Obwieszczenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 lipca 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych sposobów postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzenianiu się organizmu Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorek sosnowiec)

Rozporządzenie określa

1)

szczegółowe sposoby postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzenianiu

się organizmu Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorek sosnowiec), zwanego dalej „organizmem

szkodliwym”, w tym

a)

metody zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się organizmu szkodliwego,

b)

metody wykrywania i identyfikacji organizmu szkodliwego,

c)

sposób wyznaczania stref, w których powinny być stosowane środki w celu zwalczania

lub zapobiegania rozprzestrzenianiu się organizmu szkodliwego,

d)

warunki przemieszczania roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów,

e)

sposób postępowania z roślinami, produktami roślinnymi lub przedmiotami w przypadku

niespełnienia warunków, o których mowa w lit. d;

2)

sposób oznakowania, o którym mowa w art. 15 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin, w które powinien być zaopatrzony drewniany materiał opakowaniowy;

3)

rośliny, produkty roślinne i przedmioty podatne na porażenie przez organizm szkodliwy,

które zaopatruje się w paszport roślin i poddaje kontroli zdrowotności.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Metoda wykrywania i identyfikacji organizmu szkodliwego polega na przeprowadzaniu

corocznych kontroli, w ramach których przeprowadza się badania na obecność organizmu

szkodliwego

1)

roślin, innych niż owoce i nasiona, rodzajów: Abies. Cedrus. Larix. Picea. Pinus. Pseudotsuga i Tsuga , zwanych dalej „roślinami podatnymi”;

2

drewna roślin iglastych ( Coniferales )

a)

które zachowało w całości lub w części naturalnie zaokrągloną powierzchnię, z korą

lub bez kory, lub nie zachowało naturalnie zaokrąglonej powierzchni, lub

b)

w postaci zrębów, wiórów, trocin, odpadów i ścinków lub uli i budek lęgowych dla ptaków

- innego niż tarcica i dłużyca pozyskane z roślin rodzaju Taxus i Thuja oraz drewno, które poddano zabiegom zwalczającym organizm szkodliwy, zwanego dalej

„drewnem podatnym”;

3)

kory roślin iglastych ( Coniferales ), zwanej dalej „korą podatną”;

4)

chrząszcza rodzaju Monochamus Megerle in Dejean 1821, zwanego dalej „wektorem”.

2.

Badanie na obecność organizmu szkodliwego przeprowadza się zgodnie z protokołem diagnostycznym

dla Bursaphelenchus xylophilus określonym w standardzie Europejskiej i Śródziemnomorskiej Organizacji Ochrony Roślin

PM 7/4(2)

3.

Jeżeli obecność organizmu szkodliwego zostanie stwierdzona w wektorze lub w przesyłce

zawierającej

1)

drewno podatne lub

2)

korę podatną, lub

3)

drewno lub produkty z drewna używane do podpierania, ochrony lub przenoszenia towarów,

w formie skrzyń, pudeł, klatek, bębnów lub innych podobnych opakowań, palet, palet

skrzyniowych lub innych platform załadunkowych lub nadstawek do palet płaskich do

transportu towarów, z wyjątkiem drewna surowego o grubości 6 mm lub mniejszej oraz

drewna przetworzonego uzyskanego za pomocą klejów, wysokiej temperatury i ciśnienia

lub przy dowolnej kombinacji tych czynników, zwane dalej „drewnianym materiałem opakowaniowym”

- przeprowadza się badania na obecność organizmu szkodliwego w roślinach podatnych

rosnących w pobliżu miejsca odłowienia wektora lub miejsca, w którym znajdowała się

przesyłka.

1.

W przypadku stwierdzenia występowania organizmu szkodliwego w roślinach podatnych

na obszarze, na którym organizm ten dotychczas nie występował, lub w przesyłce zawierającej

rośliny podatne, drewno podatne, korę podatną lub drewniany materiał opakowaniowy,

pochodzące z tego obszaru

1)

wyznacza się

a)

strefę porażenia obejmującą zasięgiem obszar, na którym stwierdzono występowanie organizmu

szkodliwego, przy czym na obszarze o promieniu co najmniej 500 m wokół każdej rośliny

podatnej, w której stwierdzono obecność organizmu szkodliwego, wyznacza się strefę

bezpośrednią,

b)

strefę bezpieczeństwa wokół strefy porażenia, której granica przebiega w odległości

co najmniej 20 km od granicy strefy porażenia;

2)

informuje się o zagrożeniach, jakie stwarza organizm szkodliwy, w szczególności na

stronie internetowej administrowanej przez wojewódzkiego inspektora ochrony roślin

i nasiennictwa, zwanego dalej „wojewódzkim inspektorem”.

2.

Jeżeli wyznaczenie strefy bezpośredniej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, z zastosowaniem

promienia 500 m wokół rośliny podatnej, w której stwierdzono obecność organizmu szkodliwego,

spowoduje niedopuszczalne skutki społeczne lub środowiskowe, można wyznaczyć tę strefę

na obszarze o promieniu 100 m od każdej rośliny podatnej, w której stwierdzono obecność

organizmu szkodliwego.

3.

Jeżeli zostaną zastosowane metody zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się

organizmu szkodliwego w strefie porażenia i strefie bezpieczeństwa, o których mowa

w § 4, i nie utrudni to zwalczania organizmu szkodliwego, granica strefy bezpieczeństwa

może być ograniczona nie mniej niż do 6 km od granicy strefy porażenia.

4.

Jeżeli wyznaczona w innym państwie członkowskim, przez służbę ochrony roślin tego

państwa, strefa porażenia wymaga wyznaczenia strefy bezpieczeństwa lub jej części

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, stosuje się przepis ust. 1 pkt 1 lit. b.

1.

Metody zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się organizmu szkodliwego w strefie

porażenia i strefie bezpieczeństwa obejmują

1)

przeprowadzanie corocznych kontroli w celu ustalenia występowania organizmu szkodliwego;

w ramach tych kontroli przeprowadza się regularne badania na obecność organizmu szkodliwego

roślin podatnych oraz wektora, przy czym w pierwszej kolejności bada się rośliny martwe,

w słabej kondycji zdrowotnej lub rosnące na obszarach dotkniętych pożarami lub klęskami

żywiołowymi;

2)

oznaczenie roślin podatnych, w których stwierdzono obecność organizmu szkodliwego

martwych, w słabej kondycji zdrowotnej lub rosnących na obszarach dotkniętych pożarami

lub klęskami żywiołowymi;

3)

wycinanie wszystkich roślin, o których mowa w pkt 2;

4)

unieszkodliwianie wyciętych roślin w miejscu ich wycinki albo wywożenie ich z miejsca

wycinki oraz poddawanie obróbce drewna i kory pochodzących z tych roślin, zgodnie

z wymaganiami określonymi w § 8 ust. 2 pkt 1, albo przetwarzanie drewna i kory pochodzących

z tych roślin, zgodnie z wymaganiami określonymi w § 9 ust. 2 pkt 2.

2.

Jeżeli oznaczenie roślin, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, przeprowadzono poza okresem

lotów wektora, metody określone w ust. 1 pkt 3 i 4 stosuje się przed następnym okresem

lotów wektora.

3.

Jeżeli oznaczenie roślin, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, przeprowadzono podczas okresu

lotów wektora

1)

metody określone w ust. 1 pkt 3 i 4 stosuje się niezwłocznie;

2)

bezpośrednio po wycince tych roślin okorowuje się dłużyce wyciętych roślin albo poddaje

się zabiegom chemicznym zwalczającym wektor, albo osłania siatką zatrzymującą owady

nasączoną środkiem zwalczającym wektor;

3)

drewno pochodzące z wyciętych roślin przemieszcza się do miejsca składowania lub zakładu

spełniającego warunki produkcji wyrobów z drewna określone w Międzynarodowym Standardzie

w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15

4)

nieokorowane dłużyce wyciętych roślin w miejscu składowania lub w zakładzie spełniającym

warunki produkcji wyrobów z drewna określone w Międzynarodowym Standardzie w zakresie

Środków Fitosanitarnych Nr 15

5)

pozostałości drewna powstałe w wyniku wycinki lub korowania rozdrabnia się na części

o krawędziach krótszych niż 3 cm.

4.

Rośliny podatne: martwe, w słabej kondycji zdrowotnej lub rosnące na obszarach dotkniętych

pożarami lub klęskami żywiołowymi, wycięte zgodnie z ust. 1 pkt 3, poddaje się badaniom

na obecność organizmu szkodliwego, do których pobiera się próby w sposób umożliwiający

wykrycie u badanych roślin 0,1% stopnia porażenia z 99% prawdopodobieństwem wykrycia

organizmu szkodliwego.

5.

Jeżeli w miejscu produkcji roślin przeznaczonych do sadzenia, znajdującym się na obszarze

strefy porażenia lub strefy bezpieczeństwa, zostanie stwierdzone występowanie organizmu

szkodliwego, wszystkie rośliny podatne uprawiane w tym miejscu usuwa się i unieszkodliwia.

5a

W strefie bezpieczeństwa usuwa się wszystkie wycięte i powalone rośliny podatne, a

także ich pozostałości, które mogą wabić organizm szkodliwy lub jego wektory, w sposób

zapobiegający rozprzestrzenianiu się organizmu szkodliwego.

6.

Wszystkie pojazdy i maszyny wykorzystywane do transportu i obróbki drewna, przy każdym

wyjeździe ze strefy bezpieczeństwa poza strefy wyznaczone zgodnie z § 3, dezynfekuje

się lub poddaje zabiegom chemicznym zwalczającym wektor.

7.

W strefie bezpośredniej

1)

wycina się, unieszkodliwia i usuwa wszystkie rośliny podatne w sposób zapobiegający

rozprzestrzenianiu się organizmu szkodliwego, w tym poprzez wycinanie roślin podatnych,

począwszy od granicy strefy bezpośredniej w kierunku jej środka;

2)

po wycince, o której mowa w pkt 1, pobiera się próby do badań na obecność organizmu

szkodliwego z

a)

wszystkich martwych roślin,

b)

roślin w słabej kondycji zdrowotnej,

c)

roślin niewykazujących objawów chorobowych, wybranych na podstawie analizy ryzyka

wystąpienia organizmu szkodliwego;

3)

próby do badań, o których mowa w pkt 2, pobiera się z kilku części każdej rośliny,

w tym z korony.

8.

Przepisu ust. 7 pkt 1 nie stosuje się do pojedynczych roślin o szczególnym znaczeniu,

w tym będących pomnikami przyrody, jeżeli zostanie stwierdzone, że jest możliwe zastosowanie

innego zabiegu zwalczającego o takiej samej skuteczności.

9.

Jeżeli strefa bezpośrednia została wyznaczona zgodnie z § 3 ust. 2, wszystkie rośliny

znajdujące się w odległości od 100 m do 500 m od rośliny podatnej, w której stwierdzono

obecność organizmu szkodliwego, niepodlegające obowiązkowi wycinki zgodnie z ust.

7 pkt 1, poddaje się

1)

corocznym badaniom na obecność organizmu szkodliwego, przy czym próby do tych badań

pobiera się w sposób umożliwiający wykrycie u badanych roślin 0,1% stopnia porażenia

z 99% prawdopodobieństwem wykrycia organizmu szkodliwego;

2)

lustracjom na obecność objawów porażenia przez organizm szkodliwy; lustracje przeprowadza

się raz na dwa miesiące podczas okresu lotów wektora.

1.

Jeżeli w okresie co najmniej czterech kolejnych lat w wyniku kontroli, o których mowa

w § 4 ust. 1 pkt 1, zostanie potwierdzone występowanie organizmu szkodliwego na obszarze

strefy porażenia i strefy bezpieczeństwa, a ze zgromadzonych danych wynika, że nie

może on zostać zwalczony, na tym obszarze

1)

nie stosuje się metod zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się organizmu szkodliwego

w strefie porażenia i strefie bezpieczeństwa, o których mowa w § 4;

2)

stosuje się metody zapobiegania rozprzestrzenianiu się organizmu szkodliwego poza

obszar strefy porażenia i strefy bezpieczeństwa, o których mowa w § 6.

2.

Jeżeli średnica strefy porażenia przekracza 20 km i zostanie potwierdzone występowanie

organizmu szkodliwego na obszarze tej strefy, a ze zgromadzonych danych wynika, że

nie może on zostać zwalczony, metody zapobiegania rozprzestrzenianiu się tego organizmu

poza obszar strefy porażenia i strefy bezpieczeństwa, o których mowa w § 6, stosuje

się niezależnie od tego, czy upłynął okres określony w ust. 1.

1.

Metody zapobiegania rozprzestrzenianiu się organizmu szkodliwego poza obszar strefy

porażenia i strefy bezpieczeństwa obejmują

1)

w strefie porażenia

a)

przeprowadzanie corocznych kontroli w celu ustalenia występowania organizmu szkodliwego;

w ramach tych kontroli przeprowadza się regularne badania na obecność organizmu szkodliwego

roślin podatnych oraz wektora, przy czym w pierwszej kolejności bada się rośliny martwe,

w słabej kondycji zdrowotnej lub rosnące na obszarach dotkniętych pożarami lub klęskami

żywiołowymi,

b)

wycinanie wszystkich roślin podatnych, w których stwierdzono obecność organizmu szkodliwego,

a następnie usuwanie i unieszkodliwianie wyciętych roślin i pozostałości dłużycy,

w sposób uniemożliwiający rozprzestrzenianie się organizmu szkodliwego oraz wektora;

2)

w strefie bezpieczeństwa

a)

przeprowadzanie corocznych kontroli w celu ustalenia występowania organizmu szkodliwego;

w ramach tych kontroli przeprowadza się regularne badania na obecność organizmu szkodliwego

roślin podatnych oraz wektora, przy czym w pierwszej kolejności bada się rośliny martwe,

w słabej kondycji zdrowotnej lub rosnące na obszarach dotkniętych pożarami lub klęskami

żywiołowymi,

b)

oznaczenie roślin podatnych: martwych, w słabej kondycji zdrowotnej lub rosnących

na obszarach dotkniętych pożarami lub klęskami żywiołowymi, wycinanie tych roślin,

a następnie unieszkodliwianie wyciętych roślin i pozostałości dłużycy, w sposób uniemożliwiający

rozprzestrzenianie się organizmu szkodliwego oraz wektora.

2.

Jeżeli oznaczenie roślin, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, przeprowadzono poza

okresem lotów wektora przed następnym okresem lotów wektora, wycięte rośliny

1)

niszczy się w miejscu ich wycinki albo

2)

przemieszcza się do strefy porażenia, po poinformowaniu wojewódzkiego inspektora,

albo

3)

przemieszcza się do miejsca składowania lub do zakładu spełniającego warunki produkcji

wyrobów z drewna określone w Międzynarodowym Standardzie w zakresie Środków Fitosanitarnych

Nr 15

3.

Jeżeli oznaczenie roślin, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, przeprowadzono podczas

okresu lotów wektora, wycięte rośliny

1)

niezwłocznie niszczy się w miejscu ich wycinki albo

2)

przemieszcza się do strefy porażenia, po poinformowaniu wojewódzkiego inspektora,

albo

3)

przemieszcza się do miejsca składowania lub do zakładu spełniającego warunki produkcji

wyrobów z drewna określone w Międzynarodowym Standardzie w zakresie Środków Fitosanitarnych

Nr 15

4.

W przypadku przemieszczania wyciętych roślin do miejsca składowania lub do zakładu

spełniającego warunki produkcji wyrobów z drewna określone w Międzynarodowym Standardzie

w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15

5.

Pozostałości drewna powstałe w wyniku wycinki lub korowania rozdrabnia się na części

o krawędziach krótszych niż 3 cm.

6.

Rośliny wycięte zgodnie z ust. 1 pkt 1 lit. b, z wyjątkiem roślin całkowicie spalonych,

poddaje się badaniom na obecność organizmu szkodliwego, do których pobiera się próby

w sposób umożliwiający wykrycie u badanych roślin 0,02% stopnia porażenia z 99% prawdopodobieństwem

wykrycia organizmu szkodliwego.

6a

W strefie bezpieczeństwa usuwa się wszystkie wycięte i powalone rośliny podatne, a

także ich pozostałości, które mogą wabić organizm szkodliwy lub jego wektory, w sposób

zapobiegający rozprzestrzenianiu się organizmu szkodliwego.

7.

Wszystkie pojazdy i maszyny wykorzystywane do transportu i obróbki drewna, przy każdym

wyjeździe ze strefy bezpieczeństwa poza strefy wyznaczone zgodnie z § 3, dezynfekuje

się lub poddaje zabiegom chemicznym zwalczającym wektor.

Jeżeli podczas przeprowadzania kontroli, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, w okresie

obejmującym co najmniej cztery kolejne lata od dnia stwierdzenia wystąpienia organizmu

szkodliwego nie zostanie stwierdzone występowanie tego organizmu, wojewódzki inspektor

może uznać, że organizm szkodliwy został zwalczony; w tym przypadku, począwszy od

piątego roku, nie stosuje się metod zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się

organizmu szkodliwego w strefie porażenia i strefie bezpieczeństwa, o których mowa

w § 4.

1.

Rośliny podatne mogą być przemieszczane ze strefy porażenia do strefy bezpieczeństwa

oraz ze strefy bezpieczeństwa poza tę strefę, jeżeli są spełnione następujące warunki

1)

były one uprawiane w miejscach produkcji, w których nie stwierdzono występowania wektora

oraz objawów jego występowania od początku ostatniego pełnego cyklu wegetacyjnego;

2)

od początku uprawy tych roślin stosowano izolację fizyczną zatrzymującą wektor;

3)

zostały one poddane kontroli, w wyniku której stwierdzono, że są one wolne od organizmu

szkodliwego oraz wektora;

4)

zostały one zaopatrzone w paszport roślin;

5)

przemieszczanie to odbywa się poza okresem lotów wektora lub przy zastosowaniu opakowań

zatrzymujących organizm szkodliwy oraz wektora.

2.

Drewno podatne, z wyjątkiem drewnianego materiału opakowaniowego, i kora podatna mogą

być przemieszczane ze strefy porażenia do strefy bezpieczeństwa oraz ze strefy bezpieczeństwa

poza tę strefę, jeżeli są spełnione następujące warunki

1)

zostały one poddane obróbce termicznej, w czasie której osiągnięto, przez co najmniej

30 minut, minimalną temperaturę rdzenia wynoszącą 56°C, w zakładzie spełniającym warunki

produkcji wyrobów z drewna określone w Międzynarodowym Standardzie w zakresie Środków

Fitosanitarnych Nr 15

2

zostały one zaopatrzone w paszport roślin, a w przypadku drewna w postaci uli i budek

lęgowych dla ptaków zostały zaopatrzone w paszport roślin lub oznakowane w sposób

określony w załączniku II do Międzynarodowego Standardu w zakresie Środków Fitosanitarnych

Nr 15

3

przemieszczanie to odbywa się poza okresem lotów wektora lub przy zastosowaniu izolacji

uniemożliwiającej porażenie przez wektor i organizm szkodliwy - w przypadku drewna

nieokorowanego.

3.

Drewno podatne w postaci drewnianego materiału opakowaniowego może być przemieszczane

ze strefy porażenia do strefy bezpieczeństwa oraz ze strefy bezpieczeństwa poza tę

strefę, jeżeli są spełnione następujące warunki

1)

zostało ono poddane jednemu z zabiegów określonych w załączniku I do Międzynarodowego

Standardu w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15

2)

zostało ono oznakowane w sposób określony w załączniku II do Międzynarodowego Standardu

w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15

4.

Dopuszcza się przemieszczanie drewna podatnego, niespełniającego warunków określonych

w ust. 2 lub 3, ze strefy porażenia do strefy bezpieczeństwa oraz ze strefy bezpieczeństwa

poza tę strefę, do zakładu spełniającego warunki produkcji wyrobów z drewna określone

w Międzynarodowym Standardzie w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15

1)

na obszarze strefy porażenia lub strefy bezpieczeństwa nie ma zakładu spełniającego

warunki produkcji wyrobów z drewna określone w Międzynarodowym Standardzie w zakresie

Środków Fitosanitarnych Nr 15

2)

zastosowane zabiegi, przechowywanie oraz transport drewna podatnego są zgodne z wymaganiami

określonymi w § 4 ust. 3 pkt 2-5 i ust. 6 oraz w § 6 ust. 4, 5 i 7 i gwarantują, że

drewno uzyskane z tych roślin jest wolne od wektora lub wektor nie może się rozprzestrzenić;

3)

przemieszczanie to odbywa się poza okresem lotów wektora albo przy zastosowaniu izolacji

uniemożliwiającej porażenie przez wektor i organizm szkodliwy innych roślin;

4)

przemieszczanie to jest poddawane regularnym kontrolom.

5.

Dopuszcza się przemieszczanie drewna podatnego i kory podatnej, rozdrobnionych na

kawałki o krawędziach krótszych niż 3 cm, niespełniających warunków określonych w

ust. 2 lub 3, ze strefy porażenia do strefy bezpieczeństwa oraz ze strefy bezpieczeństwa

poza tę strefę, do zakładu spełniającego warunki produkcji wyrobów z drewna określone

w Międzynarodowym Standardzie w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15

1)

drewno podatne i kora podatna zostaną wykorzystane jako paliwo;

2)

przemieszczanie to odbywa się poza okresem lotów wektora albo przy zastosowaniu izolacji

uniemożliwiającej porażenie przez wektor i organizm szkodliwy innych roślin;

3)

przemieszczanie to jest poddawane regularnym kontrolom.

1.

Rośliny podatne przeznaczone do sadzenia mogą być przemieszczane wewnątrz strefy porażenia,

jeżeli spełniają warunki określone w § 8 ust. 1.

2.

Drewno podatne, z wyjątkiem drewnianego materiału opakowaniowego, i kora podatna mogą

być przemieszczane wewnątrz strefy porażenia w celu

1)

spalenia lub

2)

wykorzystania jako paliwo w procesie przetwórczym, w sposób zapewniający zniszczenie

drewna i kory oraz gwarantujący zniszczenie organizmu szkodliwego oraz wektora, lub

3)

poddania obróbce termicznej, w czasie której zostanie osiągnięta, przez co najmniej

30 minut, minimalna temperatura rdzenia wynosząca 56°C, w zakładzie spełniającym warunki

produkcji wyrobów z drewna określone w Międzynarodowym Standardzie w zakresie Środków

Fitosanitarnych Nr 15

3.

Przemieszczanie, o którym mowa w ust. 2, odbywa się poza okresem lotów wektora albo

przy zastosowaniu opakowań zatrzymujących organizm szkodliwy oraz wektor, po poinformowaniu

wojewódzkiego inspektora.

4.

Drewno podatne i korę podatną poddane obróbce, o której mowa w ust. 2 pkt 3, zaopatruje

się w paszport roślin.

5.

Drewno podatne w postaci drewnianego materiału opakowaniowego może być przemieszczane

wewnątrz strefy porażenia, jeżeli spełnia warunki określone w § 8 ust. 3.

1.

Wyrywkowe kontrole roślin podatnych, drewna podatnego oraz kory podatnej, przemieszczanych

ze strefy porażenia do strefy bezpieczeństwa oraz ze strefy bezpieczeństwa poza tę

strefę, przeprowadza się co najmniej w miejscach

1)

wyprowadzania ze strefy porażenia do strefy bezpieczeństwa;

2)

wyprowadzania ze strefy bezpieczeństwa poza strefy, o których mowa w § 3;

3)

przeznaczenia w strefie bezpieczeństwa;

4)

pochodzenia w strefie porażenia.

2.

Planując kontrole, o których mowa w ust. 1, uwzględnia się pochodzenie przesyłki,

stopień podatności i prawdopodobieństwo porażenia przemieszczanych roślin podatnych,

drewna podatnego i kory podatnej oraz przestrzeganie w przeszłości przez podmiot odpowiedzialny

za przemieszczanie przesyłki przepisów w zakresie zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu

się organizmu szkodliwego.

3.

Kontrole, o których mowa w ust. 1, obejmują

1)

kontrole dokumentów i kontrole tożsamości;

2)

kontrole zdrowotności, w tym badania laboratoryjne na obecność organizmu szkodliwego,

w przypadku stwierdzenia niezgodności w czasie kontroli, o których mowa w pkt 1.

1.

Przeprowadza się kontrole wyrywkowe roślin podatnych, drewna podatnego oraz kory podatnej,

przemieszczanych ze stref porażenia lub bezpieczeństwa, wyznaczonych na terytorium

innych państw członkowskich, na obszar terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na którym

nie zostały wyznaczone strefy, o których mowa w § 3.

2.

Kontrole, o których mowa w ust. 1, obejmują kontrole dokumentów, kontrole tożsamości

i kontrole zdrowotności, w tym badania laboratoryjne na obecność organizmu szkodliwego.

Jeżeli w wyniku kontroli, o których mowa w § 10 i 11, zostanie stwierdzone, że przemieszczane

rośliny podatne, drewno podatne lub kora podatna nie spełniają wymagań niniejszego

rozporządzenia lub przepisów wdrażających decyzję wykonawczą Komisji 2012/535/UE z dnia 26 września 2012 r. w sprawie środków

nadzwyczajnych zapobiegających rozprzestrzenianiu się w Unii organizmu Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorek sosnowiec)

(Dz. Urz. UE L 266 z 02.10.2012, str. 42, z późn. zm. obowiązujących w innym państwie członkowskim, nakazuje się ich

1)

zniszczenie lub

2)

przemieszczenie, po poinformowaniu wojewódzkiego inspektora, do zakładu spełniającego

warunki produkcji wyrobów z drewna określone w Międzynarodowym Standardzie w zakresie

Środków Fitosanitarnych Nr 15

3)

w przypadku drewnianego materiału opakowaniowego będącego w użyciu - zwrot, po poinformowaniu

wojewódzkiego inspektora, do miejsca wysyłki lub do miejsca położonego w pobliżu miejsca

kontroli, w celu przepakowania przewożonych towarów, a następnie zniszczenia skontrolowanego

drewnianego materiału opakowaniowego.

Traci moc rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 czerwca 2009 r. w sprawie

wymagań dotyczących roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów pochodzących z Republiki

Portugalskiej podatnych na porażenie przez Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorka sosnowca), przemieszczanych lub wprowadzanych

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. poz. 892 i 1624 oraz z 2010 r. poz. 570).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia