Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 września 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o wyrobach budowlanych

1.

Ustawa określa zasady wprowadzania do obrotu lub udostępniania na rynku krajowym wyrobów

budowlanych, zasady kontroli wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych

na rynku oraz określa właściwość organów w zakresie wykonywania zadań administracyjnych

i obowiązków wynikających z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r.

ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych

i uchylającego dyrektywę Rady 89/106/EWG

(Dz. Urz. UE L 88 z 04.04.2011, str. 5), zwanego dalej „rozporządzeniem Nr 305/2011”.

2

Do akredytacji, autoryzacji i notyfikacji jednostek uczestniczących w procesie oceny

i weryfikacji stałości właściwości użytkowych stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 4 i 5 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru

rynku

(Dz. U. poz. 542 i 1228).

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

wyrobie budowlanym - należy przez to rozumieć wyrób budowlany, o którym mowa w art.

2 pkt 1 rozporządzenia Nr 305/2011;

2)

(uchylony)

3)

(uchylony)

4)

(uchylony)

5

znaku budowlanym - należy przez to rozumieć znak wskazujący, że wyrób budowlany oznaczony

tym znakiem może być udostępniany na rynku krajowym i stosowany przy wykonywaniu robót

budowlanych;

6)

producencie - należy przez to rozumieć także upoważnionego przedstawiciela producenta;

7)

sprzedawcy - należy przez to rozumieć dystrybutora, o którym mowa w art. 2 pkt 20

rozporządzenia Nr 305/2011;

8)

właściwym organie - należy przez to rozumieć organy nadzoru budowlanego, stosownie

do ich właściwości, określonej w art. 11, 13 i 14;

9)

kontrolowanym - należy przez to rozumieć przedsiębiorcę w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm., u którego prowadzi się kontrolę wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu;

10

wprowadzeniu do obrotu - należy przez to rozumieć wprowadzenie do obrotu, o którym

mowa w art. 2 pkt 17 rozporządzenia Nr 305/2011;

11

wycofaniu z obrotu - należy przez to rozumieć wycofanie z obrotu, o którym mowa w

art. 2 pkt 23 rozporządzenia Nr 305/2011;

12

udostępnianiu na rynku krajowym - należy przez to rozumieć każde dostarczanie wyrobu

budowlanego w celu dystrybucji lub zastosowania na rynku krajowym w ramach działalności

handlowej, odpłatnie lub nieodpłatnie;

13

zasadniczych charakterystykach - należy przez to rozumieć zasadnicze charakterystyki,

o których mowa w art. 2 pkt 4 rozporządzenia Nr 305/2011;

14

właściwościach użytkowych wyrobu budowlanego - należy przez to rozumieć właściwości

użytkowe wyrobu budowlanego, o których mowa w art. 2 pkt 5 rozporządzenia Nr 305/2011;

15

krajowej ocenie technicznej - należy przez to rozumieć udokumentowaną, pozytywną ocenę

właściwości użytkowych tych zasadniczych charakterystyk wyrobu budowlanego, które

zgodnie z zamierzonym zastosowaniem mają wpływ na spełnienie podstawowych wymagań,

o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2016 r. poz. 290, 961, 1165 i 1250), przez obiekty budowlane, w których wyrób będzie zastosowany;

16

zamierzonym zastosowaniu - należy przez to rozumieć zamierzone zastosowanie, o którym

mowa w art. 2 pkt 14 rozporządzenia Nr 305/2011, albo zamierzone zastosowanie wyrobu

budowlanego określone w Polskiej Normie wyrobu lub krajowej ocenie technicznej.

1.

Organem opiniodawczo-doradczym Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawach

wyrobów budowlanych jest Rada Wyrobów Budowlanych.

2.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego

1)

powołuje i odwołuje członków Rady Wyrobów Budowlanych spośród osób

a)

rekomendowanych przez izby samorządów zawodowych architektów i inżynierów budownictwa,

organizacje zrzeszające producentów wyrobów budowlanych oraz osób wskazanych przez

jednostki oceny technicznej lub

b)

dysponujących szczególną wiedzą techniczną, ekonomiczną lub prawną w sprawach wyrobów

budowlanych;

2)

powołuje przewodniczącego Rady Wyrobów Budowlanych spośród jej członków;

3)

nadaje regulamin określający organizację i tryb działania Rady Wyrobów Budowlanych;

4

przekazuje ministrowi właściwemu do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania

przestrzennego oraz mieszkalnictwa roczne sprawozdanie z działalności Rady Wyrobów

Budowlanych.

3

W posiedzeniach Rady Wyrobów Budowlanych bierze udział przedstawiciel ministra właściwego

do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.

4.

Członkom Rady Wyrobów Budowlanych nie przysługuje wynagrodzenie z tytułu udziału w

pracach i w posiedzeniach Rady Wyrobów Budowlanych oraz zwrot kosztów przejazdu i

noclegów.

1.

Rada Wyrobów Budowlanych powołana zgodnie z art. 3 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu

dotychczasowym pełni swoje obowiązki do dnia powołania Rady Wyrobów Budowlanych, o

której mowa w art. 3 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Regulamin Rady Wyrobów Budowlanych uchwalony zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy wymienionej

w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym obowiązuje do dnia nadania przez Głównego Inspektora

Nadzoru Budowlanego regulaminu, o którym mowa w art. 3 ust. 2 pkt 3 ustawy wymienionej

w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Wyrób budowlany może być wprowadzony do obrotu lub udostępniany na rynku krajowym,

jeżeli nadaje się do stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych, w zakresie odpowiadającym

jego właściwościom użytkowym i zamierzonemu zastosowaniu co oznacza, że jego właściwości

użytkowe umożliwiają prawidłowo zaprojektowanym i wykonanym obiektom budowlanym, w

których ma on być zastosowany w sposób trwały, spełnienie podstawowych wymagań, o

których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

1.

Wyroby budowlane, o których mowa w art. 5 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1, wprowadzone

do obrotu ze znakiem budowlanym przed dniem wejścia w życie art. 1 pkt 5-7 niniejszej

ustawy, mogą być udostępniane na rynku krajowym po tym dniu.

2.

Dla wyrobów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 2 ustawy wymienionej w art.

1, producent może sporządzić krajową deklarację właściwości użytkowych na podstawie

krajowej deklaracji zgodności wydanej przed dniem wejścia w życie art. 1 pkt 5-7 niniejszej

ustawy.

3.

Aprobaty techniczne wydane przed dniem wejścia w życie art. 1 pkt 5-7 niniejszej ustawy,

mogą być wykorzystywane jako krajowe oceny techniczne do końca okresu ważności tych

aprobat.

1.

Wyrób budowlany objęty normą zharmonizowaną lub zgodny z wydaną dla niego europejską

oceną techniczną, może być wprowadzony do obrotu lub udostępniany na rynku krajowym

wyłącznie zgodnie z rozporządzeniem Nr 305/2011. Wzór oznakowania CE określa załącznik

II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r.

ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do

warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 339/93

(Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2008, str. 30).

2.

Wyrób budowlany nieobjęty normą zharmonizowaną, dla której zakończył się okres koegzystencji,

o którym mowa w art. 17 ust. 5 rozporządzenia Nr 305/2011, i dla którego nie została

wydana europejska ocena techniczna, może być wprowadzony do obrotu lub udostępniany

na rynku krajowym, jeżeli został oznakowany znakiem budowlanym, którego wzór określa

załącznik nr 1 do ustawy.

3.

Wyrób budowlany nieobjęty zakresem przedmiotowym zharmonizowanych specyfikacji technicznych,

o których mowa w art. 2 pkt 10 rozporządzenia Nr 305/2011, może być udostępniany na

rynku krajowym, jeżeli został legalnie wprowadzony do obrotu w innym państwie członkowskim

Unii Europejskiej lub w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz w Turcji, a

jego właściwości użytkowe umożliwiają spełnienie podstawowych wymagań przez obiekty

budowlane zaprojektowane i budowane w sposób określony w przepisach techniczno-budowlanych,

oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej. Wraz z wyrobem budowlanym udostępnianym

na rynku krajowym dostarcza się informacje o jego właściwościach użytkowych oznaczonych

zgodnie z przepisami państwa, w którym wyrób budowlany został wprowadzony do obrotu,

instrukcje stosowania, instrukcje obsługi oraz informacje dotyczące zagrożenia dla

zdrowia i bezpieczeństwa, jakie ten wyrób stwarza podczas stosowania i użytkowania.

Do kontroli wyrobów budowlanych i postępowań administracyjnych w sprawach wyrobów

budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1, wprowadzonych

do obrotu ze znakiem budowlanym przed dniem wejścia w życie art. 1 pkt 5-7 niniejszej

ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

(uchylony)

Ocenę i monitorowanie jednostek notyfikowanych prowadzi Polskie Centrum Akredytacji.

1

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa wyznaczy, w drodze decyzji, jednostki oceny technicznej (JOT),

o których mowa w art. 29 rozporządzenia Nr 305/2011, upoważnione do wydawania europejskich

ocen technicznych dla grup wyrobów budowlanych wymienionych w Załączniku IV Tabela

1 do tego rozporządzenia, oraz monitoruje działania i kompetencje wyznaczonych jednostek,

w tym spełnienie obowiązku określonego w art. 30 ust. 2 rozporządzenia Nr 305/2011.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest wydawana na wniosek instytutu badawczego w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 371, 1079 i 1311) spełniającej wymagania dla jednostek oceny technicznej, określone w Załączniku IV

Tabela 2 do rozporządzenia Nr 305/2011.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera

1)

oznaczenie instytutu badawczego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych składającego wniosek, jego siedzibę i adres;

2)

określenie zakresu przedmiotowego wniosku poprzez wskazanie grup wyrobów budowlanych

wymienionych w załączniku IV Tabela 1 do rozporządzenia Nr 305/2011.

4.

Do wniosku dołącza się informacje i dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań, o

których mowa w ust. 2, stosownie do zakresu przedmiotowego wniosku.

5.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności

1)

oznaczenie jednostki oceny technicznej oraz siedzibę i adres tej jednostki;

2)

zakres właściwości jednostki oceny technicznej poprzez wskazanie grup wyrobów budowlanych,

o których mowa w ust. 1.

6

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa, w drodze decyzji, ogranicza zakres właściwości albo uchyla decyzję,

o której mowa w ust. 1, w przypadku stwierdzenia, że jednostka oceny technicznej przestała

spełniać wymagania, o których mowa w ust. 2.

Do kontroli wyrobów budowlanych i postępowań administracyjnych w sprawach wyrobów

budowlanych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Przy dokonywaniu oceny zgodności, o której mowa w art. 8 ust. 1, można stosować następujące

metody

1)

wstępne badanie reprezentatywnego wzorca wyrobu (badanie typu) prowadzone przez producenta

lub akredytowaną jednostkę;

2)

badanie próbek pobranych w zakładzie produkcyjnym, prowadzone przez producenta lub

akredytowaną jednostkę, zgodnie z ustalonym planem badań;

3)

badanie sondażowe próbek pobranych w zakładzie produkcyjnym, w obrocie handlowym lub

na budowie, prowadzone przez producenta lub akredytowaną jednostkę;

4)

badanie przez producenta lub akredytowaną jednostkę próbek z partii przygotowanej

do wysłania albo dostarczonej odbiorcy;

5)

wewnętrzną (zakładową) kontrolę produkcji;

6)

wstępną inspekcję zakładu produkcyjnego i zakładowej kontroli produkcji przez akredytowaną

jednostkę;

7)

dozorowanie, ocenę i akceptację zakładowej kontroli produkcji przez akredytowaną jednostkę.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 14 ust. 4, art. 15 ust.

6 oraz art. 27 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w

życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 14 ust. 4, art. 15 ust. 6

oraz art. 27 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie w art. 7 ustawy wymienionej

w art. 2 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych i mogą

być zmieniane.

1

Oznakowanie wyrobu budowlanego znakiem budowlanym jest dopuszczalne jeżeli producent,

mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego upoważniony przedstawiciel,

dokonał oceny zgodności i wydał, na swoją wyłączną odpowiedzialność, krajową deklarację

zgodności z Polską Normą wyrobu albo aprobatą techniczną. Ocena zgodności obejmuje

właściwości użytkowe wyrobu budowlanego, odpowiednio do jego przeznaczenia, mające

wpływ na spełnienie przez obiekt budowlany wymagań podstawowych.

1

Oznakowanie znakiem budowlanym umieszcza się na wyrobie budowlanym, dla którego producent

sporządził, na swoją wyłączną odpowiedzialność, krajową deklarację właściwości użytkowych

wyrobu budowlanego, zwaną dalej „krajową deklaracją”. Właściwości użytkowe wyrobu

budowlanego, zadeklarowane w krajowej deklaracji zgodnie z właściwą przedmiotowo Polską

Normą wyrobu lub krajową oceną techniczną, należy odnieść do tych zasadniczych charakterystyk,

które mają wpływ na spełnienie podstawowych wymagań przez obiekty budowlane, zgodnie

z zamierzonym zastosowaniem tego wyrobu. Informacje o właściwościach użytkowych wyrobu

budowlanego w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk tego wyrobu można podać wyłącznie,

o ile zostały określone w krajowej deklaracji.

1a

Przez umieszczenie lub zlecenie umieszczenia znaku budowlanego na wyrobie budowlanym

producent ponosi odpowiedzialność za zgodność tego wyrobu z deklarowanymi właściwościami

użytkowymi, wymaganiami określonymi w niniejszej ustawie oraz w przepisach odrębnych,

mającymi zastosowanie do tego wyrobu.

2.

Wyrób budowlany wytwarzany tradycyjnie, na określonym terenie przy użyciu metod sprawdzonych

w wieloletniej praktyce, przeznaczony do lokalnego stosowania, zwany dalej „regionalnym

wyrobem budowlanym”, może być oznakowany znakiem budowlanym, na wyłączną odpowiedzialność

producenta.

3.

O uznaniu, że dany wyrób budowlany jest regionalnym wyrobem budowlanym, orzeka, w

drodze decyzji, na wniosek producenta, właściwy wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego.

4.

Oznakowanie znakiem budowlanym regionalnego wyrobu budowlanego jest dopuszczalne wyłącznie

po uzyskaniu decyzji, o której mowa w ust. 3, oraz wydaniu, przez producenta, na jego

wyłączną odpowiedzialność, oświadczenia, że wyrób budowlany został wytworzony w sposób,

o którym mowa w ust. 2, i nadaje się do stosowania zgodnie z przeznaczeniem.

5

Producent jest obowiązany do przechowywania krajowej deklaracji zgodności i innych

dokumentów związanych z wprowadzeniem do obrotu wyrobu budowlanego, o którym mowa

w art. 5 ust. 2.

5.

(uchylony)

5a

Kopię krajowej deklaracji dostarcza się lub udostępnia w wersji papierowej lub elektronicznej

odbiorcy z każdym wyrobem udostępnianym na rynku krajowym.

5b

Wraz z krajową deklaracją dostarcza się lub udostępnia kartę charakterystyki lub informacje

o substancjach zawartych w wyrobie budowlanym, o których mowa odpowiednio w art. 31 lub art. 33 rozporządzenia (WE) Nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych

ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów,

zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr

793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG

i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE

(Dz. Urz. UE L 396 z 30.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem REACH”.

5c

Producent, deklarując właściwości użytkowe wyrobu budowlanego w krajowej deklaracji

stosuje krajowe systemy oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobu

budowlanego określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 8.

6

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposoby

1)

deklarowania zgodności wyrobów budowlanych;

2)

znakowania wyrobów budowlanych znakiem budowlanym.

6.

(uchylony)

7

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 6, określa się w szczególności

1)

tryb deklarowania zgodności oraz wymagane systemy oceny zgodności dla poszczególnych

grup wyrobów, mając na uwadze metody, o których mowa w art. 7 ust. 1;

2)

zawartość i wzór krajowej deklaracji zgodności;

3)

zakres informacji dołączanej do wyrobu budowlanego znakowanego znakiem budowlanym.

7.

(uchylony)

8

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób deklarowania właściwości użytkowych wyrobów budowlanych oraz krajowe systemy

oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych, biorąc pod

uwagę Załącznik V do rozporządzenia Nr 305/2011 oraz art. 36 i art. 37 tego rozporządzenia;

2)

grupy wyrobów budowlanych objętych obowiązkiem sporządzania krajowej deklaracji oraz

właściwe dla tych grup krajowe systemy oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych

wyrobów budowlanych, biorąc pod uwagę Tabelę 1 Załącznika IV do rozporządzenia Nr

305/2011 oraz inne wyroby budowlane o szczególnym znaczeniu dla spełniania podstawowych

wymagań przez obiekty budowlane, a także wpływ wyrobu budowlanego lub grupy wyrobów

budowlanych na spełnienie podstawowych wymagań przez obiekt budowlany, w którym te

wyroby są stosowane, oraz ustalenia Komisji Europejskiej dotyczące systemów oceny

i weryfikacji stałości właściwości użytkowych dla poszczególnych grup wyrobów budowlanych

i ich zastosowań;

3)

wzór i treść krajowej deklaracji oraz sposób jej dostarczania lub udostępniania odbiorcy,

biorąc pod uwagę zawartość deklaracji właściwości użytkowych oraz zasady jej dostarczania

określone w art. 6 oraz w art. 7 rozporządzenia Nr 305/2011;

4)

sposób znakowania wyrobów budowlanych znakiem budowlanym oraz zakres informacji towarzyszących

temu znakowi, biorąc pod uwagę zasady i warunki umieszczania oznakowania CE określone

w rozporządzeniu Nr 305/2011.

Przepisów, o których mowa w art. 2 pkt 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie

stosuje się, jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

1)

został złożony wniosek o pozwolenie na budowę lub odrębny wniosek o zatwierdzenie

projektu budowlanego;

2)

zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonania robót budowlanych, w przypadku gdy

nie jest wymagane uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę.

1

Aprobaty technicznej udziela się dla wyrobu budowlanego, dla którego nie ustanowiono

Polskiej Normy wyrobu, albo wyrobu budowlanego, którego właściwości użytkowe, odnoszące

się do wymagań podstawowych, różnią się istotnie od właściwości określonej w Polskiej

Normie wyrobu, objętego

1)

mandatem udzielonym przez Komisję Europejską na opracowanie norm zharmonizowanych

lub wytycznych do europejskich aprobat technicznych;

2)

wykazem, o którym mowa w ust. 7.

1

Krajową ocenę techniczną wydaje się dla wyrobu budowlanego

1)

nieobjętego zakresem przedmiotowym Polskiej Normy wyrobu, albo

2)

jeżeli w odniesieniu do co najmniej jednej zasadniczej charakterystyki wyrobu budowlanego

metoda oceny przewidziana w Polskiej Normie wyrobu nie jest właściwa, albo

3)

jeżeli Polska Norma wyrobu nie przewiduje metody oceny w odniesieniu do co najmniej

jednej zasadniczej charakterystyki wyrobu budowlanego.

2

Aprobaty technicznej udziela się odpłatnie, na koszt wnioskodawcy, na czas określony

dla wyrobu budowlanego, dla którego nie ustanowiono Polskiej Normy wyrobu, albo wyrobu

budowlanego, którego właściwości użytkowe, odnoszące się do wymagań podstawowych,

różnią się od właściwości określonych w Polskiej Normie wyrobu.

2

Krajowe oceny techniczne są wydawane, zmieniane, przedłużane i uchylane na wniosek

producenta przez

1)

jednostki oceny technicznej, o których mowa w art. 6b ust. 1, zgodnie z zakresem ich

właściwości albo

2)

wyznaczone przez ministra właściwego do spraw budownictwa, lokalnego planowania i

zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa instytuty badawcze w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych, zwane dalej „krajowymi jednostkami oceny technicznej”.

3

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do zmiany lub przedłużenia ważności aprobaty

technicznej.

3

Krajową ocenę techniczną wydaje się na okres 5 lat. Okres ten może być przedłużany

na kolejne okresy nie dłuższe niż 5 lat. Krajowa ocena techniczna obowiązuje od dnia

jej wydania.

4

Aprobata techniczna jest udzielana na podstawie oceny właściwości użytkowych i przewidywanej

trwałości należycie zidentyfikowanego wyrobu budowlanego, potwierdzonych, w zależności

od potrzeb, badaniami, obliczeniami, oględzinami, opiniami ekspertów i innymi dokumentami,

z zastosowaniem przepisów szczególnych, w tym techniczno-budowlanych i Polskich Norm

wyrobów.

4

Wydanie krajowej oceny technicznej, jej zmiana lub przedłużenie terminu ważności następuje

na koszt wnioskodawcy. Odpłatność za te czynności określa się na podstawie iloczynu

stawki godzinowej i liczby godzin pracy wykonanej w ramach tych czynności. Wysokość

stawki godzinowej nie może być wyższa niż 120 zł.

5

Jednostki organizacyjne udzielające aprobat technicznych są obowiązane przekazywać

bezzwłocznie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego informację o udzielonej aprobacie,

która powinna zawierać

1)

numer aprobaty technicznej;

2)

nazwę wyrobu budowlanego;

3)

określenie wnioskodawcy;

4)

określenie rodzaju wyrobu budowlanego, jego typu i przeznaczenie;

5)

wskazanie okresu ważności aprobaty technicznej.

5

Krajową ocenę techniczną wydaje się, zmienia i przedłuża po przeprowadzeniu postępowania

w sprawie wydania krajowej oceny technicznej na podstawie oceny właściwości użytkowych

wyrobu budowlanego i przewidywanej trwałości zidentyfikowanego wyrobu budowlanego,

potwierdzonych, w zależności od potrzeb, badaniami i obliczeniami z uwzględnieniem

zharmonizowanych metod badań i obliczeń, oględzinami, opiniami ekspertów lub innymi

dokumentami, uwzględniając w tej ocenie mające zastosowanie przepisy, w tym przepisy

techniczno-budowlane, oraz zasady wiedzy technicznej.

6

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób udzielania, zmiany i uchylania aprobat technicznych;

2)

jednostki organizacyjne upoważnione do ich wydawania;

3)

wysokość odpłatności z tytułu weryfikacji wniosku o udzielenie aprobaty technicznej;

4)

sposób ustalania odpłatności za przeprowadzone czynności związane z udzielaniem, zmianą

lub przedłużeniem ważności aprobaty technicznej.

6

Postępowanie, o którym mowa w ust. 5, obejmuje w szczególności

1)

przeprowadzenie analizy ryzyka przez określenie możliwych zagrożeń i korzyści związanych

ze stosowaniem ocenianego wyrobu budowlanego przy wykonywaniu robót budowlanych;

2)

ustalenie, na podstawie analizy ryzyka, kryteriów technicznych do oceny właściwości

użytkowych wyrobu budowlanego w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk wynikających

z przepisów techniczno-budowlanych i zasad wiedzy technicznej;

3)

określenie metod oceny wyrobu budowlanego przez zaprojektowanie i walidację odpowiednich

metod badań i obliczeń do oceny właściwości użytkowych odnoszących się do zasadniczych

charakterystyk, z uwzględnieniem aktualnego stanu wiedzy technicznej;

4)

określenie, na podstawie analizy i oceny procesu produkcyjnego wyrobu budowlanego,

wymagań w odniesieniu do zakładowej kontroli produkcji w celu zapewnienia stałości

właściwości użytkowych wyrobu budowlanego w procesie produkcyjnym tego wyrobu.

7

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, wykaz wyrobów budowlanych,

nieobjętych mandatami, o których mowa w ust. 1 pkt 1, dla których możliwe jest ustanowienie

aprobaty technicznej, na wniosek jednostki organizacyjnej upoważnionej do wydawania

aprobat technicznych.

7

Krajową ocenę techniczną uchyla jednostka, która ją wydała, z własnej inicjatywy albo

na wniosek Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, po przeprowadzeniu postępowania

wyjaśniającego z udziałem wnioskodawcy, w przypadku niepotwierdzenia w trakcie stosowania

wyrobu budowlanego pozytywnej oceny jego właściwości użytkowych w odniesieniu do zasadniczych

charakterystyk, określonych w wydanej krajowej ocenie technicznej lub dokonania zmiany

przepisów w tym zakresie.

8

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 6, należy uwzględnić, że postępowanie aprobacyjne

powinno być prowadzone w sposób najmniej uciążliwy dla wnioskodawców i zapewnić podejmowanie

bezstronnych rozstrzygnięć, a ustalone opłaty za przeprowadzone czynności związane

z udzielaniem, zmianą lub przedłużeniem ważności aprobaty technicznej powinny odpowiadać

rzeczywistym kosztom tych czynności.

8

Jednostki, o których mowa w ust. 2, prowadzą wykaz wydanych i wykaz uchylonych krajowych

ocen technicznych oraz przekazują niezwłocznie Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego

informację o wydanej oraz uchylonej krajowej ocenie technicznej, która zawiera

1)

numer krajowej oceny technicznej;

2)

nazwę wyrobu budowlanego;

3)

określenie wnioskodawcy;

4)

określenie rodzaju wyrobu budowlanego, jego typu i zamierzonego zastosowania;

5)

wskazanie okresu ważności krajowej oceny technicznej lub datę jej uchylenia.

9

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór wniosku o wydanie krajowej oceny technicznej;

2)

tryb wydawania, zmiany lub przedłużenia terminu ważności krajowej oceny technicznej;

3)

zawartość krajowej oceny technicznej;

4)

sposób ustalania liczby godzin pracy niezbędnych do wydania, zmiany lub przedłużenia

terminu ważności krajowej oceny technicznej;

5)

sposób prowadzenia wykazu wydanych i wykazu uchylonych krajowych ocen technicznych

oraz zakres umieszczonych w nich danych.

10

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 9, zapewnia się, aby

1)

wzór wniosku o wydanie krajowej oceny technicznej zawierał w szczególności określenie

i adres wnioskodawcy oraz miejsce produkcji wyrobu budowlanego, nazwę techniczną i

nazwę handlową, opis techniczny wyrobu budowlanego, określenie zamierzonego zastosowania

lub zastosowań wyrobu budowlanego, dane dotyczące właściwości użytkowych wyrobu budowlanego;

2)

zawartość krajowej oceny technicznej zapewniała podstawę do określenia przez producenta

właściwości użytkowych wyrobu budowlanego w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk;

3)

sposób ustalania liczby godzin pracy niezbędnych do wydania, zmiany lub przedłużenia

terminu ważności krajowej oceny technicznej odnosił się do rzeczywistej liczby godzin

pracy potrzebnych do wykonania tych czynności;

4)

postępowanie w sprawie wydania, zmiany lub przedłużenia terminu ważności krajowej

oceny technicznej prowadzone było w sposób możliwie najmniej uciążliwy dla wnioskodawcy

oraz uwzględniało innowacyjność wyrobu budowlanego objętego krajową oceną techniczną,

podstawy naukowe i wiedzę praktyczną związaną z oceną właściwości użytkowych wyrobu

budowlanego;

5)

prowadzone wykazy zapewniały jednolitą informację o wydanych i uchylonych krajowych

ocenach technicznych.

11

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa, mając na uwadze konieczność zapewnienia wydawania krajowych ocen

technicznych dla wyrobów budowlanych określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 8 ust. 8, wyznacza, w drodze decyzji, krajowe jednostki oceny technicznej, upoważnione

do wydawania krajowych ocen technicznych, oraz monitoruje działania i kompetencje

jednostek upoważnionych do wydawania tych ocen.

12

Decyzję, o której mowa w ust. 11, wydaje się na wniosek instytutu badawczego, jeżeli

spełnia wymagania dotyczące jednostek do spraw oceny technicznej określone w Tabeli

2 Załącznika IV do rozporządzenia Nr 305/2011. Ponadto, instytut badawczy powinien

wykazać się znajomością Polskich Norm wyrobów w zakresie wnioskowanej właściwości

oraz metod badań i obliczeń dla wyrobów budowlanych.

13

Wniosek, o którym mowa w ust. 12, zawiera

1)

oznaczenie instytutu badawczego składającego wniosek, jego siedzibę i adres;

2)

określenie zakresu przedmiotowego wniosku przez wskazanie wyrobów budowlanych określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 8 ust. 8.

14

Do wniosku, o którym mowa w ust. 12, dołącza się oświadczenie o spełnieniu wymagań

określonych dla krajowej jednostki oceny technicznej oraz dokumenty potwierdzające

spełnienie tych wymagań.

15

Decyzja, o której mowa w ust. 11, zawiera w szczególności

1)

oznaczenie krajowej jednostki oceny technicznej, jej siedzibę i adres;

2)

określenie zakresu właściwości przez wskazanie wyrobów budowlanych określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 8 ust. 8.

16

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa, w drodze decyzji, ogranicza zakres właściwości krajowej jednostki

oceny technicznej albo uchyla decyzję, o której mowa w ust. 11, w przypadku stwierdzenia,

że jednostka przestała spełniać w części albo w całości wymagania niezbędne do uzyskania

upoważnienia do wydawania krajowych ocen technicznych.

17

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa prowadzi wykaz jednostek upoważnionych do wydawania krajowych

ocen technicznych oraz zamieszcza go w Biuletynie Informacji Publicznej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem

1)

art. 3, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 5, pkt 6 lit. a-e, pkt 7 w części dotyczącej art. 9 ust. 1-8 ustawy wymienionej

w art. 1 oraz pkt 8, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

1.

Dopuszczone do jednostkowego zastosowania w obiekcie budowlanym są wyroby budowlane,

z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w art. 5 ust. 1, wykonane według indywidualnej

dokumentacji technicznej, sporządzonej przez projektanta obiektu lub z nim uzgodnionej,

dla których producent wydał oświadczenie, że zapewniono zgodność wyrobu budowlanego

z tą dokumentacją oraz z przepisami.

2.

Indywidualna dokumentacja techniczna, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać opis

rozwiązania konstrukcyjnego, charakterystykę materiałową i informację dotyczącą projektowanych

właściwości użytkowych wyrobu budowlanego oraz określać warunki jego zastosowania

w danym obiekcie budowlanym, a także, w miarę potrzeb, instrukcję obsługi i eksploatacji.

3.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać

1)

nazwę i adres wydającego oświadczenie;

2)

nazwę wyrobu budowlanego i miejsce jego wytworzenia;

3)

identyfikację dokumentacji technicznej;

4)

stwierdzenie zgodności wyrobu budowlanego z dokumentacją techniczną oraz przepisami;

5)

adres obiektu budowlanego (budowy), w którym wyrób budowlany ma być zastosowany;

6)

miejsce i datę wydania oraz podpis wydającego oświadczenie.

1.

Producent sporządza krajową deklarację oraz dokumentację techniczną zawierającą istotne

elementy związane z wymaganym krajowym systemem oceny i weryfikacji stałości właściwości

użytkowych wyrobu budowlanego.

2.

Producent umieszcza na wyrobie budowlanym lub jego etykiecie znak budowlany, informacje

towarzyszące, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 8 ust. 8, oraz dodatkową

informację umożliwiającą identyfikację wyrobu budowlanego.

3.

W przypadku gdy wielkość lub charakter wyrobu budowlanego uniemożliwiają umieszczenie

na nim informacji, o których mowa w ust. 2, informacje te producent umieszcza na opakowaniu

lub w dokumentach towarzyszących temu wyrobowi.

4.

Producent wraz z wyrobem budowlanym udostępnianym na rynku krajowym dostarcza lub

udostępnia dokumenty określone w art. 8 ust. 5a i 5b, a także w stosownych przypadkach

dostarcza instrukcje stosowania, instrukcje obsługi lub informacje dotyczące zagrożenia

dla zdrowia i bezpieczeństwa, jakie wyrób budowlany stwarza podczas stosowania i użytkowania.

5.

Informacje, dokumenty i instrukcje, o których mowa w ust. 2-4, sporządza się w języku

polskim.

6.

Producent w odniesieniu do wprowadzonych do obrotu wyrobów budowlanych

1)

prowadzi ewidencję

a)

skarg,

b)

wyrobów budowlanych niespełniających wymagań określonych w niniejszej ustawie,

c)

wyrobów budowlanych wycofanych z obrotu lub z użytkowania;

2)

informuje sprzedawców o wyrobach budowlanych wycofanych z obrotu lub z użytkowania.

7.

Producent stosuje procedury zapewniające utrzymanie przy produkcji wyrobu budowlanego

deklarowanych właściwości użytkowych, w tym w uzasadnionych przypadkach, prowadzi

badania próbek wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych na rynku

krajowym.

8.

Producent przechowuje krajową deklarację oraz związaną z nią dokumentację techniczną

przez okres co najmniej 10 lat od dnia wprowadzenia do obrotu wyrobu budowlanego.

1.

Producent może wyznaczyć, w formie pisemnej, upoważnionego przedstawiciela mającego

siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

W przypadku gdy producent ma siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej lub państwa

członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o

Europejskim Obszarze Gospodarczym - lub Turcji, wyznacza upoważnionego przedstawiciela,

o którym mowa w ust. 1.

3.

Zakres udzielonego pełnomocnictwa powinien umożliwić upoważnionemu przedstawicielowi

wykonywanie co najmniej następujących zadań

1)

przechowywanie krajowej deklaracji i dokumentacji technicznej do dyspozycji właściwego

organu przez okres co najmniej 10 lat od dnia wprowadzenia do obrotu wyrobu budowlanego;

2)

na uzasadnione żądanie właściwego organu - dostarczanie organowi informacji i dokumentacji,

niezbędnych do wykazania zgodności danego wyrobu budowlanego z deklaracją właściwości

użytkowych i z innymi mającymi zastosowanie wymaganiami określonymi w niniejszej ustawie;

3)

na żądanie właściwego organu - współpracę z organem w działaniach podjętych w celu

usunięcia zagrożeń, jakie stwarzają wyroby budowlane objęte udzielonym pełnomocnictwem.

4.

Zakres udzielonego pełnomocnictwa nie może obejmować sporządzania dokumentacji technicznej.

1.

Importer wyrobów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 2 i 3, może wprowadzić

do obrotu lub udostępniać na rynku krajowym wyłącznie wyroby budowlane, które spełniają

wymagania określone w niniejszej ustawie.

2.

Importer zapewnia, aby w czasie, gdy ponosi on odpowiedzialność za wyrób budowlany,

warunki jego przechowywania lub transportu nie wpływały niekorzystnie na jego zgodność

z krajową deklaracją i z innymi wymaganiami określonymi w niniejszej ustawie.

3.

Importer umieszcza na wyrobie budowlanym swoją nazwę lub zastrzeżony znak towarowy

oraz swój adres kontaktowy.

4.

W przypadku gdy wielkość lub charakter wyrobu budowlanego uniemożliwiają umieszczenie

na nim informacji, o których mowa w ust. 3, importer umieszcza wymagane informacje

na opakowaniu lub w dokumentach towarzyszących temu wyrobowi.

5.

Importer przechowuje kopię krajowej deklaracji przez okres co najmniej 10 lat od dnia

wprowadzenia do obrotu wyrobu budowlanego i zapewnia przez ten okres udostępnianie

właściwemu organowi, na jego żądanie, dokumentacji technicznej.

6.

Na żądanie właściwego organu importer współpracuje z tym organem w działaniach, które

organ podejmuje w celu usunięcia zagrożeń, jakie stwarzają wyroby budowlane udostępniane

przez niego na rynku krajowym.

7.

Przepisy art. 10a ust. 4-6 stosuje się odpowiednio do importera.

1.

Sprzedawca może udostępnić na rynku krajowym wyroby budowlane, o których mowa w art.

5 ust. 2, jeżeli są one oznakowane znakiem budowlanym i towarzyszą im dokumenty, informacje

i instrukcje, o których mowa w art. 10a ust. 2 i 4.

2.

Na żądanie właściwego organu sprzedawca współpracuje z tym organem w działaniach,

które organ podejmuje w celu usunięcia zagrożeń, jakie stwarzają wyroby budowlane

udostępniane przez niego na rynku krajowym.

3.

Przepis art. 10c ust. 2 stosuje się odpowiednio do sprzedawcy.

Organami właściwymi w sprawach wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych

na rynku krajowym, w zakresie uregulowanym w niniejszej ustawie, oraz organami nadzoru

rynku, w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, są

1)

wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego;

2)

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.

Do podstawowych obowiązków właściwych organów należy kontrola wprowadzonych do obrotu

lub udostępnianych na rynku krajowym wyrobów budowlanych, prowadzenie postępowań administracyjnych

w tym zakresie oraz wykonywanie zadań, o których mowa w art. 59 ust. 3 i ust. 4 pkt 2 i 3 oraz art. 62 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o

systemach oceny zgodności i nadzoru rynku.

1.

Do obowiązków wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego należy

1)

prowadzenie kontroli planowych i doraźnych;

2

prowadzenie postępowań administracyjnych w pierwszej instancji, z zastrzeżeniem art.

14 ust. 3a;

3)

udział w kontrolach prowadzonych przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego - na

jego wezwanie;

4)

zlecanie badań pobranych w toku kontroli próbek wyrobów budowlanych;

5

przekazywanie Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego informacji o wynikach zleconych

badań próbek, przeprowadzonych kontrolach wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu

lub udostępnianych na rynku krajowym oraz wydanych postanowieniach i decyzjach, a

także o wydanych opiniach, o których mowa w pkt 6;

6)

wydawanie dla organów celnych opinii o wyrobach budowlanych.

2.

Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego sporządza wojewódzki roczny plan kontroli

i przedkłada go do zatwierdzenia Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, do dnia

15 listopada roku poprzedzającego rok objęty planem.

3.

Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego wprowadza do planu, o którym mowa w ust.

2, zadania wskazane przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

4.

Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego sporządza sprawozdanie z wykonania planu,

o którym mowa w ust. 2, uwzględniając kontrole doraźne, i przekazuje je do końca marca

roku następnego Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. W sprawozdaniu należy zawrzeć

informacje sprawozdawcze przekazywane Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów,

zwanemu dalej „Prezesem UOKiK”.

5.

Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego może wezwać powiatowego inspektora nadzoru

budowlanego do przeprowadzenia kontroli wskazanej budowy lub robót budowlanych w zakresie

stosowania określonych wyrobów budowlanych.

1.

Do obowiązków Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego należy

1)

prowadzenie Krajowego Wykazu Zakwestionowanych Wyrobów Budowlanych;

2)

zatwierdzanie wojewódzkich rocznych planów kontroli;

3)

przedstawianie Prezesowi UOKiK do zaopiniowania okresowych planów kontroli wprowadzonych

do obrotu wyrobów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1;

4)

sporządzanie i przekazywanie Prezesowi UOKiK rocznych sprawozdań z przeprowadzonych

kontroli wprowadzonych do obrotu wyrobów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust.

1;

5

gromadzenie informacji o wynikach zleconych badań próbek, przeprowadzonych kontrolach

wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych na rynku krajowym,

wydanych postanowieniach, decyzjach i opiniach;

6)

kontrola działania wojewódzkich organów nadzoru budowlanego;

7)

prowadzenie punktu kontaktowego do spraw wyrobów budowlanych, o którym mowa w art.

10 rozporządzenia Nr 305/2011.

2.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego może

1)

sporządzać roczne plany kontroli;

2)

prowadzić kontrole planowe i doraźne;

3)

zlecać badania pobranych, w toku kontroli, próbek wyrobów budowlanych;

4

wydawać wojewódzkim inspektorom nadzoru budowlanego wytyczne i zalecenia dotyczące

kontroli wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych na rynku krajowym

oraz sprawować nadzór nad ich realizacją;

5

wydawać wojewódzkim inspektorom nadzoru budowlanego wytyczne i zalecenia, zapewniające

jednolitość postępowań w sprawach wyrobów budowlanych.

3.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego może wezwać wojewódzkiego inspektora nadzoru

budowlanego do

1)

udziału w prowadzonej kontroli, o której mowa w ust. 2 pkt 2;

2)

przeprowadzenia doraźnej kontroli w określonym zakresie;

3)

wprowadzenia do wojewódzkiego rocznego planu kontroli określonych zadań.

3a

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego może prowadzić postępowania administracyjne w

pierwszej instancji na podstawie ustaleń dokonanych w wyniku kontroli. W takim przypadku

wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego nie wszczyna postępowania administracyjnego.

4

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

zakres informacji o wynikach zleconych badań próbek, przeprowadzonych kontrolach wyrobów

budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych na rynku krajowym, wydanych

postanowieniach, decyzjach i opiniach, przekazywanych przez wojewódzkich inspektorów

nadzoru budowlanego Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego,

2)

sposób i termin przekazywania tych informacji

- mając na uwadze potrzebę monitorowania systemu kontroli wyrobów budowlanych wprowadzonych

do obrotu lub udostępnianych na rynku krajowym.

Organy administracji publicznej w zakresie swojej właściwości są obowiązane do współdziałania

z organami nadzoru budowlanego w sprawach kontroli wyrobów budowlanych.

1.

W Krajowym Wykazie Zakwestionowanych Wyrobów Budowlanych, zwanym dalej „Wykazem”,

są gromadzone dane i informacje dotyczące wyrobów budowlanych podlegających oznakowaniu

znakiem budowlanym, niezgodnych z wymaganiami określonymi w niniejszej ustawie, a

w szczególności

1)

dane umożliwiające identyfikację zakwestionowanego wyrobu budowlanego;

2)

informacje o

a)

rodzaju i zakresie niezgodności zakwestionowanego wyrobu budowlanego,

b)

środkach, jakie zastosowano w odniesieniu do zakwestionowanego wyrobu budowlanego,

c)

zagrożeniach, jakie może spowodować zakwestionowany wyrób budowlany, wraz z określeniem

tych zagrożeń.

2.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonuje wpisów do Wykazu w przypadku wydania

decyzji ostatecznych, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2 oraz w art.

31 ust. 1 pkt 2 i ust. 2.

3.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na wniosek wojewódzkiego inspektora nadzoru

budowlanego lub z urzędu

1)

usuwa wpis w Wykazie, w przypadku gdy producent, importer lub sprzedawca udowodni,

że wycofał z obrotu wszystkie egzemplarze zakwestionowanego wyrobu budowlanego, lub

w przypadku gdy niezgodności zakwestionowanego wyrobu budowlanego z wymaganiami określonymi

w niniejszej ustawie zostały usunięte, nie wcześniej jednak niż w terminie 6 miesięcy

od dnia, w którym decyzje, na podstawie których dokonano wpisu, stały się ostateczne;

2)

może usunąć wpis w Wykazie, w przypadku gdy producent, importer lub sprzedawca zaprzestał

prowadzenia działalności gospodarczej, nie wcześniej jednak niż po upływie 24 miesięcy

od dnia dokonania wpisu;

3

może usunąć wpis w Wykazie po upływie 5 lat od dnia dokonania wpisu.

4.

Wykaz jest publicznie dostępny.

5.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego może, w każdym czasie, podać do publicznej wiadomości

informacje zawarte w Wykazie.

6

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia Wykazu.

7.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 6, powinno określać w szczególności

1)

wzór Wykazu;

2)

sposób dokonywania i usuwania wpisów w tym Wykazie;

3)

niezbędne informacje o decyzjach, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust.

2 oraz w art. 31 ust. 1 pkt 2 i ust. 2.

1.

Właściwy organ niezwłocznie przekazuje Prezesowi UOKiK kopie decyzji ostatecznych,

o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 31 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust.

2 oraz art. 31a ust. 3, dotyczących wyrobów budowlanych podlegających oznakowaniu

CE.

2.

Prezes UOKiK na podstawie kopii decyzji ostatecznych, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 31 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2 oraz art. 31a

ust. 3, dotyczących wyrobów budowlanych podlegających oznakowaniu CE, dokonuje wpisu

do rejestru wyrobów niezgodnych z wymaganiami lub stwarzających zagrożenie, o którym

mowa w art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności

i nadzoru rynku, zwanego dalej „rejestrem”.

3.

Prezes UOKiK, na wniosek właściwego organu usuwa wpis z rejestru, w przypadku gdy

producent, importer lub sprzedawca

1)

wykaże, że wykonał decyzje, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art.

31 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2 oraz art. 31a ust. 3, dotyczące wyrobów budowlanych podlegających

oznakowaniu CE, nie wcześniej jednak niż w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym decyzje,

na podstawie których dokonano wpisu, stały się ostateczne;

2)

zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej, nie wcześniej jednak niż po upływie

24 miesięcy od dnia dokonania wpisu.

1.

Właściwy organ wszczyna kontrolę z urzędu, a w przypadku wyrobów budowlanych, o których

mowa w art. 5 ust. 1, również na wniosek Prezesa UOKiK.

1a.

Postępowanie w sprawie wyrobów budowlanych niespełniających wymagań określonych w

niniejszej ustawie wszczyna się z urzędu, na podstawie ustaleń kontroli.

2.

Właściwy organ lub osoba działająca z jego upoważnienia, zwane dalej „kontrolującym”,

mają prawo wstępu na teren budowy, teren obiektów i do pomieszczeń, w których znajdują

się wyroby budowlane i dokumenty objęte zakresem kontroli.

2a

Właściwy organ, na zasadach określonych w art. 25 ust. 2-6, w celu ustalenia czy wyrób

budowlany posiada deklarowane właściwości użytkowe, może pobierać nieodpłatnie próbki

wyrobu budowlanego u sprzedawcy oraz z wyrobów budowlanych składowanych na terenie

budowy, jeżeli budowa jest prowadzona w ramach działalności gospodarczej inwestora

lub obiekt budowlany jest wznoszony w celu wprowadzenia go do obrotu, a także budowy

prowadzonej z wykorzystaniem środków publicznych oraz zlecać ich badanie. Wyniki badań

próbek wyrobu budowlanego mogą stanowić podstawę wszczęcia kontroli.

3

W kontroli prowadzonej przez właściwy organ, a dotyczącej wyrobów budowlanych, o których

mowa w art. 5 ust. 1, może uczestniczyć pracownik Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów,

upoważniony przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, za zgodą organu

prowadzącego kontrolę, lub przedstawiciel właściwego organu państwa członkowskiego

Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz Turcji, do czynności

którego stosuje się przepisy niniejszego rozdziału dotyczące osoby kontrolującej.

1.

Kontrole wyrobów budowlanych przeprowadza się w siedzibie kontrolowanego lub w miejscu

wykonywania jego działalności, w czasie jej wykonywania oraz w obecności kontrolowanego

lub osoby przez niego upoważnionej.

1a.

Czynności kontrolne są prowadzone po okazaniu kontrolowanemu albo osobie przez niego

upoważnionej legitymacji służbowej oraz doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia

kontroli.

2.

Kontrola lub poszczególne czynności kontrolne, za zgodą kontrolowanego, mogą być przeprowadzane

również w siedzibie organu jeżeli może to usprawnić prowadzenie kontroli.

3

Kontrola dotyczy wyłącznie wyrobu budowlanego, prawidłowości jego oznakowania, oceny

i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobu budowlanego oraz jego zamierzonego

zastosowania.

3a

Kontrolę wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych na rynku krajowym

prowadzi się zgodnie z programem kontroli albo jako kontrolę doraźną.

3b.

Kontrolę prowadzą co najmniej dwie osoby.

3c.

Kontrolę należy prowadzić, stosując najprostsze metody i w sposób najmniej uciążliwy

dla kontrolowanego.

4.

Kontrolowany oraz inne podmioty posiadające dowody lub informacje niezbędne do ustalenia,

czy wyrób budowlany spełnia wymagania określone niniejszą ustawą, są obowiązani do

przekazania tych dowodów i udzielenia informacji na żądanie organu prowadzącego kontrolę.

5.

Żądanie, o którym mowa w ust. 4, powinno zawierać

1)

określenie rodzaju dowodów oraz rodzaju i zakresu informacji, którego dotyczy;

2)

wskazanie celu żądania;

3)

określenie terminu udostępnienia dowodów lub udzielenia informacji;

4)

pouczenie o skutkach nieudostępnienia żądanych dowodów lub informacji albo udostępnienia

dowodów lub informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd.

1

W trakcie kontroli kontrolujący może żądać od kontrolowanego producenta albo importera

przedstawienia

1)

deklaracji właściwości użytkowych lub krajowej deklaracji;

2)

nazwy i adresu zakładu, w którym wyrób budowlany jest wytwarzany, a w przypadku wyrobów

importowanych nazwy i adresu producenta;

3)

karty charakterystyki lub informacji o substancjach zawartych w wyrobie budowlanym,

o których mowa odpowiednio w art. 31 lub art. 33 rozporządzenia REACH;

4)

ogólnego opisu wyrobu budowlanego, schematów, instrukcji stosowania, instrukcji obsługi

oraz informacji dotyczących zagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa, jakie wyrób budowlany

stwarza podczas stosowania i użytkowania.

2

Kontrolujący może dodatkowo żądać od producenta dokumentacji technicznej, o której

mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia Nr 305/2011 oraz w art. 10a ust. 1, a w przypadku

importera wyznaczyć termin udostępnienia tej dokumentacji.

3.

W trakcie kontroli kontrolujący może żądać od kontrolowanego sprzedawcy

1)

wskazania nazwy i adresu producenta, importera lub sprzedawcy, od którego nabył wyrób

budowlany;

2

dokumentów, instrukcji, informacji i opisów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3 i 4.

3)

(uchylony)

4

W przypadku gdy kontrolowany wyrób budowlany może stwarzać zagrożenie dla życia, zdrowia,

mienia lub środowiska, kontrolujący może żądać od kontrolowanego sprzedawcy, jeżeli

producent lub importer ma siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przedstawienia,

w wyznaczonym terminie, dokumentacji technicznej, o której mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia

Nr 305/2011 oraz w art. 10a ust. 1.

5.

W trakcie kontroli kontrolujący może ponadto

1)

badać dokumenty w zakresie objętym kontrolą oraz żądać od kontrolowanego sporządzenia

ich kopii oraz tłumaczeń na język polski, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia

kontroli;

2)

dokonywać oględzin wyrobów budowlanych w zakresie objętym kontrolą;

3)

legitymować osoby w celu stwierdzenia ich tożsamości, jeżeli jest to niezbędne na

potrzeby kontroli;

4)

żądać od kontrolowanego udzielenia w wyznaczonym terminie pisemnych lub ustnych wyjaśnień

w sprawach objętych zakresem kontroli;

5)

przesłuchiwać osoby w charakterze strony, świadka lub biegłego, jeżeli jest to niezbędne

do wyczerpującego wyjaśnienia okoliczności sprawy;

6)

zasięgać opinii biegłych, jeżeli jest to niezbędne na potrzeby kontroli;

7)

zabezpieczać dowody, wyroby budowlane, pomieszczenia lub środki przewozowe;

8)

pobierać nieodpłatnie próbki wyrobów budowlanych do badań.

6.

Kontrolowany jest obowiązany

1)

umożliwić kontrolującemu dokonanie czynności kontrolnych, o których mowa w ust. 5;

2)

potwierdzić zgodność kopii dokumentów z oryginałami.

1.

Informacje uzyskane przez właściwy organ w trakcie kontroli lub postępowania administracyjnego

nie podlegają ujawnieniu, jeżeli przekazujący je wskaże przyczynę, z powodu której

wnioskuje o ich nieujawnienie.

2.

Informacje uzyskane w trakcie kontroli lub postępowania administracyjnego, objęte

tajemnicą producenta, importera lub sprzedawcy, rozumiane jako nieujawnione do wiadomości

publicznej informacje techniczne, technologiczne oraz organizacyjne producenta, importera

lub sprzedawcy bądź inne informacje, co do których producent, importer lub sprzedawca

podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności, mogą być wykorzystane

wyłącznie do celów, dla których zostały zgromadzone.

3.

Jeżeli zachodzi potrzeba ujawnienia informacji, o których mowa w ust. 1 lub 2, oraz

dowodów uzyskanych w trakcie kontroli lub postępowania administracyjnego, właściwy

organ lub Prezes UOKiK - w przypadku wyrobów, o których mowa w art. 5 ust. 1, ujawni

je w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia podjętych rozstrzygnięć.

1.

Kontrolujący jest uprawniony, za okazaniem legitymacji służbowej, do wstępu na teren

jednostki kontrolowanej, poruszania się po tym terenie oraz znajdujących się tam obiektach

i pomieszczeniach.

2.

Do kontrolującego stosuje się przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy obowiązujące

w jednostce kontrolowanej.

1.

Wyniki kontroli kontrolujący dokumentuje w protokole kontroli.

2.

Kontrolujący jest obowiązany zapoznać kontrolowanego lub osobę przez niego upoważnioną

z treścią protokołu.

3.

Protokół podpisują kontrolujący oraz kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona,

w której obecności przeprowadzono kontrolę.

4.

Jeden egzemplarz protokołu przekazuje się, za pokwitowaniem, kontrolowanemu lub osobie

przez niego upoważnionej, w której obecności przeprowadzono kontrolę, a drugi pozostawia

się w aktach sprawy.

5.

W razie odmowy podpisania lub odbioru protokołu kontrolujący sporządzający protokół

powinien zrobić o tym adnotację w protokole, podając, jeżeli jest to możliwe, przyczynę

odmowy.

6.

Kontrolowany może zgłosić uwagi bezpośrednio do protokołu kontroli lub wnieść je na

piśmie, w terminie 7 dni od dnia przedstawienia protokołu do podpisu.

7.

Właściwy organ jest obowiązany ustosunkować się do uwag zgłoszonych do protokołu kontroli

niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich otrzymania.

8.

O braku uwag do protokołu należy zrobić adnotację w protokole.

1.

W przypadku dokonania oględzin lub przeprowadzenia innych dowodów kontrolujący sporządza

odrębne protokoły. Przepisy art. 21 stosuje się odpowiednio.

2.

O sporządzeniu odrębnego protokołu należy zrobić adnotację w protokole kontroli.

Kontrolujący mogą, z urzędu lub na wniosek kontrolowanego, prostować błędy pisarskie

i rachunkowe bądź inne oczywiste pomyłki przez dokonanie adnotacji w protokole kontroli

lub odrębnym protokole, o którym mowa w art. 21a ust. 1, opatrzonej datą i podpisem

osoby dokonującej adnotacji.

1.

Właściwy organ może, w drodze postanowienia, dokonać zabezpieczenia dowodów na czas

niezbędny do realizacji zadań kontroli. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

2.

Zabezpieczeniu, o którym mowa w ust. 1, podlegają w szczególności dokumenty, informacje

oraz wyroby budowlane, jeżeli stanowią lub mogą stanowić dowód nieprawidłowości stwierdzonych

w toku kontroli.

3.

Właściwy organ, który wydał w I instancji postanowienie, o którym mowa w ust. 1, stwierdza

jego wygaśnięcie, jeżeli ustały przyczyny powodujące konieczność zabezpieczenia dowodów.

Zabezpieczenia dowodów wykonuje się w odniesieniu do

1)

wyrobów budowlanych - przez opatrzenie plombami, pieczęciami lub innymi znakami urzędowymi

oraz przekazanie ich do przechowania kontrolowanemu lub jego przedstawicielowi, z

zastrzeżeniem pkt 2, albo przez ich przechowywanie w zabezpieczonym pomieszczeniu

kontrolowanego lub właściwego organu, w warunkach właściwych dla poszczególnych rodzajów

wyrobów budowlanych;

2)

dokumentów, ewidencji, informacji i innych rzeczy niebędących wyrobami budowlanymi

oraz wyrobów budowlanych, które mogą być dowodami w sprawach - przez

a)

oddanie na przechowanie kontrolowanemu lub osobie go reprezentującej w zamkniętym

i zabezpieczonym pomieszczeniu,

b)

opieczętowanie lub nałożenie innych znaków urzędowych i oddanie na przechowanie osobom,

o których mowa w lit. a,

c)

złożenie na przechowanie w pomieszczeniu właściwego organu;

3)

pomieszczeń - przez ich zamknięcie oraz nałożenie plomb, pieczęci lub innych znaków

urzędowych;

4)

produktów niebezpiecznych - przez ich umieszczenie w pomieszczeniach i w warunkach

spełniających wymagania określone w przepisach odrębnych;

5)

środków przewozowych - przez opieczętowanie lub nałożenie innych znaków urzędowych.

1.

Postanowienie dotyczące zabezpieczenia dowodów, o którym mowa w art. 22, powinno zawierać

określenie terminu zabezpieczenia.

2.

Jeżeli jest to możliwe, termin zabezpieczenia wyrobów powinien być określany z uwzględnieniem

terminów gwarancji oraz innych terminów określających ważność lub trwałość wyrobu

budowlanego.

1.

Właściwy organ może, w drodze postanowienia, dokonać zabezpieczenia wyrobu budowlanego

przed dalszym przekazywaniem, jeżeli

1

kontrolowany nie przedstawi deklaracji, informacji oraz dokumentacji technicznej,

związanych z kontrolowanym wyrobem budowlanym, o których mowa w art. 18 ust. 1-4,

albo

2

dokumenty wskazują, że wyrób budowlany może nie spełniać wymagań określonych niniejszą

ustawą, albo

3)

dokonane przez kontrolującego oględziny wyrobu budowlanego wskazują, że wyrób budowlany

może nie spełniać wymagań określonych niniejszą ustawą, albo

4)

posiadane przez organ (kontrolującego) dowody, w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, wskazują, że właściwości użytkowe wyrobu są niezgodne z deklarowanymi.

2.

Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje zażalenie.

3.

Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia

doręczenia kontrolowanemu.

4

Organ, który wydał w pierwszej instancji postanowienie, o którym mowa w ust. 1, stwierdza,

w drodze postanowienia, jego wygaśnięcie przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia,

jeżeli ustały przyczyny uzasadniające zabezpieczenie wyrobu budowlanego.

5

Zabezpieczenia wyrobu budowlanego dokonuje się przez opieczętowanie oraz sporządzenie

inwentaryzacji w formie protokołu. Przepis art. 22a stosuje się odpowiednio.

1.

W związku z wykonywaniem czynności kontrolnych kontrolujący korzysta z ochrony przewidzianej

w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.

2.

Właściwy miejscowo komendant Policji jest obowiązany, na wniosek właściwego organu,

do zapewnienia kontrolującemu pomocy Policji w trakcie wykonywania kontroli.

Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, z wyłączeniem pobierania próbek

wyrobu budowlanego, o którym mowa w art. 16 ust. 2a, stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób przygotowania kontroli,

wzór upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, wzory protokołów kontroli oraz oględzin

uwzględniając zakres i rodzaj przeprowadzanej kontroli oraz zapewniając możliwość

identyfikacji organu kontroli i osób wykonujących czynności kontrolne oraz możliwość

identyfikacji kontrolowanego i identyfikacji wyrobu budowlanego objętego kontrolą.

1

Właściwy organ może poddać wyrób budowlany, zabezpieczony zgodnie z art. 22c, badaniom

lub zlecić ich przeprowadzenie w zakresie wynikającym z dokumentów i dowodów określonych

w art. 22c ust. 1, w celu ustalenia, czy posiada on deklarowane przez producenta właściwości

użytkowe.

2.

W celu ustalenia, czy wyrób budowlany spełnia wymagania określone niniejszą ustawą,

można pobierać próbki wyrobu budowlanego, w ilościach niezbędnych do przeprowadzenia

badań.

3.

Pobranie próbki wyrobu budowlanego stwierdza się przez sporządzenie protokołu.

4.

Równocześnie z pobraniem próbki wyrobu budowlanego należy, z zastrzeżeniem ust. 6,

pobrać i zabezpieczyć dodatkową próbkę kontrolną wyrobu budowlanego z tej samej partii

w ilości odpowiadającej ilości pobranej do badań.

5.

Próbka kontrolna jest przechowywana przez kontrolowanego, do czasu jej zwolnienia

przez właściwy organ, w warunkach uniemożliwiających zmianę jakości lub cech charakterystycznych

wyrobu budowlanego.

6.

Próbki kontrolnej nie pobiera się, jeżeli

1)

pobranie próbki byłoby utrudnione z uwagi na wartość, rodzaj lub niewielką ilość wyrobu

budowlanego;

2)

przechowanie próbki w warunkach uniemożliwiających zmianę jakości lub cech charakterystycznych

wyrobu budowlanego jest niemożliwe.

1

Właściwy organ może zlecić badanie pobranych próbek wyrobu budowlanego lub próbek

kontrolnych akredytowanemu laboratorium, albo - w przypadku, gdy żadne laboratorium

nie posiada akredytacji w zakresie kontrolowanego wyrobu budowlanego - laboratorium

właściwej przedmiotowo jednostki oceny technicznej lub laboratorium właściwej przedmiotowo

krajowej jednostki oceny technicznej. Badanie próbki kontrolnej przeprowadza się na

wniosek kontrolowanego.

2.

Po przeprowadzeniu badań sporządza się sprawozdanie z badań, które dołącza się do

protokołu kontroli.

3.

Jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych

niniejszą ustawą, kontrolowany jest obowiązany do uiszczenia opłaty stanowiącej równowartość

kosztów przeprowadzonych badań. Do kosztów tych zalicza się koszty badań przeprowadzonych

przez laboratoria, o których mowa w ust. 1, oraz koszty transportu i przechowywania

próbki.

4.

Opłatę, o której mowa w ust. 3, właściwy organ ustala, w drodze postanowienia, na

które przysługuje zażalenie. Opłatę uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia

postanowienia. W przypadku nieuiszczenia jej w terminie podlega ona ściągnięciu w

trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

5.

Opłata, o której mowa w ust. 3, stanowi dochód budżetu państwa.

6.

W przypadku gdy przeprowadzone badania wykazały, że wyrób budowlany spełnia wymagania

określone niniejszą ustawą, koszty przeprowadzonych badań ponosi Skarb Państwa.

7

Wyniki badań próbek, o których mowa w ust. 1, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego

publikuje, w formie komunikatu, w Biuletynie Informacji Publicznej Głównego Urzędu

Nadzoru Budowlanego.

1

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób pobierania oraz badania próbki wyrobu budowlanego;

2)

wzór protokołu pobrania próbki wyrobu budowlanego lub próbki kontrolnej;

3)

sposób zabezpieczenia próbek wyrobu budowlanego i próbek kontrolnych;

4)

wzór sprawozdania z badań;

5)

sposób postępowania z pozostałościami po próbkach;

6)

sposób ustalania, uiszczania i zwrotu opłaty, o której mowa w art. 26 ust. 3.

2.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, należy uwzględnić, że sposób pobierania

próbki nie może stanowić nadmiernego utrudnienia dla kontrolowanego, sposób zabezpieczenia

próbki powinien zapewnić jej ochronę przed zniszczeniem lub uszkodzeniem, a koszty

badań powinny odpowiadać rzeczywistym kosztom pobrania, badania, transportu i przechowywania

próbki.

(oznaczenie i tytuł rozdziału 5 - uchylone)

(uchylony)

(uchylony)

1.

Właściwy organ, w wyniku kontroli u sprzedawcy, w przypadku stwierdzenia, że wyrób

budowlany nie spełnia wymagań określonych w niniejszej ustawie, wydaje

1

postanowienie zakazujące dalszego udostępniania wyrobu budowlanego przez sprzedawcę,

wyznaczając termin usunięcia określonych nieprawidłowości, albo

2

decyzję zakazującą dalszego udostępniania wyrobu budowlanego przez sprzedawcę oraz

decyzję nakazującą wycofanie z obrotu tego wyrobu przez producenta lub importera,

albo

3

decyzję nakazującą wycofanie z obrotu wyrobu budowlanego przez sprzedawcę, jeżeli

producent lub importer ma siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1a

Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przysługuje zażalenie.

2

W przypadku nieusunięcia w terminie nieprawidłowości określonych w postanowieniu,

o którym mowa w ust. 1 pkt 1, właściwy organ zakazuje, w drodze decyzji, obrotu wyrobem

budowlanym.

3.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

4.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, przekazuje się niezwłocznie organowi

właściwemu ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania producenta lub importera

wyrobu budowlanego, stanowiącego przedmiot decyzji. Organ ten jest obowiązany do przeprowadzenia

niezwłocznie kontroli tego wyrobu u producenta lub importera.

1.

Właściwy organ, w wyniku kontroli u producenta albo importera, w przypadku stwierdzenia,

że wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych w niniejszej ustawie, wydaje

1

postanowienie zakazujące dalszego udostępniania wyrobu budowlanego, wyznaczając termin

usunięcia określonych nieprawidłowości, albo

2

decyzję nakazującą wycofanie z obrotu wyrobu budowlanego, albo

3

decyzję nakazującą ograniczenie udostępniania wyrobu budowlanego użytkownikowi, konsumentowi

i sprzedawcy.

1a

Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przysługuje zażalenie.

2

W przypadku nieusunięcia w terminie nieprawidłowości określonych w postanowieniu,

o którym mowa w ust. 1 pkt 1, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, wycofanie

z obrotu wyrobu budowlanego.

3.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

1

W decyzjach nakazujących wycofanie z obrotu wyrobu budowlanego, o których mowa w art.

30 ust. 1 pkt 2 i art. 31 ust. 1 pkt 2, właściwy organ może nakazać producentowi,

importerowi lub sprzedawcy odkupienie wyrobu budowlanego na żądanie osób, które faktycznie

nim władają.

2.

W decyzjach, o których mowa w ust. 1, właściwy organ może nakazać powiadomienie przez

stronę postępowania konsumentów lub użytkowników wyrobu budowlanego o stwierdzonych

niezgodnościach z wymaganiami określonymi niniejszą ustawą, określając termin i sposób

ich powiadomienia.

3.

W przypadku wydania decyzji stwierdzającej, że wyrób budowlany nie spełnia wymagań

określonych niniejszą ustawą, właściwy organ może nakazać, w drodze decyzji, zniszczenie

wyrobu budowlanego na koszt producenta, importera lub sprzedawcy, jeżeli producent

lub importer mają siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o ile w inny

sposób nie można usunąć zagrożeń spowodowanych przez ten wyrób.

4

Postanowienia i decyzje, o których mowa w art. 30 i art. 31, wydaje się w zależności

od rodzaju stwierdzonych niezgodności wyrobu budowlanego z wymaganiami określonymi

niniejszą ustawą oraz od stopnia zagrożenia powodowanego przez wyrób budowlany, mając

na celu, w szczególności, zapobieżenie powstaniu zagrożenia lub usunięcie już istniejącego

oraz zapewnienie bezpieczeństwa, zdrowia i życia użytkowników obiektów budowlanych,

a także ochronę środowiska.

5

W przypadku stwierdzenia niezgodności, o których mowa w art. 59 rozporządzenia Nr

305/2011, albo w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w oznakowaniu znakiem budowlanym,

braku oznakowania znakiem budowlanym, braku krajowej deklaracji lub jej nieprawidłowego

sporządzenia oraz w przypadku, gdy dokumentacja techniczna jest niekompletna lub niedostępna

u kontrolowanego, właściwy organ wydaje postanowienie, o którym mowa w art. 30 ust.

1 pkt 1 albo w art. 31 ust. 1 pkt 1, wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości.

Właściwy organ wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, jeżeli

1)

stwierdzi, że wyrób budowlany spełnia wymagania określone niniejszą ustawą;

2)

niezgodność wyrobu budowlanego z wymaganiami określonymi niniejszą ustawą została

usunięta albo wyrób ten został wycofany z obrotu;

3)

postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

W przypadku gdy po wydaniu decyzji, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust.

2 oraz w art. 31 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, niezgodności wyrobu budowlanego z wymaganiami

określonymi niniejszą ustawą zostały usunięte lub wyrób budowlany został wycofany

z obrotu, właściwy organ na wniosek producenta, importera lub sprzedawcy, w drodze

decyzji, stwierdza

1)

usunięcie niezgodności wyrobu budowlanego z wymaganiami określonymi niniejszą ustawą

albo

2)

wycofanie z obrotu wyrobu budowlanego.

1

Stronami w postępowaniu administracyjnym są: producent, importer lub sprzedawca wyrobu

budowlanego.

2.

Organizacja społeczna może występować z żądaniem dopuszczenia do udziału w postępowaniu

administracyjnym tylko w przypadku, gdy strona postępowania jest członkiem tej organizacji.

Przepisów art. 31 § 1, 4 i 5 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się w postępowaniach prowadzonych na podstawie niniejszej ustawy.

Kto

1)

wprowadza do obrotu wyrób budowlany nienadający się do stosowania przy wykonywaniu

robót budowlanych,

2

umieszcza oznakowanie CE albo znak budowlany na wyrobie budowlanym, który nie posiada

właściwości użytkowych określonych w deklaracji właściwości użytkowych lub krajowej

deklaracji,

3)

umieszcza na wyrobie budowlanym znak podobny do oznakowania CE albo znaku budowlanego,

mogący wprowadzić w błąd użytkownika, konsumenta lub sprzedawcę tego wyrobu,

4)

umieszcza znak budowlany na wyrobie, niebędącym wyrobem budowlanym

- podlega grzywnie.

(uchylony)

Kto utrudnia lub udaremnia wykonywanie czynności kontrolnych właściwego organu, podlega

karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

Kto utrudnia lub udaremnia wykonywanie czynności kontrolnych właściwego organu lub

pobieranie próbek wyrobów budowlanych przez ten organ, podlega karze grzywny.

Kto

1)

udostępnia na rynku wyrób budowlany bez oznakowania CE lub bez znaku budowlanego,

lub bez informacji towarzyszącej tym znakom,

2)

nie sporządza lub sporządza w sposób nieprawidłowy deklarację właściwości użytkowych

lub krajową deklarację,

3)

umieszcza w sposób nieprawidłowy oznakowanie CE lub znak budowlany na wyrobie budowlanym,

4)

nie sporządza dokumentacji technicznej

- podlega karze grzywny.

(uchylony)

Orzekanie w sprawach określonych w art. 35 i art. 35a następuje na podstawie przepisów

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Orzekanie w sprawach określonych w art. 35 następuje na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Producent albo importer, który wprowadza do obrotu wyrób budowlany nienadający się

do zamierzonego zastosowania w zakresie zadeklarowanych właściwości użytkowych, podlega

karze pieniężnej w wysokości do 100 000 zł.

Producent, który umieszcza oznakowanie CE albo znak budowlany na wyrobie budowlanym,

który nie posiada właściwości użytkowych określonych w deklaracji właściwości użytkowych

lub krajowej deklaracji, podlega karze pieniężnej w wysokości do 100 000 zł.

Producent albo importer, który wprowadza do obrotu wyrób budowlany podlegający obowiązkowi

oznakowania CE lub znakiem budowlanym bez tego oznakowania, podlega karze pieniężnej

w wysokości do 20 000 zł.

Producent, który nie dopełnia obowiązku sporządzenia i przechowywania deklaracji właściwości

użytkowych, krajowej deklaracji, dokumentacji technicznej, lub sporządza je niezgodnie

z wymaganiami określonymi odpowiednio w przepisach rozporządzenia nr 305/2011 albo

przepisach niniejszej ustawy, podlega karze pieniężnej w wysokości do 20 000 zł.

Producent, który nie dopełnia obowiązków dołączania lub udostępniania wraz z wyrobem

budowlanym, podlegającym obowiązkowi oznakowania CE lub znakiem budowlanym

1)

informacji towarzyszącej temu oznakowaniu wraz z informacją umożliwiającą identyfikację

wyrobu budowlanego lub

2)

kopii deklaracji właściwości użytkowych albo krajowej deklaracji, lub

3)

instrukcji stosowania, instrukcji obsługi lub informacji dotyczących bezpieczeństwa

użytkowania

- podlega karze pieniężnej w wysokości do 10 000 zł.

Importer, który nie dopełnia obowiązku umieszczenia informacji umożliwiających jego

identyfikację na wyrobie budowlanym podlegającym obowiązkowi oznakowania CE lub znakiem

budowlanym, podlega karze pieniężnej w wysokości do 10 000 zł.

Importer, który nie dopełnia obowiązku zapewnienia udostępnienia dokumentacji technicznej

właściwemu organowi, lub przechowywania kopii deklaracji właściwości użytkowych albo

krajowej deklaracji, podlega karze pieniężnej w wysokości do 10 000 zł.

Sprzedawca, który udostępnia na rynku krajowym wyrób budowlany, podlegający obowiązkowi

oznakowania CE lub znakiem budowlanym bez tego oznakowania lub bez informacji towarzyszącej

temu oznakowaniu, lub do którego nie jest dołączona lub udostępniona deklaracja właściwości

użytkowych albo krajowa deklaracja, podlega karze pieniężnej w wysokości do 10 000

zł.

Producent, importer albo sprzedawca obowiązany do przechowywania próbki kontrolnej,

który niszczy ją, usuwa spod zabezpieczenia, lub przechowuje ją w warunkach niezgodnych

z wymaganiami określonymi w art. 25 ust. 5, podlega karze pieniężnej w wysokości do

20 000 zł.

1.

Kary pieniężne, o których mowa w art. 36a-36h, nakłada, w drodze decyzji, właściwy

organ prowadzący postępowanie.

2.

Karę pieniężną, o której mowa w art. 36i, nakłada, w drodze decyzji, właściwy organ

prowadzący postępowanie.

3.

Ustalając wysokość kar pieniężnych, właściwy organ uwzględnia w szczególności stopień,

okoliczności naruszenia przepisów ustawy, liczbę wyrobów budowlanych wprowadzonych

do obrotu lub udostępnionych na rynku krajowym niezgodnych z wymaganiami ustawy, uprzednie

naruszenie przepisów ustawy, a także współpracę z właściwym organem prowadzącym postępowanie,

w szczególności przyczynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania.

4.

Właściwy organ odstępuje od nałożenia kary pieniężnej, jeżeli producent, importer

lub sprzedawca podlegający karze przedstawił dowody potwierdzające wykonanie postanowień,

o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1 i art. 31 ust. 1 pkt 1.

1.

Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

2.

Karę pieniężną wnosi się na rachunek bankowy organu, który ją nałożył.

3.

Nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, jeżeli od dnia

popełnienia czynu, o którym mowa w art. 36c-36i, upłynęły 3 lata, licząc od końca

roku, w którym czyn został popełniony.

4.

Kary pieniężnej nie pobiera się po upływie 3 lat od dnia wydania ostatecznej decyzji

o nałożeniu kary.

5.

Środki finansowe pochodzące z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

6.

Do kar pieniężnych, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się odpowiednio

przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm..

7.

Kary pieniężne podlegają egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.

(pominięte)

Wyroby budowlane dopuszczone do obrotu i powszechnego stosowania w budownictwie na

podstawie przepisów dotychczasowych i na zasadach w tych przepisach określonych nadają

się do stosowania, w rozumieniu niniejszej ustawy, przy wykonywaniu robót budowlanych.

(pominięty)

Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w

Unii Europejskiej

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 58 ust.

2 i art. 59 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Do spraw z zakresu akredytacji wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w

życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 20 kwietnia 2016 r., z wyjątkiem

1)

art. 102 pkt 1 lit. c w zakresie art. 1 ust. 2 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem

22 lipca 2016 r.;

2)

art. 105 pkt 4-8, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.;

3)

art. 107 pkt 15 w zakresie art. 158a, który wchodzi w życie z dniem 12 czerwca 2018 r.