Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 lipca 2016 r. w sprawie sposobu przeprowadzenia licytacji ruchomości

Ilekroć w niniejszym rozporządzeniu jest mowa o ruchomości, należy przez to rozumieć

również zbiór ruchomości.

Po wywołaniu licytacji komornik podaje do wiadomości imiona i nazwiska licytantów.

Następnie komornik poucza obecnych o treści art. 867 oraz zwraca się do osób obecnych z zapytaniem, czy którykolwiek z licytantów jest

jedną z osób, o których mowa w art. 867.

Jeżeli przedmiotem licytacji są dwie lub więcej ruchomości, dłużnik ma prawo wskazać

kolejność, według której mają być one wystawione na sprzedaż. Jeżeli dłużnik nie skorzysta

z tego prawa, o kolejności decyduje komornik.

Przetarg odbywa się ustnie.

Rozpoczynając przetarg, komornik wskazuje ruchomość będącą przedmiotem przetargu,

podaje sumę oszacowania oraz cenę wywołania ruchomości i wzywa do zaofiarowania tej

ceny.

Wezwanie do dalszych postąpień komornik wyraża przez trzykrotne wygłoszenie ostatnio

oferowanej ceny z jednoczesnym zapytaniem: „kto da więcej?”. Brak dalszych postąpień

komornik stwierdza przez wypowiedzenie wyrazu: „nikt”.

Komornik zamieszcza w protokole licytacji imię i nazwisko (nazwę) nabywcy i jego miejsce

zamieszkania lub siedziby oraz numer PESEL nabywcy będącego osobą fizyczną, o ile

nabywca go posiada, lub numer w Krajowym Rejestrze Sądowym nabywcy, a w przypadku

jego braku - numer w innym właściwym rejestrze, ewidencji lub NIP nabywcy niebędącego

osobą fizyczną, który nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji,

jeżeli jest on obowiązany do jego posiadania.

Jeżeli po wywołaniu nikt nie zaofiarował przynajmniej ceny wywołania, komornik stwierdza

w protokole, że licytacja nie doszła do skutku.

Jeżeli suma osiągnięta ze sprzedaży niektórych ruchomości wystarcza na zaspokojenie

egzekwowanych należności i kosztów egzekucji, komornik przerywa licytację.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 września 2016 r.