Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 11 lipca 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

Ustala się ogólne warunki umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, stanowiące

załącznik do rozporządzenia.

Ilekroć w ogólnych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zwanych

dalej „ogólnymi warunkami”, jest mowa o

1)

cenie jednostkowej ‒ rozumie się przez to kwotę określającą wartość jednostki rozliczeniowej;

2)

harmonogramie ‒ rozumie się przez to, stanowiący załącznik do umowy, o której mowa

w pkt 14, wykaz zawierający informacje dotyczące

a)

dostępności miejsca udzielania świadczeń opieki zdrowotnej,

b)

personelu udzielającego świadczeń opieki zdrowotnej wraz z czasem jego pracy,

c)

sprzętu i aparatury medycznej;

3)

jednostce rozliczeniowej ‒ rozumie się przez to miarę przyjętą do określenia wartości

świadczenia opieki zdrowotnej w określonym zakresie lub rodzaju; jednostką rozliczeniową

jest w szczególności: punkt, porada, osobodzień;

4)

kapitacyjnej stawce rocznej ‒ rozumie się przez to określoną kwotę przeznaczoną na

objęcie opieką jednego świadczeniobiorcy w okresie jednego roku w ustalonym w umowie,

o której mowa w pkt 14, w zakresie lub rodzaju świadczeń opieki zdrowotnej;

5)

okresie rozliczeniowym ‒ rozumie się przez to nieprzekraczający terminu obowiązywania

umowy okres roku kalendarzowego albo inny, zawierający się w roku kalendarzowym, okres

oznaczony w umowie, o której mowa w pkt 14;

6)

okresie sprawozdawczym ‒ rozumie się przez to odpowiednio

a)

miesiąc kalendarzowy,

b)

okres krótszy niż miesiąc kalendarzowy, upływający w ostatnim dniu miesiąca

- w przypadku gdy umowa, o której mowa w pkt 14, nie obowiązuje od pierwszego dnia

danego miesiąca albo wygaśnie lub ulegnie rozwiązaniu przed ostatnim dniem miesiąca

kalendarzowego,

c)

okres leczenia uzdrowiskowego (turnus) - w przypadku świadczeń stacjonarnego leczenia

uzdrowiskowego;

7)

planie rzeczowo-finansowym ‒ rozumie się przez to, stanowiący załącznik do umowy,

o której mowa w pkt 14, wykaz objętych umową zakresów świadczeń opieki zdrowotnej

i odpowiadających im jednostek rozliczeniowych w poszczególnych okresach sprawozdawczych

i w danym okresie rozliczeniowym oraz cen jednostek rozliczeniowych i kwot zobowiązania

dla poszczególnych zakresów tych świadczeń;

8)

podwykonawcy ‒ rozumie się przez to podmiot, który wykonuje część umowy, o której

mowa w pkt 14, samodzielnie organizując powierzony zakres czynności;

9)

raporcie statystycznym ‒ rozumie się przez to informację o poszczególnych świadczeniach

opieki zdrowotnej, które zostały udzielone w okresie sprawozdawczym;

10)

rozliczeniu wykonania umowy ‒ rozumie się przez to ustalenie stanu faktycznego, na

podstawie którego dokonana zostanie płatność za świadczenia opieki zdrowotnej zrealizowane

w ramach umowy, o której mowa w pkt 14, w danym okresie rozliczeniowym;

11)

ryczałcie ‒ rozumie się przez to określoną kwotę przeznaczoną na sfinansowanie świadczeń

opieki zdrowotnej w danym zakresie albo rodzaju lub zapewnienie gotowości ich udzielania

w określonym czasie;

12)

szablonie rachunku ‒ rozumie się przez to informację o świadczeniach opieki zdrowotnej

wskazanych przez Fundusz do ujęcia w rachunku;

13)

świadczeniach ‒ rozumie się przez to świadczenia opieki zdrowotnej stanowiące przedmiot

umowy, o której mowa w pkt 14;

14)

umowie ‒ rozumie się przez to umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawartą

przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu ze świadczeniodawcą, w danym rodzaju,

na określony zakres lub zakresy świadczeń;

15)

ustawie ‒ rozumie się przez to ustawę z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych;

16

współczynnikach korygujących ‒ rozumie się przez to współczynniki ustalone przez Prezesa

Funduszu, określające wysokość mnożników dla poszczególnych

a)

grup świadczeniobiorców albo

b)

świadczeń, albo

c)

grup świadczeniodawców, albo

d)

grup osób wykonujących dany zawód medyczny

- za pomocą których jest wyliczana wysokość zobowiązania Funduszu wobec świadczeniodawcy;

17)

zakresie świadczeń ‒ rozumie się przez to świadczenie lub grupę świadczeń wyodrębnionych

w danym rodzaju świadczeń, dla których w umowie określa się kwotę finansowania.

1.

Dyrektor właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, zwanego dalej

„Funduszem”, jest obowiązany w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszego

rozporządzenia, do przedstawienia świadczeniodawcom, którzy przekazali do dyrektora

właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu, informację, o której mowa w § 2 ust. 1

rozporządzenia zmienianego w § 1, zmiany umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

obejmującej

1)

wysokość dodatkowych środków na świadczenia opieki zdrowotnej udzielane przez pielęgniarki

i położne w okresie od dnia 1 września 2015 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r.;

2)

postanowienia o zwrocie środków określonych w pkt 1, w przypadku ich nieprzeznaczenia

w sposób, o którym mowa w ust. 2, i karze umownej w wysokości do 5% tych środków.

2.

Środki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, świadczeniodawca przeznacza w taki sposób,

aby zapewnić pielęgniarkom i położnym średni wzrost miesięcznego wynagrodzenia, w

tym dodatek za pracę w porze nocnej i dodatek za pracę w niedzielę i święta niebędące

dla pracownika dniami pracy wraz z składkami na ubezpieczenia społeczne i Fundusz

Pracy, zwane dalej „wynagrodzeniami wraz z pochodnymi”, o

1)

100 zł w okresie od dnia 1 września 2015 r. do dnia 30 czerwca 2016 r.,

2)

400 zł w okresie od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r.

- w przeliczeniu na etat albo równoważnik etatu pielęgniarki albo położnej.

3.

Liczbę etatów i równoważników etatów pielęgniarki albo położnej ustala się w oparciu

o informację przekazaną zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia zmienianego w § 1.

4.

Świadczeniodawca niezwłocznie po otrzymaniu zmiany umowy, o której mowa w ust. 1,

przekazuje propozycję podziału środków, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w sposób określony

w ust. 2

1)

związkom zawodowym pielęgniarek i położnych zrzeszającym wyłącznie pielęgniarki i

położne, działającym u świadczeniodawcy albo

2)

upoważnionemu przez okręgową radę pielęgniarek i położnych przedstawicielowi samorządu

zawodowego pielęgniarek i położnych, jeżeli u danego świadczeniodawcy nie działają

związki zawodowe określone w pkt 1

- w celu zawarcia z przedstawicielami tych związków porozumienia w sprawie podziału

tych środków albo uzyskania pozytywnej opinii przedstawiciela tego samorządu w sprawie

sposobu ich podziału, w terminie 21 dni od dnia przekazania tej propozycji.

5.

Świadczeniodawca niezwłocznie po zawarciu porozumienia albo uzyskaniu pozytywnej opinii,

o których mowa w ust. 4, przekazuje podpisane zmienione umowy o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej wraz z kopią porozumienia albo kopią pozytywnie zaopiniowanego sposobu

podziału środków, o których mowa w ust. 1 pkt 1, dyrektorowi właściwego oddziału wojewódzkiego

Funduszu.

6.

W przypadku niezawarcia porozumienia albo nieuzyskania pozytywnej opinii w terminie

określonym w ust. 4, świadczeniodawca niezwłocznie dokonuje podziału tych środków

w równej miesięcznej wysokości w sposób określony w ust. 2, w przeliczeniu na etat

albo równoważnik etatu pielęgniarki albo położnej, i niezwłocznie przekazuje kopię

dokumentu potwierdzającego dokonanie tego podziału wraz z podpisanymi zmienionymi

umowami o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dyrektorowi właściwego oddziału wojewódzkiego

Funduszu.

7.

Niewykonanie przez świadczeniodawcę obowiązków wynikających z ust. 2‒6 skutkuje nałożeniem

kary umownej w wysokości do 2% kwoty zobowiązania wynikającego z umowy o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej. Przepisy § 30 ust. 4 załącznika do rozporządzenia zmienianego

w § 1 stosuje się odpowiednio.

8.

Prezes Funduszu określa

1)

wzór zmiany umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz szczegółowe warunki

wypłaty należności i rozliczania kwoty zobowiązania wynikających z tej umowy;

2)

wzory dokumentów potwierdzających realizację porozumienia albo pozytywnie zaopiniowanego

sposobu podziału środków, o których mowa w ust. 4, albo potwierdzających realizację

podziału środków, o którym mowa w ust. 6;

3)

sposób przekazywania dokumentów, o których mowa w pkt 1 i 2.

9.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-8 do wykonywania umów, o których mowa w ust. 1,

do dnia 31 sierpnia 2016 r., stosuje się przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków

umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

(Dz. U. Nr 81, poz. 484).

10.

W przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia jednej z umów, o których mowa w ust. 1, w

okresie od dnia 1 września 2015 r., a przed dniem 31 sierpnia 2016 r., w kolejnej

umowie dotyczącej tego samego rodzaju świadczeń opieki zdrowotnej, uwzględnia się

postanowienia, o których mowa w ust. 1, na okres od dnia zawarcia tej umowy do dnia

31 sierpnia 2016 r. Przepisy ust. 3-9 stosuje się odpowiednio.

1.

W terminie 14 dni od dnia ogłoszenia rozporządzenia świadczeniodawca posiadający umowy

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, z wyłączeniem umowy w rodzaju podstawowa

opieka zdrowotna oraz umowy w rodzaju leczenie szpitalne ‒ świadczenia wysokospecjalistyczne,

przekaże do dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia,

zwanego dalej „Funduszem”, za pośrednictwem serwisów internetowych, o których mowa

w § 10 załącznika do rozporządzenia, informację, według stanu na dzień ogłoszenia

rozporządzenia, o liczbie pielęgniarek i położnych wykonujących, u tego świadczeniodawcy,

zawód w rozumieniu art. 19 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1435, z późn. zm., i realizujących świadczenia opieki zdrowotnej oraz w formie indywidualnej praktyki

pielęgniarki i położnej wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, obejmuje następujące dane

1)

numer dokumentu poświadczającego posiadanie prawa wykonywania zawodu pielęgniarki

albo położnej albo informację o posiadaniu prawa wykonywania zawodu w innym państwie

niż Rzeczpospolita Polska;

2)

wymiar etatu albo równoważnika etatu pielęgniarki albo położnej.

3.

Na podstawie danych przekazanych zgodnie z ust. 1, dyrektor właściwego oddziału wojewódzkiego

Funduszu jest obowiązany w terminie 14 dni od dnia ich otrzymania, do przedstawienia

świadczeniodawcy zmiany umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej określonych

w ust. 1, obejmujących

1)

wysokość dodatkowych środków na świadczenia opieki zdrowotnej udzielane przez pielęgniarki

i położne na okres od dnia 1 września 2015 r. do dnia 30 czerwca 2016 r.;

2)

postanowienia o zwrocie środków określonych w pkt 1, w przypadku ich nieprzeznaczenia

w sposób, o którym mowa w ust. 4 lub 5, i karze umownej w wysokości do 5% tych środków.

4.

Świadczeniodawca, w terminie 14 dni od dnia otrzymania zmian umów, o których mowa

w ust. 3, przekazuje podpisane zmienione umowy wraz z

1)

kopią uzgodnionego, z przedstawicielami związków zawodowych pielęgniarek i położnych

zrzeszających wyłącznie pielęgniarki i położne, działających u świadczeniodawcy, porozumienia

dotyczącego sposobu podziału miesięcznie środków określonych w ust. 3 pkt 1 na wynagrodzenia

pielęgniarek i położnych, z uwzględnieniem zapewnienia średniego wzrostu wynagrodzenia

wraz z innymi składnikami i pochodnymi o 300 zł w przeliczeniu na etat albo równoważnik

etatu;

2)

kopią pozytywnie zaopiniowanego przez upoważnionego przez okręgową radę pielęgniarek

i położnych przedstawiciela samorządu zawodowego pielęgniarek i położnych sposobu

podziału miesięcznie środków określonych w ust. 3 pkt 1 na wynagrodzenia pielęgniarek

i położnych, z uwzględnieniem zapewnienia średniego wzrostu wynagrodzenia wraz z innymi

składnikami i pochodnymi o 300 zł w przeliczeniu na etat albo równoważnik etatu ‒

w przypadku gdy u danego świadczeniodawcy nie działają związki zawodowe określone

w pkt 1.

5.

W przypadku niezawarcia porozumienia albo braku pozytywnej opinii, o których mowa

w ust. 4, w terminie 7 dni, od dnia przedłożenia przez świadczeniodawcę propozycji

sposobu podziału środków określonych w ust. 3 przedstawicielom, o których mowa w ust.

4, sposób podziału tych środków na wynagrodzenia pielęgniarek i położnych określa

ten świadczeniodawca i przekazuje jego kopię wraz z podpisanymi zmienionymi umowami

dyrektorowi właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu w terminie 14 dni od dnia otrzymania

zmian tych umów.

6.

Prezes Funduszu określa

1)

wzór zmiany umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz szczegółowe warunki

wypłaty należności i rozliczania kwoty zobowiązania wynikających z tej umowy;

2)

wzory dokumentów potwierdzających realizację porozumienia albo pozytywnie zaopiniowanego

sposobu podziału środków, o których mowa w ust. 4, albo potwierdzających realizację

określonego przez świadczeniodawcę podziału środków, o którym mowa w ust. 5;

3)

sposób przekazywania dokumentów, o których mowa w pkt 2.

7.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1‒6 do wykonywania umów, o których mowa w ust. 3,

do dnia 30 czerwca 2016 r., stosuje się przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków

umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

(Dz. U. poz. 484).

8.

W przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia jednej z umów, o których mowa w ust. 1, w

okresie od dnia 1 września 2015 r. a przed dniem 30 czerwca 2016 r., w kolejnej umowie

dotyczącej tego samego rodzaju świadczeń opieki zdrowotnej, uwzględnia się postanowienia,

o których mowa w ust. 3, na okres od dnia zawarcia tej umowy do dnia 30 czerwca 2016 r.

Przepisy ust. 4‒7 stosuje się.

1.

Przedmiotem umów jest udzielanie przez świadczeniodawcę świadczeń w rodzaju

1)

podstawowa opieka zdrowotna;

2)

ambulatoryjna opieka specjalistyczna;

3)

leczenie szpitalne;

4)

leczenie szpitalne ‒ świadczenia wysokospecjalistyczne;

5)

opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień;

6)

rehabilitacja lecznicza;

7)

świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w ramach opieki długoterminowej;

8)

leczenie stomatologiczne;

9)

leczenie uzdrowiskowe;

10)

zaopatrzenie w wyroby medyczne, na zlecenie osoby uprawnionej oraz ich naprawy, o

których mowa w ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 345, 1830 i 1991 oraz z 2016 r. poz. 652), zwanej dalej „ustawą o refundacji”;

11)

ratownictwo medyczne;

12)

opieka paliatywna i hospicyjna;

13)

programy zdrowotne;

14)

świadczenia zdrowotne kontraktowane odrębnie;

15)

pomoc doraźna i transport sanitarny.

2.

Prezes Funduszu, z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie art. 31d i art.

146 ustawy, może określić jako przedmiot umowy o udzielanie przez świadczeniodawcę

świadczeń w dwóch lub więcej zakresach lub rodzajach wskazanych w ust. 1 i art. 15

ust. 2 ustawy.

3.

Prezes Funduszu przed określeniem przedmiotu postępowania w sprawie zawarcia umowy

i szczegółowych warunków umów, uwzględniających zasady rozliczania świadczeń, zasięga

opinii Naczelnej Rady Lekarskiej, Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych oraz reprezentatywnych

organizacji świadczeniodawców w rozumieniu art. 31sb ust. 1 ustawy.

4.

Prezes Funduszu udostępnia propozycje dotyczące przedmiotu postępowania w sprawie

zawarcia umowy i szczegółowych warunków umów, uwzględniających zasady rozliczania

świadczeń, na stronie internetowej Funduszu i jednocześnie powiadamia Naczelną Radę

Lekarską, Naczelną Radę Pielęgniarek i Położonych oraz reprezentatywne

organizacje świadczeniodawców w rozumieniu art. 31sb ust. 1 ustawy o ich udostępnieniu

‒ drogą pocztową, za pomocą telefaksu lub poczty elektronicznej.

5.

Opinię, o której mowa w ust. 3, przekazuje się Prezesowi Funduszu w terminie nie dłuższym

niż 21 dni od dnia udostępnienia propozycji, o których mowa w ust. 4, chyba że w powiadomieniu

Prezes Funduszu wskaże dłuższy termin.

1.

Dyrektor właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu jest obowiązany do uwzględnienia

w umowach o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna,

dla których jednostką rozliczeniową jest kapitacyjna stawka roczna, obowiązujących

od dnia 1 stycznia 2016 r. postanowień dotyczących

1)

wysokości dodatkowych środków na świadczenia opieki zdrowotnej udzielane przez pielęgniarki

i położne w okresie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r. uwzględnionych

w wysokości kapitacyjnej stawki rocznej;

2)

postanowienia o zwrocie środków, o których mowa w pkt 1, w przypadku ich nieprzeznaczenia

w sposób, o którym mowa w ust. 2, i karze umownej w wysokości do 5% tych środków.

2.

Środki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, przeznacza w taki sposób, aby zapewnić średni

wzrost miesięcznego wynagrodzenia wraz z pochodnymi w skali kraju o 400 zł dla

1)

pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej;

2)

pielęgniarki lub higienistki szkolnej udzielającej świadczeń w środowisku nauczania

i wychowania;

3)

położnej podstawowej opieki zdrowotnej.

3.

Przepisy § 2 ust. 4-9 i ust. 10 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio.

1.

Przepisy § 16 ust. 1a, 3‒5 i § 30 ust. 1a załącznika do rozporządzenia stosuje się

od dnia 1 września 2019 r.

2.

Przepisy § 24 ust. 3 załącznika do rozporządzenia stosuje się także do umów o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie szpitalne ‒ świadczenia wysokospecjalistyczne

obowiązujących w 2015 r.

1.

Świadczeniodawca jest obowiązany wykonywać umowę zgodnie z warunkami udzielania świadczeń

określonymi w ustawie oraz przepisach wydanych na jej podstawie, ogólnych warunkach

oraz zgodnie ze szczegółowymi warunkami umów określonymi przez Prezesa Funduszu na

podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 i art. 159 ust. 2 ustawy.

2.

Świadczeniodawca jest obowiązany udzielać świadczeń świadczeniobiorcom z zachowaniem

należytej staranności.

3.

Świadczeniodawca jest obowiązany przestrzegać praw pacjenta.

4.

Świadczeniodawca jest obowiązany podejmować i prowadzić działania mające na celu zapewnienie

należytej jakości udzielanych świadczeń, w tym stosować kwestionariusz jakości określony

przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 i art. 159 ust. 2 ustawy

oraz okołooperacyjną kartę kontrolną, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie

art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw

Pacjenta

(Dz. U. z 2016 r. poz. 186, 823, 960 i 1070).

5.

Świadczeniodawca jest obowiązany zaopatrywać się we własnym zakresie w leki, środki

spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyroby medyczne i inne materiały

konieczne do wykonania świadczenia na podstawie umowy.

1.

W latach 2016-2018 świadczeniodawca posiadający umowę o udzielanie świadczeń opieki

zdrowotnej, z wyłączeniem umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju

podstawowa opieka zdrowotna w zakresie świadczeń, dla których jednostką rozliczeniową

jest kapitacyjna stawka roczna, przekaże w terminie określonym w ust. 2 do dyrektora

właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu, za pośrednictwem serwisów internetowych,

o których mowa w § 10 załącznika do rozporządzenia zmienianego w § 1, informację o

liczbie pielęgniarek i położnych wykonujących, u tego świadczeniodawcy, zawód w rozumieniu

art. 19 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1435, z późn. zm., i realizujących świadczenia opieki zdrowotnej oraz w formie indywidualnej praktyki

pielęgniarki i położnej wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego albo indywidualnej

specjalistycznej praktyki pielęgniarki i położnej wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu

leczniczego, w przeliczeniu na liczbę etatów albo równoważników etatów, realizujących

te świadczenia.

2.

Informację, o której mowa w ust. 1, sporządza się według stanu na dzień

1)

1 sierpnia 2016 r. i przekazuje do dnia 14 sierpnia 2016 r. - w przypadku informacji

za 2016 r.;

2)

1 sierpnia 2017 r. i przekazuje do dnia 14 sierpnia 2017 r. - w przypadku informacji

za 2017 r.;

3)

1 sierpnia 2018 r. i przekazuje do dnia 14 sierpnia 2018 r. - w przypadku informacji

za 2018 r.

3.

Nieprzekazanie przez świadczeniodawcę informacji, o której mowa w ust. 1, skutkuje

nałożeniem kary umownej w wysokości do 2% kwoty zobowiązania wynikającego z umowy

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

4.

W latach 2016-2018 dyrektor właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu jest obowiązany

corocznie, na podstawie danych przekazanych zgodnie z ust. 1 i 2, w terminie 14 dni

od dnia ich otrzymania, do przedstawienia świadczeniodawcy zmiany umowy o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej określonej w ust. 1, obejmującej

1)

wysokość dodatkowych środków na świadczenia opieki zdrowotnej udzielane przez pielęgniarki

i położne w okresie od dnia 1 września 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2019 r.;

2)

postanowienia o zwrocie środków określonych w pkt 1, w przypadku ich nieprzeznaczenia

w sposób, o którym mowa w ust. 5, i karze umownej w wysokości do 5% tych środków.

5.

Środki, o których mowa w ust. 4 pkt 1, przeznacza się w taki sposób, aby zapewnić

średni wzrost miesięcznego wynagrodzenia wraz z pochodnymi w przeliczeniu na etat

albo równoważnik etatu pielęgniarki albo położnej o

1)

800 zł od dnia 1 września 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2017 r., w tym kwotę 300 złotych,

o której mowa w § 2 ust. 4 rozporządzenia zmienianego w § 1, i kwotę 100 złotych,

o której mowa w § 2 ust. 2 pkt 1;

2)

1200 zł od dnia 1 września 2017 r. do dnia 31 sierpnia 2018 r., w tym o kwotę, o której

mowa w pkt 1;

3)

1600 zł od dnia 1 września 2018 r. do dnia 31 sierpnia 2019 r., w tym o kwotę, o której

mowa w pkt 2.

6.

W latach 2016-2019 dyrektor właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu jest obowiązany,

w przypadku umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka

zdrowotna w zakresie świadczeń, dla których jednostką rozliczeniową jest kapitacyjna

stawka roczna, do uwzględnienia w wysokości kapitacyjnej stawki rocznej od dnia 1

września każdego roku postanowień dotyczących wysokości dodatkowych środków na świadczenia

opieki zdrowotnej udzielane przez pielęgniarki i położne w sposób gwarantujący pielęgniarkom

podstawowej opieki zdrowotnej, pielęgniarkom lub higienistkom szkolnym udzielającym

świadczeń w środowisku nauczania i wychowania oraz położnym podstawowej opieki zdrowotnej

średni wzrost miesięcznego wynagrodzenia wraz z pochodnymi w skali kraju o

1)

800 zł od dnia 1 września 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2017 r., w tym o kwotę 400 złotych,

o której mowa w § 3 ust. 2;

2)

1200 zł od dnia 1 września 2017 r. do dnia 31 sierpnia 2018 r., w tym o kwotę, o której

mowa w pkt 1;

3)

1600 zł od dnia 1 września 2018 r. do dnia 31 sierpnia 2019 r., w tym o kwotę, o której

mowa w pkt 2.

7.

W latach 2016-2019 do umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej stosuje się odpowiednio

przepisy § 2 ust. 3-10.

8.

W latach 2016-2019 do umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa

opieka zdrowotna w zakresie świadczeń, dla których jednostką rozliczeniową jest kapitacyjna

stawka roczna, stosuje się odpowiednio przepisy § 2 ust. 4-9 i ust. 10 zdanie pierwsze.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem

1)

§ 2, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia

2)

§ 13 ust. 5 załącznika do rozporządzenia, który wchodzi w życie po upływie 14 dni

od dnia ogłoszenia

Świadczeniodawca ponosi odpowiedzialność za udzielanie lub za zaniechanie udzielania

świadczeń przez osoby przez siebie zatrudnione lub udzielające świadczeń w jego imieniu

również na innej podstawie niż umowa o pracę, a także osoby, którym udzielanie świadczeń

powierzył, oraz odpowiada za szkody powstałe, także u osób trzecich, w związku z udzielaniem

lub zaniechaniem udzielania świadczeń.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Świadczeniodawca ponosi odpowiedzialność za ordynowanie leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobów medycznych świadczeniobiorcom, zgodnie

z obowiązującymi przepisami oraz z aktualnym stanem wiedzy medycznej.

1.

Świadczenia są udzielane osobiście przez osoby wykonujące zawody medyczne w rozumieniu

art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 618, z późn. zm., zgodnie z harmonogramem.

2.

Zmiany w harmonogramie dotyczące osób, o których mowa w ust. 1, wymagają zgłoszenia

dyrektorowi oddziału wojewódzkiego Funduszu najpóźniej w dniu poprzedzającym ich powstanie

albo, w przypadkach losowych, niezwłocznie po zaistnieniu zdarzenia.

3.

Zmiany, o których mowa w ust. 2, nie mogą naruszać wymagań dotyczących kwalifikacji

osób wykonujących zawód medyczny, określonych w przepisach regulujących wykonywanie

tych zawodów lub określających te kwalifikacje oraz szczegółowych warunkach umów określonych

przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 i art. 159 ust. 2 ustawy.

4.

Osoby, o których mowa w ust. 1, w czasie wyznaczonym do udzielania świadczeń nie mogą

jednocześnie udzielać świadczeń w innym

1)

podmiocie wykonującym działalność leczniczą lub

2)

przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego

3)

podmiocie realizującym czynności z zakresu zaopatrzenia w środki pomocnicze i wyroby

medyczne będące przedmiotami ortopedycznymi

- jeżeli umowa nie stanowi inaczej.

1.

Świadczeniodawca jest obowiązany do udzielania świadczeń w pomieszczeniach odpowiadających

wymaganiom określonym w przepisach wydanych na podstawie ustawy, przepisach o działalności

leczniczej oraz w szczegółowych warunkach umów określonych przez Prezesa Funduszu

na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 i art. 159 ust. 2 ustawy, wyposażonych w aparaturę

i sprzęt medyczny posiadający stosowne certyfikaty, atesty lub inne dokumenty potwierdzające

dopuszczenie aparatury i sprzętu medycznego do użytku oraz dokumenty potwierdzające

dokonanie aktualnych przeglądów wykonanych przez uprawnione podmioty.

2.

Zobowiązanie świadczeniodawcy dotyczące pomieszczeń, o których mowa w ust. 1, nie

dotyczy sytuacji, gdy z charakteru świadczeń wynika konieczność ich udzielania poza

takimi pomieszczeniami.

3.

Zmiana określonego w umowie miejsca udzielania świadczeń następuje na pisemny wniosek

świadczeniodawcy. Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu rozpatruje wniosek w terminie

14 dni od dnia jego otrzymania i udziela zgody albo odmawia jej wydania w formie pisemnej.

4.

Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu może odmówić wydania zgody, o której mowa

w ust. 3, w przypadku gdy zmiana określonego w umowie miejsca udzielania świadczeń

może spowodować ograniczenie dostępności do świadczeń lub pomieszczenia nie spełniają

wymagań, o których mowa w ust. 1.

1.

Świadczeniodawca zapewnia udzielanie świadczeń w sposób kompleksowy obejmujący wykonanie

niezbędnych badań, w tym badań laboratoryjnych i diagnostyki obrazowej, oraz procedur

medycznych związanych z udzielaniem tych świadczeń.

2.

Świadczeniodawca, w przypadkach określonych w ustawie oraz w przepisach wydanych na

podstawie art. 31d ustawy, zapewnia transport sanitarny w ramach kwoty zobowiązania

określonej w umowie, z wyjątkiem świadczeniodawców udzielających świadczeń z zakresu

podstawowej opieki zdrowotnej, jeżeli nie zawarli oni odrębnej umowy.

3.

Transport sanitarny, o którym mowa w ust. 2, odbywa się środkami transportu sanitarnego,

o których mowa w art. 161ba ustawy, i w składzie osobowym określonym w przepisach

wydanych na podstawie art. 31d ustawy lub ustalonym z uwzględnieniem wskazań medycznych

i ciągłości udzielania świadczeń, gwarantującymi najkrótszy czas transportu świadczeniobiorcy,

odpowiedni do jego stanu zdrowia.

1.

Świadczeniodawca udziela świadczeń przez cały okres obowiązywania umowy, zgodnie z

określonym w umowie harmonogramem oraz planem rzeczowo-finansowym.

2.

Świadczeniodawca powiadamia na piśmie oddział wojewódzki Funduszu o planowanej przerwie

w udzielaniu świadczeń, w terminie co najmniej 30 dni przed planowaną przerwą, wskazując

przewidywany okres jej trwania, a w przypadku świadczeń w rodzaju podstawowej opieki

zdrowotnej oraz świadczeń rozliczanych ryczałtem - także sposób zapewnienia ciągłości

udzielania świadczeń w tym czasie.

3.

Przerwa w udzielaniu świadczeń, o której mowa w ust. 2, wymaga zgody dyrektora oddziału

wojewódzkiego Funduszu udzielonej na piśmie w terminie 14 dni od dnia otrzymania powiadomienia,

a w przypadku ambulatoryjnych świadczeń ‒ w terminie 8 dni od dnia otrzymania powiadomienia.

4.

Za zgodę, o której mowa w ust. 3, uważa się także brak sprzeciwu dyrektora oddziału

wojewódzkiego Funduszu w terminie 14 dni od dnia otrzymania powiadomienia, w przypadku

ambulatoryjnych świadczeń termin ten wynosi 8 dni od dnia otrzymania powiadomienia.

5.

W przypadku braku możliwości udzielania świadczeń, którego nie można było wcześniej

przewidzieć, świadczeniodawca niezwłocznie podejmuje czynności w celu zachowania ciągłości

udzielania świadczeń, powiadamiając jednocześnie oddział wojewódzki Funduszu o tym

zdarzeniu i podjętych czynnościach.

1.

Czynności administracyjne związane z realizacją umowy mogą być wspierane przez wykorzystanie

dedykowanych serwisów internetowych lub usług informatycznych.

2.

W przypadku dokonywania zmian umowy, o których mowa w § 6 ust. 2 i § 7 ust. 3, na

podstawie zaakceptowanych przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu zgłoszeń

lub wniosków, dopuszcza się podpisywanie zbiorczych aneksów dotyczących okresów sprawozdawczych,

w czasie których dokonano zgłoszeń lub złożono wnioski.

3.

Powiadomienie, o którym mowa w § 9 ust. 2 i 5, dokonanie zgłoszenia lub złożenie wniosku,

o których mowa w ust. 2, z wykorzystaniem serwisów internetowych, o których mowa w

ust. 1, uważa się za spełnienie obowiązku informacyjnego wynikającego z § 6 ust. 2,

§ 7 ust. 3 i § 9 ust. 2 i 5.

4.

Serwisy i usługi, o których mowa w ust. 1, udostępnia Fundusz.

5.

Sposób i warunki korzystania z poszczególnych serwisów określają postanowienia odpowiednich

umów lub upoważnień dotyczących korzystania z usługi świadczonej przez Fundusz przy

użyciu systemu teleinformatycznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1114 oraz z 2016 r. poz. 352), umożliwiającej występowanie o sporządzenie dokumentu potwierdzającego prawo do świadczeń.

6.

Po podpisaniu umów lub upoważnień, o których mowa w ust. 5, świadczeniodawca jest

obowiązany korzystać z serwisów i dbać o aktualność dostępnych w nich informacji przez

bieżącą aktualizację dotyczących ich danych.

1.

Świadczeniodawca jest obowiązany do podania do wiadomości świadczeniobiorców w miejscu

udzielania świadczeń informacji o godzinach i miejscach udzielania świadczeń w poszczególnych

zakresach świadczeń, a także informacji na temat posiadanych udogodnień dla osób niepełnosprawnych.

2.

Świadczeniodawca jest obowiązany umieścić na zewnątrz budynku, w którym udzielane

są świadczenia, w miejscu ogólnie dostępnym, tablice ze znakiem graficznym Funduszu,

według wzoru określonego przez Prezesa Funduszu.

3.

W przypadku gdy w budynku, o którym mowa w ust. 2, świadczenia są udzielane także

przez podmioty, które nie zawarły umowy z Funduszem, znak graficzny Funduszu powinien

być umieszczony w sposób jednoznacznie wskazujący, który z podmiotów udziela świadczeń

na podstawie umowy.

4.

Świadczeniodawca jest obowiązany umieścić wewnątrz budynków siedziby i jednostek organizacyjnych

informacje dotyczące

1)

imion i nazwisk osób kierujących pracą komórki organizacyjnej, a w przypadku ambulatoryjnych

świadczeń ‒ także imion i nazwisk osób udzielających świadczeń oraz godzin i miejsca

ich udzielania;

2)

miejsc i godzin udzielania świadczeń przez podwykonawców, jeżeli zachodzi potrzeba

poinformowania o tym świadczeniobiorców;

3)

zasad zapisów na porady i wizyty, z uwzględnieniem świadczeń udzielanych w warunkach

domowych;

4)

trybu składania skarg i wniosków u świadczeniodawcy;

5)

praw pacjenta;

6)

zasad potwierdzania prawa do świadczeń;

7)

adresu oraz numerów telefonów najbliższego miejsca, w którym są udzielane świadczenia

nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej;

8)

numerów telefonów alarmowych „112” i „999” obsługiwanych w ramach systemu powiadamiania

ratunkowego;

9)

adresu i numeru bezpłatnej infolinii Biura Rzecznika Praw Pacjenta;

10)

adresu i numeru telefonu właściwej miejscowo komórki do spraw skarg i wniosków oddziału

wojewódzkiego Funduszu;

11)

informacji o możliwości i sposobie zapisania się na listę oczekujących na udzielenie

świadczenia;

12)

innych informacji, jeżeli obowiązek ich ujawnienia świadczeniobiorcom wynika z umowy.

5.

Z wyjątkiem świadczeniodawców udzielających świadczeń całodobowo, informacje, o których

mowa w ust. 1 i ust. 4 pkt 7 i 8, powinny być widoczne także z zewnątrz budynku.

1.

Lekarz ubezpieczenia zdrowotnego, kierując świadczeniobiorcę do poradni specjalistycznej

lub do leczenia szpitalnego, dołącza do skierowania

1)

kopię wyników badań diagnostycznych i przeprowadzonych konsultacji, będące w jego

posiadaniu, umożliwiające lekarzowi ubezpieczenia zdrowotnego lub felczerowi ubezpieczenia

zdrowotnego kierującemu postawienie wstępnego rozpoznania stanowiącego przyczynę skierowania;

2)

istotne informacje o dotychczasowym leczeniu specjalistycznym lub szpitalnym oraz

zastosowanym leczeniu.

2.

W przypadku skierowania świadczeniobiorcy do leczenia szpitalnego przez felczera ubezpieczenia

zdrowotnego przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

3.

W przypadku stwierdzenia braku możliwości dalszej opieki w danej poradni specjalistycznej,

po uzasadnieniu w dokumentacji medycznej, lekarz ubezpieczenia zdrowotnego kieruje

świadczeniobiorcę do poradni specjalistycznej, w tym o tej samej specjalności, uwzględniając

wyniki badań diagnostycznych i przeprowadzonych konsultacji oraz istotne informacje

o dotychczasowym leczeniu specjalistycznym lub szpitalnym oraz o zastosowanym leczeniu.

4.

Lekarz ubezpieczenia zdrowotnego leczący świadczeniobiorcę w poradni specjalistycznej

jest obowiązany pisemnie informować kierującego świadczeniobiorcę lekarza ubezpieczenia

zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego oraz lekarza, o którym mowa w art.

55 ust. 2a ustawy, o rozpoznaniu, sposobie leczenia, rokowaniu, ordynowanych lekach,

środkach spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobach medycznych,

w tym okresie ich stosowania i sposobie dawkowania oraz wyznaczonych wizytach kontrolnych.

5.

Informację, o której mowa w ust. 4, lekarz jest obowiązany przekazać lekarzowi lub

felczerowi, określonym w ust. 4, nie rzadziej niż co 12 miesięcy, w przypadku gdy

1)

świadczeniobiorca objęty leczeniem specjalistycznym wymaga okresowego monitorowania

lub zmiany leczenia lub

2)

kierujący lekarz ubezpieczenia zdrowotnego lub felczer ubezpieczenia zdrowotnego lub

lekarz, o którym mowa w art. 55 ust. 2a ustawy, nie ma możliwości samodzielnego zweryfikowania

zasadności ordynowanych, w ramach leczenia specjalistycznego, leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobów medycznych.

6.

W przypadku gdy świadczeniobiorca objęty leczeniem specjalistycznym wymaga wykonania

niezbędnych dla prawidłowego leczenia dodatkowych badań diagnostycznych, pozostających

w związku z prowadzonym leczeniem, skierowania na te badania wystawia i pokrywa koszty

ich wykonania świadczeniodawca udzielający świadczeń ambulatoryjnej opieki specjalistycznej.

Dotyczy to również lekarza, o którym mowa w art. 57 ust. 2 pkt 1, 2, 4, 5 i 7 ustawy.

7.

W przypadku skierowania pacjenta do szpitala, w szczególności do planowego leczenia

operacyjnego, szpital wykonuje konieczne dla leczenia w szpitalu badania diagnostyczne

i konsultacje.

8.

Osoby uprawnione na podstawie art. 40 ustawy nie mogą wystawiać świadczeniobiorcy

w czasie trwania leczenia w przedsiębiorstwach, w których jest wykonywana działalność

lecznicza w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne, zleceń na zaopatrzenie

w wyroby medyczne oraz ich naprawę.

9.

Osoby uprawnione na podstawie art. 48 ustawy o refundacji nie mogą w czasie leczenia

w przedsiębiorstwach, w których jest wykonywana działalność lecznicza w rodzaju stacjonarne

i całodobowe świadczenia zdrowotne, ordynować świadczeniobiorcy, koniecznych do wykonania

świadczenia, leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobów

medycznych dostępnych w aptece na receptę.

10.

W związku z zakończeniem leczenia szpitalnego oraz w przypadku udzielenia świadczenia

w szpitalnym oddziale ratunkowym lub izbie przyjęć, świadczeniodawca wydaje świadczeniobiorcy,

stosownie do jego stanu zdrowia, niezależnie od karty informacyjnej, następujące dokumenty

1)

skierowania na świadczenia zalecone w karcie informacyjnej;

2)

recepty na leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyroby

medyczne;

3)

zlecenia na wyroby medyczne oraz ich naprawę, zalecone w karcie informacyjnej;

4)

zlecenia na transport sanitarny lub transport zgodnie z przepisami ustawy.

1.

Świadczeniodawca zapewnia bieżącą rejestrację świadczeniobiorców na podstawie zgłoszenia

osobistego lub za pośrednictwem osoby trzeciej, w tym przy wykorzystaniu telefonu

lub innych środków komunikacji elektronicznej.

2.

W przypadku porodu przyjęcie następuje niezwłocznie.

3.

Świadczenia powinny być udzielane świadczeniobiorcy przez świadczeniodawcę w możliwie

najkrótszym terminie.

4.

Świadczeniodawca jest obowiązany przyjąć świadczeniobiorcę w ustalonym terminie. W

razie wystąpienia okoliczności, których nie można było przewidzieć w chwili ustalania

terminu udzielenia świadczenia, które uniemożliwiają zachowanie tego terminu, świadczeniodawca

w każdy dostępny sposób informuje świadczeniobiorcę o zmianie terminu.

5.

Odmowa przyjęcia dziecka do szpitala wymaga uprzedniej konsultacji z ordynatorem oddziału,

do którego dziecko miałoby być przyjęte, albo jego zastępcą, albo lekarzem kierującym

tym oddziałem w rozumieniu art. 49 ust. 7 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Wynik tej konsultacji odnotowuje się w dokumentacji medycznej.

6.

W przypadku rozwiązania albo wygaśnięcia umowy świadczeniodawca przekazuje do oddziału

wojewódzkiego Funduszu listy oczekujących na udzielenie świadczenia oraz dane świadczeniobiorców

objętych planem leczenia w sposób umożliwiający ich identyfikację. Przekazanie list

oczekujących na udzielenie świadczenia oraz danych świadczeniobiorców powinno nastąpić

nie później niż 14 dni przed rozwiązaniem albo wygaśnięciem umowy, z wyjątkiem sytuacji,

których nie można było przewidzieć.

7.

Przepisów ust. 1-6 nie stosuje się do umów w rodzaju lecznictwo uzdrowiskowe.

Fundusz jest obowiązany do sfinansowania świadczeń udzielonych w okresie rozliczeniowym

do kwoty zobowiązania Funduszu wobec świadczeniodawcy określonej w umowie dla danego

zakresu świadczeń.

1.

Ceny poszczególnych świadczeń lub ceny odpowiadających im jednostek rozliczeniowych

uzgadniają strony umowy w trybie określonym przepisami art. 142, art. 143, art. 159

i art. 161b ustawy, z uwzględnieniem taryfy świadczeń, w przypadku jej ustalenia.

2.

Uzgodnienia, o których mowa w ust. 1, rozpoczynają się od ceny określonej w ofercie

złożonej przez świadczeniodawcę ubiegającego się o zawarcie umowy.

3.

Prezes Funduszu, na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 1 i art. 159 ust. 2 ustawy, określa

jednostki rozliczeniowe dla poszczególnych świadczeń, uwzględniając taryfy świadczeń,

w przypadku ich ustalenia.

4.

W sytuacji nieustalenia taryfy świadczeń, jednostki rozliczeniowe i ich wartość określa

Prezes Funduszu, biorąc pod uwagę kompleksowość i ciągłość udzielania świadczeń, wzajemne

relacje kosztowe udzielanych świadczeń, uwzględniając koszty ich udzielania przez

świadczeniodawców lub koszty zapewnienia gotowości ich udzielania, wskazując jednocześnie

udział tych kosztów w jednostce rozliczeniowej.

5.

W celu ustalania kosztów oraz relacji kosztowych, o których mowa w ust. 4, w poszczególnych

rodzajach i zakresach świadczeń, Fundusz wykorzystuje informacje uzyskane od świadczeniodawców

oraz innych podmiotów, które udostępniają dane o kosztach świadczeń.

1.

Określa się następujące sposoby rozliczania świadczeń

1)

kapitacyjna stawka roczna;

2)

cena jednostkowa jednostki rozliczeniowej;

3)

ryczałt.

1a

Prezes Funduszu ustala kapitacyjną stawkę roczną w sposób gwarantujący środki na wypłatę

kwot, o których mowa w § 4 ust. 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2015 r. zmieniającego

rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

(Dz. U. poz. 1628).

2.

Określając szczegółowe warunki rozliczania świadczeń, Prezes Funduszu może ustalać

współczynniki korygujące mające na celu w szczególności polepszenie jakości i zwiększenie

dostępności udzielanych świadczeń.

3

Prezes Funduszu określi współczynniki korygujące, o których mowa w ust. 2, dotyczące

świadczeń udzielanych przez pielęgniarki i położne w ramach umów, z wyłączeniem umów

w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie świadczeń, dla których jednostką

rozliczeniową jest kapitacyjna stawka roczna, z przeznaczeniem środków wynikających

z ustalenia tych współczynników na średni wzrost miesięcznego wynagrodzenia pielęgniarek

i położnych, w tym dodatek za pracę w porze nocnej i dodatek za pracę w niedzielę

i święta niebędące dla pracownika dniami pracy wraz z składkami na ubezpieczenia społeczne

i Fundusz Pracy.

4

Określając współczynniki korygujące na podstawie ust. 3, Prezes Funduszu uwzględnia wysokość dodatkowych środków przekazanych świadczeniodawcom

zgodnie z § 4 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października

2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej, w sposób gwarantujący środki na wypłatę kwot, o których mowa w § 4 ust. 5 pkt 3 tego

rozporządzenia.

5

Dokumenty potwierdzające przeznaczenie środków wynikających z ustalenia współczynnika

korygującego na wynagrodzenia pielęgniarek i położnych ustala Prezes Funduszu.

1.

W przypadku świadczeń rozliczanych na podstawie kapitacyjnej stawki rocznej, należność

z tytułu realizacji świadczeń za okres sprawozdawczy, określona w rachunku przekazywanym

przez świadczeniodawcę, stanowi sumę dwunastych części iloczynów liczby świadczeniobiorców

objętych opieką w poszczególnych grupach świadczeniobiorców i kapitacyjnych stawek

rocznych, z uwzględnieniem współczynników korygujących.

2.

Liczba świadczeniobiorców, o której mowa w ust. 1, jest ustalana przez oddział wojewódzki

Funduszu według stanu na pierwszy dzień miesiąca stanowiącego okres sprawozdawczy

na podstawie informacji przekazanej przez świadczeniodawcę sporządzonej na podstawie

posiadanych przez tego świadczeniodawcę deklaracji wyboru.

3.

Liczbę świadczeniobiorców, o której mowa w ust. 1, ustaloną w sposób określony w ust.

2, świadczeniodawca przekazuje do dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu

do 7. dnia danego miesiąca w celu weryfikacji. Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu

przekazuje świadczeniodawcy do ostatniego dnia każdego okresu sprawozdawczego informację

o potwierdzonej liczbie świadczeniobiorców objętych przez niego opieką oraz szablon

rachunku. Przekazana informacja stanowi podstawę do sporządzenia rachunku za dany

okres sprawozdawczy.

4.

Należność z tytułu realizacji świadczeń za okres sprawozdawczy, udzielanych osobom

uprawnionym do świadczeń na podstawie przepisów o koordynacji, posiadających poświadczenie,

o którym mowa w art. 52 ust. 1 ustawy, może być określona w odrębnych rachunkach dotyczących

poszczególnych osób.

5.

Należność z tytułu realizacji świadczeń za okres sprawozdawczy, udzielanych świadczeniobiorcom,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2‒4 ustawy, może być określona w odrębnych rachunkach.

1.

W przypadku świadczeń rozliczanych na podstawie ceny jednostkowej jednostki rozliczeniowej

należność z tytułu realizacji świadczeń za okres sprawozdawczy, określona w rachunku

przekazywanym przez świadczeniodawcę, stanowi sumę należności odpowiadających poszczególnym

zakresom świadczeń, uwzględniającą współczynniki korygujące.

2.

Należność dla danego zakresu świadczeń, o której mowa w ust. 1, stanowi iloczyn liczby

jednostek rozliczeniowych odpowiadających udzielonym świadczeniom i ceny jednostkowej

jednostki rozliczeniowej, z uwzględnieniem współczynników korygujących.

3.

Należność, o której mowa w ust. 2, nie może być większa od iloczynu liczby jednostek

rozliczeniowych i ceny jednostkowej jednostki rozliczeniowej, określonych w planie

rzeczowo-finansowym, dla danego zakresu świadczeń.

4.

Należność za bieżący okres sprawozdawczy, określona w rachunku, może być większa niż

wynikająca z ust. 3, w przypadku gdy łączna kwota należności za bieżący i poprzednie

okresy sprawozdawcze nie jest wyższa od sumy iloczynów liczb jednostek rozliczeniowych

i cen jednostkowych jednostek rozliczeniowych, określonych w planie rzeczowo-finansowym,

dla bieżącego i poprzednich okresów sprawozdawczych, dla danego zakresu świadczeń.

5.

Postanowienia ust. 1‒4 obejmują rozliczenie świadczeń udzielonych osobom uprawnionym

do świadczeń na podstawie przepisów o koordynacji oraz świadczeniobiorcom wymienionym

w art. 2 ust. 1 pkt 2‒4 oraz w art. 12 pkt 2‒4, 6 i 9 ustawy.

6.

Należność z tytułu realizacji świadczeń, za okres sprawozdawczy, udzielanych osobom

uprawnionym do świadczeń na podstawie przepisów o koordynacji, świadczeniobiorcom

wymienionym w art. 2 ust. 1 pkt 1‒4, art. 12 pkt 2‒4, 6 i 9 ustawy, oraz osobom posiadającym

prawo do świadczeń, o których mowa w art. 67 ust. 4‒7 ustawy, może być określona w

odrębnych rachunkach dotyczących poszczególnych osób.

7.

Należność z tytułu realizacji świadczeń, za okres sprawozdawczy, udzielanych świadczeniobiorcom

wymienionym w art. 2 ust. 1 pkt 2‒4 oraz w art. 12 pkt 2‒4, 6 i 9 ustawy, może być

określona w przekazywanych przez świadczeniodawcę odrębnych rachunkach.

8.

Przepisy ust. 1, 2, 5‒7 stosuje się odpowiednio do rozliczania umów na zaopatrzenie

w wyroby medyczne oraz ich naprawę na zlecenie osoby uprawnionej, o których mowa w

art. 38 ustawy o refundacji.

1.

W przypadku świadczeń rozliczanych ryczałtem należność z tytułu realizacji świadczeń,

za okres sprawozdawczy, określona w rachunku przekazywanym przez świadczeniodawcę,

stanowi część kwoty zobowiązania za dany zakres świadczeń

1)

proporcjonalną do liczby dni w miesiącu, który jest okresem sprawozdawczym ‒ w przypadku

ryczałtu dobowego;

2)

stanowiącą iloczyn odwrotności liczby okresów sprawozdawczych w okresie rozliczeniowym

i kwoty zobowiązania ‒ w przypadku ryczałtu miesięcznego.

2.

Należność, o której mowa w ust. 1, nie obejmuje kosztów świadczeń udzielonych osobom

uprawnionym do świadczeń na podstawie przepisów o koordynacji, z wyjątkiem umów w

rodzaju świadczeń ratownictwo medyczne.

3.

Należność z tytułu realizacji świadczeń, za okres sprawozdawczy, stanowiąca równowartość

rzeczywistych kosztów świadczeń udzielonych osobom uprawnionym do świadczeń na podstawie

przepisów o koordynacji, może być określona w odrębnym rachunku.

4.

Świadczeniodawca przedstawia oddziałowi wojewódzkiemu Funduszu kalkulację rzeczywistych

kosztów, o których mowa w ust. 3, w celu ich weryfikacji.

1.

W przypadku zawarcia z tym samym oddziałem wojewódzkim Funduszu umów na co najmniej

dwa z następujących rodzajów świadczeń

1)

ambulatoryjna opieka specjalistyczna,

2)

leczenie szpitalne,

3)

opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień,

4)

rehabilitacja lecznicza,

5)

świadczenia zdrowotne kontraktowane odrębnie,

6)

świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w ramach opieki długoterminowej,

7)

opieka paliatywna i hospicyjna

- strony umowy, na wniosek świadczeniodawcy, składany nie później niż 30 dni po upływie

kwartału kalendarzowego, dokonają zmian zawartych umów, polegających na zwiększeniu

kwoty zobowiązania ustalonej dla jednego lub kilku rodzajów świadczeń i jednoczesnym

zmniejszeniu kwoty zobowiązania za ten kwartał ustalonej dla pozostałych rodzajów

świadczeń, z uwzględnieniem art. 158 ustawy.

2.

Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu rozpatruje wniosek w terminie 14 dni od dnia

jego otrzymania. Wniosek dotyczący ostatniego kwartału roku kalendarzowego jest składany

do dnia 15 grudnia roku, którego dotyczy.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku zawarcia z tym samym oddziałem

wojewódzkim Funduszu co najmniej dwóch umów na ten sam rodzaj świadczeń.

4.

Zmiany umów, o których mowa w ust. 1, nie mogą spowodować

1)

zwiększenia łącznej kwoty zobowiązania Funduszu wobec świadczeniodawcy, z tytułu wszystkich

zawartych z nim umów;

2)

zmniejszenia kwot zobowiązań ustalonych dla poszczególnych rodzajów świadczeń, o więcej

niż 15%, dla każdego rodzaju świadczeń, określonych w umowach na pierwszy dzień okresu

rozliczeniowego;

3)

zmniejszenia kwot zobowiązań ustalonych dla poszczególnych zakresów świadczeń w ramach

danego rodzaju świadczeń, o więcej niż 20%, dla danego zakresu świadczeń, określonych

w umowach na pierwszy dzień okresu rozliczeniowego;

4)

ograniczenia dostępności do świadczeń.

5.

Przepisy ust. 1‒4 stosuje się do

1)

umów zawieranych w rodzaju leczenie szpitalne ‒ świadczenia wysokospecjalistyczne,

w części świadczeń niefinansowanych z budżetu państwa;

2)

umów zawieranych odrębnie na poszczególne zakresy świadczeń w ramach rodzajów świadczeń,

o których mowa w ust. 1, z wyłączeniem umów dotyczących programów lekowych oraz chemioterapii

określonych w art. 15 ust. 2 pkt 15 i 16 ustawy.

1.

Strony umowy, na wniosek świadczeniodawcy składany nie później niż 30 dni po upływie

kwartału kalendarzowego, dokonają zmiany zawartej umowy, polegającej na zwiększeniu

kwoty zobowiązania ustalonej dla jednego lub kilku zakresów świadczeń przy jednoczesnym

zmniejszeniu kwoty zobowiązania za ten kwartał ustalonej dla pozostałych zakresów

świadczeń, z uwzględnieniem art. 158 ustawy.

2.

Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu rozpatruje wniosek w terminie 14 dni od dnia

jego otrzymania. Wniosek dotyczący ostatniego kwartału roku kalendarzowego jest składany

do dnia 15 grudnia roku, którego dotyczy.

3.

Zmiana umowy, o której mowa w ust. 1, nie może spowodować

1)

zwiększenia łącznej kwoty zobowiązania Funduszu wobec świadczeniodawcy, z tytułu zawartej

umowy;

2)

zmniejszenia kwot zobowiązań ustalonych dla poszczególnych zakresów świadczeń, o więcej

niż 20%, dla każdego zakresu świadczeń, określonych w umowie na pierwszy dzień okresu

rozliczeniowego;

3)

ograniczenia dostępności do świadczeń.

W przypadku dokonania zmiany w umowach w trybach określonych w § 20 i 21 świadczeniodawcy

nie przysługuje roszczenie przeciwko Funduszowi o zapłatę za świadczenia wykonane

ponad kwotę zobowiązania odpowiednio w rodzajach albo zakresach świadczeń, których

dotyczyło zmniejszenie kwoty zobowiązania.

1.

Podstawą rozliczeń i płatności za świadczenia udzielone w okresie sprawozdawczym jest

rachunek, wystawiony na podstawie szablonu rachunku, wraz z raportem statystycznym,

zwane dalej „dokumentami rozliczeniowymi”. Świadczeniodawcy przysługuje prawo do korygowania

raportu statystycznego w terminie 40 dni po upływie okresu rozliczeniowego.

2.

W przypadku świadczeń, dla których określono kapitacyjną stawkę roczną, świadczeniodawca

składa rachunek sporządzony na podstawie informacji, o której mowa w § 17 ust. 2,

i szablonu rachunku.

3.

Dokumenty rozliczeniowe świadczeniodawca składa oddziałowi wojewódzkiemu Funduszu

w terminie do 10. dnia każdego miesiąca, za miesiąc poprzedni.

4.

W przypadku świadczeń leczenia uzdrowiskowego dokumenty rozliczeniowe świadczeniodawca

składa w terminie 5 dni po zakończeniu okresu sprawozdawczego.

5.

W przypadku świadczeń udzielonych osobom uprawnionym do świadczeń na podstawie przepisów

o koordynacji, świadczeniodawca jest obowiązany przekazać kopię właściwego formularza

E 112 lub E 123, kopię dokumentu przenośnego S2, S3 albo DA1, kopię poświadczenia

lub kopię Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego albo kopię certyfikatu zastępującego

Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego, a także określić tryb przyjęcia pacjenta

czasowo przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W przypadku gdy niemożliwe

jest sporządzenie kopii dokumentu potwierdzającego prawo do świadczeń, świadczeniodawca

przedstawia odpis dokumentu. Świadczeniodawca ponosi odpowiedzialność za umieszczenie

błędnych lub niekompletnych danych zawartych w odpisie.

6.

Przepisów ust. 5 nie stosuje się w przypadku, gdy prawo do świadczeń zostało potwierdzone

w sposób określony w art. 50 ust. 1 albo 3 ustawy.

7.

Raport statystyczny i informację, o której mowa w § 17 ust. 2, świadczeniodawca przekazuje

w formie elektronicznej.

8.

Świadczeniodawca składa Funduszowi rachunek w formie pisemnej w postaci papierowej

albo elektronicznej. W przypadku złożenia rachunku w formie pisemnej dane zawarte

w rachunku świadczeniodawca przekazuje również w formie elektronicznej. Rachunek w

formie elektronicznej oraz dane, o których mowa w zdaniu drugim

1)

składa się z wykorzystaniem dedykowanego serwisu internetowego lub usług informatycznych,

o których mowa w § 10;

2)

powinny być zgodne z formatem ustalonym przez Prezesa Funduszu.

1.

Należności z tytułu realizacji umowy za okres sprawozdawczy oddział wojewódzki Funduszu

wypłaca, za miesiąc poprzedni, w terminie 14 dni po dniu dostarczenia przez świadczeniodawcę

dokumentów rozliczeniowych i informacji, o której mowa w § 17 ust. 2, oraz dokumentów,

o których mowa w § 23 ust. 5 i 7‒8, z zastrzeżeniem § 25 i 26. Płatności dokonuje

się przelewem na rachunek bankowy określony w umowie.

2.

W przypadku świadczeń finansowanych z budżetu państwa na podstawie ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 757, z późn. zm. dopuszcza się możliwość wypłacenia należności za miesiąc grudzień w tym samym miesiącu

wyłącznie na podstawie dostarczonych przez świadczeniodawcę rachunków. Pozostałe dokumenty

rozliczeniowe powinny zostać dostarczone przez świadczeniodawcę w terminie określonym

w § 23 ust. 3.

3.

W przypadku świadczeń wysokospecjalistycznych finansowanych z budżetu państwa dopuszcza

się możliwość wypłacenia należności za miesiąc grudzień w tym samym miesiącu, na wniosek

świadczeniodawcy złożony do dnia 7 grudnia i na podstawie prognozy wydatków na te

świadczenia, ustalonej przez oddział wojewódzki Funduszu w oparciu o harmonogram realizacji

umowy świadczeniodawcy. Oddział wojewódzki Funduszu dokonuje płatności w terminie

14 dni od dnia otrzymania wniosku. Pozostałe dokumenty rozliczeniowe powinny zostać

dostarczone przez świadczeniodawcę w terminie określonym w § 23 ust. 3.

4.

Jeżeli termin płatności upływa w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, to płatności

dokonuje się poprzedniego dnia roboczego.

5.

Jeżeli oddział wojewódzki Funduszu nie dokona płatności należności w terminie, o którym

mowa w ust. 1 i 3, świadczeniodawcy przysługują odsetki ustawowe.

6.

Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu, uwzględniając stan posiadanych środków finansowych

i sytuację finansową świadczeniodawcy, może dokonać płatności należności za świadczenia

udzielone w okresie krótszym niż okres sprawozdawczy, lecz nie krótszym niż 14 dni,

po spełnieniu przez świadczeniodawcę wymagań, o których mowa w ust. 1. Płatności dokonuje

się przelewem na rachunek bankowy określony w umowie, zgodnie z kolejnością złożenia

prawidłowych dokumentów rozliczeniowych.

Należność z tytułu umowy za realizację świadczeń leczenia uzdrowiskowego oddział wojewódzki

Funduszu wypłaca przelewem na rachunek bankowy określony w umowie w terminie 14 dni

od dnia dostarczenia przez świadczeniodawcę dokumentów rozliczeniowych. Przepisów

§ 24 ust. 1 i 6 nie stosuje się.

1.

Nieprzedstawienie przez świadczeniodawcę dokumentów rozliczeniowych i informacji,

o której mowa w § 17 ust. 2, w terminach, o których mowa w § 23 ust. 3 i 4, powoduje

przesunięcie terminu płatności odpowiednio o czas opóźnienia w ich przedstawieniu.

2.

Przedstawienie przez świadczeniodawcę niekompletnych dokumentów rozliczeniowych, informacji,

o której mowa w § 17 ust. 2, dokumentów, o których mowa w § 23 ust. 5, lub przedstawienie

dokumentów sporządzonych w sposób nieprawidłowy i nierzetelny powoduje wstrzymanie

płatności należności, w zakresie rozliczenia, do którego oddział wojewódzki Funduszu

powziął zastrzeżenia.

3.

Oddział wojewódzki Funduszu informuje świadczeniodawcę o przyczynie wstrzymania płatności,

w terminie 5 dni roboczych od dnia przyjęcia dokumentów rozliczeniowych, informacji,

o której mowa w § 17 ust. 2, lub dokumentów, o których mowa w § 23 ust. 5. W przypadku

wstrzymania przez oddział wojewódzki Funduszu płatności w całości lub w części, świadczeniodawca

jest obowiązany do uzupełnienia lub usunięcia nieprawidłowości w dokumentach rozliczeniowych,

informacji, o której mowa w § 17 ust. 2, dokumentach, o których mowa w § 23 ust. 5,

lub wystawienia korygujących dokumentów rozliczeniowych w terminie 7 dni od dnia otrzymania

informacji o stwierdzonych uchybieniach.

4.

Oddział wojewódzki Funduszu dokonuje płatności wstrzymanych należności w terminie

7 dni od dnia otrzymania uzupełnionych lub poprawionych dokumentów rozliczeniowych,

informacji, o której mowa w § 17 ust. 2, dokumentów, o których mowa w § 23 ust. 5,

lub otrzymania korygujących dokumentów rozliczeniowych, nie wcześniej jednak niż w

terminie płatności przewidzianym dla złożenia prawidłowych dokumentów.

1.

Płatności uważa się za dokonane w dniu uznania rachunku bankowego świadczeniodawcy.

2.

Rozliczenie wykonania umowy za dany okres rozliczeniowy następuje najpóźniej w terminie

45 dni od dnia upływu tego okresu.

1.

W przypadku stwierdzenia przez Fundusz przekazania świadczeniodawcy nienależnych środków

finansowych, kwota przekazanych środków podlega zwrotowi w terminie 14 dni od dnia

otrzymania przez świadczeniodawcę wezwania Funduszu do ich zwrotu. W przypadku gdy

termin określony w wezwaniu do zapłaty przypada wcześniej niż termin dokonania kolejnej

płatności przez Fundusz, świadczeniodawca jest obowiązany do dokonania zlecenia przelewu

w dniu dokonania płatności przez Fundusz.

2.

W przypadku gdy obowiązek zwrotu środków finansowych wynika z zakwestionowania wykonanych

świadczeń, świadczeniodawca jest obowiązany złożyć oddziałowi wojewódzkiemu Funduszu

korygujące dokumenty rozliczeniowe.

3.

W przypadku wyczerpania procedury, o której mowa w art. 64, art. 160 i art. 161 ustawy, oraz niedokonania zwrotu środków finansowych

przez świadczeniodawcę, dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu dokonuje potrącenia

tych środków wraz z odsetkami ustawowymi z należności przysługującej świadczeniodawcy. Odsetki ustawowe nie przysługują Funduszowi

za okres od dnia, w którym upłynął termin określony w ustawie do rozpatrzenia zażalenia

na czynności dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, do dnia jego rozpatrzenia.

1.

Umowa może zawierać zastrzeżenie o możliwości nałożenia przez dyrektora oddziału wojewódzkiego

Funduszu lub Prezesa Funduszu kary umownej w razie stwierdzenia niewykonania lub nienależytego

wykonania umowy, z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy.

2.

Wysokość kary umownej ustala się z uwzględnieniem kwoty zobowiązania określonej w

umowie oraz rodzaju i wagi stwierdzonych nieprawidłowości.

3.

W razie ponownego stwierdzenia naruszeń, które zostały stwierdzone również uprzednio

w czasie obowiązywania umowy, wysokość kary umownej w przypadku powtarzającego się

naruszenia ustala się jako kwotę wyższą od ustalonej uprzednio, z zastrzeżeniem §

30 ust. 4.

4.

Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu określa każdorazowo, w wezwaniu do zapłaty,

wysokość kary umownej oraz termin zapłaty, który nie może być krótszy niż 14 dni od

dnia otrzymania wezwania przez świadczeniodawcę. W przypadku gdy termin określony

w wezwaniu do zapłaty przypadnie wcześniej niż termin dokonania kolejnej płatności

przez Fundusz, świadczeniodawca jest obowiązany do dokonania zlecenia przelewu w dniu

dokonania płatności przez Fundusz.

5.

W razie bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 4, dyrektor oddziału wojewódzkiego

Funduszu potrąca należność z tytułu kary umownej wraz z ustawowymi odsetkami z przysługujących

świadczeniodawcy należności.

6.

W przypadku wyczerpania procedury, o której mowa w art. 64, art. 160 i art. 161 ustawy, oraz niedokonania wpłaty środków przez świadczeniodawcę,

dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu dokonuje potrącenia należności z tytułu kary

umownej wraz z odsetkami ustawowymi z należności przysługującej świadczeniodawcy. Odsetki ustawowe nie przysługują Funduszowi

za okres od dnia, w którym upłynął termin określony w ustawie do rozpatrzenia zażalenia

na czynności dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, do dnia jego rozpatrzenia.

7.

Fundusz jest uprawniony do dochodzenia odszkodowania przewyższającego wysokość kary

umownej.

8.

Przepisy ust. 2‒7 stosuje się odpowiednio do kontroli prowadzonych przez Prezesa Funduszu

na podstawie art. 64 ustawy.

1.

W przypadku zastrzeżenia w umowie kar umownych, w razie niewykonania lub wykonania

umowy niezgodnie z jej postanowieniami, z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy,

wysokość kary umownej wynosi

1)

do 2% kwoty zobowiązania wynikającego z umowy za każde stwierdzone naruszenie w przypadku

a)

obciążania świadczeniobiorcy lub osoby uprawnionej do świadczeń na podstawie przepisów

o koordynacji kosztami leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego

i wyrobów medycznych w przypadkach, o których mowa w art. 35 ustawy,

b)

utrudniania czynności kontrolnych,

c)

pobierania nienależnych opłat od świadczeniobiorcy lub osoby uprawnionej do świadczeń

na podstawie przepisów o koordynacji za świadczenia będące przedmiotem umowy,

d)

nieuzasadnionej odmowy udzielenia świadczeń świadczeniobiorcy lub osobie uprawnionej

do świadczeń na podstawie przepisów o koordynacji świadczeń,

e)

niewykonania przez świadczeniodawcę w terminie zaleceń pokontrolnych,

f)

udzielania świadczeń w sposób rażąco nieodpowiadający wymogom określonym w obowiązujących

przepisach lub umowie;

2)

do 2% kwoty zobowiązania określonej w umowie dla danego zakresu świadczeń, za każde

stwierdzone naruszenie, w przypadku

a)

nieudzielania świadczeń w czasie lub miejscu ustalonym w umowie,

b)

udzielania świadczeń przez osoby nieuprawnione lub nieposiadające kwalifikacji i uprawnień

do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w określonym zakresie lub określonej dziedzinie

medycyny,

c)

przedstawienia przez świadczeniodawcę danych niezgodnych ze stanem faktycznym, na

podstawie których Fundusz dokonał płatności nienależnych środków finansowych;

3)

do 1% kwoty zobowiązania określonej w umowie dla danego zakresu świadczeń, za każdy

rodzaj stwierdzonego naruszenia, o którym mowa w lit. a‒h, w przypadku

a)

nieprowadzenia list oczekujących na udzielenie świadczenia lub prowadzenia tych list

w sposób naruszający przepisy prawa,

b)

nieprzekazywania w terminie oraz zgodnie ze stanem faktycznym

-

danych dotyczących list oczekujących,

-

informacji o pierwszym wolnym terminie udzielenia świadczenia,

c)

niewykonywania obowiązków wynikających z § 13 ust. 1,

d)

gromadzenia informacji lub prowadzenia dokumentacji, w tym dokumentacji medycznej,

w sposób naruszający przepisy prawa,

e)

niepodania do wiadomości świadczeniobiorców zasad rejestracji i organizacji udzielania

świadczeń, zgodnie z § 11 ust. 1, 4 lub 5,

f)

nieumieszczenia informacji, o której mowa w § 11 ust. 2 lub 3,

g)

nieprzekazania w terminie oraz zgodnie ze stanem faktycznym informacji, o której mowa

w § 9 ust. 2 lub § 34 ust. 1,

h)

udzielania świadczeń w sposób lub w warunkach nieodpowiadających wymogom określonym

w obowiązujących przepisach lub umowie.

1a

W umowach, których dotyczą współczynniki korygujące, o których mowa w § 16 ust. 3,

zastrzega się karę umowną w wysokości do 5% środków określonych zgodnie z § 16 ust.

3 oraz postanowienia o zwrocie tych środków, w przypadku ich nieprzeznaczenia w sposób

określony w § 16 ust. 3 i 4.

2.

Kwotą zobowiązania stanowiącą podstawę nałożenia kary umownej jest kwota zobowiązania

w okresie rozliczeniowym, którego dotyczą stwierdzone naruszenia.

3.

Kary umowne, nałożone przez Fundusz, podlegają sumowaniu, przy czym łączna wysokość

nałożonych kar umownych nie może przekraczać 4% kwoty zobowiązania wynikającego z

umowy dla okresu rozliczeniowego, którego dotyczyły naruszenia.

4.

W przypadku umowy o udzielanie świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej, z wyłączeniem

umowy dotyczącej nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej, albo umowy o zaopatrzenie

w wyroby medyczne na zlecenie osoby uprawnionej oraz ich naprawy, o których mowa w

art. 38 ustawy o refundacji, maksymalna kwota kary umownej odnosi się do kwoty wypłaconej

świadczeniodawcy z tytułu realizacji umowy w okresach sprawozdawczych, których dotyczyły

stwierdzone naruszenia.

1.

Umowa może zawierać zastrzeżenie, że w przypadku wystawienia recepty na leki, środki

spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyroby medyczne objęte refundacją

1)

przez osobę niebędącą osobą uprawnioną, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji,

lub

2)

pacjentom niebędącym świadczeniobiorcami albo osobami uprawnionymi, o których mowa

w art. 67 ust. 4‒7 ustawy, lub

3)

w przypadku braku zasadności ordynowania leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia

żywieniowego i wyrobu medycznego w danym wskazaniu

- dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu albo Prezes Funduszu może nałożyć na świadczeniodawcę

karę umowną w kwocie stanowiącej równowartość kwoty refundacji cen tych leków, środków

spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobów medycznych, wraz z odsetkami

ustawowymi od dnia dokonania refundacji.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do zaopatrzenia w wyroby medyczne

na zlecenie osoby uprawnionej, oraz ich naprawy, o których mowa w art. 38 ustawy o

refundacji, finansowanych w całości lub w części przez Fundusz.

3.

Wysokość i termin zapłaty kary umownej, o której mowa w ust. 1 i 2, dyrektor oddziału

wojewódzkiego Funduszu albo Prezes Funduszu określa w pisemnym wezwaniu do zapłaty.

Termin zapłaty kary umownej nie może być krótszy niż 14 dni od dnia otrzymania wezwania.

Przepisy § 29 ust. 6 stosuje się.

1.

W przypadku gdy umowa zostaje zawarta na okres dłuższy niż rok, kwoty zobowiązań w

poszczególnych zakresach na następne okresy rozliczeniowe są ustalane corocznie, w

terminie do dnia 30 listopada, chyba że strony postanowią inaczej. W tym samym terminie

są ustalane warunki finansowania świadczeń w umowie niezawierającej kwoty zobowiązania.

2.

Propozycje kwot zobowiązań i warunków finansowania świadczeń, o których mowa w ust.

1, przedstawia świadczeniodawcy dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu w terminie

do dnia 31 października, chyba że strony postanowią inaczej.

3.

Przygotowanie propozycji, o których mowa w ust. 2, oraz ustalenie kwot zobowiązania

na następne okresy rozliczeniowe uwzględnia

1)

warunki finansowania ustalone na podstawie postępowań w sprawie zawarcia umów, w tym

podlegające ocenie w trakcie tych postępowań;

2)

wysokość kwot zobowiązania oraz realizację świadczeń w bieżącym i poprzednich okresach

rozliczeniowych, z uwzględnieniem zmian w umowach, w tym przesunięć między zakresami

i rodzajami świadczeń, o których mowa w § 20 i 21;

3)

zmiany zasobów świadczeniodawców w zakresie zdolności do udzielania określonej liczby

świadczeń oraz spełnienia ustalonych wymagań jakościowych wynikających z przepisów

odrębnych i ofert złożonych w postępowaniach w sprawie zawarcia umowy.

4.

Ustalenie kwot zobowiązań i warunków finansowania świadczeń, o których mowa w ust.

1, stanowi podstawę sporządzenia i podpisania planu rzeczowo-finansowego.

5.

W przypadku nieustalenia kwoty zobowiązania albo warunków finansowania, o których

mowa w ust. 1, w terminie określonym w ust. 1, umowa ulega rozwiązaniu z ostatnim

dniem lutego następnego roku.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, oddział wojewódzki Funduszu dokonuje płatności

za świadczenia udzielone w okresie styczeń‒luty następnego roku, na zasadach obowiązujących

w ostatnim miesiącu okresu obowiązywania umowy, w poprzednim okresie rozliczeniowym.

7.

W przypadku gdy okres rozliczeniowy kończy się przed upływem roku kalendarzowego,

przepisy ust. 1‒6 stosuje się odpowiednio. Termin ustalenia kwoty zobowiązania albo

warunków finansowania świadczeń następuje miesiąc przed zakończeniem okresu rozliczeniowego.

W przypadku nieustalenia kwoty zobowiązania albo warunków finansowania umowa ulega

rozwiązaniu po upływie kolejnych dwóch miesięcy.

Do umów na zaopatrzenie w wyroby medyczne na zlecenie osoby uprawnionej oraz ich naprawę

nie stosuje się przepisów § 8 ust. 2, § 9 ust. 2‒5, § 11 ust. 4 pkt 1‒3, 7, 8 i 11

oraz ust. 5, § 12‒17, § 19‒22, § 23 ust. 2, 4 i 6 oraz § 32.

1.

W przypadku gdy świadczeniodawca zamierza dokonać zmian podstaw formalno-prawnych

prowadzonej działalności, mających wpływ na sposób realizacji umowy, jest on obowiązany

do pisemnego poinformowania o tym zamiarze dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu,

nie później niż 30 dni przed ich dokonaniem. Świadczeniodawca w terminie 7 dni od

dnia dokonania tych zmian przedkłada oddziałowi wojewódzkiemu Funduszu dokumenty potwierdzające

ich dokonanie.

2.

O zamiarze rozwiązania, likwidacji lub zaprzestania działalności świadczeniodawca

niezwłocznie informuje dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu.

1.

O zaistnieniu okoliczności stanowiących przeszkodę w wykonaniu umowy świadczeniodawca

niezwłocznie informuje dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, który wyznacza świadczeniodawcy

termin do jej usunięcia, uwzględniając rodzaj przeszkody i możliwość jej usunięcia

w określonym terminie.

2.

W przypadku nieusunięcia przeszkody w wyznaczonym terminie lub niemożności jej usunięcia

dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu może rozwiązać umowę w całości albo w części,

w której nie może być realizowana, bez zachowania okresu wypowiedzenia.

1.

Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu może rozwiązać umowę w części albo w całości,

bez zachowania okresu wypowiedzenia w przypadku

1)

utraty przez świadczeniodawcę uprawnień koniecznych do udzielania świadczeń;

2)

naruszenia przepisu art. 132 ust. 3 ustawy;

3)

naruszenia § 6 ust. 1 lub 4, lub § 8;

4)

udzielania świadczeń w sposób i w warunkach istotnie nieodpowiadających wymogom określonym

w obowiązujących przepisach prawa lub umowie;

5)

przerwy w udzielaniu świadczeń lub ograniczenia ich dostępności uniemożliwiających

Funduszowi wywiązanie się z terminowego i pełnego wykonania zobowiązań wobec świadczeniobiorców,

z zastrzeżeniem § 9;

6)

wielokrotnego przedstawiania przez świadczeniodawcę nieprawdziwych lub niezgodnych

ze stanem faktycznym danych lub informacji, będących dla oddziału wojewódzkiego Funduszu

podstawą ustalenia kwoty należności;

7)

przedstawienia przez świadczeniodawcę nieprawdziwych lub niezgodnych ze stanem faktycznym

danych lub informacji, mających wpływ na zawarcie umowy w postępowaniu w sprawie zawarcia

umowy;

8)

udaremnienia kontroli świadczeniodawcy przeprowadzanej przez Fundusz;

9)

niewykonania przez świadczeniodawcę zaleceń pokontrolnych, z przyczyn leżących po

stronie świadczeniodawcy, jeżeli w tym przypadku nie nałożono kary umownej z tego

tytułu.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2‒5, rozwiązanie umowy w części albo w

całości, bez zachowania okresu wypowiedzenia, wymaga uprzedniego wezwania świadczeniodawcy

do usunięcia naruszeń w terminie 14 dni albo dłuższym, jeżeli strony tak ustalą.

3.

W przypadku nieusunięcia naruszeń, o których mowa w ust. 2, w wyznaczonym terminie,

dyrektorowi oddziału wojewódzkiego Funduszu przysługuje uprawnienie, o którym mowa

w ust. 1.

4.

Wniesienie zażalenia na czynności dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu związane

z obowiązkiem usunięcia naruszeń, o których mowa w ust. 2, zawiesza bieg terminu rozwiązania

umowy do czasu rozpatrzenia zażalenia przez Prezesa Funduszu, z wyjątkiem sytuacji,

o której mowa w ust. 5.

5.

W przypadku wystąpienia zagrożenia zdrowia lub życia świadczeniobiorców w związku

z zaistnieniem okoliczności, o których mowa w ust. 1, rozwiązanie umowy w części albo

w całości bez zachowania okresu wypowiedzenia nie wymaga uprzedniego wezwania świadczeniodawcy

do usunięcia naruszeń.

Świadczeniodawca może rozwiązać umowę bez zachowania okresu wypowiedzenia w przypadku

niedokonania przez oddział wojewódzki Funduszu płatności co najmniej za dwa kolejne

okresy sprawozdawcze udzielania świadczeń.

Umowa wygasa w całości lub w części

1)

w przypadku ustania bytu prawnego świadczeniodawcy lub zaprzestania prowadzenia przez

świadczeniodawcę działalności leczniczej w zakresie wynikającym z umowy, w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego

2)

w przypadku zaistnienia okoliczności, za które strona nie ponosi odpowiedzialności,

a które uniemożliwiają wykonywanie umowy.

Zmiana postanowień umowy wymaga zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności.

1.

Oświadczenia Funduszu wymagające doręczenia świadczeniodawcy na piśmie są skuteczne,

jeżeli zostaną dokonane listem poleconym na adres siedziby świadczeniodawcy lub wskazany

przez niego adres do doręczeń.

2.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 1, mogą być doręczone w inny zwyczajowo przyjęty

sposób, z zastrzeżeniem że fakt oraz data doręczenia zostaną potwierdzone podpisem

odbiorcy.

3.

W przypadku niepoinformowania przez świadczeniodawcę oddziału wojewódzkiego Funduszu

o zmianie adresu siedziby lub adresu do doręczeń, doręczenie oświadczeń, o których

mowa w ust. 1, jest skuteczne, jeżeli zostało dokonane pod dotychczasowym adresem.

Do oświadczeń świadczeniodawcy wymagających doręczenia Funduszowi na piśmie § 40 stosuje

się odpowiednio.

1.

Z zastrzeżeniem przypadków wynikających ze zmiany obowiązujących przepisów prawa oraz

ust. 3 i 4, umowa nie może zostać wypowiedziana z powodu braku zgody jednej ze stron

na zmianę treści umowy.

2.

W przypadku braku zgody strony na wprowadzenie niezbędnych zmian w treści umowy, wynikających

ze zmian stanu prawnego, umowa ulega rozwiązaniu z zachowaniem okresu wypowiedzenia,

przy czym ten okres może zostać skrócony nie więcej niż do jednego miesiąca.

3.

W przypadku gdy świadczeniodawca rażąco narusza obowiązek realizowania umowy zgodnie

z planem rzeczowo-finansowym, polegający na nienależytym wykonywaniu umowy, dyrektor

oddziału wojewódzkiego Funduszu może wypowiedzieć, z zachowaniem 30-dniowego okresu

wypowiedzenia, dotychczasowe warunki umowy w zakresie kwoty zobowiązania i zaproponować

nowe, odpowiadające dotychczasowemu wykonywaniu umowy. Nowe warunki obowiązują od

pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie okresu wypowiedzenia.

4.

W przypadku odmowy przyjęcia przez świadczeniodawcę zmienionych warunków umowy, o

których mowa w ust. 3, umowa ulega rozwiązaniu po upływie 60 dni od dnia dokonania

wypowiedzenia, jednak nie później niż w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego.

1.

Każda ze stron umowy może w uzasadnionych przypadkach wnioskować na piśmie o zmianę

warunków umowy.

2.

W przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, strony nie później niż w terminie

30 dni od dnia jego otrzymania podejmują czynności zmierzające do ustalenia nowych

warunków umowy, chyba że strona umowy, do której skierowano wniosek, nie wyrazi zgody

na zmianę warunków umowy i uzasadni swoje stanowisko na piśmie.

Spory między stronami powstałe w związku z realizacją umowy rozstrzygane będą polubownie

z zachowaniem zasady działania w dobrej wierze i z poszanowaniem słusznych interesów

stron.