Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 lipca 2016 r. w sprawie zwalczania zgnilca amerykańskiego pszczół

Rozporządzenie określa

1)

sposób i tryb postępowania przy

a)

wykrywaniu i zapobieganiu rozwojowi zgnilca amerykańskiego pszczół, zwanego dalej

„chorobą”,

b)

podejrzeniu choroby,

c)

stwierdzeniu choroby,

d)

wygaszaniu ogniska choroby;

2)

środki stosowane przy zwalczaniu choroby;

3)

rodzaj próbek pobieranych do badań diagnostycznych oraz sposób ich pobierania i wysyłania;

4)

sposób przeprowadzenia oczyszczania i odkażania.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

rodzina pszczela - zorganizowane zbiorowisko osobników pszczoły miodnej, złożone zwykle

z jednej matki pszczelej, pszczół robotnic i trutni oraz czerwia;

2)

czerw - łączną nazwę stadiów rozwojowych pszczoły miodnej od jaja do poczwarki;

3)

pień pszczeli - ul wraz z zasiedlającą go rodziną pszczelą i plastrami stanowiącymi

gniazdo;

4)

gniazdo - zabudowaną plastrami część ula składającą się z

a)

rodni przeznaczonej do składania jaj przez matkę pszczelą i do wychowu czerwia oraz

gromadzenia pierzgi i części miodu,

b)

miodni przeznaczonej do gromadzenia miodu, zwykle oddzielonej od rodni kratą odgrodową;

5)

pasieka - nieograniczony lub ograniczony teren wraz ze znajdującymi się na nim pniami

pszczelimi, budowlami i urządzeniami pasiecznymi;

6)

ul - pomieszczenie dla pszczół wraz z wyposażeniem zwykle składającym się z ramek,

beleczek, zatworów, mat ocieplających i nadstawek, zbudowane z drewna lub innych materiałów;

7)

plaster - woskową dwustronną konstrukcję sześciokątnych komórek, zbudowaną przez pszczoły

robotnice;

8)

stwierdzenie przetrwalników w pasiece - stwierdzenie w wyniku badań laboratoryjnych

czynnika zakaźnego choroby w pobranym z rodziny pszczelej materiale innym niż chorobowo

zmieniony lub martwy czerw;

9)

stwierdzenie choroby w pasiece - stwierdzenie objawów klinicznych choroby w rodzinie

pszczelej potwierdzone dodatnim wynikiem badań laboratoryjnych;

10)

rabunek - odbieranie przez pszczoły robotnice miodu lub zapasów pokarmu obcym rodzinom

pszczelim, w szczególności w okresie bezpożytkowym;

11)

przesiedlenie pszczół - oddzielenie dorosłych pszczół od czerwia oraz zakażonego drobnoustrojami

środowiska ulo-wego przez

a)

przeniesienie dorosłych pszczół wraz z matką pszczelą do nowego lub odkażonego ula,

wyposażonego w ramki z węzą i poddanie ich 24-godzinnemu głodzeniu albo

b)

przeniesienie dorosłych pszczół wraz z matką pszczelą do rojnicy (transportówki),

poddanie ich 24-godzinnemu głodzeniu, a następnie osadzenie w nowym lub odkażonym

ulu, wyposażonym w ramki z węzą.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia przetrwalników w pasiece dokonuje

przeglądu rodzin pszczelich.

2.

W ramach przeglądu, o którym mowa w ust. 1, powiatowy lekarz weterynarii przeprowadza

badanie kliniczne wszystkich rodzin pszczelich znajdujących się w pasiece.

3.

Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku braku podejrzenia wystąpienia choroby informuje

posiadacza pszczół o działaniach mogących zredukować obecność czynnika zakaźnego choroby

i zapobiegających dalszemu jego rozwojowi, w szczególności

1)

regularnej i sukcesywnej wymianie plastrów na ramki z węzą wytworzoną z wosku poddanego

procesowi sterylizacji;

2)

przesiedlaniu pszczół;

3)

poddawaniu procesowi sterylizacji wosku pozyskanego z plastrów;

4)

niepozostawianiu w pasiece niezabezpieczonych przed dostępem pszczół pustych uli,

sprzętu pszczelarskiego i plastrów;

5)

kontroli plastrów z czerwiem podczas przeglądu rodziny pszczelej;

6)

bieżącym oczyszczaniu i odkażaniu wyposażenia, sprzętu i urządzeń pasiecznych oraz

wycofanych z użytkowania uli, w sposób określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia;

7)

niewprowadzaniu do pasieki rodzin pszczelich o nieznanym stanie zdrowotnym;

8)

ograniczeniu okoliczności sprzyjających rabunkom, w szczególności przez

a)

dokarmianie rodzin pszczelich po ustaniu lotów pszczół,

b)

zabezpieczenie plastrów z miodem lub z zapasami pokarmu przed dostępem pszczół,

c)

ograniczenie czasu przeglądu rodzin pszczelich,

d)

niepozostawianie otwartych gniazd,

e)

zmniejszenie wylotu ula rabowanej rodziny pszczelej,

f)

uszczelnienie pni pszczelich,

g)

utrzymywanie w pasiece tylko silnych rodzin pszczelich.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby niezwłocznie

podejmuje czynności mające na celu wykrycie lub wykluczenie choroby.

2.

Czynności, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności

1)

dochodzenie epizootyczne;

2)

badanie kliniczne wszystkich rodzin pszczelich znajdujących się w pasiece.

3.

Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia objawów klinicznych choroby

wskazujących na wystąpienie choroby w rodzinach pszczelich pobiera od każdej z nich

próbki do badań diagnostycznych, zabezpiecza je, znakuje i przesyła do laboratorium,

o którym mowa w art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1077).

4.

Rodzaj próbek pobieranych do badań diagnostycznych od rodzin pszczelich wykazujących

objawy kliniczne choroby oraz sposób ich pobierania i wysyłania jest określony w załączniku

nr 2 do rozporządzenia.

5.

Powiatowy lekarz weterynarii w okresie oczekiwania na wyniki badań diagnostycznych

1)

w przypadku ustalenia w ramach dochodzenia epizootycznego, że czynnik zakaźny choroby

mógł być przeniesiony do innej pasieki lub z innej pasieki, informuje o podejrzeniu

wystąpienia choroby powiatowych lekarzy weterynarii właściwych ze względu na miejsce

położenia tych pasiek;

2)

nakazuje oznakowanie pni pszczelich, w których znajdują się rodziny pszczele podejrzane

o chorobę;

3)

zakazuje

a)

przemieszczania z pasieki oraz do pasieki

-

pni pszczelich, rodzin pszczelich, pszczół, matek pszczelich, plastrów,

-

uli i ich wyposażenia,

-

sprzętu i narzędzi używanych do pracy w pasiece,

-

produktów pszczelich,

b)

pozyskiwania produktów pszczelich od rodzin pszczelich podejrzanych o chorobę.

Powiatowi lekarze weterynarii, o których mowa w § 4 ust. 5 pkt 1, po otrzymaniu informacji

o podejrzeniu wystąpienia choroby oraz na podstawie przeprowadzonej analizy ryzyka

mogą przeprowadzić badanie kliniczne rodzin pszczelich znajdujących się w pasiece,

której dotyczy ta informacja.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii, w przypadku stwierdzenia choroby w pasiece, wyznacza

pasiekę jako ognisko choroby oraz

1)

stosuje środki, o których mowa w § 4 ust. 5 pkt 3 lit. a;

2)

zakazuj e pozyskiwania produktów pszczelich od rodzin pszczelich, w których stwierdzono

chorobę;

3)

nakazuje

a)

spalenie chorego pnia pszczelego po uprzednim zabiciu pszczół lub

b)

spalenie chorej rodziny pszczelej i jej gniazda po uprzednim zabiciu pszczół, lub

c)

przesiedlenie pszczół z chorej rodziny pszczelej oraz spalenie jej gniazda,

d)

przeprowadzenie oczyszczania i odkażania

-

pozostałych po chorych rodzinach pszczelich uli, w przypadku gdy ule nie zostały unieszkodliwione

przez spalenie,

-

sprzętu, narzędzi oraz odzieży ochronnej, używanych przy utrzymywaniu rodzin pszczelich,

-

sprzętu, narzędzi oraz odzieży ochronnej, używanych do pozyskiwania produktów pszczelich,

-

miejsc dotychczasowego utrzymywania chorych rodzin pszczelich,

-

w sposób określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia;

4)

pobiera od każdej z rodzin pszczelich niewykazującej objawów klinicznych choroby próbki

do badań diagnostycznych, zabezpiecza je, znakuje i przesyła do laboratorium, o którym

mowa w art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej.

2.

Rodzaj próbek pobieranych do badań diagnostycznych od rodzin pszczelich niewykazujących

objawów klinicznych choroby w pasiekach wyznaczonych jako ognisko choroby oraz sposób

ich pobierania i wysyłania jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

3.

Nakazy, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. a-c, powiatowy lekarz weterynarii stosuje

w zależności od jego oceny, uwzględniającej porę roku, liczbę rodzin pszczelich w

pasiece, zaawansowanie rozwoju choroby, kondycję i wielkość rodzin pszczelich oraz

stan techniczny uli i rodzaj materiału, z którego zostały one wykonane.

4.

Po przeprowadzeniu analizy ryzyka powiatowy lekarz weterynarii może zezwolić na przemieszczenie

z ogniska choroby produktów pszczelich pozyskanych od rodzin pszczelich niewykazujących

objawów klinicznych choroby, w ramach sprzedaży bezpośredniej lub do zastosowania

związanego z obróbką zapewniającą inaktywację przetrwalników.

5.

Powiatowy lekarz weterynarii, w przypadku stwierdzenia w próbkach pobranych zgodnie

z ust. 1 pkt 4 przetrwalników w pasiece wyznaczonej jako ognisko choroby, nakazuje

1)

przesiedlenie pszczół oraz spalenie gniazda każdej z rodzin pszczelich, w których

wykryto czynnik zakaźny choroby;

2)

przeprowadzenie oczyszczania i odkażania uli pozostałych po rodzinach pszczelich,

w których wykryto czynnik zakaźny choroby, w sposób określony w załączniku nr 1 do

rozporządzenia.

6.

Czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i ust. 5, przeprowadza się pod nadzorem powiatowego

lekarza weterynarii.

1.

W przypadku wyznaczenia ogniska choroby przez powiatowego lekarza weterynarii określa

się

1)

obszar zapowietrzony sięgający co najmniej 6 km od ogniska choroby, uwzględniając

czynniki geograficzne, administracyjne, ekologiczne i epizootyczne odnoszące się do

choroby oraz kontrolowanych obiektów;

2)

sposób oznakowania obszaru zapowietrzonego.

2.

W obszarze zapowietrzonym można stosować środki określone w art. 45 ust. 1 pkt 3 lit. b oraz pkt 4-7 i 9 lub w art. 46 ust. 3 pkt 1 i pkt 3 lit.

b oraz pkt 4-7 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz

zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.

3.

W obszarze zapowietrzonym powiatowy lekarz weterynarii dokonuje przeglądu rodzin pszczelich

w pasiekach.

Powiatowy lekarz weterynarii uznaje ognisko choroby za wygasłe, jeżeli

1)

co najmniej po 6 tygodniach od zastosowania środków, o których mowa w § 6 ust. 1 i

5, przeprowadził badanie kliniczne wszystkich rodzin pszczelich pozostałych w ognisku

choroby i nie stwierdził objawów klinicznych choroby oraz oczyszczanie i odkażanie

zostało przeprowadzone w sposób określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia lub

2)

znajdujące się w ognisku choroby wszystkie rodziny pszczele lub pnie pszczele zostały

unieszkodliwione oraz oczyszczenie i odkażanie zostało przeprowadzone w sposób określony

w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

Traci moc rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 września 2005 r. w sprawie

zwalczania zgnilca amerykańskiego pszczół

(Dz. U. poz. 1574).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.