Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 czerwca 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie granicy państwowej

Granicą Rzeczypospolitej Polskiej, zwaną dalej „granicą państwową”, jest powierzchnia

pionowa przechodząca przez linię graniczną, oddzielająca terytorium państwa polskiego

od terytoriów innych państw i od morza pełnego. Granica państwowa rozgranicza również

przestrzeń powietrzną, wody i wnętrze ziemi.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Przebieg granicy państwowej na lądzie oraz rozgraniczenia morskich wód wewnętrznych

i morza terytorialnego z państwami sąsiednimi są określone w umowach międzynarodowych,

zawartych przez Rzeczpospolitą Polską.

Granica państwowa na morzu przebiega w odległości 12 mil morskich od linii podstawowej,

określonej w odrębnych przepisach, lub po zewnętrznej granicy red włączonych do morza

terytorialnego.

1.

Przebieg granicy państwowej na lądzie i na morskich wodach wewnętrznych oznacza się

znakami granicznymi.

2.

Umowy międzynarodowe zawarte przez Rzeczpospolitą Polską z sąsiednimi państwami określają

położenie, kształt, wymiary i kolor znaków granicznych oraz zasady ich utrzymywania.

1.

Granicę państwową, jeżeli tego inaczej nie regulują umowy międzynarodowe zawarte z

sąsiednimi państwami, ustala się

1)

na odcinkach lądowych oraz w miejscach, w których granica państwowa przecina wody

stojące lub wody płynące, przechodząc na drugi brzeg - według linii prostej, biegnącej

od jednego znaku granicznego do drugiego;

2)

na rzekach, potokach, strumieniach, kanałach nieżeglownych - według linii środkowej

koryta;

3)

na rzekach żeglownych - według linii środkowej głównego toru wodnego lub linii środkowej

głównego nurtu.

2.

Przez „wody graniczne” rozumie się rzeki, kanały oraz śródlądowe wody stojące, przez

które przebiega granica państwowa.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Rzeczpospolita Polska wykonuje swoje zwierzchnictwo nad terytorium lądowym oraz wnętrzem

ziemi znajdującym się pod nim, morskimi wodami wewnętrznymi i morzem terytorialnym

oraz dnem i wnętrzem ziemi znajdującymi się pod nimi, a także w przestrzeni powietrznej

znajdującej się nad terytorium lądowym, morskimi wodami wewnętrznymi i morzem terytorialnym.

1.

Minister Spraw Wewnętrznych

2.

Minister Obrony Narodowej odpowiada za ochronę granicy państwowej w przestrzeni powietrznej

Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Zadania Ministra Spraw Wewnętrznych

4

Zadania Ministra Obrony Narodowej w zakresie ochrony granicy państwowej w przestrzeni

powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej wykonuje Dowódca Operacyjny Rodzajów Sił Zbrojnych

przy pomocy organu dowodzenia obroną powietrzną.

W celu ochrony granicy państwowej ustanawia się pas drogi granicznej i strefę nadgraniczną.

1.

Pasem drogi granicznej jest obszar o szerokości 15 metrów, licząc w głąb kraju od

linii granicy państwowej lub od brzegu wód granicznych albo brzegu morskiego.

2.

Jeżeli wynika to bezpośrednio z potrzeb związanych z ochroną granicy państwowej, wojewoda

może, na wniosek lub po zaopiniowaniu przez właściwy organ ochrony granicy państwowej,

wprowadzić zakaz przebywania na niektórych odcinkach pasa drogi granicznej.

3.

Zakazu, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się do właścicieli lub użytkowników gruntów

położonych w pasie drogi granicznej.

4.

Zakaz, o którym mowa w ust. 2, nie może być ustanawiany na oznakowanych szlakach turystycznych,

brzegu morskim i w kąpieliskach.

4a.

W pasie drogi granicznej umieszcza się w dobrze widocznych miejscach tablice informacyjne

z napisem „Granica państwa przekraczanie zabronione”.

5.

Pas drogi granicznej w miejscach, w których jest wprowadzony zakaz przebywania, oznacza

się w dobrze widocznych miejscach tablicami z napisem „Pas drogi granicznej - wejście

zabronione”.

5a.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór tablic,

o których mowa w ust. 4a i 5, oraz sposób ich utrzymywania przez właściwych komendantów

oddziałów Straży Granicznej, uwzględniając konieczność należytego oznaczenia przebiegu

granicy państwowej oraz pasa drogi granicznej.

1.

Na gruntach położonych w pasie drogi granicznej Straż Graniczna może wykonywać czynności

związane z oznakowaniem i ochroną granicy państwowej oraz budową urządzeń służących

tej ochronie. Właściciele lub użytkownicy tych gruntów są obowiązani do umożliwienia

wykonywania tych czynności.

2.

Ze względów technicznych dopuszcza się budowanie urządzeń służących ochronie granicy

państwowej także poza pasem drogi granicznej.

3.

Właścicielowi nieruchomości za szkody wyrządzone czynnościami, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługuje odszkodowanie według zasad prawa cywilnego.

1.

W pasie drogi granicznej grunty i lasy przylegające do granicy państwowej lub do brzegów

rzek granicznych powinny być utrzymywane w stanie zapewniającym widoczność linii granicy

państwowej i znaków granicznych.

2.

Właściciele i użytkownicy gruntów i lasów, o których mowa w ust. 1, są obowiązani

do oczyszczania, odpłatnie na warunkach uzgodnionych z właściwymi organami Straży

Granicznej, tych gruntów i lasów z drzew i krzewów oraz innych zarośli na szerokość

ustaloną w umowach międzynarodowych zawartych przez Rzeczpospolitą Polską.

3.

W razie niewykonywania obowiązków określonych w ust. 1 i 2 właściwy organ Straży Granicznej

może zlecić oczyszczenie tych gruntów i lasów innym podmiotom. Przepis art. 10 ust.

1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

4.

Koszty związane z utrzymywaniem w stanie zapewniającym widoczność przebiegu linii

granicy państwowej i znaków granicznych pokrywa się ze środków zaplanowanych na funkcjonowanie

Straży Granicznej.

1.

W celu sfinansowania zadań określonych w art. 68f ustawy zmienianej w art. 1 oraz

w art. 17aa-17ac ustawy zmienianej w art. 4 ustala się w 2012 r. maksymalne limity

wydatków dla

1)

budżetu państwa w kwocie 20 803 600 zł;

2)

budżetów samorządów wojewódzkich w kwocie 349 500 zł;

3)

budżetów samorządów powiatowych w kwocie 101 700 zł;

4)

budżetów samorządów gminnych w kwocie 48 600 zł.

1.

Strefa nadgraniczna obejmuje cały obszar gmin przyległych do granicy państwowej, a

na odcinku morskim - do brzegu morskiego. Jeżeli określona w ten sposób szerokość

strefy nadgranicznej nie osiąga 15 km, włącza się do strefy nadgranicznej również

obszar gmin bezpośrednio sąsiadujących z gminami przyległymi do granicy państwowej

lub brzegu morskiego.

2.

Jednostki zasadniczego podziału terytorialnego państwa, których granice znajdują się

w obszarze strefy nadgranicznej wyznaczonej w sposób określony w ust. 1, stanowią

część tej strefy.

3.

Zasięg strefy nadgranicznej oznacza się tablicami z napisem „Strefa nadgraniczna”.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz gmin

i innych jednostek zasadniczego podziału terytorialnego państwa położonych w strefie

nadgranicznej, a także wzór tablicy, o której mowa w ust. 3, oraz sposób utrzymywania

tablic przez właściwych komendantów oddziałów Straży Granicznej, uwzględniając konieczność

należytego oznaczenia strefy nadgranicznej.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

uprawiania turystyki, sportu, polowań i połowu ryb w strefie nadgranicznej, uwzględniając

w szczególności możliwość wprowadzenia stałych lub czasowych ograniczeń w zakresie

korzystania z wód granicznych oraz nałożenia obowiązku powiadomienia organów Straży

Granicznej o planowanych czynnościach.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 1-5, 7-16, 18 i 20-26, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia

ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 17, 19, 27 i 28, art. 5 pkt 1, 2, 4 i 5, art. 7 i art. 10, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

1.

Przekraczanie granicy państwowej jest dozwolone na podstawie dokumentów uprawniających

do jej przekroczenia.

2.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1, określają odrębne przepisy, w tym umowy międzynarodowe,

których Rzeczpospolita Polska jest stroną, lub przepisy prawa Unii Europejskiej.

3.

Przekraczanie granicy państwowej stanowiącej granicę wewnętrzną w rozumieniu przepisów

rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.

ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice

(kodeks graniczny Schengen)

(Dz. Urz. UE L 105 z 13.04.2006, str. 1), zwanego dalej „kodeksem granicznym Schengen”, następuje na zasadach określonych

w kodeksie granicznym Schengen.

Przekraczanie granicy państwowej stanowiącej granicę wewnętrzną w rozumieniu przepisów

rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.

ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice

(kodeks graniczny Schengen)

(Dz. Urz. UE L 105 z 13.04.2006, str. 1), zwanego dalej „kodeksem granicznym Schengen”, dozwolone jest przez przeznaczone

oraz otwarte dla ruchu granicznego przejścia graniczne, z uwzględnieniem postanowień

umów międzynarodowych wiążących Rzeczpospolitą Polską.

Sprawy wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy prowadzone przez

1)

Dowódcę Wojsk Lądowych, Dowódcę Sił Powietrznych, Dowódcę Marynarki Wojennej i Dowódcę

Wojsk Specjalnych przejmuje Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych;

2)

Dowódcę Operacyjnego Sił Zbrojnych przejmuje Dowódca Operacyjny Rodzajów Sił Zbrojnych.

1.

Osoby przekraczające granicę państwową obowiązane są poddać się kontroli granicznej,

w zakresie określonym kodeksem granicznym Schengen oraz innymi przepisami odrębnymi,

wykonywanej przez uprawnionych funkcjonariuszy Straży Granicznej.

2.

(uchylony)

3.

W razie istnienia uzasadnionego podejrzenia popełnienia czynu zabronionego pod groźbą

kary, osoba, o której mowa w ust. 1, obowiązana jest do udostępnienia do przejrzenia

przedmioty, bagaże i środki transportu, a także powinna poddać się kontroli osobistej

na żądanie funkcjonariusza Straży Granicznej.

4.

Kontrola graniczna, o której mowa w ust. 1 i 3, może odbywać się z zastosowaniem urządzeń

technicznych oraz psów służbowych.

Z dniem wejścia w życie ustawy część Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej podporządkowana

na podstawie dotychczasowych przepisów Dowódcy Operacyjnemu Sił Zbrojnych staje się

częścią Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej podporządkowaną Dowódcy Operacyjnemu

Rodzajów Sił Zbrojnych.

1.

Drogowe, kolejowe i rzeczne przejścia graniczne oraz rodzaje ruchu dozwolonego w tych

przejściach ustala się w umowach międzynarodowych.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, ustala morskie i stałe lotnicze przejścia

graniczne oraz określa rodzaj ruchu dozwolonego przez te przejścia, uwzględniając

w szczególności umowy międzynarodowe.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, może

1)

ustalać na czas określony dodatkowe lotnicze przejścia graniczne oraz określić rodzaj

ruchu dozwolonego w tych przejściach, czas ich otwarcia, podmioty, które zarządzający

lotniskiem powiadamia o lądowaniu lub starcie statku powietrznego, formę oraz termin

takiego powiadomienia, a także obowiązki zarządzającego lotniskiem w zakresie zapewnienia

dojazdu osób dokonujących kontroli w tych przejściach, uwzględniając przy ustalaniu

dodatkowych lotniczych przejść granicznych potrzeby danego regionu;

2)

zarządzić czasowe zamknięcie określonych przejść granicznych lub ograniczyć ruch przez

te przejścia, uwzględniając konieczność zapewnienia bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa

publicznego albo ochronę przed zagrożeniem życia lub zdrowia ludzi, a także zapobieganie

szerzeniu się epidemii chorób zwierząt.

3a.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej

oraz ministrami właściwymi do spraw gospodarki morskiej i transportu określi, w drodze

rozporządzenia, sposób ustalania zasięgu terytorialnego przejść granicznych oraz podmioty

właściwe w tych sprawach, a także szczegółowe obowiązki podmiotów uczestniczących

w prowadzeniu komunikacji międzynarodowej wobec organów działających w przejściach

granicznych, uwzględniając możliwość ograniczenia tych obowiązków w sytuacjach szczególnych.

4.

Minister Spraw Wewnętrznych

Przepisów art. 16 nie stosuje się do przejść granicznych, o których mowa w art. 17a.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.

1.

Wojewoda jest zobowiązany do stałego utrzymywania drogowych, kolejowych, lotniczych,

morskich i rzecznych przejść granicznych, przejść granicznych przeznaczonych wyłącznie

dla małego ruchu granicznego, przejść turystycznych, przejść granicznych na szlakach

turystycznych przecinających granicę państwową, miejsc przekraczania granicy na szlakach

turystycznych oraz punktów nocnego postoju na rzekach granicznych znajdujących się

na obszarze województwa w stanie umożliwiającym przeprowadzenie sprawnej i skutecznej

kontroli bezpieczeństwa, granicznej, celnej, sanitarnej, weterynaryjnej, fitosanitarnej,

chemicznej i radiometrycznej oraz jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

2.

W przypadku przejść granicznych znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, w których kontrolę wykonują funkcjonariusze właściwych organów Rzeczypospolitej

Polskiej, obowiązki, o których mowa w ust. 1, wykonuje wojewoda, którego właściwość

miejscowa obejmuje województwo najbliższe przejścia granicznego.

2a.

Wojewoda może zlecić właścicielowi lub posiadaczowi gruntów lub obiektów kolejowych,

morskich, rzecznych lub lotniczych przejść granicznych realizację swoich zadań na

podstawie zawartej umowy, przyznając jednocześnie dotację celową na realizację tych

zadań. Umowa powinna określać

1)

szczegółowy opis zadania, w tym cel na jaki dotacja celowa została przyznana, i termin

jego wykonania;

2)

wysokość dotacji celowej udzielanej na wykonanie zadania i tryb płatności;

3)

termin wykorzystania dotacji celowej, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku

budżetowego;

4)

tryb kontroli wykonywania zadania;

5)

termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji celowej;

6)

termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji celowej, nie dłuższy niż 15 dni, licząc

od określonego w umowie dnia wykonania zadania, a w przypadku zadania realizowanego

za granicą - 30 dni, licząc od określonego w umowie dnia jego wykonania.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres obowiązków wojewody w sprawach

finansowania i utrzymywania w należytym stanie przejść granicznych, o których mowa

w ust. 1 i 2, przejść turystycznych, miejsc przekraczania granicy na szlakach turystycznych

i punktów nocnego postoju na rzekach granicznych oraz wyposażenia w sprzęt, w szczególności

stosowany w kontroli granicznej, a także organy właściwe do osadzania i utrzymywania

znaków granicznych na morskich wodach wewnętrznych.

4.

Rozporządzenie powinno określić w szczególności zakres świadczeń i obowiązków rzeczowych

w celu utrzymania obiektów i wyposażenia technicznego znajdujących się w przejściu

granicznym, nieodpłatnego udostępniania pomieszczeń w tych obiektach oraz urządzeń

niezbędnych do przeprowadzania kontroli, a także możliwość finansowania przedsięwzięć

związanych z usprawnianiem ruchu granicznego ze środków pochodzących z pomocy finansowej

jednostki samorządu terytorialnego w zakresie określonym przez organ stanowiący tej

jednostki lub z pomocy zagranicznej, uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnej

kontroli granicznej.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, przywraca tymczasowo,

przedłuża lub znosi kontrolę graniczną osób przekraczających granicę państwową stanowiącą

granicę wewnętrzną w rozumieniu kodeksu granicznego Schengen, określając

1)

odcinki granicy państwowej, na której kontrola graniczna osób zostaje przywrócona

tymczasowo, przedłużona lub zniesiona;

2)

przejścia graniczne, rodzaj ruchu dozwolonego przez te przejścia i czas ich otwarcia

oraz zasięg terytorialny przejść granicznych;

3)

okres, na który kontrola graniczna osób zostaje przywrócona tymczasowo lub przedłużona.

Rozporządzenie powinno uwzględniać dostosowanie zakresu kontroli do przyczyn uzasadniających

jej wprowadzenie oraz możliwość stosowania kontroli na niektórych odcinkach drogowych

lub kolejowych przecinających granicę państwową, a także w niektórych portach i przystaniach

oraz portach lotniczych i lotniskach.

1.

W celu przygotowania i utrzymania warunków do tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej

na drogach, liniach kolejowych, lotniskach, w portach, obiektach portowych lub na

przystaniach, na których w przypadku tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej

możliwe będzie utworzenie drogowych, kolejowych, lotniczych, rzecz

2.

Komendant Główny Straży Granicznej powiadamia zarządcę drogi, zarządzającego infrastrukturą

kolejową, lotniskiem, portem, obiektem portowym lub przystanią o ujęciu w wykazie

przejść granicznych planowanych do tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej zarządzanej

przez nich drogi, linii kolejowej, lotniska, portu, obiektu portowego lub przystani.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wykazu

przejść granicznych planowanych do tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej,

uwzględniając potrzebę zamieszczenia w wykazie informacji istotnych dla zarządcy drogi,

zarządzającego infrastrukturą kolejową, lotniskiem, portem, obiektem portowym lub

przystanią, przy planowaniu rozwiązań organizacyjnych umożliwiających taką kontrolę.

1.

Zarządca drogi publicznej ujętej w wykazie przejść granicznych do tymczasowego przywrócenia

kontroli granicznej zobowiązany jest do

1)

przygotowania projektów zmiany organizacji ruchu oraz przygotowania odpowiedniego

oznakowania drogi zapewniającego bezpieczeństwo ruchu drogowego;

2)

uwzględnienia przy budowie lub przebudowie drogi przecinającej granicę państwową warunków

umożliwiających prowadzenie kontroli granicznej w przypadku tymczasowego przywrócenia

kontroli granicznej;

3)

wprowadzenia na przejściach granicznych, z dniem tymczasowego przywrócenia kontroli

granicznej, organizacji ruchu zgodnej z projektami, o których mowa w pkt 1, zatwierdzonymi

przez właściwy organ zarządzający ruchem na drodze, na wniosek właściwego komendanta

oddziału Straży Granicznej.

2.

Skierowanie wniosku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, powinno nastąpić nie później niż

z chwilą tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej.

1.

Zarządzający infrastrukturą kolejową, lotniskiem, portem, obiektem portowym lub przystanią

oraz przewoźnicy kolejowi, w przypadku tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej,

udzielają Straży Granicznej pomocy w zakresie organizacji kontroli granicznej niezbędnej

do sprawnego jej przeprowadzania oraz są zobowiązani do uzgodnienia z właściwym komendantem

placówki Straży Granicznej miejsca przeprowadzania kontroli granicznej osób przekraczających

granicę wewnętrzną w rozumieniu kodeksu granicznego Schengen. Straż Graniczna powinna

uwzględniać inne zadania własne właściwych zarządców infrastruktury.

2.

Do finansowania zadań, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 17 ust.

2a.

(uchylony)

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, na wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej,

w przypadkach określonych w rozporządzeniu (WE) nr 863/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r.

ustanawiającym mechanizm tworzenia zespołów szybkiej interwencji na granicy oraz zmieniającym

rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 w odniesieniu do tego mechanizmu i określającym

uprawnienia i zadania zaproszonych funkcjonariuszy

(Dz. Urz. UE L 199 z 31.07.2007, str. 30), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 863/2007”, może wystąpić do Europejskiej Agencji

Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii

Europejskiej o oddelegowanie na czas określony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

zespołów szybkiej interwencji na granicy.

Funkcjonariusze straży granicznych, w rozumieniu rozporządzenia nr 863/2007, państw

członkowskich Unii Europejskiej na granicy państwowej stanowiącej granicę zewnętrzną

w rozumieniu kodeksu granicznego Schengen wykonują zadania w ramach

1)

zespołów szybkiej interwencji na granicy zgodnie z przepisami krajowymi odnoszącymi

się do funkcjonariuszy Straży Granicznej w zakresie określonym w rozporządzeniu nr

863/2007;

2)

wspólnych operacji zgodnie z przepisami krajowymi odnoszącymi się do funkcjonariuszy

Straży Granicznej w zakresie określonym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiającym

Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw

Członkowskich Unii Europejskiej

(Dz. Urz. UE L 349 z 25.11.2004, str. 1).

Komendant Główny Straży Granicznej w zakresie dotyczącym

1)

zespołów szybkiej interwencji na granicy - wykonuje zadania krajowego punktu kontaktowego

właściwego w sprawach komunikacji z Europejską Agencją Zarządzania Współpracą Operacyjną

na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej oraz uzgadnia plan

operacyjny określający szczegółowe warunki oddelegowania zespołów szybkiej interwencji

na granicy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

wspólnych operacji - wykonuje zadania krajowego punktu kontaktowego właściwego w sprawach

komunikacji z Europejską Agencją Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych

Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej.

Do funkcjonariuszy straży granicznych państw członkowskich Unii Europejskiej wykonujących

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, za zgodą właściwych organów Rzeczypospolitej

Polskiej, zadania określone w przepisach prawa Unii Europejskiej, w zakresie transportowania,

przewozu oraz przesyłania broni i amunicji, stosuje się przepisy obowiązujące funkcjonariuszy

Straży Granicznej.

Warunki przekraczania granicy państwowej oraz wykonywania lotów w przestrzeni powietrznej

Rzeczypospolitej Polskiej przez własne i obce cywilne statki powietrzne określają

przepisy ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1393 oraz z 2014 r. poz. 768) oraz umowy międzynarodowe, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana.

1

Przekroczenie granicy państwowej i lot obcego wojskowego statku powietrznego w przestrzeni

powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej może nastąpić na podstawie zezwolenia wydanego

przez Dowódcę Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych, udzielonego na wniosek zainteresowanego

podmiotu.

1a

Minister Obrony Narodowej, na wniosek Dowódcy Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych,

może, w drodze zarządzenia, upoważnić kierownika jednostki organizacyjnej Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej właściwej w zakresie służby ruchu lotniczego do wydawania

zezwoleń, o których mowa w ust. 1.

2.

Zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie wymaga przekroczenie granicy państwowej i

lot w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej obcych wojskowych statków

powietrznych wykonujących zadania wojskowego nadzoru przestrzeni powietrznej w ramach

Zintegrowanego Systemu Obrony Powietrznej Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego.

3.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, nie jest wymagane wobec obcego wojskowego statku

powietrznego

1)

na którego pokładzie znajduje się przedstawiciel obcego państwa, składający oficjalną

wizytę w Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

stanowiącego honorową eskortę statku powietrznego, o którym mowa w pkt 1;

3)

wykonującego lot w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej

a)

związany z prowadzeniem akcji poszukiwawczo-ratowniczej w celu udzielenia pomocy ludziom

albo statkowi powietrznemu lub statkowi morskiemu znajdującemu się w niebezpieczeństwie,

b)

związany z niesieniem pomocy medycznej lub technicznej albo pomocy w razie klęski

żywiołowej lub zagrożenia środowiska,

c)

związany z wykonywaniem zadań wynikających z umów międzynarodowych, którymi Rzeczpospolita

Polska jest związana, jeżeli obowiązek udostępnienia przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej

Polskiej wynika z tych umów,

d)

w przypadku gdy ten statek znajduje się w niebezpieczeństwie lub gdy wykonuje ten

lot dla uniknięcia niebezpieczeństwa.

4.

Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu,

określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania z wnioskiem o zezwolenie na przekroczenie

granicy państwowej i lot obcego wojskowego statku powietrznego w przestrzeni powietrznej

Rzeczypospolitej Polskiej oraz wzór wniosku w tej sprawie, a także warunki wykonywania

lotów przez taki statek w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej, mając

na względzie zapewnienie sprawności postępowania w sprawach udzielania zezwoleń na

wykonanie lotów w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej przez obce wojskowe

statki powietrzne oraz bezpieczeństwo ruchu lotniczego w tej przestrzeni.

1.

Obcy wojskowy statek powietrzny, który przekroczył granicę państwową albo wykonuje

lot w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej bez zezwolenia, o którym mowa

w art. 18a ust. 1, lub niezgodnie z warunkami tego zezwolenia, oraz obcy cywilny statek

powietrzny, który przekroczył granicę państwową niezgodnie z przepisami ustawy z dnia

3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze lub umowami międzynarodowymi, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana, może być

wezwany przez państwowy organ zarządzania ruchem lotniczym do

1)

opuszczenia przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

odpowiedniej zmiany kierunku lub wysokości lotu;

3)

lądowania na wskazanym przez ten organ lotnisku;

4)

wykonania innych poleceń, mających na celu zaprzestanie naruszania przestrzeni powietrznej.

2

W przypadku niezastosowania się do któregokolwiek z wezwań i poleceń, o których mowa

w ust. 1, obcy statek powietrzny może być przechwycony przez wojskowy statek powietrzny,

zwany dalej „statkiem przechwytującym”. Przechwycenie polega na identyfikacji statku

powietrznego, nawiązaniu z nim łączności radiowej i kontaktu wzrokowego oraz naprowadzeniu

go na właściwy kierunek lub wysokość lotu albo wymuszeniu lądowania na wskazanym lotnisku.

2a

W przypadku niezastosowania się do któregokolwiek z wezwań i poleceń, o których mowa

w ust. 1 i 2, obcy wojskowy statek powietrzny może być

1)

ostrzeżony strzałami ostrzegawczymi przez statek przechwytujący, a w przypadku dalszego

niestosowania się do wezwania - zniszczony;

2)

zniszczony bez dokonania czynności, o których mowa w ust. 2 i w pkt 1, w sytuacji

a)

dokonywania zbrojnej napaści lub agresji przeciwko celom położonym na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej,

b)

gdy na pokładzie nie ma żadnych osób,

c)

gdy jest użyty jako środek ataku o charakterze terrorystycznym.

2b

W rozumieniu niniejszej ustawy atakiem o charakterze terrorystycznym jest czyn popełniony

w celu

1)

poważnego zastraszenia wielu osób;

2)

zmuszenia organu władzy publicznej Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa albo

organu organizacji międzynarodowej do podjęcia lub zaniechania określonych czynności;

3)

wywołania poważnych zakłóceń w ustroju lub gospodarce Rzeczypospolitej Polskiej, innego

państwa lub organizacji międzynarodowej - a także groźba popełnienia takiego czynu.

2c

Przepis ust. 2a stosuje się do obcego cywilnego statku powietrznego, który nie posiada

żadnych osób na pokładzie lub na pokładzie którego znajdują się wyłącznie osoby zamierzające

użyć tego statku powietrznego jako środka ataku o charakterze terrorystycznym.

3

Decyzję o zastosowaniu środków, o których mowa w ust. 2, 2a i 2c, podejmuje Dowódca

Operacyjny Rodzajów Sił Zbrojnych.

4.

Zmuszony do lądowania na lotnisku międzynarodowym obcy statek powietrzny, jego załogę

i ładunek oraz pasażerów i ich bagaże, podmiot zarządzający lotniskiem przekazuje

Straży Granicznej.

5.

Obcy statek powietrzny zmuszony do lądowania na lotnisku innym niż lotnisko międzynarodowe

lub na lądowisku, jego załogę i ładunek oraz pasażerów i ich bagaże, podmiot zarządzający

lotniskiem lub użytkownik lądowiska przekazuje właściwym organom, powiadamiając o

tym zdarzeniu organ Straży Granicznej.

6

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, organ dowodzenia obroną powietrzną,

o którym mowa w art. 7 ust. 4, oraz tryb postępowania przy stosowaniu środków, o których

mowa w ust. 2, 2a i 2c, mając na względzie zapewnienie prawidłowego zastosowania tych

środków tylko w przypadku braku możliwości innego wymuszenia przestrzegania prawa

polskiego, a także sprawność i skuteczność współdziałania organu dowodzenia obroną

powietrzną z państwowym organem zarządzania ruchem lotniczym oraz organami zapewniającymi

bezpieczeństwo państwa.

1.

Traci moc dekret z dnia 23 marca 1956 r. o ochronie granic państwowych

(Dz. U. Nr 9, poz. 51, z późn. zm..

2.

(pominięty)

Przepis art. 14a traci moc z dniem określonym w decyzji Rady dotyczącej pełnego stosowania

dorobku Schengen w Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia