Obwieszczenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 18 czerwca 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie zasad uzbrojenia specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych i warunków przechowywania oraz ewidencjonowania broni i amunicji

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

przedsiębiorca

a)

kierownika jednostki organizacyjnej, który powołał wewnętrzną służbę ochrony,

b)

przedsiębiorcę, który uzyskał koncesję na prowadzenie działalności gospodarczej w

zakresie usług ochrony osób i mienia;

2)

uzbrojone stanowisko interwencyjne - co najmniej jednego uzbrojonego pracownika ochrony,

który po uzyskaniu informacji z urządzeń lub systemów alarmowych sygnalizujących zagrożenie

podejmuje decyzję o rodzaju środków niezbędnych do jego usunięcia;

3

grupa interwencyjna - co najmniej dwóch uzbrojonych pracowników ochrony, którzy po

uzyskaniu za pośrednictwem uzbrojonego stanowiska interwencyjnego informacji z urządzeń

lub systemów alarmowych sygnalizujących zagrożenie chronionych osób lub mienia wspólnie

udają się na teren obszaru, obiektu lub urządzenia podlegającego obowiązkowej ochronie

na podstawie art. 5 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia lub innego podmiotu chronionego z bronią palną, na podstawie zawartej umowy, w celu

sprawdzenia stanu ich bezpieczeństwa lub realizacji zadań ochrony osób lub mienia

w formie bezpośredniej ochrony fizycznej.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.

Na wyposażeniu specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych pozostają następujące

rodzaje broni

1

broń palna w postaci pistoletów i rewolwerów centralnego zapłonu o kalibrach od 6

mm do 12 mm;

2)

(uchylony);

3)

pistolety maszynowe o kalibrze od 6 mm do 12 mm;

4)

strzelby gładkolufowe powtarzalne o kalibrze wagomiarowym 12;

5)

karabinki o kalibrze od 5,45 mm do 7,62 mm;

6

przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej

wartości prądu w obwodzie przekraczającej 10 mA.

Do broni, o której mowa w § 2 pkt 1 i 3-5, stosuje się amunicję o kalibrach odpowiadających

poszczególnym rodzajom broni, zwaną dalej „amunicją”.

Broń, o której mowa w § 2, i amunicję przedsiębiorca posiada na podstawie pozwolenia

na broń na okaziciela.

1.

Broń, o której mowa w § 2 pkt 3 i 4, stosuje się wyłącznie

1)

do ochrony stałej obiektów i magazynów wojskowych, w których przechowuje się

a)

broń,

b)

amunicję,

c)

materiały wybuchowe,

d)

uzbrojenie, urządzenia i sprzęt wojskowy,

e)

środki odurzające, psychotropowe, toksyczne, niebezpieczne czynniki biologiczne;

2)

do konwojowania wartości pieniężnych i innych przedmiotów wartościowych lub niebezpiecznych.

2.

Broń, o której mowa w § 2 pkt 5, stosuje się wyłącznie do ochrony stałej obiektów

i magazynów wojskowych, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

3

Broń, o której mowa w § 2 pkt 1 i 3-5, stosuje się również do szkoleń strzeleckich.

1

Dla każdej jednostki broni, o której mowa w § 2 pkt 1 i 3-5, ustala się normatyw amunicji.

2.

Za normatyw amunicji na jeden pistolet, pistolet maszynowy oraz karabinek przyjmuje

się ilość amunicji do pełnego załadowania czterech magazynków odpowiednio pistoletu,

pistoletu maszynowego albo karabinka.

3.

Za normatyw amunicji na jeden rewolwer lub jedną strzelbę gładkolufową powtarzalną

przyjmuje się 24 sztuki amunicji.

4.

(uchylony).

5.

Do strzelb gładkolufowych powtarzalnych stosuje się wyłącznie naboje z pociskiem kulowym

o kalibrze 12/70 lub 12/76.

1

Do wykonywania zadań ochrony wydaje się połowę normatywu amunicji, o którym mowa w

§ 6 ust. 2 i 3.

2.

Do wykonywania zadań ochrony

1)

konwojowanego mienia,

2)

w przypadku bezpośredniego zagrożenia napadem na chronione osoby, obszar, obiekt lub

urządzenie,

3)

przez grupę interwencyjną

- wydaje się normatyw amunicji, o którym mowa w § 6 ust. 2 i 3.

3.

Amunicja wydana do zadań ochrony zostaje załadowana do magazynków albo urządzeń je

zastępujących lub ładownic.

1.

Broń, o której mowa w § 2, i amunicję będące w posiadaniu specjalistycznej uzbrojonej

formacji ochronnej przechowuje się w magazynie broni, z zastrzeżeniem § 11 ust. 3.

2.

Przedsiębiorca organizuje magazyn broni we własnej siedzibie lub w obiektach chronionych

przez specjalistyczną uzbrojoną formację ochronną.

3.

Spełnienie wymagań technicznych magazynu i sposobu zabezpieczenia broni i amunicji

stwierdza protokołem upoważniony przez komendanta wojewódzkiego (Stołecznego) Policji

funkcjonariusz Policji.

1.

Przedsiębiorca pisemnie zawiadamia organ Policji, który wydał pozwolenie na broń,

o miejscu przechowywania poszczególnych egzemplarzy broni, o której mowa w § 2, oraz

o każdej zmianie stałego miejsca ich przechowywania, w terminie 5 dni od dnia jej

przekazania do magazynu lub pomieszczenia, o którym mowa w § 11 ust. 3.

2.

W zawiadomieniu należy wskazać

1)

adres miejsca, w którym jest przechowywana broń;

2)

sposób zabezpieczenia broni i amunicji;

3)

rodzaj broni, markę, kaliber;

4)

serię, numer broni, rok produkcji;

5)

amunicję według normatywu;

6)

datę zewidencjonowania w Książce stanu uzbrojenia;

7)

numer świadectwa broni.

3.

W przypadku zmiany miejsca przechowywania broni, o której mowa w § 2, organ Policji

po uzyskaniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, przekazuje dane zawarte w zawiadomieniu

do organu Policji właściwego ze względu na nowe miejsce przechowywania broni i amunicji.

Przedsiębiorca pisemnie wyznacza spośród pracowników ochrony wpisanych na listę kwalifikowanych

pracowników ochrony fizycznej, posiadających legitymację kwalifikowanego pracownika

ochrony fizycznej oraz legitymację osoby dopuszczonej do posiadania broni, osobę lub

osoby zarządzające magazynem broni, odpowiedzialne za przechowywanie oraz ewidencjonowanie

broni, o której mowa w § 2 pkt 1 i 3-5, i amunicji do tej broni, oraz osobę lub osoby

odpowiedzialne za wydawanie i przyjmowanie broni, o której mowa w § 2 pkt 1 i 3-5,

i amunicji do tej broni.

1.

Magazyn broni, o którym mowa w § 8 ust. 1

1)

stanowi oddzielne pomieszczenie w budynku murowanym, w miarę możliwości na piętrze,

którego usytuowanie utrudnia możliwość włamania;

2)

wyposaża się w podręczny sprzęt gaśniczy;

3)

posiada specjalne zabezpieczenie, w szczególności

a)

drzwi

-

spełniające co najmniej wymagania, o których mowa w Polskiej Normie PN-90/B-92270,

-

zamknięte i zaplombowane lub zaopatrzone w inny wskaźnik sygnalizujący wejście osób

nieuprawnionych podczas nieobecności osoby sprawującej nadzór nad przechowywaniem

oraz ewidencjonowaniem broni i amunicji,

b)

okna

-

osłonięte siatką stalową o wymiarach oczek 10 mm x 10 mm, o średnicy drutu 2,5 mm,

oraz zamocowaną na stałe w murze kratą wykonaną: z prętów stalowych o średnicy nie

mniejszej od 12 mm lub z płaskowników stalowych o wymiarach nie mniejszych niż 8 mm

x 30 mm; odstęp między prętami w kracie nie powinien przekraczać wymiarów 120 mm x

120 mm, a płaskowników 80 mm w poziomie i 240 mm w pionie, albo

-

bez możliwości ich otwierania, z trwale zamocowanymi szybami ochronnymi kuloodpornymi

albo szybami o zwiększonej odporności na włamanie, co najmniej w klasie P-4,

c)

zabezpieczenie systemem sygnalizacji włamania i napadu z transmisją sygnału alarmu

do uzbrojonego stanowiska interwencyjnego, pełniącego całodobowy dyżur. Pomieszczenie

niewyposażone w tę sygnalizację obejmuje się całodobową uzbrojoną ochroną.

2.

Dopuszcza się drzwi obite blachą stalową o grubości powyżej 2 mm, posiadające blokadę

przeciwwyważeniową oraz zamknięcie co najmniej na dwa zamki w klasie „7” wg PN-EN

12209 i zasuwę drzwiową zamykaną na kłódkę co najmniej w klasie „5” wg PN-EN 12320.

3.

Poza magazynem broni, o którym mowa w § 8 ust. 1, w innym pomieszczeniu dopuszcza

się

1)

przechowywanie 1 egzemplarza broni, o której mowa w § 2 pkt 1-5, i amunicji oraz do

4 egzemplarzy broni, o której mowa w § 2 pkt 6, w urządzeniach spełniających wymagania

co najmniej klasy S2 wg normy PN-EN 14450, na trwałe przymocowanych do elementów konstrukcyjnych

budynku, zabezpieczonych systemem sygnalizacji włamania i napadu z transmisją sygnału

alarmu do uzbrojonego stanowiska interwencyjnego, pełniącego całodobowy dyżur. W przypadku

braku wyposażenia pomieszczenia w tę sygnalizację powinno ono być objęte całodobową

uzbrojoną ochroną;

2)

przechowywanie do 5 egzemplarzy broni, o której mowa w § 2 pkt 1-5, i amunicji oraz

do 10 egzemplarzy broni, o której mowa w § 2 pkt 6, w urządzeniach spełniających wymagania

co najmniej klasy -I- wg normy PN-EN 1143-1, ale wyposażonych co najmniej w jeden

zamek certyfikowany klasy C wg normy PN-EN-1300, na trwałe przymocowanych do elementów

konstrukcyjnych budynku, zabezpieczonych systemem sygnalizacji włamania i napadu z

transmisją sygnału alarmu do uzbrojonego stanowiska interwencyjnego, pełniącego całodobowy

dyżur. W przypadku braku wyposażenia pomieszczenia w tę sygnalizację powinno ono być

objęte całodobową uzbrojoną ochroną.

4.

W miejscu ładowania i rozładowywania broni umieszcza się skrzynię z piaskiem lub inne

urządzenie służące do przechwytywania pocisków, z oznaczeniem „TU KIERUJ BROŃ”.

Urządzenia do przechowywania broni i amunicji oraz zamki do tych urządzeń posiadają

poświadczenie zgodności z odpowiednimi Polskimi Normami, wydane przez jednostkę certyfikującą

akredytowaną przez Polskie Centrum Akredytacji.

1.

Broń, o której mowa w § 2, i amunicję przechowuje się w magazynach broni w szafach

stalowych lub sejfach, spełniających wymagania co najmniej klasy S1 wg normy PN-EN

14450.

2

Broń, o której mowa w § 2 pkt 1 i 3-5, na czas przechowywania powinna być wyjęta z

futerału lub opakowań fabrycznych i rozładowana, z odłączonym magazynkiem, kompletna

i czysta. Warunki przechowywania broni powinny uwzględniać wymagania jej producenta.

3.

Amunicję do broni palnej przechowuje się w pudełkach lub pojemnikach, ułożoną w sposób

uniemożliwiający uderzenie w spłonkę naboju. Nie przechowuje się amunicji w magazynkach

nabojowych.

4.

Amunicji uszkodzonej bądź przeterminowanej nie przechowuje się w magazynie.

5.

Amunicję, o której mowa w ust. 4, przekazuje się uprawnionemu podmiotowi do utylizacji.

1.

Broń, o której mowa w § 2, i amunicja stanowiące uzbrojenie specjalistycznej uzbrojonej

formacji ochronnej podlegają ewidencjonowaniu w książce stanu uzbrojenia, której wzór

stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia.

2.

Dopuszcza się dokonywanie zapisów w książce stanu uzbrojenia uwzględniających podział

broni według jej rodzajów.

3.

Książkę stanu uzbrojenia przechowuje się w magazynie broni, a kopie dowodów nabycia

broni, o której mowa w § 2, i amunicji przechowuje się w siedzibie przedsiębiorcy.

4.

Jeżeli broń, o której mowa w § 2, i amunicja stanowiące uzbrojenie specjalistycznej

uzbrojonej formacji ochronnej znajdują się w kilku magazynach broni lub pomieszczeniach,

o których mowa w § 11 ust. 3, to w każdym z tych magazynów i pomieszczeń prowadzi

się odrębną książkę stanu uzbrojenia, a w siedzibie przedsiębiorcy - zbiorczą książkę

stanu uzbrojenia.

Wydawanie broni, o której mowa w § 2, i amunicji na czas wykonywania zadań ochrony

i przyjmowanie ich po zakończeniu wykonywania tych zadań podlega rejestracji w książce

wydania-przyjęcia broni i amunicji, której wzór stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia.

Poszczególne karty dokumentacji, o której mowa w § 14 i 15, są kolejno numerowane

i przeszyte, a całość jest pieczętowana pieczęcią przedsiębiorcy.

Dokumentację, o której mowa w § 14 i 15, przechowuje się przez okres 5 lat od dokonania

ostatniego wpisu.

Magazyny broni lub inne pomieszczenia dopuszczone do przechowywania broni i amunicji

do tej broni, spełniające wymagania techniczne określone w przepisach rozporządzenia,

o którym mowa w § 19, mogą być nadal wykorzystywane, nie dłużej jednak niż przez 36

miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia.

Traci moc rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 sierpnia 1998 r.

w sprawie zasad uzbrojenia specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych i warunków

przechowywania oraz ewidencjonowania broni i amunicji

(Dz. U. Nr 113, poz. 730 oraz z 2003 r. Nr 61, poz. 544).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia