Oświadczenie rządowe z dnia 30 kwietnia 2015 r. w sprawie mocy obowiązującej Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej, sporządzonej w Stambule dnia 11 maja 2011 r.

Oświadczenie Rządowez dnia 30 kwietnia 2015 r.w sprawie mocy obowiązującej Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy

wobec kobiet i przemocy domowej, sporządzonej w Stambule dnia 11 maja 2011 r.

Spis treści

Treść oświadczenia

Treść oświadczenia

Podaje się niniejszym do wiadomości, że na podstawie ustawy z dnia 6 lutego 2015 r. o ratyfikacji Konwencji Rady Europy o zapobieganiu

i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej, sporządzonej w Stambule dnia

11 maja 2011 r.

(Dz. U. poz. 398) Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej dnia 13 kwietnia 2015 r. ratyfikował wyżej wymienioną

konwencję.

Zgodnie z art. 75 ust. 3 konwencji weszła ona w życie dnia 1 sierpnia 2014 r.

Zgodnie z art. 75 ust. 4 konwencji wchodzi ona w życie w stosunku do Rzeczypospolitej

Polskiej dnia 1 sierpnia 2015 r.

Jednocześnie podaje się do wiadomości, co następuje

1)

następujące państwa stały się lub staną się stronami konwencji w podanych niżej datach

Republika Albanii

1 sierpnia 2014 r.

Księstwo Andory

1 sierpnia 2014 r.

Republika Austrii

1 sierpnia 2014 r.

Bośnia i Hercegowina

1 sierpnia 2014 r.

Czarnogóra

1 sierpnia 2014 r.

Królestwo Danii

1 sierpnia 2014 r.

Republika Finlandii

1 sierpnia 2015 r.

Republika Francuska

1 listopada 2014 r.

Królestwo Hiszpanii

1 sierpnia 2014 r.

Republika Malty

1 listopada 2014 r.

Księstwo Monako

1 lutego 2015 r.

Rzeczpospolita Polska

1 sierpnia 2015 r.

Republika Portugalska

1 sierpnia 2014 r.

Republika Serbii

1 sierpnia 2014 r.

Republika Słowenii

1 czerwca 2015 r.

Królestwo Szwecji

1 listopada 2014 r.

Republika Turcji

1 sierpnia 2014 r.

Republika Włoska

1 sierpnia 2014 r.

2)

przy składaniu dokumentu ratyfikacyjnego Rzeczpospolita Polska złożyła następujące

deklaracje i zastrzeżenia

Deklaracje

„Rzeczpospolita Polska oświadcza, że będzie stosować Konwencję zgodnie z zasadami

i przepisami Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.”

„Rzeczpospolita Polska uznaje konieczność interpretacji art. 18 ust. 5 Konwencji w

świetle wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych i bezpośrednio stosowanych

aktów normatywnych organizacji międzynarodowych, którym Rzeczpospolita Polska przekazała

kompetencje organów władzy państwowej w niektórych sprawach. Zgodnie z powyższym,

Rzeczpospolita Polska udziela ochrony konsularnej jedynie obywatelom polskim oraz

obywatelom tych państw członkowskich Unii Europejskiej, które nie mają swojego przedstawicielstwa

dyplomatycznego lub urzędu konsularnego na terytorium państwa trzeciego, na takich

warunkach jak obywatelom polskim. Ponadto zgodnie z powszechnie przyjętą normą prawa

międzynarodowego ochrona ta nie obejmuje obywateli państwa przyjmującego. Konsul Rzeczypospolitej

Polskiej może podejmować działania w celu zapewnienia ochrony konsularnej tylko poprzez

środki przewidziane przez międzynarodowe prawo konsularne.”

Zastrzeżenia

„Rzeczpospolita Polska na podstawie art. 78 ust. 2 zastrzega, że będzie stosować art.

30 ust. 2 Konwencji wyłącznie w stosunku do pokrzywdzonych będących obywatelami Rzeczypospolitej

Polskiej lub Unii Europejskiej oraz w trybie własnego prawa krajowego.”

„Rzeczpospolita Polska na podstawie art. 78 ust. 2 tiret drugie zastrzega, że nie

będzie stosować postanowień Konwencji w przypadku, kiedy przestępstwo popełnione zostało

przez osobę z miejscem stałego zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”

„Rzeczpospolita Polska uznaje zgodnie z art. 78 ust. 2 Konwencji, że obowiązek wszczynania

postępowania z urzędu, o którym mowa w art. 55 Konwencji, w zakresie przestępstw określonych

w art. 35 Konwencji, nie dotyczy drobnych przestępstw.”

„Rzeczpospolita Polska na podstawie art. 78 ust. 2 tiret czwarte zastrzega, że nie

będzie stosować art. 58 Konwencji wobec przestępstw przewidzianych w art. 37, 38 i

39 tej Konwencji.”

3)

przy składaniu dokumentów ratyfikacyjnych lub zatwierdzenia niżej wymienione państwa

złożyły następujące zastrzeżenia lub deklaracje

Księstwo Andory

„Zgodnie z art. 78 ust. 2 Konwencji Andora zastrzega sobie prawo do niestosowania

postanowień art. 30 ust. 2 Konwencji.”

“In accordance with Article 78, paragraph 2, of the Convention, Andorra reserves the

right not to apply the provisions laid down in Article 30, paragraph 2, of the Convention.”

Królestwo Danii

„Zgodnie z art. 78 ust. 2 Konwencji Dania zastrzega sobie prawo do niestosowania postanowień

art. 44 ust. 3 wobec art. 36, 37 i 39 Konwencji.

Zgodnie z art. 78 ust. 3 Konwencji Dania zastrzega sobie prawo do stosowania sankcji

innych niż karne w przypadku zachowań, o których mowa w art. 34 Konwencji.”

“In accordance with Article 78, paragraph 2, of the Convention, Denmark reserves the

right not to apply the provisions laid down in Article 44, paragraph 3, in respect

of Articles 36, 37 and 39 of the Convention.

In accordance with Article 78, paragraph 3, of the Convention, Denmark reserves the

right to provide for non-criminal sanctions, instead of criminal sanctions, for the

behaviors referred to in Article 34 of the Convention.”

Republika Finlandii

„Zgodnie z art. 78 ust. 2 Konwencji Rząd Republiki Finlandii deklaruje, że Finlandia

zastrzega sobie prawo do niestosowania art. 55 ust. 1 w przypadku drobnej przemocy, gdy przestępstwo jest popełnione przeciwko

osobie innej niż ta, o której mowa w dziale 21, art. 16 ust. 1 Fińskiego Kodeksu Karnego.”

“Pursuant to Article 78, paragraph 2, of the Convention, the Government of the Republic

of Finland declares that Finland reserves the right not to apply Article 55, paragraph

1, to petty assault when the offence is committed against a person other than the

person referred to in Chapter 21, Section 16, subsection 1, of the Criminal Code of

Finland.”

Republika Francuska

„Zgodnie z art. 78 ust. 2 Konwencji Francja deklaruje, że będzie stosować postanowienia

art. 44 ust. 1 lit. e, ust. 3 i 4 jedynie w określonych przypadkach i na określonych

warunkach.

Zgodnie z art. 78 ust. 2 Konwencji Francja deklaruje, że będzie stosować postanowienia

art. 58 wobec przestępstw przewidzianych w art. 37, 38 i 39 we wszystkich przypadkach,

w których przestępstwa te są kwalifikowane, zgodnie z prawem francuskim, jako zbrodnie,

oraz w określonych przypadkach lub na określonych warunkach, gdy przestępstwa te są

kwalifikowane, zgodnie z prawem francuskim, jako występki.”

“In accordance with Article 78, paragraph 2, of the Convention, France declares that

it will apply the provisions laid down in Article 44, paragraphs 1.e, 3 and 4, only

in specific cases or conditions.

In accordance with Article 78, paragraph 2, of the Convention, France declares that

it will apply the provisions laid down in Article 58 to the offences established in

accordance with Articles 37, 38 and 39, in all cases where these offences are qualified

as crimes by French Law and in specific cases or conditions where these offences are

qualified as torts (délits) by French Law.”

Królestwo Hiszpanii

„W przypadku ratyfikacji Konwencji przez Zjednoczone Królestwo i rozszerzenia jej

stosowania wobec Gibraltaru Hiszpania deklaruje, co następuje

1.

Gibraltar stanowi nieautonomiczne terytorium, za którego stosunki międzynarodowe odpowiedzialne

jest Zjednoczone Królestwo i które podlega procesowi dekolonizacji zgodnie z właściwymi

decyzjami i rezolucjami Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych.

2.

Władze Gibraltaru mają charakter lokalny i posiadają wyłącznie kompetencje wewnętrzne,

które znajdują swoje źródło i podstawę we właściwości i podziale kompetencji znajdujących

się w gestii Zjednoczonego Królestwa zgodnie z jego wewnętrznym porządkiem prawnym,

jako suwerennego państwa, od którego przedmiotowe nieautonomiczne terytorium jest

zależne.

3.

W rezultacie, ewentualny udział władz Gibraltaru w stosowaniu niniejszej Konwencji

będzie rozumiany jako działanie wykonywane wyłącznie w ramach wewnętrznych kompetencji

Gibraltaru i nie może być uznane jako zmieniające postanowienia wyżej wskazanych dwóch

ustępów.

4.

Procedura wskazana w Ustaleniu dotyczącym władz Gibraltaru w kontekście niektórych

umów międzynarodowych z 2007 r., które zostało przyjęte przez Hiszpanię i Zjednoczone

Królestwo w dniu 19 grudnia 2007 r. (razem z „Ustaleniem dotyczącym władz Gibraltaru

w kontekście instrumentów UE i WE i powiązanych traktatów” z dnia 19 kwietnia 2000 r.),

ma zastosowanie w zakresie niniejszej Konwencji o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy

wobec kobiet i przemocy domowej, podpisanej ad referendum przez Hiszpanię w dniu 11

maja 2011 r.

5.

Stosowanie Konwencji przez Gibraltar nie powinno być interpretowane jako uznanie praw

czy kwestii nieobjętych art. X Traktatu z Utrechtu z dnia 13 lipca 1713 r. zawartego

przez Królestwo Hiszpanii i Zjednoczone Królestwo.”

„Hiszpania dokona niezbędnych zmian w swoim prawie krajowym w celu pełnego stosowania

Konwencji.” “In the event that this Convention were to be ratified by the United Kingdom

and extended to Gibraltar, Spain would like to make the following declaration

1.

Gibraltar is a non-autonomous territory whose international relations come under the

responsibility of the United Kingdom and which is subject to a decolonization process

in accordance with the relevant decisions and resolutions of the General Assembly

of the United Nations.

2.

The authorities of Gibraltar have a local character and exercise exclusively internal

competences which have their origin and their foundation in a distribution and attribution

of competences performed by the United Kingdom in compliance with its internal legislation,

in its capacity as sovereign State on which the mentioned non-autonomous territory

depends.

3.

As a result, the eventual participation of the Gibraltarian authorities in the application

of this Convention will be understood as carried out exclusively as part of the internal

competences of Gibraltar and cannot be considered to modify in any way the provisions

of the two previous paragraphs.

4.

The process provided for by the Arrangements relating to Gibraltar authorities in

the context of certain international treaties (2007) which have been adopted by Spain

and the United Kingdom on 19 December 2007 (jointly with the “Agreed Arrangements

relating to Gibraltar authorities in the context of EU and EC instruments and related

treaties”, dated 19 April 2000) apply to this Convention on preventing and combating

violence against women and domestic violence, signed ad referendum by Spain on 11

May 2011.

5.

The application of the Convention to Gibraltar should not be interpreted as an acknowledgment

of any right or any situation regarding areas not covered by Article X of the Treaty

of Utrecht of 13 July 1713, concluded between the Crowns of Spain and of the United

Kingdom.”

“Spain will make the necessary changes to its domestic legislation in order for the

Convention to be applied in its entirety.”

Republika Malty

„Na tym etapie Malta zastrzega sobie prawo do niestosowania postanowień art. 30 ust.

2 Konwencji i będzie w dalszym ciągu stosowała obowiązujące ustawodawstwo krajowe

w zakresie dotyczącym odszkodowania od państwa.

Malta zastrzega sobie prawo do niestosowania postanowień art. 44 ust. 1 lit. e i ustalania

jurysdykcji, gdy przestępstwo zostanie popełnione przez osobę mającą prawo stałego

zamieszkania w rozumieniu art. 7 Ustawy o imigracji.

Na tym etapie Malta zastrzega sobie prawo do niestosowania postanowień art. 59 i będzie

w dalszym ciągu stosowała obowiązujące ustawodawstwo krajowe w zakresie dotyczącym

prawa pobytu ofiar przemocy, których prawo pobytu jest zależne od prawa pobytu małżonka

lub partnera.”

“At this stage, Malta reserves the right not to apply Article 30(2) of the Convention

and to continue to apply its current legislation in so far as State compensation is

concerned.

Malta reserves the right not to apply Article 44(1)(e) and to establish jurisdiction

when the offense is committed by a person holding permanent residence in terms of

Article 7 of the Immigration Act.

At this stage, Malta reserves the right not to apply Article 59 and to continue to

apply its current legislation in so far as the residence status of victims of violence

whose residence status depends on that of the spouse or partner are concerned.”

Księstwo Monako

„Zgodnie z art. 78 ust. 2 Konwencji Księstwo Monako zastrzega sobie prawo do niestosowania,

w części lub w całości, zasad jurysdykcyjnych ustanowionych w art. 44 ust. 1 lit.

e, ust. 3 i 4 Konwencji.

Zgodnie z art. 78 ust. 2 Konwencji Księstwo Monako zastrzega sobie prawo do niestosowania,

w części lub w całości, art. 59 Konwencji.

Zgodnie z art. 78 ust. 2 Konwencji Księstwo Monako zastrzega sobie prawo do niestosowania

art. 30 ust. 2 Konwencji i będzie w dalszym ciągu stosowało obowiązujące ustawodawstwo

krajowe w zakresie dotyczącym odszkodowania od państwa.”

“In accordance with Article 78, paragraph 2, of the Convention, the Principality of

Monaco reserves the right not to apply, in whole or in part, the jurisdiction rules

established in Article 44, paragraphs 1.e, 3 and 4, of the Convention.

In accordance with Article 78, paragraph 2, of the Convention, the Principality of

Monaco reserves the right not to apply, in whole or in part, the provisions of Article

59 of the Convention.

In accordance with Article 78, paragraph 2, of the Convention, the Principality of

Monaco reserves the right not to apply Article 30, paragraph 2, of the Convention,

and to continue to apply its current legislation in so far as State compensation is

concerned.”

Republika Serbii

„Zgodnie z art. 78 ust. 2 pkt 1 i 2 Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu

przemocy wobec kobiet i przemocy domowej Republika Serbii zastrzega sobie prawo do

niestosowania postanowień art. 30 ust. 2 i art. 44 ust. 1 lit. e, ust. 3 i 4 Konwencji

do czasu dostosowania jej ustawodawstwa karnego do wymienionych postanowień Konwencji.”

“In accordance with Article 78, paragraph 2, subparagraphs 1 and 2, of the Council

of Europe Convention on Preventing and Combating Violence against Women and Domestic

Violence, the Republic of Serbia reserves the right not to apply the provisions under

Article 30, paragraph 2, and Article 44, paragraph 1.e, 3 and 4, of the Convention

pending the alignment of its national criminal legislation with the said provisions

of the Convention.”

Republika Słowenii

„Zgodnie z art. 78 ust. 2 Konwencji Republika Słowenii oświadcza, że zastrzega sobie

prawo do niestosowania postanowień

-

art. 30 ust. 2;

-

art. 44 ust. 1 lit. e, ust. 3 i 4;

-

art. 55 ust. 1 w odniesieniu do art. 35 w zakresie drobnych przestępstw;

-

art. 58 w odniesieniu do art. 37, 38 oraz 39;

-

art. 59.”

“In accordance with Article 78, paragraph 2, of the Convention, the Republic of Slovenia

declares that it reserves the right not to apply the provisions laid down in

-

Article 30, paragraph 2;

-

Article 44, paragraphs 1.e, 3 and 4;

-

Article 55, paragraph 1 in respect of Article 35 regarding minor offences;

-

Article 58 in respect of Articles 37, 38 and 39, and

-

Article 59.”

Królestwo Szwecji

„Zgodnie z art. 78 ust. 2 Konwencji Szwecja zastrzega sobie prawo do niestosowania

postanowień art. 44 ust. 3 i art. 58 Konwencji.”

“In accordance with Article 78, paragraph 2, of the Convention, Sweden reserves the

right not to apply the provisions laid down in Article 44, paragraph 3, and Article

58 of the Convention.”

1)

Konwencja nie ma zastosowania do Wysp Owczych oraz Grenlandii.

Pokaż całość