Ustawa z dnia 27 maja 2015 r. o zmianie ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji

(Dz. U. z 2015 r. poz. 140) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Do motorowerów trójkołowych zaliczanych do kategorii L2e, określonej w przepisach

o ruchu drogowym, stosuje się przepisy art. 11, art. 13-17, art. 18, art. 19, art.

21, art. 22, art. 23 ust. 1 oraz art. 39-41.

”

;

2)

w art. 3

a)

pkt 14 otrzymuje brzmienie

„

14)

wprowadzającym pojazd - rozumie się przez to przedsiębiorcę będącego producentem pojazdu

lub przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie wewnątrzwspólnotowego

nabycia lub importu;

”

,

b)

w pkt 15 w części wspólnej wyliczenia kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się

pkt 16 w brzmieniu

„

16)

wprowadzeniu na terytorium kraju - rozumie się przez to wprowadzenie pojazdu po raz

pierwszy na terytorium kraju w celu używania lub dystrybucji.

”

;

3)

uchyla się art. 3a;

4)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

1.

Wprowadzenie na terytorium kraju następuje z dniem

1)

wydania pojazdu z magazynu lub przekazania innemu podmiotowi - w przypadku pojazdu

wyprodukowanego na terytorium kraju;

2)

dopuszczenia pojazdu do obrotu na terytorium kraju - w przypadku importu;

3)

wystawienia faktury albo przywozu pojazdu na terytorium kraju - w przypadku wewnątrzwspólnotowego

nabycia.

2.

Jeżeli z przepisów ust. 1 wynika, że wprowadzenie na terytorium kraju mogło nastąpić

w różnych terminach, za dzień wprowadzenia na terytorium kraju uważa się dzień najwcześniejszy.

3.

Ciężar udowodnienia, że wprowadzenie na terytorium kraju nie nastąpiło albo nastąpiło

w innym dniu niż określony w ust. 1, spoczywa na wprowadzającym pojazd.

”

;

5)

w rozdziale 1 po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu

„

Art. 5a.

Podmiot zajmujący się naprawą pojazdów gospodaruje częściami będącymi odpadami, usuniętymi

w trakcie naprawy samochodów osobowych w rozumieniu art. 2 pkt 40 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, zwanych dalej „samochodami osobowymi”, lub przekazuje te części uprawnionemu posiadaczowi

odpadów, w tym prowadzącemu stację demontażu, na zasadach określonych w art. 27 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

(Dz. U. z 2013 r. poz. 21, z późn. zm..

”

;

6)

w art. 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Materiały, przedmioty wyposażenia i części pojazdów nie mogą zawierać ołowiu, rtęci,

kadmu i sześciowartościowego chromu.

”

;

7)

art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

1.

Wprowadzający pojazd jest obowiązany zapewnić sieć zbierania pojazdów, zwaną dalej

„siecią”, obejmującą terytorium kraju w taki sposób, aby w każdym województwie były

prowadzone co najmniej trzy stacje demontażu lub punkty zbierania pojazdów, w tym

co najmniej jedna stacja demontażu, położone w różnych miejscowościach, zapewniające

właścicielowi pojazdu możliwość oddania pojazdu wycofanego z eksploatacji.

2.

Wprowadzający pojazd, który wprowadza na terytorium kraju nie więcej niż 1000 pojazdów

w ciągu roku kalendarzowego, jest obowiązany zapewnić sieć obejmującą co najmniej

trzy stacje demontażu lub punkty zbierania pojazdów, w tym co najmniej jedną stację

demontażu, położone w różnych miejscowościach na terytorium kraju.

3.

Wprowadzający pojazd zapewnia sieć wyłącznie przez własne stacje demontażu i punkty

zbierania pojazdów lub na podstawie umów z przedsiębiorcami prowadzącymi stacje demontażu.

”

;

8)

po art. 11 dodaje się art. 11a w brzmieniu

„

Art. 11a.

1.

Wprowadzający pojazd zapewniający sieć na podstawie umów z przedsiębiorcami prowadzącymi

stacje demontażu jest obowiązany do ich zawarcia w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

2.

Umowy, o których mowa w ust. 1, określają w szczególności warunki

1)

przyjmowania pojazdów wycofanych z eksploatacji przez stację demontażu;

2)

finansowania przez wprowadzającego pojazd kosztów gospodarowania odpadami pochodzącymi

z pojazdów wycofanych z eksploatacji, w szczególności z pojazdów wycofanych z eksploatacji

nieposiadających wartości rynkowej lub o wartości rynkowej ujemnej, w sposób zapewniający

osiągnięcie poziomów odzysku i recyklingu, uwzględniając liczbę pojazdów wprowadzonych

na terytorium kraju przez danego wprowadzającego pojazd.

”

;

9)

uchyla się art. 12;

10)

art. 13 i art. 14 otrzymują brzmienie

„

Art. 13.

Wprowadzający pojazd podlega wpisowi do rejestru, o którym mowa w art. 49 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

Art. 14.

1.

Wprowadzający pojazd, który nie zapewnił sieci w roku kalendarzowym, jest obowiązany

bez wezwania do obliczenia i uiszczenia opłaty za brak sieci.

2.

Wprowadzający pojazd jest zwolniony z opłaty za brak sieci, jeżeli nie zapewnił sieci

przez okres nie dłuższy niż 21 dni w ciągu roku kalendarzowego.

3.

Wysokość opłaty za brak sieci oblicza się według wzorów określonych w załączniku do

ustawy.

4.

Maksymalna wysokość opłaty stałej za brak sieci wynosi 20 000 zł.

5.

Maksymalna stawka opłaty za brak sieci wynosi 20 zł za brak jednej stacji demontażu

lub jednego punktu zbierania pojazdów w ciągu roku kalendarzowego za każdy pojazd

wprowadzony na terytorium kraju w ciągu tego roku.

6.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty

stałej za brak sieci oraz stawkę opłaty za brak sieci, uwzględniając koszty recyklingu

pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz kierując się koniecznością zapewnienia, aby

opłata za brak sieci była środkiem ekonomicznym zachęcającym do budowy sieci przez

wprowadzającego pojazd.

”

;

11)

w art. 17 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

W przypadku stwierdzenia, że wprowadzający pojazd, mimo ciążącego na nim obowiązku,

nie uiścił opłaty za brak sieci albo uiścił opłatę w wysokości niższej od należnej,

Główny Inspektor Ochrony Środowiska wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania

z tytułu opłaty za brak sieci.

2.

W przypadku niewykonania decyzji, o której mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia,

w którym decyzja stała się ostateczna, Główny Inspektor Ochrony Środowiska ustala,

w drodze decyzji, dodatkową opłatę za brak sieci w wysokości odpowiadającej 20% kwoty

nieuiszczonej opłaty za brak sieci.

”

;

12)

uchyla się art. 17a;

13)

w rozdziale 2 po art. 17a dodaje się art. 17b w brzmieniu

„

Art. 17b.

1.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska stwierdza nadpłatę lub określa wysokość nadpłaty

z tytułu opłaty za brak sieci.

2.

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej przekazuje równowartość kwoty

nadpłaty, o której mowa w ust. 1, na dochody budżetu państwa, w terminie 7 dni od

dnia otrzymania oświadczenia Głównego Inspektora Ochrony Środowiska wskazującego

1)

dzień, z którym decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska stwierdzająca nadpłatę

lub określająca wysokość nadpłaty stała się ostateczna;

2)

równowartość kwoty nadpłaty podlegającej przekazaniu;

3)

rachunek bieżący dochodów budżetowych ministra właściwego do spraw środowiska, na

który należy przekazać równowartość kwoty nadpłaty.

3.

Za dzień przekazania równowartości kwoty nadpłaty uważa się dzień obciążenia rachunku

bankowego Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

4.

Przekazana równowartość kwoty nadpłaty zmniejsza wysokość zobowiązania określonego

w art. 401c ust. 9 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1232, z późn. zm. i nie może przekroczyć stanu tego zobowiązania ustalonego na dzień przekazania równowartości

kwoty nadpłaty.

5.

Zwrotu kwoty nadpłaty z tytułu opłaty za brak sieci wraz z należnym oprocentowaniem

dokonuje Główny Inspektor Ochrony Środowiska ze środków rezerwy celowej na zobowiązania

wymagalne Skarbu Państwa.

”

;

14)

art. 23 otrzymuje brzmienie

„

Art. 23.

1.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu jest obowiązany do przyjęcia każdego pojazdu

wycofanego z eksploatacji, który posiada cechy identyfikacyjne pojazdu, o których

mowa w art. 66 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

2.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu jest także obowiązany do przyjęcia pojazdu

wycofanego z eksploatacji, dla którego brak jest dowodu rejestracyjnego lub który

nie posiada cech identyfikacyjnych pojazdu, o których mowa w art. 66 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, a także odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji, jeżeli obowiązek

przekazania tych odpadów do stacji demontażu wynika z postanowienia albo decyzji wydanych

przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów

(Dz. U. Nr 124, poz. 859, z późn. zm..

3.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu przy przyjmowaniu pojazdu wycofanego z

eksploatacji nie pobiera opłaty od właściciela pojazdu.

4.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu przy przyjmowaniu pojazdu wycofanego z

eksploatacji może pobrać opłatę od właściciela pojazdu, jeżeli jest spełniony co najmniej

jeden z następujących warunków

1)

pojazd wycofany z eksploatacji nie jest zarejestrowany na terytorium państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

2)

pojazd wycofany z eksploatacji

a)

jest niekompletny,

b)

zawiera odpady,

które zostały do niego dodane.

5.

Za niekompletny pojazd uważa się pojazd, który nie zawiera co najmniej jednego istotnego

elementu określonego w przepisach wydanych na podstawie ust. 9.

6.

W przypadku przyjmowania niekompletnego pojazdu wycofanego z eksploatacji opłata,

o której mowa w ust. 4, nie może przekraczać 10 zł za każdy kilogram brakującej masy

pojazdu.

7.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu nie pobiera opłaty, o której mowa w ust.

4, przy przyjmowaniu niekompletnego pojazdu wycofanego z eksploatacji należącego do

Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Straży Granicznej, Służby Celnej,

Służby Więziennej, Inspekcji Transportu Drogowego, Biura Ochrony Rządu, Centralnego

Biura Antykorupcyjnego, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby

Wywiadu Wojskowego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, jednostek ochrony przeciwpożarowej

oraz kontroli skarbowej.

8.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu może odmówić przyjęcia pojazdu wycofanego

z eksploatacji, jeżeli właściciel pojazdu nie uiścił opłaty, o której mowa w ust.

4.

9.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

środowiska, mając na uwadze wymogi ochrony środowiska, potrzebę zapewnienia kompletności

pojazdów w celu uzyskania odpowiednich poziomów odzysku i recyklingu oraz przeciwdziałanie

niewłaściwemu zagospodarowaniu odpadów, określi, w drodze rozporządzenia, listę istotnych

elementów pojazdu kompletnego.

”

;

15)

po art. 23 dodaje się art. 23a w brzmieniu

„

Art. 23a.

1.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu jest obowiązany do przyjęcia będących odpadami

części samochodów osobowych usuniętych w trakcie naprawy o ile nie spowoduje to przekroczenia

masy odpadów przewidywanych do przetworzenia i powstających w wyniku przetwarzania

w okresie roku, określonych w pozwoleniu zintegrowanym lub innej decyzji w zakresie

gospodarki odpadami wymaganych w związku z prowadzeniem stacji demontażu.

2.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu za przyjęcie będących odpadami części samochodów

osobowych usuniętych w trakcie naprawy może pobrać opłatę.

”

;

16)

w art. 24

a)

w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu, przyjmując pojazd wycofany z eksploatacji,

który posiada wszystkie istotne elementy określone w przepisach wydanych na podstawie

art. 23 ust. 9, jest obowiązany do

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, w zakresie tablic rejestracyjnych, nie dotyczy

pojazdów, o których mowa w art. 73 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

”

;

17)

w art. 25

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku przyjmowania niekompletnego pojazdu przedsiębiorca prowadzący stację demontażu

jest obowiązany do wydania zaświadczenia o przyjęciu niekompletnego pojazdu. Przepisy

art. 24 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a-5 stosuje się odpowiednio.

”

,

b)

uchyla się ust. 2;

18)

w art. 28 ust. 5a otrzymuje brzmienie

„

5a.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu przy obliczaniu poziomów odzysku i recyklingu,

o których mowa w ust. 1, może uwzględnić masę odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych

z eksploatacji poddanych odzyskowi lub recyklingowi do końca lutego następnego roku

w przypadku, gdy pochodzą z pojazdów wycofanych z eksploatacji przyjętych do stacji

demontażu pojazdów w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia danego roku.

”

;

19)

po art. 28 dodaje się art. 28a w brzmieniu

„

Art. 28a.

1.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu, który w roku kalendarzowym nie wykonał

obowiązku, o którym mowa w art. 28 ust. 1, jest obowiązany do obliczenia i uiszczenia

bez wezwania opłaty za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i recyklingu odpadów

pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji, obliczanej odrębnie w przypadku

nieosiągnięcia wymaganego poziomu odzysku lub recyklingu.

2.

Opłatę za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i recyklingu odpadów pochodzących

z pojazdów wycofanych z eksploatacji oblicza się jako iloczyn stawki opłaty i brakującej

masy odpadów niezbędnej do osiągnięcia wymaganego poziomu odzysku lub recyklingu odpadów

pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji.

3.

Stawka opłaty za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i recyklingu odpadów pochodzących

z pojazdów wycofanych z eksploatacji wynosi

1)

0,05 zł za każdy kilogram brakującej masy odpadów niezbędnej do osiągnięcia wymaganego

poziomu odzysku lub recyklingu odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji,

w przypadku gdy do osiągnięcia wymaganego poziomu brakuje nie więcej niż 5%;

2)

0,1 zł za każdy kilogram brakującej masy odpadów niezbędnej do osiągnięcia wymaganego

poziomu odzysku lub recyklingu odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji,

w przypadku gdy do osiągnięcia wymaganego poziomu brakuje więcej niż 5%.

4.

W przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu odzysku lub recyklingu odpadów pochodzących

z pojazdów wycofanych z eksploatacji przez co najmniej dwa kolejne lata, stawka opłaty

za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i recyklingu odpadów pochodzących z pojazdów

wycofanych z eksploatacji do obliczenia opłaty należnej za drugi i każdy kolejny rok

nieosiągnięcia wymaganego poziomu stanowi dwukrotność stawki określonej zgodnie z

ust. 3.

5.

Opłata za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i recyklingu odpadów pochodzących

z pojazdów wycofanych z eksploatacji jest uiszczana na odrębny rachunek bankowy urzędu

marszałkowskiego, w terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku, którego

opłata dotyczy.

6.

W przypadku stwierdzenia, że przedsiębiorca prowadzący stację demontażu, mimo ciążącego

na nim obowiązku, nie uiścił opłaty za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i

recyklingu odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji albo uiścił opłatę

w wysokości niższej od należnej, marszałek województwa wydaje decyzję, w której określa

wysokość tej opłaty.

7.

Do należności z tytułu opłaty za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i recyklingu

odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji stosuje się odpowiednio

przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują marszałkowi województwa.

”

;

20)

w art. 35 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przedsiębiorca prowadzący punkt zbierania pojazdów jest obowiązany, najpóźniej do

dnia 10 stycznia, przekazać wszystkie zebrane w roku poprzednim pojazdy wycofane z

eksploatacji do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu, z którym zawarł umowę,

jeżeli nie jest to ten sam przedsiębiorca.

”

;

21)

w art. 38

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przedsiębiorca prowadzący strzępiarkę jest obowiązany wykonać raz na 5 lat próbę strzępienia

odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji w celu określenia zawartości

uzyskiwanych frakcji materiałowych.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Przedsiębiorca prowadzący strzępiarkę wykonuje po raz pierwszy próbę strzępienia odpadów

pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji, w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia

działalności w tym zakresie.

1b.

W przypadku dokonania zmian konstrukcyjnych lub technologicznych strzępiarki, skutkujących

zmianą składu materiałowego rozdrobnionych odpadów, przedsiębiorca prowadzący strzępiarkę

jest obowiązany do przeprowadzenia próby strzępienia odpadów pochodzących z pojazdów

wycofanych z eksploatacji w terminie 30 dni od dnia dokonania tych zmian.

”

,

c)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przedsiębiorca prowadzący strzępiarkę przekazuje przedsiębiorcom prowadzącym stacje

demontażu, od których przyjmuje odpady do strzępienia, informację dotyczącą zawartości

uzyskiwanych frakcji materiałowych określonej w wyniku przeprowadzenia próby strzępienia

odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji, w ciągu miesiąca od jej

przeprowadzenia.

”

,

d)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

gospodarki, określi, w drodze rozporządzenia, odpady, które podlegają próbie strzępienia

odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji, oraz sposób jej wykonania,

kierując się potrzebą ustalenia średniej zawartości uzyskiwanych frakcji materiałowych.

”

;

22)

w art. 39

a)

ust. 1-5 otrzymują brzmienie

„

1.

Starosta albo regionalny dyrektor ochrony środowiska wydaje zezwolenie na zbieranie

odpadów przedsiębiorcy prowadzącemu punkt zbierania pojazdów po

1)

zaopiniowaniu przez

a)

marszałka województwa,

b)

regionalnego dyrektora ochrony środowiska, o ile nie jest to ten sam organ

- właściwych miejscowo do wydania pozwolenia zintegrowanego lub innej decyzji w zakresie

gospodarki odpadami wymaganej w związku z prowadzeniem stacji demontażu przedsiębiorcy

prowadzącemu stację demontażu, z którym przedsiębiorca prowadzący punkt zbierania

pojazdów zawarł umowę;

2)

sprawdzeniu przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska spełnienia minimalnych

wymagań dla punktów zbierania pojazdów określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 32 ust. 3.

2.

W zezwoleniu, o którym mowa w ust. 1, starosta albo regionalny dyrektor ochrony środowiska

określa przedsiębiorcę lub przedsiębiorców prowadzących stację demontażu, którym przedsiębiorca

prowadzący punkt zbierania pojazdów jest obowiązany przekazywać zebrane pojazdy wycofane

z eksploatacji.

3.

Jeżeli przedsiębiorca prowadzący punkt zbierania pojazdów poświadcza nieprawdę w zaświadczeniu

o demontażu pojazdu lub zaświadczeniu o przyjęciu niekompletnego pojazdu, starosta

albo regionalny dyrektor ochrony środowiska cofa zezwolenie, o którym mowa w ust.

1, w drodze decyzji, bez odszkodowania.

4.

Jeżeli przedsiębiorca prowadzący punkt zbierania pojazdów narusza przepisy ustawy,

starosta albo regionalny dyrektor ochrony środowiska wzywa go do niezwłocznego zaniechania

naruszeń.

5.

Jeżeli przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 4, mimo wezwania nadal narusza przepisy

ustawy, starosta albo regionalny dyrektor ochrony środowiska cofa zezwolenie, o którym

mowa w ust. 1, w drodze decyzji, bez odszkodowania.

”

,

b)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Starosta albo regionalny dyrektor ochrony środowiska przekazuje marszałkowi województwa

lub regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska, o ile nie jest to ten sam organ,

właściwym miejscowo do wydania pozwolenia zintegrowanego lub innej decyzji w zakresie

gospodarki odpadami, oraz marszałkowi województwa lub regionalnemu dyrektorowi ochrony

środowiska właściwym ze względu na adres punktu zbierania pojazdów kopie zezwolenia,

o którym mowa w ust. 1, oraz decyzji, o których mowa w ust. 3 i 5.

”

;

23)

w art. 40 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Pozwolenie na wytwarzanie odpadów może być wydane po uzyskaniu wymaganego pozwolenia

na użytkowanie obiektu budowlanego w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, z wyłączeniem nowo zbudowanych lub przebudowanych obiektów budowlanych, zespołów

obiektów lub instalacji, do których ma zastosowanie art. 76 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, oraz po sprawdzeniu przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska funkcjonowania

instalacji i urządzeń służących do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji.

3.

Jeżeli przedsiębiorca prowadzący stację demontażu wydaje zaświadczenie o demontażu

pojazdu lub zaświadczenie o przyjęciu niekompletnego pojazdu, bez przyjęcia pojazdu

wycofanego z eksploatacji, marszałek województwa lub regionalny dyrektor ochrony środowiska

cofa pozwolenie lub decyzję, o których mowa w ust. 1, w drodze decyzji, bez odszkodowania.

”

;

24)

w art. 41

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Pozwolenie lub decyzja, o których mowa w ust. 1, są wydawane po sprawdzeniu przez

wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska spełnienia minimalnych wymagań dla strzępiarek,

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 37 ust. 2.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Jeżeli przedsiębiorca prowadzący strzępiarkę przekazał informację dotyczącą zawartości

uzyskiwanych frakcji materiałowych, niezgodną ze stanem rzeczywistym, marszałek województwa

albo regionalny dyrektor ochrony środowiska cofa pozwolenie lub decyzję, o których

mowa w ust. 1, w drodze decyzji, bez odszkodowania.

”

;

25)

uchyla się art. 43;

26)

w rozdziale 7 po art. 43 dodaje się art. 43a w brzmieniu

„

Art. 43a.

1.

Marszałek województwa prowadzi odrębny rachunek bankowy w celu gromadzenia i przekazywania

wpływów z tytułu opłat za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i recyklingu odpadów

pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji.

2.

Wpływy z tytułu opłat za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i recyklingu odpadów

pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji powiększone o dochody z oprocentowania

rachunku bankowego i pomniejszone o dochód budżetu samorządu województwa, o którym

mowa w ust. 3, marszałek województwa przekazuje, w terminie 30 dni po upływie każdego

kwartału, na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki

Wodnej.

3.

Wpływy z tytułu opłat za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i recyklingu odpadów

pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji powiększone o dochody z oprocentowania

rachunku bankowego w wysokości 5% stanowią dochód budżetu samorządu województwa.

”

;

27)

uchyla się art. 47;

28)

po art. 52 dodaje się art. 52a i art. 52b w brzmieniu

„

Art. 52a.

Kto wbrew przepisowi art. 35 ust. 1 nie przekazuje najpóźniej do dnia 10 stycznia

wszystkich zebranych w roku poprzednim pojazdów wycofanych z eksploatacji do przedsiębiorcy

prowadzącego stację demontażu, z którym zawarł umowę, jeżeli nie jest to ten sam przedsiębiorca,

podlega karze grzywny.

Art. 52b.

1.

Kto wbrew przepisom art. 38

1)

ust. 1, nie wykonuje raz na 5 lat próby strzępienia odpadów pochodzących z pojazdów

wycofanych z eksploatacji w celu określenia zawartości uzyskiwanych frakcji materiałowych,

2)

ust. 1a, nie wykonuje po raz pierwszy próby strzępienia odpadów pochodzących z pojazdów

wycofanych z eksploatacji, w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności w tym

zakresie,

3)

ust. 1b, nie przeprowadza próby strzępienia odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych

z eksploatacji, w terminie 30 dni od dnia dokonania zmian konstrukcyjnych lub technologicznych

strzępiarki, skutkujących zmianą składu materiałowego rozdrobnionych odpadów

- podlega karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisom art. 38 ust. 2 nie przekazuje przedsiębiorcom

prowadzącym stacje demontażu, od których przyjmuje odpady do strzępienia, informacji

dotyczącej zawartości uzyskiwanych frakcji materiałowych w wyniku przeprowadzenia

próby strzępienia odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji, w ciągu

miesiąca od jej przeprowadzenia.

”

;

29)

art. 53 otrzymuje brzmienie

„

Art. 53.

1.

Orzekanie w sprawach, o których mowa w art. 44-46, art. 48-49, art. 51, art. 52a i

art. 52b następuje na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2013 r. poz. 395, z późn. zm..

2.

Za wykroczenia, o których mowa w art. 44-46, art. 48-49, art. 51, art. 52a i art.

52b, odpowiada, jak sprawca, także ten, kto na podstawie przepisu prawa, decyzji właściwego

organu, umowy lub faktycznego wykonywania zajmuje się sprawami gospodarczymi osoby

fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości

prawnej, której odrębne przepisy przyznają zdolność prawną, w zakresie wprowadzania

do obrotu pojazdów wycofanych z eksploatacji, materiałów, przedmiotów wyposażenia,

części takich pojazdów lub gospodarowania takimi pojazdami lub pochodzącymi z nich

odpadami.

”

;

30)

użyte w art. 32 ust. 2 oraz art. 36 ust. 1 i 3 w różnej liczbie i przypadku wyrazy

„zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów” zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i przypadku wyrazami „zezwolenie na zbieranie odpadów”;

31)

dodaje się załącznik do ustawy w brzmieniu określonym w załączniku do niniejszej ustawy.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm. w art. 23 w ust. 1 pkt 16b otrzymuje brzmienie

„

16b)

dodatkowej opłaty za brak sieci zbierania pojazdów, o której mowa w art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych

z eksploatacji

(Dz. U. z 2015 r. poz. 140 i 933), z tym że kosztem uzyskania przychodów są poniesione opłaty, o których mowa w art.

14 ust. 1 oraz art. 28a ust. 1 tej ustawy, z wyłączeniem połowy opłaty ustalonej zgodnie

z art. 28a ust. 4 tej ustawy;

”

.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 851, z późn. zm. w art. 16 w ust. 1 pkt 19b otrzymuje brzmienie

„

19b)

dodatkowej opłaty za brak sieci zbierania pojazdów, o której mowa w art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych

z eksploatacji

(Dz. U. z 2015 r. poz. 140 i 933), z tym że kosztem uzyskania przychodów są poniesione opłaty, o których mowa w art.

14 ust. 1 oraz art. 28a ust. 1 tej ustawy, z wyłączeniem połowy opłaty ustalonej zgodnie

z art. 28a ust. 4 tej ustawy;

”

.

1.

Wprowadzenie na terytorium kraju następuje z dniem

1)

wydania pojazdu z magazynu lub przekazania innemu podmiotowi - w przypadku pojazdu

wyprodukowanego na terytorium kraju;

2)

dopuszczenia pojazdu do obrotu na terytorium kraju - w przypadku importu;

3)

wystawienia faktury albo przywozu pojazdu na terytorium kraju - w przypadku wewnątrzwspólnotowego

nabycia.

2.

Jeżeli z przepisów ust. 1 wynika, że wprowadzenie na terytorium kraju mogło nastąpić

w różnych terminach, za dzień wprowadzenia na terytorium kraju uważa się dzień najwcześniejszy.

3.

Ciężar udowodnienia, że wprowadzenie na terytorium kraju nie nastąpiło albo nastąpiło

w innym dniu niż określony w ust. 1, spoczywa na wprowadzającym pojazd.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm. w art. 72

1)

w ust. 1 uchyla się pkt 9;

2)

w ust. 2 uchyla się pkt 6.

W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1232, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 400b ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Celem działania Narodowego Funduszu jest finansowanie ochrony środowiska i gospodarki

wodnej w zakresie określonym w art. 400a ust. 1 oraz art. 410a ust. 4-6.

”

;

2)

w art. 400k w ust. 2

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

sporządzanie i przekazywanie Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska kwartalnych

informacji o podmiotach uiszczających opłaty, o których mowa w art. 14 ust. 1 oraz art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu

pojazdów wycofanych z eksploatacji

(Dz. U. z 2015 r. poz. 140 i 933), z podaniem nazwy, siedziby i adresu albo imienia, nazwiska i adresu tych podmiotów,

wysokości kwoty wpłaconej z tytułu opłaty oraz daty dokonania zapłaty w rozumieniu

art. 60 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, w terminie do końca miesiąca po zakończeniu kwartału, którego dotyczą te informacje;

”

,

b)

pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4)

sporządzanie i przekazywanie ministrowi właściwemu do spraw środowiska, w terminie

do dnia 30 czerwca następnego roku za poprzedni rok kalendarzowy, zbiorczej informacji

o

a)

zgromadzonych wpływach z tytułu opłat, o których mowa w art. 14 ust. 1 oraz art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu

pojazdów wycofanych z eksploatacji,

b)

gminach, które uzyskały dofinansowanie w zakresie zbierania porzuconych pojazdów wycofanych

z eksploatacji,

c)

powiatach, które uzyskały dofinansowanie w zakresie zbierania pojazdów wycofanych

z eksploatacji;

5)

sporządzanie i przekazywanie ministrowi właściwemu do spraw środowiska zbiorczej informacji

o zgromadzonych wpływach z tytułu opłat, o których mowa w art. 64 ust. 2 i 3 oraz art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie

elektrycznym i elektronicznym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1155, z 2014 r. poz. 1322 i 1662 oraz z 2015 r. poz. 881) oraz kar pieniężnych, o których mowa w art. 80 ust. 2-9 tej ustawy, w terminie do

dnia 30 czerwca następnego roku za poprzedni rok kalendarzowy.

”

;

3)

w art. 401 w ust. 7

a)

pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

wpływy z opłat, o których mowa w art. 14 ust. 1, art. 17 ust. 1 i 2 oraz art. 43a ust. 2 ustawy z dnia 20 stycznia

2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji;

”

,

b)

uchyla się pkt 11b;

4)

w art. 401c w ust. 9

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Środki Narodowego Funduszu w wysokości nie mniejszej niż kwota przychodów, o których

mowa w art. 401 ust. 7 pkt 8-11a, 12 i 13a, po pomniejszeniu o koszty obsługi tych

przychodów, przeznacza się na

”

,

b)

uchyla się pkt 2,

c)

po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

wspieranie działań mających na celu przeciwdziałanie nielegalnej działalności w zakresie

przetwarzania pojazdów wycofanych z eksploatacji;

”

;

5)

w art. 402 uchyla się ust. 15;

6)

w art. 410a uchyla się ust. 1-3c;

7)

w art. 411

a)

w ust. 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Finansowanie działalności, o której mowa w art. 400a ust. 1 oraz art. 410a ust. 4-6,

ze środków Narodowego Funduszu i wojewódzkich funduszy odbywa się przez

”

,

-

w pkt 2 uchyla się lit. d,

b)

ust. 3a otrzymuje brzmienie

„

3a.

Dopłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, stosuje się do obligacji emitowanych

na cele związane z działalnością, o której mowa w art. 400a ust. 1 oraz art. 410a

ust. 4-6, przez podmioty posiadające osobowość prawną wykonujące zadania z zakresu

gospodarki komunalnej.

”

.

Podmiot zajmujący się naprawą pojazdów gospodaruje częściami będącymi odpadami, usuniętymi

w trakcie naprawy samochodów osobowych w rozumieniu art. 2 pkt 40 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, zwanych dalej „samochodami osobowymi”, lub przekazuje te części uprawnionemu posiadaczowi

odpadów, w tym prowadzącemu stację demontażu, na zasadach określonych w art. 27 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

(Dz. U. z 2013 r. poz. 21, z późn. zm..

Wustawie z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania

niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1413) w załączniku

nr 4a w tabeli pozycja nr 2 otrzymuje brzmienie

2

Preparaty smarowe, dodatki, środki zapobiegające zamarzaniu,

20.59.4

50

35

z wyłączeniem

z wyłączeniem

Preparaty smarowe - wyłącznie smary plastyczne

ex 20.59.41.0

Środki przeciwstukowe, dodatki do olejów mineralnych i produkty podobne

20.59.42.0

Środki zapobiegające zamarzaniu i gotowe płyny przeciwoblodzeniowe

20.59.43.0

W ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

(Dz. U. z 2013 r. poz. 21, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 49 ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Rejestr jest publicznie dostępny, z wyłączeniem

1)

informacji o

a)

warunkach umowy, jaką wprowadzający sprzęt elektryczny i elektroniczny zawarł z organizacją

odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego,

b)

wysokości wnoszonych opłat rejestrowych i rocznych,

c)

rodzaju i wysokości zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1155, z 2014 r. poz. 1322 i 1662 oraz z 2015 r. poz. 881);

2)

dokumentów, o których mowa w art. 53 ust. 7 pkt 6.

”

;

2)

w art. 52 w ust. 1 w pkt 5 w lit. a tiret drugie otrzymuje brzmienie

„

-

informację o stacjach demontażu i punktach zbierania pojazdów działających w ramach

sieci zbierania pojazdów wraz z datą, od której dana stacja lub punkt funkcjonuje

w sieci,

”

;

3)

w art. 53

a)

w ust. 7 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

w przypadku wprowadzających pojazdy - umowy z przedsiębiorcami prowadzącymi stacje

demontażu zawarte w postaci elektronicznej albo kopie tych umów zawartych w postaci

papierowej.

”

,

b)

dodaje się ust. 9 w brzmieniu

„

9.

Marszałek województwa zamieszcza w rejestrze dokumenty, o których mowa w ust. 7 pkt

6, i udostępnia je na żądanie właściwych organów.

”

;

4)

w art. 73 w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

w zakresie pojazdów informacje o

a)

liczbie pojazdów wprowadzonych na terytorium kraju w ciągu roku,

b)

liczbie dni, w których do zapewnienia sieci zbierania pojazdów brakowało kolejnych

stacji demontażu lub punktów zbierania pojazdów,

c)

wysokości należnej opłaty za brak sieci zbierania pojazdów.

”

;

5)

w art. 75 w ust. 2

a)

w pkt 4 w lit. f średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. g w brzmieniu

„

g)

wysokości należnej opłaty za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i recyklingu;

”

,

b)

w pkt 5 lit. a i b otrzymują brzmienie

„

a)

wynikach próby strzępienia odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji,

jeżeli w roku, którego dotyczy sprawozdanie przeprowadzono próby strzępienia odpadów

pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji,

b)

masie odpadów przeznaczonych do recyklingu, odzysku energii oraz unieszkodliwiania,

powstałych ze strzępienia odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji.

”

;

6)

w art. 207

a)

uchyla się pkt 14,

b)

w pkt 18 uchyla się lit. a-d;

7)

w art. 253 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

art. 178, art. 179, art. 194 ust. 1 pkt 5, art. 204, art. 205 oraz art. 213 pkt 8,

które wchodzą w życie po upływie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy;

”

.

Umowy, o których mowa w art. 11 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, zawarte przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, które nie spełniają wymagań, o których mowa w art.

11a ustawy zmienianej w art. 1, zachowują ważność na czas, na jaki zostały zawarte,

nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Przepisy art. 12 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, mają zastosowanie do

1)

wprowadzającego pojazd w rozumieniu art. 3 pkt 14 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu

obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, wzakresie pojazdu innego

niż wymieniony w art. 10 ustawy zmienianej w art. 1, wprowadzonego na terytorium kraju

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy;

2)

podmiotu niebędącego przedsiębiorcą, który dokonuje wewnątrzwspólnotowego nabycia

lub importu pojazdu wprowadzonego na terytorium kraju przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy.

Do rejestracji pojazdu wprowadzonego na terytorium kraju przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy stosuje się art. 72 ust. 1 pkt 9 i ust. 2 pkt 6 ustawy zmienianej

w art. 4, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Wprowadzający pojazd jest obowiązany zapewnić sieć zbierania pojazdów, zwaną dalej

„siecią”, obejmującą terytorium kraju w taki sposób, aby w każdym województwie były

prowadzone co najmniej trzy stacje demontażu lub punkty zbierania pojazdów, w tym

co najmniej jedna stacja demontażu, położone w różnych miejscowościach, zapewniające

właścicielowi pojazdu możliwość oddania pojazdu wycofanego z eksploatacji.

2.

Wprowadzający pojazd, który wprowadza na terytorium kraju nie więcej niż 1000 pojazdów

w ciągu roku kalendarzowego, jest obowiązany zapewnić sieć obejmującą co najmniej

trzy stacje demontażu lub punkty zbierania pojazdów, w tym co najmniej jedną stację

demontażu, położone w różnych miejscowościach na terytorium kraju.

3.

Wprowadzający pojazd zapewnia sieć wyłącznie przez własne stacje demontażu i punkty

zbierania pojazdów lub na podstawie umów z przedsiębiorcami prowadzącymi stacje demontażu.

1.

Na wniosek podmiotu, który dokonał nienależnie lub w nadmiernej wysokości wpłaty,

o której mowa w art. 12 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska

i Gospodarki Wodnej dokonuje zwrotu nadpłaconej kwoty na rachunek bankowy wskazany

we wniosku lub w gotówce, w terminie 30 dni od dnia

1)

złożenia wniosku - w przypadku

a)

gdy kwota wpłaty albo łączna kwota wpłat przekracza 500 zł,

b)

wpłaty dokonanej od pojazdu historycznego w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy zmienianej

w art. 1,

c)

wpłaty dokonanej od pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony;

2)

doręczenia Funduszowi odpisu prawomocnego orzeczenia sądu nakazującego zwrot nadpłaconej

kwoty;

3)

zawarcia między podmiotem, który złożył wniosek, a Funduszem porozumienia w sprawie

zwrotu nadpłaconej kwoty.

2.

Prawo do żądania zwrotu nadpłaconej kwoty wygasa, jeżeli wniosek, o którym mowa w

ust. 1, nie został złożony w terminie 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy.

3.

Zwrot, o którym mowa w ust. 1, zmniejsza wysokość zobowiązania określonego w art.

401c ust. 9 ustawy zmienianej w art. 5.

1.

Wprowadzający pojazd zapewniający sieć na podstawie umów z przedsiębiorcami prowadzącymi

stacje demontażu jest obowiązany do ich zawarcia w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

2.

Umowy, o których mowa w ust. 1, określają w szczególności warunki

1)

przyjmowania pojazdów wycofanych z eksploatacji przez stację demontażu;

2)

finansowania przez wprowadzającego pojazd kosztów gospodarowania odpadami pochodzącymi

z pojazdów wycofanych z eksploatacji, w szczególności z pojazdów wycofanych z eksploatacji

nieposiadających wartości rynkowej lub o wartości rynkowej ujemnej, w sposób zapewniający

osiągnięcie poziomów odzysku i recyklingu, uwzględniając liczbę pojazdów wprowadzonych

na terytorium kraju przez danego wprowadzającego pojazd.

1.

Opłaty, o których mowa w art. 12 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, wniesione na rachunek bankowy Narodowego

Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej po dniu wejścia w życie art. 5 pkt

3 lit. a, stanowią przychód Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej

i są uwzględniane przy ustalaniu wysokości zobowiązania określonego w art. 401c ust.

9 ustawy zmienianej w art. 5.

2.

Informację, o której mowa w art. 400k ust. 2 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 5, za

kwartał poprzedzający kwartał, w którym weszła w życie niniejsza ustawa, Zarząd Narodowego

Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej składa według przepisów dotychczasowych.

3.

Zarząd Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej sporządza i przekazuje

Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska kwartalne informacje o podmiotach wpłacających

opłaty, o których mowa w art. 12 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, z podaniem nazwy, siedziby i adresu

albo imienia, nazwiska i adresu tych podmiotów, wysokości kwoty wpłaconej z tytułu

opłaty, daty wniesienia opłaty oraz wysokości i daty zwrotu nadpłaconej kwoty, o której

mowa w art. 11, w terminie do końca miesiąca po zakończeniu kwartału, którego dotyczą

te informacje.

Wprowadzający pojazd podlega wpisowi do rejestru, o którym mowa w art. 49 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

Do udzielenia, przekazywania i finansowania dopłat do demontażu pojazdów wycofanych

z eksploatacji za rok 2015 stosuje się przepisy dotychczasowe z tym, że ilekroć w

przepisach dotychczasowych jest mowa o sprawozdaniu, o którym mowa w art. 30 ustawy

zmienianej w art. 1, rozumie się przez to sprawozdanie, o którym mowa w art. 14 ust.

1.

1.

Wprowadzający pojazd, który nie zapewnił sieci w roku kalendarzowym, jest obowiązany

bez wezwania do obliczenia i uiszczenia opłaty za brak sieci.

2.

Wprowadzający pojazd jest zwolniony z opłaty za brak sieci, jeżeli nie zapewnił sieci

przez okres nie dłuższy niż 21 dni w ciągu roku kalendarzowego.

3.

Wysokość opłaty za brak sieci oblicza się według wzorów określonych w załączniku do

ustawy.

4.

Maksymalna wysokość opłaty stałej za brak sieci wynosi 20 000 zł.

5.

Maksymalna stawka opłaty za brak sieci wynosi 20 zł za brak jednej stacji demontażu

lub jednego punktu zbierania pojazdów w ciągu roku kalendarzowego za każdy pojazd

wprowadzony na terytorium kraju w ciągu tego roku.

6.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty

stałej za brak sieci oraz stawkę opłaty za brak sieci, uwzględniając koszty recyklingu

pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz kierując się koniecznością zapewnienia, aby

opłata za brak sieci była środkiem ekonomicznym zachęcającym do budowy sieci przez

wprowadzającego pojazd.

1.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu jest obowiązany do sporządzenia rocznego

sprawozdania odpowiednio za lata 2015 i 2016 zawierającego informacje o

1)

liczbie, markach, masie i roku produkcji pojazdów oraz masie pojazdów wycofanych z

eksploatacji, przyjętych do jego stacji demontażu;

2)

masie odpadów poddanych odzyskowi, w tym recyklingowi, oraz przekazanych do odzysku,

w tym recyklingu, a także masie przeznaczonych do ponownego użycia przedmiotów wyposażenia

i części wymontowanych z pojazdów wycofanych z eksploatacji;

3)

przedsiębiorcach, którym przekazano odpady do odzysku, w tym recyklingu, z podaniem

nazwy, siedziby i adresu albo imienia, nazwiska i adresu przedsiębiorcy;

4)

przedsiębiorcach, którym przekazano odpady do unieszkodliwiania, z podaniem nazwy,

siedziby i adresu albo imienia, nazwiska, miejsca zamieszkania i adresu przedsiębiorcy;

5)

osiągniętym w danej stacji demontażu poziomie odzysku i recyklingu.

2.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu przekazuje Narodowemu Funduszowi Ochrony

Środowiska i Gospodarki Wodnej sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, w terminie odpowiednio

do dnia 15 marca 2016 r. i do dnia 15 marca 2017 r.

3.

Dokumenty, na podstawie których sporządza się sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1,

powinny być przechowywane przez 5 lat.

4.

Minister właściwy do spraw środowiska, kierując się potrzebą ujednolicenia sprawozdań,

określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, oraz

sposób jego przekazywania.

Zarząd Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej składa informację,

o której mowa w art. 400k ust. 2 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 5, za rok 2015 oraz

za rok 2016 według przepisów dotychczasowych.

Do opłat za brak sieci zbierania pojazdów należnych za okres przed dniem 1 stycznia

2016 r. stosuje się przepisy dotychczasowe.

Do zwrotu kwot nadpłat z tytułu opłat za brak sieci, należnych za okres przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, wraz z należnym oprocentowaniem, stosuje się art.

17b ustawy zmienianej w art. 1.

1.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska stwierdza nadpłatę lub określa wysokość nadpłaty

z tytułu opłaty za brak sieci.

2.

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej przekazuje równowartość kwoty

nadpłaty, o której mowa w ust. 1, na dochody budżetu państwa, w terminie 7 dni od

dnia otrzymania oświadczenia Głównego Inspektora Ochrony Środowiska wskazującego

1)

dzień, z którym decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska stwierdzająca nadpłatę

lub określająca wysokość nadpłaty stała się ostateczna;

2)

równowartość kwoty nadpłaty podlegającej przekazaniu;

3)

rachunek bieżący dochodów budżetowych ministra właściwego do spraw środowiska, na

który należy przekazać równowartość kwoty nadpłaty.

3.

Za dzień przekazania równowartości kwoty nadpłaty uważa się dzień obciążenia rachunku

bankowego Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

4.

Przekazana równowartość kwoty nadpłaty zmniejsza wysokość zobowiązania określonego

w art. 401c ust. 9 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1232, z późn. zm. i nie może przekroczyć stanu tego zobowiązania ustalonego na dzień przekazania równowartości

kwoty nadpłaty.

5.

Zwrotu kwoty nadpłaty z tytułu opłaty za brak sieci wraz z należnym oprocentowaniem

dokonuje Główny Inspektor Ochrony Środowiska ze środków rezerwy celowej na zobowiązania

wymagalne Skarbu Państwa.

Do czasu utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1 ustawy zmienianej w art.

7, do zawiadomień składanych na podstawie art. 13 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu

obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy zmienianej w art. 7, wprowadzający

pojazd dołącza kopie umów, o których mowa w art. 11 ust. 3 ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Kto wbrew przepisowi art. 18 nie dołącza do zawiadomień o podjęciu działalności w

zakresie produkcji, importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdów kopii umów

z przedsiębiorcami prowadzącymi stacje demontażu, podlega karze grzywny.

2.

Orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, następuje na zasadach i w trybie określonych

w ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2013 r. poz. 395, z późn. zm..

1.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu jest obowiązany dostosować posiadane pozwolenie

zintegrowane lub inną decyzję w zakresie gospodarki odpadami wymagane w związku z

prowadzeniem stacji demontażu do przepisów niniejszej ustawy w terminie trzech lat

od dnia jej wejścia w życie.

2.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu, który nie ma zezwolenia w pozwoleniu zintegrowanym

lub innej decyzji w zakresie gospodarki odpadami wymaganych w związku z prowadzeniem

stacji demontażu na przyjmowanie będących odpadami części samochodów osobowych usuniętych

w trakcie naprawy, nie jest obowiązany do przyjmowania tych odpadów w terminie trzech

lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Próbę strzępienia odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji, o której

mowa w art. 38 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, wykonuje się w terminie 30 dni od

dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Jeżeli przedsiębiorca prowadzący strzępiarkę wykonał próbę strzępienia odpadów pochodzących

z pojazdów wycofanych z eksploatacji, o której mowa w art. 38 ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 1, nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

jest zwolniony z obowiązku, o którym mowa w ust. 1.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

prowadzonych na podstawie

1)

art. 39 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1,

2)

art. 72 ustawy zmienianej w art. 4

- stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu jest obowiązany do przyjęcia każdego pojazdu

wycofanego z eksploatacji, który posiada cechy identyfikacyjne pojazdu, o których

mowa w art. 66 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

2.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu jest także obowiązany do przyjęcia pojazdu

wycofanego z eksploatacji, dla którego brak jest dowodu rejestracyjnego lub który

nie posiada cech identyfikacyjnych pojazdu, o których mowa w art. 66 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, a także odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji, jeżeli obowiązek

przekazania tych odpadów do stacji demontażu wynika z postanowienia albo decyzji wydanych

przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów

(Dz. U. Nr 124, poz. 859, z późn. zm..

3.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu przy przyjmowaniu pojazdu wycofanego z

eksploatacji nie pobiera opłaty od właściciela pojazdu.

4.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu przy przyjmowaniu pojazdu wycofanego z

eksploatacji może pobrać opłatę od właściciela pojazdu, jeżeli jest spełniony co najmniej

jeden z następujących warunków

1)

pojazd wycofany z eksploatacji nie jest zarejestrowany na terytorium państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

2)

pojazd wycofany z eksploatacji

a)

jest niekompletny,

b)

zawiera odpady,

które zostały do niego dodane.

5.

Za niekompletny pojazd uważa się pojazd, który nie zawiera co najmniej jednego istotnego

elementu określonego w przepisach wydanych na podstawie ust. 9.

6.

W przypadku przyjmowania niekompletnego pojazdu wycofanego z eksploatacji opłata,

o której mowa w ust. 4, nie może przekraczać 10 zł za każdy kilogram brakującej masy

pojazdu.

7.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu nie pobiera opłaty, o której mowa w ust.

4, przy przyjmowaniu niekompletnego pojazdu wycofanego z eksploatacji należącego do

Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Straży Granicznej, Służby Celnej,

Służby Więziennej, Inspekcji Transportu Drogowego, Biura Ochrony Rządu, Centralnego

Biura Antykorupcyjnego, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby

Wywiadu Wojskowego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, jednostek ochrony przeciwpożarowej

oraz kontroli skarbowej.

8.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu może odmówić przyjęcia pojazdu wycofanego

z eksploatacji, jeżeli właściciel pojazdu nie uiścił opłaty, o której mowa w ust.

4.

9.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

środowiska, mając na uwadze wymogi ochrony środowiska, potrzebę zapewnienia kompletności

pojazdów w celu uzyskania odpowiednich poziomów odzysku i recyklingu oraz przeciwdziałanie

niewłaściwemu zagospodarowaniu odpadów, określi, w drodze rozporządzenia, listę istotnych

elementów pojazdu kompletnego.

1.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 23 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1,

zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 23 ust. 9 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak

nie dłużej niż 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1,

zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 38 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, jednak nie dłużej niż 24 miesiące od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu jest obowiązany do przyjęcia będących odpadami

części samochodów osobowych usuniętych w trakcie naprawy o ile nie spowoduje to przekroczenia

masy odpadów przewidywanych do przetworzenia i powstających w wyniku przetwarzania

w okresie roku, określonych w pozwoleniu zintegrowanym lub innej decyzji w zakresie

gospodarki odpadami wymaganych w związku z prowadzeniem stacji demontażu.

2.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu za przyjęcie będących odpadami części samochodów

osobowych usuniętych w trakcie naprawy może pobrać opłatę.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 25, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.;

2)

art. 1 pkt 27 oraz art. 5 pkt 2 lit. b w zakresie zmiany art. 400k ust. 2 pkt 5, które

wchodzą w życie z dniem utworzenia Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o

gospodarce odpadami, określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 238 ust. 2 ustawy

zmienianej w art. 7.

1.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu, który w roku kalendarzowym nie wykonał

obowiązku, o którym mowa w art. 28 ust. 1, jest obowiązany do obliczenia i uiszczenia

bez wezwania opłaty za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i recyklingu odpadów

pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji, obliczanej odrębnie w przypadku

nieosiągnięcia wymaganego poziomu odzysku lub recyklingu.

2.

Opłatę za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i recyklingu odpadów pochodzących

z pojazdów wycofanych z eksploatacji oblicza się jako iloczyn stawki opłaty i brakującej

masy odpadów niezbędnej do osiągnięcia wymaganego poziomu odzysku lub recyklingu odpadów

pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji.

3.

Stawka opłaty za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i recyklingu odpadów pochodzących

z pojazdów wycofanych z eksploatacji wynosi

1)

0,05 zł za każdy kilogram brakującej masy odpadów niezbędnej do osiągnięcia wymaganego

poziomu odzysku lub recyklingu odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji,

w przypadku gdy do osiągnięcia wymaganego poziomu brakuje nie więcej niż 5%;

2)

0,1 zł za każdy kilogram brakującej masy odpadów niezbędnej do osiągnięcia wymaganego

poziomu odzysku lub recyklingu odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji,

w przypadku gdy do osiągnięcia wymaganego poziomu brakuje więcej niż 5%.

4.

W przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu odzysku lub recyklingu odpadów pochodzących

z pojazdów wycofanych z eksploatacji przez co najmniej dwa kolejne lata, stawka opłaty

za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i recyklingu odpadów pochodzących z pojazdów

wycofanych z eksploatacji do obliczenia opłaty należnej za drugi i każdy kolejny rok

nieosiągnięcia wymaganego poziomu stanowi dwukrotność stawki określonej zgodnie z

ust. 3.

5.

Opłata za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i recyklingu odpadów pochodzących

z pojazdów wycofanych z eksploatacji jest uiszczana na odrębny rachunek bankowy urzędu

marszałkowskiego, w terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku, którego

opłata dotyczy.

6.

W przypadku stwierdzenia, że przedsiębiorca prowadzący stację demontażu, mimo ciążącego

na nim obowiązku, nie uiścił opłaty za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i

recyklingu odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji albo uiścił opłatę

w wysokości niższej od należnej, marszałek województwa wydaje decyzję, w której określa

wysokość tej opłaty.

7.

Do należności z tytułu opłaty za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i recyklingu

odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji stosuje się odpowiednio

przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują marszałkowi województwa.

1.

Marszałek województwa prowadzi odrębny rachunek bankowy w celu gromadzenia i przekazywania

wpływów z tytułu opłat za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i recyklingu odpadów

pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji.

2.

Wpływy z tytułu opłat za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i recyklingu odpadów

pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji powiększone o dochody z oprocentowania

rachunku bankowego i pomniejszone o dochód budżetu samorządu województwa, o którym

mowa w ust. 3, marszałek województwa przekazuje, w terminie 30 dni po upływie każdego

kwartału, na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki

Wodnej.

3.

Wpływy z tytułu opłat za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i recyklingu odpadów

pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji powiększone o dochody z oprocentowania

rachunku bankowego w wysokości 5% stanowią dochód budżetu samorządu województwa.

Kto wbrew przepisowi art. 35 ust. 1 nie przekazuje najpóźniej do dnia 10 stycznia

wszystkich zebranych w roku poprzednim pojazdów wycofanych z eksploatacji do przedsiębiorcy

prowadzącego stację demontażu, z którym zawarł umowę, jeżeli nie jest to ten sam przedsiębiorca,

podlega karze grzywny.

1.

Kto wbrew przepisom art. 38

1)

ust. 1, nie wykonuje raz na 5 lat próby strzępienia odpadów pochodzących z pojazdów

wycofanych z eksploatacji w celu określenia zawartości uzyskiwanych frakcji materiałowych,

2)

ust. 1a, nie wykonuje po raz pierwszy próby strzępienia odpadów pochodzących z pojazdów

wycofanych z eksploatacji, w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności w tym

zakresie,

3)

ust. 1b, nie przeprowadza próby strzępienia odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych

z eksploatacji, w terminie 30 dni od dnia dokonania zmian konstrukcyjnych lub technologicznych

strzępiarki, skutkujących zmianą składu materiałowego rozdrobnionych odpadów

- podlega karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisom art. 38 ust. 2 nie przekazuje przedsiębiorcom

prowadzącym stacje demontażu, od których przyjmuje odpady do strzępienia, informacji

dotyczącej zawartości uzyskiwanych frakcji materiałowych w wyniku przeprowadzenia

próby strzępienia odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji, w ciągu

miesiąca od jej przeprowadzenia.

1.

Orzekanie w sprawach, o których mowa w art. 44-46, art. 48-49, art. 51, art. 52a i

art. 52b następuje na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2013 r. poz. 395, z późn. zm..

2.

Za wykroczenia, o których mowa w art. 44-46, art. 48-49, art. 51, art. 52a i art.

52b, odpowiada, jak sprawca, także ten, kto na podstawie przepisu prawa, decyzji właściwego

organu, umowy lub faktycznego wykonywania zajmuje się sprawami gospodarczymi osoby

fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości

prawnej, której odrębne przepisy przyznają zdolność prawną, w zakresie wprowadzania

do obrotu pojazdów wycofanych z eksploatacji, materiałów, przedmiotów wyposażenia,

części takich pojazdów lub gospodarowania takimi pojazdami lub pochodzącymi z nich

odpadami.