Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 sierpnia 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o izbach aptekarskich
Table of Provisions (110)
Statutory Text (110 Articles)
1.
Naczelna Izba Aptekarska i okręgowe izby aptekarskie stanowią samorząd zawodu aptekarskiego
2.
Samorząd zawodu aptekarskiego
3.
Naczelna Izba Aptekarska i okręgowe izby aptekarskie mają osobowość prawną.
1.
Użyte w ustawie określenia oznaczają
1)
państwo członkowskie Unii Europejskiej - inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie
Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, lub Konfederację Szwajcarską;
2
obywatele państwa członkowskiego Unii Europejskiej - obywateli państw członkowskich
Unii Europejskiej, a także
a)
obywateli polskich, którzy uzyskali kwalifikacje w państwie członkowskim Unii Europejskiej,
b)
członków ich rodzin w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej
i członków ich rodzin
(Dz. U. z 2014 r. poz. 1525, z 2015 r. poz. 1274 oraz z 2016 r. poz. 904),
c)
obywateli państw trzecich posiadających zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego
Unii Europejskiej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach
(Dz. U. poz. 1650, z późn. zm.,
d)
obywateli państw trzecich posiadających zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku
z okolicznością, o której mowa w art. 151 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,
e)
cudzoziemców posiadających status uchodźcy lub objętych ochroną uzupełniającą,
f)
cudzoziemców, którzy przybywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywają
na tym terytorium w celu połączenia się z rodziną i są członkami rodziny cudzoziemca
zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z nadaniem mu statusu
uchodźcy lub udzieleniem mu ochrony uzupełniającej,
g)
obywateli państw trzecich, którzy ubiegają się o przyjęcie na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej w celu podjęcia pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji, w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,
h)
obywateli państw trzecich, którzy zostali przyjęci na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej w celach innych niż wykonywanie pracy zgodnie z prawem Unii Europejskiej
lub prawem krajowym i mają prawo do wykonywania pracy oraz posiadają dokument pobytowy
wydany zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1030/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. ustanawiającym jednolity
wzór dokumentów pobytowych dla obywateli państw trzecich
(Dz. Urz. UE L 157 z 15.06.2002, str. 1, z późn. zm.), oraz obywateli państw trzecich, którzy zostali przyjęci na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej w celu wykonywania pracy zgodnie z prawem Unii Europejskiej lub prawem krajowym.
3)
cudzoziemiec - obywatela państwa innego niż państwo członkowskie Unii Europejskiej.
2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o „tytule magistra farmacji” należy przez to rozumieć
również „tytuł magistra uzyskany na kierunku farmacja”.
1.
Siedzibą Naczelnej Izby Aptekarskiej i jej organów jest miasto stołeczne Warszawa.
2.
Obszar działania poszczególnych okręgowych izb aptekarskich oraz ich siedziby ustala
Naczelna Rada Aptekarska, uwzględniając zasadniczy podział terytorialny państwa.
3.
(uchylony)
1.
Wykonywanie zawodu farmaceuty ma na celu ochronę zdrowia publicznego i obejmuje udzielanie
usług farmaceutycznych polegających w szczególności na
1)
sporządzaniu i wytwarzaniu produktów leczniczych;
2)
ocenie jakości leków recepturowych, leków aptecznych i leków gotowych;
3)
wydawaniu produktów leczniczych i wyrobów medycznych, wyrobów medycznych do diagnostyki
in vitro, wyposażenia wyrobów medycznych, wyposażenia wyrobów medycznych do diagnostyki
in vitro oraz aktywnych wyrobów medycznych do implantacji, w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych
(Dz. U. z 2015 r. poz. 876 i 1918 oraz z 2016 r. poz. 542), będących przedmiotem obrotu w aptekach, działach farmacji szpitalnej i hurtowniach
farmaceutycznych;
4)
sporządzaniu leków recepturowych i leków aptecznych w aptekach;
5)
sprawowaniu nadzoru nad wytwarzaniem, obrotem, przechowywaniem, wykorzystaniem i utylizacją
produktów leczniczych i wyrobów, o których mowa w pkt 3, w tym rezerwami państwowymi;
6)
udzielaniu informacji i porad dotyczących działania i stosowania produktów leczniczych
i wyrobów, o których mowa w pkt 3, będących przedmiotem obrotu w aptekach i hurtowniach
farmaceutycznych;
7)
sprawowaniu opieki farmaceutycznej polegającej na dokumentowanym procesie, w którym
farmaceuta, współpracując z pacjentem i lekarzem, a w razie potrzeby z przedstawicielami
innych zawodów medycznych, czuwa nad prawidłowym przebiegiem farmakoterapii w celu
uzyskania określonych jej efektów poprawiających jakość życia pacjenta;
8)
kierowaniu apteką, punktem aptecznym, działem farmacji szpitalnej lub hurtownią farmaceutyczną;
9)
współuczestniczeniu w sprawowaniu nadzoru nad gospodarką produktami leczniczymi, w
szczególności w zakładach opieki zdrowotnej;
10)
współudziale w badaniach klinicznych prowadzonych w szpitalu;
11)
współudziale w badaniach nad lekiem;
12)
przygotowywaniu roztworów do hemodializy i dializy otrzewnowej.
2.
Wykonywanie zawodu farmaceuty obejmuje także prowadzenie: działalności dydaktycznej
w uczelniach medycznych, badań naukowych i prac rozwojowych w dziedzinie farmacji.
2a
Usługi farmaceutyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 6 i 7, mogą być udzielane przez
farmaceutę za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności.
3.
Tytuł zawodowy „farmaceuta” podlega ochronie prawnej.
4.
Farmaceuta wykonujący zawód w aptece, punkcie aptecznym lub hurtowni farmaceutycznej
jest aptekarzem.
1.
Kwalifikacje do wykonywania zawodu farmaceuty posiada osoba, która
1)
ukończyła w Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej pięcioletnie studia na kierunku
farmacja w szkole wyższej, obejmujące co najmniej sześciomiesięczną praktykę zawodową
w aptece, i uzyskała tytuł magistra farmacji albo
2)
ukończyła w Rzeczypospolitej Polskiej przed dniem 1 maja 2004 r. czteroletnie lub
pięcioletnie studia na kierunku farmacja w szkole wyższej i uzyskała tytuł magistra
farmacji, albo
3)
posiada dyplom wydany przez państwo inne niż państwo członkowskie Unii Europejskiej,
potwierdzający ukończenie co najmniej pięcioletnich studiów na kierunku farmacja w
szkole wyższej, obejmujących co najmniej sześciomiesięczną praktykę zawodową w aptece,
uznany w Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z odrębnymi przepisami, za równoważny
z dyplomem i tytułem magistra farmacji uzyskiwanym w Rzeczypospolitej Polskiej, albo
4)
posiada kwalifikacje uzyskane w państwie członkowskim Unii Europejskiej potwierdzające
ukończenie kształcenia spełniającego wymagania określone w przepisach prawa Unii Europejskiej
2.
Minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wykaz dyplomów, świadectw i innych dokumentów
wydanych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, potwierdzających posiadanie
kwalifikacji do wykonywania w Rzeczypospolitej Polskiej zawodu farmaceuty przez obywateli
państw członkowskich Unii Europejskiej, uwzględniając w szczególności nazwy dyplomów,
świadectw i innych dokumentów oraz oznaczenie podmiotów wydających te dokumenty.
3.
Za równoważne z dyplomem, świadectwem lub innym dokumentem potwierdzającym posiadanie
kwalifikacji do wykonywania zawodu farmaceuty, o którym mowa w ust. 2, uważa się dyplomy,
świadectwa lub inne dokumenty wydane przez państwa członkowskie Unii Europejskiej,
jeżeli kształcenie zostało rozpoczęte przed dniem
1)
1 października 1987 r. w Królestwie Belgii, Królestwie Danii, Republice Federalnej
Niemiec, Republice Greckiej, Królestwie Hiszpanii, Republice Francuskiej, Republice
Irlandii, Wielkim Księstwie Luksemburga, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii
i Irlandii Północnej, Republice Portugalii lub Królestwie Niderlandów,
2)
11 marca 1990 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w przypadku
Republiki Litewskiej,
3)
3 października 1990 r. w byłej Niemieckiej Republice Demokratycznej, pod warunkiem,
że dokument potwierdzający kwalifikacje farmaceuty uprawnia do wykonywania zawodu
farmaceuty na terytorium Republiki Federalnej Niemiec na tych samych zasadach jak
dokument potwierdzający tego rodzaju kwalifikacje, wydany przez odpowiednie władze
lub organizacje Republiki Federalnej Niemiec,
4)
25 czerwca 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki Słowenii,
5)
20 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w przypadku
Republiki Estońskiej,
6)
21 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w przypadku
Republiki Łotewskiej,
6a)
8 października 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki Chorwacji,
7)
1 stycznia 1993 r. w byłej Czechosłowacji w przypadku Republiki Czeskiej lub Republiki
Słowackiej,
8)
1 listopada 1993 r. w Republice Włoskiej,
9)
1 stycznia 1994 r. w Republice Austrii, Republice Finlandii, Królestwie Szwecji, Królestwie
Norwegii lub Republice Islandii,
10)
1 maja 1995 r. w Księstwie Liechtensteinu,
11)
1 czerwca 2002 r. w Konfederacji Szwajcarskiej,
12)
1 maja 2004 r. w Republice Czeskiej, Republice Słowackiej, Republice Słowenii, Republice
Litewskiej, Republice Łotewskiej, Republice Estońskiej, Republice Węgierskiej, Republice
Malty lub Republice Cypryjskiej,
13)
1 stycznia 2007 r. w Republice Bułgarii lub Rumunii,
14)
1 lipca 2013 r. w Republice Chorwacji
- oraz do dyplomu, świadectwa lub innego dokumentu dołączone zostało zaświadczenie
wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, potwierdzające,
że osoba posługująca się tymi dokumentami wykonywała w tym państwie zawód farmaceuty
przez okres co najmniej trzech kolejnych lat w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających
wydanie zaświadczenia.
4.
W przypadku farmaceuty będącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
którego dyplom, świadectwo lub inny dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji
do wykonywania zawodu farmaceuty nie odpowiadają dokumentom, o których mowa w przepisach
wydanych na podstawie ust. 2, kwalifikacje są uznawane po przedstawieniu zaświadczenia
wydanego przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, potwierdzającego,
że kwalifikacje zostały uzyskane po odbyciu kształcenia zgodnego z przepisami prawa
Unii Europejskiej.
5.
W przypadku farmaceuty będącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej
1)
który nie spełnia warunku dotyczącego wykonywania zawodu farmaceuty przez okres co
najmniej trzech kolejnych lat w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie
zaświadczenia, o którym mowa w ust. 3, lub
2)
posiadającego dyplom, świadectwo lub inny dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji
do wykonywania zawodu farmaceuty, uzyskany w państwach innych niż państwo członkowskie
Unii Europejskiej oraz zaświadczenie, że posiada trzyletnie doświadczenie zawodowe
w zawodzie farmaceuty uzyskane na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
które uznało to potwierdzenie kwalifikacji zawodowych farmaceuty zgodnie z wewnętrznymi
przepisami tego państwa oraz potwierdziło uzyskane doświadczenie zawodowe
- stosuje się przepisy o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych uzyskanych w państwach
członkowskich Unii Europejskiej.
6.
Uznanie kwalifikacji zawodowych farmaceuty uzyskanych w państwach innych niż państwo
członkowskie Unii Europejskiej następuje, jeżeli zostały spełnione minimalne wymagania
w zakresie kształcenia określone w przepisach prawa Unii Europejskiej, a Rzeczpospolita
Polska jest pierwszym państwem Unii Europejskiej potwierdzającym te kwalifikacje,
na podstawie odrębnych przepisów.
7
Nie przyznaje się częściowego dostępu do wykonywania zawodu farmaceuty zarówno w zakresie
czynności zawodowych farmaceuty bez specjalizacji, jak i farmaceuty specjalisty.
1.
Praktyka zawodowa, o której mowa w art. 2b ust. 1 pkt 1, jest odbywana w aptece, która
uzyskała pozytywne opinie
1)
wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego,
2)
okręgowej rady aptekarskiej właściwej ze względu na siedzibę apteki
- wydane na wniosek dziekana wydziału uczelni prowadzącej działalność dydaktyczną
i badawczą w dziedzinie nauk medycznych, na której prowadzone są studia na kierunku
farmacja.
2.
Opinia, o której mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględnia spełnianie podstawowych warunków
do prowadzenia apteki pod kątem prowadzonego procesu dydaktycznego. Opinia, o której
mowa w ust. 1 pkt 2, dotyczy oceny osób nadzorujących odbywanie praktyki zawodowej
w aptece pod kątem prowadzonego procesu dydaktycznego.
3.
Praktyka zawodowa jest odbywana na podstawie skierowania przez dziekana, o którym
mowa w ust. 1, w ramach ustalonego przez niego harmonogramu i czasu jej odbywania
w wymiarze maksymalnym 40 godzin tygodniowo, zgodnie z programem praktyki zawodowej.
4.
Osoba odbywająca praktykę zawodową wykonuje czynności fachowe wynikające z programu
praktyki zawodowej pod bezpośrednim nadzorem opiekuna. Opiekunem może być kierownik
apteki lub wyznaczony przez niego farmaceuta. Opiekun musi posiadać co najmniej 5-letni
staż pracy w aptece lub specjalizację z farmacji aptecznej lub szpitalnej.
5.
Osoba odbywająca praktykę zawodową prowadzi dziennik praktyki zawodowej.
6.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, ramowy program
praktyki zawodowej w aptece oraz sposób jej odbywania, dokumentowania i zaliczania,
w tym wzór dziennika praktyki zawodowej, uwzględniając w szczególności konieczność
zapewnienia wiedzy i umiejętności niezbędnych do samodzielnego wykonywania zawodu
farmaceuty w aptece.
(uchylony)
1.
Prawo wykonywania zawodu farmaceuty w odniesieniu do obywatela polskiego oraz cudzoziemca
przyznaje okręgowa rada aptekarska właściwa ze względu na zamierzone miejsce wykonywania
zawodu farmaceuty, a w odniesieniu do obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej
- Naczelna Rada Aptekarska, w przypadku gdy osoba ta
1)
posiada kwalifikacje określone w art. 2b;
2)
posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu farmaceuty, potwierdzony orzeczeniem
lekarskim;
3)
posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
4)
wykazuje nienaganną postawę etyczną i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię
prawidłowego wykonywania zawodu farmaceuty, w szczególności nie była prawomocnie skazana
za umyślne przestępstwo przeciwko życiu lub zdrowiu;
5)
posiada znajomość języka polskiego w mowie i piśmie w zakresie koniecznym do wykonywania
zawodu farmaceuty - w przypadku obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej
oraz cudzoziemca;
6)
korzysta z pełni praw publicznych.
2
W przypadku cudzoziemca oraz obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej warunek,
o którym mowa w ust. 1 pkt 5, uważa się za spełniony, gdy znajomość języka polskiego
jest potwierdzona pozytywnym złożeniem egzaminu zorganizowanego i przeprowadzonego
przez Naczelną Radę Aptekarską. Wymóg ten nie dotyczy cudzoziemca oraz obywatela państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, którzy ukończyli studia na kierunku farmacja w języku
polskim.
3.
Opłatę za egzamin, o którym mowa w ust. 2, ponosi osoba zdająca, a wpływy z tego tytułu
stanowią przychód Naczelnej Izby Aptekarskiej.
4.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia
1
zakres znajomości języka polskiego w mowie i w piśmie konieczny do wykonywania zawodu
farmaceuty przez cudzoziemców oraz obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej,
2)
sposób przeprowadzania i potwierdzania pozytywnego złożenia egzaminu, o którym mowa
w ust. 2, w tym wzór zaświadczenia o zdaniu egzaminu ze znajomości języka polskiego,
3)
wysokość opłaty, o której mowa w ust. 3
- uwzględniając w szczególności zakres uprawnień zawodowych określonych w art. 2a
oraz koszty przeprowadzenia egzaminu.
(uchylony)
1.
Prawo wykonywania zawodu farmaceuty w odniesieniu do cudzoziemca posiadającego dyplom,
o którym mowa w art. 2b ust. 1 pkt 3, przyznaje się pod warunkiem, że dany dyplom
został uznany w Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny z dyplomem uzyskiwanym w Rzeczypospolitej
Polskiej. Przepisy art. 4c-4f stosuje się odpowiednio.
2.
Jeżeli cudzoziemiec spełniający warunki, o których mowa w art. 4 oraz w ust. 1, nie
wykonywał zawodu farmaceuty przez okres dłuższy niż 5 lat w okresie ostatnich 6 lat,
ma obowiązek odbyć przeszkolenie uzupełniające, o którym mowa w art. 17.
1.
W celu uzyskania prawa wykonywania zawodu farmaceuty obywatel polski przedstawia
1)
dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań, o których mowa w art. 2b;
2)
orzeczenie lekarskie potwierdzające posiadanie stanu zdrowia pozwalającego na wykonywanie
zawodu farmaceuty;
3)
oświadczenie o posiadaniu pełnej zdolności do czynności prawnych;
4)
informację z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności za przestępstwo umyślne przeciwko
życiu lub zdrowiu;
5)
oświadczenie o korzystaniu z pełni praw publicznych.
2.
W celu uzyskania prawa wykonywania zawodu farmaceuty obywatel państwa członkowskiego
Unii Europejskiej przedstawia
1)
wniosek o uznanie kwalifikacji i uzyskanie prawa wykonywania zawodu farmaceuty obejmujący
imiona i nazwisko farmaceuty, nazwisko rodowe, obywatelstwo, adres do korespondencji,
datę i miejsce urodzenia, posiadane przez niego kwalifikacje oraz informacje odnoszące
się do wykonywania zawodu farmaceuty;
2)
dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań, o których mowa w art. 2b;
3)
oświadczenie o posiadaniu pełnej zdolności do czynności prawnych;
4
dokument potwierdzający znajomość języka polskiego w mowie i w piśmie w zakresie koniecznym
do wykonywania zawodu farmaceuty, z zastrzeżeniem art. 4 ust. 2 zdanie drugie.
5)
oświadczenie o korzystaniu z pełni praw publicznych;
6)
orzeczenie lekarskie potwierdzające posiadanie stanu zdrowia pozwalającego na wykonywanie
zawodu farmaceuty.
3.
W stosunku do osoby będącej obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej za
wystarczające w zakresie
1)
spełniania wymagań, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, uznaje się dokumenty odnoszące
się do stanu zdrowia, wymagane do wykonywania zawodu farmaceuty w państwie członkowskim
Unii Europejskiej, którego farmaceuta jest obywatelem lub z którego przybywa; jeżeli
w tym państwie dokumenty tego rodzaju nie są wymagane, za wystarczające uważa się
dokumenty wydane w tym państwie, odpowiadające dokumentom wydawanym w Rzeczypospolitej
Polskiej;
2)
spełniania wymagań, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, uznaje się dokumenty wydane
przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, którego farmaceuta
jest obywatelem lub z którego przybywa, potwierdzające, że obowiązujące w tym państwie
wymagania dotyczące postawy etycznej do wykonywania zawodu farmaceuty zostały spełnione,
a w szczególności, że nie zostało zawieszone lub odebrane prawo wykonywania zawodu
farmaceuty oraz, że osoba ta nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo
przeciwko życiu lub zdrowiu; jeżeli w tym państwie nie wydaje się dokumentu potwierdzającego
spełnienie wymagań, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, za wystarczające uznaje
się złożenie oświadczenia przed Prezesem Naczelnej Rady Aptekarskiej.
4.
Dokumenty, o których mowa w ust. 3, są ważne trzy miesiące od dnia ich wystawienia.
5.
W przypadku uzasadnionych wątpliwości dotyczących autentyczności dyplomów, świadectw
lub innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji do wykonywania zawodu
farmaceuty, wydanych przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
lub dokumentów, o których mowa w art. 2b ust. 1 pkt 4, ust. 4 i 6, lub w przypadku
uzasadnionych wątpliwości dotyczących spełnienia wymagań w zakresie kształcenia określonych
w przepisach Unii Europejskiej, Naczelna Rada Aptekarska składa wniosek do właściwych
organów państwa członkowskiego Unii Europejskiej, o potwierdzenie ich autentyczności
lub potwierdzenie spełnienia wymagań w zakresie kształcenia.
6.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku,
o którym mowa w ust. 2 pkt 1, uwzględniając w szczególności dane, które mają być w
nim zawarte, oraz konieczność dołączenia wymaganych dokumentów.
1.
Farmaceuta, w stosunku do którego podjęta została uchwała przez Naczelną Radę Aptekarską
albo okręgową radę aptekarską o przyznaniu prawa wykonywania zawodu farmaceuty, składa
ślubowanie.
2.
O terminie ślubowania okręgowa rada aptekarska właściwa ze względu na zamierzone miejsce
wykonywania zawodu farmaceuty, a w przypadku obywatela państwa członkowskiego Unii
Europejskiej - Naczelna Rada Aptekarska, informuje farmaceutę. Ślubowanie powinno
odbyć się bez zbędnej zwłoki.
3.
Ślubowanie składane przez farmaceutę w brzmieniu: „Ślubuję uroczyście w swej pracy
farmaceuty sumiennie, gorliwie i z należytą starannością wykonywać swoje obowiązki,
mając zawsze na uwadze dobro pacjenta, wymogi etyki zawodowej i obowiązujące prawo,
a także zachować tajemnicę zawodową, zaś w postępowaniu swoim kierować się zasadami
godności, uczciwości i słuszności” odbiera prezes właściwej okręgowej rady aptekarskiej
albo Prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej.
4.
Jeżeli określona w ust. 3 formuła ślubowania nie może być wykorzystana przez obywatela
państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej umożliwia
skorzystanie z odpowiedniej, równoważnej formuły.
1.
Okręgowa rada aptekarska, a w przypadku obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej
- Naczelna Rada Aptekarska, niezwłocznie po złożeniu ślubowania, o którym mowa w art.
4d, wydaje farmaceucie dokument „Prawo wykonywania zawodu farmaceuty”.
2.
Dokument, o którym mowa w ust. 1, zawiera niezbędne dane osobowe dotyczące farmaceuty,
w szczególności: imię (imiona), nazwisko, datę i miejsce urodzenia, posiadane przez
niego kwalifikacje, numer prawa wykonywania zawodu oraz informacje odnoszące się do
wykonywania zawodu i wpisu do rejestru farmaceutów.
3.
Farmaceuta jest obowiązany informować właściwą okręgową radę aptekarską o zmianie
danych osobowych dotyczących farmaceuty, w szczególności: imienia (imion), nazwiska,
posiadanych przez niego kwalifikacji, numeru prawa wykonywania zawodu, adresu do korespondencji,
obywatelstwa oraz informacji odnoszących się do wykonywania zawodu farmaceuty i wpisu
do rejestru farmaceutów, w terminie 30 dni od dnia zmiany danych osobowych.
4.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentu
„Prawo wykonywania zawodu farmaceuty”, obejmujący dane, o których mowa w ust. 2, uwzględniając
w szczególności funkcjonalność i przejrzystość tego dokumentu oraz zabezpieczenie
go przed podrobieniem lub przerobieniem.
1.
Przyznanie prawa wykonywania zawodu farmaceuty albo odmowa przyznania tego prawa jest
dokonywana w formie uchwały przez Naczelną Radę Aptekarską albo okręgową radę aptekarską
niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy, licząc od dnia złożenia
wszystkich wymaganych dokumentów, o których mowa w art. 4c.
2.
Naczelna Rada Aptekarska, nie później niż w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku,
o którym mowa w art. 4c ust. 2 pkt 1, przez obywatela państwa członkowskiego Unii
Europejskiej, potwierdza otrzymanie wniosku oraz informuje wnioskodawcę o ewentualnych
brakach, wzywając go do ich uzupełnienia.
3.
Jeżeli Naczelna Rada Aptekarska albo okręgowa rada aptekarska posiadają informacje
dotyczące postępowań dyscyplinarnych lub nałożonych sankcji karnych lub innych okoliczności,
które mogą wpływać na wykonywanie zawodu farmaceuty, informują o tym zdarzeniu właściwe
organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, którego farmaceuta jest obywatelem
lub z którego przybywa.
4.
Naczelna Rada Aptekarska albo okręgowe rady aptekarskie mają obowiązek
1)
dokonania weryfikacji informacji, o których mowa w ust. 3, o które wnoszą właściwe
organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej;
2)
informowania o wynikach weryfikacji, o której mowa w pkt 1, właściwych organów państwa
członkowskiego Unii Europejskiej.
5.
Naczelna Rada Aptekarska oraz okręgowe rady aptekarskie zapewniają poufność wymienianych
informacji oraz stosują przepisy dotyczące ochrony danych osobowych.
6
Wymiana informacji, o których mowa w ust. 3 i 4, odbywa się za pośrednictwem Systemu
Wymiany Informacji na Rynku Wewnętrznym IMI, zwanego dalej „systemem IMI”, o którym
mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1024/2012 z dnia 25 października
2012 r. w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji
na rynku wewnętrznym i uchylającym decyzję Komisji 2008/49/WE („rozporządzeniu w sprawie
IMI”)
(Dz. Urz. UE L 316 z 14.11.2012, str. 1, z późn. zm.).
1
Naczelna Rada Aptekarska na wniosek osoby, o której mowa w art. 2b ust. 1, wydaje
1)
zaświadczenie potwierdzające, że farmaceuta posiada kwalifikacje zgodne z wymaganiami
wynikającymi z przepisów prawa Unii Europejskiej oraz, że posiadany dyplom ukończenia
studiów wyższych odpowiada dokumentom potwierdzającym posiadanie kwalifikacji do wykonywania
zawodu farmaceuty wynikających z przepisów prawa Unii Europejskiej;
2)
zaświadczenie o przebiegu pracy zawodowej;
3)
inne zaświadczenia wymagane przez właściwe organy państw członkowskich Unii Europejskiej,
zgodnie z przepisami prawa Unii Europejskiej.
2
Za każde zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, pobiera się opłatę w wysokości 3%
minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę
(Dz. U. z 2015 r. poz. 2008), obowiązującego w roku wydania zaświadczenia. Opłatę wnosi się na rachunek bankowy
Naczelnej Rady Aptekarskiej.
3
W sprawach związanych z wydaniem europejskiej legitymacji zawodowej dla farmaceutów
organem właściwym jest Naczelna Rada Aptekarska. Do postępowania w tych sprawach stosuje
się przepisy o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich
Unii Europejskiej.
1.
Osoba, która posiada prawo wykonywania zawodu farmaceuty, ma prawo posługiwać się
tytułem „farmaceuta”.
2.
Farmaceuta będący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej ma prawo posługiwać
się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oryginalnym tytułem określającym wykształcenie,
uzyskanym w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub jego skrótem w języku tego
państwa.
3.
Naczelna Rada Aptekarska może wymagać, aby tytuł określający wykształcenie był opatrzony
informacją dotyczącą nazwy i siedziby instytucji albo komisji egzaminacyjnej, która
ten tytuł przyznała.
4.
Jeżeli tytuł, o którym mowa w ust. 2, określający wykształcenie lub jego skrót może
być mylony z tytułem używanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dla którego
uzyskania wymagane jest dodatkowe szkolenie lub wykształcenie, którego farmaceuta
nie posiada, może on posługiwać się tytułem używanym w państwie członkowskim Unii
Europejskiej, którego jest obywatelem lub z którego przybywa albo w którym uzyskał
tytuł, w języku tego państwa, w formie określonej przez Naczelną Radę Aptekarską.
Osoba wykonująca zawód aptekarza
(uchylony)
1.
Farmaceuta jest obowiązany zgłosić Prezesowi Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych lub podmiotowi odpowiedzialnemu za wprowadzenie
produktu leczniczego do obrotu działanie niepożądane produktu leczniczego.
2.
Zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, farmaceuta dokonuje zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne
(Dz. U. z 2008 r. poz. 271, z późn. zm..
(uchylony)
1.
Farmaceuta będący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, przenoszący
się po raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu tymczasowego i
okazjonalnego wykonywania czynności zawodowych farmaceuty jest obowiązany poinformować
o tym właściwą ze względu na miejsce zamierzonego wykonywania czynności okręgową radę
aptekarską w pisemnym oświadczeniu.
2.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje informacje o rodzaju czynności zawodowych,
jakie farmaceuta zamierza wykonywać, oraz o miejscu i przybliżonym terminie ich rozpoczęcia.
3.
Przy uznaniu wykonywania czynności zawodowych farmaceuty za tymczasowe i okazjonalne
bierze się pod uwagę ich długość trwania, częstotliwość, regularność i ciągłość.
4.
Okręgowa rada aptekarska każdorazowo może ocenić czasowy i okazjonalny charakter wykonywania
czynności zawodowych farmaceuty, uwzględniając okoliczności, o których mowa w ust.
3.
5.
W każdym kolejnym roku kalendarzowym farmaceuta wykonujący tymczasowo i okazjonalnie
czynności zawodowe farmaceuty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązany
składać oświadczenie zawierające informacje, o których mowa w ust. 2.
6.
Do oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy farmaceuta przenosi się po
raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu tymczasowego i okazjonalnego
wykonywania czynności zawodowych farmaceuty, dołącza się
1)
dokument potwierdzający obywatelstwo farmaceuty;
2)
zaświadczenie wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
potwierdzające że farmaceuta wykonuje czynności zawodowe farmaceuty w tym państwie
oraz że nie obowiązuje go zakaz, nawet tymczasowy, wykonywania tych czynności;
3)
dokumenty potwierdzające kwalifikacje do wykonywania zawodu farmaceuty.
7.
W przypadku istotnej zmiany okoliczności potwierdzonych dokumentami farmaceuta jest
obowiązany przekazać niezwłocznie właściwej okręgowej radzie aptekarskiej aktualne
dokumenty, o których mowa w ust. 6.
8.
Farmaceuta będący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, przenoszący
się po raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu tymczasowego i
okazjonalnego wykonywania czynności zawodowych farmaceuty, jest zwolniony z obowiązku
rejestracji w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych w celu dokonywania rozliczeń związanych
z tymczasowym i okazjonalnym wykonywaniem czynności zawodowych farmaceuty. W takim
przypadku farmaceuta informuje o tymczasowym i okazjonalnym wykonywaniu tych czynności
na piśmie właściwy ze względu na miejsce ich wykonywania oddział Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych albo przed rozpoczęciem wykonywania czynności zawodowych, albo, w nagłych
wypadkach, po ich wykonaniu.
1.
Farmaceuta, o którym mowa w art. 6a ust. 1, podlega obowiązkowemu wpisowi do rejestru
uproszczonego, o którym mowa w art. 8a ust. 1, prowadzonego przez okręgową radę aptekarską
właściwą ze względu na zamierzone miejsce wykonywania czynności zawodowych farmaceuty,
na czas ich wykonywania.
2.
Okręgowa rada aptekarska może zwrócić się do właściwego organu państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, w którym farmaceuta posiada prawo do wykonywania zawodu, o przedstawienie
informacji potwierdzających, że farma
ceuta prowadzi działalność zgodnie z prawem, wykonuje zawód w sposób należyty, jak
również, że nie zostały na niego nałożone kary dyscyplinarne lub sankcje karne związane
z wykonywaniem zawodu.
3.
Okręgowa rada aptekarska, na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego Unii
Europejskiej, wymienia informacje pomocne przy rozpatrywaniu skarg składanych przez
usługobiorców na farmaceutów tymczasowo i okazjonalnie wykonujących zawód. Usługobiorca,
który złożył skargę, jest informowany o sposobie rozpatrzenia skargi.
Farmaceuta wykonujący tymczasowo i okazjonalnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
czynności zawodowe farmaceuty podlega przepisom prawnym dotyczącym wykonywania zawodu
farmaceuty i zasadom etyki i deontologii zawodowej oraz podlega odpowiedzialności
zawodowej przed sądami aptekarskimi za postępowanie sprzeczne z tymi przepisami lub
zasadami.
Przepisów art. 6a-6c nie stosuje się do cudzoziemca lub bezpaństwowca
1)
posiadającego zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o której
mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;
2)
któremu w Rzeczypospolitej Polskiej nadano status uchodźcy lub udzielono ochrony uzupełniającej.
1.
Zadaniem samorządu aptekarskiego jest w szczególności
1)
reprezentowanie zawodu aptekarza
2)
troska o zachowanie godności i niezależności zawodu;
3)
kodyfikowanie, krzewienie i strzeżenie zasad etyki i deontologii zawodowej;
4)
integracja środowiska zawodowego;
5)
sprawowanie pieczy i nadzoru nad wykonywaniem zawodu;
6)
współdziałanie z organami administracji publicznej, związkami zawodowymi i samorządami
zawodowymi oraz innymi organizacjami społecznymi w sprawach związanych z wykonywaniem
zawodu i innych dotyczących farmacji, a mających wpływ na ochronę zdrowia publicznego;
7)
współpraca z towarzystwami naukowymi, szkołami wyższymi i jednostkami badawczo-rozwojowymi
w kraju i za granicą;
8)
prowadzenie działalności samopomocowej oraz innych form pomocy materialnej dla członków
samorządu i ich rodzin;
9)
zajmowanie stanowiska w sprawach organizacji ochrony zdrowia i gospodarki produktami
leczniczymi;
9a)
udzielanie informacji dotyczących zasad wykonywania zawodu, zasad etyki zawodowej,
przepisów dotyczących ochrony zdrowia i ubezpieczeń społecznych;
10)
wykonywanie innych zadań określonych odrębnymi przepisami.
2.
Zadania określone w ust. 1 samorząd aptekarski wykonuje w szczególności przez
1)
stwierdzenie prawa wykonywania zawodu aptekarza
2)
prowadzenie rejestru farmaceutów;
3)
(uchylony)
4)
współdziałanie w sprawach specjalizacji zawodowej;
5)
udział w komisjach konkursowych na stanowiska określone w odrębnych przepisach;
6)
opiniowanie projektów aktów normatywnych dotyczących produktów leczniczych, aptek
i wykonywania zawodu aptekarza
7)
wydawanie opinii w sprawach udzielania lub cofania zezwoleń na prowadzenie aptek lub
hurtowni;
8)
(uchylony)
9)
opiniowanie i wnioskowanie w sprawach kształcenia przed- i podyplomowego farmaceutów
i techników farmaceutycznych;
10)
prowadzenie badań dotyczących służb farmaceutycznych i wykonywania zawodu aptekarza
11)
występowanie w obronie interesów indywidualnych i zbiorowych członków izb aptekarskich;
12)
sprawowanie sądownictwa dyscyplinarnego w zakresie odpowiedzialności zawodowej aptekarzy
13)
prowadzenie działalności gospodarczej, wydawniczej i zarządzanie majątkiem izby.
1.
Osoba, która uzyska prawo wykonywania zawodu farmaceuty, podlega wpisowi do rejestru
farmaceutów prowadzonego przez właściwą okręgową radę aptekarską.
2.
Rejestr farmaceutów zawiera następujące dane
1)
imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia, imiona rodziców, obywatelstwo oraz miejsce
zamieszkania;
2)
dane dotyczące wykształcenia, w tym
a)
numer dyplomu szkoły wyższej,
b)
nazwę ukończonej szkoły wyższej, jej siedzibę i wydział,
c)
rok ukończenia studiów,
d)
datę i miejsce ukończenia rocznej praktyki w aptece,
e)
rodzaj i stopień posiadanej specjalizacji, datę jej uzyskania oraz nazwę jednostki
szkolącej,
f)
rodzaj i datę uzyskania stopnia i tytułu naukowego oraz nazwę jednostki nadającej
ten stopień i tytuł,
g
informacje dotyczące dopełnienia obowiązku podnoszenia kwalifikacji zawodowych wynikającego
z art. 107zf ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne;
3)
dane dotyczące prawa wykonywania zawodu, w tym
a)
numer prawa wykonywania zawodu,
b)
numer uchwały rady aptekarskiej przyznającej prawo wykonywania zawodu,
c)
informację o posiadaniu prawa wykonywania zawodu w innym państwie,
d)
informację o ograniczeniach w wykonywaniu zawodu;
4
numer PESEL;
5
datę zgonu.
3.
Farmaceuta ma obowiązek informować niezwłocznie okręgową izbę aptekarską, o której
mowa w ust. 1, o danych objętych rejestrem farmaceutów i każdej zmianie tych danych.
4.
Okręgowa rada aptekarska, za pośrednictwem Naczelnej Rady Aptekarskiej, jest obowiązana
na żądanie ministra właściwego do spraw zdrowia przekazywać informacje objęte rejestrem
farmaceutów.
4a.
Okręgowa rada aptekarska za pośrednictwem Naczelnej Rady Aptekarskiej udostępnia systemowi
informacji w ochronie zdrowia, o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia
(Dz. U. z 2015 r. poz. 636, z późn. zm., dane objęte rejestrem farmaceutów.
4b.
Rejestr farmaceutów jest prowadzony w postaci elektronicznej.
4c
Dane zawarte w rejestrze farmaceutów mogą zostać udostępnione podmiotom biorącym udział
w procesie kształcenia podyplomowego farmaceuty
1)
uczelniom wyższym,
2)
Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego,
3)
Centrum Egzaminów Medycznych,
4)
podstawowym jednostkom organizacyjnym uczelni wyższych prowadzących studia na kierunku
farmacja, które uzyskały akredytację określoną w art. 107a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne,
5)
wojewodom,
6)
konsultantom krajowym w ochronie zdrowia
- w związku z wykonywanymi przez nich zadaniami.
5.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia
rejestru farmaceutów, uwzględniając w szczególności tryb dokonywania wpisów i zmian
w rejestrze oraz wykreśleń z rejestru.
1.
Okręgowa rada aptekarska prowadzi rejestr uproszczony obywateli państw członkowskich
Unii Europejskiej wykonujących na terenie tej izby tymczasowo i okazjonalnie czynności
zawodowe farmaceuty.
2.
Rejestr uproszczony, o którym mowa w ust. 1, zawiera następujące dane
1)
imię (imiona) i nazwisko;
2)
obywatelstwo (obywatelstwa);
3)
miejsce i datę urodzenia;
4)
nazwę i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość;
5)
adres miejsca zamieszkania w państwie, w którym na stałe wykonuje zawód farmaceuty;
6)
adres pobytu farmaceuty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
7)
cechy identyfikacyjne zaświadczenia wydanego przez właściwe organy państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, potwierdzającego wykonywanie czynności zawodowych farmaceuty w
tym państwie oraz spełnienie wymagań dotyczących postawy etycznej do wykonywania zawodu
farmaceuty;
8)
cechy identyfikacyjne zaświadczenia wydanego przez właściwe organy państwa członkowskiego
Unii Europejskiej lub innego dokumentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji do
wykonywania zawodu farmaceuty;
9)
czas, o ile jest to możliwe, miejsce i charakter zamierzonego tymczasowego i okazjonalnego
wykonywania czynności zawodowych farmaceuty.
3.
Wpis do rejestru uproszczonego, o którym mowa w ust. 1, jest bezpłatny i nie może
powodować opóźnień i utrudnień w tymczasowym i okazjonalnym wykonywaniu czynności
zawodowych farmaceuty.
4.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia
rejestru uproszczonego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności tryb
dokonywania wpisów i zmian w rejestrze oraz wykreśleń z rejestru.
1.
Okręgowa rada aptekarska informuje, w trybie ostrzeżenia w systemie IMI, właściwe
organy państw członkowskich Unii Europejskiej o farmaceucie, wobec którego
1)
rada aptekarska podjęła uchwałę o
a)
zawieszeniu w prawie wykonywania zawodu,
b)
ograniczeniu w wykonywaniu określonych czynności,
2)
sąd aptekarski wydał orzeczenie o
a)
zawieszeniu prawa wykonywania zawodu,
b)
pozbawieniu prawa wykonywania zawodu,
c)
tymczasowym zawieszeniu w czynnościach zawodowych,
3)
sąd powszechny orzekł zakaz wykonywania zawodu,
4)
sąd powszechny albo prokurator tytułem środka zapobiegawczego zastosował zawieszenie
w wykonywaniu zawodu
- w terminie 3 dni od dnia uprawomocnienia się albo wykonalności uchwały, orzeczenia
albo postanowienia o zastosowaniu środka zapobiegawczego.
2.
Ostrzeżenie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje
1)
imię (imiona) i nazwisko farmaceuty oraz datę jego urodzenia;
2)
tytuł zawodowy;
3)
informację o organie, który nałożył sankcję, o której mowa w ust. 1;
4)
zakres oraz okres obowiązywania ograniczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b;
5)
okres obowiązywania zawieszenia albo zakazu, o których mowa w ust. 1;
6)
informację o pozbawieniu prawa wykonywania zawodu.
3.
Okręgowa rada aptekarska informuje właściwe organy państw członkowskich Unii Europejskiej,
w trybie ostrzeżenia w systemie IMI, o tożsamości farmaceuty, który w postępowaniu
o uznanie kwalifikacji zawodowych posłużył się podrobionym lub przerobionym dokumentem
potwierdzającym posiadanie kwalifikacji zawodowych, w terminie 3 dni od dnia uprawomocnienia
się wyroku sądu w tej sprawie.
4.
Okręgowa rada aptekarska niezwłocznie informuje właściwe organy państw członkowskich
Unii Europejskiej, za pośrednictwem systemu IMI, o wygaśnięciu sankcji, o których
mowa w ust. 1, oraz o wszelkich decyzjach wpływających na zmianę terminu ich wygaśnięcia.
5.
Okręgowa rada aptekarska niezwłocznie zawiadamia na piśmie farmaceutę, którego dotyczy
ostrzeżenie, o którym mowa w ust. 1 lub 3, o jego przekazaniu, za pośrednictwem systemu
IMI, właściwym organom państw członkowskich Unii Europejskiej oraz o możliwości złożenia
wniosku o jego sprostowanie albo usunięcie.
6.
W wyniku rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w ust. 5, okręgowa rada aptekarska
1)
dokonuje sprostowania w systemie IMI informacji objętej wnioskiem i zawiadamia farmaceutę
o sposobie jej sprostowania albo
2)
usuwa informację objętą wnioskiem z systemu IMI i zawiadamia o tym farmaceutę, albo
3)
odmawia sprostowania albo usunięcia z systemu IMI informacji objętej wnioskiem i zawiadamia
o tym farmaceutę.
7.
Informacje przekazane w trybie ostrzeżenia, o którym mowa w ust. 1, mogą być przetwarzane
w systemie IMI wyłącznie przez okres obowiązywania sankcji, o których mowa w ust.
1. Ostrzeżenia usuwa się z systemu IMI w terminie 3 dni od dnia wykonania albo uchylenia
uchwały, orzeczenia albo postanowienia o zastosowaniu środka zapobiegawczego, o których
mowa w ust. 1.
1.
Kadencja organów izb aptekarskich trwa 4 lata.
2.
Tę samą funkcję w organach izb aptekarskich można pełnić nie dłużej niż przez dwie
kolejne kadencje.
3.
Wybory do organów izb aptekarskich odbywają się w głosowaniu tajnym, przy nieograniczonej
liczbie kandydatów.
4.
Czynne prawo wyborcze przysługuje wszystkim członkom izb aptekarskich, z wyłączeniem
aptekarzy
5.
Bierne prawo wyborcze przysługuje wszystkim członkom izb aptekarskich, z wyłączeniem
aptekarzy
6.
Na członków sądów aptekarskich mogą kandydować aptekarze
1.
Członkowie organów izb aptekarskich pełnią swoje obowiązki bezpłatnie.
2.
Krajowy Zjazd Aptekarzy może ustalić wykaz stanowisk w organach izb aptekarskich,
do których nie stosuje się przepisu ust. 1.
3.
Na wniosek okręgowej lub Naczelnej Rady Aptekarskiej pracodawca obowiązany jest zwolnić
od pracy pracownika pełniącego określoną funkcję z wyboru w organach izb lub wykonującego
czynności na rzecz izby, bez prawa do wynagrodzenia.
4.
Izby aptekarskie określają zasady i tryb zwrotu kosztów podróży, utraconych zarobków
oraz innych uzasadnionych wydatków poniesionych przez członków samorządu w związku
z wykonywaniem czynności na rzecz izby.
Mandat członka organu izby aptekarskiej wygasa wskutek
1)
śmierci;
2)
zrzeczenia się mandatu;
3)
skreślenia z listy członków izby aptekarskiej;
4)
odwołania przez organ, który dokonał wyboru;
5)
ukarania prawomocnym orzeczeniem sądu aptekarskiego na kary określone w art. 46 ust.
1 pkt 3 i 4;
6)
skazania prawomocnym wyrokiem na karę dodatkową aptekarza
Uchwały organów samorządu aptekarskiego podejmowane są zwykłą większością głosów,
przy obecności co najmniej połowy członków danego organu.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
8, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.
1.
Minister właściwy do spraw zdrowia może zaskarżyć do Sądu Najwyższego uchwałę organu
okręgowej izby aptekarskiej lub Naczelnej Izby Aptekarskiej pod zarzutem niezgodności
z prawem w terminie trzech miesięcy od dnia powzięcia wiadomości o uchwale. Sąd Najwyższy
utrzymuje zaskarżoną uchwałę w mocy lub ją uchyla.
2.
Minister właściwy do spraw zdrowia może zwrócić się do Krajowego Zjazdu Aptekarzy
lub do Naczelnej Rady Aptekarskiej o podjęcie uchwały w sprawie należącej do właściwości
samorządu aptekarskiego.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien rozpatrzyć najbliższy Krajowy Zjazd Aptekarzy,
Naczelna Rada Aptekarska zaś w terminie miesiąca od dnia jego wpływu.
Naczelna Izba Aptekarska i okręgowe izby aptekarskie mają prawo używania pieczęci
urzędowej.
1.
Okręgową izbę aptekarską stanowią osoby wpisane na listę jej członków.
2.
Wpisowi na listę członków okręgowej izby aptekarskiej podlegają wszystkie osoby wykonujące
zawód farmaceuty na terenie danej izby.
3.
Osoba, która uzyskała zezwolenie na prowadzenie apteki lub hurtowni, lub kierownik
państwowej jednostki organizacyjnej prowadzącej aptekę lub hurtownię są obowiązani
zawiadomić właściwą okręgową izbę aptekarską, najpóźniej w ciągu 7 dni, o rozpoczęciu
i zaprzestaniu pracy przez osobę wymienioną w ust. 2.
4.
Osobę wykonującą zawód farmaceuty na terenie więcej niż jednej izby wpisuje się na
listę członków tej izby, na której terenie ma stałe miejsce zamieszkania. Osoba, która
nie posiada stałego miejsca zamieszkania, wpisywana jest na listę członków izby wskazanej
przez siebie.
4a.
Obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej wykonujący na obszarze Rzeczypospolitej
Polskiej zawód farmaceuty jest wpisywany do rejestru farmaceutów oraz na listę członków
wskazanej przez siebie okręgowej izby aptekarskiej, na podstawie przekazanej przez
Naczelną Radę Aptekarską uchwały o przyznaniu prawa wykonywania zawodu farmaceuty
oraz dokumentów, o których mowa w art. 4c ust. 2, niezwłocznie, nie później jednak
niż w terminie 7 dni od dnia otrzymania wszystkich niezbędnych dokumentów.
5.
Osoby posiadające prawo wykonywania zawodu aptekarza
6.
Osoby, które przestały wykonywać zawód aptekarza aptekarza
(uchylony)
1.
Farmaceuta, który nie wykonuje zawodu farmaceuty w aptece przez okres dłuższy niż
5 lat w ciągu ostatnich 6 lat, a zamierza podjąć jego wykonywanie w aptece, ma obowiązek
zawiadomić o tym właściwą okręgową radę aptekarską i odbyć przeszkolenie uzupełniające
trwające nie dłużej niż 6 miesięcy.
2.
Nie stanowi przerwy w wykonywaniu zawodu farmaceuty wykonywanie
1)
funkcji z wyboru w organach izb aptekarskich, z wyłączeniem organów, o których mowa
w art. 24 pkt 1 i art. 34 pkt 1;
2)
pracy w charakterze nauczyciela akademickiego na wydziałach albo w innych jednostkach
organizacyjnych szkół wyższych, które prowadzą studia na kierunku farmacja;
3)
pracy w inspekcji farmaceutycznej;
4)
pracy w ramach merytorycznej działalności redakcyjnej naukowo-zawodowych czasopism
farmaceutycznych.
3.
Program, czas trwania oraz sposób przeszkolenia uzupełniającego ustala Naczelna Rada
Aptekarska, uwzględniając okres niewykonywania zawodu w aptece.
4.
Koszt przeszkolenia uzupełniającego ponosi farmaceuta odbywający to przeszkolenie.
5.
Szczegółowe warunki odbywania przeszkolenia uzupełniającego określa umowa zawarta
przez farmaceutę z podmiotem prowadzącym przeszkolenie uzupełniające, wskazanym przez
okręgową radę aptekarską, której członkiem jest farmaceuta zamierzający podjąć wykonywanie
zawodu w aptece.
6.
Przepisów ust. 1-5 nie stosuje się do obywateli innych niż Rzeczpospolita Polska państw
członkowskich Unii Europejskiej, którzy zamierzają podjąć wykonywanie zawodu farmaceuty
w Rzeczypospolitej Polskiej po raz pierwszy.
1.
Jeżeli okręgowa rada aptekarska stwierdzi, że istnieje uzasadnione podejrzenie niezdolności
farmaceuty do wykonywania zawodu farmaceuty lub wykonywania ściśle określonych czynności
ze względu na stan zdrowia, powołuje komisję złożoną z lekarzy specjalistów z odpowiednich
dziedzin medycyny, która wydaje orzeczenie o stanie zdrowia farmaceuty.
2.
Farmaceuta ma obowiązek stawienia się przed komisją, o której mowa w ust. 1, i poddania
się niezbędnym badaniom.
3.
W przypadku
1)
odmowy przez farmaceutę stawienia się przed komisją,
2)
uchylania się przez farmaceutę od wykonywania niezbędnych badań, o których mowa w
ust. 2,
3)
uznania przez okręgową radę aptekarską na podstawie orzeczenia wydanego przez komisję,
o której mowa w ust. 1, że dalsze wykonywanie zawodu farmaceuty lub ściśle określonych
czynności przez farmaceutę grozi niebezpieczeństwem dla osób, którym udziela on usług
farmaceutycznych
- okręgowa rada aptekarska podejmuje uchwałę o zawieszeniu farmaceuty w prawie wykonywania
zawodu albo o ograniczeniu w wykonywaniu określonych czynności do czasu zakończenia
postępowania, o którym mowa w ust. 1.
4.
Farmaceuta, którego dotyczy postępowanie, o którym mowa w ust. 1, jest uprawniony
do uczestnictwa w posiedzeniu okręgowej rady aptekarskiej w czasie rozpatrywania sprawy.
5.
Farmaceuta, w stosunku do którego podjęto uchwałę o zawieszeniu prawa wykonywania
zawodu farmaceuty albo o ograniczeniu w wykonywaniu ściśle określonych czynności,
może wystąpić do okręgowej rady aptekarskiej o uchylenie uchwały, jeżeli ustaną przyczyny
zawieszenia lub ograniczenia.
6.
Koszt postępowania związany z działalnością komisji i wykonaniem badań ponosi właściwa
okręgowa rada aptekarska.
7.
Przepisów ust. 1-6 nie stosuje się do obywateli innych niż Rzeczpospolita Polska państw
członkowskich Unii Europejskiej, którzy zamierzają podjąć wykonywanie zawodu farmaceuty
w Rzeczypospolitej Polskiej po raz pierwszy.
8.
(uchylony)
9.
(uchylony)
10.
(uchylony)
11.
Postępowanie, o którym mowa w ust. 1, jest poufne.
12.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, skład komisji,
o której mowa w ust. 1, oraz sposób jej działania, uwzględniając w szczególności tryb
kierowania na badania, o których mowa w ust. 2, sposób postępowania przed komisją
oraz tryb wydawania orzeczeń o stanie zdrowia.
Farmaceuta traci prawo wykonywania zawodu w razie
1)
ubezwłasnowolnienia całkowitego lub częściowego;
2)
utraty praw publicznych;
3)
pozbawienia prawa wykonywania zawodu.
1.
Od uchwał okręgowych rad aptekarskich w sprawach, o których mowa w art. 4, art. 18
ust. 3 i art. 18a, przysługuje odwołanie do Naczelnej Rady Aptekarskiej, która podejmuje
w tej sprawie uchwałę.
2.
Minister właściwy do spraw zdrowia może zaskarżyć do sądu administracyjnego prawomocną
uchwałę samorządu aptekarskiego w sprawach, o których mowa w ust. 1.
3.
Na uchwały Naczelnej Rady Aptekarskiej, o których mowa w ust. 1 oraz art. 4f ust.
1, służy zainteresowanemu skarga do sądu administracyjnego.
Skreślenie z listy członków okręgowej izby aptekarskiej następuje wskutek
1)
śmierci;
2)
pozbawienia prawa wykonywania zawodu z mocy orzeczenia sądu aptekarskiego lub wyroku
sądowego;
3)
zrzeczenia się prawa wykonywania zawodu;
4)
przeniesienia się na teren innej izby.
Farmaceuta, który utracił prawo wykonywania zawodu, oraz farmaceuta, który zrzekł
się prawa wykonywania zawodu, mogą ponownie złożyć wniosek o przyznanie prawa wykonywania
zawodu, jeżeli spełniają wymagania, o których mowa w art. 4 ust. 1, z uwzględnieniem
art. 51 ust. 3.
Członkowie samorządu aptekarskiego są obowiązani
1)
przestrzegać zasad etyki i deontologii zawodowej, godnie zachowywać się i sumiennie
wykonywać swoje obowiązki zawodowe;
2)
zachować w tajemnicy wiadomości dotyczące zdrowia pacjenta, uzyskane w związku z wykonywaniem
zawodu.
Członkowie samorządu aptekarskiego mają prawo
1)
wybierać i być wybierani do organów samorządu aptekarskiego, z zastrzeżeniem art.
9 ust. 4 i 5;
2)
korzystać z pomocy izb aptekarskich w zakresie rozwijania kwalifikacji zawodowych
oraz zapewniania właściwych warunków wykonywania zawodu;
3)
korzystać z ochrony i pomocy prawnej organów izb aptekarskich;
4)
korzystać ze świadczeń instytucji izb aptekarskich i działalności samopomocowej.
1.
Pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę aptekarzowi
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadkach określonych w art. 40 i 411 Kodeksu pracy.
3.
Pracodawca nie może wypowiedzieć aptekarzowi art. 43 Kodeksu pracy.
Organami okręgowej izby aptekarskiej są
1)
okręgowy zjazd aptekarzy;
2)
okręgowa rada aptekarska;
3)
okręgowa komisja rewizyjna;
4)
okręgowy sąd aptekarski;
5)
okręgowy rzecznik odpowiedzialności zawodowej.
1.
Najwyższą władzą okręgowej izby aptekarskiej jest okręgowy zjazd aptekarzy. W okręgowym
zjeździe uczestniczą członkowie okręgowych izb aptekarskich osobiście lub przez swoich
delegatów.
2.
W okręgowym zjeździe sprawozdawczo-wyborczym uczestniczą także, z głosem doradczym,
niebędący delegatami członkowie ustępujących organów izby.
3.
Delegatów wybiera się i odwołuje na zebraniach zwoływanych w poszczególnych rejonach,
obejmujących część obszaru działania izby. Zasady podziału izby na rejony ustala okręgowa
rada aptekarska.
4.
Mandat delegata trwa 4 lata.
1.
Okręgowa rada aptekarska zwołuje corocznie okręgowy zjazd aptekarzy, a co 4 lata zjazd
sprawozdawczo-wyborczy.
2.
Nadzwyczajny okręgowy zjazd aptekarzy zwołuje okręgowa rada aptekarska
1)
z własnej inicjatywy;
2)
na wniosek Naczelnej Rady Aptekarskiej;
3)
na wniosek okręgowej komisji rewizyjnej;
4)
na wniosek co najmniej 1/5 członków okręgowej izby aptekarskiej.
3.
Nadzwyczajny okręgowy zjazd aptekarzy powinien być zwołany w ciągu miesiąca od dnia
wpływu wniosku w sprawie jego zwołania.
Okręgowy zjazd aptekarzy w szczególności
1)
podejmuje uchwały w sprawach objętych zakresem działania izby;
2)
uchwala budżet i ustala zasady gospodarki finansowej izby;
3)
rozpatruje i zatwierdza roczne i kadencyjne sprawozdania okręgowej rady aptekarskiej,
okręgowej komisji rewizyjnej, okręgowego sądu aptekarskiego i okręgowego rzecznika
odpowiedzialności zawodowej;
4)
uchwala regulaminy organów izby, z wyłączeniem okręgowego sądu aptekarskiego;
5)
ustala liczbę członków organów izby i zastępców rzecznika odpowiedzialności zawodowej;
6)
dokonuje wyboru prezesa i członków okręgowej rady aptekarskiej, członków okręgowej
komisji rewizyjnej, członków okręgowego sądu aptekarskiego oraz okręgowego rzecznika
odpowiedzialności zawodowej i jego zastępców;
7)
dokonuje wyboru delegatów na Krajowy Zjazd Aptekarzy.
1.
Okręgowa rada aptekarska wybiera spośród swoich członków prezydium. Prezydium okręgowej
rady aptekarskiej stanowią: prezes oraz wybrani przez radę jego zastępcy, sekretarz,
skarbnik i członkowie.
2.
Prezydium okręgowej rady aptekarskiej działa w imieniu rady w sprawach określonych
jej uchwałą.
Okręgowa rada aptekarska kieruje działalnością izby w okresie między okręgowymi zjazdami
aptekarzy, a w szczególności
1)
wykonuje zadania i czynności określone w art. 7 ust. 2 pkt 1, 2, 4-11 i 13;
2)
wykonuje uchwały okręgowego zjazdu aptekarzy;
3)
określa wysokość składki członkowskiej;
4)
składa przed okręgowym zjazdem aptekarzy sprawozdanie z działalności i wykonania budżetu;
5)
wydaje opinię w sprawach udzielania lub cofania koncesji na prowadzenie aptek lub
hurtowni;
6)
współdziała z samorządem terytorialnym w sprawie rozmieszczenia aptek;
7)
prowadzi bieżące sprawy izby;
8)
wykonuje zadania zlecone przez Naczelną Radę Aptekarską.
Przewodniczącemu okręgowej komisji rewizyjnej, przewodniczącemu okręgowego sądu aptekarskiego
oraz okręgowemu rzecznikowi odpowiedzialności zawodowej służy prawo do udziału w posiedzeniach
okręgowej rady aptekarskiej i jej prezydium.
Okręgowa komisja rewizyjna
1)
kontroluje działalność finansową i gospodarczą izby;
2)
przedstawia sprawozdania z działalności kontrolnej okręgowemu zjazdowi aptekarzy;
3)
występuje z wnioskiem o udzielenie absolutorium okręgowej radzie aptekarskiej.
Okręgowy sąd aptekarski
1)
rozpatruje sprawy z zakresu odpowiedzialności zawodowej członków okręgowych izb aptekarskich
oraz sprawuje sądownictwo polubowne;
2)
składa roczne i kadencyjne sprawozdania okręgowemu zjazdowi aptekarzy.
Okręgowy rzecznik odpowiedzialności zawodowej prowadzi postępowanie w sprawach odpowiedzialności
zawodowej aptekarzy
Organami Naczelnej Izby Aptekarskiej są
1)
Krajowy Zjazd Aptekarzy;
2)
Naczelna Rada Aptekarska;
3)
Naczelna Komisja Rewizyjna;
4)
Naczelny Sąd Aptekarski;
5)
Naczelny Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej.
Najwyższą władzą samorządu aptekarskiego jest Krajowy Zjazd Aptekarzy.
1.
W Krajowym Zjeździe Aptekarzy biorą udział delegaci wybrani przez okręgowe zjazdy
aptekarzy oraz, z głosem doradczym, niebędący delegatami członkowie ustępujących organów
Izby.
2.
Liczbę delegatów z poszczególnych izb aptekarskich określa Naczelna Rada Aptekarska
zgodnie z regulaminem, o którym mowa w art. 37 pkt 3.
3.
Krajowy Zjazd Aptekarzy zwołuje Naczelna Rada Aptekarska co 4 lata.
4.
Nadzwyczajny Krajowy Zjazd Aptekarzy zwołuje Naczelna Rada Aptekarska
1)
z własnej inicjatywy;
2)
na wniosek Naczelnej Komisji Rewizyjnej;
3)
na wniosek co najmniej 1/3 okręgowych rad aptekarskich.
5.
Nadzwyczajny Zjazd powinien być zwołany w ciągu 3 miesięcy od dnia wpływu wniosku
o zwołanie Zjazdu.
Krajowy Zjazd Aptekarzy w szczególności
1)
opracowuje zasady etyki i deontologii zawodowej;
2)
uchwala program działalności samorządu aptekarskiego;
3)
zatwierdza regulaminy wyborów do organów samorządu;
4)
rozpatruje i zatwierdza sprawozdania Naczelnej Rady Aptekarskiej, Naczelnej Komisji
Rewizyjnej, Naczelnego Sądu Aptekarskiego i Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności
Zawodowej;
5)
zatwierdza zasady gospodarki finansowej samorządu;
6)
uchwala regulaminy naczelnych organów Izby i ogólne wytyczne do regulaminu sądów aptekarskich;
7)
ustala liczbę członków organów Izby i zastępców Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności
Zawodowej;
8)
wybiera Prezesa i członków Naczelnej Rady Aptekarskiej, członków Naczelnej Komisji
Rewizyjnej, członków Naczelnego Sądu Aptekarskiego oraz Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności
Zawodowej i jego zastępców;
9)
ustala zasady podziału składki członkowskiej.
1.
W skład Naczelnej Rady Aptekarskiej wchodzą: Prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej, prezesi
okręgowych rad aptekarskich oraz członkowie wybrani przez Krajowy Zjazd Aptekarzy.
2.
Naczelna Rada Aptekarska wybiera spośród swoich członków Prezydium. Prezydium Naczelnej
Rady Aptekarskiej stanowią: Prezes oraz wybrani przez Radę wiceprezesi, sekretarz,
skarbnik i członkowie.
3.
Prezydium Naczelnej Rady Aptekarskiej działa w imieniu Rady w sprawach określonych
jej uchwałą.
1.
Naczelna Rada Aptekarska kieruje działalnością samorządu aptekarskiego w okresie między
Krajowymi Zjazdami Aptekarzy, a w szczególności
1)
realizuje uchwały Krajowego Zjazdu Aptekarzy;
2)
czuwa nad prawidłową realizacją zadań samorządu aptekarskiego;
3)
koordynuje i nadzoruje działalność okręgowych rad aptekarskich;
4)
reprezentuje zawód aptekarza
5)
opracowuje ramowe regulaminy organizacji i trybu działania organów okręgowych izb
aptekarskich, z wyłączeniem okręgowych sądów aptekarskich;
6)
przedstawia do zatwierdzenia Krajowemu Zjazdowi Aptekarzy regulaminy wyborów do organów
samorządu aptekarskiego oraz tryb odwoływania tych organów i ich członków;
7)
określa zasady podejmowania uchwał przez organy samorządu aptekarskiego;
8)
przedstawia do zatwierdzenia Krajowemu Zjazdowi Aptekarzy zasady gospodarki finansowej
samorządu aptekarskiego;
9)
wybiera Prezesa Naczelnej Rady Aptekarskiej oraz Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności
Zawodowej, jeśli ich mandat wygasł w czasie kadencji;
10)
rozpatruje odwołania od uchwał okręgowych rad aptekarskich;
11)
analizuje i opiniuje działalność w zakresie asortymentu, jakości, produkcji i dystrybucji
produktów leczniczych;
12)
opiniuje projekty aktów normatywnych dotyczące farmacji;
13)
negocjuje warunki pracy i płacy pracowników aptek lub hurtowni;
14)
uchwala budżet Naczelnej Izby Aptekarskiej oraz rozpatruje sprawozdanie z jego wykonania;
15)
prowadzi Centralny Rejestr Farmaceutów Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Naczelna Rada Aptekarska uchyla uchwały okręgowych rad aptekarskich sprzeczne z prawem
lub z uchwałami i regulaminami wydanymi na podstawie ustawy.
3.
Naczelna Rada Aptekarska może zwrócić się do okręgowej rady aptekarskiej o podjęcie
uchwały w określonej sprawie należącej do zakresu działania rady. Uchwała rady powinna
być podjęta w ciągu miesiąca od dnia doręczenia wniosku Naczelnej Rady Aptekarskiej.
4.
Naczelna Rada Aptekarska wydaje Biuletyn Aptekarski oraz może prowadzić inną działalność
wydawniczą.
1.
Centralny Rejestr Farmaceutów Rzeczypospolitej Polskiej obejmuje dane uzyskiwane od
okręgowych rad aptekarskich, o których mowa w art. 8 ust. 2 i art. 8a ust. 2.
2.
Naczelna Rada Aptekarska jest obowiązana, na żądanie ministra właściwego do spraw
zdrowia, przekazywać informacje objęte Centralnym Rejestrem Farmaceutów Rzeczypospolitej
Polskiej.
2a
Naczelna Rada Aptekarska udziela organowi innego niż Rzeczpospolita Polska państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, na jego wniosek, informacji na temat prawa wykonywania
zawodu farmaceuty osoby wskazanej we wniosku, do celów świadczenia transgranicznej
opieki zdrowotnej. Informacji udziela się za pośrednictwem systemu IMI.
3.
Sposób przekazywania danych przez okręgową radę aptekarską do Centralnego Rejestru
Farmaceutów Rzeczypospolitej Polskiej określa w formie uchwały Naczelna Rada Aptekarska.
Naczelna Rada Aptekarska przedstawia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia coroczne
informacje o działalności samorządu aptekarskiego.
Przewodniczącemu Naczelnej Komisji Rewizyjnej, Przewodniczącemu Naczelnego Sądu Aptekarskiego
oraz Naczelnemu Rzecznikowi Odpowiedzialności Zawodowej służy prawo udziału w posiedzeniach
Naczelnej Rady Aptekarskiej i jej Prezydium.
Naczelna Komisja Rewizyjna
1)
kontroluje finansową i gospodarczą działalność Naczelnej Izby Aptekarskiej;
2)
przedstawia sprawozdania z działalności kontrolnej Krajowemu Zjazdowi Aptekarzy;
3)
sprawuje nadzór nad działalnością okręgowych komisji rewizyjnych;
4)
zgłasza wniosek o udzielenie absolutorium Naczelnej Radzie Aptekarskiej.
1.
Konto w Systemie Monitorowania Kształcenia Pracowników Medycznych, o którym mowa w
art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie
zdrowia, zwanym dalej „SMK”, farmaceuta zakłada w celu dokonywania czynności w tym systemie.
2.
Warunkiem dokonywania przez osoby określone w art. 39, art. 41, art. 42 czynności
za pomocą SMK jest uwierzytelnienie tożsamości osoby, która konto założyła i weryfikacja
uprawnień tej osoby.
3.
Uwierzytelnienia, o którym mowa w ust. 2, dokonuje się przez
1)
złożenie bezpiecznego podpisu elektronicznego weryfikowanego przy pomocy ważnego kwalifikowanego
certyfikatu w rozumieniu ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym lub podpisu potwierdzonego profilem zaufanym ePUAP w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne lub
2)
potwierdzenie przez właściwą okręgową izbę aptekarską lub Naczelną Izbę Aptekarską
tożsamości osoby, która konto założyła.
4.
Weryfikacji uprawnień, o których mowa w ust. 2, dokonuje właściwa miejscowo okręgowa
izba aptekarska, a jeżeli nie jest możliwe ustalenie w stosunku do farmaceuty właściwej
okręgowej izby aptekarskiej - Naczelna Izba Aptekarska.
5.
Przepisów art. 42 nie stosuje się do farmaceuty, który został zakwalifikowany do odbywania
szkolenia specjalizacyjnego przed dniem 1 maja 2016 r. i nie został dopuszczony do
PESF.
Naczelny Sąd Aptekarski
1)
uchwala regulamin sądów aptekarskich;
2)
rozpatruje sprawy z zakresu odpowiedzialności zawodowej aptekarzy
3)
sprawuje pieczę nad działalnością okręgowych sądów aptekarskich;
4)
składa Naczelnej Radzie Aptekarskiej okresowe informacje o stanie spraw z zakresu
odpowiedzialności zawodowej;
5)
składa sprawozdania z działalności Krajowemu Zjazdowi Aptekarzy.
Naczelny Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej prowadzi postępowanie w sprawach odpowiedzialności
zawodowej aptekarzy
Członkowie samorządu aptekarskiego podlegają odpowiedzialności zawodowej przed sądami
aptekarskimi za postępowanie sprzeczne z zasadami etyki i deontologii zawodowej oraz
przepisami prawnymi dotyczącymi wykonywania zawodu aptekarza
Za obwinionego uważa się farmaceutę, wobec którego w toku postępowania wyjaśniającego
rzecznik odpowiedzialności zawodowej wydał postanowienie o przedstawieniu zarzutów
lub przeciwko któremu skierował do sądu aptekarskiego wniosek o ukaranie.
1.
Sąd aptekarski może orzekać kary
1)
upomnienia;
2)
nagany;
3)
zawieszenia prawa wykonywania zawodu aptekarza
4)
pozbawienia prawa wykonywania zawodu aptekarza
2.
(uchylony)
3.
(uchylony)
1.
Orzeczenia wydane przez Naczelny Sąd Aptekarski w drugiej instancji, kończące postępowanie
w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej, są prawomocne z chwilą ogłoszenia.
2.
Orzeczenie Naczelnego Sądu Aptekarskiego doręcza się podmiotom, o których mowa w art.
46b ust. 1, w terminie 2 miesięcy od dnia jego ogłoszenia.
1.
Od prawomocnego orzeczenia wydanego przez Naczelny Sąd Aptekarski w drugiej instancji,
kończącego postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej
1)
osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości
prawnej, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone działaniem
lub zaniechaniem farmaceuty i która wniosła skargę do rzecznika odpowiedzialności
zawodowej,
2)
obwinionemu farmaceucie,
3)
Naczelnemu Rzecznikowi Odpowiedzialności Zawodowej,
4)
ministrowi właściwemu do spraw zdrowia,
5)
Prezesowi Naczelnej Rady Aptekarskiej
- przysługuje kasacja do Sądu Najwyższego w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia
orzeczenia.
2.
Kasację w stosunku do tego samego obwinionego i od tego samego orzeczenia każdy uprawniony
może wnieść tylko raz.
1.
Kasacja może być wniesiona z powodu uchybień wymienionych w art. 439 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego
(Dz. U. poz. 555, z późn. zm. lub innego rażącego naruszenia prawa. Kasacja może być wniesiona również z powodu
niewspółmierności kary.
2.
Niedopuszczalne jest uwzględnienie kasacji na niekorzyść obwinionego wniesionej po
upływie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.
Kasację wnosi się do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Naczelnego Sądu Aptekarskiego.
1.
W kasacji należy podać, na czym polega zarzucane uchybienie.
2.
Kasacja wnoszona przez podmioty, o których mowa w art. 46b ust. 1 pkt 1-3 powinna
być sporządzona i podpisana przez obrońcę będącego adwokatem albo radcą prawnym albo
pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym.
1.
Aptekarz
2.
Postanowienie sądu aptekarskiego o tymczasowym zawieszeniu jest natychmiast wykonalne.
Jeżeli okres tymczasowego zawieszenia trwa dłużej niż trzy miesiące, Naczelny Sąd
Aptekarski bada z urzędu zasadność zawieszenia.
1.
W razie uniewinnienia lub umorzenia postępowania w drodze rewizji nadzwyczajnej aptekarzowi
2.
Roszczenie wygasa w razie niezłożenia wniosku w terminie rocznym od daty uprawomocnienia
się orzeczenia.
3.
W sprawach roszczeń o odszkodowanie orzekają sądy powszechne.
Na wniosek zainteresowanego aptekarza
1.
Sprawy odpowiedzialności zawodowej aptekarzy
2.
Okręgowe sądy aptekarskie orzekają we wszystkich sprawach jako I instancja, z zastrzeżeniem
ust. 3 pkt 2, z tym że w sprawach odpowiedzialności zawodowej członków okręgowej rady
aptekarskiej i okręgowej komisji rewizyjnej orzeka okręgowy sąd aptekarski wyznaczony
przez Naczelny Sąd Aptekarski.
3.
Naczelny Sąd Aptekarski
1)
rozpatruje odwołania od orzeczeń okręgowych sądów aptekarskich;
2)
orzeka jako I instancja w sprawach odpowiedzialności zawodowej członków: Naczelnej
Rady Aptekarskiej, Naczelnej Komisji Rewizyjnej, Naczelnego Sądu Aptekarskiego, Naczelnego
Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej i jego zastępców, a także członków okręgowych
sądów aptekarskich oraz okręgowych rzeczników odpowiedzialności zawodowej i ich zastępców;
3)
rozpatruje w innym składzie odwołania od orzeczeń wydanych w trybie określonym w pkt
2.
1.
Kary: upomnienia, nagany i zawieszenia prawa wykonywania zawodu pociągają za sobą
utratę prawa wybieralności do organów izb aptekarskich do czasu usunięcia z rejestru
wzmianki o ukaraniu.
2.
W razie prawomocnego ukarania karą wymienioną w art. 46 ust. 1 pkt 3 i 4, stosunek
pracy aptekarza
3.
Kara pozbawienia prawa wykonywania zawodu farmaceuty powoduje skreślenie z listy członków
okręgowej izby aptekarskiej bez prawa ubiegania się o ponowne uzyskanie prawa wykonywania
zawodu przez okres dziesięciu lat od daty uprawomocnienia się orzeczenia o karze pozbawienia
prawa wykonywania zawodu.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 6 pkt 8, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.;
2)
art. 6 pkt 7 lit. b i c oraz pkt 13 lit. c i d, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia
2016 r.;
3)
art. 3 pkt 2, art. 5, art. 6 pkt 16 i art. 29-44, które wchodzą w życie z dniem 1
maja 2016 r.;
4)
art. 1 pkt 15 w zakresie art. 17a ust. 2 pkt 4 i art. 6 pkt 1, które wchodzą w życie
z dniem 1 lipca 2016 r.;
5)
art. 1 pkt 28, art. 6 pkt 3 i art. 13 pkt 2-10, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2017 r.;
5a)
art. 4 pkt 2 lit. b i pkt 3-32, art. 9 pkt 1-4, 10 i 11, art. 15 pkt 8-17 i art. 19-28,
które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2017 r.;
6)
art. 7 pkt 23 w zakresie art. 188c ust. 3, ust. 4 pkt 2 i ust. 6, które wchodzą w
życie z dniem 1 lipca 2017 r.;
7)
art. 9 pkt 7 i 8, które wchodzą w życie z dniem 1 sierpnia 2017 r.
Postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej o ten sam czyn toczy się niezależnie
od postępowania karnego lub postępowania dyscyplinarnego wszczętego w jednostce organizacyjnej,
w której przepisy szczególne przewidują takie postępowanie. Może jednak być ono zawieszone
do czasu ukończenia postępowania karnego.
1.
Jeżeli w postępowaniu w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej świadek lub biegły
nie stawił się na rozprawę bez usprawiedliwienia albo bezpodstawnie odmawia zeznań,
sąd aptekarski może zwrócić się do sądu rejonowego właściwego ze względu na miejsce
zamieszkania osoby wezwanej o przesłuchanie jej w charakterze świadka lub biegłego
na okoliczności wskazane przez sąd aptekarski. O terminie przesłuchania sąd rejonowy
zawiadamia strony, a protokół przesłuchania przesyła sądowi aptekarskiemu.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli świadek lub biegły nie stawił się bez
usprawiedliwienia na wezwanie rzecznika odpowiedzialności zawodowej albo bezpodstawnie
odmawia złożenia przed nim zeznań.
1.
Postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej nie wszczyna się, a wszczęte
umarza, jeżeli zaszła okoliczność, która według Kodeksu postępowania karnego wyłącza ściganie.
2.
W razie śmierci obwinionego przed ukończeniem postępowania, toczy się ono nadal, jeżeli
zażąda tego - w terminie dwumiesięcznym od dnia zgonu obwinionego - jego małżonek,
krewny w linii prostej, brat lub siostra.
(uchylony)
1.
Nie można wszcząć postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej, jeżeli od
chwili popełnienia czynu upłynęły trzy lata.
2.
Jeżeli czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie odpowiedzialności zawodowej
następuje nie wcześniej niż przedawnienie karne.
3.
Karalność przewinienia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło pięć lat.
Oskarżycielem w postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności zawodowej jest rzecznik
odpowiedzialności zawodowej.
Farmaceuta, którego dotyczy postępowanie oraz obwiniony farmaceuta może przybrać w
postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności zawodowej nie więcej niż dwóch obrońców
spośród członków izby aptekarskiej, adwokatów lub radców prawnych.
1.
Osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości
prawnej, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone działaniem
lub zaniechaniem farmaceuty i która wniosła skargę do rzecznika odpowiedzialności
zawodowej, może ustanowić nie więcej niż dwóch pełnomocników spośród farmaceutów,
adwokatów lub radców prawnych.
2.
W razie śmierci osoby, o której mowa w ust. 1, jej prawa w postępowaniu w przedmiocie
odpowiedzialności zawodowej, w tym prawo dostępu do informacji medycznej oraz dokumentacji
medycznej, może wykonywać małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, powinowaty w tej
samej linii lub stopniu, osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej małżonek,
a także osoba pozostająca we wspólnym pożyciu.
3.
W przypadku gdy organ prowadzący postępowanie dysponuje informacjami o osobach, o
których mowa w ust. 2, powinien pouczyć o przysługujących uprawnieniach co najmniej
jedną z nich.
4.
Organ prowadzący postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej może ograniczyć
osobie, o której mowa w ust. 1, dostęp do akt sprawy w zakresie przewidzianym w ustawach.
Członkowie sądów aptekarskich w zakresie orzekania są niezawiśli i podlegają tylko
ustawom oraz zasadom etyki i deontologii zawodowej.
1.
Naczelna Rada Aptekarska prowadzi rejestr ukaranych.
2.
Informacji o ukaraniu udziela się organom izb aptekarskich oraz osobom i instytucjom
posiadającym lub mogącym wykazać interes prawny w uzyskaniu takich informacji.
2a.
Informacji o ukaraniu okręgowa rada aptekarska jest obowiązana udzielić na wniosek
odpowiednich władz lub organizacji innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego
Unii Europejskiej.
3.
Usunięcie z rejestru wzmianki o ukaraniu następuje z urzędu po upływie
1)
roku od daty uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu karą upomnienia,
2)
dwóch lat od daty uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu karą nagany,
3)
pięciu lat od odbycia kary zawieszenia prawa wykonywania zawodu,
4)
piętnastu lat od daty uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu karą pozbawienia prawa
wykonywania zawodu farmaceuty,
jeżeli aptekarz
4.
(uchylony)
(uchylony)
1.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania w przedmiocie odpowiedzialności
zawodowej stosuje się odpowiednio przepisy
1)
ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego; nie stosuje się przepisów o oskarżycielu prywatnym, powodzie cywilnym, przedstawicielu
społecznym, o postępowaniu przygotowawczym oraz środkach przymusu, z wyjątkiem przepisów
o karze pieniężnej;
2)
rozdziałów I-III i art. 53 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1137).
2.
Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, po
zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Aptekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia,
postępowanie w sprawach odpowiedzialności zawodowej farmaceutów, uwzględniając właściwość
i skład sądów aptekarskich, a także sposób postępowania wyjaśniającego, postępowania
w I i II instancji, koszty postępowania oraz sposób wykonywania prawomocnych orzeczeń
sądów aptekarskich.
1.
Okręgowe sądy aptekarskie, za pisemną zgodą stron, mogą rozpatrywać - jako sąd polubowny
- spory między aptekarzami aptekarzami aptekarzami aptekarza
2.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1, sądy aptekarskie stosują odpowiednio przepisy
Kodeksu postępowania cywilnego o sądach polubownych.
1.
Dochodami izby aptekarskiej są
1)
składki członkowskie;
2)
zapisy, darowizny, dotacje;
3)
wpływy z działalności gospodarczej;
4)
inne wpływy.
2.
Majątkiem i dochodami izby zarządza właściwa rada aptekarska.
1.
Izby aptekarskie mogą otrzymywać z budżetu państwa dotacje na pokrycie kosztów czynności
1)
stwierdzania prawa wykonywania zawodu i wydawania dokumentu „Prawo wykonywania zawodu
farmaceuty”;
2)
prowadzenia rejestru farmaceutów oraz Centralnego Rejestru Farmaceutów Rzeczypospolitej
Polskiej;
3)
prowadzenia spraw związanych z odpowiedzialnością zawodową, wykonywania czynności
rzeczników odpowiedzialności zawodowej;
4)
wykonywania czynności sądu aptekarskiego.
2.
Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, przeznaczone są także na pokrycie kosztów
czynności samorządu zawodowego w odniesieniu do obywateli państw członkowskich Unii
Europejskiej.
3.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób naliczania
wysokości dotacji, o której mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności kryteria
naliczania wysokości dotacji oraz tryb przekazywania dotacji.
Nieopłacone w terminie składki członkowskie i koszty postępowania w przedmiocie odpowiedzialności
zawodowej podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
(pominięty)
1.
Stosunek służbowy i wynikające z niego prawa i obowiązki członków izb aptekarskich
pełniących zawodową lub okresową służbę wojskową, a także ich odpowiedzialność za
przewinienia dyscyplinarne, określają odrębne przepisy.
2.
Żołnierze, o których mowa w ust. 1, nie mogą być pociągnięci do odpowiedzialności
zawodowej przed sądami aptekarskimi za swoje czynności służbowe bez zgody Ministra
Obrony Narodowej.
3.
(pominięty)
Uprawnienia ministra właściwego do spraw zdrowia, o których mowa w art. 13 ust. 1
i 2 i art. 19 ust. 2, przysługują odpowiednio Ministrowi Obrony Narodowej.
Do czasu opracowania zasad etyki i deontologii zawodowej, o których mowa w art. 37
pkt 1, sądy aptekarskie stosują „Zbiór zasad etyczno-deontologicznych polskiego farmaceuty”.
(pominięte)
Do członków samorządu aptekarskiego nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 18 lipca 1950 r. o odpowiedzialności zawodowej fachowych pracowników
służby zdrowia
(Dz. U. poz. 332 oraz z 2001 r. poz. 1207).
Tracą moc art. 4 i 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1951 r. o aptekach
(Dz. U. poz. 2, z 1987 r. poz. 19 oraz z 1989 r. poz. 192).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia
Do postępowań w sprawie uznania kwalifikacji wszczętych zgodnie z przepisami ustaw,
o których mowa w art. 61, art. 62, art. 64, art. 69, art. 83 i art. 88, i niezakończonych
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
„Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie
Ustawa wchodzi w życie z dniem 18 stycznia 2016 r.