Rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 12 sierpnia 2016 r. w sprawie inspekcji jachtów morskich, instrukcji bezpieczeństwa jachtu morskiego i wzoru karty bezpieczeństwa jachtu morskiego

Rozporządzenie określa

1)

rodzaje, tryb i zakres przeprowadzania inspekcji jachtów morskich, w zależności od

rodzaju i długości jachtu oraz używania jachtu zgodnie z instrukcją bezpieczeństwa;

2)

elementy, jakie zawiera instrukcja bezpieczeństwa jachtu morskiego, oraz wytyczne

dotyczące jej opracowania oraz stosowania;

3)

sposób weryfikowania przez organ inspekcyjny prawidłowości opracowania i sprawdzenia

wpływu stosowania instrukcji bezpieczeństwa jachtu morskiego na poziom ryzyka wystąpienia

zagrożeń zidentyfikowanych w związku z prowadzoną działalnością lub uprawianą żeglugą;

4)

wzór karty bezpieczeństwa jachtu morskiego.

Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do

1)

jachtów regatowych rozumianych jako jachty morskie przeznaczone wyłącznie do regat

i zawodów sportowych, posiadające klasę regatową i ważny certyfikat wydany przez polski

związek sportowy, oraz wiosłowych łodzi regatowych, uczestniczących w treningach lub

regatach na wodach morskich, na akwenach znajdujących się pod stałą obserwacją i osłoną

ratowniczą;

2)

rowerów wodnych, kajaków, desek z żaglem, pontonów pneumatycznych bez napędu, bez

względu na wielkość, oraz innych podobnych jednostek pływających o długości do 5 m,

uprawiających żeglugę tylko w porze dziennej, rozumianej jako okres od wschodu do

zachodu Słońca, na polskich obszarach morskich w odległości do 2 mil morskich od linii

brzegu morskiego;

3)

jachtów rekreacyjnych o długości do 15 m, które dobrowolnie nie zostały poddane inspekcji;

4)

skuterów wodnych używanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji, z wyłączeniem

skuterów używanych do celów, o których mowa w art. 5 pkt 9 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, zwanej dalej „ustawą”.

1.

Jacht rekreacyjny, z zastrzeżeniem § 6 ust. 1, podlega inspekcji

1)

wstępnej;

2)

pośredniej;

3)

odnowieniowej;

4)

doraźnej.

2.

Jacht komercyjny podlega inspekcji

1)

wstępnej;

2)

rocznej;

3)

pośredniej;

4)

odnowieniowej;

5)

doraźnej.

3.

Cykl inspekcyjny to okres między dwiema kolejnymi inspekcjami odnowieniowymi.

1.

Inspekcja wstępna, roczna, pośrednia i odnowieniowa obejmuje

1)

sprawdzenie, czy na jachcie morskim znajdują się oryginały dokumentów potwierdzających

dokonanie przeglądów, o których mowa w art. 25 ust. 1 albo art. 26 ust. 1 ustawy,

oraz ich ważności;

2)

potwierdzenie, że stan techniczny jachtu morskiego odpowiada stanowi opisanemu w dokumentach

potwierdzających dokonanie przeglądów, o których mowa w art. 25 ust. 1 albo art. 26

ust. 1 ustawy;

3)

potwierdzenie spełnienia przez jacht morski wymagań określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 110 ust. 4 ustawy;

4)

potwierdzenie, że wszystkie urządzenia na jachcie morskim są sprawne i gotowe do natychmiastowego

użycia.

2.

Inspekcja roczna, pośrednia i odnowieniowa obejmuje dodatkowo sprawdzenie, czy

1)

na jachcie morskim znajduje się oryginał karty bezpieczeństwa;

2)

zgłoszone na piśmie wykonanie poleceń i zaleceń wydanych na podstawie wyników poprzedniej

inspekcji odpowiada stanowi rzeczywistemu.

Zakres inspekcji doraźnej obejmuje czynności zależne od okoliczności, które, zgodnie

z art. 20 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 ustawy, spowodowały konieczność przeprowadzenia tej

inspekcji.

1.

Jacht rekreacyjny o długości do 24 m nie podlega inspekcji pośredniej, jeżeli, na

wniosek armatora skierowany do dyrektora urzędu morskiego, jest on używany z wykorzystaniem

opracowanej przez armatora instrukcji bezpieczeństwa jachtu morskiego, zwanej dalej

„instrukcją bezpieczeństwa”, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Armator jachtu, o którym mowa w ust. 1, corocznie, w okresie od trzech miesięcy przed

do trzech miesięcy po upływie daty rocznicowej karty bezpieczeństwa, przesyła do dyrektora

urzędu morskiego informację o stanie technicznym jachtu morskiego i jego wyposażenia,

wskazując elementy, jakie zostały sprawdzone, naprawione lub wymienione, oraz czynności

kontrolne i konserwacyjne podjęte przez armatora podczas weryfikacji stanu jachtu

w celu zapewnienia jego należytego utrzymania eksploatacyjnego, oraz dokumenty potwierdzające

dokonanie przeglądów, o których mowa w art. 25 ust. 1 albo art. 26 ust. 1 ustawy.

3.

W przypadku negatywnego wyniku inspekcji odnowieniowej lub doraźnej lub nieprzesłania

do dyrektora urzędu morskiego informacji, o których mowa w ust. 2, jacht, o którym

mowa w ust. 1, w kolejnym cyklu inspekcyjnym, w celu potwierdzenia karty bezpieczeństwa,

podlega dodatkowo inspekcji pośredniej przeprowadzanej w okresie nie dłuższym niż

trzy lata odpowiednio po przeprowadzeniu inspekcji odnowieniowej lub doraźnej albo

po dniu, w którym upłynął termin przesłania informacji oraz dokumentów, o których

mowa w ust. 2.

1.

W przypadku jachtu rekreacyjnego używanego z wykorzystaniem instrukcji bezpieczeństwa

inspekcja wstępna obejmuje dokonanie czynności, o których mowa w § 4 ust. 1, a także

1)

sprawdzenie, czy instrukcja bezpieczeństwa zawiera elementy określone w załączniku

nr 1 do rozporządzenia, i w razie potrzeby wezwanie armatora do jej poprawienia lub

uzupełnienia;

2)

sprawdzenie, czy zidentyfikowano zagrożenia i sposób, w jaki osoby znajdujące się

na jachcie morskim mogą zostać poszkodowane, oraz czy przeprowadzono ocenę ryzyka

i określono działania lub środki zapobiegawcze, dzięki czemu używanie jachtu rekreacyjnego

z wykorzystaniem instrukcji bezpieczeństwa zapobiega lub zmniejsza do akceptowalnego

poziomu ryzyko wystąpienia zagrożeń w związku z uprawianą żeglugą.

2.

Inspekcja odnowieniowa i doraźna jachtu rekreacyjnego używanego z wykorzystaniem instrukcji

bezpieczeństwa obejmuje dokonanie czynności, o których mowa w § 4, a także

1)

sprawdzenie, czy od czasu ostatniej weryfikacji do instrukcji bezpieczeństwa wprowadzono

zmiany oraz czy instrukcja ta

a)

jest aktualna,

b)

zawiera wszystkie elementy określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia,

c)

zawiera opis żeglugi odpowiadający rodzajowi faktycznie uprawianej żeglugi,

d)

zapewnia odpowiednie informacje, które mają wpływ na zwiększenie poziomu bezpieczeństwa,

a w szczególności właściwie identyfikuje zagrożenia związane z rodzajem uprawianej

żeglugi oraz środki minimalizujące ryzyko wystąpienia tych zagrożeń

- i w razie potrzeby wezwanie armatora do jej poprawienia lub uaktualnienia;

2)

sprawdzenie, czy informacja o stanie technicznym jachtu rekreacyjnego i jego wyposażenia

została przesłana przez armatora dyrektorowi urzędu morskiego w okresie od trzech

miesięcy przed upływem każdej daty rocznicowej karty bezpieczeństwa do trzech miesięcy

po upływie tej daty i zawiera informacje o elementach, o których mowa w § 6 ust. 2;

3)

sprawdzenie, czy stan techniczny jachtu i jego wyposażenia odpowiada stanowi określonemu

w informacji, o której mowa w pkt 2.

3.

Zakres inspekcji pośredniej w przypadkach, o których mowa w § 6 ust. 3, obejmuje czynności,

o których mowa w § 4 oraz w ust. 2.

W przypadku jachtu komercyjnego używanego do holowania sprzętu pływającego inspekcja

wstępna, roczna, pośrednia, odnowieniowa i doraźna obejmuje dodatkowo sprawdzenie

posiadania i stosowania instrukcji producenta dotyczącej warunków holowania i przewozu

osób.

Elementy, jakie zawiera instrukcja bezpieczeństwa jachtu morskiego, oraz wytyczne

dotyczące jej opracowania oraz stosowania określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

1.

Jacht morski zgłoszony do inspekcji powinien być przygotowany do sprawnego i bezpiecznego

jej przeprowadzenia.

2.

W przypadku jachtu rekreacyjnego używanego z wykorzystaniem instrukcji bezpieczeństwa

armator przekazuje tę instrukcję dyrektorowi urzędu morskiego jednocześnie ze zgłoszeniem

jachtu rekreacyjnego do inspekcji.

3.

Przed przystąpieniem do inspekcji jachtu rekreacyjnego używanego z wykorzystaniem

instrukcji bezpieczeństwa dyrektor urzędu morskiego zapoznaje się z instrukcją bezpieczeństwa

jachtu.

4.

W przypadku gdy instrukcja bezpieczeństwa jachtu zgłoszonego do inspekcji nie zawiera

elementów określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia, dyrektor urzędu morskiego

wzywa armatora do jej poprawienia lub uzupełnienia.

5.

Dyrektor urzędu morskiego wyznacza termin inspekcji wstępnej jachtu rekreacyjnego

używanego z wykorzystaniem instrukcji bezpieczeństwa, pod warunkiem otrzymania od

armatora instrukcji bezpieczeństwa jachtu poprawionej zgodnie z jego wytycznymi.

6.

W przypadku gdy instrukcja bezpieczeństwa jachtu zgłoszonego do inspekcji odnowieniowej

lub jachtu, o którym mowa w § 6 ust. 3, nie zostanie poprawiona lub uzupełniona do

dnia inspekcji, dyrektor urzędu morskiego zapisuje w protokole inspekcji stosowne

polecenia i wyznacza termin ich wykonania.

1.

Z przeprowadzonej inspekcji dyrektor urzędu morskiego sporządza protokół, który podpisują

inspektor inspekcji państwa bandery i kapitan lub armator jachtu morskiego albo osoba

przez niego wyznaczona.

2.

Protokół sporządza się w dwóch egzemplarzach. Jeden egzemplarz protokołu otrzymuje

kapitan lub armator jachtu morskiego albo osoba przez niego wyznaczona. Drugi egzemplarz

protokołu dołącza się do akt sprawy.

3.

Do protokołu wpisuje się polecenia i zalecenia dla kapitana oraz armatora jachtu morskiego,

wydane na podstawie wyników przeprowadzonej inspekcji, oraz wyznacza termin ich wykonania.

4.

Kapitan lub armator jachtu morskiego albo osoba przez niego wyznaczona, przed podpisaniem

protokołu, może zgłosić dyrektorowi urzędu morskiego pisemne zastrzeżenia do ustaleń

protokołu.

5.

W terminie 7 dni od dnia zgłoszenia zastrzeżeń do protokołu dyrektor urzędu morskiego

1)

uwzględnia zastrzeżenia i dokonuje zmian w protokole albo

2)

odmawia uwzględnienia zmian w protokole.

6.

Armator jachtu morskiego zgłasza na piśmie wykonanie poleceń i zaleceń wydanych na

podstawie wyników przeprowadzonej inspekcji dyrektorowi urzędu morskiego, który je

wydał, w sposób przez niego określony i w terminie przez niego wyznaczonym.

1.

Po przeprowadzeniu inspekcji zakończonej wynikiem pozytywnym dyrektor urzędu morskiego

w terminie do 7 dni od jej zakończenia wydaje kartę bezpieczeństwa jachtu morskiego

lub potwierdza jej ważność.

2.

Kartę bezpieczeństwa wydaje się w trzech egzemplarzach, z czego oryginał karty bezpieczeństwa

otrzymuje kapitan jachtu morskiego, a kopie armator oraz dyrektor urzędu morskiego.

3.

Wzór karty bezpieczeństwa określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.