Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 sierpnia 2016 r. w sprawie sposobu i miejsca pobierania próbek winogron, moszczu winogronowego i wina w trakcie fermentacji oraz ustalania naturalnej zawartości alkoholu w tych produktach

Pobierania próbek winogron, moszczu winogronowego przed rozpoczęciem fermentacji,

moszczu winogronowego w trakcie fermentacji i wina w trakcie fermentacji dokonuje

się nie później niż w dniu przeprowadzenia wzbogacania, w miejscu przeprowadzania

tego wzbogacania wskazanym w zgłoszeniu zamiaru przeprowadzenia wzbogacania dokonanym

na formularzu, o którym mowa w art. 37 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich,

obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina.

Pobieranie próbek moszczu winogronowego przed rozpoczęciem fermentacji, moszczu winogronowego

w trakcie fermentacji i wina w trakcie fermentacji, o którym mowa w § 1, odbywa się

zgodnie z Polską Normą PN-A-75050:1972 - wersja polska „Przetwory owocowe, warzywne,

wina i miody pitne - Pobieranie próbek”.

1.

W celu ustalenia naturalnej zawartości alkoholu w winogronach

1)

pobiera się próbkę winogron o masie 1 kg co najmniej z trzech różnych miejsc partii

winogron;

2)

z próbki winogron pobranej w sposób określony w pkt 1 sporządza się moszcz winogronowy,

z którego - po zmieszaniu, przesączeniu przez suchą czterokrotnie złożoną gazę i odrzuceniu

pierwszych kropel przesączu - pobiera się próbkę do badania naturalnej zawartość alkoholu

w moszczu winogronowym przed rozpoczęciem fermentacji.

2.

Naturalną zawartość alkoholu w moszczu winogronowym przed rozpoczęciem fermentacji

1)

ustala się w dniu pobrania próbek, w miejscu przeprowadzania wzbogacania, wskazanym

w zgłoszeniu zamiaru przeprowadzenia wzbogacania dokonanym na formularzu, o którym

mowa w art. 37 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich,

obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina, przy użyciu

a)

refraktometru wyposażonego w skalę, z której można odczytać

-

procentową zawartość sacharozy z dokładnością do 0,2% lub

-

współczynnik załamania światła z dokładnością do jednej dziesięciotysięcznej,

b)

termometru ze skalą o zakresie co najmniej od +15°C do +25°C;

2)

ustala się w temperaturze 20°C (±5°C), wykonując następujące czynności

a)

umieszcza się niewielką ilość próbki na dolnym pryzmacie refraktometru i wykonuje

się pomiar zgodnie z instrukcją obsługi refraktometru,

b)

odczytuje się procentową zawartość sacharozy z dokładnością do 0,2% albo współczynnik

załamania światła z dokładnością do jednej dziesięciotysięcznej,

c)

przeprowadza się co najmniej dwa oznaczania tej samej próbki,

d)

zapisuje się temperaturę, w której przeprowadzono oznaczanie;

3)

oznacza się w procentach objętościowych w temperaturze 20°C.

3.

W przypadku gdy ustalenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, dokonuje się przy użyciu

refraktometru

1)

wyposażonego w skalę, z której można odczytać procentową zawartość sacharozy, o której

mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a tiret pierwsze

a)

w temperaturze 20°C - dla zmierzonej procentowej zawartości sacharozy odczytuje się

z załącznika nr 1 do rozporządzenia odpowiadającą jej zawartość alkoholu w % objętościowych,

b)

w temperaturze innej niż 20°C - do zmierzonej procentowej zawartości sacharozy odpowiednio

dodaje się albo odejmuje wartość liczbową określoną w załączniku nr 2 do rozporządzenia,

zgodnie z dokonanym pomiarem temperatury, a następnie dla tak obliczonej procentowej

zawartości sacharozy odczytuje się z załącznika nr 1 do rozporządzenia odpowiadającą

jej zawartość alkoholu w % objętościowych;

2)

wyskalowanego we współczynniku załamania światła, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit.

a tiret drugie

a)

w temperaturze 20°C - dla zmierzonej wartości współczynnika załamania światła odczytuje

się z załącznika nr 1 do rozporządzenia odpowiadającą mu zawartość alkoholu w % objętościowych,

b)

w temperaturze innej niż 20°C - odczytuje się z załącznika nr 1 do rozporządzenia

odpowiadającą zmierzonej wartości współczynnika załamania światła procentową zawartość

sacharozy i odpowiednio dodaje się do tej wartości albo odejmuje od niej wartość liczbową

określoną w załączniku nr 2 do rozporządzenia, zgodnie z dokonanym pomiarem temperatury,

a następnie dla tak obliczonej procentowej zawartości sacharozy odczytuje się z załącznika

nr 1 do rozporządzenia odpowiadającą jej zawartość alkoholu w % objętościowych.

Naturalną zawartość alkoholu w moszczu winogronowym w trakcie fermentacji oraz w winie

w trakcie fermentacji ustala się

1)

oznaczając zawartość alkoholu, cukrów redukujących oraz sacharozy, przy zastosowaniu

metod analizy ogłoszonych przez Komisję Europejską na podstawie upoważnienia zawartego

w art. 15 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 606/2009 z dnia 10 lipca 2009 r. ustanawiającego

niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu

do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń

(Dz. Urz. UE L 193 z 24.07.2009, str. 1, z późn. zm. oraz

2)

sumując

a)

zawartość alkoholu oznaczoną w sposób określony w pkt 1,

b)

ilość alkoholu, którą można uzyskać z cukrów redukujących, o których mowa w pkt 1,

przyjmując, że ze 100 g tych cukrów uzyskuje się 57 ml alkoholu,

c)

ilość alkoholu, którą można uzyskać z sacharozy, o której mowa w pkt 1, przyjmując,

że ze 100 g sacharozy uzyskuje się 61 ml alkoholu.

Naturalną zawartość alkoholu w moszczu winogronowym w trakcie fermentacji oraz w winie

w trakcie fermentacji ustala się w laboratoriach wykonujących badania laboratoryjne

związane z kontrolą jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.