Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 lipca 2016 r. w sprawie zakresu znajomości języka polskiego koniecznego do wykonywania zawodu farmaceuty przez cudzoziemców oraz obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także egzaminu ze znajomości języka polskiego

Rozporządzenie określa

1)

zakres znajomości języka polskiego w mowie i piśmie konieczny do wykonywania zawodu

farmaceuty przez cudzoziemców oraz obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej;

2)

sposób przeprowadzania i potwierdzania pozytywnego złożenia egzaminu organizowanego

i przeprowadzanego przez Naczelną Radę Aptekarską, w tym wzór zaświadczenia o zdaniu

egzaminu ze znajomości języka polskiego;

3)

wysokość opłaty za egzamin organizowany i przeprowadzany przez Naczelną Radę Aptekarską.

Zakres znajomości języka polskiego w mowie i w piśmie konieczny do wykonywania zawodu

farmaceuty przez cudzoziemców oraz obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej

obejmuje

1)

rozumienie tekstu pisanego, w szczególności korzystanie z fachowej literatury i piśmiennictwa

farmaceutycznego oraz przepisów regulujących wykonywanie zawodu farmaceuty w Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

porozumiewanie się z pacjentami, farmaceutami, lekarzami, lekarzami dentystami i przedstawicielami

innych zawodów medycznych, w związku z wykonywaniem zawodu farmaceuty, w szczególności

poprawne udzielanie przystępnych i zrozumiałych dla pacjenta porad i informacji oraz

czynne uczestniczenie w naradach i szkoleniach zawodowych;

3)

pisanie zgodnie z zasadami gramatyki i ortografii, poprawne prowadzenie dokumentacji,

w szczególności dokumentacji związanej z obrotem produktami leczniczymi i wyrobami

medycznymi oraz środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego.

1.

Egzamin potwierdzający znajomość języka polskiego, o którym mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich, zwany dalej „egzaminem”, przeprowadza się na wniosek cudzoziemca lub obywatela państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, zwanych dalej „wnioskodawcą”, po uiszczeniu przez

niego opłaty, o której mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

2.

Naczelna Rada Aptekarska zawiadamia wnioskodawcę o terminie i miejscu składania egzaminu

nie później niż na 14 dni przed jego terminem.

1.

Egzamin przeprowadza 4-osobowa komisja egzaminacyjna, powoływana i odwoływana przez

Naczelną Radę Aptekarską, w której skład wchodzi trzech farmaceutów, w tym jeden farmaceuta

posiadający tytuł naukowy lub stopień naukowy w dziedzinie nauk farmaceutycznych,

oraz osoba posiadająca wykształcenie wyższe na kierunku filologia polska, zwana dalej

„komisją egzaminacyjną”.

2.

Komisja egzaminacyjna działa na podstawie regulaminu organizacyjnego opracowanego

przez tę komisję i zatwierdzonego przez Naczelną Radę Aptekarską.

Egzamin składa się z czterech części, które obejmują

1)

część A - sprawdzian pisemny obejmujący dyktando odtwarzane z nośnika magnetycznego

lub elektronicznego; maksymalna liczba punktów możliwa do uzyskania - 8 punktów;

2)

część B - sprawdzian testowy obejmujący rozumienie tekstu mówionego odtwarzanego z

nośnika magnetycznego lub elektronicznego, składający się z 10 pytań; maksymalna liczba

punktów możliwa do uzyskania - 10 punktów;

3)

część C - sprawdzian ustny obejmujący umiejętność czytania i zrozumienia tekstu; maksymalna

liczba punktów możliwa do uzyskania - 12 punktów;

4)

część D - sprawdzian praktyczny obejmujący umiejętność symulowanego udzielania porad

pacjentom, w szczególności poprawnego formułowania pytań i wypowiedzi na podstawie

wybranych problemów farmaceutycznych; maksymalna liczba punktów możliwa do uzyskania

- 9 punktów.

1.

Podstawą zdania egzaminu jest zaliczenie każdej jego części.

2.

Podstawą zaliczenia części egzaminu jest uzyskanie liczby punktów przekraczającej

połowę maksymalnej liczby punktów możliwej do uzyskania z tej części.

3.

Osoba, która nie zdała egzaminu, może ponownie przystąpić do egzaminu w zakresie obejmującym

niezaliczoną część. Przepisy § 3 stosuje się.

4.

Osobie, która zdała egzamin, Naczelna Rada Aptekarska wydaje zaświadczenie o zdaniu

egzaminu, którego wzór określa załącznik do rozporządzenia.

1.

Z przeprowadzonego egzaminu komisja egzaminacyjna sporządza protokół, który podpisują

wszyscy członkowie komisji egzaminacyjnej.

2.

Protokół, o którym mowa w ust. 1, zawiera: imiona i nazwiska członków komisji egzaminacyjnej,

imię i nazwisko osoby zdającej, wskazanie liczby punktów uzyskanych z każdej części

egzaminu przez tę osobę i podpisy członków komisji egzaminacyjnej.

3.

Osoba zdająca może mieć wgląd, na pisemne żądanie, do części protokołu, która jej

dotyczy.

1.

Naczelna Rada Aptekarska informuje pisemnie o wynikach egzaminu wyłącznie osoby zdające

lub osoby przez nie upoważnione. Upoważnienie powinno być udzielone na piśmie przez

osobę zdającą i zawierać: imię, nazwisko i numer dokumentu tożsamości osoby upoważnionej

oraz podpis własnoręczny osoby zdającej.

2.

Osoba zdająca może wnieść do Prezesa Naczelnej Rady Aptekarskiej odwołanie od wyniku

egzaminu w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o wyniku tego egzaminu.

3.

Prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej rozpatruje odwołanie, o którym mowa w ust. 2, w

terminie 30 dni od dnia jego otrzymania.

Opłata za egzamin wynosi

1)

30% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłaty

nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego w roku poprzedzającym rok, w którym wnioskodawca

wnosi opłatę za egzamin, w drodze obwieszczenia, przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”;

2)

7,5% wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1 - w przypadku ponownego przystąpienia do

egzaminu, o którym mowa w § 6 ust. 3, za przeprowadzenie każdej części egzaminu.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.