Ustawa z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o sporcie

W ustawie z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie

(Dz. U. z 2016 r. poz. 176 i 1170) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 13

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

ustanawiania i realizacji reguł sportowych, organizacyjnych i dyscyplinarnych we współzawodnictwie

sportowym organizowanym przez związek, z wyjątkiem reguł dyscyplinarnych dotyczących

dopingu w sporcie;

”

,

b)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Polski związek sportowy uznaje i respektuje reguły, o których mowa w art. 44 ust.

5 pkt 5. Komisja do Zwalczania Dopingu w Sporcie ma wyłączne prawo do realizacji tych

reguł.

”

;

2)

w art. 43

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Za doping w sporcie uznaje się

1)

obecność substancji zabronionej, jej metabolitów lub markerów w próbce fizjologicznej

zawodnika;

2)

użycie lub usiłowanie użycia przez zawodnika substancji zabronionej lub metody zabronionej;

3)

niewyrażenie zgody lub bez ważnego uzasadnienia niezgłoszenie się na pobranie próbki

fizjologicznej lub w inny sposób unikanie pobrania próbki fizjologicznej;

4)

nieprzedstawienie wymaganych informacji na temat miejsca pobytu zawodnika na potrzeby

kontroli antydopingowej;

5)

manipulowanie lub usiłowanie manipulowania jakąkolwiek częścią kontroli antydopingowej;

6)

posiadanie substancji zabronionej lub przyrządów umożliwiających stosowanie metody

zabronionej;

7)

wprowadzenie do obrotu lub usiłowanie wprowadzenia do obrotu substancji zabronionej

lub przyrządów umożliwiających stosowanie metody zabronionej;

8)

podanie lub usiłowanie podania zawodnikowi podczas zawodów substancji zabronionej

lub metody zabronionej albo podanie lub usiłowanie podania zawodnikowi poza zawodami

substancji zabronionej poza zawodami lub metody zabronionej poza zawodami;

9)

pomocnictwo, podżeganie lub każdy inny rodzaj świadomego współdziałania wiążący się

z zachowaniem stanowiącym doping w sporcie lub usiłowaniem takiego zachowania lub

naruszeniem warunków kary dyskwalifikacji przez inną osobę;

10)

współpraca w ramach obowiązków zawodowych lub innych związanych ze sportem z osobą

pomagającą w przygotowaniu do współzawodnictwa sportowego, która

a)

podlegając przepisom o odpowiedzialności dyscyplinarnej za doping w sporcie, odbywa

karę dyskwalifikacji, lub

b)

nie podlegając przepisom o odpowiedzialności dyscyplinarnej za doping w sporcie, została

skazana lub w postępowaniu karnym, dyscyplinarnym lub dotyczącym odpowiedzialności

zawodowej dowiedziono jej udziału w zachowaniu, które wyczerpuje znamiona dopingu

w sporcie; zakaz współpracy z tą osobą trwa przez okres 6 lat, licząc od momentu rozstrzygnięcia

w postępowaniu karnym, dyscyplinarnym lub dotyczącym odpowiedzialności zawodowej,

lub przez okres odbywania kary orzeczonej w tym postępowaniu, jeśli jej wymiar przekracza

6 lat, lub

c)

działa jako przedstawiciel lub pośrednik dla osób wymienionych w lit. a i b

- jeżeli zawodnik lub inna osoba podejmująca współpracę została uprzednio powiadomiona

na piśmie przez właściwą organizację antydopingową lub Światową Agencję Antydopingową

o statusie, o którym mowa w lit. a i b, osoby pomagającej w przygotowaniu do współzawodnictwa

sportowego oraz o konsekwencjach współpracy oraz jeżeli zawodnik lub inna osoba może

tej współpracy uniknąć, a także pod warunkiem, że właściwa organizacja antydopingowa

dołożyła wszelkich starań w poinformowaniu osoby pomagającej w przygotowaniu do współzawodnictwa

sportowego objętej powiadomieniem o przysługującym jej w ciągu 15 dni od dnia poinformowania

prawie do złożenia wyjaśnień o braku okoliczności, o których mowa w lit. a i b.

2.

Dopingiem w sporcie nie jest zachowanie określone w ust. 1 pkt 1, 2, 6 i 8, jeżeli

jest ono uzasadnione celem leczniczym, a zawodnik otrzymał zgodę na stosowanie danej

substancji zabronionej lub metody zabronionej na zasadach określonych w załączniku

nr 2 do Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu dopingu w sporcie, sporządzonej w Paryżu dnia

19 października 2005 r.

(Dz. U. z 2007 r. poz. 999, z 2013 r. poz. 1243, z 2014 r. poz. 343 oraz z 2016 r. poz. 79 i 332).

”

,

b)

uchyla się ust. 6;

3)

w art. 44 w ust. 5 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

ustanawianie reguł dyscyplinarnych dotyczących dopingu w sporcie.

”

;

4)

w art. 45c ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Skarga do Trybunału przysługuje stronie postępowania lub - na podstawie regulaminów

obowiązujących w danym związku - innym podmiotom.

”

;

5)

po art. 45d dodaje się art. 45e w brzmieniu

„

Art. 45e.

Przepisów rozdziału nie stosuje się do spraw dyscyplinarnych dotyczących dopingu w

sporcie.

”

;

6)

art. 50 otrzymuje brzmienie

„

Art. 50.

1.

Kto małoletniemu zawodnikowi podaje substancję zabronioną lub stosuje wobec niego

metodę zabronioną w rozumieniu przepisów o zwalczaniu dopingu w sporcie

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

2.

Tej samej karze podlega, kto bez wiedzy zawodnika podaje jemu substancję zabronioną

lub stosuje wobec niego metodę zabronioną w rozumieniu przepisów o zwalczaniu dopingu

w sporcie.

”

.

Do postępowań dyscyplinarnych dotyczących dopingu w sporcie wszczętych przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art.

1, w brzmieniu dotychczasowym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

Przepisów rozdziału nie stosuje się do spraw dyscyplinarnych dotyczących dopingu w

sporcie.

1.

Kto małoletniemu zawodnikowi podaje substancję zabronioną lub stosuje wobec niego

metodę zabronioną w rozumieniu przepisów o zwalczaniu dopingu w sporcie

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

2.

Tej samej karze podlega, kto bez wiedzy zawodnika podaje jemu substancję zabronioną

lub stosuje wobec niego metodę zabronioną w rozumieniu przepisów o zwalczaniu dopingu

w sporcie.