Ustawa z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz ustawy o muzeach

W ustawie z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1446 oraz z 2015 r. poz. 397 i 774) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Ochronę materiałów archiwalnych wchodzących w skład narodowego zasobu archiwalnego

regulują przepisy ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2011 r. Nr 123, poz. 698, z późn. zm., z uwzględnieniem przepisów art. 14a ust. 2 oraz rozdziału 2a.

”

;

2)

w art. 7 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

wpis na Listę Skarbów Dziedzictwa;

”

;

3)

w art. 8 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Rejestr prowadzi się w formie odrębnych ksiąg dla zabytków

1)

nieruchomych;

2)

ruchomych;

3)

archeologicznych.

”

;

4)

art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

Do rejestru nie wpisuje się zabytku

1)

wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa;

2)

wpisanego do inwentarza muzeum;

3)

wchodzącego w skład narodowego zasobu bibliotecznego.

”

;

5)

w art. 13 w ust. 4 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

został wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa;

”

;

6)

po art. 14 dodaje się art. 14a i art. 14b w brzmieniu

„

Art. 14a.

1.

Listę Skarbów Dziedzictwa prowadzi minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego.

2.

Na Listę Skarbów Dziedzictwa wpisuje się zabytek ruchomy o szczególnej wartości dla

dziedzictwa kulturowego, zaliczany do jednej z kategorii, o których mowa w art. 64

ust. 1, na podstawie decyzji wydanej przez ministra właściwego do spraw kultury i

ochrony dziedzictwa narodowego, z urzędu albo na wniosek właściciela zabytku ruchomego.

Art. 14b.

1.

Z Listy Skarbów Dziedzictwa skreśla się zabytek ruchomy, który przestał być zaliczany

do jednej z kategorii, o których mowa w art. 64 ust. 1.

2.

Skreślenie z Listy Skarbów Dziedzictwa następuje na podstawie decyzji ministra właściwego

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

3.

Postępowanie w sprawie skreślenia zabytku z Listy Skarbów Dziedzictwa wszczyna się

z urzędu albo na wniosek właściciela zabytku ruchomego.

”

;

7)

po art. 23 dodaje się art. 23a w brzmieniu

„

Art. 23a.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, sposób prowadzenia Listy Skarbów Dziedzictwa i zakres danych zamieszczanych

na Liście Skarbów Dziedzictwa, uwzględniając konieczność prowadzenia Listy Skarbów

Dziedzictwa w formie elektronicznej, zapewnienia publicznej dostępności Listy Skarbów

Dziedzictwa, umieszczenia na Liście Skarbów Dziedzictwa danych pozwalających na identyfikację

zabytków wpisanych na Listę Skarbów Dziedzictwa oraz ich fotografii.

”

;

8)

w art. 28 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

O zdarzeniach, o których mowa w ust. 1, właściciel lub posiadacz zabytku wpisanego

na Listę Skarbów Dziedzictwa zawiadamia ministra właściwego do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego.

”

;

9)

art. 29 otrzymuje brzmienie

„

Art. 29.

1.

Wojewódzki konserwator zabytków w czasie uzgodnionym z właścicielem lub posiadaczem

przedmiotu będącego zabytkiem lub posiadającego cechy zabytku może prowadzić badania

tego przedmiotu w miejscu, w którym przedmiot ten się znajduje.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do przedmiotu będącego zabytkiem wpisanym na Listę

Skarbów Dziedzictwa.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w czasie uzgodnionym

z właścicielem lub posiadaczem zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa może

prowadzić badania tego zabytku w miejscu, w którym zabytek ten się znajduje.

4.

W przypadku odmowy udostępnienia przedmiotu, o którym mowa w ust. 1, albo zabytku,

o którym mowa w ust. 3, odpowiednio wojewódzki konserwator zabytków albo minister

właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wydać decyzję nakazującą

jego udostępnienie na czas niezbędny do wykonania badań, jednak nie dłuższy niż 3

miesiące od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

5.

Za szkody wyrządzone w związku z badaniami, o których mowa w ust. 1 i 3, przysługuje

odszkodowanie na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.

”

;

10)

w art. 36

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa można prowadzić

1)

prace konserwatorskie,

2)

prace restauratorskie,

3)

badania konserwatorskie

- na podstawie pozwolenia wydanego przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Wojewódzki konserwator zabytków może uzależnić podjęcie działań objętych pozwoleniem,

o którym mowa w ust. 1, od przekazania przez wnioskodawcę w oznaczonym terminie określonych

informacji dotyczących działań wymienionych w pozwoleniu, zastrzegając odpowiedni

warunek w treści pozwolenia. Do warunku stosuje się art. 162 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

2b.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może uzależnić

podjęcie działań objętych pozwoleniem, o którym mowa w ust. 1a, od przekazania przez

wnioskodawcę w oznaczonym terminie określonych informacji dotyczących działań wymienionych

w pozwoleniu, zastrzegając odpowiedni warunek w treści pozwolenia. Do warunku stosuje

się art. 162 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

”

;

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Pozwolenia, o których mowa w ust. 1 i 1a, mogą określać warunki, które zapobiegną

uszkodzeniu lub zniszczeniu zabytku.

”

,

d)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może uzależnić

wydanie pozwolenia na podejmowanie działań, o których mowa w ust. 1a pkt 1 i 2, od

przeprowadzenia, na koszt wnioskodawcy, niezbędnych badań konserwatorskich. Egzemplarz

dokumentacji badań jest przekazywany nieodpłatnie ministrowi.

”

,

e)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Pozwolenia, o których mowa w ust. 1 i 1a, wydaje się na wniosek osoby fizycznej lub

jednostki organizacyjnej posiadającej tytuł prawny do korzystania z zabytku wpisanego

na Listę Skarbów Dziedzictwa albo do rejestru, wynikający z prawa własności, użytkowania

wieczystego, trwałego zarządu albo ograniczonego prawa rzeczowego lub stosunku zobowiązaniowego.

”

,

f)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Pozwolenie na prowadzenie badań konserwatorskich przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów

Dziedzictwa, badań konserwatorskich i architektonicznych przy zabytku wpisanym do

rejestru albo badań archeologicznych lub poszukiwań ukrytych bądź porzuconych zabytków

ruchomych, w tym zabytków archeologicznych, wydaje się również na wniosek osób fizycznych

albo jednostek organizacyjnych zamierzających prowadzić te badania lub poszukiwania.

W przypadku nieuzyskania zgody właściciela lub posiadacza nieruchomości na przeprowadzenie

tych badań lub poszukiwań przepisy art. 30 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

”

;

11)

po art. 36 dodaje się art. 36a w brzmieniu

„

Art. 36a.

Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna występująca z wnioskiem o pozwolenie na

prowadzenie prac konserwatorskich, prac restauratorskich lub badań konserwatorskich

przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa albo na prowadzenie prac konserwatorskich,

prac restauratorskich, robót budowlanych, badań konserwatorskich, badań architektonicznych,

przy zabytku wpisanym do rejestru lub badań archeologicznych, jest obowiązana zapewnić

odpowiednio prowadzenie tych prac oraz badań albo kierowanie tymi robotami oraz wykonywanie

nad nimi nadzoru inwestorskiego, przez osoby spełniające wymagania określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 37.

”

;

12)

art. 37 otrzymuje brzmienie

„

Art. 37.

1.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia

1)

tryb wydawania pozwoleń na prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich i badań

konserwatorskich przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa oraz prac konserwatorskich,

restauratorskich, robót budowlanych oraz badań konserwatorskich i architektonicznych,

a także innych działań, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 6-11, przy zabytku wpisanym

do rejestru oraz badań archeologicznych i poszukiwań, o których mowa w art. 36 ust.

1 pkt 12;

2)

dane i informacje zawarte we wnioskach o wydanie pozwoleń, o których mowa w pkt 1,

oraz dokumentację niezbędną do rozpatrzenia tych wniosków;

3)

dane i informacje zawarte w pozwoleniach, o których mowa w pkt 1, oraz warunki, które

mogą zostać w nich zastrzeżone;

4)

wymagania, które muszą spełniać osoby uprawnione do prowadzenia prac konserwatorskich,

restauratorskich i badań konserwatorskich przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa

albo do rejestru oraz kierowania robotami budowlanymi i wykonywania nadzoru inwestorskiego

i prowadzenia badań architektonicznych, przy zabytku wpisanym do rejestru oraz badań

archeologicznych;

5)

sposób potwierdzania spełnienia wymagań, o których mowa w pkt 4;

6)

standardy dokumentacji prowadzonych prac konserwatorskich i restauratorskich przy

zabytku ruchomym wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa albo do rejestru i badań archeologicznych.

2.

Tryb wydawania pozwoleń, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, określa się uwzględniając możliwość

zlecenia przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

przeprowadzenia czynności postępowania dowodowego albo jego części wojewódzkiemu konserwatorowi

zabytków.

3.

Dane, informacje i dokumentację, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, określa się uwzględniając

potrzebę dokonania wszechstronnej oceny wpływu planowanych działań na zabytek oraz

konieczność wskazania warunków ich prowadzenia.

4.

Wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 4, ustala się uwzględniając konieczność zapewnienia

prowadzenia działań przy zabytkach przez osoby, które posiadają odpowiednie wykształcenie

i doświadczenie zawodowe przy ich prowadzeniu.

5.

Sposób potwierdzania spełnienia wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 4, określa się

uwzględniając potrzebę ustalenia poziomu wykształcenia oraz doświadczenie przy wykonywaniu

działań, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

6.

Standardy, o których mowa w ust. 1 pkt 6, ustala się tak, aby poszczególne etapy prowadzonych

prac konserwatorskich i restauratorskich przy zabytkach ruchomych i badań archeologicznych

były udokumentowane.

”

;

13)

po art. 37 dodaje się art. 37a w brzmieniu

„

Art. 37a.

1.

Zabytek wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa przechowuje się w pomieszczeniu wyposażonym

w zabezpieczenia techniczne na wypadek kradzieży, pożaru i innych zagrożeń lub mającym

zapewnioną bezpośrednią stałą ochronę fizyczną w rozumieniu ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1099), zwaną dalej „stałą ochroną fizyczną”.

2.

Projekt zabezpieczeń, o których mowa w ust. 1, uzgadnia się z ministrem właściwym

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

3.

Właściciel lub posiadacz zabytku jest obowiązany zapewnić zabezpieczenia, o których

mowa w ust. 1, w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania dotacji, o której mowa w art.

83a, nie później jednak niż po upływie 12 miesięcy od dnia wpisu zabytku na Listę

Skarbów Dziedzictwa.

4.

Na wniosek właściciela zabytku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw

kultury i ochrony dziedzictwa narodowego zapewnia przechowywanie zabytku w pomieszczeniu

należącym do państwowej instytucji kultury.

5.

W trakcie transportu zabytku, o którym mowa w ust. 1, zapewnia się stałą ochronę fizyczną

oraz warunki zbliżone do występujących w miejscu stałego przechowywania tego zabytku.

6.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wymagania,

jakim powinna odpowiadać ochrona przechowywanego i przewożonego zabytku, o którym

mowa w ust. 1, w tym

1)

standard pomieszczenia przeznaczonego do przechowywania zabytku, mając na względzie

wysoką odporność tego pomieszczenia na włamanie i wyposażenie w środki ochrony przeciwpożarowej;

2)

właściwości środków transportu służących do jego przewożenia, mając na względzie zwiększoną

odporność tych środków i wyposażenie ich w systemy powiadamiania o zagrożeniach;

3)

sposób konwojowania, mając na względzie zapewnienie stałej ochrony fizycznej;

4)

podmioty, którym przekazuje się informacje o konwojowaniu zabytku, mając na względzie

bezpieczeństwo tego zabytku.

”

;

14)

w art. 38 po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Kontrolę, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do zabytku wpisanego na Listę Skarbów

Dziedzictwa prowadzi się przynajmniej raz na 2 lata.

1b.

Kontrolę, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do zabytku wpisanego na Listę Skarbów

Dziedzictwa minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może

zlecić w każdym czasie.

”

;

15)

art. 43 otrzymuje brzmienie

„

Art. 43.

1.

Wojewódzki konserwator zabytków wydaje decyzję o wstrzymaniu wykonywanych bez jego

pozwolenia lub w sposób odbiegający od zakresu i warunków określonych w pozwoleniu

1)

prac konserwatorskich, restauratorskich, badań konserwatorskich lub architektonicznych

przy zabytku wpisanym do rejestru;

2)

robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru lub w jego otoczeniu;

3)

badań archeologicznych lub poszukiwań, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 12;

4)

innych działań, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 6-8, 10 i 11, przy zabytku wpisanym

do rejestru.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego wydaje decyzję

o wstrzymaniu wykonywanych bez jego pozwolenia lub w sposób odbiegający od zakresu

i warunków określonych w pozwoleniu prac konserwatorskich, restauratorskich lub badań

konserwatorskich przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego wydaje decyzję

o wstrzymaniu wykonywanych przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa działań

polegających na

1)

trwałym przeniesieniu tego zabytku z naruszeniem ustalonego tradycją wystroju wnętrza,

w którym zabytek ten się znajduje;

2)

zmianie przeznaczenia tego zabytku lub sposobu korzystania z niego;

3)

podejmowaniu innych, niż określone w ust. 2, działań, które mogłyby prowadzić do zmiany

wyglądu tego zabytku.

”

;

16)

w art. 44

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Decyzja, o której mowa w art. 43 ust. 1, wygasa po upływie 2 miesięcy od dnia jej

doręczenia, jeżeli w tym terminie wojewódzki konserwator zabytków nie wyda decyzji

1)

nakazującej przywrócenie zabytku do poprzedniego stanu lub uporządkowanie terenu,

z określeniem terminu wykonania tych czynności albo

2)

nakładającej obowiązek uzyskania pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków na

prowadzenie wstrzymanych badań, prac, robót lub innych działań przy zabytku, przy

czym wniosek o wydanie tego pozwolenia składa się w terminie nie dłuższym niż 7 dni

od dnia doręczenia decyzji, albo

3)

nakładającej obowiązek podjęcia określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych

badań, prac, robót lub innych działań przy zabytku do zgodności z zakresem i warunkami

określonymi w pozwoleniu, wskazując termin wykonania tych czynności, albo

4)

zakazującej prowadzenia wstrzymanych działań.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Decyzje, o których mowa w art. 43 ust. 2 i 3, wygasają po upływie 2 miesięcy od dnia

ich doręczenia, jeżeli w tym terminie minister właściwy do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego nie wyda decyzji

1)

nakazującej przywrócenie zabytku do poprzedniego stanu, z określeniem terminu wykonania

tej czynności albo

2)

nakładającej obowiązek podjęcia określonych czynności w celu doprowadzenia zabytku

do jak najlepszego stanu, wskazując termin wykonania tych czynności, albo

3)

zakazującej dalszego prowadzenia wstrzymanych działań.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Osoba, która dopuściła się naruszenia przepisów o zabytkach lub naruszyła zakres i

warunki określone w pozwoleniu, jest obowiązana na swój koszt wykonać czynności nakazane

w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, ust. 2 albo ust. 3a pkt 1 i 2.

”

;

17)

art. 45 i art. 46 otrzymują brzmienie

„

Art. 45.

1.

W przypadku gdy bez wymaganego pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków lub

w sposób odbiegający od zakresu i warunków określonych w pozwoleniu wykonano przy

zabytku wpisanym do rejestru

1)

prace konserwatorskie lub restauratorskie,

2)

roboty budowlane,

3)

badania konserwatorskie,

4)

badania architektoniczne,

5)

inne działania, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 6-8 i 10-12

- wojewódzki konserwator zabytków wydaje decyzję nakazującą przywrócenie zabytku do

poprzedniego stanu lub uporządkowanie terenu, określając termin wykonania tych czynności,

albo zobowiązującą do doprowadzenia zabytku do jak najlepszego stanu we wskazany sposób

i w określonym terminie.

2.

W przypadku gdy bez wymaganego pozwolenia ministra właściwego do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego lub w sposób odbiegający od zakresu i warunków określonych

w pozwoleniu wykonano przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa prace konserwatorskie,

restauratorskie, badania konserwatorskie, lub wykonano inne działania polegające na

1)

trwałym przeniesieniu tego zabytku z naruszeniem ustalonego tradycją wystroju wnętrza,

w którym zabytek ten się znajduje,

2)

zmianie przeznaczenia tego zabytku lub sposobu korzystania z niego,

3)

podejmowaniu innych, niż określone w art. 43 ust. 1 pkt 1 czynności, które mogłyby

prowadzić do zmiany wyglądu tego zabytku

- minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego wydaje decyzję

nakazującą przywrócenie zabytku do poprzedniego stanu, określając termin wykonania

tej czynności, albo zobowiązującą do doprowadzenia zabytku do jak najlepszego stanu

we wskazany sposób i w określonym terminie.

3.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, przepis art. 44 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Art. 46.

1.

Wojewódzki konserwator zabytków może wydać decyzję o wstrzymaniu prac konserwatorskich,

restauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku niewpisanym do rejestru albo na

Listę Skarbów Dziedzictwa, jeżeli zabytek ten spełnia warunki uzasadniające dokonanie

wpisu do rejestru.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wydać decyzję

o wstrzymaniu prac konserwatorskich lub restauratorskich przy zabytku niewpisanym

na Listę Skarbów Dziedzictwa, jeżeli zabytek ten spełnia warunki uzasadniające dokonanie

wpisu na Listę Skarbów Dziedzictwa.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1 i 2, wygasa, jeżeli w terminie 14 dni od dnia jej

doręczenia nie nastąpi wszczęcie postępowania w sprawie wpisu zabytku do rejestru

albo na Listę Skarbów Dziedzictwa.

4.

Wstrzymane prace konserwatorskie, restauratorskie lub roboty budowlane przy zabytku

mogą być podjęte, jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia decyzji, o której

mowa w ust. 1 albo 2, odpowiednio wojewódzki konserwator zabytków nie wpisze tego

zabytku do rejestru albo minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego nie wpisze tego zabytku na Listę Skarbów Dziedzictwa.

”

;

18)

w art. 47 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wznowić postępowanie

w sprawie wydanego pozwolenia, o którym mowa w art. 36 ust. 1a, a następnie zmienić

je lub cofnąć, w drodze decyzji, jeżeli w trakcie wykonywania prac lub badań określonych

w pozwoleniu wystąpiły nowe fakty i okoliczności, mogące doprowadzić do uszkodzenia

lub zniszczenia zabytku.

”

;

19)

w art. 49 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wydać decyzję

nakazującą osobie fizycznej lub jednostce organizacyjnej posiadającej tytuł prawny

do korzystania z zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa, wynikający z prawa

własności, albo ograniczonego prawa rzeczowego lub stosunku zobowiązaniowego, przeprowadzenie, w terminie określonym w tej decyzji,

prac konserwatorskich przy tym zabytku, jeżeli ich wykonanie jest niezbędne ze względu

na zagrożenie zniszczeniem lub istotnym uszkodzeniem tego zabytku.

”

;

20)

w art. 50

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku wystąpienia zagrożenia polegającego na możliwości zniszczenia, uszkodzenia,

kradzieży, zaginięcia lub nielegalnego wywiezienia za granicę zabytku ruchomego wpisanego

do rejestru albo na Listę Skarbów Dziedzictwa, odpowiednio wojewódzki konserwator

zabytków może wydać, a minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

wydaje, decyzję o zabezpieczeniu tego zabytku w formie ustanowienia czasowego zajęcia

do czasu usunięcia zagrożenia.

”

,

b)

w ust. 4 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

zabytek ruchomy wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa zostaje przejęty przez ministra

właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w drodze decyzji, na

własność Skarbu Państwa, z przeznaczeniem na cele kultury, za odszkodowaniem odpowiadającym

wartości rynkowej tego zabytku;

”

;

21)

w art. 51 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zabytki

1)

wpisane do rejestru,

2)

wpisane na Listę Skarbów Dziedzictwa,

3)

wchodzące w skład zbiorów publicznych, które stanowią własność Skarbu Państwa, jednostek

samorządu terytorialnego lub innych jednostek organizacyjnych zaliczanych do sektora

finansów publicznych,

4)

wpisane do inwentarza muzeum albo wchodzące w skład narodowego zasobu bibliotecznego

- nie mogą być wywożone za granicę na stałe.

”

;

22)

w art. 53

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Jednorazowe pozwolenie na czasowy wywóz zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa

wydaje minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego na wniosek

podmiotów, o których mowa w ust. 1.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Termin ważności pozwolenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, nie może być dłuższy niż

3 lata od dnia wydania tego pozwolenia.

”

;

23)

w art. 54 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Na podstawie pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie może być wywieziony za granicę

zabytek wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa.

”

;

24)

w art. 55 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Na podstawie pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie może być wywieziony za granicę

zabytek wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa.

”

;

25)

art. 56 otrzymuje brzmienie

„

Art. 56.

1.

Wojewódzki konserwator zabytków może cofnąć pozwolenie, o którym mowa w art. 53 ust.

1, art. 54 ust. 1 albo art. 55 ust. 1, w drodze decyzji.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może cofnąć pozwolenie,

o którym mowa w art. 53 ust. 1a, w drodze decyzji.

3.

Cofnięcie pozwolenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić, jeżeli stan zachowania

zabytku uległ pogorszeniu lub wyszły na jaw nowe fakty i okoliczności świadczące,

że wnioskodawca nie daje rękojmi, o której mowa w art. 51 ust. 2.

4.

O cofnięciu pozwolenia odpowiednio wojewódzki konserwator zabytków albo minister właściwy

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego zawiadamia niezwłocznie organ administracji

celnej.

”

;

26)

po art. 56 dodaje się art. 56a w brzmieniu

„

Art. 56a.

1.

Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna, która otrzymała pozwolenie, o którym mowa

w art. 51 ust. 3, jest obowiązana przywieźć wywieziony zabytek do kraju w okresie

ważności tego pozwolenia.

2.

Zabytki wchodzące w skład zbiorów publicznych, które stanowią własność Skarbu Państwa,

jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek organizacyjnych zaliczanych

do sektora finansów publicznych lub zabytki znajdujące się w ich posiadaniu albo wchodzące

w skład narodowego zasobu bibliotecznego, czasowo wywiezione za granicę w celach wystawienniczych

albo w celu urządzenia wnętrz polskich przedstawicielstw dyplomatycznych lub urzędów

konsularnych, mogą nie być przywiezione na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w

okresie ważności pozwolenia, w przypadku wystąpienia z wnioskiem o kolejne pozwolenie

na czasowy wywóz zabytku za granicę.

3.

Z wnioskiem występuje się w terminie nie krótszym niż 90 dni przed dniem upływu ważności

pozwolenia.

4.

Do wniosku dołącza się aktualny opis stanu zachowania zabytku.

5.

Wniosek złożony z przekroczeniem terminu, o którym mowa w ust. 3, pozostawia się bez

rozpatrzenia, o czym informuje się wnioskodawcę.

6.

W przypadku zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa, minister właściwy do spraw

kultury i ochrony dziedzictwa narodowego przed wydaniem kolejnego pozwolenia na czasowy

wywóz zabytku za granicę zasięga opinii Rady Ochrony Zabytków.

7.

W kolejnym pozwoleniu określa się warunki i sposób eksponowania i przechowywania zabytku

oraz wykonywania kontroli stanu zachowania i przeznaczenia zabytku, w okresie ważności

tego pozwolenia.

8.

W przypadku wydania decyzji o odmowie udzielenia kolejnego pozwolenia lub pozostawieniu

wniosku bez rozpatrzenia, wnioskodawca jest obowiązany przywieźć wywieziony zabytek

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 60 dni od dnia, w którym decyzja

stała się ostateczna albo od dnia otrzymania przez wnioskodawcę informacji o pozostawieniu

wniosku bez rozpatrzenia.

”

;

27)

art. 57 otrzymuje brzmienie

„

Art. 57.

1.

Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna, która otrzymała pozwolenie, o którym mowa

w art. 51 ust. 1, art. 54 ust. 1 albo art. 55 ust. 1, jest obowiązana po wykorzystaniu

tego pozwolenia powiadomić wojewódzkiego konserwatora zabytków o przywiezieniu zabytku

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia

upływu ważności pozwolenia.

2.

Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna, która otrzymała pozwolenie, o którym mowa

w art. 53 ust. 1a, jest obowiązana po wykorzystaniu tego pozwolenia powiadomić ministra

właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego o przywiezieniu zabytku

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia

upływu ważności pozwolenia.

3.

Jeżeli przywiezienie zabytku na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło po

upływie terminu ważności pozwolenia w przypadku, o którym mowa w art. 56a ust. 8,

jednostka organizacyjna jest obowiązana powiadomić wojewódzkiego konserwatora zabytków

o przywiezieniu zabytku na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie nie dłuższym

niż 14 dni od dnia jego przywiezienia.

4.

Na wezwanie odpowiednio wojewódzkiego konserwatora zabytków albo ministra właściwego

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna,

o której mowa w ust. 1-3, jest obowiązana udostępnić zabytek w celu dokonania oględzin.

”

;

28)

w art. 64 w ust. 2 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

wpisane na Listę Skarbów Dziedzictwa;

”

;

29)

art. 73 i art. 74 otrzymują brzmienie

„

Art. 73.

Osoba fizyczna, jednostka samorządu terytorialnego lub inna jednostka organizacyjna,

będąca właścicielem lub posiadaczem zabytku wpisanego do rejestru albo posiadająca

taki zabytek w trwałym zarządzie albo będąca właścicielem lub posiadaczem zabytku

wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa, może ubiegać się o udzielenie dotacji celowej

z budżetu państwa na dofinansowanie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót

budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru albo prac konserwatorskich lub restauratorskich

przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa.

Art. 74.

1.

Dotacja na dofinansowanie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych

przy zabytku wpisanym do rejestru może być udzielona przez

1)

ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego ze środków budżetu

państwa, z części, której dysponentem jest ten minister;

2)

wojewódzkiego konserwatora zabytków ze środków finansowych z budżetu państwa w części,

której dysponentem jest wojewoda.

2.

Dotacja na dofinansowanie prac konserwatorskich lub restauratorskich przy zabytku

wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa jest udzielana ze środków budżetu państwa, z

części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego.

”

;

30)

w art. 76 w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

nakładów koniecznych na wykonanie prac konserwatorskich lub restauratorskich przy

zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa, ustalonych na podstawie kosztorysu

zatwierdzonego przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,

które zostaną przeprowadzone w roku złożenia przez wnioskodawcę wniosku o udzielenie

dotacji lub w roku następującym po roku złożenia tego wniosku.

”

;

31)

w art. 77 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Dotacja może obejmować

nakłady konieczne na:”;

32)

w art. 78 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Dotacja, o której mowa w art. 74 ust. 2, jest udzielana we wnioskowanej wysokości

do 100% nakładów koniecznych na wykonanie prac konserwatorskich lub restauratorskich.

”

;

33)

art. 80 otrzymuje brzmienie

„

Art. 80.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb udzielania dotacji celowej na prace konserwatorskie lub

restauratorskie przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa oraz prace konserwatorskie,

restauratorskie i roboty budowlane przy zabytku wpisanym do rejestru,

2)

dane i informacje zawarte we wnioskach o udzielenie dotacji oraz dokumentację niezbędną

do rozpatrzenia tych wniosków,

3)

dokumenty niezbędne do zawarcia umowy oraz elementy umowy o udzielenie dotacji,

4)

dokumenty niezbędne do rozliczenia umowy

- uwzględniając konieczność określenia okresu, który musi upłynąć zanim możliwe będzie

udzielenie kolejnej dotacji celowej na dofinansowanie prac przy tym samym zabytku,

zorganizowania w ciągu roku budżetowego co najmniej jednego naboru wniosków o udzielenie

dotacji, ogłoszenia informacji o naborach, zapewnienia wszechstronnej oceny działań,

na wykonanie których ma być udzielona dotacja, oraz zapewnienia celowości i racjonalności

wydatkowania środków publicznych.

”

;

34)

w rozdziale 7 po art. 83 dodaje się art. 83a w brzmieniu

„

Art. 83a.

1.

Osoba fizyczna, jednostka samorządu terytorialnego lub inna jednostka organizacyjna

będąca właścicielem albo posiadaczem zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa,

otrzymuje na swój wniosek dotację celową z budżetu państwa na wyposażenie pomieszczenia,

w którym zabytek ten będzie przechowywany, w zabezpieczenia techniczne, o których

mowa w art. 37a ust. 1. Przepisy art. 75 i art. 79 stosuje się odpowiednio.

2.

Dotacji, o której mowa w ust. 1, udziela się ze środków budżetu państwa, z części,

której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,

we wnioskowanej wysokości do 100% nakładów koniecznych na wyposażenie pomieszczenia

w zabezpieczenia techniczne.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, sposób ustalania wysokości i rozliczania dotacji celowej na wyposażenie

pomieszczenia, w którym zabytek wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa będzie przechowywany,

w zabezpieczenia techniczne, w tym rodzaje kosztów podlegających dofinansowaniu, wymagania,

jakie spełnia wniosek oraz dokumenty, jakie należy dołączyć do wniosku, kierując się

koniecznością zapewnienia właściwego dokumentowania przez ubiegających się o udzielenie

dotacji spełniania warunków jej udzielenia oraz kontroli wykorzystania dotacji, a

także prawidłowego jej rozliczenia.

”

;

35)

w art. 109 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kto bez pozwolenia wywozi zabytek za granicę albo po wywiezieniu go za granicę nie

przywozi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie ważności pozwolenia albo,

w przypadku o którym mowa w art. 56a ust. 8, w terminie 60 dni od dnia, w którym decyzja

o odmowie wydania kolejnego pozwolenia na czasowy wywóz zabytku za granicę stała się

ostateczna albo od dnia otrzymania informacji o pozostawieniu wniosku o wydanie kolejnego

pozwolenia na czasowy wywóz zabytku za granicę bez rozpatrzenia, podlega karze pozbawienia

wolności od 3 miesięcy do lat 5.

”

;

36)

w art. 113 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Kto będąc właścicielem lub posiadaczem zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa

albo wpisanego do rejestru lub innego zabytku znajdującego się w wojewódzkiej ewidencji

zabytków nie powiadomił odpowiednio ministra właściwego do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego albo wojewódzkiego konserwatora zabytków o

”

;

37)

w art. 113a dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Tej samej karze podlega, kto w przypadku, o którym mowa w art. 56a ust. 8, w terminie

14 dni od dnia przywiezienia zabytku na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie

powiadomił wojewódzkiego konserwatora zabytków o przywiezieniu tego zabytku.

”

;

38)

art. 117 otrzymuje brzmienie

„

Art. 117.

Kto bez pozwolenia albo wbrew warunkom pozwolenia prowadzi

1)

prace konserwatorskie, restauratorskie lub badania konserwatorskie przy zabytku wpisanym

na Listę Skarbów Dziedzictwa,

2)

prace konserwatorskie, restauratorskie, roboty budowlane, badania konserwatorskie

lub architektoniczne przy zabytku wpisanym do rejestru lub roboty budowlane w jego

otoczeniu albo badania archeologiczne

- podlega karze grzywny.

”

.

W ustawie z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach

(Dz. U. z 2012 r. poz. 987) w art. 24 dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu

„

3.

W przypadku muzealium będącego zabytkiem, pozwolenie na skreślenie z inwentarza może

być wydane z zastrzeżeniem warunku wpisania go do rejestru zabytków. Skreślenia dokonuje

się z chwilą wpisania muzealium do rejestru zabytków.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, nie stosuje się przepisu art. 11 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1446, z późn. zm..

5.

W przypadku wzruszenia decyzji o wpisaniu do rejestru zabytków muzealium skreślonego

z inwentarza na podstawie pozwolenia, o którym mowa w ust. 3, skreślenie z inwentarza

uważa się za niedokonane.

”

.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 37 oraz art. 80 ustawy

zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 37 oraz art. 80 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.

Pozwolenia na wywóz zabytków ruchomych za granicę oraz pozwolenia na prowadzenie prac,

badań lub innych działań przy zabytku ruchomym, wydane na podstawie przepisów ustawy

zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, zachowują moc przez okres, na który

zostały wydane.

Przepisów art. 56a ust. 3 i 5 ustawy zmienianej w art. 1, nie stosuje się do kolejnego

pozwolenia na czasowy wywóz zabytków określonych w art. 56a ust. 2 ustawy zmienianej

w art. 1, znajdujących się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w dniu wejścia

w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Do rejestru nie wpisuje się zabytku

1)

wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa;

2)

wpisanego do inwentarza muzeum;

3)

wchodzącego w skład narodowego zasobu bibliotecznego.

1.

Listę Skarbów Dziedzictwa prowadzi minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego.

2.

Na Listę Skarbów Dziedzictwa wpisuje się zabytek ruchomy o szczególnej wartości dla

dziedzictwa kulturowego, zaliczany do jednej z kategorii, o których mowa w art. 64

ust. 1, na podstawie decyzji wydanej przez ministra właściwego do spraw kultury i

ochrony dziedzictwa narodowego, z urzędu albo na wniosek właściciela zabytku ruchomego.

1.

Z Listy Skarbów Dziedzictwa skreśla się zabytek ruchomy, który przestał być zaliczany

do jednej z kategorii, o których mowa w art. 64 ust. 1.

2.

Skreślenie z Listy Skarbów Dziedzictwa następuje na podstawie decyzji ministra właściwego

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

3.

Postępowanie w sprawie skreślenia zabytku z Listy Skarbów Dziedzictwa wszczyna się

z urzędu albo na wniosek właściciela zabytku ruchomego.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, sposób prowadzenia Listy Skarbów Dziedzictwa i zakres danych zamieszczanych

na Liście Skarbów Dziedzictwa, uwzględniając konieczność prowadzenia Listy Skarbów

Dziedzictwa w formie elektronicznej, zapewnienia publicznej dostępności Listy Skarbów

Dziedzictwa, umieszczenia na Liście Skarbów Dziedzictwa danych pozwalających na identyfikację

zabytków wpisanych na Listę Skarbów Dziedzictwa oraz ich fotografii.

1.

Wojewódzki konserwator zabytków w czasie uzgodnionym z właścicielem lub posiadaczem

przedmiotu będącego zabytkiem lub posiadającego cechy zabytku może prowadzić badania

tego przedmiotu w miejscu, w którym przedmiot ten się znajduje.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do przedmiotu będącego zabytkiem wpisanym na Listę

Skarbów Dziedzictwa.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w czasie uzgodnionym

z właścicielem lub posiadaczem zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa może

prowadzić badania tego zabytku w miejscu, w którym zabytek ten się znajduje.

4.

W przypadku odmowy udostępnienia przedmiotu, o którym mowa w ust. 1, albo zabytku,

o którym mowa w ust. 3, odpowiednio wojewódzki konserwator zabytków albo minister

właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wydać decyzję nakazującą

jego udostępnienie na czas niezbędny do wykonania badań, jednak nie dłuższy niż 3

miesiące od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

5.

Za szkody wyrządzone w związku z badaniami, o których mowa w ust. 1 i 3, przysługuje

odszkodowanie na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.

Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna występująca z wnioskiem o pozwolenie na

prowadzenie prac konserwatorskich, prac restauratorskich lub badań konserwatorskich

przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa albo na prowadzenie prac konserwatorskich,

prac restauratorskich, robót budowlanych, badań konserwatorskich, badań architektonicznych,

przy zabytku wpisanym do rejestru lub badań archeologicznych, jest obowiązana zapewnić

odpowiednio prowadzenie tych prac oraz badań albo kierowanie tymi robotami oraz wykonywanie

nad nimi nadzoru inwestorskiego, przez osoby spełniające wymagania określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 37.

1.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia

1)

tryb wydawania pozwoleń na prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich i badań

konserwatorskich przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa oraz prac konserwatorskich,

restauratorskich, robót budowlanych oraz badań konserwatorskich i architektonicznych,

a także innych działań, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 6-11, przy zabytku wpisanym

do rejestru oraz badań archeologicznych i poszukiwań, o których mowa w art. 36 ust.

1 pkt 12;

2)

dane i informacje zawarte we wnioskach o wydanie pozwoleń, o których mowa w pkt 1,

oraz dokumentację niezbędną do rozpatrzenia tych wniosków;

3)

dane i informacje zawarte w pozwoleniach, o których mowa w pkt 1, oraz warunki, które

mogą zostać w nich zastrzeżone;

4)

wymagania, które muszą spełniać osoby uprawnione do prowadzenia prac konserwatorskich,

restauratorskich i badań konserwatorskich przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa

albo do rejestru oraz kierowania robotami budowlanymi i wykonywania nadzoru inwestorskiego

i prowadzenia badań architektonicznych, przy zabytku wpisanym do rejestru oraz badań

archeologicznych;

5)

sposób potwierdzania spełnienia wymagań, o których mowa w pkt 4;

6)

standardy dokumentacji prowadzonych prac konserwatorskich i restauratorskich przy

zabytku ruchomym wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa albo do rejestru i badań archeologicznych.

2.

Tryb wydawania pozwoleń, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, określa się uwzględniając możliwość

zlecenia przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

przeprowadzenia czynności postępowania dowodowego albo jego części wojewódzkiemu konserwatorowi

zabytków.

3.

Dane, informacje i dokumentację, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, określa się uwzględniając

potrzebę dokonania wszechstronnej oceny wpływu planowanych działań na zabytek oraz

konieczność wskazania warunków ich prowadzenia.

4.

Wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 4, ustala się uwzględniając konieczność zapewnienia

prowadzenia działań przy zabytkach przez osoby, które posiadają odpowiednie wykształcenie

i doświadczenie zawodowe przy ich prowadzeniu.

5.

Sposób potwierdzania spełnienia wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 4, określa się

uwzględniając potrzebę ustalenia poziomu wykształcenia oraz doświadczenie przy wykonywaniu

działań, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

6.

Standardy, o których mowa w ust. 1 pkt 6, ustala się tak, aby poszczególne etapy prowadzonych

prac konserwatorskich i restauratorskich przy zabytkach ruchomych i badań archeologicznych

były udokumentowane.

1.

Zabytek wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa przechowuje się w pomieszczeniu wyposażonym

w zabezpieczenia techniczne na wypadek kradzieży, pożaru i innych zagrożeń lub mającym

zapewnioną bezpośrednią stałą ochronę fizyczną w rozumieniu ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1099), zwaną dalej „stałą ochroną fizyczną”.

2.

Projekt zabezpieczeń, o których mowa w ust. 1, uzgadnia się z ministrem właściwym

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

3.

Właściciel lub posiadacz zabytku jest obowiązany zapewnić zabezpieczenia, o których

mowa w ust. 1, w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania dotacji, o której mowa w art.

83a, nie później jednak niż po upływie 12 miesięcy od dnia wpisu zabytku na Listę

Skarbów Dziedzictwa.

4.

Na wniosek właściciela zabytku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw

kultury i ochrony dziedzictwa narodowego zapewnia przechowywanie zabytku w pomieszczeniu

należącym do państwowej instytucji kultury.

5.

W trakcie transportu zabytku, o którym mowa w ust. 1, zapewnia się stałą ochronę fizyczną

oraz warunki zbliżone do występujących w miejscu stałego przechowywania tego zabytku.

6.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wymagania,

jakim powinna odpowiadać ochrona przechowywanego i przewożonego zabytku, o którym

mowa w ust. 1, w tym

1)

standard pomieszczenia przeznaczonego do przechowywania zabytku, mając na względzie

wysoką odporność tego pomieszczenia na włamanie i wyposażenie w środki ochrony przeciwpożarowej;

2)

właściwości środków transportu służących do jego przewożenia, mając na względzie zwiększoną

odporność tych środków i wyposażenie ich w systemy powiadamiania o zagrożeniach;

3)

sposób konwojowania, mając na względzie zapewnienie stałej ochrony fizycznej;

4)

podmioty, którym przekazuje się informacje o konwojowaniu zabytku, mając na względzie

bezpieczeństwo tego zabytku.

1.

Wojewódzki konserwator zabytków wydaje decyzję o wstrzymaniu wykonywanych bez jego

pozwolenia lub w sposób odbiegający od zakresu i warunków określonych w pozwoleniu

1)

prac konserwatorskich, restauratorskich, badań konserwatorskich lub architektonicznych

przy zabytku wpisanym do rejestru;

2)

robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru lub w jego otoczeniu;

3)

badań archeologicznych lub poszukiwań, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 12;

4)

innych działań, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 6-8, 10 i 11, przy zabytku wpisanym

do rejestru.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego wydaje decyzję

o wstrzymaniu wykonywanych bez jego pozwolenia lub w sposób odbiegający od zakresu

i warunków określonych w pozwoleniu prac konserwatorskich, restauratorskich lub badań

konserwatorskich przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego wydaje decyzję

o wstrzymaniu wykonywanych przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa działań

polegających na

1)

trwałym przeniesieniu tego zabytku z naruszeniem ustalonego tradycją wystroju wnętrza,

w którym zabytek ten się znajduje;

2)

zmianie przeznaczenia tego zabytku lub sposobu korzystania z niego;

3)

podejmowaniu innych, niż określone w ust. 2, działań, które mogłyby prowadzić do zmiany

wyglądu tego zabytku.

1.

W przypadku gdy bez wymaganego pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków lub

w sposób odbiegający od zakresu i warunków określonych w pozwoleniu wykonano przy

zabytku wpisanym do rejestru

1)

prace konserwatorskie lub restauratorskie,

2)

roboty budowlane,

3)

badania konserwatorskie,

4)

badania architektoniczne,

5)

inne działania, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 6-8 i 10-12

- wojewódzki konserwator zabytków wydaje decyzję nakazującą przywrócenie zabytku do

poprzedniego stanu lub uporządkowanie terenu, określając termin wykonania tych czynności,

albo zobowiązującą do doprowadzenia zabytku do jak najlepszego stanu we wskazany sposób

i w określonym terminie.

2.

W przypadku gdy bez wymaganego pozwolenia ministra właściwego do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego lub w sposób odbiegający od zakresu i warunków określonych

w pozwoleniu wykonano przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa prace konserwatorskie,

restauratorskie, badania konserwatorskie, lub wykonano inne działania polegające na

1)

trwałym przeniesieniu tego zabytku z naruszeniem ustalonego tradycją wystroju wnętrza,

w którym zabytek ten się znajduje,

2)

zmianie przeznaczenia tego zabytku lub sposobu korzystania z niego,

3)

podejmowaniu innych, niż określone w art. 43 ust. 1 pkt 1 czynności, które mogłyby

prowadzić do zmiany wyglądu tego zabytku

- minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego wydaje decyzję

nakazującą przywrócenie zabytku do poprzedniego stanu, określając termin wykonania

tej czynności, albo zobowiązującą do doprowadzenia zabytku do jak najlepszego stanu

we wskazany sposób i w określonym terminie.

3.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, przepis art. 44 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

1.

Wojewódzki konserwator zabytków może wydać decyzję o wstrzymaniu prac konserwatorskich,

restauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku niewpisanym do rejestru albo na

Listę Skarbów Dziedzictwa, jeżeli zabytek ten spełnia warunki uzasadniające dokonanie

wpisu do rejestru.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wydać decyzję

o wstrzymaniu prac konserwatorskich lub restauratorskich przy zabytku niewpisanym

na Listę Skarbów Dziedzictwa, jeżeli zabytek ten spełnia warunki uzasadniające dokonanie

wpisu na Listę Skarbów Dziedzictwa.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1 i 2, wygasa, jeżeli w terminie 14 dni od dnia jej

doręczenia nie nastąpi wszczęcie postępowania w sprawie wpisu zabytku do rejestru

albo na Listę Skarbów Dziedzictwa.

4.

Wstrzymane prace konserwatorskie, restauratorskie lub roboty budowlane przy zabytku

mogą być podjęte, jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia decyzji, o której

mowa w ust. 1 albo 2, odpowiednio wojewódzki konserwator zabytków nie wpisze tego

zabytku do rejestru albo minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego nie wpisze tego zabytku na Listę Skarbów Dziedzictwa.

1.

Wojewódzki konserwator zabytków może cofnąć pozwolenie, o którym mowa w art. 53 ust.

1, art. 54 ust. 1 albo art. 55 ust. 1, w drodze decyzji.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może cofnąć pozwolenie,

o którym mowa w art. 53 ust. 1a, w drodze decyzji.

3.

Cofnięcie pozwolenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić, jeżeli stan zachowania

zabytku uległ pogorszeniu lub wyszły na jaw nowe fakty i okoliczności świadczące,

że wnioskodawca nie daje rękojmi, o której mowa w art. 51 ust. 2.

4.

O cofnięciu pozwolenia odpowiednio wojewódzki konserwator zabytków albo minister właściwy

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego zawiadamia niezwłocznie organ administracji

celnej.

1.

Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna, która otrzymała pozwolenie, o którym mowa

w art. 51 ust. 3, jest obowiązana przywieźć wywieziony zabytek do kraju w okresie

ważności tego pozwolenia.

2.

Zabytki wchodzące w skład zbiorów publicznych, które stanowią własność Skarbu Państwa,

jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek organizacyjnych zaliczanych

do sektora finansów publicznych lub zabytki znajdujące się w ich posiadaniu albo wchodzące

w skład narodowego zasobu bibliotecznego, czasowo wywiezione za granicę w celach wystawienniczych

albo w celu urządzenia wnętrz polskich przedstawicielstw dyplomatycznych lub urzędów

konsularnych, mogą nie być przywiezione na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w

okresie ważności pozwolenia, w przypadku wystąpienia z wnioskiem o kolejne pozwolenie

na czasowy wywóz zabytku za granicę.

3.

Z wnioskiem występuje się w terminie nie krótszym niż 90 dni przed dniem upływu ważności

pozwolenia.

4.

Do wniosku dołącza się aktualny opis stanu zachowania zabytku.

5.

Wniosek złożony z przekroczeniem terminu, o którym mowa w ust. 3, pozostawia się bez

rozpatrzenia, o czym informuje się wnioskodawcę.

6.

W przypadku zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa, minister właściwy do spraw

kultury i ochrony dziedzictwa narodowego przed wydaniem kolejnego pozwolenia na czasowy

wywóz zabytku za granicę zasięga opinii Rady Ochrony Zabytków.

7.

W kolejnym pozwoleniu określa się warunki i sposób eksponowania i przechowywania zabytku

oraz wykonywania kontroli stanu zachowania i przeznaczenia zabytku, w okresie ważności

tego pozwolenia.

8.

W przypadku wydania decyzji o odmowie udzielenia kolejnego pozwolenia lub pozostawieniu

wniosku bez rozpatrzenia, wnioskodawca jest obowiązany przywieźć wywieziony zabytek

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 60 dni od dnia, w którym decyzja

stała się ostateczna albo od dnia otrzymania przez wnioskodawcę informacji o pozostawieniu

wniosku bez rozpatrzenia.

1.

Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna, która otrzymała pozwolenie, o którym mowa

w art. 51 ust. 1, art. 54 ust. 1 albo art. 55 ust. 1, jest obowiązana po wykorzystaniu

tego pozwolenia powiadomić wojewódzkiego konserwatora zabytków o przywiezieniu zabytku

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia

upływu ważności pozwolenia.

2.

Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna, która otrzymała pozwolenie, o którym mowa

w art. 53 ust. 1a, jest obowiązana po wykorzystaniu tego pozwolenia powiadomić ministra

właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego o przywiezieniu zabytku

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia

upływu ważności pozwolenia.

3.

Jeżeli przywiezienie zabytku na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło po

upływie terminu ważności pozwolenia w przypadku, o którym mowa w art. 56a ust. 8,

jednostka organizacyjna jest obowiązana powiadomić wojewódzkiego konserwatora zabytków

o przywiezieniu zabytku na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie nie dłuższym

niż 14 dni od dnia jego przywiezienia.

4.

Na wezwanie odpowiednio wojewódzkiego konserwatora zabytków albo ministra właściwego

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna,

o której mowa w ust. 1-3, jest obowiązana udostępnić zabytek w celu dokonania oględzin.

Osoba fizyczna, jednostka samorządu terytorialnego lub inna jednostka organizacyjna,

będąca właścicielem lub posiadaczem zabytku wpisanego do rejestru albo posiadająca

taki zabytek w trwałym zarządzie albo będąca właścicielem lub posiadaczem zabytku

wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa, może ubiegać się o udzielenie dotacji celowej

z budżetu państwa na dofinansowanie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót

budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru albo prac konserwatorskich lub restauratorskich

przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa.

1.

Dotacja na dofinansowanie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych

przy zabytku wpisanym do rejestru może być udzielona przez

1)

ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego ze środków budżetu

państwa, z części, której dysponentem jest ten minister;

2)

wojewódzkiego konserwatora zabytków ze środków finansowych z budżetu państwa w części,

której dysponentem jest wojewoda.

2.

Dotacja na dofinansowanie prac konserwatorskich lub restauratorskich przy zabytku

wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa jest udzielana ze środków budżetu państwa, z

części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb udzielania dotacji celowej na prace konserwatorskie lub

restauratorskie przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa oraz prace konserwatorskie,

restauratorskie i roboty budowlane przy zabytku wpisanym do rejestru,

2)

dane i informacje zawarte we wnioskach o udzielenie dotacji oraz dokumentację niezbędną

do rozpatrzenia tych wniosków,

3)

dokumenty niezbędne do zawarcia umowy oraz elementy umowy o udzielenie dotacji,

4)

dokumenty niezbędne do rozliczenia umowy

- uwzględniając konieczność określenia okresu, który musi upłynąć zanim możliwe będzie

udzielenie kolejnej dotacji celowej na dofinansowanie prac przy tym samym zabytku,

zorganizowania w ciągu roku budżetowego co najmniej jednego naboru wniosków o udzielenie

dotacji, ogłoszenia informacji o naborach, zapewnienia wszechstronnej oceny działań,

na wykonanie których ma być udzielona dotacja, oraz zapewnienia celowości i racjonalności

wydatkowania środków publicznych.

1.

Osoba fizyczna, jednostka samorządu terytorialnego lub inna jednostka organizacyjna

będąca właścicielem albo posiadaczem zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa,

otrzymuje na swój wniosek dotację celową z budżetu państwa na wyposażenie pomieszczenia,

w którym zabytek ten będzie przechowywany, w zabezpieczenia techniczne, o których

mowa w art. 37a ust. 1. Przepisy art. 75 i art. 79 stosuje się odpowiednio.

2.

Dotacji, o której mowa w ust. 1, udziela się ze środków budżetu państwa, z części,

której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,

we wnioskowanej wysokości do 100% nakładów koniecznych na wyposażenie pomieszczenia

w zabezpieczenia techniczne.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, sposób ustalania wysokości i rozliczania dotacji celowej na wyposażenie

pomieszczenia, w którym zabytek wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa będzie przechowywany,

w zabezpieczenia techniczne, w tym rodzaje kosztów podlegających dofinansowaniu, wymagania,

jakie spełnia wniosek oraz dokumenty, jakie należy dołączyć do wniosku, kierując się

koniecznością zapewnienia właściwego dokumentowania przez ubiegających się o udzielenie

dotacji spełniania warunków jej udzielenia oraz kontroli wykorzystania dotacji, a

także prawidłowego jej rozliczenia.

Kto bez pozwolenia albo wbrew warunkom pozwolenia prowadzi

1)

prace konserwatorskie, restauratorskie lub badania konserwatorskie przy zabytku wpisanym

na Listę Skarbów Dziedzictwa,

2)

prace konserwatorskie, restauratorskie, roboty budowlane, badania konserwatorskie

lub architektoniczne przy zabytku wpisanym do rejestru lub roboty budowlane w jego

otoczeniu albo badania archeologiczne

- podlega karze grzywny.