Ustawa z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne

(Dz. U. z 2015 r. poz. 858, 1649, 1844 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Ustawa reguluje w zakresie uzupełniającym przepisy prawa unijnego

”

,

b)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

zasady przywozu towarów na obszar celny Unii Europejskiej, zwanej dalej „Unią”, i

wywozu towarów z tego obszaru,

”

,

c)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

sposób przekazywania informacji do celów ewidencji i statystyki dotyczącej obrotu

towarowego z państwami członkowskimi Unii

”

;

2)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

Wprowadzenie towaru na obszar celny Unii lub jego wyprowadzenie z tego obszaru powoduje

z mocy prawa powstanie obowiązków i uprawnień przewidzianych w przepisach prawa celnego, jeżeli przepisy prawa, w tym ratyfikowane umowy międzynarodowe, nie stanowią inaczej.

”

;

3)

w art. 4

a)

pkt 2-4 otrzymują brzmienie

„

2)

terytorium państwa trzeciego - terytorium państwa nienależącego do Unii;

3)

unijny kodeks celny - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października

2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.;

4)

rozporządzenie wykonawcze - rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające

szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 558, z późn. zm.;

”

,

b)

po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

rozporządzenie delegowane - rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniające

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych

zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego

(Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 1, z późn. zm.;

”

;

4)

w art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przepisy art. 134 ust. 1 oraz art. 267 ust. 1 unijnego kodeksu celnego stosuje się odpowiednio do przemieszczania towarów pomiędzy terytorium kraju a pozostałą

częścią obszaru celnego Unii, którymi obrót podlega na mocy przepisów krajowych, przepisów

unijnych lub umów międzynarodowych zakazom lub ograniczeniom, a także do przemieszczania

towarów, których nabycie wewnątrzwspólnotowe lub dostawa wewnątrzwspólnotowa podlega

opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

”

;

5)

uchyla się art. 6-8;

6)

po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu

„

Art. 8a.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia

1)

wnioski, do których stosuje się alternatywne wymogi dla danych w stosunku do wymogów

określonych w załączniku A do rozporządzenia delegowanego, oraz alternatywne wymogi

dla danych zamieszczanych w tych wnioskach;

2)

wnioski, do których stosuje się wymogi dla danych określone w załączniku 12 do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/341 z dnia 17 grudnia 2015 r. uzupełniającego

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do przepisów

przejściowych dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego w okresie,

gdy nie działają jeszcze odpowiednie systemy teleinformatyczne, i zmieniającego rozporządzenie

delegowane Komisji (UE) 2015/2446

(Dz. Urz. UE L 69 z 15.03.2016, str. 1), zamiast wymogów dla danych określonych w załączniku A do rozporządzenia delegowanego;

3)

wnioski inne niż określone w pkt 1 i 2, dla których w unijnym prawie celnym nie określono szczegółowych wymogów dla danych zawartych w tych wnioskach, a także

takie wymogi;

4)

wymogi dla danych zamieszczanych w deklaracji do czasowego składowania, powiadomieniu

o przybyciu oraz powiadomieniu o powrotnym wywozie;

5)

dokumenty załączane do wniosków, deklaracji i powiadomień, o których mowa w pkt 1-4.

2.

Przy wydawaniu rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1, bierze się pod uwagę standaryzację

i ułatwienie formalności celnych.

”

;

7)

art. 9 i art. 10 otrzymują brzmienie

„

Art. 9.

Termin przechowywania dokumentów i informacji, o którym mowa w art. 51 ust. 1 unijnego kodeksu celnego, wynosi 5 lat.

Art. 10.

1.

Na wniosek eksportera lub nadawcy towaru świadectwa pochodzenia towarów wywożonych

z terytorium kraju są wystawiane przez organy celne, chyba że ratyfikowane umowy międzynarodowe

stanowią inaczej.

2.

Świadectwa potwierdzające niepreferencyjne pochodzenie towarów, o którym mowa w tytule II w rozdziale 2 w sekcji 1 unijnego kodeksu celnego, dotyczące towarów wywożonych z terytorium kraju mogą być wystawiane również przez

inne podmioty upoważnione na podstawie odrębnych ustaw.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe wymogi, jakie powinien spełniać wniosek o wystawienie świadectwa potwierdzającego

niepreferencyjne pochodzenie towaru, oraz to świadectwo,

2)

wzór świadectwa potwierdzającego niepreferencyjne pochodzenie towaru i wniosku o jego

wystawienie,

3)

sposób i tryb wystawiania przez organy celne świadectwa potwierdzającego niepreferencyjne

pochodzenie towaru

- mając na uwadze zapewnienie kompletności informacji niezbędnych do udokumentowania

niepreferencyjnego pochodzenia towaru oraz ułatwienie formalności celnych.

”

;

8)

po art. 10 dodaje się art. 10a i art. 10b w brzmieniu

„

Art. 10a.

1.

Wymiana informacji z organami celnymi drogą elektroniczną, w szczególności deklaracji

lub zgłoszeń, jest dokonywana przez Platformę Usług Elektronicznych Służby Celnej,

zwaną dalej „PUESC”.

2.

Wymiana informacji, o której mowa w ust. 1, wymaga uprzedniej rejestracji na PUESC

oraz przedstawienia organowi celnemu dokumentu potwierdzającego zakres uprawnień do

korzystania z usług oferowanych na PUESC.

3.

Doręczanie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej może następować przez

PUESC.

Art. 10b.

1.

Dokumenty elektroniczne przesyłane organom celnym podpisuje się bezpiecznym podpisem

elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu w rozumieniu

ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 262, z 2014 r. poz. 1662 oraz z 2015 r. poz. 1893), podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP w rozumieniu art. 3 pkt 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1114 oraz z 2016 r. poz. 352) lub podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego certyfikatu niekwalifikowanego

Służby Celnej albo zapewnia się w inny sposób możliwość potwierdzenia pochodzenia

oraz integralności przesłanych danych w postaci elektronicznej, jeżeli w przepisach

wydanych na podstawie art. 3b § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm. minister właściwy do spraw finansów publicznych umożliwił podpisywanie określonych

dokumentów w taki sposób.

2.

Decyzje i inne dokumenty wydawane przez organ celny w postaci elektronicznej podpisuje

się bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego

certyfikatu, podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP lub podpisem elektronicznym

weryfikowanym za pomocą ważnego certyfikatu niekwalifikowanego Służby Celnej.

”

;

9)

art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

W celu ustalenia wartości celnej stosuje się bieżące kursy średnie walut obcych ogłaszane

przez Narodowy Bank Polski.

”

;

10)

uchyla się art. 12 i art. 13;

11)

art. 13a otrzymuje brzmienie

„

Art. 13a.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

dla procedur specjalnych, o których mowa w art. 210 lit. b-d unijnego kodeksu celnego, w przypadku przeniesienia na terytorium kraju praw i obowiązków osoby korzystającej

z procedury, szczegółowe warunki lub tryb takiego przeniesienia, a także wzór dokumentu

stosowanego przy takim przeniesieniu, mając na uwadze zapewnienie skutecznego dozoru

celnego.

”

;

12)

tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie: „Wprowadzanie towarów na obszar celny Unii

i regulowanie sytuacji towarów”;

13)

art. 14 otrzymuje brzmienie

„

Art. 14.

Towary mogą być wprowadzane na obszar celny Unii lub wyprowadzane z tego obszaru przez

przejścia graniczne otwarte dla danego ruchu, chyba że przepis szczególny stanowi

inaczej.

”

;

14)

w art. 15

a)

uchyla się ust. 1,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw transportu może, w drodze rozporządzenia, wyznaczyć trasy przewozu do właściwego

miejsca, o których mowa w art. 135 ust. 1 unijnego kodeksu celnego, trasy wyprowadzenia towarów poza obszar celny Unii, o których mowa w art. 267 ust. 1 unijnego kodeksu celnego, a także określić

1)

sposób poruszania się i przemieszczania towarów po tych trasach;

2)

przypadki i warunki, które powinny zostać spełnione, aby przewóz towarów oraz ich

wprowadzenie i wyprowadzenie mogły odbywać się poza wyznaczonymi trasami.

”

,

c)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Przy wydawaniu rozporządzenia, o którym mowa w ust. 2, bierze się pod uwagę przepisy

dotyczące ruchu turystycznego, ruchu przygranicznego, obrotu pocztowego lub ruchu

o mało istotnym znaczeniu ekonomicznym, a także potrzebę zabezpieczenia towarów przed

ich usunięciem spod dozoru celnego.

”

;

15)

uchyla się art. 16;

16)

po art. 17 dodaje się art. 17a w brzmieniu

„

Art. 17a.

1.

Organ celny może udzielić osobie mającej siedzibę na terytorium kraju i posiadającej

możliwość wykonywania regularnych przewozów międzynarodowych pozwolenia na korzystanie

z procedury TIR.

2.

Organ celny może udzielić pozwolenia na uproszczenie przy obejmowaniu towarów procedurą

TIR, które polega na umożliwieniu upoważnionemu nadawcy w procedurze TIR samodzielnego

otwierania procedury tranzytu TIR bez przedstawiania towaru i karnetu TIR organowi

celnemu w urzędzie celnym wyjścia. Pozwolenie określa szczegółowy sposób korzystania

z tego uproszczenia.

3.

Uproszczenia, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się, jeżeli procedura tranzytu TIR

została otwarta poza terytorium kraju. Uproszczenie ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji,

gdy dotyczy objęcia karnetem TIR w pierwszym urzędzie celnym wyjścia na terytorium

kraju.

4.

Do udzielenia pozwolenia, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio warunki

określone w art. 191 rozporządzenia delegowanego. Do oceny spełnienia kryteriów, o

których mowa w art. 39 lit. a, b i d unijnego kodeksu celnego, stosuje się przepisy art. 24, art. 25 i art. 27 rozporządzenia wykonawczego.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

dane wymagane we wnioskach o udzielenie pozwoleń, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz

dokumenty załączane do tych wniosków, a także szczegółowy sposób korzystania z uproszczenia,

o którym mowa w ust. 2, mając na uwadze ułatwienie formalności celnych oraz zapewnienie

skutecznego dozoru celnego.

”

;

17)

uchyla się art. 18;

18)

w art. 19 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

dokumenty, na podstawie których odbywa się przewóz przesyłek pocztowych wprowadzanych

na obszar celny Unii i wyprowadzanych poza ten obszar, oraz tryb przedstawiania towarów

i dokonywania zgłoszeń celnych w obrocie pocztowym realizowanym przez operatora wyznaczonego,

mając na uwadze specyfikę obrotu pocztowego, ułatwienie formalności celnych i zapewnienie

skutecznego dozoru celnego.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej i ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy tryb wprowadzania na obszar celny Unii i wyprowadzania poza ten obszar,

a także obejmowania procedurą celną i powrotnym wywozem okrętów wojennych i wojskowych

statków powietrznych oraz wyposażenia i sprzętu jednostek wojskowych i jednostek organizacyjnych

służb podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych lub nadzorowanych przez

tego ministra, mając na uwadze prawidłową realizację obrotu towarowego oraz ułatwienie

formalności celnych.

”

;

19)

art. 20 i art. 21 otrzymują brzmienie

„

Art. 20.

Zgłoszenie celne lub zgłoszenie do powrotnego wywozu dotyczące towaru niemającego

charakteru handlowego wprowadzanego na obszar celny Unii lub wyprowadzanego z tego

obszaru, dokonywane przez podróżnych, powinno być złożone najpóźniej w chwili przystąpienia

organu celnego do kontroli celnej.

Art. 21.

1.

Organ celny odmawia, w postaci papierowej lub elektronicznej, przyjęcia zgłoszenia

celnego, wskazując przyczyny odmowy, jeżeli

1)

zgłoszenie nie odpowiada wymogom formalnym przewidzianym w przepisach prawa celnego, określającym formy dokonania takiego zgłoszenia, wymagane dane oraz dołączane do

niego dokumenty;

2)

nie są spełnione warunki do objęcia towaru wnioskowaną procedurą celną;

3)

objęcie towaru wnioskowaną procedurą celną nie może nastąpić z powodu obowiązujących

zakazów lub ograniczeń.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do zgłoszenia do powrotnego wywozu.

”

;

20)

uchyla się art. 21a i art. 22;

21)

w art. 23 uchyla się ust. 2-5;

22)

w art. 24 w ust. 2 uchyla się zdanie drugie;

23)

uchyla się art. 25;

24)

w art. 26

a)

w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Wolne obszary celne mogą być tworzone na wniosek w celu

”

,

b)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Wolne obszary celne tworzy się w miejscach niezamieszkanych, umożliwiających sprawowanie

skutecznego dozoru celnego towarów wprowadzanych do wolnego obszaru celnego i z niego

wyprowadzanych.

3.

Zarządzającym wolnym obszarem celnym może być osoba, która spełnia następujące warunki

1)

ma siedzibę na obszarze celnym Unii;

2)

przysługuje jej prawo własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości, na której

ma być utworzony wolny obszar celny;

3)

zapewnia prawidłową realizację operacji dokonywanych w wolnym obszarze celnym;

4)

wykaże, że utworzenie wolnego obszaru celnego jest uzasadnione gospodarczo.

”

,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu

„

3a.

Wolny obszar celny może zostać utworzony, jeżeli organy celne mogą sprawować dozór

celny bez konieczności stosowania środków administracyjnych niewspółmiernych do istniejącej

potrzeby gospodarczej.

3b.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze decyzji, odmawia utworzenia

wolnego obszaru celnego w przypadku niespełnienia przesłanek jego utworzenia.

”

,

d)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Wolny obszar celny znosi się z urzędu lub na wniosek zarządzającego.

”

,

e)

w ust. 6

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Wolny obszar celny znosi się z urzędu, w przypadku gdy

”

,

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

w wolnym obszarze celnym nie została podjęta działalność gospodarcza w terminie 24

miesięcy od dnia jego utworzenia.

”

,

f)

uchyla się ust. 7;

25)

art. 27 otrzymuje brzmienie

„

Art. 27.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór wniosku o utworzenie, zmianę powierzchni lub zniesienie wolnego obszaru celnego

oraz dokumenty, które należy do niego dołączyć, uwzględniając zakres informacji niezbędnych

do rozstrzygnięcia sprawy.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw gospodarki, w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi wolne obszary celne,

określa ich obszar i wyznacza osobę zarządzającego, mając na uwadze spełnienie wymogów,

o których mowa w art. 26 ust. 1-3a.

”

;

26)

uchyla się art. 28;

27)

w art. 28a

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Osoba zamierzająca prowadzić działalność przemysłową, handlową lub usługową w wolnym

obszarze celnym składa powiadomienie, o którym mowa w art. 244 ust. 2 unijnego kodeksu celnego, do organu celnego właściwego ze względu na położenie wolnego obszaru celnego.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zmiana danych, o których mowa w powiadomieniu lub załączonych dokumentach, wymaga

zgłoszenia do organu celnego właściwego ze względu na miejsce złożenia powiadomienia,

w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

”

;

28)

uchyla się art. 29;

29)

w art. 30

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W celu podjęcia środków, o których mowa w art. 198 unijnego kodeksu celnego, organ celny może dokonać zajęcia towaru.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Zajęcie towaru następuje w drodze decyzji.

”

,

c)

uchyla się ust. 4;

30)

w art. 31

a)

w ust. 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

cofnąć towar poza obszar celny Unii lub nie zezwolić na opuszczenie tego obszaru,

”

,

-

w pkt 2 na końcu dodaje się przecinek i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

wyrazić zgodę na zrzeczenie się towaru na rzecz Skarbu Państwa zgodnie z art. 199 unijnego kodeksu celnego

”

,

b)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

Wyroby tytoniowe oraz produkty lecznicze, których przepadek orzeczono lub które były

przedmiotem zrzeczenia na rzecz Skarbu Państwa, podlegają zniszczeniu.

5.

Napoje alkoholowe oraz kosmetyki, których przepadek orzeczono lub które były przedmiotem

zrzeczenia na rzecz Skarbu Państwa, podlegają zniszczeniu w całości albo w części,

jeżeli sprzedaż tych towarów jest niemożliwa, znacznie utrudniona lub nieuzasadniona

lub towary te nie odpowiadają warunkom dopuszczenia do obrotu określonym w przepisach

odrębnych.

”

,

c)

uchyla się ust. 6;

31)

w art. 32 uchyla się ust. 4;

32)

w art. 33

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do sprzedaży towaru, o której mowa

w art. 250 rozporządzenia wykonawczego, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji.

”

,

b)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Jeżeli sprzedaż towaru jest dokonywana pod warunkiem objęcia określoną procedurą celną

albo powrotnym wywozem, obowiązki wynikające z przepisów prawa celnego powstają z chwilą wydania towaru nabywcy.

”

;

33)

w art. 35 w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

towary nieunijne przed objęciem procedurą celną lub uregulowaniem sytuacji towarów

w inny sposób bądź towary unijne niedopuszczone do wywozu, jeżeli cofnięcie towarów

odpowiednio poza obszar celny Unii lub na ten obszar albo ich złożenie w magazynie

czasowego składowania jest niemożliwe lub utrudnione;

2)

towary zajęte w celu podjęcia środków, o których mowa w art. 198 unijnego kodeksu celnego;

”

;

34)

po art. 35 dodaje się art. 35a i art. 35b w brzmieniu

„

Art. 35a.

Pozwolenia, o których mowa w art. 185 unijnego kodeksu celnego, są udzielane przedsiębiorcom dokonującym zgłoszeń celnych w swoim imieniu i na swoją

rzecz.

Art. 35b.

Składający rozliczenie zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia delegowanego,

jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy,

że w przypadku nieuiszczenia w terminie w całości lub w części należności pieniężnej

wynikającej z rozliczenia zamknięcia, rozliczenie niniejsze stanowi podstawę do wystawienia

tytułu wykonawczego.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie, że rozliczenie zamknięcia

stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego.

”

;

35)

w art. 37 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W przypadku naruszenia warunku, o którym mowa w ust. 2, powstaje dług celny. Wysokość długu celnego określa się według stanu i wartości

celnej towaru w dniu naruszenia warunku i według stawek celnych obowiązujących w tym

dniu. Jeżeli nie można ustalić daty naruszenia warunku, przepis art. 85 unijnego kodeksu

celnego stosuje się odpowiednio.

”

;

36)

uchyla się art. 51;

37)

w art. 52

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Gwarantem zatwierdzonym przez organy celne, o którym mowa w art. 94 ust. 1 unijnego kodeksu celnego, jest osoba wpisana do wykazu gwarantów uprawnionych do udzielania gwarancji składanych

jako zabezpieczenie pokrycia kwot wynikających z długów celnych, zwanego dalej „wykazem”.

”

,

b)

w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

ma siedzibę na obszarze celnym Unii;

”

,

c)

w ust. 4 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Wpis do wykazu następuje na wniosek zainteresowanej osoby, złożony do ministra właściwego

do spraw finansów publicznych, po uzyskaniu od Komisji Nadzoru Finansowego informacji

”

,

d)

ust. 11 otrzymuje brzmienie

„

11.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia i aktualizuje do celów

informacyjnych w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw finansów publicznych wykaz, a także informację o gwarantach

akredytowanych w Unii, o których mowa w art. 94 ust. 1 unijnego kodeksu celnego.

”

;

38)

art. 54-56 otrzymują brzmienie

„

Art. 54.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia

1)

określić formy zabezpieczenia, o których mowa w art. 92 ust. 1 lit. c unijnego kodeksu celnego, oraz przypadki i warunki korzystania z tych form zabezpieczenia,

2)

zezwolić, aby zobowiązanie gwaranta było składane w formie innej niż określono w załącznikach

32-01, 32-02 i 32-03 do rozporządzenia wykonawczego, zgodnie z art. 151 ust. 7 rozporządzenia

wykonawczego, a także określić tę formę

- biorąc pod uwagę zapewnienie skuteczności poboru należności celnych.

Art. 55.

Organ celny odstępuje od powiadomienia o długu celnym w przypadku, o którym mowa w

art. 88 ust. 1 i 2 rozporządzenia delegowanego.

Art. 56.

W przypadku, o którym mowa w art. 103 ust. 2 unijnego kodeksu celnego, powiadomienie dłużnika o kwocie należności nie może nastąpić po upływie 5 lat, licząc

od dnia powstania długu celnego.

”

;

39)

w art. 57a ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zlecenia płatnicze na rzecz organów celnych mogą być składane również w postaci elektronicznej,

przy użyciu oprogramowania udostępnionego przez bank lub innego dostawcę usług płatniczych

w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 873 i 1916 oraz z 2015 r. poz. 1764, 1830 i 1893) uprawnionego do przyjmowania zleceń płatniczych, albo w inny sposób uzgodniony z

bankiem lub z innym dostawcą usług płatniczych przyjmującym zlecenie.

”

;

40)

art. 59 otrzymuje brzmienie

„

Art. 59.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

termin, w którym może być złożony wniosek o wydanie pozwolenia na odroczenie terminu

płatności należności celnych w przypadku, o którym mowa w art. 110 lit. a unijnego kodeksu celnego,

2)

termin, od którego możliwe jest korzystanie z odroczenia płatności należności celnych

w przypadkach, o których mowa w art. 110 lit. b lub c unijnego kodeksu celnego,

3)

termin płatności należności celnych w przypadkach, o których mowa w art. 111 ust.

3 lub 4 unijnego kodeksu celnego

- biorąc pod uwagę zapewnienie jednolitości postępowania organów celnych oraz ułatwienie

formalności celnych.

”

;

41)

uchyla się art. 60;

42)

w art. 61 uchyla się ust. 5;

43)

art. 63a otrzymuje brzmienie

„

Art. 63a.

1.

W przypadku uchylenia decyzji określającej kwotę należności wynikającą z długu celnego

i przekazania sprawy do rozpatrzenia właściwemu organowi celnemu kwota należności

uiszczona na podstawie decyzji określającej tę kwotę staje się zabezpieczeniem kwoty

wynikającej z długu celnego w dniu następującym po dniu doręczenia decyzji o uchyleniu

przez organ celny lub po dniu doręczenia organowi celnemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego

stwierdzającego nieważność lub uchylającego tę decyzję, wraz ze stwierdzeniem jego

prawomocności.

2.

Jeżeli zostanie wydana nowa decyzja określająca kwotę należności w tej sprawie, to

1)

różnica pomiędzy zabezpieczeniem, o którym mowa w ust. 1, a kwotą wynikającą z nowej

decyzji jako nadwyżka zabezpieczenia podlega zwolnieniu;

2)

pozostała część zabezpieczenia jest zaliczana na poczet należności wynikających z

nowej decyzji.

”

;

44)

w art. 65

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Termin, o którym mowa w art. 108 ust. 1 unijnego kodeksu celnego, wynosi 10 dni.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Do ustalenia stawki odsetek kredytowych, o której mowa w art. 112 unijnego kodeksu celnego, oraz stawki odsetek za zwłokę, o której mowa w art. 114 unijnego kodeksu celnego, stosuje się stopę referencyjną ustalaną zgodnie z przepisami o Narodowym Banku Polskim.

”

,

c)

uchyla się ust. 4-6b;

45)

w art. 65a

a)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

W przypadku niedotrzymania terminu, o którym mowa w ust. 2 i 4, operator jest zobowiązany

do zapłaty odsetek, o których mowa w art. 114 unijnego kodeksu celnego.

”

,

b)

uchyla się ust. 6 i 7,

c)

w ust. 8 w pkt 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

równowartość kwoty uiszczonej przez Rzeczpospolitą Polską za nieterminowe przekazanie

środka własnego do budżetu Unii spowodowane niedotrzymaniem przez operatora terminów

”

,

d)

w ust. 10 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

W przypadku gdy organ celny wyda, na podstawie przepisów unijnego kodeksu celnego, decyzję o zwrocie lub umorzeniu w całości lub części należności przywozowych wynikających

z dokumentów celnych, to

”

;

46)

art. 65b otrzymuje brzmienie

„

Art. 65b.

W przypadku przyjęcia przez operatora przesyłek zawierających towary przeznaczone

do wywozu poza obszar celny Unii, w stosunku do których na nadawcy ciąży obowiązek

uiszczenia należności wywozowych, przepisy art. 65a stosuje się odpowiednio, przy

czym termin określony w art. 65a ust. 2 i 4 liczony jest od dnia, w którym nadawca

przesyłki uzupełnił i podpisał odpowiedni dokument celny.

”

;

47)

w art. 66 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Do odpowiedzialności z tytułu długu celnego oraz odsetek, o których mowa w art. 114 unijnego kodeksu celnego, stosuje się odpowiednio przepisy art. 29 oraz działu III rozdziałów 14 i 15 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja

podatkowa.

”

;

48)

w art. 67

a)

uchyla się ust. 1-3,

b)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

Od ceł antydumpingowych zwracanych na podstawie decyzji Komisji Europejskiej, o której

mowa w art. 11 ust. 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w

sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących

członkami Wspólnoty Europejskiej

(Dz. Urz. UE L 343 z 22.12.2009, str. 51, z późn. zm., organ celny płaci odsetki, jeżeli decyzja Komisji Europejskiej nie zostanie wykonana

w terminie, o którym mowa w art. 11 ust. 8 zdanie ostatnie tego rozporządzenia.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, odsetki oblicza się w wysokości i według zasad

obowiązujących dla wypłaty odsetek od zwracanych należności celnych.

”

;

49)

uchyla się art. 68a;

50)

po rozdziale 4 dodaje się rozdział 4a w brzmieniu

„

Rozdział 4a

Wywóz, o którym mowa w art. 140 ust. 2 rozporządzenia delegowanego

Art. 68b.

1.

W przypadku, o którym mowa w art. 140 ust. 2 rozporządzenia delegowanego, urząd celny,

o którym mowa w art. 221 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego, wydaje na wniosek osoby

zainteresowanej zaświadczenie potwierdzające wywóz towarów.

2.

Warunkiem wydania zaświadczenia jest przedstawienie przez wnioskodawcę dokumentów,

z których jednoznacznie wynika, że towary będące przedmiotem wywozu zostały dostarczone

do miejsca ich przeznaczenia i odebrane przez odbiorcę wskazanego w dokumentach przewozowych

i fakturze.

”

;

51)

w art. 69 w ust. 1 w pkt 4 uchyla się lit. a;

52)

w art. 70 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Dyrektor izby celnej jest właściwy w sprawach, o których mowa w

1)

art. 38 ust. 1, art. 89 ust. 5, art. 110, art. 112 ust. 1, art. 166 ust. 2, art. 179

ust. 1, art. 182 ust. 1, art. 185 ust. 1, art. 214 ust. 1 - w zakresie dotyczącym

zatwierdzania ewidencji w wolnych obszarach celnych, art. 230, art. 233 ust. 4, art.

243 ust. 1 - w zakresie dotyczącym określania miejsc wejścia i wyjścia w wolnym obszarze

celnym, i art. 244 ust. 2-4 unijnego kodeksu celnego;

2)

art. 115 - z wyjątkiem wyznaczenia lub uznania miejsca w celu jednorazowego przedstawienia

towarów organom celnym, art. 120 ust. 1 i art. 128 rozporządzenia delegowanego;

3)

art. 17a ust. 2, art. 65 ust. 2 i art. 96 ust. 1 pkt 4-6.

”

;

53)

art. 73 otrzymuje brzmienie

„

Art. 73.

1.

Do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12, art. 141-143, art. 168, art. 170 oraz działu IV rozdziałów 2, 5, 6, 9, 10,

11 - z wyłączeniem art. 200, oraz rozdziałów 21-23 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.

- Ordynacja podatkowa, a do odwołań stosuje się odpowiednio także przepisy art. 140 § 1, art. 162 § 1-3,

art. 163 § 2, art. 169 § 1 i 1a, art. 210 § 1 pkt 1-6 i 8 oraz § 2, art. 220-223,

art. 226-229, art. 232, art. 233 § 1 i 2, art. 234 oraz art. 234a tej ustawy.

2.

Czynności podjęte w sprawach celnych na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z wyjątkiem rozstrzygnięć, o których mowa w art. 163 § 2, art. 179 § 2, art. 228

§ 1, art. 262 § 5, art. 263 § 1, art. 268 § 3 oraz art. 270a tej ustawy

1)

nie są uznawane za decyzje w rozumieniu przepisów prawa celnego;

2)

są zaskarżalne tylko w odwołaniu od decyzji.

3.

Do wydawania zaświadczeń stosuje się odpowiednio przepisy działu VIIIa ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że odmowa wydania zaświadczenia lub zaświadczenia o treści żądanej przez osobę

ubiegającą się o nie następuje w drodze decyzji w rozumieniu przepisów prawa celnego.

”

;

54)

uchyla się art. 73a;

55)

po art. 73a dodaje się art. 73b i art. 73c w brzmieniu

„

Art. 73b.

W sprawie wstrzymania wykonania decyzji właściwy jest

1)

organ celny, który wydał decyzję - do czasu przekazania odwołania wraz z aktami sprawy

właściwemu organowi odwoławczemu;

2)

organ odwoławczy - po otrzymaniu odwołania wraz z aktami sprawy.

Art. 73c.

Na potrzeby stosowania przepisów prawa celnego za osobę uznaje się również spółkę cywilną.

”

;

56)

uchyla się art. 75;

57)

art. 76 i art. 77 otrzymują brzmienie

„

Art. 76.

Czynności dokonane przez przedstawiciela celnego w granicach upoważnienia pociągają

za sobą skutki bezpośrednio dla osoby, która go ustanowiła.

Art. 77.

Przedstawiciel celny może udzielić dalszego upoważnienia do wykonania określonych

czynności za zgodą osoby udzielającej upoważnienia.

”

;

58)

uchyla się art. 78;

59)

w art. 80 ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia do celów informacyjnych

listę agentów celnych w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu

obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

”

;

60)

w art. 82 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku niemożności ustalenia osoby, na której ciążą obowiązki wynikające z przepisów

prawa celnego, organ celny może podejmować wszelkie niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji

towaru, w tym także prowadzić postępowanie i wydawać decyzje w stosunku do osoby nieznanej.

”

;

61)

art. 83 otrzymuje brzmienie

„

Art. 83.

Pisma, w tym decyzje, skierowane do osób nieznanych z miejsca pobytu lub adresu oraz

decyzje, o których mowa w art. 82, wywiesza się na okres 14 dni w siedzibie organu

celnego prowadzącego postępowanie. Pisma oraz decyzje uważa się za doręczone po upływie

tego terminu.

”

;

62)

w art. 84

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Osoba, która nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby na terytorium

kraju lub w innym państwie członkowskim Unii, jeżeli nie ustanowiła przedstawiciela

celnego, jest obowiązana do ustanowienia w kraju pełnomocnika do spraw doręczeń. Ustanowienie

pełnomocnika jest skuteczne także w postępowaniu, o którym mowa w art. 31 ust. 2.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli doręczanie pism osobie następuje za pomocą

środków komunikacji elektronicznej.

”

,

c)

uchyla się ust. 3;

63)

uchyla się art. 85;

64)

uchyla się art. 87;

65)

art. 90 otrzymuje brzmienie

„

Art. 90.

Organ celny może połączyć toczące się przed nim oddzielne sprawy w celu ich łącznego

rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli dotyczą tej samej osoby i są ze sobą

w związku.

”

;

66)

uchyla się art. 90a;

67)

po art. 90a dodaje się art. 90b-90e w brzmieniu

„

Art. 90b.

Odwołanie od decyzji organu celnego powinno również wskazywać osobę, od której pochodzi,

jej adres (miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia

działalności) lub adres do doręczeń w kraju, numer EORI, o ile go posiada, a w przypadku

nierezydentów - numer i serię paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość,

lub inny numer identyfikacyjny, o ile nie posiadają numeru EORI.

Art. 90c.

W przypadku nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu organ odwoławczy wydaje

jedną decyzję w sprawie nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu i uchybienia

terminowi do wniesienia odwołania.

Art. 90d.

Przed wydaniem decyzji organ odwoławczy wyznacza osobie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia

się w sprawie zebranego materiału dowodowego; termin ten za zgodą osoby może zostać

skrócony.

Art. 90e.

1.

Załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu

2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy.

2.

Do terminu określonego w ust. 1 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach

prawa celnego dla dokonania określonych czynności oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy osoby

składającej odwołanie albo z przyczyn niezależnych od organu.

”

;

68)

art. 91 otrzymuje brzmienie

„

Art. 91.

Badania lub analizy towaru mogą być wykonywane przez laboratoria celne lub inne laboratoria

akredytowane zgodnie z odrębnymi przepisami, a także przez jednostki naukowe lub inne

podmioty, które dysponują metodami i wyposażeniem niezbędnym dla danego rodzaju badań

lub analiz.

”

;

69)

w art. 92

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Osoba, na wezwanie organu celnego, jest obowiązana do uiszczenia zaliczki w określonej

wysokości na pokrycie opłat za badania lub analizy, o których mowa w ust. 1.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W przypadku nieuiszczenia zaliczki w wyznaczonym terminie

1)

uznaje się żądanie osoby za wycofane - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1;

2)

organ celny odmawia przyjęcia wniosku lub wydaje decyzję o odmowie wydania wiążącej

informacji - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.

”

;

70)

w art. 93a ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Kwoty opłat, o których mowa w art. 92 i art. 93, są ustalane przez organ celny w drodze

decyzji.

2.

Doręczenie decyzji, o której mowa w ust. 1, nie może nastąpić po upływie 3 lat, licząc

od dnia zakończenia czynności, za dokonanie których pobierane są opłaty.

”

;

71)

w art. 93b ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Opłaty są zwracane lub umarzane po złożeniu wniosku przed upływem roku od dnia doręczenia

decyzji, o której mowa w art. 93a ust. 1.

4.

W sprawie zwrotu lub umorzenia opłat w całości lub części organ celny orzeka w drodze

decyzji.

”

;

72)

uchyla się art. 95a;

73)

w art. 96

a)

w ust. 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

W zakresie przewidzianym dla organów celnych postępowanie z towarami objętymi Wspólną

Polityką Rolną obejmuje czynności związane z przywozem towarów na obszar celny Unii

i wywozem towarów z tego obszaru oraz

”

,

-

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

inne czynności wynikające z przepisów unijnych regulujących Wspólną Politykę Rolną.

”

,

b)

ust. 2-5 otrzymują brzmienie

„

2.

Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w ust. 1, przepisy dotyczące przywozu towarów

na obszar celny Unii i wywozu towarów z tego obszaru oraz wykonywania czynności kontroli

celnej stosuje się odpowiednio.

3.

Czynności w ramach postępowania z towarami objętymi Wspólną Polityką Rolną w zakresie

przewidzianym dla organów celnych są realizowane we współpracy z właściwą agencją

płatniczą ustanowioną w przepisach odrębnych.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia, sposób współpracy

organów celnych z agencją płatniczą przy wykonywaniu zadań wynikających z przepisów

unijnych regulujących Wspólną Politykę Rolną, uwzględniając konieczność zapewnienia

prawidłowej realizacji tych zadań.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia, dokumenty stosowane

w obrocie towarami objętymi Wspólną Polityką Rolną oraz szczegółowe warunki i tryb

postępowania z tymi towarami, w zakresie przewidzianym dla organów celnych, mając

na uwadze zapewnienie właściwego dozoru i kontroli celnej oraz wykonywania zadań wynikających

z przepisów unijnych regulujących Wspólną Politykę Rolną. Rozporządzenie powinno określać

wzory i szczegółowy sposób stosowania dokumentów, szczegółowe warunki i tryb wydawania

pozwoleń na prowadzenie magazynów żywnościowych i stosowanie procedury planowej oraz

szczegółowe warunki i tryb uznawania miejsc uznanych na potrzeby załadunku.

”

;

74)

tytuł rozdziału 8 otrzymuje brzmienie: „Ewidencja i statystyka dotycząca obrotu towarowego

z państwami członkowskimi Unii”;

75)

art. 97-100 otrzymują brzmienie

„

Art. 97.

Użyte w niniejszym rozdziale określenia oznaczają

1)

zgłoszenie INTRASTAT - przekazanie organom celnym w postaci elektronicznej, sporządzonych

w określony sposób, informacji dla celów ewidencji i statystyki dotyczącej obrotu

towarowego z państwami członkowskimi Unii;

2)

osoba zobowiązana - osobę fizyczną lub osobę prawną, a także jednostkę organizacyjną

niemającą osobowości prawnej, uczestniczącą w obrocie towarowym z państwami członkowskimi

Unii i zobowiązaną do przekazywania informacji dla celów ewidencji i statystyki dotyczącej

obrotu towarowego z państwami członkowskimi Unii, zgodnie z przepisami unijnymi regulującymi

statystykę dotyczącą obrotu towarowego pomiędzy państwami członkowskimi Unii, przepisami

o statystyce publicznej oraz przepisami niniejszej ustawy, lub jej przedstawiciela

podatkowego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.

Art. 98.

1.

Osoba zobowiązana dokonuje zgłoszeń INTRASTAT na zasadach i w terminach określonych

w przepisach unijnych regulujących statystykę dotyczącą obrotu towarowego pomiędzy

państwami członkowskimi Unii, przepisach o statystyce publicznej oraz przepisach niniejszej

ustawy.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy tryb, sposób i terminy dokonywania zgłoszeń INTRASTAT i korekt tych zgłoszeń

oraz przypadki, gdy dokonanie zgłoszenia INTRASTAT lub korekty tego zgłoszenia nie

jest wymagane,

2)

wymogi, jakie powinno spełniać zgłoszenie INTRASTAT oraz korekta tego zgłoszenia,

3)

szczegółowy tryb, sposób i terminy dokonywania upomnień oraz szczegółowy tryb dokonywania

wezwań,

4)

właściwość miejscową organów celnych w sprawach dotyczących zgłoszeń INTRASTAT i ich

korekty

- mając na względzie wysokość progów statystycznych, która jest ustalana corocznie

w programie badań statystycznych statystyki publicznej, zakres przekazywanych informacji

wymaganych od osoby zobowiązanej oraz możliwość wykorzystania systemu teleinformatycznego,

a także potrzebę zapewnienia skutecznego egzekwowania wykonania obowiązku przekazywania

prawidłowych informacji dla celów ewidencji i statystyki dotyczącej obrotu towarowego

z państwami członkowskimi Unii.

Art. 99.

1.

Osoba zobowiązana może dokonywać zgłoszeń INTRASTAT przez przedstawiciela.

2.

Przedstawicielem, o którym mowa w ust. 1, może być osoba, o której mowa w art. 5 pkt 4 unijnego kodeksu celnego, w szczególności przedstawiciel celny.

Art. 100.

1.

W przypadku niewykonania lub nieprawidłowego wykonania obowiązku, o którym mowa w

art. 98 ust. 1, organ celny, nie więcej niż trzykrotnie, upomina w postaci papierowej

lub elektronicznej osobę zobowiązaną o konieczności złożenia zgłoszenia INTRASTAT

lub dokonania korekty zgłoszenia już dokonanego.

2.

Organ celny, przed skierowaniem upomnienia o konieczności dokonania korekty zgłoszenia

INTRASTAT, może wezwać, telefonicznie, telefaksem lub za pomocą innego środka łączności,

osobę zobowiązaną do dokonania korekty zgłoszenia lub złożenia wyjaśnień w tym zakresie.

”

;

76)

w art. 101 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Na osobę zobowiązaną, która pomimo trzykrotnego upomnienia, o którym mowa w art. 100

ust. 1, za okres sprawozdawczy

”

;

77)

art. 102 otrzymuje brzmienie

„

Art. 102.

Do postępowania w sprawach ewidencji i statystyki dotyczącej obrotu towarowego z państwami

członkowskimi Unii, w zakresie nieuregulowanym przepisami unijnymi regulującymi statystykę

dotyczącą obrotu towarowego z państwami członkowskimi Unii, przepisami o statystyce

publicznej oraz przepisami niniejszej ustawy, stosuje się odpowiednio przepisy art. 12, działu III rozdziału 14 oraz działów IV i VIIIa ustawy z dnia 29 sierpnia

1997 r. - Ordynacja podatkowa.

”

.

Wprowadzenie towaru na obszar celny Unii lub jego wyprowadzenie z tego obszaru powoduje

z mocy prawa powstanie obowiązków i uprawnień przewidzianych w przepisach prawa celnego, jeżeli przepisy prawa, w tym ratyfikowane umowy międzynarodowe, nie stanowią inaczej.

W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2016 r. poz. 599 i 868) w art. 3a

1)

w § 1

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

W zakresie zobowiązań powstałych w przypadkach określonych w art. 8 i art. 21 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, długów celnych powstałych w przypadkach określonych w art. 77 ust. 1 oraz art. 81 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady

(UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm., podatków wykazanych w zgłoszeniu celnym, składek na ubezpieczenie społeczne, opłat

paliwowych, o których mowa w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu

Drogowym

(Dz. U. z 2015 r. poz. 641 i 901 oraz z 2016 r. poz. 615, 770 i 1020), dopłat, o których mowa w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 471), a także opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o których mowa w art. 6h ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach

(Dz. U. z 2016 r. poz. 250 i 1020), stosuje się również egzekucję administracyjną, jeżeli wynikają one odpowiednio

”

,

b)

w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu

„

7)

z rozliczenia zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r.

uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w

odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu

celnego

(Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 1, z późn. zm..

”

;

2)

w § 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

w deklaracji, w zeznaniu, w zgłoszeniu celnym, w deklaracji rozliczeniowej, w informacji

o opłacie paliwowej, w informacji o dopłatach, w deklaracji o wysokości opłaty za

gospodarowanie odpadami komunalnymi lub rozliczeniu zamknięcia zostało zamieszczone

pouczenie, że stanowią one podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego;

”

.

W ustawie z dnia 30 maja 1989 r. o izbach gospodarczych

(Dz. U. z 2009 r. poz. 710 oraz z 2014 r. poz. 1662) w art. 12 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Krajowa Izba Gospodarcza poprzez Polską Izbę Handlu Zagranicznego może wystawiać świadectwa

potwierdzające niepreferencyjne pochodzenie towarów, o których mowa w art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne

(Dz. U. z 2015 r. poz. 858, 1649, 1844 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65 i 1228).

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 138b uchyla się § 2;

2)

art. 147a otrzymuje brzmienie

„

Art. 147a.

W sprawach dotyczących podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego z tytułu

importu towarów stosuje się przepisy art. 83 i art. 84 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne.

”

;

3)

w art. 165 § 6 otrzymuje brzmienie

„

§ 6.

W postępowaniu przed organem podatkowym w sprawach dotyczących podatku od towarów

i usług oraz podatku akcyzowego z tytułu importu towarów, prowadzonym w związku ze

stwierdzeniem nieprawidłowości w zgłoszeniu celnym przed zwolnieniem towaru, nie wydaje

się postanowienia o wszczęciu postępowania. Za datę wszczęcia postępowania przyjmuje

się datę przyjęcia zgłoszenia celnego.

”

;

4)

art. 166a otrzymuje brzmienie

„

Art. 166a.

Organ podatkowy może, w drodze postanowienia, połączyć oddzielne postępowania w sprawach

dotyczących podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego z tytułu importu towarów

w celu ich łącznego rozpatrzenia, jeżeli dotyczą tej samej osoby i są ze sobą w związku.

”

;

5)

uchyla się art. 204a.

W ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy

(Dz. U. z 2013 r. poz. 186, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 53 § 32 otrzymuje brzmienie

„

§ 32.

Użyte w rozdziale 7 kodeksu określenia, a w szczególności: „dozór celny”, „kontrola

celna”, „magazyn czasowego składowania”, „odprawa czasowa”, „organ celny”, „pozwolenie”,

„przedstawienie towaru organowi celnemu”, „skład celny”, „stawka celna”, „wolny obszar

celny”, „zamknięcie celne”, „zgłoszenie celne”, mają znaczenie nadane im w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października

2013 r. ustanawiającym unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm., zwanym dalej „unijnym kodeksem celnym”, w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającym

szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 558, z późn. zm. oraz w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającym

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych

zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego

(Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 1, z późn. zm.. Określenie „należność celna” oznacza odpowiednio „należności celne przywozowe” i

„należności celne wywozowe” w rozumieniu unijnego kodeksu celnego.

”

;

2)

w art. 64 § 6 otrzymuje brzmienie

„

§ 6.

Karze określonej w § 1 podlega także ten, kto bez pisemnego powiadomienia w terminie

właściwego organu umieszcza w wolnym obszarze celnym wyroby akcyzowe nieoznaczone

znakami akcyzy, przeznaczone do sprzedaży w jednostkach handlowych tam usytuowanych.

”

;

3)

w art. 88 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Kto, będąc uprawnionym do korzystania z procedury odprawy czasowej towaru objętego

tą procedurą na podstawie zgłoszenia dokonanego w formie ustnej, nie dokonuje jego

powrotnego wywozu lub nie podejmuje innych czynności w celu zamknięcia procedury,

zgodnie z art. 215 ust. 1 unijnego kodeksu celnego, przez co naraża należność celną na uszczuplenie,

podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych.

”

;

4)

w art. 93 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Kto rażąco narusza przepisy prawa celnego w zakresie warunków działalności wolnego obszaru celnego lub składu celnego,

podlega karze grzywny do 240 stawek dziennych.

”

.

W ustawie z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 223) w art. 2 w pkt 5 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

wprowadzone do wolnego obszaru celnego,

”

.

W ustawie z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami

i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania

międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa

(Dz. U. z 2013 r. poz. 194) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3

a)

uchyla się pkt 4a,

b)

pkt 4b otrzymuje brzmienie

„

4b)

obszar celny Unii Europejskiej - obszar celny w rozumieniu art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października

2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.;

”

;

2)

w art. 9 w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym zostanie złożone zgłoszenie celne

lub zgłoszenie do powrotnego wywozu produktu podwójnego zastosowania.

”

;

3)

w art. 14 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Oryginał zezwolenia indywidualnego lub globalnego dołącza się do zgłoszenia celnego

lub do zgłoszenia do powrotnego wywozu.

”

.

Organ celny odmówi dopuszczenia do obrotu przesyłki zwierząt lub przesyłki produktów,

jeżeli przesyłka ta nie została poddana weterynaryjnej kontroli granicznej lub przeprowadzona

kontrola wykazała, że przesyłka ta nie spełnia wymagań przywozowych, chyba że przepisy

odrębne Unii Europejskiej stanowią inaczej.

W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1125 oraz z 2016 r. poz. 1165) w art. 20 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Warunkiem objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu, w rozumieniu przepisów prawa celnego, urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu, wyprodukowanych za granicą,

jest dołączenie do zgłoszenia celnego potwierdzenia dokonania uzgodnienia, o którym

mowa w ust. 1.

”

.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia

1)

wnioski, do których stosuje się alternatywne wymogi dla danych w stosunku do wymogów

określonych w załączniku A do rozporządzenia delegowanego, oraz alternatywne wymogi

dla danych zamieszczanych w tych wnioskach;

2)

wnioski, do których stosuje się wymogi dla danych określone w załączniku 12 do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/341 z dnia 17 grudnia 2015 r. uzupełniającego

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do przepisów

przejściowych dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego w okresie,

gdy nie działają jeszcze odpowiednie systemy teleinformatyczne, i zmieniającego rozporządzenie

delegowane Komisji (UE) 2015/2446

(Dz. Urz. UE L 69 z 15.03.2016, str. 1), zamiast wymogów dla danych określonych w załączniku A do rozporządzenia delegowanego;

3)

wnioski inne niż określone w pkt 1 i 2, dla których w unijnym prawie celnym nie określono szczegółowych wymogów dla danych zawartych w tych wnioskach, a także

takie wymogi;

4)

wymogi dla danych zamieszczanych w deklaracji do czasowego składowania, powiadomieniu

o przybyciu oraz powiadomieniu o powrotnym wywozie;

5)

dokumenty załączane do wniosków, deklaracji i powiadomień, o których mowa w pkt 1-4.

2.

Przy wydawaniu rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1, bierze się pod uwagę standaryzację

i ułatwienie formalności celnych.

Termin przechowywania dokumentów i informacji, o którym mowa w art. 51 ust. 1 unijnego kodeksu celnego, wynosi 5 lat.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2016 r. poz. 655) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 43a

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Opinię w sprawie spełniania przez wyrób zasadniczych, szczegółowych lub innych wymagań

na wniosek organów celnych wydają organy wyspecjalizowane właściwe ze względu na lokalizację

produktu oraz przedmiot wniosku.

”

,

b)

uchyla się ust. 5 i 6;

2)

art. 43b otrzymuje brzmienie

„

Art. 43b.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do postępowania w sprawie wprowadzonych

do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych z zasadniczymi, szczegółowymi

lub innymi wymaganiami oraz do postępowania, o którym mowa w art. 43a ust. 3 i 4,

stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

”

.

1.

Na wniosek eksportera lub nadawcy towaru świadectwa pochodzenia towarów wywożonych

z terytorium kraju są wystawiane przez organy celne, chyba że ratyfikowane umowy międzynarodowe

stanowią inaczej.

2.

Świadectwa potwierdzające niepreferencyjne pochodzenie towarów, o którym mowa w tytule II w rozdziale 2 w sekcji 1 unijnego kodeksu celnego, dotyczące towarów wywożonych z terytorium kraju mogą być wystawiane również przez

inne podmioty upoważnione na podstawie odrębnych ustaw.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe wymogi, jakie powinien spełniać wniosek o wystawienie świadectwa potwierdzającego

niepreferencyjne pochodzenie towaru, oraz to świadectwo,

2)

wzór świadectwa potwierdzającego niepreferencyjne pochodzenie towaru i wniosku o jego

wystawienie,

3)

sposób i tryb wystawiania przez organy celne świadectwa potwierdzającego niepreferencyjne

pochodzenie towaru

- mając na uwadze zapewnienie kompletności informacji niezbędnych do udokumentowania

niepreferencyjnego pochodzenia towaru oraz ułatwienie formalności celnych.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 424 i 1662) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 1

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

przywóz - dopuszczenie do obrotu zwierząt lub produktów, a także zamiar dopuszczenia

do obrotu w rozumieniu przepisów prawa celnego;

”

,

b)

pkt 13 otrzymuje brzmienie

„

13)

osoba odpowiedzialna za przesyłkę - osobę fizyczną, osobę prawną albo inną jednostkę

organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października

2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm. odpowiada za przesyłkę, we wszystkich przypadkach przewidzianych w tych przepisach,

a także przedstawiciela takich osób w rozumieniu art. 18 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października

2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny, jeżeli nałożono na niego taką odpowiedzialność, w zakresie czynności kontrolnych

przewidzianych niniejszą ustawą;

”

,

c)

pkt 16 otrzymuje brzmienie

„

16)

procedura celna - procedurę celną, którą obejmowana jest przesyłka zwierząt lub przesyłka

produktów w rozumieniu przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października

2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny;"

2)

w art. 5 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Właściwe organy celne obejmują procedurą celną przesyłkę zwierząt lub przesyłkę produktów,

zgodnie z warunkami ustalonymi w weterynaryjnym świadectwie przekroczenia granicy,

o którym mowa w art. 8 ust. 1.

3.

Osoba odpowiedzialna za przesyłkę zwierząt lub przesyłkę produktów dokonuje jej przywozu

albo przewozu zgodnie z procedurą celną, którą ją objęto.

”

;

3)

art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

Organ celny odmówi dopuszczenia do obrotu przesyłki zwierząt lub przesyłki produktów,

jeżeli przesyłka ta nie została poddana weterynaryjnej kontroli granicznej lub przeprowadzona

kontrola wykazała, że przesyłka ta nie spełnia wymagań przywozowych, chyba że przepisy

odrębne Unii Europejskiej stanowią inaczej.

”

;

4)

w art. 8 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W przypadku przesyłek zwierząt lub przesyłek produktów, które są zgłaszane do procedury

dopuszczenia do obrotu w granicznym urzędzie celnym w częściach, świadectwo, o którym

mowa w ust. 1, wydaje się na każdą część takiej przesyłki.

”

;

5)

w art. 10 w ust. 3a wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Przesyłka produktów do celów innych niż dopuszczenie do obrotu może być wprowadzona,

jeżeli jest

”

;

6)

w art. 11 w ust. 7 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

zostać wysłana pod dozorem celnym, zgodnie z procedurą T1 określoną w przepisach rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października

2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny, do miejsca opuszczenia terytorium Unii Europejskiej wraz z towarzyszącym jej oryginałem

świadectwa weterynaryjnego lub innymi dokumentami oraz weterynaryjnym świadectwem

przekroczenia granicy, w którym jest wskazany graniczny posterunek kontroli, przez

który przesyłka opuszcza terytorium Unii Europejskiej;

”

;

7)

w art. 19 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

przesyłka, o której mowa w art. 18 ust. 1 pkt 3, pozostaje pod dozorem celnym do czasu

dotarcia do miejsca przeznaczenia, zgodnie z procedurą T1 określoną w przepisach rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października

2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny, oraz otrzymania weterynaryjnego świadectwa przekroczenia granicy zawierającego potwierdzenie

jej przeznaczenia oraz, jeżeli to konieczne, określającego zamierzony proces jej przetworzenia;

”

;

8)

art. 22 otrzymuje brzmienie

„

Art. 22.

1.

Przewóz przesyłek produktów przeznaczonych do składu celnego lub magazynu znajdującego

się w wolnym obszarze celnym, utworzonego na podstawie przepisów prawa celnego, jest dopuszczalny, jeżeli osoba odpowiedzialna za przesyłkę

1)

zadeklarowała, że przesyłka spełnia wymagania przywozowe i jest przeznaczona ostatecznie

do dopuszczenia do obrotu na terytorium Unii Europejskiej, lub

2)

podała inną procedurę celną oraz wskazała, że przesyłka ta spełnia wymagania przywozowe

albo ich nie spełnia.

2.

W przypadku braku wyraźnego wskazania przeznaczenia przesyłki uważa się, że jest ona

przeznaczona do dopuszczenia do obrotu.

”

;

9)

w art. 24

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Jeżeli przesyłka spełnia wymagania przywozowe, graniczny lekarz weterynarii wystawia

weterynaryjne świadectwo przekroczenia granicy jako załącznik do dokumentów celnych,

a przesyłka może zostać wprowadzona, za zgodą właściwego organu celnego, do składu

celnego lub magazynu znajdującego się w wolnym obszarze celnym. Przesyłkę taką uważa

się za spełniającą warunki do wprowadzenia do obrotu.

3.

Jeżeli przesyłka nie spełnia wymagań przywozowych, to graniczny lekarz weterynarii

wystawia weterynaryjne świadectwo przekroczenia granicy jako załącznik do dokumentów

celnych. W takim przypadku graniczny lekarz weterynarii oraz właściwy organ celny

mogą, w drodze decyzji, udzielić zgody na wprowadzenie tej przesyłki wyłącznie do

składu celnego lub magazynu znajdującego się w wolnym obszarze celnym, jeżeli

1)

przesyłka nie pochodzi z państwa trzeciego, z którego przywóz jest zabroniony;

2)

składy celne i magazyny znajdujące się w wolnych obszarach celnych są zatwierdzone

do przechowywania tego rodzaju produktów.

”

,

b)

w ust. 5 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Składy celne oraz magazyny znajdujące się w wolnym obszarze celnym dla produktów niespełniających

wymagań przywozowych mogą być zatwierdzone, jeżeli

”

;

10)

art. 25 otrzymuje brzmienie

„

Art. 25.

1.

Zabrania się przewozu przesyłki produktów niespełniających wymagań przywozowych do

składów celnych lub magazynów znajdujących się w wolnych obszarach celnych, jeżeli

przesyłka ta zagraża zdrowiu publicznemu lub zdrowiu zwierząt.

2.

Przesyłki produktów nie mogą być wprowadzone do składu celnego lub magazynu znajdującego

się w wolnym obszarze celnym, jeżeli nie są pod zamknięciem celnym.

”

;

11)

w art. 27

a)

w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Przesyłka, o której mowa w art. 24 ust. 3, może opuścić skład celny lub magazyn znajdujący

się w wolnym obszarze celnym wyłącznie w celu jej wysłania do państwa trzeciego lub

przeznaczenia jej dla przedsiębiorcy zajmującego się zaopatrywaniem środków transportu

morskiego w komunikacji międzynarodowej albo w celu jej zniszczenia, jeżeli

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przesyłki, o których mowa w ust. 2, nie mogą być przemieszczane pomiędzy składami

celnymi oraz magazynami znajdującymi się w wolnych obszarach celnych.

”

;

12)

art. 28 i art. 29 otrzymują brzmienie

„

Art. 28.

Minister właściwy do spraw rolnictwa przekazuje Komisji Europejskiej wykaz zatwierdzonych

składów celnych oraz magazynów znajdujących się w wolnych obszarach celnych oraz wykaz

przedsiębiorców zaopatrujących środki transportu morskiego w komunikacji międzynarodowej

w produkty niespełniające wymagań przywozowych.

Art. 29.

1.

Graniczny lekarz weterynarii albo powiatowy lekarz weterynarii, który wydał decyzję

w sprawie zatwierdzenia składu celnego lub magazynu znajdującego się w wolnym obszarze

celnym, sprawuje nadzór nad tymi składami lub magazynami w zakresie przestrzegania

warunków zatwierdzenia, o których mowa w art. 24 ust. 5.

2.

W razie niespełniania warunków, o których mowa w art. 22-26, właściwy ze względu na

miejsce położenia składu celnego lub magazynu znajdującego się w wolnym obszarze celnym

graniczny lekarz weterynarii albo powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji,

zawiesza albo wycofuje zatwierdzenie składów celnych lub magazynów znajdujących się

w wolnych obszarach celnych, powiadamiając o tym Głównego Lekarza Weterynarii.

3.

W razie zamknięcia, likwidacji albo zniesienia składu celnego lub magazynu znajdującego

się w wolnym obszarze celnym, osoba prowadząca ten skład lub magazyn informuje o tym

granicznego lekarza weterynarii albo powiatowego lekarza weterynarii, który wydał

decyzję w sprawie jego zatwierdzenia. W takim przypadku graniczny lekarz weterynarii

albo powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji, wycofuje zatwierdzenie tego składu

celnego lub magazynu znajdującego się w wolnym obszarze celnym, powiadamiając o tym

Głównego Lekarza Weterynarii.

4.

O wycofaniu lub zawieszeniu zatwierdzenia Główny Lekarz Weterynarii powiadamia Komisję

Europejską oraz inne państwa członkowskie Unii Europejskiej.

5.

Warunki i sposób kontroli produktów w składach celnych i magazynach znajdujących się

w wolnych obszarach celnych oraz transportu przesyłek między tymi miejscami, a także

sposób przechowywania i dozwolonego manipulowania tymi produktami są określone w przepisach

o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt lub ochronie zdrowia publicznego obowiązujących

w państwach członkowskich Unii Europejskiej.

”

;

13)

art. 31 otrzymuje brzmienie

„

Art. 31.

Produkty nieprzeznaczone do objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu oraz te, które

objęto inną niż wymieniona w art. 22 ust. 1 procedurą celną, jeżeli nie zostały wcześniej

zniszczone lub zwrócone, poddaje się kontroli tożsamości i kontroli fizycznej w celu

stwierdzenia, czy spełniają wymagania przywozowe.

”

;

14)

art. 36 otrzymuje brzmienie

„

Art. 36.

Świeże produkty rybne wyładowane ze statku pływającego pod banderą państwa trzeciego,

przed objęciem procedurą dopuszczenia do obrotu, poddaje się takim samym kontrolom

weterynaryjnym jak kontrole ryb wyładowywanych ze statków pływających pod banderą

państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

”

;

15)

w art. 41 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli na podstawie wyników kontroli wykonywanych w miejscu sprzedaży produktów Główny

Lekarz Weterynarii uzna, że przepisy ustawy lub przepisy odrębne w zakresie weterynaryjnej

kontroli nie są przestrzegane w granicznym posterunku kontroli, w składzie celnym

lub magazynie znajdującym się w wolnym obszarze celnym innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, to kontaktuje się bezzwłocznie z właściwą władzą tego państwa.

”

;

16)

art. 46 otrzymuje brzmienie

„

Art. 46.

Kto, przywożąc lub przewożąc przesyłki zwierząt lub przesyłki produktów, nie przedstawi

ich do weterynaryjnej kontroli granicznej lub kontroli weterynaryjnej w składach celnych

lub magazynach znajdujących się w wolnych obszarach celnych, podlega grzywnie do 50 000

zł.

”

;

17)

w art. 47 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

nie udostępnia dokumentów i nie składa wyjaśnień związanych z przeprowadzaniem weterynaryjnej

kontroli granicznej lub kontroli weterynaryjnej w składach celnych lub magazynach

znajdujących się w wolnych obszarach celnych,

”

.

1.

Wymiana informacji z organami celnymi drogą elektroniczną, w szczególności deklaracji

lub zgłoszeń, jest dokonywana przez Platformę Usług Elektronicznych Służby Celnej,

zwaną dalej „PUESC”.

2.

Wymiana informacji, o której mowa w ust. 1, wymaga uprzedniej rejestracji na PUESC

oraz przedstawienia organowi celnemu dokumentu potwierdzającego zakres uprawnień do

korzystania z usług oferowanych na PUESC.

3.

Doręczanie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej może następować przez

PUESC.

1.

Dokumenty elektroniczne przesyłane organom celnym podpisuje się bezpiecznym podpisem

elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu w rozumieniu

ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 262, z 2014 r. poz. 1662 oraz z 2015 r. poz. 1893), podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP w rozumieniu art. 3 pkt 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1114 oraz z 2016 r. poz. 352) lub podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego certyfikatu niekwalifikowanego

Służby Celnej albo zapewnia się w inny sposób możliwość potwierdzenia pochodzenia

oraz integralności przesłanych danych w postaci elektronicznej, jeżeli w przepisach

wydanych na podstawie art. 3b § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm. minister właściwy do spraw finansów publicznych umożliwił podpisywanie określonych

dokumentów w taki sposób.

2.

Decyzje i inne dokumenty wydawane przez organ celny w postaci elektronicznej podpisuje

się bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego

certyfikatu, podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP lub podpisem elektronicznym

weryfikowanym za pomocą ważnego certyfikatu niekwalifikowanego Służby Celnej.

W celu ustalenia wartości celnej stosuje się bieżące kursy średnie walut obcych ogłaszane

przez Narodowy Bank Polski.

W ustawie z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów

(Dz. U. z 2015 r. poz. 322 oraz z 2016 r. poz. 542) w art. 33

1)

uchyla się ust. 2c i 2d;

2)

ust. 2f otrzymuje brzmienie

„

2f.

Do postępowania, o którym mowa w ust. 2a i 2b, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

”

.

Odmowa udzielenia pozwolenia na świadczenie usług z obszaru celnego Unii na terytorium

kraju trzeciego lub przyjmowanie usług świadczonych z terytorium kraju trzeciego na

obszarze celnym Unii następuje, jeżeli wnioskodawca nie spełnia wymogów określonych

w przepisach prawa wspólnotowego lub przepisach wydanych na podstawie art. 10.

W ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin

(Dz. U. z 2016 r. poz. 17 i 50) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 24 ust. 5b otrzymuje brzmienie

„

5b.

Jeżeli przesyłka przeznaczona jest dla upoważnionego odbiorcy w rozumieniu przepisów

art. 230 lub art. 233 ust. 4 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady

(UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm. lub do miejsca kontroli objętego pozwoleniem na korzystanie z procedury specjalnej

innej niż procedura tranzytu, do wniosku dołącza się kopie właściwych pozwoleń wydanych

przez organy celne.

”

;

2)

w art. 29 w ust. 4

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Organ celny może objąć przesyłkę lub partię roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów

jedną z następujących procedur celnych

”

,

b)

uchyla się pkt 3.

W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2016 r. poz. 710, 846, 960, 1052 i 1206) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 17 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

uprawnione do korzystania z procedury uszlachetniania czynnego lub procedury odprawy

czasowej, w tym również osoby, na które zgodnie z odrębnymi przepisami, zostały przeniesione

prawa i obowiązki osoby uprawnionej do korzystania z procedury;

”

;

2)

w art. 19a

a)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego,

z zastrzeżeniem ust. 10a i 11.

”

,

b)

uchyla się ust. 10,

c)

po ust. 10 dodaje się ust. 10a w brzmieniu

„

10a.

W przypadku objęcia towarów procedurą uszlachetniania czynnego obowiązek podatkowy

z tytułu importu towarów powstaje z chwilą zamknięcia procedury uszlachetniania czynnego

zgodnie z art. 324 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r.

ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu

Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 558, z późn. zm., zwanego dalej „rozporządzeniem 2015/2447”.

”

,

d)

ust. 11 otrzymuje brzmienie

„

11.

W przypadku objęcia towarów procedurą: składowania celnego, odprawy czasowej z całkowitym

zwolnieniem z należności celnych przywozowych, uszlachetniania czynnego, tranzytu,

wolnego obszaru celnego, jeżeli od towarów tych pobierane są opłaty wyrównawcze lub

opłaty o podobnym charakterze, obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje

z chwilą wymagalności tych opłat.

”

;

3)

w art. 26a ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku gdy towary zostaną objęte z momentem ich wprowadzenia na terytorium Unii

Europejskiej jedną z następujących procedur

1)

uszlachetniania czynnego,

2)

odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych,

3)

składowania celnego,

4)

tranzytu, w tym także składowaniem czasowym przed objęciem towarów jedną z procedur

celnych,

5)

wolnego obszaru celnego

- miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym

towary te przestaną podlegać tym procedurom.

”

;

4)

w art. 30b

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

W przypadku towarów objętych procedurą uszlachetniania biernego podstawą opodatkowania

jest różnica między wartością celną produktów przetworzonych lub zamiennych dopuszczonych

do obrotu a wartością towarów wywiezionych czasowo, powiększona o należne cło. Jeżeli

przedmiotem importu w ramach uszlachetniania biernego są towary opodatkowane podatkiem

akcyzowym, podstawą opodatkowania jest różnica między wartością celną produktów przetworzonych

lub zamiennych dopuszczonych do obrotu a wartością towarów wywiezionych czasowo, powiększona

o należne cło i podatek akcyzowy.

3.

W przypadku towarów objętych procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od

należności celnych przywozowych podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona

o cło, które byłoby należne, gdyby towary te były objęte procedurą dopuszczenia do

obrotu. Jeżeli przedmiotem importu w ramach procedury odprawy czasowej z częściowym

zwolnieniem od należności celnych przywozowych są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym,

podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o cło, które byłoby należne,

gdyby towary te były objęte procedurą dopuszczenia do obrotu, i o podatek akcyzowy.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

W przypadku towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego, do których ma zastosowanie

przepis art. 324 rozporządzenia 2015/2447, podstawą opodatkowania jest wartość celna.

Jeżeli przedmiotem importu w ramach tej procedury są towary opodatkowane podatkiem

akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o podatek akcyzowy.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1-3a, obejmuje koszty dodatkowe, takie

jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia - o ile nie zostały włączone

do wartości celnej - ponoszone do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju,

jak również wynikające z transportu do innego miejsca przeznaczenia znajdującego się

na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli miejsce to jest znane w momencie dokonania

importu.

”

,

d)

ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

6.

Do podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 1-3a, dolicza się opłaty oraz inne

należności, jeżeli organy celne mają obowiązek pobierać te należności z tytułu importu

towarów.

7.

Przy ustalaniu podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 1-3a, przepisy art. 29a

ust. 7 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

”

;

5)

w art. 33

a)

w ust. 2 uchyla się zdanie drugie,

b)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Organ celny zabezpiecza kwotę podatku, jeżeli podatek ten nie został uiszczony, w

przypadkach i trybie stosowanych przy zabezpieczaniu należności celnych na podstawie

przepisów celnych, z zastrzeżeniem ust. 7a-7e.

”

,

c)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a-7e w brzmieniu

„

7a.

Przepisu ust. 7 nie stosuje się, gdy zabezpieczenie potencjalnego długu celnego wymaganego

zgodnie z

1)

art. 148 ust. 2 lit. c lub art. 211 ust. 3 lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października

2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm., zwanego dalej „unijnym kodeksem celnym”,

2)

art. 115 ust. 1 lit. a i ust. 2 lit. a rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446

z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i

Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych

przepisów unijnego kodeksu celnego

(Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 1, z późn. zm., zwanego dalej „rozporządzeniem 2015/2446”

- dotyczy przypadków objęcia towarów czasowym składowaniem lub procedurą: końcowego

przeznaczenia, składowania celnego, uszlachetniania czynnego lub odprawy czasowej

z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych, pod warunkiem że podatnik

przedstawi organowi celnemu dokumenty potwierdzające, że jest zarejestrowany jako

podatnik VAT czynny i nie posiada zaległości z tytułu cła i podatków stanowiących

dochód budżetu państwa, składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz nie jest

wobec niego prowadzone postępowanie egzekucyjne, likwidacyjne lub upadłościowe.

7b.

Wymóg przedstawienia przez podatnika dokumentów, o których mowa w ust. 7a, uważa się

za spełniony również w przypadku złożenia przez podatnika oświadczeń o tej samej treści.

7c.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 7b, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

7d.

Dokumentów, o których mowa w ust. 7a, nie przedstawia się, jeżeli organ celny dysponuje

takimi dokumentami, przedstawionymi mu nie wcześniej niż 6 miesięcy przed dokonaniem

importu, i dane w nich zawarte są aktualne.

7e.

Jeżeli organ celny uzna, że w przypadkach, o których mowa w ust. 7a, istnieje ryzyko,

że kwota podatku nie zostanie zapłacona w przewidzianym terminie, może w każdym czasie

zażądać złożenia zabezpieczenia.

”

;

6)

w art. 33a

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku gdy towary zostaną objęte na terytorium kraju uproszczeniem, o którym

mowa w art. 166 oraz art. 182 unijnego kodeksu celnego, którego realizacja jest uzależniona od wcześniejszego wydania pozwolenia i w którym

okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy, podatnik może rozliczyć kwotę podatku

należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym

powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

W przypadku gdy objęcie towarów uproszczeniem, o którym mowa w art. 166 oraz art. 182 unijnego kodeksu celnego, jest dokonywane przez przedstawiciela pośredniego w rozumieniu przepisów celnych,

uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje podatnikowi, na rzecz którego jest

składane zgłoszenie celne. Przepisy ust. 2-4 stosuje się odpowiednio.

”

,

c)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

W przypadku gdy objęcie towarów uproszczeniem, o którym mowa w art. 166 oraz art. 182 unijnego kodeksu celnego, jest dokonywane przez przedstawiciela bezpośredniego w rozumieniu przepisów celnych,

który działa na rzecz podatnika nieposiadającego pozwolenia na stosowanie uproszczenia,

którym zostały objęte towary, lub dokonywane jest przez przedstawiciela pośredniego,

o którym mowa w ust. 5, przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio, z tym że obowiązek

zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami ciąży solidarnie na podatniku oraz na działającym

na jego rzecz przedstawicielu.

”

,

d)

w ust. 12 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Podatnik, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, posiadający status upoważnionego

przedsiębiorcy w rozumieniu art. 38 unijnego kodeksu celnego

”

;

7)

w art. 33b ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku stosowania przez podatnika, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2,

odprawy scentralizowanej, o której mowa w art. 179 unijnego kodeksu celnego, w której realizację zaangażowane są administracje celne z co najmniej dwóch państw

członkowskich, podatnik jest obowiązany do obliczenia i wykazania kwoty podatku należnego

z tytułu importu towarów w deklaracji dla importu towarów, zwanej dalej „deklaracją

importową”.

”

;

8)

w art. 37

a)

ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

W przypadku gdy kwota podatku należnego z tytułu importu towarów została określona

w decyzjach, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34, naczelnik urzędu

celnego pobiera od niepobranej kwoty podatku odsetki z uwzględnieniem wysokości i

zasad obowiązujących na potrzeby odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem

ust. 1aa i 1ab, z tym że ich wysokość jest liczona od dnia następującego po dniu powstania

obowiązku podatkowego do dnia powiadomienia o wysokości należności podatkowych.

”

,

b)

po ust. 1a dodaje się ust. 1aa i 1ab w brzmieniu

„

1aa.

W przypadku gdy kwota podatku została określona w decyzji, o której mowa w art. 33

ust. 2 i 3, odsetki pobiera się w wysokości

1)

50% stawki odsetek za zwłokę, o której mowa w art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli

zgłaszający

a)

złoży wniosek o dokonanie sprostowania zgłoszenia celnego, nie później niż w terminie

6 miesięcy od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego, oraz

b)

uiści w terminie 10 dni od dnia powiadomienia niepobraną na podstawie zgłoszenia celnego

kwotę podatku wraz z odsetkami;

2)

150% stawki odsetek za zwłokę, o której mowa w art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli

w wyniku kontroli zgłoszenia celnego dokonanej z urzędu stwierdzono zaniżenie kwoty

podatku w wysokości przekraczającej 25% kwoty należnej i wyższej niż pięciokrotna

wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę w rozumieniu ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. z 2015 r. poz. 2008), obowiązującego w dniu następującym po dniu upływu terminu płatności należności.

1ab.

W przypadku gdy kwota podatku została określona w decyzji, o której mowa w art. 34,

odsetki pobiera się w wysokości 150% stawki odsetek za zwłokę, o której mowa w art.

56 § 1 Ordynacji podatkowej.

”

;

9)

w art. 41 po ust. 6a dodaje się ust. 6b w brzmieniu

„

6b.

W przypadku wywozu, o którym mowa w art. 140 ust. 2 rozporządzenia 2015/2446, dokumentem,

o którym mowa w ust. 6, jest zaświadczenie, o którym mowa w art. 68b ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne.

”

;

10)

w art. 45

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego;

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zwolnień, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 5, nie stosuje się, jeżeli na podstawie

przepisów celnych powstaje obowiązek uiszczenia cła.

”

,

c)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się, jeżeli

1)

na podstawie przepisów celnych powstaje obowiązek uiszczenia cła;

2)

nastąpiło zamknięcie procedury uszlachetniania czynnego zgodnie z art. 324 rozporządzenia

2015/2447.

”

;

11)

w art. 83 w ust. 1 w pkt 22 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

dostaw towarów do wolnych obszarów celnych lub składów celnych

”

;

12)

w art. 86 w ust. 10d pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

w przypadku stosowania w imporcie towarów uproszczenia, o którym mowa w art. 182 unijnego kodeksu celnego - za okres rozliczeniowy, w którym podatnik dokonał wpisu do rejestru zgłaszającego;

obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem dokonania przez podatnika

zapłaty podatku wykazanego w dokumencie celnym stanowiącym zgłoszenie uzupełniające

dotyczące tego okresu rozliczeniowego, z zastrzeżeniem art. 33a;

”

.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

dla procedur specjalnych, o których mowa w art. 210 lit. b-d unijnego kodeksu celnego, w przypadku przeniesienia na terytorium kraju praw i obowiązków osoby korzystającej

z procedury, szczegółowe warunki lub tryb takiego przeniesienia, a także wzór dokumentu

stosowanego przy takim przeniesieniu, mając na uwadze zapewnienie skutecznego dozoru

celnego.

Towary mogą być wprowadzane na obszar celny Unii lub wyprowadzane z tego obszaru przez

przejścia graniczne otwarte dla danego ruchu, chyba że przepis szczególny stanowi

inaczej.

W ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą

(Dz. U. poz. 963, z 2005 r. poz. 115 oraz z 2006 r. poz. 546) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

obszar celny Unii - obszar celny w rozumieniu art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października

2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.;

”

,

b)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

obrót towarami z krajami trzecimi - przywóz towarów pochodzących z kraju trzeciego

na obszar celny Unii lub wywóz towarów do kraju trzeciego z obszaru celnego Unii niezależnie

od sposobu ich przemieszczania przez granicę, a także związane z tym nadawanie upoważnień

podmiotom dokonującym takiego obrotu w zakresie towarów rolno-spożywczych;

”

;

2)

w art. 3 w ust. 1

a)

pkt 1-5 otrzymują brzmienie

„

1)

dopuszczenie towaru do obrotu na obszarze celnym Unii,

2)

dopuszczenie towaru do obrotu na obszarze celnym Unii z zastosowaniem stawek celnych

preferencyjnych,

3)

wywóz towaru z obszaru celnego Unii,

4)

wywóz towaru z obszaru celnego Unii z zastosowaniem refundacji,

5)

korzystanie z procedury specjalnej,

”

,

b)

uchyla się pkt 7-9;

3)

w art. 8f w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

numer i datę zgłoszenia celnego potwierdzającego dopuszczenie do obrotu albo wywóz

danej partii towaru rolno-spożywczego;

”

.

W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm. w art. 84a pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

kontrolą związaną z obejmowaniem towarów procedurą celną i powrotnym wywozem dokonywaną

w urzędzie celnym albo miejscu wyznaczonym lub uznanym przez organ celny, na podstawie

przepisów celnych, albo graniczną kontrolą fitosanitarną dokonywaną na podstawie przepisów

ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin

(Dz. U. z 2016 r. poz. 17, 50 i 1228);

”

.

W ustawie z dnia 10 marca 2006 r. o administrowaniu obrotem usługowym z zagranicą

(Dz. U. poz. 546) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

obszar celny Unii - obszar celny w rozumieniu art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października

2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.;

”

,

b)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

obrót usługami z krajami trzecimi - świadczenie usług z obszaru celnego Unii na terytorium

kraju trzeciego lub przyjmowanie usług świadczonych z terytorium kraju trzeciego na

obszarze celnym Unii, bez względu na sposób świadczenia usług;

”

;

2)

w art. 10 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

wzory wniosków stosowanych w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na świadczenie usług

z obszaru celnego Unii na terytorium kraju trzeciego lub przyjmowanie usług świadczonych

z terytorium kraju trzeciego na obszarze celnym Unii,

”

;

3)

art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

Odmowa udzielenia pozwolenia na świadczenie usług z obszaru celnego Unii na terytorium

kraju trzeciego lub przyjmowanie usług świadczonych z terytorium kraju trzeciego na

obszarze celnym Unii następuje, jeżeli wnioskodawca nie spełnia wymogów określonych

w przepisach prawa wspólnotowego lub przepisach wydanych na podstawie art. 10.

”

.

W ustawie z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach

(Dz. U. z 2014 r. poz. 398 oraz z 2015 r. poz. 1893) w art. 47 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Dokument, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest przekazywany wraz z przesyłką również

wówczas, gdy przesyłka niepochodząca z państwa członkowskiego Unii Europejskiej opuszcza

skład celny lub magazyn znajdujący się w wolnym obszarze celnym i jest przeznaczona

do wprowadzenia na obszar celny Unii Europejskiej.

”

.

1.

Organ celny może udzielić osobie mającej siedzibę na terytorium kraju i posiadającej

możliwość wykonywania regularnych przewozów międzynarodowych pozwolenia na korzystanie

z procedury TIR.

2.

Organ celny może udzielić pozwolenia na uproszczenie przy obejmowaniu towarów procedurą

TIR, które polega na umożliwieniu upoważnionemu nadawcy w procedurze TIR samodzielnego

otwierania procedury tranzytu TIR bez przedstawiania towaru i karnetu TIR organowi

celnemu w urzędzie celnym wyjścia. Pozwolenie określa szczegółowy sposób korzystania

z tego uproszczenia.

3.

Uproszczenia, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się, jeżeli procedura tranzytu TIR

została otwarta poza terytorium kraju. Uproszczenie ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji,

gdy dotyczy objęcia karnetem TIR w pierwszym urzędzie celnym wyjścia na terytorium

kraju.

4.

Do udzielenia pozwolenia, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio warunki

określone w art. 191 rozporządzenia delegowanego. Do oceny spełnienia kryteriów, o

których mowa w art. 39 lit. a, b i d unijnego kodeksu celnego, stosuje się przepisy art. 24, art. 25 i art. 27 rozporządzenia wykonawczego.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

dane wymagane we wnioskach o udzielenie pozwoleń, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz

dokumenty załączane do tych wniosków, a także szczegółowy sposób korzystania z uproszczenia,

o którym mowa w ust. 2, mając na uwadze ułatwienie formalności celnych oraz zapewnienie

skutecznego dozoru celnego.

W ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia

(Dz. U. z 2015 r. poz. 594 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 82 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Organy celne obejmują towary objęte graniczną kontrolą sanitarną procedurą celną,

zgodnie z warunkami określonymi w świadectwie stwierdzającym spełnienie przez te towary

wymagań zdrowotnych albo zgodnie z działaniami, o których mowa w ust. 2.

”

;

2)

w art. 83 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych - sposób współpracy

organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej z organami celnymi w zakresie granicznych

kontroli sanitarnych, w tym w zakresie trybu postępowania tych organów w podejmowaniu

działań określonych w art. 27-29 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia

9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące

się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającego rozporządzenie (EWG)

nr 339/93

(Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2008, str. 30)

”

.

W ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

(Dz. U. z 2014 r. poz. 752, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 1

a)

pkt 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

6)

eksport - wywóz wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium kraju poza

terytorium Unii Europejskiej potwierdzony przez organ celny, o którym mowa w art. 221 ust. 2 lub art. 332 ust. 3-4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447

z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych

przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego

unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 558, z późn. zm., zwanego dalej „rozporządzeniem 2015/2447”, na podstawie informacji uzyskanych od

właściwego organu celnego stosownie do art. 329 tego rozporządzenia;

7)

import - przywóz

a)

samochodów osobowych z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju,

b)

wyrobów akcyzowych z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju

-

jeżeli wyroby te z chwilą ich wprowadzenia na terytorium kraju nie zostaną objęte

procedurą specjalną: tranzytu zewnętrznego, składowania celnego, wolnego obszaru celnego,

odprawy czasowej lub uszlachetniania czynnego, a także nie zostaną objęte czasowym

składowaniem,

-

jeżeli zostało zakończone czasowe składowanie tych wyrobów lub została zamknięta procedura

specjalna: tranzytu zewnętrznego, składowania celnego, wolnego obszaru celnego, odprawy

czasowej lub uszlachetniania czynnego, którą wyroby te były objęte, i powstał dług

celny;

”

,

b)

uchyla się pkt 24;

2)

uchyla się art. 7b;

3)

w art. 7c

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku wyrobów akcyzowych nie stosuje się odprawy scentralizowanej, o której

mowa w art. 179 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9

października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm., zwanego dalej „unijnym kodeksem celnym”, w której realizację zaangażowane są administracje celne z co najmniej dwóch państw

członkowskich, oraz samoobsługi celnej, o której mowa w art. 185 tego rozporządzenia.

”

,

b)

w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Uproszczeń, o których mowa w art. 166 i art. 182 unijnego kodeksu celnego, nie stosuje się w odniesieniu do

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Uproszczenia, o których mowa w art. 166 i art. 182 unijnego kodeksu celnego, mają zastosowanie do podmiotów, których wysokość obrotu paliwami silnikowymi przekroczyła

w poprzednim roku podatkowym 40 mln zł.

”

,

d)

w ust. 4 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

W przypadku podmiotu rozpoczynającego działalność w zakresie paliw silnikowych warunkiem

stosowania uproszczeń, o których mowa w art. 166 i art. 182 unijnego kodeksu celnego, jest

”

,

4)

w art. 7i uchyla się pkt 2;

5)

w art. 27

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku importu podatnik jest obowiązany, z zastrzeżeniem ust. 3 i 3a, do obliczenia

i wykazania kwoty akcyzy, z uwzględnieniem obowiązujących stawek akcyzy

1)

w zgłoszeniu celnym;

2)

w przypadku stosowania uproszczeń, o których mowa w art. 166 i art. 182 unijnego kodeksu celnego, w

a)

zgłoszeniu uproszczonym lub

b)

wpisie do rejestru zgłaszającego

- oraz w zgłoszeniu uzupełniającym, w rozumieniu przepisów prawa celnego;

3)

w rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r.

uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w

odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu

celnego

(Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 1 z późn. zm., zwanego dalej „rozporządzeniem 2015/2446”.

”

,

b)

w ust. 3a wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

W przypadku gdy importowane wyroby energetyczne, bezpośrednio po dopuszczeniu do obrotu

z zastosowaniem zgłoszenia uproszczonego na podstawie uzyskanego przez podmiot pozwolenia

w rozumieniu przepisów prawa celnego, są przemieszczane, z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy, przy użyciu

rurociągu, z miejsca importu bezpośrednio do składu podatkowego na terytorium kraju

”

,

c)

w ust. 4 uchyla się zdanie drugie,

d)

w ust. 7 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

W odniesieniu do zasad poboru i wysokości tych odsetek przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 7a.

”

,

e)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu

„

7a.

Odsetki pobiera się w wysokości

1)

50% stawki odsetek za zwłokę, o której mowa w art. 56 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, jeżeli po przyjęciu zgłoszenia celnego zgłaszający

a)

wystąpi do właściwego naczelnika urzędu celnego o wydanie decyzji określającej kwotę

akcyzy w należnej wysokości, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia przyjęcia

zgłoszenia celnego, oraz

b)

uiści w terminie 10 dni od dnia powiadomienia niepobraną na podstawie zgłoszenia celnego

kwotę akcyzy wraz z odsetkami;

2)

150% stawki odsetek za zwłokę, o której mowa w art. 56 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, jeżeli kwota akcyzy została określona w decyzji, o której mowa w ust. 6, albo w

wyniku kontroli zgłoszenia celnego dokonanej z urzędu stwierdzono zaniżenie kwoty

akcyzy w wysokości przekraczającej 25% kwoty należnej i wyższej niż pięciokrotna wysokość

minimalnego wynagrodzenia za pracę w rozumieniu ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. z 2015 r. poz. 2008), obowiązującego w dniu następującym po dniu upływu terminu płatności należności.

”

,

f)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

W przypadku stosowania uproszczenia, o którym mowa w art. 182 unijnego kodeksu celnego, zarejestrowany wysyłający przekazuje właściwemu naczelnikowi urzędu celnego kopię

wpisu lub wydruku z ewidencji towarów dopuszczonych do obrotu niezwłocznie po przesłaniu

do Systemu projektu e-AD dotyczącego wyrobów akcyzowych będących przedmiotem wpisu,

z wyłączeniem sytuacji, gdy po przesłaniu projektu e-AD niezwłocznie zostanie przesłane

zgłoszenie uzupełniające, w rozumieniu przepisów prawa celnego.

”

;

6)

w art. 28

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Właściwy naczelnik urzędu celnego zabezpiecza kwotę akcyzy lub opłaty paliwowej, jeżeli

nie zostały one zapłacone, w przypadkach i trybie stosowanych przy zabezpieczaniu

należności celnych na podstawie przepisów prawa celnego, z wyjątkiem przypadków, gdy wyroby akcyzowe zostały

1)

objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy i zostało złożone zabezpieczenie akcyzowe,

z zastrzeżeniem art. 63 ust. 1a;

2)

objęte czasowym składowaniem lub procedurą: składowania celnego, uszlachetniania czynnego

lub odprawy czasowej, a podmiot zobowiązany do złożenia zabezpieczenia należności

celnych na podstawie przepisów prawa celnego spełnia warunki określone w art. 64 ust. 1 pkt 1 i 4.

”

,

b)

dodaje się ust. 4-7 w brzmieniu

„

4.

Wymóg spełnienia przez podmiot, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, warunków określonych

w art. 64 ust. 1 pkt 1 i 4 uważa się za spełniony w przypadku złożenia przez ten podmiot

oświadczenia, że

1)

ma on swoją siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju;

2)

nie posiada zaległości z tytułu cła i podatków stanowiących dochód budżetu państwa,

opłaty paliwowej, składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz nie jest wobec

niego prowadzone postępowanie egzekucyjne, likwidacyjne lub upadłościowe.

5.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

6.

Oświadczenia, o którym mowa w ust. 4, nie składa się, jeżeli właściwy naczelnik urzędu

celnego dysponuje takim oświadczeniem, przedstawionym nie wcześniej niż 6 miesięcy

przed objęciem wyrobów akcyzowych czasowym składowaniem lub procedurą: składowania

celnego, uszlachetniania czynnego lub odprawy czasowej.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, właściwy naczelnik urzędu celnego może

w każdym czasie zażądać złożenia zabezpieczenia, jeżeli uzna, że istnieje ryzyko,

że kwota akcyzy lub opłaty paliwowej nie zostanie zapłacona w przewidzianym terminie.

”

;

7)

po art. 29 dodaje się art. 29a w brzmieniu

„

Art. 29a.

W przypadku gdy produktem przetworzonym uzyskiwanym w ramach procedury uszlachetniania

czynnego jest wyrób akcyzowy

1)

nie stosuje się szczególnych przypadków zamknięcia tej procedury, o których mowa w

art. 324 rozporządzenia 2015/2447;

2)

kwotę akcyzy z tytułu importu określa się w każdym przypadku na podstawie elementów

kalkulacyjnych, w szczególności klasyfikacji taryfowej, rodzaju, ilości i stawki,

właściwych dla produktu przetworzonego.

”

;

8)

w art. 57 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, załącza się plan miejsca odbioru wyrobów akcyzowych,

dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w ust. 2 i art. 48 ust. 1

pkt 2-6 oraz dokumenty mające znaczenie dla przeprowadzenia kontroli określone w przepisach

wykonawczych wydanych na podstawie art. 64 ust. 10 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej.

”

;

9)

w art. 82 w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

udokumentowane potwierdzenie wywozu wyrobów akcyzowych z terytorium kraju poza obszar

celny Unii Europejskiej w rozumieniu art. 4 unijnego kodeksu celnego, w sposób zgodny z przepisami prawa celnego, a w przypadku wywozu, o którym mowa w art. 140 ust. 2 rozporządzenia 2015/2446,

zaświadczenie, o którym mowa w art. 68b ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne.

”

;

10)

w art. 84 uchyla się ust. 1a;

11)

w art. 100 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Do opodatkowania akcyzą samochodów osobowych stosuje się odpowiednio art. 10 ust.

12 i 13, art. 14 ust. 1-4, 6-8, 10 i 11, art. 16, art. 18 ust. 1, 2 i 2a, art. 19,

art. 21 ust. 5 i art. 27-29a oraz przepisy wydane na podstawie art. 20.

”

;

12)

w art. 104 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

W przypadku samochodu osobowego, wobec którego mają zastosowanie przepisy dotyczące

procedury uszlachetniania biernego, podstawą opodatkowania jest różnica między wartością

celną produktów przetworzonych lub zamiennych dopuszczonych do obrotu a wartością

towarów wywiezionych czasowo, powiększona o należne cło.

3.

Podstawą opodatkowania z tytułu importu samochodu osobowego objętego procedurą odprawy

czasowej z częściowym zwolnieniem od należności celnych przywozowych jest wartość

celna powiększona o cło, które byłoby należne, gdyby samochód ten był objęty procedurą

dopuszczenia do obrotu.

”

;

13)

w art. 117 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

importowane, chyba że zostaną objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy albo wprowadzone

do wolnego obszaru celnego albo do składu celnego i prawidłowo oznaczone przed zakończeniem

procedury zawieszenia poboru akcyzy albo przed objęciem procedurą dopuszczenia do

obrotu celem sprzedaży na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy;

”

;

14)

w art. 118

a)

w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

wprowadzone do wolnego obszaru celnego albo do składu celnego i przeznaczone do sprzedaży

w jednostkach handlowych tam usytuowanych;

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Wyroby akcyzowe określone w ust. 1 pkt 3 i 6 mogą być bez znaków akcyzy wprowadzone

do wolnego obszaru celnego albo do składu celnego lub wydane z magazynu wyrobów gotowych

pod warunkiem pisemnego powiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego przed dniem

wprowadzenia wyrobów akcyzowych do wolnego obszaru celnego albo do składu celnego

lub wydania wyrobów akcyzowych z magazynu wyrobów gotowych. Właściwy naczelnik urzędu

celnego może zarządzić konwojowanie wyrobów akcyzowych do granicy terytorium kraju

w przypadku ich dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu albo do momentu wprowadzenia

ich do wolnego obszaru celnego albo do składu celnego. Konwojowanie odbywa się na

koszt podatnika lub odbiorcy tych wyrobów.

”

.

Zgłoszenie celne lub zgłoszenie do powrotnego wywozu dotyczące towaru niemającego

charakteru handlowego wprowadzanego na obszar celny Unii lub wyprowadzanego z tego

obszaru, dokonywane przez podróżnych, powinno być złożone najpóźniej w chwili przystąpienia

organu celnego do kontroli celnej.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 990, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

wykonywanie czynności związanych z obejmowaniem towarów procedurą celną i powrotnym

wywozem;

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zadania określone w ust. 1 wykonuje się, podejmując odpowiednio czynności kontrolne,

czynności audytowe, prowadząc postępowania przygotowawcze zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. poz. 555, z późn. zm., zwanej dalej „Kodeksem postępowania karnego”, Kodeksu karnego skarbowego lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2013 r. poz. 395, z późn. zm., zwanej dalej „Kodeksem postępowania w sprawach o wykroczenia”, lub prowadząc postępowania

celne, podatkowe lub administracyjne.

”

;

2)

w art. 7

a)

w ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

Organy Służby Celnej, w związku z prowadzonymi postępowaniami celnymi, podatkowymi,

administracyjnymi, postępowaniami w sprawach o wykroczenia lub przestępstwa, o których

mowa w art. 2 ust. 1 pkt 6, postępowaniami w sprawach o wykroczenia skarbowe lub przestępstwa

skarbowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5, czynnościami audytowymi, a także w

celu wykonywania kontroli, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 7, realizowanych przez

te organy, mogą zbierać i wykorzystywać niezbędne informacje zawierające dane osobowe

oraz przetwarzać je w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie

danych osobowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 922), także bez wiedzy i zgody osoby, której dane dotyczą.

”

,

b)

w ust. 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy w szczególności danych dotyczących podróżnych

w rozumieniu art. 1 pkt 40 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r.

uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w

odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu

celnego

(Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 1, z późn. zm., osób dokonujących przemieszczania towarów, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne

(Dz. U. z 2015 r. poz. 858, 1649, 1844 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65 i 1228), oraz danych zawartych w rejestrach publicznych, o których mowa w art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne, w tym również danych w formie dokumentu elektronicznego.

”

;

3)

w art. 20 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

obejmowanie towarów procedurą celną oraz przyjmowanie zgłoszeń do powrotnego wywozu,

dokonywanie wymiaru i poboru należności celnych i innych opłat związanych z przywozem

i wywozem towarów oraz wykonywanie innych czynności przewidzianych przepisami prawa celnego;

”

;

4)

w art. 31 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku kontroli, o której mowa w art. 48 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października

2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm., zwanego dalej „unijnym kodeksem celnym”, oraz kontroli, o których mowa w art. 30 ust. 3 pkt 6, organem Służby Celnej właściwym

do przeprowadzenia kontroli jest organ właściwy miejscowo ze względu na siedzibę podmiotu

podlegającego kontroli.

”

;

5)

w art. 34 w ust. 1 w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

przesłać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego, zgodnie z art. 64, zgłoszenie oraz

dokumentację dotyczącą działalności w tym zakresie,

”

;

6)

w art. 49 w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

przypadki, sposób i tryb prowadzenia przez organy Służby Celnej ewidencji towarów;

”

;

7)

art. 53 otrzymuje brzmienie

„

Art. 53.

Do wykonywania kontroli celnej, o której mowa w art. 48 unijnego kodeksu celnego, w miejscach, o których mowa w art. 36 ust. 1, oraz kontroli, o której mowa w art.

30 ust. 3 pkt 4-6, stosuje się przepisy art. 31 ust. 3, art. 32, art. 33, art. 34

ust. 2, art. 35, art. 36 ust. 1, 4 i 5 oraz przepisy wydane na podstawie art. 49,

a także odpowiednio przepisy działu VI Ordynacji podatkowej, z wyłączeniem art. 290

§ 2 pkt 6a.

”

;

8)

tytuł rozdziału 4 otrzymuje brzmienie: „Czynności audytowe i urzędowe sprawdzenie”;

9)

art. 56 otrzymuje brzmienie

„

Art. 56.

1.

Czynności audytowe przeprowadza się

1)

w celu ustalenia, czy podmiot występujący z wnioskiem o wydanie pozwolenia, o którym

mowa w art. 38 unijnego kodeksu celnego, spełnia kryteria określone w art. 39 tego kodeksu;

2)

w przypadku, gdy przepisy celne uzależniają wydanie innego pozwolenia od spełnienia

kryterium określonego w art. 39 unijnego kodeksu celnego.

2.

Czynności audytowe mogą zostać przeprowadzone w celu ustalenia, czy podmiot występujący

o wydanie pozwolenia na podstawie przepisów celnych, innego niż wskazane w ust. 1,

spełnia kryteria lub warunki wymagane do przyznania wnioskowanego pozwolenia.

3.

Czynności audytowe mogą być przeprowadzone w przypadku ponownej oceny, o której mowa

w art. 23 ust. 4 lit. a unijnego kodeksu celnego, oraz zawieszenia, zmiany, cofnięcia lub unieważnienia pozwoleń, o których mowa w

ust. 1 i 2.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

pozwolenia, o których mowa w ust. 2, uwzględniając

1)

określone w przepisach celnych kryteria lub warunki niezbędne do wydania danego pozwolenia,

w tym konieczność ich weryfikacji w ramach czynności przeprowadzanych w siedzibie

lub miejscach wykonywania działalności gospodarczej przez podmiot występujący z wnioskiem

o wydanie pozwolenia;

2)

rodzaj udzielanego pozwolenia;

3)

konieczność zapewnienia sprawności prowadzenia czynności audytowych.

”

;

10)

po art. 56 dodaje się art. 56a w brzmieniu

„

Art. 56a.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór kwestionariusza, o którym mowa w art. 26 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca

2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013

w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu

celnego, uwzględniając zakres kryteriów określonych w art. 39 unijnego kodeksu celnego.

”

;

11)

uchyla się art. 57;

12)

art. 58 otrzymuje brzmienie

„

Art. 58.

1.

Czynności audytowe polegają w szczególności na

1)

badaniu dokumentacji i w razie potrzeby weryfikacji jej autentyczności;

2)

dokonywaniu oględzin i sprawdzaniu stanu pomieszczeń oraz innych obiektów;

3)

dokonywaniu oceny wypłacalności wnioskodawcy;

4)

badaniu bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych, w tym oprogramowania, pod względem

możliwości prowadzenia kontroli danych zawartych w tych systemach.

2.

W przypadku stwierdzenia możliwości niespełnienia przez wnioskodawcę kryterium lub

warunku do wydania pozwolenia, właściwy organ Służby Celnej wydaje zalecenia, w których

wskazuje konieczność podjęcia określonych działań naprawczych, oraz wyznacza termin

na ich realizację.

”

;

13)

po art. 58 dodaje się art. 58a w brzmieniu

„

Art. 58a.

Organ Służby Celnej może przeprowadzić czynności audytowe również w siedzibie i miejscach

wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej. Przepisy art. 32, art.

33 i art. 34 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 stosuje się odpowiednio.

”

;

14)

art. 59 i art. 60 otrzymują brzmienie

„

Art. 59.

1.

Z przeprowadzonych czynności audytowych właściwy organ Służby Celnej sporządza raport,

który zawiera informację o spełnieniu lub niespełnieniu przez wnioskodawcę danego

kryterium lub warunku.

2.

Raport doręcza się podmiotowi występującemu z wnioskiem o wydanie pozwolenia lub zezwolenia.

Art. 60.

Nieudostępnienie przez wnioskodawcę żądanych dokumentów, danych lub informacji lub

utrudnianie lub uniemożliwianie przeprowadzenia czynności audytowych uważa się za

niespełnienie kryterium lub warunku podlegającego ustaleniu w ramach czynności audytowych.

”

;

15)

uchyla się art. 61;

16)

art. 61a otrzymuje brzmienie

„

Art. 61a.

W ramach monitorowania, o którym mowa w art. 23 ust. 5 unijnego kodeksu celnego, w przypadkach, o których mowa w art. 56, przeprowadza się czynności audytowe mające

na celu badanie i weryfikację spełnienia warunków i kryteriów przez posiadacza decyzji.

”

;

17)

uchyla się art. 61b-62;

18)

art. 63 otrzymuje brzmienie

„

Art. 63.

Izby gospodarcze, organy samorządu zawodowego oraz inne instytucje zrzeszające przedsiębiorców

są obowiązane, w związku z prowadzonymi czynnościami audytowymi, przekazywać nieodpłatnie,

na pisemne żądanie i w określonych w tym żądaniu terminach, posiadane dane i informacje

o zrzeszonych w nich podmiotach.

”

;

19)

po art. 63 dodaje się art. 63a w brzmieniu

„

Art. 63a.

Do czynności audytowych dotyczących pozwoleń określonych w przepisach celnych w zakresie

nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy art. 12, art.

143 oraz działu IV rozdziałów 1, 2, 5, 6, 9-11 i 23 Ordynacji podatkowej.

”

;

20)

art. 64 i art. 65 otrzymują brzmienie

„

Art. 64.

1.

Organ Służby Celnej

1)

może przeprowadzić urzędowe sprawdzenie

a)

przed rozpoczęciem działalności, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 2-4,

b)

w przypadku weryfikacji dalszego spełniania warunków i środków do sprawnego przeprowadzenia

kontroli, a w szczególności warunków i środków o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt

2, 5, 7, 9 i 11, art. 34 ust. 1 pkt 1 lit. b-e i h, pkt 2 lit. b, c i e, pkt 3 oraz

pkt 4 lit. a i c;

2)

przeprowadza urzędowe sprawdzenie w przypadku, gdy przepisy o podatku akcyzowym uzależniają

wydanie decyzji od wyniku urzędowego sprawdzenia.

2.

Urzędowe sprawdzenie polega na wykonaniu czynności w celu ustalenia, czy w miejscu

prowadzenia działalności podlegającej kontroli są zapewnione warunki i środki do sprawnego

przeprowadzenia kontroli, w szczególności warunki i środki, o których mowa w art.

33 ust. 1 pkt 2, 5, 7, 9 i 11, art. 34 ust. 1 pkt 1 lit. b-e, pkt 2 lit. b i c, pkt

3 oraz pkt 4 lit. a, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, również na wykonaniu

czynności w celu ustalenia, czy miejsce prowadzenia działalności spełnia warunki określone

w przepisach o podatku akcyzowym.

3.

Przed rozpoczęciem działalności, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie

ust. 10 pkt 1, podmiot przesyła właściwemu organowi Służby Celnej zgłoszenie oraz

dokumenty mające znaczenie dla przeprowadzania kontroli.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, złożony wniosek o wydanie lub zmianę decyzji

stanowi zgłoszenie. Do zgłoszenia podmiot jest obowiązany załączyć dokumenty mające

znaczenie dla przeprowadzania kontroli.

5.

W przypadku zmiany danych zawartych w zgłoszeniu lub w dokumentach określonych w przepisach

wydanych na podstawie ust. 10 pkt 2 podmiot jest obowiązany powiadomić o tych zmianach

właściwy organ Służby Celnej.

6.

Z urzędowego sprawdzenia sporządza się protokół. Protokół, zgłoszenie oraz załączone

dokumenty mające znaczenie dla przeprowadzania kontroli stanowią akta weryfikacyjne.

7.

Akta weryfikacyjne zatwierdza się

1)

decyzją - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a;

2)

postanowieniem - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2;

3)

postanowieniem, na które przysługuje zażalenie - w przypadku, o którym mowa w ust.

1 pkt 1 lit. b.

8.

W przypadku gdy nie są zapewnione warunki i środki określone w ust. 2, organ Służby

Celnej wyznacza termin do ich spełnienia, a po jego upływie przeprowadza powtórne

urzędowe sprawdzenie.

9.

W przypadku stwierdzenia w wyniku powtórnego urzędowego sprawdzenia, że nie są zapewnione

warunki i środki, o których mowa w ust. 2, właściwy organ Służby Celnej wydaje

1)

decyzję o odmowie zatwierdzenia akt weryfikacyjnych - w przypadku, o którym mowa w

ust. 1 pkt 1 lit. a;

2)

postanowienie o odmowie zatwierdzenia akt weryfikacyjnych - w przypadku, o którym

mowa w ust. 1 pkt 2;

3)

postanowienie, na które przysługuje zażalenie - w przypadku, o którym mowa w ust.

1 pkt 1 lit. b.

10.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje działalności, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 2-4, przed rozpoczęciem której

przeprowadza się urzędowe sprawdzenie,

2)

dokumenty mające znaczenie dla przeprowadzania kontroli, o których mowa w ust. 3 i

4, zakres danych i informacji zamieszczanych w tych dokumentach oraz tryb przesyłania

dokumentów,

3)

zakres i tryb dokonywania zgłoszenia, o którym mowa w ust. 3,

4)

tryb powiadamiania o zmianach danych, o których mowa w ust. 5,

5)

szczegółowy sposób i zakres urzędowego sprawdzenia,

6)

szczegółowy sposób sporządzenia akt weryfikacyjnych i miejsce ich przechowywania

- biorąc pod uwagę względy podwyższonego ryzyka związanego z prowadzoną działalnością

oraz zapewnienie jednolitego postępowania organów Służby Celnej.

11.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

przypadki, w których przeprowadza się urzędowe sprawdzenie w ramach pozwoleń określonych

w unijnym kodeksie celnym, oraz tryb przeprowadzania urzędowego sprawdzenia. Wydając rozporządzenie, minister

właściwy do spraw finansów publicznych uwzględnia konieczność zapewnienia równowagi

między zakresem czynności urzędowego sprawdzenia a stabilnością prowadzenia działalności

gospodarczej, przy jednoczesnym zabezpieczeniu interesów państwa.

Art. 65.

W zakresie nieuregulowanym w art. 64 stosuje się odpowiednio przepisy art. 12, art.

18b i przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyjątkiem art. 256, art. 262 i art.

263.

”

.

1.

Organ celny odmawia, w postaci papierowej lub elektronicznej, przyjęcia zgłoszenia

celnego, wskazując przyczyny odmowy, jeżeli

1)

zgłoszenie nie odpowiada wymogom formalnym przewidzianym w przepisach prawa celnego, określającym formy dokonania takiego zgłoszenia, wymagane dane oraz dołączane do

niego dokumenty;

2)

nie są spełnione warunki do objęcia towaru wnioskowaną procedurą celną;

3)

objęcie towaru wnioskowaną procedurą celną nie może nastąpić z powodu obowiązujących

zakazów lub ograniczeń.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do zgłoszenia do powrotnego wywozu.

W ustawie z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 876 i 1918 oraz z 2016 r. poz. 542) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 17 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Do zgłoszenia o objęcie wyrobów procedurą dopuszczenia do obrotu, w rozumieniu przepisów

prawa celnego, importer jest obowiązany przedłożyć kopię deklaracji zgodności i certyfikatów zgodności,

oświadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 3, oświadczenia, o którym mowa w art. 30

ust. 1, albo oświadczenia, o którym mowa w art. 30 ust. 4.

”

;

2)

w art. 68 uchyla się ust. 4c i 4d.

1.

Przewóz przesyłek produktów przeznaczonych do składu celnego lub magazynu znajdującego

się w wolnym obszarze celnym, utworzonego na podstawie przepisów prawa celnego, jest dopuszczalny, jeżeli osoba odpowiedzialna za przesyłkę

1)

zadeklarowała, że przesyłka spełnia wymagania przywozowe i jest przeznaczona ostatecznie

do dopuszczenia do obrotu na terytorium Unii Europejskiej, lub

2)

podała inną procedurę celną oraz wskazała, że przesyłka ta spełnia wymagania przywozowe

albo ich nie spełnia.

2.

W przypadku braku wyraźnego wskazania przeznaczenia przesyłki uważa się, że jest ona

przeznaczona do dopuszczenia do obrotu.

W ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 873 i 1916 oraz z 2015 r. poz. 1764, 1830 i 1893) w art. 55 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W zakresie transakcji płatniczych w całości wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej w walucie polskiej, dotyczących należności, do których stosuje się przepisy

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą - Ordynacja podatkowa”, oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października

2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm., nie stosuje się art. 54 ust. 2.

”

.

W ustawie z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku

(Dz. U. poz. 542) w art. 87 uchyla się ust. 5 i 6.

1.

Pozwolenia na stosowanie zabezpieczenia generalnego, o których mowa w art. 251 ust. 1 lit. b rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28

lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów

unijnego kodeksu celnego

(Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 1, z późn. zm., zwanego dalej „rozporządzeniem delegowanym”, uprawniają do stosowania zabezpieczenia

generalnego w wysokości stanowiącej 100% kwoty referencyjnej na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

2.

Zabezpieczenia generalne złożone przed dniem, o którym mowa w art. 288 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z

dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm., zwanego dalej „unijnym kodeksem celnym”, na podstawie pozwoleń, o których mowa w ust. 1, mogą być stosowane do zabezpieczenia

długu celnego i innych opłat powstałych lub mogących powstać w wyniku operacji dokonywanych

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 3, jeżeli

1)

kwota złożonego zabezpieczenia generalnego stanowi 100% kwoty referencyjnej albo

2)

zostanie złożone dodatkowe zabezpieczenie, którego kwota wraz z kwotą złożonego zabezpieczenia

generalnego stanowi 100% kwoty referencyjnej.

3.

Zabezpieczenie generalne, o którym mowa w ust. 2, złożone w formie gwarancji może

być stosowane do dnia utraty ważności pozwolenia w celu zabezpieczenia długu celnego,

podatków i innych opłat powstałych lub mogących powstać w wyniku operacji dokonywanych

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, pod warunkiem złożenia właściwemu organowi

celnemu pisemnego oświadczenia gwaranta stanowiącego integralną część gwarancji, w

którym gwarant wyraził zgodę na objęcie tą gwarancją należności celnych przywozowych

lub wywozowych odpowiadających długowi celnemu oraz innych należności powstałych lub

mogących powstać w wyniku operacji celnych dokonywanych od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy na podstawie unijnego kodeksu celnego i określił te operacje, a także zobowiązał się do zapłaty w przewidzianym terminie

kwot tych należności.

4.

Zabezpieczenie generalne, o którym mowa w ust. 2, uznaje się za prawidłowo stosowane

do zabezpieczenia długu celnego, podatków i innych opłat powstałych lub mogących powstać

w wyniku operacji dokonywanych w okresie od dnia, o którym mowa w art. 288 ust. 2 unijnego kodeksu celnego, do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli były spełnione odpowiednio warunki

określone w ust. 2 i 3.

1.

Zabrania się przewozu przesyłki produktów niespełniających wymagań przywozowych do

składów celnych lub magazynów znajdujących się w wolnych obszarach celnych, jeżeli

przesyłka ta zagraża zdrowiu publicznemu lub zdrowiu zwierząt.

2.

Przesyłki produktów nie mogą być wprowadzone do składu celnego lub magazynu znajdującego

się w wolnym obszarze celnym, jeżeli nie są pod zamknięciem celnym.

1.

Składy celne, które zostały przekształcone ze składów wolnocłowych, na podstawie art.

254 rozporządzenia delegowanego, uznaje się za składy celne publiczne typu I.

2.

Uprawnienia i warunki wynikające z przepisów wydanych na podstawie art. 27 ust. 1

ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, w zakresie składów wolnocłowych,

uznaje się za uprawnienia i warunki będące podstawą działania składu celnego, o którym

mowa w ust. 1, do czasu wydania rozstrzygnięcia w wyniku ponownej oceny, o której

mowa w art. 250 ust. 1 rozporządzenia delegowanego.

3.

Do czasu wydania, w wyniku ponownej oceny, o której mowa w art. 250 ust. 1 rozporządzenia

delegowanego, pozwolenia na prowadzenie składu celnego, formalności celne związane

ze składowaniem oraz wprowadzaniem i wyprowadzaniem towarów ze składów celnych powstałych

z przekształconych składów wolnocłowych są dokonywane zgodnie z przepisami dotychczasowymi.

4.

Uznaje się za prawidłowe dokonanie, w okresie od dnia, o którym mowa w art. 288 ust. 2 unijnego kodeksu celnego, do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, formalności celnych związanych ze składowaniem

oraz wprowadzaniem i wyprowadzaniem towarów ze składów celnych powstałych z przekształconych

składów wolnocłowych, zgodnie z przepisami dotychczasowymi.

Wolne obszary celne działające na podstawie przepisów dotychczasowych stają się wolnymi

obszarami celnymi w rozumieniu art. 26 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór wniosku o utworzenie, zmianę powierzchni lub zniesienie wolnego obszaru celnego

oraz dokumenty, które należy do niego dołączyć, uwzględniając zakres informacji niezbędnych

do rozstrzygnięcia sprawy.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw gospodarki, w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi wolne obszary celne,

określa ich obszar i wyznacza osobę zarządzającego, mając na uwadze spełnienie wymogów,

o których mowa w art. 26 ust. 1-3a.

Decyzje uznające miejsca oraz miejsca wyznaczone na podstawie art. 18 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują ważność do czasu, na który zostały

ustanowione.

Minister właściwy do spraw rolnictwa przekazuje Komisji Europejskiej wykaz zatwierdzonych

składów celnych oraz magazynów znajdujących się w wolnych obszarach celnych oraz wykaz

przedsiębiorców zaopatrujących środki transportu morskiego w komunikacji międzynarodowej

w produkty niespełniające wymagań przywozowych.

1.

Arkusze informacyjne INF, które zostały wystawione przed dniem, o którym mowa w art. 288 ust. 2 unijnego kodeksu celnego, zachowują ważność w celu umożliwienia zakończenia operacji, których dotyczą.

2.

Uznaje się za prawidłowe stosowanie arkuszy informacyjnych INF, które zostały wystawione

przed dniem, o którym mowa w art. 288 ust. 2 unijnego kodeksu celnego, w okresie od tego dnia do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Formularze arkuszy informacyjnych INF zgodne ze wzorem określonym w przepisach dotychczasowych

mogą być stosowane do czasu wyczerpania zapasów tych formularzy, nie dłużej niż do

dnia 1 maja 2019 r.

1.

Graniczny lekarz weterynarii albo powiatowy lekarz weterynarii, który wydał decyzję

w sprawie zatwierdzenia składu celnego lub magazynu znajdującego się w wolnym obszarze

celnym, sprawuje nadzór nad tymi składami lub magazynami w zakresie przestrzegania

warunków zatwierdzenia, o których mowa w art. 24 ust. 5.

2.

W razie niespełniania warunków, o których mowa w art. 22-26, właściwy ze względu na

miejsce położenia składu celnego lub magazynu znajdującego się w wolnym obszarze celnym

graniczny lekarz weterynarii albo powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji,

zawiesza albo wycofuje zatwierdzenie składów celnych lub magazynów znajdujących się

w wolnych obszarach celnych, powiadamiając o tym Głównego Lekarza Weterynarii.

3.

W razie zamknięcia, likwidacji albo zniesienia składu celnego lub magazynu znajdującego

się w wolnym obszarze celnym, osoba prowadząca ten skład lub magazyn informuje o tym

granicznego lekarza weterynarii albo powiatowego lekarza weterynarii, który wydał

decyzję w sprawie jego zatwierdzenia. W takim przypadku graniczny lekarz weterynarii

albo powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji, wycofuje zatwierdzenie tego składu

celnego lub magazynu znajdującego się w wolnym obszarze celnym, powiadamiając o tym

Głównego Lekarza Weterynarii.

4.

O wycofaniu lub zawieszeniu zatwierdzenia Główny Lekarz Weterynarii powiadamia Komisję

Europejską oraz inne państwa członkowskie Unii Europejskiej.

5.

Warunki i sposób kontroli produktów w składach celnych i magazynach znajdujących się

w wolnych obszarach celnych oraz transportu przesyłek między tymi miejscami, a także

sposób przechowywania i dozwolonego manipulowania tymi produktami są określone w przepisach

o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt lub ochronie zdrowia publicznego obowiązujących

w państwach członkowskich Unii Europejskiej.

1.

Do postępowań dotyczących długu celnego, a także do postępowań odwoławczych, wszczętych

i niezakończonych przed dniem, o którym mowa w art. 288 ust. 2 unijnego kodeksu celnego, stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Uznaje się za prawidłowe stosowanie do postępowań, o których mowa w ust. 1, w okresie

od dnia, o którym mowa w art. 288 ust. 2 unijnego kodeksu celnego, do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisów dotychczasowych.

W przypadku gdy produktem przetworzonym uzyskiwanym w ramach procedury uszlachetniania

czynnego jest wyrób akcyzowy

1)

nie stosuje się szczególnych przypadków zamknięcia tej procedury, o których mowa w

art. 324 rozporządzenia 2015/2447;

2)

kwotę akcyzy z tytułu importu określa się w każdym przypadku na podstawie elementów

kalkulacyjnych, w szczególności klasyfikacji taryfowej, rodzaju, ilości i stawki,

właściwych dla produktu przetworzonego.

Do postępowań w sprawach dotyczących zwrotu lub umorzenia opłat, o których mowa w

art. 93b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Produkty nieprzeznaczone do objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu oraz te, które

objęto inną niż wymieniona w art. 22 ust. 1 procedurą celną, jeżeli nie zostały wcześniej

zniszczone lub zwrócone, poddaje się kontroli tożsamości i kontroli fizycznej w celu

stwierdzenia, czy spełniają wymagania przywozowe.

Wprzypadku postępowań w zakresie wniosków dotyczących stosowania przepisów prawa celnego, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, czynności

podjęte w toku tych postępowań pozostają w mocy.

Postępowania dotyczące pozwoleń na korzystanie z procedury składu celnego, wszczęte

i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, ulegają umorzeniu z

mocy prawa.

Pozwolenia na korzystanie z procedury TIR wydane na podstawie przepisów dotychczasowych

zachowują ważność.

1.

Pozwolenia na uproszczenie przy obejmowaniu towarów procedurą TIR wydane na podstawie

przepisów dotychczasowych zachowują ważność i podlegają ponownej ocenie w celu sprawdzenia

spełnienia warunków przez posiadacza pozwolenia.

2.

Po dokonaniu ponownej oceny organy celne wydają decyzję w sprawie cofnięcia pozwolenia

na uproszczenie przy obejmowaniu towarów procedurą TIR oraz wydają nowe pozwolenie,

jeżeli spełnione są warunki do jego wydania przez posiadacza pozwolenia.

3.

Decyzje, o których mowa w ust. 2, organ celny wydaje przed dniem 1 maja 2019 r.

1.

W przypadku gdy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy towary zostały objęte

procedurą uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń, a procedura ta nie została

zamknięta do tego dnia, w odniesieniu do opodatkowania importu towarów, w momencie

zakończenia tej procedury mają zastosowanie przepisy ustawy zmienianej w art. 13,

w brzmieniu dotychczasowym.

2.

Do towarów objętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy procedurą uszlachetniania

czynnego nie stosuje się przepisu art. 19a ust. 10a ustawy zmienianej w art. 13, w

brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Pozwolenia, o których mowa w art. 185 unijnego kodeksu celnego, są udzielane przedsiębiorcom dokonującym zgłoszeń celnych w swoim imieniu i na swoją

rzecz.

Składający rozliczenie zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia delegowanego,

jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy,

że w przypadku nieuiszczenia w terminie w całości lub w części należności pieniężnej

wynikającej z rozliczenia zamknięcia, rozliczenie niniejsze stanowi podstawę do wystawienia

tytułu wykonawczego.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie, że rozliczenie zamknięcia

stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego.

Świeże produkty rybne wyładowane ze statku pływającego pod banderą państwa trzeciego,

przed objęciem procedurą dopuszczenia do obrotu, poddaje się takim samym kontrolom

weterynaryjnym jak kontrole ryb wyładowywanych ze statków pływających pod banderą

państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Wiążąca informacja taryfowa, o której mowa w art. 7b ustawy zmienianej w art. 19,

w brzmieniu dotychczasowym, wydana przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

ma odpowiednio zastosowanie w obrocie wyrobami akcyzowymi i samochodami osobowymi

na terytorium kraju oraz w ich nabyciu wewnątrzwspólnotowym, nie dłużej jednak niż

przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że podmiotowi została

wydana wiążąca informacja akcyzowa w odniesieniu do tego samego wyrobu akcyzowego

lub samochodu osobowego.

1.

Do postępowań w zakresie urzędowego sprawdzenia w zakresie obejmującym działalność,

o której mowa w art. 64 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 20, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Postępowania w zakresie urzędowego sprawdzenia w zakresie działalności niepodlegającej

urzędowemu sprawdzeniu na podstawie art. 64 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 20, w

brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w

życie niniejszej ustawy, ulegają umorzeniu z mocy prawa.

3.

W przypadku podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w zakresie prowadzenia

składu podatkowego, którym przed dniem 5 stycznia 2016 r. wydano zezwolenie, o którym

mowa w art. 48a ustawy zmienianej w art. 19, na czas nieoznaczony i w których nie

przeprowadzono urzędowego sprawdzenia przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

urzędowe sprawdzenie należy przeprowadzić do dnia 4 stycznia 2017 r.

Rejestrację na Platformie Usług Elektronicznych Służby Celnej działającej przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy uznaje się za rejestrację dokonaną na Platformie

Usług Elektronicznych Służby Celnej w rozumieniu art. 10a ust. 2 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 15 ust. 2, art. 96 ust.

5, art. 98 ust. 2 i art. 100 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia

wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 15 ust. 2, art.

96 ust. 5 oraz art. 98 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, jednak nie dłużej niż przez 3 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

2.

Zachowują moc przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, w zakresie dotyczącym wolnych obszarów celnych.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 83 ust. 2 pkt 2 ustawy

zmienianej w art. 18 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 83 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 18, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w

życie niniejszej ustawy.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 64 ust. 9 ustawy zmienianej

w art. 20 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 64 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 20, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, jednak nie dłużej niż przez 3 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do postępowania w sprawie wprowadzonych

do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych z zasadniczymi, szczegółowymi

lub innymi wymaganiami oraz do postępowania, o którym mowa w art. 43a ust. 3 i 4,

stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Kto, przywożąc lub przewożąc przesyłki zwierząt lub przesyłki produktów, nie przedstawi

ich do weterynaryjnej kontroli granicznej lub kontroli weterynaryjnej w składach celnych

lub magazynach znajdujących się w wolnych obszarach celnych, podlega grzywnie do 50 000

zł.

Do wykonywania kontroli celnej, o której mowa w art. 48 unijnego kodeksu celnego, w miejscach, o których mowa w art. 36 ust. 1, oraz kontroli, o której mowa w art.

30 ust. 3 pkt 4-6, stosuje się przepisy art. 31 ust. 3, art. 32, art. 33, art. 34

ust. 2, art. 35, art. 36 ust. 1, 4 i 5 oraz przepisy wydane na podstawie art. 49,

a także odpowiednio przepisy działu VI Ordynacji podatkowej, z wyłączeniem art. 290

§ 2 pkt 6a.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia

1)

określić formy zabezpieczenia, o których mowa w art. 92 ust. 1 lit. c unijnego kodeksu celnego, oraz przypadki i warunki korzystania z tych form zabezpieczenia,

2)

zezwolić, aby zobowiązanie gwaranta było składane w formie innej niż określono w załącznikach

32-01, 32-02 i 32-03 do rozporządzenia wykonawczego, zgodnie z art. 151 ust. 7 rozporządzenia

wykonawczego, a także określić tę formę

- biorąc pod uwagę zapewnienie skuteczności poboru należności celnych.

Organ celny odstępuje od powiadomienia o długu celnym w przypadku, o którym mowa w

art. 88 ust. 1 i 2 rozporządzenia delegowanego.

W przypadku, o którym mowa w art. 103 ust. 2 unijnego kodeksu celnego, powiadomienie dłużnika o kwocie należności nie może nastąpić po upływie 5 lat, licząc

od dnia powstania długu celnego.

1.

Czynności audytowe przeprowadza się

1)

w celu ustalenia, czy podmiot występujący z wnioskiem o wydanie pozwolenia, o którym

mowa w art. 38 unijnego kodeksu celnego, spełnia kryteria określone w art. 39 tego kodeksu;

2)

w przypadku, gdy przepisy celne uzależniają wydanie innego pozwolenia od spełnienia

kryterium określonego w art. 39 unijnego kodeksu celnego.

2.

Czynności audytowe mogą zostać przeprowadzone w celu ustalenia, czy podmiot występujący

o wydanie pozwolenia na podstawie przepisów celnych, innego niż wskazane w ust. 1,

spełnia kryteria lub warunki wymagane do przyznania wnioskowanego pozwolenia.

3.

Czynności audytowe mogą być przeprowadzone w przypadku ponownej oceny, o której mowa

w art. 23 ust. 4 lit. a unijnego kodeksu celnego, oraz zawieszenia, zmiany, cofnięcia lub unieważnienia pozwoleń, o których mowa w

ust. 1 i 2.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

pozwolenia, o których mowa w ust. 2, uwzględniając

1)

określone w przepisach celnych kryteria lub warunki niezbędne do wydania danego pozwolenia,

w tym konieczność ich weryfikacji w ramach czynności przeprowadzanych w siedzibie

lub miejscach wykonywania działalności gospodarczej przez podmiot występujący z wnioskiem

o wydanie pozwolenia;

2)

rodzaj udzielanego pozwolenia;

3)

konieczność zapewnienia sprawności prowadzenia czynności audytowych.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór kwestionariusza, o którym mowa w art. 26 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca

2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013

w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu

celnego, uwzględniając zakres kryteriów określonych w art. 39 unijnego kodeksu celnego.

1.

Czynności audytowe polegają w szczególności na

1)

badaniu dokumentacji i w razie potrzeby weryfikacji jej autentyczności;

2)

dokonywaniu oględzin i sprawdzaniu stanu pomieszczeń oraz innych obiektów;

3)

dokonywaniu oceny wypłacalności wnioskodawcy;

4)

badaniu bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych, w tym oprogramowania, pod względem

możliwości prowadzenia kontroli danych zawartych w tych systemach.

2.

W przypadku stwierdzenia możliwości niespełnienia przez wnioskodawcę kryterium lub

warunku do wydania pozwolenia, właściwy organ Służby Celnej wydaje zalecenia, w których

wskazuje konieczność podjęcia określonych działań naprawczych, oraz wyznacza termin

na ich realizację.

Organ Służby Celnej może przeprowadzić czynności audytowe również w siedzibie i miejscach

wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej. Przepisy art. 32, art.

33 i art. 34 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

termin, w którym może być złożony wniosek o wydanie pozwolenia na odroczenie terminu

płatności należności celnych w przypadku, o którym mowa w art. 110 lit. a unijnego kodeksu celnego,

2)

termin, od którego możliwe jest korzystanie z odroczenia płatności należności celnych

w przypadkach, o których mowa w art. 110 lit. b lub c unijnego kodeksu celnego,

3)

termin płatności należności celnych w przypadkach, o których mowa w art. 111 ust.

3 lub 4 unijnego kodeksu celnego

- biorąc pod uwagę zapewnienie jednolitości postępowania organów celnych oraz ułatwienie

formalności celnych.

1.

Z przeprowadzonych czynności audytowych właściwy organ Służby Celnej sporządza raport,

który zawiera informację o spełnieniu lub niespełnieniu przez wnioskodawcę danego

kryterium lub warunku.

2.

Raport doręcza się podmiotowi występującemu z wnioskiem o wydanie pozwolenia lub zezwolenia.

Nieudostępnienie przez wnioskodawcę żądanych dokumentów, danych lub informacji lub

utrudnianie lub uniemożliwianie przeprowadzenia czynności audytowych uważa się za

niespełnienie kryterium lub warunku podlegającego ustaleniu w ramach czynności audytowych.

W ramach monitorowania, o którym mowa w art. 23 ust. 5 unijnego kodeksu celnego, w przypadkach, o których mowa w art. 56, przeprowadza się czynności audytowe mające

na celu badanie i weryfikację spełnienia warunków i kryteriów przez posiadacza decyzji.

Izby gospodarcze, organy samorządu zawodowego oraz inne instytucje zrzeszające przedsiębiorców

są obowiązane, w związku z prowadzonymi czynnościami audytowymi, przekazywać nieodpłatnie,

na pisemne żądanie i w określonych w tym żądaniu terminach, posiadane dane i informacje

o zrzeszonych w nich podmiotach.

1.

W przypadku uchylenia decyzji określającej kwotę należności wynikającą z długu celnego

i przekazania sprawy do rozpatrzenia właściwemu organowi celnemu kwota należności

uiszczona na podstawie decyzji określającej tę kwotę staje się zabezpieczeniem kwoty

wynikającej z długu celnego w dniu następującym po dniu doręczenia decyzji o uchyleniu

przez organ celny lub po dniu doręczenia organowi celnemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego

stwierdzającego nieważność lub uchylającego tę decyzję, wraz ze stwierdzeniem jego

prawomocności.

2.

Jeżeli zostanie wydana nowa decyzja określająca kwotę należności w tej sprawie, to

1)

różnica pomiędzy zabezpieczeniem, o którym mowa w ust. 1, a kwotą wynikającą z nowej

decyzji jako nadwyżka zabezpieczenia podlega zwolnieniu;

2)

pozostała część zabezpieczenia jest zaliczana na poczet należności wynikających z

nowej decyzji.

Do czynności audytowych dotyczących pozwoleń określonych w przepisach celnych w zakresie

nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy art. 12, art.

143 oraz działu IV rozdziałów 1, 2, 5, 6, 9-11 i 23 Ordynacji podatkowej.

1.

Organ Służby Celnej

1)

może przeprowadzić urzędowe sprawdzenie

a)

przed rozpoczęciem działalności, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 2-4,

b)

w przypadku weryfikacji dalszego spełniania warunków i środków do sprawnego przeprowadzenia

kontroli, a w szczególności warunków i środków o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt

2, 5, 7, 9 i 11, art. 34 ust. 1 pkt 1 lit. b-e i h, pkt 2 lit. b, c i e, pkt 3 oraz

pkt 4 lit. a i c;

2)

przeprowadza urzędowe sprawdzenie w przypadku, gdy przepisy o podatku akcyzowym uzależniają

wydanie decyzji od wyniku urzędowego sprawdzenia.

2.

Urzędowe sprawdzenie polega na wykonaniu czynności w celu ustalenia, czy w miejscu

prowadzenia działalności podlegającej kontroli są zapewnione warunki i środki do sprawnego

przeprowadzenia kontroli, w szczególności warunki i środki, o których mowa w art.

33 ust. 1 pkt 2, 5, 7, 9 i 11, art. 34 ust. 1 pkt 1 lit. b-e, pkt 2 lit. b i c, pkt

3 oraz pkt 4 lit. a, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, również na wykonaniu

czynności w celu ustalenia, czy miejsce prowadzenia działalności spełnia warunki określone

w przepisach o podatku akcyzowym.

3.

Przed rozpoczęciem działalności, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie

ust. 10 pkt 1, podmiot przesyła właściwemu organowi Służby Celnej zgłoszenie oraz

dokumenty mające znaczenie dla przeprowadzania kontroli.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, złożony wniosek o wydanie lub zmianę decyzji

stanowi zgłoszenie. Do zgłoszenia podmiot jest obowiązany załączyć dokumenty mające

znaczenie dla przeprowadzania kontroli.

5.

W przypadku zmiany danych zawartych w zgłoszeniu lub w dokumentach określonych w przepisach

wydanych na podstawie ust. 10 pkt 2 podmiot jest obowiązany powiadomić o tych zmianach

właściwy organ Służby Celnej.

6.

Z urzędowego sprawdzenia sporządza się protokół. Protokół, zgłoszenie oraz załączone

dokumenty mające znaczenie dla przeprowadzania kontroli stanowią akta weryfikacyjne.

7.

Akta weryfikacyjne zatwierdza się

1)

decyzją - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a;

2)

postanowieniem - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2;

3)

postanowieniem, na które przysługuje zażalenie - w przypadku, o którym mowa w ust.

1 pkt 1 lit. b.

8.

W przypadku gdy nie są zapewnione warunki i środki określone w ust. 2, organ Służby

Celnej wyznacza termin do ich spełnienia, a po jego upływie przeprowadza powtórne

urzędowe sprawdzenie.

9.

W przypadku stwierdzenia w wyniku powtórnego urzędowego sprawdzenia, że nie są zapewnione

warunki i środki, o których mowa w ust. 2, właściwy organ Służby Celnej wydaje

1)

decyzję o odmowie zatwierdzenia akt weryfikacyjnych - w przypadku, o którym mowa w

ust. 1 pkt 1 lit. a;

2)

postanowienie o odmowie zatwierdzenia akt weryfikacyjnych - w przypadku, o którym

mowa w ust. 1 pkt 2;

3)

postanowienie, na które przysługuje zażalenie - w przypadku, o którym mowa w ust.

1 pkt 1 lit. b.

10.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje działalności, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 2-4, przed rozpoczęciem której

przeprowadza się urzędowe sprawdzenie,

2)

dokumenty mające znaczenie dla przeprowadzania kontroli, o których mowa w ust. 3 i

4, zakres danych i informacji zamieszczanych w tych dokumentach oraz tryb przesyłania

dokumentów,

3)

zakres i tryb dokonywania zgłoszenia, o którym mowa w ust. 3,

4)

tryb powiadamiania o zmianach danych, o których mowa w ust. 5,

5)

szczegółowy sposób i zakres urzędowego sprawdzenia,

6)

szczegółowy sposób sporządzenia akt weryfikacyjnych i miejsce ich przechowywania

- biorąc pod uwagę względy podwyższonego ryzyka związanego z prowadzoną działalnością

oraz zapewnienie jednolitego postępowania organów Służby Celnej.

11.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

przypadki, w których przeprowadza się urzędowe sprawdzenie w ramach pozwoleń określonych

w unijnym kodeksie celnym, oraz tryb przeprowadzania urzędowego sprawdzenia. Wydając rozporządzenie, minister

właściwy do spraw finansów publicznych uwzględnia konieczność zapewnienia równowagi

między zakresem czynności urzędowego sprawdzenia a stabilnością prowadzenia działalności

gospodarczej, przy jednoczesnym zabezpieczeniu interesów państwa.

W zakresie nieuregulowanym w art. 64 stosuje się odpowiednio przepisy art. 12, art.

18b i przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyjątkiem art. 256, art. 262 i art.

263.

W przypadku przyjęcia przez operatora przesyłek zawierających towary przeznaczone

do wywozu poza obszar celny Unii, w stosunku do których na nadawcy ciąży obowiązek

uiszczenia należności wywozowych, przepisy art. 65a stosuje się odpowiednio, przy

czym termin określony w art. 65a ust. 2 i 4 liczony jest od dnia, w którym nadawca

przesyłki uzupełnił i podpisał odpowiedni dokument celny.

1.

W przypadku, o którym mowa w art. 140 ust. 2 rozporządzenia delegowanego, urząd celny,

o którym mowa w art. 221 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego, wydaje na wniosek osoby

zainteresowanej zaświadczenie potwierdzające wywóz towarów.

2.

Warunkiem wydania zaświadczenia jest przedstawienie przez wnioskodawcę dokumentów,

z których jednoznacznie wynika, że towary będące przedmiotem wywozu zostały dostarczone

do miejsca ich przeznaczenia i odebrane przez odbiorcę wskazanego w dokumentach przewozowych

i fakturze.

1.

Do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12, art. 141-143, art. 168, art. 170 oraz działu IV rozdziałów 2, 5, 6, 9, 10,

11 - z wyłączeniem art. 200, oraz rozdziałów 21-23 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.

- Ordynacja podatkowa, a do odwołań stosuje się odpowiednio także przepisy art. 140 § 1, art. 162 § 1-3,

art. 163 § 2, art. 169 § 1 i 1a, art. 210 § 1 pkt 1-6 i 8 oraz § 2, art. 220-223,

art. 226-229, art. 232, art. 233 § 1 i 2, art. 234 oraz art. 234a tej ustawy.

2.

Czynności podjęte w sprawach celnych na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z wyjątkiem rozstrzygnięć, o których mowa w art. 163 § 2, art. 179 § 2, art. 228

§ 1, art. 262 § 5, art. 263 § 1, art. 268 § 3 oraz art. 270a tej ustawy

1)

nie są uznawane za decyzje w rozumieniu przepisów prawa celnego;

2)

są zaskarżalne tylko w odwołaniu od decyzji.

3.

Do wydawania zaświadczeń stosuje się odpowiednio przepisy działu VIIIa ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że odmowa wydania zaświadczenia lub zaświadczenia o treści żądanej przez osobę

ubiegającą się o nie następuje w drodze decyzji w rozumieniu przepisów prawa celnego.

W sprawie wstrzymania wykonania decyzji właściwy jest

1)

organ celny, który wydał decyzję - do czasu przekazania odwołania wraz z aktami sprawy

właściwemu organowi odwoławczemu;

2)

organ odwoławczy - po otrzymaniu odwołania wraz z aktami sprawy.

Na potrzeby stosowania przepisów prawa celnego za osobę uznaje się również spółkę cywilną.

Czynności dokonane przez przedstawiciela celnego w granicach upoważnienia pociągają

za sobą skutki bezpośrednio dla osoby, która go ustanowiła.

Przedstawiciel celny może udzielić dalszego upoważnienia do wykonania określonych

czynności za zgodą osoby udzielającej upoważnienia.

Pisma, w tym decyzje, skierowane do osób nieznanych z miejsca pobytu lub adresu oraz

decyzje, o których mowa w art. 82, wywiesza się na okres 14 dni w siedzibie organu

celnego prowadzącego postępowanie. Pisma oraz decyzje uważa się za doręczone po upływie

tego terminu.

Organ celny może połączyć toczące się przed nim oddzielne sprawy w celu ich łącznego

rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli dotyczą tej samej osoby i są ze sobą

w związku.

Odwołanie od decyzji organu celnego powinno również wskazywać osobę, od której pochodzi,

jej adres (miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia

działalności) lub adres do doręczeń w kraju, numer EORI, o ile go posiada, a w przypadku

nierezydentów - numer i serię paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość,

lub inny numer identyfikacyjny, o ile nie posiadają numeru EORI.

W przypadku nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu organ odwoławczy wydaje

jedną decyzję w sprawie nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu i uchybienia

terminowi do wniesienia odwołania.

Przed wydaniem decyzji organ odwoławczy wyznacza osobie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia

się w sprawie zebranego materiału dowodowego; termin ten za zgodą osoby może zostać

skrócony.

1.

Załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu

2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy.

2.

Do terminu określonego w ust. 1 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach

prawa celnego dla dokonania określonych czynności oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy osoby

składającej odwołanie albo z przyczyn niezależnych od organu.

Badania lub analizy towaru mogą być wykonywane przez laboratoria celne lub inne laboratoria

akredytowane zgodnie z odrębnymi przepisami, a także przez jednostki naukowe lub inne

podmioty, które dysponują metodami i wyposażeniem niezbędnym dla danego rodzaju badań

lub analiz.

Użyte w niniejszym rozdziale określenia oznaczają

1)

zgłoszenie INTRASTAT - przekazanie organom celnym w postaci elektronicznej, sporządzonych

w określony sposób, informacji dla celów ewidencji i statystyki dotyczącej obrotu

towarowego z państwami członkowskimi Unii;

2)

osoba zobowiązana - osobę fizyczną lub osobę prawną, a także jednostkę organizacyjną

niemającą osobowości prawnej, uczestniczącą w obrocie towarowym z państwami członkowskimi

Unii i zobowiązaną do przekazywania informacji dla celów ewidencji i statystyki dotyczącej

obrotu towarowego z państwami członkowskimi Unii, zgodnie z przepisami unijnymi regulującymi

statystykę dotyczącą obrotu towarowego pomiędzy państwami członkowskimi Unii, przepisami

o statystyce publicznej oraz przepisami niniejszej ustawy, lub jej przedstawiciela

podatkowego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.

1.

Osoba zobowiązana dokonuje zgłoszeń INTRASTAT na zasadach i w terminach określonych

w przepisach unijnych regulujących statystykę dotyczącą obrotu towarowego pomiędzy

państwami członkowskimi Unii, przepisach o statystyce publicznej oraz przepisach niniejszej

ustawy.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy tryb, sposób i terminy dokonywania zgłoszeń INTRASTAT i korekt tych zgłoszeń

oraz przypadki, gdy dokonanie zgłoszenia INTRASTAT lub korekty tego zgłoszenia nie

jest wymagane,

2)

wymogi, jakie powinno spełniać zgłoszenie INTRASTAT oraz korekta tego zgłoszenia,

3)

szczegółowy tryb, sposób i terminy dokonywania upomnień oraz szczegółowy tryb dokonywania

wezwań,

4)

właściwość miejscową organów celnych w sprawach dotyczących zgłoszeń INTRASTAT i ich

korekty

- mając na względzie wysokość progów statystycznych, która jest ustalana corocznie

w programie badań statystycznych statystyki publicznej, zakres przekazywanych informacji

wymaganych od osoby zobowiązanej oraz możliwość wykorzystania systemu teleinformatycznego,

a także potrzebę zapewnienia skutecznego egzekwowania wykonania obowiązku przekazywania

prawidłowych informacji dla celów ewidencji i statystyki dotyczącej obrotu towarowego

z państwami członkowskimi Unii.

1.

Osoba zobowiązana może dokonywać zgłoszeń INTRASTAT przez przedstawiciela.

2.

Przedstawicielem, o którym mowa w ust. 1, może być osoba, o której mowa w art. 5 pkt 4 unijnego kodeksu celnego, w szczególności przedstawiciel celny.

1.

W przypadku niewykonania lub nieprawidłowego wykonania obowiązku, o którym mowa w

art. 98 ust. 1, organ celny, nie więcej niż trzykrotnie, upomina w postaci papierowej

lub elektronicznej osobę zobowiązaną o konieczności złożenia zgłoszenia INTRASTAT

lub dokonania korekty zgłoszenia już dokonanego.

2.

Organ celny, przed skierowaniem upomnienia o konieczności dokonania korekty zgłoszenia

INTRASTAT, może wezwać, telefonicznie, telefaksem lub za pomocą innego środka łączności,

osobę zobowiązaną do dokonania korekty zgłoszenia lub złożenia wyjaśnień w tym zakresie.

Do postępowania w sprawach ewidencji i statystyki dotyczącej obrotu towarowego z państwami

członkowskimi Unii, w zakresie nieuregulowanym przepisami unijnymi regulującymi statystykę

dotyczącą obrotu towarowego z państwami członkowskimi Unii, przepisami o statystyce

publicznej oraz przepisami niniejszej ustawy, stosuje się odpowiednio przepisy art. 12, działu III rozdziału 14 oraz działów IV i VIIIa ustawy z dnia 29 sierpnia

1997 r. - Ordynacja podatkowa.

W sprawach dotyczących podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego z tytułu

importu towarów stosuje się przepisy art. 83 i art. 84 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne.

Organ podatkowy może, w drodze postanowienia, połączyć oddzielne postępowania w sprawach

dotyczących podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego z tytułu importu towarów

w celu ich łącznego rozpatrzenia, jeżeli dotyczą tej samej osoby i są ze sobą w związku.