.

3.

Liczba członków zespołu nie może być mniejsza niż 3 osoby.

4.

Pielęgniarka lub położna, o których mowa w art. 67 ust. 3 ustawy, mogą także zostać

zwolnione przez komisję kwalifikacyjną z egzaminu wstępnego, o którym mowa w § 3 ust.

4 i 5.

1.

Organizator kształcenia wyznacza kierownika specjalizacji w określonej dziedzinie

pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia.

2.

Kierownikiem specjalizacji może być pielęgniarka lub położna, która spełnia co najmniej

jeden z następujących warunków

1)

posiada co najmniej stopień naukowy doktora i jest nauczycielem akademickim szkoły

pielęgniarskiej lub szkoły położnych oraz posiada co najmniej trzyletnie doświadczenie

zawodowe w dziedzinie będącej przedmiotem specjalizacji;

2)

posiada co najmniej stopień naukowy doktora oraz co najmniej trzyletnie doświadczenie

zawodowe w dziedzinie będącej przedmiotem specjalizacji i aktualne zatrudnienie w

jednostce lub komórce organizacyjnej o profilu zgodnym z dziedziną będącą przedmiotem

specjalizacji;

3)

posiada tytuł magistra pielęgniarstwa lub magistra położnictwa oraz co najmniej trzyletni

staż pracy w zawodzie i aktualne zatrudnienie w jednostce lub komórce organizacyjnej

o profilu zgodnym z dziedziną będącą przedmiotem specjalizacji;

4)

posiada tytuł zawodowy specjalisty w dziedzinie będącej lub objętej przedmiotem specjalizacji

i aktualne zatrudnienie w jednostce lub komórce organizacyjnej o profilu zgodnym z

dziedziną będącą przedmiotem specjalizacji.

3.

W dziedzinach, w których nie ma osób posiadających tytuł specjalisty, kierownika specjalizacji

wyznacza organizator kształcenia po uzgodnieniu z dyrektorem Centrum.

1.

Do obowiązków kierownika specjalizacji należy

1)

opracowanie harmonogramu kształcenia podyplomowego;

2)

zapewnienie nadzoru nad wykonywaniem świadczeń zdrowotnych przewidzianych w programie

specjalizacji w ramach szkolenia praktycznego;

3)

ocenianie przygotowanych przez pielęgniarkę lub położną opracowań teoretycznych przewidzianych

w programie specjalizacji;

4)

organizowanie zaliczeń przewidzianych w programie specjalizacji;

5)

dokonanie zaliczenia szkolenia teoretycznego i praktycznego w karcie specjalizacji;

6)

sprawowanie nadzoru nad prawidłowym przebiegiem specjalizacji i prowadzeniem dokumentacji

kształcenia.

2.

Kierownik specjalizacji, w porozumieniu z organizatorem kształcenia, może upoważnić

inną pielęgniarkę lub położną, spełniającą co najmniej jeden z warunków określonych

w § 6 ust. 2, do realizacji zadań, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3.

1.

Pielęgniarce lub położnej zakwalifikowanej do specjalizacji organizator kształcenia

wydaje kartę specjalizacji, której wzór jest określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

2.

Karta specjalizacji z wymaganymi wpisami oraz potwierdzeniami i zaliczeniami stanowi

dowód ukończenia specjalizacji.

Organizator kształcenia, przed zaliczeniem specjalizacji, potwierdza w karcie specjalizacji,

że uczestnik szkolenia specjalizacyjnego posiada kwalifikacje w zakresie badania fizykalnego.

1.

Do egzaminu państwowego, o którym mowa w art. 67 ust. 2 ustawy, mogą przystąpić pielęgniarka

lub położna, które

1)

ukończyły specjalizację albo zostały zwolnione z obowiązku jej odbywania w całości

na podstawie art. 67 ust. 3 ustawy;

2)

złożyły do państwowej komisji egzaminacyjnej, za pośrednictwem dyrektora Centrum,

wniosek o zakwalifikowanie do egzaminu państwowego, którego wzór jest określony w

załączniku nr 4 do rozporządzenia, wraz z kartą specjalizacji lub dokumentem potwierdzającym

zwolnienie z obowiązku odbywania specjalizacji w części lub całości;

3)

złożyły do państwowej komisji egzaminacyjnej dokument potwierdzający wniesienie opłaty

za egzamin państwowy na rachunek bankowy wskazany przez Centrum.

2.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, składa się do Centrum do dnia 31 maja

albo do dnia 31 października.

Wysokość opłaty za egzamin państwowy, o której mowa w art. 67 ust. 7 ustawy, wynosi

170 zł.

1.

Egzamin państwowy jest przeprowadzany w formie pisemnej.

2.

Zadania egzaminacyjne są przygotowywane, przechowywane oraz przekazywane w sposób

uniemożliwiający ich nieuprawnione ujawnienie.

3.

Egzamin państwowy jest przeprowadzany zgodnie z regulaminem egzaminu państwowego opracowanym

przez dyrektora Centrum i zatwierdzonym przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

4.

Regulamin egzaminu państwowego dyrektor Centrum podaje do publicznej wiadomości na

stronie internetowej Centrum.

1.

Egzamin państwowy jest przeprowadzany w sesji wiosennej w terminie od dnia 1 marca

do dnia 31 maja oraz w sesji jesiennej w terminie od dnia 1 września do dnia 30 listopada.

2.

Dyrektor Centrum każdorazowo ustala datę i miejsce egzaminu państwowego.

3.

Centrum powiadamia pielęgniarkę lub położną o dacie i miejscu egzaminu państwowego

nie później niż na 30 dni przed datą egzaminu państwowego.

1.

Dyrektor Centrum ustala plan egzaminów państwowych przeprowadzanych w danym roku dla

poszczególnych dziedzin pielęgniarstwa lub dziedzin mających zastosowanie w ochronie

zdrowia.

2.

Organizator kształcenia powiadamia Centrum o terminie zakończenia specjalizacji przypadającym

w roku następnym oraz liczbie uczestników tej specjalizacji nie później niż na 12

miesięcy przed jej zakończeniem.

3.

Plan egzaminów państwowych przeprowadzanych w kolejnym roku Centrum podaje do wiadomości

na stronie internetowej Centrum do dnia 31 grudnia.

4.

Egzamin państwowy dla danej dziedziny jest przeprowadzany, jeżeli przystępuje do niego

nie mniej niż 20 pielęgniarek lub położnych.

5.

Za zgodą ministra właściwego do spraw zdrowia, na wniosek dyrektora Centrum, egzamin

państwowy może być przeprowadzony dla mniejszej liczby pielęgniarek lub położnych.

1.

W skład państwowej komisji egzaminacyjnej wchodzą

1)

pielęgniarki lub położne, które posiadają następujące kwalifikacje

a)

tytuł magistra pielęgniarstwa lub magistra położnictwa i co najmniej pięcioletnie

doświadczenie zawodowe w dziedzinie pielęgniarstwa lub w dziedzinie mającej zastosowanie

w ochronie zdrowia będącej przedmiotem egzaminu państwowego lub

b)

tytuł magistra pielęgniarstwa lub magistra położnictwa i tytuł specjalisty w dziedzinie

pielęgniarstwa lub w dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia będącej przedmiotem

egzaminu państwowego oraz co najmniej trzyletnie doświadczenie zawodowe w dziedzinie

zgodnej z dziedziną specjalizacji będącej przedmiotem egzaminu państwowego, lub

c)

tytuł magistra w dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia i pięcioletnie

doświadczenie zawodowe w dziedzinie będącej przedmiotem egzaminu państwowego oraz

aktualne zatrudnienie w dziedzinie będącej przedmiotem egzaminu państwowego, lub

d)

stopień naukowy doktora, doktora habilitowanego lub tytuł naukowy profesora oraz co

najmniej trzyletnie doświadczenie zawodowe w dziedzinie zgodnej z dziedziną specjalizacji

będącej przedmiotem egzaminu państwowego;

2)

konsultant krajowy w dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie pielęgniarstwa właściwej

dla dziedziny będącej przedmiotem egzaminu państwowego lub w dziedzinie pokrewnej

albo lekarz posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny właściwej dziedzinie

pielęgniarstwa będącej przedmiotem specjalizacji lub w dziedzinie pokrewnej albo w

dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia, zatrudniony zgodnie z dziedziną

uzyskanej specjalizacji; lekarz jest powoływany w szczególności spośród osób wskazanych

przez dyrektora Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia, na wniosek dyrektora Centrum, powołuje członków

państwowej komisji egzaminacyjnej, w tym wyznacza jej przewodniczącego.

3.

Liczba członków państwowej komisji egzaminacyjnej wynosi odpowiednio

1)

4 - dla grupy liczącej do 125 pielęgniarek lub położnych przystępujących do egzaminu

państwowego;

2)

6 - dla grupy liczącej od 126 do 250 pielęgniarek lub położnych przystępujących do

egzaminu państwowego;

3)

8 - dla grupy liczącej od 251 do 375 pielęgniarek lub położnych przystępujących do

egzaminu państwowego;

4)

10 - dla grupy liczącej od 376 do 500 pielęgniarek lub położnych przystępujących do

egzaminu państwowego;

5)

12 - dla grupy liczącej od 501 do 625 pielęgniarek lub położnych przystępujących do

egzaminu państwowego;

6)

14 - dla grupy liczącej od 626 do 750 pielęgniarek lub położnych przystępujących do

egzaminu państwowego;

7)

15 - dla grupy liczącej więcej niż 750 pielęgniarek lub położnych przystępujących

do egzaminu państwowego.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia, na uzasadniony wniosek dyrektora Centrum, może

wyrazić zgodę na zwiększenie liczby członków państwowej komisji egzaminacyjnej, o

której mowa w ust. 3, o jedną osobę.

5.

W przypadku wystąpienia okoliczności uniemożliwiających przeprowadzenie egzaminu państwowego

przez państwową komisję egzaminacyjną składającą się z liczby członków, o której mowa

w ust. 3 i 4, dyrektor Centrum może podjąć decyzję o przeprowadzeniu egzaminu państwowego

przez mniejszą liczbę członków państwowej komisji egzaminacyjnej, mając na uwadze,

że liczba członków tej komisji nie może być mniejsza niż

1)

3 - dla grupy liczącej do 500 pielęgniarek lub położnych przystępujących do egzaminu

państwowego;

2)

5 - dla grupy liczącej więcej niż 500 pielęgniarek lub położnych przystępujących do

egzaminu państwowego.

6.

Na pierwszym posiedzeniu państwowej komisji egzaminacyjnej przewodniczący wyznacza

spośród jej członków swojego zastępcę oraz sekretarza.

7.

W skład państwowej komisji egzaminacyjnej nie mogą wchodzić

1)

osoby, które uczestniczyły w procesie dydaktycznym szkoleń specjalizacyjnych będących

przedmiotem egzaminu państwowego;

2)

pracownicy urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia oraz pracownicy

Centrum;

3)

małżonek lub krewny lub powinowaty do drugiego stopnia pielęgniarki lub położnej przystępującej

do egzaminu państwowego;

4)

osoby pozostające z pielęgniarką lub położną w takim stosunku prawnym lub faktycznym,

że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności.

8.

Przewodniczący oraz pozostali członkowie państwowej komisji egzaminacyjnej składają

oświadczenie dotyczące okoliczności, o których mowa w ust. 7.

1.

Do zadań państwowej komisji egzaminacyjnej należy

1)

podejmowanie decyzji o zakwalifikowaniu pielęgniarki lub położnej do egzaminu państwowego;

2)

wybór, weryfikacja i zatwierdzenie zadań egzaminacyjnych;

3)

przeprowadzenie egzaminu państwowego, zapewnienie jego prawidłowego przebiegu oraz

dokonanie oceny wyników egzaminu państwowego;

4)

sporządzenie protokołu z egzaminu państwowego i przekazanie go do Centrum wraz z pozostałą

dokumentacją związaną z przeprowadzonym egzaminem państwowym;

5)

ustosunkowanie się do wniosków i uwag uczestników egzaminu państwowego.

2.

Szczegółowe warunki i tryb pracy państwowej komisji egzaminacyjnej określa regulamin,

o którym mowa w § 12 ust. 3.

W przypadku nieprzystąpienia do egzaminu państwowego w wyznaczonym terminie pielęgniarka

lub położna mogą przystąpić do tego egzaminu w innym wyznaczonym terminie, w którym

będzie przeprowadzany egzamin państwowy dla danej dziedziny, po złożeniu do państwowej

komisji egzaminacyjnej wniosku o zakwalifikowanie do egzaminu państwowego, którego

wzór jest określony w załączniku nr 4 do rozporządzenia, oraz dokumentu potwierdzającego

wniesienie opłaty za egzamin państwowy w wysokości określonej w § 11 na rachunek bankowy

wskazany przez dyrektora Centrum w terminie, o którym mowa w § 10 ust. 2.

W przypadku nieuzyskania pozytywnego wyniku egzaminu państwowego pielęgniarka lub

położna mogą przystąpić do egzaminu państwowego w innym wyznaczonym terminie, w którym

będzie przeprowadzany egzamin państwowy dla danej dziedziny, po złożeniu do państwowej

komisji egzaminacyjnej wniosku o zakwalifikowanie do egzaminu państwowego, którego

wzór jest określony w załączniku nr 4 do rozporządzenia, oraz dokumentu potwierdzającego

wniesienie opłaty za egzamin państwowy w wysokości określonej w § 11 na rachunek bankowy

wskazany przez dyrektora Centrum w terminie, o którym mowa w § 10 ust. 2.

1.

Państwowa komisja egzaminacyjna może unieważnić egzamin państwowy z powodu naruszenia

przepisów dotyczących jego przeprowadzania.

2.

O unieważnieniu egzaminu państwowego państwowa komisja egzaminacyjna niezwłocznie

zawiadamia ministra właściwego do spraw zdrowia oraz dyrektora Centrum ze wskazaniem

przyczyn unieważnienia.

3.

Decyzję dotyczącą dalszego przeprowadzenia egzaminu podejmuje minister właściwy do

spraw zdrowia.

Pielęgniarce, która złożyła egzamin państwowy z wynikiem pozytywnym, dyrektor Centrum

wydaje dyplom uzyskania tytułu pielęgniarki specjalisty, którego wzór jest określony

w załączniku nr 5 do rozporządzenia, a położnej, która złożyła egzamin państwowy z

wynikiem pozytywnym - dyplom uzyskania tytułu położnej specjalisty, którego wzór jest

określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia.

Członkowie państwowej komisji egzaminacyjnej otrzymują wynagrodzenie za przeprowadzenie

egzaminu państwowego w wysokości

1)

przewodniczący - 500 zł;

2)

sekretarz - 350 zł;

3)

pozostali członkowie - 300 zł.

Pielęgniarka lub położna ubiegające się o rozpoczęcie kursu kwalifikacyjnego składają

wniosek o zakwalifikowanie do kursu kwalifikacyjnego do organizatora kształcenia w

terminie przez niego wyznaczonym. Wzór wniosku jest określony w załączniku nr 7 do

rozporządzenia.

1.

W celu zakwalifikowania pielęgniarki lub położnej do kursu kwalifikacyjnego organizator

kształcenia powołuje komisję kwalifikacyjną, która przeprowadza postępowanie kwalifikacyjne.

2.

W skład komisji kwalifikacyjnej wchodzą

1)

dwaj przedstawiciele organizatora kształcenia, w tym kierownik kursu jako przewodniczący;

2)

przedstawiciel stowarzyszenia zawodowego lub towarzystwa naukowego pielęgniarek i

położnych właściwego dla danej dziedziny pielęgniarstwa lub dziedziny pokrewnej.

3.

Postępowanie kwalifikacyjne obejmuje

1)

ocenę, na podstawie przedstawionej dokumentacji, czy pielęgniarka lub położna ubiegające

się o zakwalifikowanie do kursu kwalifikacyjnego spełniają wymogi formalne;

2)

przeprowadzenie egzaminu wstępnego w formie pisemnej w przypadku, gdy liczba pielęgniarek

lub położnych ubiegających się o zakwalifikowanie do kursu kwalifikacyjnego jest większa

niż liczba miejsc określona przez organizatora kształcenia;

3)

sporządzenie protokołu z postępowania kwalifikacyjnego.

1.

Czas trwania kursu kwalifikacyjnego obejmuje okres niezbędny do zrealizowania programu

tego kursu, nie dłuższy niż 6 miesięcy.

2.

Organizator kształcenia podyplomowego, na wniosek pielęgniarki lub położnej, po zasięgnięciu

merytorycznej opinii kierownika kursu kwalifikacyjnego, może zaliczyć wybrane moduły,

wybrane jednostki modułowe i szkolenie praktyczne w wymiarze nie większym niż określony

w programie dla tego rodzaju kursu i zwolnić pielęgniarkę lub położną z obowiązku

ich odbywania, jeżeli zostały one zrealizowane w ramach szkoleń specjalizacyjnych,

kursów kwalifikacyjnych lub kursów specjalistycznych, zrealizowanych po dniu 1 lipca

1999 r.

3.

W celu uzyskania zaliczeń, o których mowa w ust. 2, pielęgniarka lub położna składają

do organizatora kształcenia wniosek, którego wzór jest określony w załączniku nr 2

do rozporządzenia.

1.

Organizator kształcenia wyznacza kierownika kursu kwalifikacyjnego w określonej dziedzinie

pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia.

2.

Kierownikiem kursu kwalifikacyjnego może być pielęgniarka lub położna, która spełnia

co najmniej jeden z następujących warunków

1)

posiada co najmniej stopień naukowy doktora i jest nauczycielem akademickim szkoły

pielęgniarskiej lub szkoły położnych oraz co najmniej trzyletnie doświadczenie zawodowe

w dziedzinie będącej przedmiotem tego kursu;

2)

posiada co najmniej stopień naukowy doktora oraz co najmniej trzyletnie doświadczenie

zawodowe w dziedzinie będącej przedmiotem tego kursu i aktualne zatrudnienie w jednostce

lub komórce organizacyjnej o profilu zgodnym z dziedziną będącą przedmiotem tego kursu;

3)

posiada tytuł magistra pielęgniarstwa, magistra położnictwa oraz co najmniej trzyletni

staż pracy w zawodzie i aktualne zatrudnienie w jednostce lub komórce organizacyjnej

o profilu zgodnym z dziedziną będącą przedmiotem tego kursu;

4)

posiada tytuł zawodowy specjalisty w dziedzinie będącej lub objętej przedmiotem kursu

kwalifikacyjnego i aktualne zatrudnienie w jednostce lub komórce organizacyjnej o

profilu zgodnym z dziedziną będącą przedmiotem tego kursu.

3.

W dziedzinach, w których nie ma osób posiadających tytuł specjalisty, kierownika kursu

kwalifikacyjnego wyznacza organizator kształcenia po uzgodnieniu z dyrektorem Centrum.

1.

Do obowiązków kierownika kursu kwalifikacyjnego należy

1)

opracowanie harmonogramu kształcenia podyplomowego;

2)

zapewnienie nadzoru nad wykonywaniem świadczeń zdrowotnych przewidzianych w programie

kursu kwalifikacyjnego w ramach szkolenia praktycznego;

3)

ocenianie opracowań teoretycznych przewidzianych w programie kursu kwalifikacyjnego

przygotowanych przez pielęgniarkę lub położną;

4)

organizowanie zaliczeń przewidzianych w programie kursu kwalifikacyjnego;

5)

dokonanie zaliczenia szkolenia teoretycznego i praktycznego w karcie kursu kwalifikacyjnego;

6)

sprawowanie nadzoru nad prawidłowym przebiegiem kursu i prowadzeniem dokumentacji

kształcenia.

2.

Kierownik kursu kwalifikacyjnego, w porozumieniu z organizatorem kształcenia, może

upoważnić inną pielęgniarkę lub położną spełniającą co najmniej jeden z warunków określonych

w § 25 ust. 2 do realizacji zadań, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3.

1.

Pielęgniarce lub położnej zakwalifikowanej do kursu kwalifikacyjnego organizator kształcenia

wydaje na czas trwania tego kształcenia kartę kursu kwalifikacyjnego, której wzór

jest określony w załączniku nr 8 do rozporządzenia.

2.

Karta kursu kwalifikacyjnego z wymaganymi wpisami i zaliczeniami stanowi dowód ukończenia

kursu kwalifikacyjnego.

1.

Warunkiem przystąpienia do egzaminu po kursie kwalifikacyjnym jest zaliczenie przez

pielęgniarkę lub położną zajęć teoretycznych i szkolenia praktycznego przewidzianych

w programie kursu kwalifikacyjnego.

2.

Egzamin po kursie kwalifikacyjnym jest przeprowadzany przez komisję egzaminacyjną

powołaną przez organizatora kształcenia.

3.

W skład komisji egzaminacyjnej wchodzą

1)

dwaj przedstawiciele organizatora kształcenia, w tym kierownik kursu kwalifikacyjnego

jako przewodniczący;

2)

przedstawiciel kadry dydaktycznej realizującej kurs kwalifikacyjny;

3)

przedstawiciel okręgowej rady pielęgniarek i położnych, właściwej ze względu na miejsce

prowadzenia kształcenia podyplomowego, a w przypadku gdy organizatorem kształcenia

jest okręgowa izba pielęgniarek i położnych, utworzona przez nią spółka handlowa,

w której posiada ona udziały lub akcje, lub inny utworzony przez tę izbę podmiot -

przedstawiciel Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych.

4.

Osoba, o której mowa w ust. 3 pkt 3, wchodząca w skład komisji egzaminacyjnej jest

obowiązana spełniać co najmniej jeden z warunków określonych w § 25 ust. 2.

5.

Pytania i zagadnienia egzaminacyjne są przygotowywane, przechowywane i przekazywane

komisji egzaminacyjnej przez organizatora kształcenia w sposób uniemożliwiający ich

nieuprawnione ujawnienie.

1.

Pielęgniarka lub położna, która złożyła egzamin po kursie kwalifikacyjnym z wynikiem

pozytywnym, otrzymuje zaświadczenie o ukończeniu kursu kwalifikacyjnego, którego wzór

jest określony w załączniku nr 9 do rozporządzenia.

2.

W przypadku nieuzyskania pozytywnego wyniku egzaminu po kursie kwalifikacyjnym pielęgniarka

lub położna może ponownie przystąpić do egzaminu, w terminie wyznaczonym przez organizatora

kształcenia, nie później jednak niż w terminie 18 miesięcy od dnia zaliczenia kursu

kwalifikacyjnego.

1.

Pielęgniarka lub położna ubiegające się o rozpoczęcie kursu specjalistycznego składają

wniosek o zakwalifikowanie do kursu specjalistycznego do organizatora kształcenia

w terminie przez niego wyznaczonym. Wzór wniosku jest określony w załączniku nr 10

do rozporządzenia.

2.

Organizator kształcenia przeprowadza postępowanie kwalifikacyjne, które obejmuje

1)

ocenę, na podstawie przedstawionej dokumentacji, czy pielęgniarka lub położna ubiegające

się o zakwalifikowanie do kursu specjalistycznego spełniają wymogi formalne;

2)

przeprowadzenie egzaminu wstępnego w formie pisemnej w przypadku, gdy liczba pielęgniarek

lub położnych, które chcą uczestniczyć w kursie specjalistycznym, jest większa niż

liczba miejsc określona przez organizatora kształcenia;

3)

sporządzenie protokołu z postępowania kwalifikacyjnego.

1.

Pielęgniarce lub położnej zakwalifikowanej do kursu specjalistycznego organizator

kształcenia wydaje na czas trwania tego kształcenia kartę kursu specjalistycznego,

której wzór jest określony w załączniku nr 11 do rozporządzenia.

2.

Karta kursu specjalistycznego z wymaganymi wpisami i zaliczeniami stanowi dowód ukończenia

kursu specjalistycznego.

Czas trwania kursu specjalistycznego obejmuje okres niezbędny do zrealizowania programu

tego kursu, nie dłuższy niż 3 miesiące.

Do kursu specjalistycznego stosuje się odpowiednio przepisy § 25 i § 26.

1.

Warunkiem przystąpienia do egzaminu po kursie specjalistycznym jest zaliczenie przez

pielęgniarkę lub położną zajęć teoretycznych i szkolenia praktycznego przewidzianych

w programie kursu specjalistycznego.

2.

Do egzaminu po kursie specjalistycznym stosuje się odpowiednio przepisy § 28 ust.

2-5.

1.

Pielęgniarka lub położna, która złożyła egzamin po kursie specjalistycznym z wynikiem

pozytywnym, otrzymuje zaświadczenie o ukończeniu kursu specjalistycznego, którego

wzór jest określony w załączniku nr 12 do rozporządzenia.

2.

W przypadku nieuzyskania pozytywnego wyniku egzaminu po kursie specjalistycznym pielęgniarka

lub położna może ponownie przystąpić do egzaminu, w terminie wyznaczonym przez organizatora

kształcenia, nie później jednak niż w terminie 18 miesięcy od dnia zaliczenia kursu

specjalistycznego.

1.

Pielęgniarka lub położna ubiegające się o rozpoczęcie kursu dokształcającego składają

wniosek o zakwalifikowanie do kursu dokształcającego do organizatora kształcenia w

terminie przez niego wyznaczonym. Wzór wniosku jest określony w załączniku nr 13 do

rozporządzenia.

2.

Organizator kształcenia przeprowadza postępowanie kwalifikacyjne, z którego sporządza

protokół.

1.

Do kursu dokształcającego stosuje się odpowiednio przepisy § 25 i § 26.

2.

Pielęgniarka lub położna otrzymuje zaświadczenie o ukończeniu kursu dokształcającego,

którego wzór jest określony w załączniku nr 14 do rozporządzenia.

Pielęgniarki i położne, które ukończyły szkolenie specjalizacyjne na podstawie programów

kształcenia opracowanych na podstawie ramowych programów specjalizacji określonych

w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 29 października 2003 r. w sprawie wykazu dziedzin

pielęgniarstwa oraz dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia, w których może

być prowadzona specjalizacja i kursy kwalifikacyjne, oraz ramowych programów specjalizacji

dla pielęgniarek i położnych

(Dz. U. poz. 1922 oraz z 2007 r. poz. 708) i nie przystąpiły do egzaminu państwowego lub nie uzyskały pozytywnego wyniku z egzaminu

państwowego, mogą ponownie przystąpić do egzaminu państwowego w innym wyznaczonym

terminie, w którym będzie przeprowadzany egzamin państwowy dla danej dziedziny, jednak

nie później niż do dnia 31 grudnia 2020 r., po złożeniu do państwowej komisji egzaminacyjnej

wniosku o zakwalifikowanie do egzaminu państwowego, którego wzór jest określony w

załączniku nr 4 do rozporządzenia, oraz dokumentu potwierdzającego wniesienie opłaty

za egzamin państwowy na rachunek bankowy wskazany przez Centrum.

1.

Dyplomy i zaświadczenia wydane na podstawie dotychczasowych przepisów zachowują ważność.

2.

Kształcenie podyplomowe rozpoczęte przed dniem wejścia w życie rozporządzenia jest

kontynuowane na dotychczasowych zasadach.

Od dnia uruchomienia Systemu Monitorowania Kształcenia Pracowników Medycznych, o którym

mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1535 i 1579), w obszarze kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych, dokumenty, o których

mowa w § 2, § 4 ust. 5, § 8 ust. 1, § 10 ust. 1 pkt 2, § 22, § 24 ust. 3, § 27 ust.

1, § 30 ust. 1, § 31 ust. 1 i § 36 ust. 1, odnoszące się do kształcenia rozpoczętego

od tego dnia, sporządza się w postaci elektronicznej.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.