Ustawa z dnia 15 maja 2015 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych

1.

Ustawa określa postępowanie i właściwość organów w sprawach wykonywania obowiązków

wynikających z

1)

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 842/2006 z dnia 17 maja 2006 r.

w sprawie niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych

(Dz. Urz. UE L 161 z 14.06.2006, str. 1 i Dz. Urz. UE L 311 z 21.11.2008, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 842/2006”;

2)

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1005/2009 z dnia 16 września

2009 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową

(Dz. Urz. UE L 286 z 31.10.2009, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1005/2009”.

2.

Ustawa reguluje

1)

obowiązki podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w zakresie produkcji i usług

związanych ze stosowaniem substancji zubożających warstwę ozonową lub fluorowanych

gazów cieplarnianych, a także z obrotem tymi substancjami i gazami oraz produktami,

urządzeniami, systemami ochrony przeciwpożarowej, gaśnicami i systemami klimatyzacji

w niektórych pojazdach silnikowych zawierającymi te substancje lub gazy lub od nich

uzależnionymi, oraz obowiązki podmiotów użytkujących produkty, urządzenia, systemy

ochrony przeciwpożarowej, gaśnice i systemy klimatyzacji w niektórych pojazdach silnikowych,

zawierające te substancje lub gazy lub od nich uzależnione,

2)

zadania organów i jednostek właściwych w sprawach substancji zubożających warstwę

ozonową oraz fluorowanych gazów cieplarnianych oraz postępowania z produktami, urządzeniami,

systemami ochrony przeciwpożarowej i gaśnicami, a także systemami klimatyzacji w niektórych

pojazdach silnikowych, zawierającymi te substancje lub gazy lub od nich uzależnionymi- w zakresie nieuregulowanym rozporządzeniami, o których mowa w ust. 1;

3)

sankcje za naruszenie przepisów dotyczących substancji zubożających warstwę ozonową

i fluorowanych gazów cieplarnianych oraz produktów, urządzeń, systemów ochrony przeciwpożarowej,

gaśnic, systemów klimatyzacji w niektórych pojazdach silnikowych, zawierających substancje

zubożające warstwę ozonową lub fluorowane gazy cieplarniane lub od nich uzależnionych.

1.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

certyfikacie - oznacza to dokument wydany przez jednostkę certyfikującą, potwierdzający,

że osoba fizyczna lub przedsiębiorca spełnia wymagania określone w ustawie;

2)

fluorowanych gazach cieplarnianych - oznacza to fluorowane gazy cieplarniane w rozumieniu

art. 2 pkt 1 rozporządzenia (WE) nr 842/2006;

3)

ilości substancji kontrolowanych lub ilości fluorowanych gazów cieplarnianych zawartych

w

a)

urządzeniach chłodniczych, klimatyzacyjnych i pompach ciepła - oznacza to dopuszczalne

napełnienie pojedynczego obiegu czynnika chłodniczego określone w specyfikacji technicznej

sporządzonej przez producenta danego urządzenia, lub - w przypadku jej braku - określone

podczas doświadczalnego napełnienia przy pierwszej czynności serwisowej,

b)

rozdzielnicach wysokiego napięcia - oznacza to znamionowe napełnienie wyodrębnionego

przedziału gazowego określone w specyfikacji technicznej sporządzonej przez producenta

danej rozdzielnicy,

c)

urządzeniach zawierających rozpuszczalniki - oznacza to dopuszczalne napełnienie całego

zbiornika urządzenia określone w specyfikacji technicznej sporządzonej przez producenta

danego urządzenia,

d)

systemach ochrony przeciwpożarowej - oznacza to dopuszczalne napełnienie całego systemu

ochrony przeciwpożarowej,

e)

gaśnicach - oznacza to dopuszczalne napełnienie gaśnicy określone w specyfikacji technicznej

sporządzonej przez producenta danej gaśnicy;

4)

instalacji

a)

w stosunku do urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła zawierających

substancje kontrolowane - oznacza to łączenie dwóch lub większej liczby elementów

lub obiegów zawierających lub mających zawierać czynnik chłodniczy w postaci substancji

kontrolowanej w celu zmontowania układu w miejscu jego eksploatacji, w tym łączenie

przewodów czynnika chłodniczego układu w celu zamknięcia obiegu czynnika chłodniczego,

niezależnie od konieczności napełnienia układu po zakończeniu montażu,

b)

w stosunku do systemów ochrony przeciwpożarowej i gaśnic zawierających substancje

kontrolowane - oznacza to łączenie po raz pierwszy jednego lub większej liczby zbiorników

zawierających lub mających zawierać czynnik gaśniczy w postaci substancji kontrolowanej

z przynależnymi elementami w miejscu eksploatacji tych zbiorników i przynależnych

elementów, z wyłączeniem tych elementów, które nie mają wpływu na przechowywanie czynnika

gaśniczego przed jego uwolnieniem w celu ugaszenia pożaru;

5)

konserwacji lub serwisowaniu

a)

w stosunku do urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła zawierających

substancje kontrolowane - oznacza to wszystkie czynności, z wyłączeniem dokonywania

odzysku i sprawdzania pod względem wycieków, związane z dostaniem się do obiegów zawierających

lub mających zawierać substancje kontrolowane, zwłaszcza wypełnienie systemu substancjami

kontrolowanymi, usuwanie jednego lub większej liczby elementów obiegu lub urządzenia,

ponowny montaż dwóch lub większej liczby elementów obiegu lub urządzenia oraz naprawy

nieszczelności,

b)

w stosunku do systemów ochrony przeciwpożarowej i gaśnic zawierających substancje

kontrolowane - oznacza to wszystkie czynności związane z pracami prowadzonymi na zbiornikach

zawierających lub mających zawierać czynnik gaśniczy w postaci substancji kontrolowanej

z przynależnymi elementami w miejscu eksploatacji tych zbiorników i przynależnych

elementów, z wyłączeniem tych elementów, które nie mają wpływu na przechowywanie czynnika

gaśniczego przed jego uwolnieniem w celu ugaszenia pożaru;

6)

niektórych pojazdach silnikowych - oznacza to pojazdy samochodowe określone w załączniku

nr 2 do ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm. kategorii M1 oraz kategorii N1 o masie odniesienia nieprzekraczającej 1305 kg, przy czym przez masę odniesienia

należy rozumieć masę własną pojazdu powiększoną o 100 kg;

7)

nowych substancjach - oznacza to nowe substancje w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia

(WE) nr 1005/2009;

8)

oddziale - oznacza to oddział w rozumieniu art. 5 pkt 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 584 i 699);

9)

operatorze - oznacza to operatora w rozumieniu art. 2 pkt 6 rozporządzenia (WE) nr

842/2006 lub przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 3 pkt 26 lit. e rozporządzenia (WE)

nr 1005/2009;

10)

produkcie - oznacza to wyrób niebędący urządzeniem, systemem klimatyzacji w niektórych

pojazdach silnikowych, systemem ochrony przeciwpożarowej ani gaśnicą;

11)

przedsiębiorstwie - oznacza to przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 3 pkt 26 lit. a-d

rozporządzenia (WE) nr 1005/2009;

12)

ruchomym systemie ochrony przeciwpożarowej - oznacza to system ochrony przeciwpożarowej,

który jest zwykle przemieszczany podczas eksploatacji;

13)

ruchomym urządzeniu - oznacza to urządzenie, które jest zwykle przemieszczane podczas

eksploatacji, z wyłączeniem urządzeń stanowiących systemy klimatyzacji w niektórych

pojazdach silnikowych;

14)

substancjach kontrolowanych - oznacza to substancje kontrolowane w rozumieniu art.

3 pkt 4 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009;

15)

substancjach zubożających warstwę ozonową - oznacza to substancje kontrolowane oraz

nowe substancje;

16)

systemie klimatyzacji w niektórych pojazdach silnikowych - oznacza to układ elementów

zawierający substancję kontrolowaną lub fluorowany gaz cieplarniany, którego celem

jest obniżenie temperatury i wilgotności powietrza w kabinie pasażerskiej pojazdu,

umieszczony w niektórych pojazdach silnikowych;

17)

systemie ochrony przeciwpożarowej - oznacza to stacjonarny zbiornik lub szereg połączonych

zbiorników wraz z elementami towarzyszącymi zainstalowane ze względu na określone

zagrożenie pożarowe na określonej przestrzeni;

18)

urządzeniu - oznacza to każde stacjonarne urządzenie chłodnicze, klimatyzacyjne i

pompę ciepła, urządzenie będące rozdzielnicą wysokiego napięcia lub urządzenie zawierające

rozpuszczalniki, z wyłączeniem systemów klimatyzacji w niektórych pojazdach silnikowych.

2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniu, oznacza to również urządzenie podstawowe

wraz z elementami towarzyszącymi, w szczególności zewnętrznymi obiegami substancji

kontrolowanej lub fluorowanego gazu cieplarnianego, zaworami, złączkami, elementami

serwisowymi, przyrządami pomiarowymi i sterującymi.

3.

Przepisy ustawy dotyczące przedsiębiorstwa stosuje się również do jednostki organizacyjnej

niebędącej osobą prawną wykonującej działalność, o której mowa w art. 3 pkt 26 lit.

a-d rozporządzenia (WE) nr 1005/2009.

Ilekroć w ustawie jest mowa o produktach, urządzeniach, systemach klimatyzacji w niektórych

pojazdach silnikowych, systemach ochrony przeciwpożarowej i gaśnicach zawierających

substancje kontrolowane lub fluorowane gazy cieplarniane lub od nich uzależnionych,

należy przez to rozumieć także produkty, urządzenia, systemy klimatyzacji w niektórych

pojazdach silnikowych, systemy ochrony przeciwpożarowej i gaśnice zaprojektowane tak,

aby mogły zawierać substancje kontrolowane lub fluorowane gazy cieplarniane lub być

od nich uzależnione.

1.

Operator obowiązany jest sprawować faktyczną kontrolę nad technicznym działaniem urządzenia

lub systemu ochrony przeciwpożarowej, polegającą na

1)

pełnym dostępie do urządzenia lub systemu ochrony przeciwpożarowej, umożliwiającym

nadzorowanie jego elementów i ich funkcjonowania oraz możliwości udostępnienia urządzenia

lub systemu ochrony przeciwpożarowej osobom trzecim;

2)

codziennej kontroli funkcjonowania lub działania urządzenia lub systemu ochrony przeciwpożarowej,

w tym podejmowaniu decyzji o jego włączeniu albo wyłączeniu;

3)

podejmowaniu decyzji w sprawach finansowych i technicznych dotyczących modyfikacji

urządzenia lub systemu ochrony przeciwpożarowej, w szczególności wymiany poszczególnych

elementów, zainstalowania detektora wycieków, podejmowaniu decyzji w sprawie modyfikacji

ilości substancji kontrolowanych lub fluorowanych gazów cieplarnianych zawartych w

urządzeniu lub systemie ochrony przeciwpożarowej oraz decyzji dotyczących sprawdzenia

pod względem wycieków, lub naprawy urządzenia lub systemu ochrony przeciwpożarowej.

2.

Przepisy ustawy dotyczące operatora stosuje się również do jednostki organizacyjnej

niebędącej osobą prawną, która wykonuje czynności, o których mowa w art. 2 pkt 6 rozporządzenia

(WE) nr 842/2006 lub w art. 3 pkt 26 lit. e rozporządzenia (WE) nr 1005/2009.

3.

Operator może zlecić osobie trzeciej, w formie pisemnej, sprawowanie kontroli nad

technicznym działaniem urządzeń lub systemów ochrony przeciwpożarowej. W takim przypadku

odpowiedzialność za sprawowanie takiej kontroli przez osobę trzecią ponosi operator.

4.

Osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną staje

się operatorem urządzenia lub systemu ochrony przeciwpożarowej w dniu dostarczenia

tego urządzenia lub systemu ochrony przeciwpożarowej na miejsce jego użytkowania,

a w przypadku gdy urządzenie lub system ochrony przeciwpożarowej wymaga instalacji

- w dniu zakończenia instalacji i napełnienia urządzenia lub systemu ochrony przeciwpożarowej

substancją kontrolowaną lub fluorowanym gazem cieplarnianym.

5.

W przypadku braku możliwości ustalenia operatora obowiązki, o których mowa w ust.

1, wykonuje właściciel urządzenia lub systemu ochrony przeciwpożarowej.

1.

Operatorów urządzeń i systemów ochrony przeciwpożarowej będących na wyposażeniu jednostek

organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej wyznacza Minister Obrony Narodowej.

2.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, wykaz operatorów, o których

mowa w ust. 1, kierując się koniecznością zapewnienia jednoznacznej identyfikacji

operatora dla każdego urządzenia lub systemu ochrony przeciwpożarowej będącego na

wyposażeniu jednostek organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Wnioski o odstępstwa, o których mowa w art. 11 ust. 8, art. 12 ust. 3, art. 13 ust.

4 i art. 17 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009, składa się do ministra właściwego

do spraw środowiska.

2.

Wnioski sporządza się w postaci elektronicznej opatrzonej bezpiecznym podpisem elektronicznym

weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu lub podpisem potwierdzonym

zaufanym profilem elektronicznej platformy usług administracji publicznej, zwanym

dalej „profilem zaufanym ePUAP”, na formularzu według wzoru określonego w przepisach

wydanych na podstawie ust. 12, w języku polskim wraz z tłumaczeniem wniosku na język

angielski.

3.

Wniosek zawiera

1)

nazwę wnioskodawcy oraz adres i siedzibę, a w przypadku gdy wnioskodawcą jest osoba

fizyczna prowadząca działalność gospodarczą − adres wykonywania działalności, numer

telefonu lub adres poczty elektronicznej lub adres strony internetowej - o ile je

posiada;

2)

datę sporządzenia wniosku;

3)

przedmiot wniosku;

4)

odniesienie do właściwego przepisu rozporządzenia (WE) nr 1005/2009, na podstawie

którego składany jest wniosek.

4.

W zależności od przedmiotu wniosku, wniosek zawiera także

1)

przewidywaną datę wdrożenia rozwiązania alternatywnego oraz ilość substancji kontrolowanej,

której dotyczy wniosek;

2)

przewidywaną nową datę końcową lub nową datę graniczną dla wnioskowanego zastosowania

krytycznego substancji kontrolowanej;

3)

przewidywaną całkowitą masę produktu zawierającego substancję kontrolowaną (w kg),

którego dotyczy wniosek, lub liczbę sztuk urządzeń zawierających substancję kontrolowaną,

których dotyczy wniosek;

4)

szczegółowy opis zastosowania substancji kontrolowanej, której dotyczy wniosek;

5)

ilość substancji kontrolowanej (w kg) wyemitowaną w zastosowaniu, którego dotyczy

wniosek, w każdym z dwóch lat poprzedzających datę rozpoczęcia jej stosowania zgodnie

z wnioskiem oraz w każdym z kolejnych lat aż do przewidywanej daty wdrożenia rozwiązania

alternatywnego, oraz informację, jaki procent zastosowanych ilości stanowiła ta emisja

w poszczególnych latach;

6)

opis wyposażenia, jakie zostało zainstalowane, i procedur, jakie zostały wprowadzone,

w celu ograniczenia emisji substancji kontrolowanej w zastosowaniu, którego dotyczy

wniosek;

7)

opis wyposażenia, jakie zamierza się zainstalować, i procedur, jakie zamierza się

wprowadzić, w celu ograniczenia emisji substancji kontrolowanej w zastosowaniu, którego

dotyczy wniosek;

8)

ilość substancji kontrolowanej (w kg) wykorzystywanej w zastosowaniu, którego dotyczy

wniosek, w każdym z trzech lat poprzedzających datę rozpoczęcia jej stosowania zgodnie

z wnioskiem oraz w każdym z kolejnych trzech lat, od kiedy rozpoczęto stosowanie substancji;

9)

ilość substancji kontrolowanej (w kg) zmagazynowanej z przeznaczeniem do wykorzystania

w zastosowaniu, którego dotyczy wniosek;

10)

w przypadku gdy zakłada się przywóz substancji kontrolowanej do zastosowania, którego

dotyczy wniosek - nazwę i dane kontaktowe importera, przez które rozumie się adres,

numer telefonu, numer faksu, adres poczty elektronicznej oraz numer identyfikacji

podatkowej, o ile został nadany;

11)

w przypadku gdy zakłada się, że substancja kontrolowana do zastosowania, którego dotyczy

wniosek, będzie produkowana - nazwę i dane kontaktowe producenta, przez które rozumie

się adres wykonywania działalności, numer telefonu, numer faksu, adres poczty elektronicznej,

numer identyfikacji podatkowej, o ile został nadany, oraz miejsce produkcji;

12)

ilość substancji kontrolowanej (w kg) przeznaczonej do przywozu lub wyprodukowania

do zastosowania, którego dotyczy wniosek, w roku złożenia wniosku i w każdym z kolejnych

trzech lat;

13)

w przypadku gdy zakłada się, że produkty lub urządzenia zawierające substancję kontrolowaną,

których dotyczy wniosek, będą wywiezione - przewidywaną datę (lub daty) wywozu oraz

nazwę i dane kontaktowe eksportera, przez które rozumie się adres wykonywania działalności,

numer telefonu, numer faksu, adres poczty elektronicznej, numer identyfikacji podatkowej,

o ile został nadany, oraz kraj (lub kraje) przeznaczenia;

14)

opis problemów technicznych, jakie należy rozwiązać dla wprowadzenia rozwiązań alternatywnych,

związanych ze spełnieniem wymagań technicznych, bezpieczeństwem, sprawami inżynieryjnymi

i ewentualnymi innymi przeszkodami;

15)

opis każdego rozwiązania alternatywnego dla substancji kontrolowanej, której dotyczy

wniosek, które było sprawdzane albo jest aktualnie sprawdzane, z uwzględnieniem alternatywnych

substancji, które nie są jeszcze dostępne na rynku; dla każdego z tych rozwiązań -

jego zalety i wady; dla każdego rozwiązania, jakie zostało odrzucone - szczegółowe

uzasadnienie przyczyn odrzucenia;

16)

dla każdego rozwiązania aktualnie rozważanego - aktualny stan jego sprawdzania, prowadzonych

badań lub wdrożenia oraz główne przeszkody w jego zastosowaniu wraz z określeniem

terminu, w którym zostanie zakończone wdrożenie;

17)

inne informacje, które mogą uzasadnić wniosek.

5.

W przypadku gdy wniosek dotyczy kilku oddziałów wnioskodawcy, dane, o których mowa

w ust. 4 pkt 5-17, podaje się dla każdego oddziału oddzielnie.

6.

Minister właściwy do spraw środowiska przekazuje wniosek wyspecjalizowanej jednostce,

o której mowa w art. 16, w celu wydania opinii. Przy zasięganiu opinii przepisu art. 106 ustawy z

dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm. nie stosuje się.

7.

Wyspecjalizowana jednostka, o której mowa w art. 16, wydaje opinię w terminie 14 dni

od dnia otrzymania wniosku.

8.

Minister właściwy do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii wyspecjalizowanej jednostki,

o której mowa w art. 16, może w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku wystąpić

do wnioskodawcy o uzupełnienie, wyjaśnienie dotyczące informacji zawartych we wniosku

lub usunięcie braków formalnych w terminie 14 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku

bez rozpoznania. Po otrzymaniu uzupełnienia, wyjaśnienia lub poprawionego wniosku

w wyznaczonym terminie przepisy ust. 6 i 7 stosuje się odpowiednio.

9.

Minister właściwy do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii wyspecjalizowanej jednostki,

o której mowa w art. 16, weryfikuje wniosek w terminie nie dłuższym niż 30 dni od

dnia złożenia wniosku lub otrzymania uzupełnienia, wyjaśnienia lub poprawionego wniosku.

10.

W przypadku pozytywnej weryfikacji wniosku minister właściwy do spraw środowiska występuje

z wnioskiem o odstępstwa, o których mowa w ust. 1, do Komisji Europejskiej.

11.

W przypadku negatywnej weryfikacji wniosku minister właściwy do spraw środowiska odmawia,

w drodze decyzji administracyjnej, wystąpienia z wnioskiem o odstępstwa, o których

mowa w ust. 1, do Komisji Europejskiej.

12.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory wniosków,

o których mowa w ust. 1, kierując się potrzebą zapewnienia kompletności i przejrzystości

danych i informacji, o których mowa w ust. 3 i 4.

1.

Tworzy się rejestr przedsiębiorstw i operatorów, którym udzielono autoryzacji na przechowywanie

halonów do zastosowań krytycznych, przedsiębiorstw produkujących, stosujących lub

wprowadzających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nowe substancje oraz przedsiębiorstw

stosujących substancje kontrolowane w charakterze substratów oraz przedsiębiorstw

prowadzących niszczenie substancji kontrolowanych.

2.

Rejestr prowadzi minister właściwy do spraw środowiska w postaci elektronicznej przy

użyciu systemów teleinformatycznych, w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1114). Administratorem danych zgromadzonych w rejestrze jest minister właściwy do spraw

środowiska.

3.

Rejestr jest jawny, a korzystanie z niego jest bezpłatne.

4.

Minister właściwy do spraw środowiska udostępnia rejestr w Biuletynie Informacji Publicznej

na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra.

5.

Rejestr zawiera w zależności od przedmiotu wniosku

1)

nazwę przedsiębiorstwa lub operatora;

2)

adres i siedzibę, a w przypadku przedsiębiorstwa lub operatora będącego osobą fizyczną

prowadzącą działalność gospodarczą − adres wykonywania działalności;

3)

numer telefonu, adres poczty elektronicznej lub adres strony internetowej przedsiębiorstwa

lub operatora − o ile je posiada;

4)

informację, czy przedsiębiorstwo jest producentem nowych substancji, stosującym te

substancje, czy wprowadzającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej te substancje;

5)

nazwy chemiczne nowych substancji;

6)

w przypadku gdy przedsiębiorstwo jest stosującym nowe substancje − rodzaj zastosowania;

7)

informację, czy przedsiębiorstwo stosuje substancje kontrolowane w charakterze substratów,

czy prowadzi ich niszczenie.

1.

Autoryzacji na przechowywanie halonów do zastosowań krytycznych, o której mowa w art.

13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009, udziela minister właściwy do spraw środowiska

poprzez wpisanie podmiotu do rejestru, o którym mowa w art. 7 ust. 1.

2.

Autoryzacja może zostać udzielona przedsiębiorstwu lub operatorowi, który spełnia

następujące wymagania

1)

posiada co najmniej dwuletnie doświadczenie w działalności związanej ze stosowaniem

gazowych środków gaśniczych lub obrotem takimi środkami;

2)

posiada zezwolenia na zbieranie odpadów niebezpiecznych i ich przetwarzanie;

3)

posiada możliwość magazynowania halonów w szczelnie zamkniętych opakowaniach zabezpieczonych

przed promieniami UV i wilgocią, w warunkach zapewniających zminimalizowanie ich emisji

do środowiska.

3.

Wniosek o udzielenie autoryzacji zawiera dane, o których mowa w art. 7 ust. 5 pkt

1-3, i sporządza się na formularzu według wzoru określonego w przepisach wydanych

na podstawie art. 9 ust. 8.

4.

Do wniosku o udzielenie autoryzacji załącza się dokumenty potwierdzające spełnienie

wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, oraz oświadczenie o spełnieniu wymagań,

o których mowa w ust. 2 pkt 3, składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie

fałszywych zeznań. Oświadczenie zawiera klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje

pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

5.

Wniosek o udzielenie autoryzacji oraz oświadczenia dołączane do niego składa się w

postaci pisemnej lub elektronicznej opatrzonej bezpiecznym podpisem elektronicznym

weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu lub podpisem potwierdzonym

profilem zaufanym ePUAP. Dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań, o których mowa

w ust. 2 pkt 1 i 2, składa się w kopii lub elektronicznej kopii. Minister właściwy

do spraw środowiska może żądać od przedsiębiorstwa lub operatora przedstawienia oryginałów

dokumentów potwierdzających spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2.

6.

W przypadku niezłożenia dokumentów lub oświadczenia, o których mowa w ust. 4, minister

właściwy do spraw środowiska odmawia udzielenia autoryzacji, w drodze decyzji administracyjnej.

7.

Minister właściwy do spraw środowiska cofa udzieloną autoryzację i wykreśla przedsiębiorstwo

lub operatora z rejestru, o którym mowa w art. 7 ust. 1, w drodze decyzji administracyjnej,

w przypadku gdy przedsiębiorstwo lub operator przestały spełniać wymagania, o których

mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3.

1.

Przedsiębiorstwa produkujące, stosujące lub wprowadzające na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej nowe substancje do zastosowania w charakterze substratów lub do celów laboratoryjnych

i analitycznych, zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009, oraz przedsiębiorstwa

stosujące substancje kontrolowane w charakterze substratów, zgodnie z art. 7 rozporządzenia

(WE) nr 1005/2009, oraz prowadzące niszczenie substancji kontrolowanych, zgodnie z

art. 22 i załącznikiem VII do tego rozporządzenia, obowiązane są uzyskać wpis do rejestru,

o którym mowa w art. 7 ust. 1.

2.

W przypadku przedsiębiorstw produkujących, stosujących lub wprowadzających na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej nowe substancje do zastosowania w charakterze substratów

lub do celów laboratoryjnych i analitycznych, zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE)

nr 1005/2009, wniosek o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 7 ust. 1, zawiera dane

i informacje, o których mowa w art. 7 ust. 5 pkt 1-6.

3.

W przypadku przedsiębiorstw stosujących substancje kontrolowane w charakterze substratów,

zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009, oraz prowadzących niszczenie substancji

kontrolowanych, zgodnie z art. 22 i załącznikiem VII do tego rozporządzenia wniosek

o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 7 ust. 1, zawiera dane i informacje, o których

mowa w art. 7 ust. 5 pkt 1-3 i 7, oraz

1)

w przypadku gdy przedsiębiorstwo stosuje substancje kontrolowane w charakterze substratów

a)

nazwę chemiczną substancji kontrolowanej,

b)

skrócony opis procesu, w którym substancja jest stosowana, z określeniem reakcji chemicznej

zachodzącej w tym procesie, w której substancja kontrolowana ulega całkowitemu przekształceniu

ze stanu pierwotnego,

c)

nazwę chemiczną produktu otrzymywanego w tym procesie w wyniku transformacji chemicznej

substancji kontrolowanej,

d)

wielkość emisji substancji kontrolowanej w tym procesie;

2)

w przypadku gdy przedsiębiorstwo prowadzi niszczenie substancji kontrolowanej - skrócony

opis technologii niszczenia.

4.

Wnioski sporządza się w postaci elektronicznej opatrzonej bezpiecznym podpisem elektronicznym

weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu lub podpisem potwierdzonym

profilem zaufanym ePUAP, na formularzu według wzoru określonego w przepisach wydanych

na podstawie ust. 8.

5.

Minister właściwy do spraw środowiska odmawia wpisania przedsiębiorstwa stosującego

substancje kontrolowane w charakterze substratów oraz prowadzących niszczenie substancji

kontrolowanych do rejestru, o którym mowa w art. 7 ust. 1, w drodze decyzji administracyjnej,

w przypadku gdy stosowanie substancji kontrolowanej w charakterze substratu jest niezgodne

z definicją substratu zawartą w art. 3 pkt 11 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009 albo

technologia niszczenia substancji kontrolowanej jest niezgodna z technologiami wymienionymi

w załączniku VII do rozporządzenia (WE) nr 1005/2009.

6.

Przedsiębiorstwa, które uzyskały wpis do rejestru, o którym mowa w art. 7 ust. 1,

i zaprzestały prowadzenia działalności, o której mowa w ust. 1, są obowiązane poinformować

o tym fakcie ministra właściwego do spraw środowiska, w postaci elektronicznej opatrzonej

bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego

certyfikatu lub podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, w terminie 60 dni

od dnia zaprzestania prowadzenia takiej działalności.

7.

Minister właściwy do spraw środowiska po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust.

6, wykreśla przedsiębiorstwo z rejestru, o którym mowa w art. 7 ust. 1.

8.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku

o udzielenie autoryzacji oraz wzory wniosków o wpis do rejestru, o którym mowa w art.

7 ust. 1, kierując się potrzebą zapewnienia kompletności danych i informacji przedstawianych

we wnioskach oraz zapewnienia możliwości identyfikacji halonów, nowej substancji lub

substancji kontrolowanej stosowanej w charakterze substratu i technologii niszczenia,

oraz identyfikacji przedsiębiorstw lub operatorów.

1.

Przyjmowania dostaw substancji kontrolowanej lub fluorowanego gazu cieplarnianego

w celu wykonywania czynności wymagających posiadania certyfikatu dla personelu, o

którym mowa w art. 20, lub zaświadczenia o odbytym szkoleniu, o którym mowa w art.

37 ust. 1, może dokonywać przedsiębiorca posiadający certyfikat dla przedsiębiorców

odpowiedni do wykonywania przez personel przedsiębiorcy czynności związanych z substancjami

kontrolowanymi lub fluorowanymi gazami cieplarnianymi albo − w przypadku czynności

serwisowych i naprawczych systemów klimatyzacji w niektórych pojazdach silnikowych

- osoba fizyczna posiadająca zaświadczenie o odbytym szkoleniu, o którym mowa w art.

37 ust. 1.

2.

Przez przyjęcie dostawy substancji kontrolowanej lub fluorowanego gazu cieplarnianego

rozumie się pisemne potwierdzenie przyjęcia pojemników zawierających tę substancję

lub gaz na stan magazynowy przedsiębiorcy.

3.

Za przyjęcie dostawy nie uważa się przyjęcia na stan magazynowy przedsiębiorcy substancji

kontrolowanej lub fluorowanego gazu cieplarnianego przeznaczonych do recyklingu, regeneracji

lub zniszczenia, odzyskanych z pojemników, urządzeń lub systemów ochrony przeciwpożarowej,

ruchomych urządzeń lub systemów ochrony przeciwpożarowej, gaśnic lub systemów klimatyzacji

w niektórych pojazdach silnikowych.

4.

Zakazuje się przekazywania, odpłatnie albo nieodpłatnie, substancji kontrolowanych

osobom fizycznym na ich własne potrzeby, z wyjątkiem przekazywania wodorochlorofluorowęglowodorów

w ramach usługi instalacji, konserwacji lub serwisowania urządzeń i ruchomych urządzeń,

z zastrzeżeniem art. 11 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009, a także przekazywania

halonów w ramach usługi instalacji, konserwacji lub serwisowania systemów ochrony

przeciwpożarowej i ruchomych systemów ochrony przeciwpożarowej oraz gaśnic udokumentowanej

fakturą VAT lub rachunkiem, lub − w przypadku gdy usługa wykonana została nieodpłatnie

− oświadczeniem pisemnym, potwierdzającym wykonanie tej usługi.

5.

Zakazuje się przekazywania, odpłatnie albo nieodpłatnie, fluorowanych gazów cieplarnianych

osobom fizycznym na ich własne potrzeby, z wyjątkiem przekazywania w ramach usługi

instalacji, konserwacji lub serwisowania urządzeń i ruchomych urządzeń, systemów ochrony

przeciwpożarowej i ruchomych systemów ochrony przeciwpożarowej, a także gaśnic i systemów

klimatyzacji w niektórych pojazdach silnikowych udokumentowanej fakturą VAT lub rachunkiem,

lub − w przypadku gdy usługa wykonana została nieodpłatnie − oświadczeniem pisemnym,

potwierdzającym wykonanie tej usługi.

Art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009 oraz art. 4 rozporządzenia (WE) nr 842/2006

dotyczące odzysku substancji kontrolowanych oraz fluorowanych gazów cieplarnianych

ze stacjonarnych urządzeń i stacjonarnych systemów ochrony przeciwpożarowej oraz przepisy

ustawy dotyczące przyjmowania dostaw substancji kontrolowanych oraz fluorowanych gazów

cieplarnianych stosuje się również do ruchomych urządzeń i ruchomych systemów ochrony

przeciwpożarowej, gaśnic oraz systemów klimatyzacji w niektórych pojazdach silnikowych.

1.

Urządzenia chłodnicze, klimatyzacyjne i pompy ciepła oraz systemy ochrony przeciwpożarowej

zawierające co najmniej 3 kg substancji kontrolowanych sprawdzane są pod względem

wycieków zgodnie z art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009.

2.

Urządzenia chłodnicze, klimatyzacyjne i pompy ciepła oraz systemy ochrony przeciwpożarowej

zawierające co najmniej 3 kg fluorowanych gazów cieplarnianych sprawdzane są pod względem

wycieków zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 842/2006.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

środowiska oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia,

wymagania, jakie muszą być spełnione przy przeprowadzaniu sprawdzania pod względem

wycieków urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła oraz systemów ochrony

przeciwpożarowej, zawierających co najmniej 3 kg substancji kontrolowanych, kierując

się potrzebą zharmonizowania wymagań z wymaganiami dotyczącymi kontroli, zawartymi

w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1516/2007 z dnia 19 grudnia 2007 r. ustanawiającym,

zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, standardowe

wymogi w zakresie kontroli szczelności w odniesieniu do stacjonarnych urządzeń chłodniczych

i klimatyzacyjnych oraz pomp ciepła zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane

(Dz. Urz. UE L 335 z 20.12.2007, str. 10), zwanym dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1516/2007”, oraz zawartymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1497/2007 z dnia 18 grudnia 2007 r. określającym, zgodnie

z rozporządzeniem (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, standardowe wymogi

w zakresie kontroli szczelności w odniesieniu do stacjonarnych systemów ochrony przeciwpożarowej

zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane

(Dz. Urz. UE L 333 z 19.12.2007, str. 4), zwanym dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1497/2007”.

1.

Podmioty wprowadzające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produkty, urządzenia,

systemy ochrony przeciwpożarowej, gaśnice, a także pojemniki zawierające

1)

substancje kontrolowane,

2)

fluorowane gazy cieplarniane

- są obowiązane do umieszczenia na nich etykiety oraz dołączenia instrukcji dotyczącej

ich przeznaczenia i funkcjonowania sporządzonych w języku polskim.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

środowiska może określić, w drodze rozporządzenia

1)

sposób etykietowania produktów, urządzeń, systemów ochrony przeciwpożarowej, gaśnic,

a także pojemników zawierających substancje kontrolowane, uwzględniając konieczność

jednoznacznej identyfikacji substancji kontrolowanych,

2)

wzór etykiety, uwzględniając zróżnicowanie etykiety w zależności od rodzaju substancji

kontrolowanej oraz stopnia zagrożenia dla warstwy ozonowej, składu chemicznego, pochodzenia

i przeznaczenia danej substancji kontrolowanej

- biorąc pod uwagę wymagania dotyczące etykietowania zawarte w rozporządzeniu (WE)

nr 1005/2009 oraz uwzględniając konieczność zharmonizowania wymagań dotyczących etykietowania

w odniesieniu do substancji kontrolowanych z wymaganiami dotyczącymi etykietowania

produktów, urządzeń, systemów ochrony przeciwpożarowej i pojemników zawierających

niektóre fluorowane gazy cieplarniane, określonymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr

1494/2007 z dnia

17 grudnia 2007 r. określającym, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 842/2006 Parlamentu

Europejskiego i Rady, formę etykiet oraz dodatkowe wymogi dotyczące etykietowania

produktów i urządzeń zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane (Dz. Urz.

UE L 332 z 18.12.2007, str. 25), zwanym dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1494/2007”.

Czynności polegające na odzysku substancji kontrolowanych lub fluorowanych gazów cieplarnianych

ze znajdujących się na statkach urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych, systemów

ochrony przeciwpożarowej, rozdzielnic wysokiego napięcia oraz gaśnic w celu regeneracji,

recyklingu lub unieszkodliwienia tych substancji lub gazów wykonywane są przez członka

załogi statku posiadającego co najmniej dyplom oficera mechanika wachtowego lub przez

osobę posiadającą certyfikat dla personelu, o którym mowa w art. 20 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową

oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych, albo przez przedsiębiorcę zatrudniającego taką osobę.

Do dnia 31 stycznia każdego roku dyrektorzy urzędów morskich przedstawiają Głównemu

Inspektorowi Ochrony Środowiska raport w sprawie oceny stanu przestrzegania w roku

poprzednim przepisów dotyczących stosowania oraz eksploatacji urządzeń chłodniczych,

klimatyzacyjnych, rozdzielnic wysokiego napięcia oraz systemów ochrony przeciwpożarowej

i gaśnic zawierających substancje kontrolowane lub fluorowane gazy cieplarniane na

statkach.

1.

Dokumentację, o której mowa w art. 3 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 842/2006 oraz art.

23 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009, dla urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych

i pomp ciepła oraz systemów ochrony przeciwpożarowej zawierających co najmniej 3 kg

substancji kontrolowanych lub fluorowanych gazów cieplarnianych, jak również dla urządzeń

będących rozdzielnicami wysokiego napięcia zawierającymi fluorowane gazy cieplarniane

w ilości co najmniej 3 kg lub urządzeń zawierających rozpuszczalniki na bazie fluorowanych

gazów cieplarnianych w ilości co najmniej 3 kg sporządza się w formie Karty Urządzenia

albo Karty Systemu Ochrony Przeciwpożarowej.

2.

Dokumentację, o której mowa w ust. 1, prowadzi się oddzielnie dla urządzeń i systemów

ochrony przeciwpożarowej zawierających substancje kontrolowane oraz urządzeń i systemów

ochrony przeciwpożarowej zawierających fluorowane gazy cieplarniane.

3.

Karta Urządzenia oraz Karta Systemu Ochrony Przeciwpożarowej zawierają

1)

dane urządzenia albo systemu ochrony przeciwpożarowej;

2)

nazwę operatora, jego adres i siedzibę oraz numer identyfikacji podatkowej, o ile

został nadany, a w przypadku operatora będącego osobą fizyczną prowadzącą działalność

gospodarczą − adres wykonywania działalności, a także imię i nazwisko, numer telefonu

lub adres poczty elektronicznej osoby kontaktowej wyznaczonej przez operatora oraz

imię i nazwisko osoby wypełniającej i dokonującej wpisów w karcie, datę sporządzenia

oraz datę dokonania każdego kolejnego wpisu;

3)

dane dotyczące ilości i rodzaju substancji kontrolowanej albo fluorowanego gazu cieplarnianego

zawartego w urządzeniu albo systemie ochrony przeciwpożarowej w momencie sporządzenia

karty, jak również wszelkich ilości tej substancji albo tego gazu dodanych i odzyskanych

podczas wykonywania czynności określonych w pkt 4;

4)

zestawienie wykonanych czynności dotyczących instalacji, konserwacji lub serwisowania,

kontroli szczelności i przekazania do końcowego unieszkodliwiania albo końcowego unieszkodliwiania

urządzenia albo systemu ochrony przeciwpożarowej oraz instalowania systemów wykrywania

wycieków w tym urządzeniu albo systemie ochrony przeciwpożarowej i odzysku z nich

substancji kontrolowanych albo fluorowanych gazów cieplarnianych, a także nazwę i

siedzibę podmiotu, który wykonał te czynności, i dane, w tym imię, nazwisko, numer

certyfikatu dla personelu wykonującego te czynności oraz datę rozpoczęcia i zakończenia

ich wykonywania.

4.

Kartę Urządzenia oraz Kartę Systemu Ochrony Przeciwpożarowej operator sporządza i

prowadzi oddzielnie dla każdego urządzenia albo systemu ochrony przeciwpożarowej.

5.

Kartę Urządzenia oraz Kartę Systemu Ochrony Przeciwpożarowej sporządza się w terminie

10 dni od dnia dostarczenia urządzenia albo systemu ochrony przeciwpożarowej na miejsce

jego funkcjonowania, a w przypadku gdy urządzenie albo system ochrony przeciwpożarowej

wymaga zainstalowania - w terminie 10 dni od dnia zakończenia jego instalacji i napełnienia

substancją kontrolowaną albo fluorowanym gazem cieplarnianym.

6.

Karty Urządzenia oraz Karty Systemu Ochrony Przeciwpożarowej stanowią element Centralnego

Rejestru Operatorów Urządzeń i Systemów Ochrony Przeciwpożarowej, o którym mowa w

art. 19, i są sporządzane w postaci elektronicznej w trybie bezpośredniego połączenia

z tym rejestrem za pośrednictwem systemu teleinformatycznego w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne. Przed sporządzeniem pierwszej Karty Urządzenia lub Karty Systemu Ochrony Przeciwpożarowej

operator jest obowiązany do zarejestrowania się w Centralnym Rejestrze Operatorów

Urządzeń i Systemów Ochrony Przeciwpożarowej, o którym mowa w art. 19, poprzez wypełnienie

w tym rejestrze formularza rejestracyjnego.

7.

W przypadku urządzeń i systemów ochrony przeciwpożarowej będących na wyposażeniu jednostek

organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Karty Urządzeń oraz Karty

Systemów Ochrony Przeciwpożarowej nie stanowią elementu Centralnego Rejestru Operatorów

Urządzeń i Systemów Ochrony Przeciwpożarowej, o którym mowa w art. 19.

8.

Operatorzy urządzeń i systemów ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w ust. 7,

są obowiązani do przekazywania Ministrowi Obrony Narodowej rocznych sprawozdań zawierających

informacje z prowadzonych przez nich w danym roku kalendarzowym Kart Urządzeń oraz

Kart Systemów Ochrony Przeciwpożarowej w terminie do dnia 31 stycznia roku następującego

po roku, którego informacje dotyczą.

9.

Sprawozdania, o których mowa w ust. 8, zawierają nazwę operatora, rodzaj urządzenia

lub systemu ochrony przeciwpożarowej, rodzaj i ilość substancji kontrolowanej lub

fluorowanego gazu cieplarnianego zawartego w tym urządzeniu lub systemie ochrony przeciwpożarowej

oraz ilość tej substancji lub tego gazu odzyskaną z tego urządzenia lub systemu ochrony

przeciwpożarowej i dodaną do tego urządzenia lub systemu ochrony przeciwpożarowej,

a także informacje o każdym sprawdzeniu pod względem wycieków w danym roku kalendarzowym.

10.

Minister Obrony Narodowej przygotowuje zbiorcze zestawienie otrzymanych sprawozdań,

o których mowa w ust. 8, i przesyła je, w postaci elektronicznej, do wyspecjalizowanej

jednostki, o której mowa w art. 16, w terminie do dnia 31 marca roku następującego

po roku, którego to zestawienie dotyczy.

11.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej

i ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór

sprawozdania, o którym mowa w ust. 8, kierując się potrzebą zapewnienia pełnego monitorowania

postępowania z substancjami kontrolowanymi lub fluorowanymi gazami cieplarnianymi.

12.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

gospodarki oraz z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych i Ministrem Obrony Narodowej

określi, w drodze rozporządzenia, wzór Karty Urządzenia oraz wzór Karty Systemu Ochrony

Przeciwpożarowej oraz sposób ich sporządzania i prowadzenia, biorąc pod uwagę

1)

wymogi wynikające z art. 23 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009 oraz art. 3 ust.

6 rozporządzenia (WE) nr 842/2006;

2)

specyfikę poszczególnych rodzajów urządzeń lub systemów ochrony przeciwpożarowej;

3)

konieczność zapewnienia kompleksowej informacji o danym urządzeniu lub systemie ochrony

przeciwpożarowej oraz jego operatorze i o osobach dokonujących wpisów do tych kart;

4)

konieczność sporządzania Karty Urządzenia lub Karty Systemu Ochrony Przeciwpożarowej

i dokonywania w nich wpisów w systemie teleinformatycznym umożliwiającym gromadzenie

informacji zawartych w kartach w Centralnym Rejestrze Operatorów Urządzeń i Systemów

Ochrony Przeciwpożarowej, o którym mowa w art. 19.

1.

Operatorzy urządzeń lub systemów ochrony przeciwpożarowej są obowiązani do zapewnienia,

aby wpisu do Karty Urządzenia albo Karty Systemu Ochrony Przeciwpożarowej danych dotyczących

czynności, o których mowa w art. 14 ust. 3 pkt 4, dokonywały osoby posiadające certyfikat

dla personelu uprawniający do wykonywania czynności, których dane te dotyczą.

2.

Wpisy danych są dokonywane w terminie 5 dni roboczych od dnia wykonania czynności,

o których mowa w art. 14 ust. 3 pkt 4.

3.

Aktualna kopia Karty Urządzenia albo Karty Systemu Ochrony Przeciwpożarowej w formie

elektronicznej jest przechowywana w miejscu funkcjonowania urządzenia albo systemu

ochrony przeciwpożarowej i zabezpieczona przed dostępem osób trzecich.

Tworzy się wyspecjalizowaną jednostkę, do której zadań należy

1)

prowadzenie Centralnego Rejestru Operatorów Urządzeń i Systemów Ochrony Przeciwpożarowej,

o którym mowa w art. 19;

2)

sporządzanie analiz i opracowań danych

a)

przekazywanych do rejestru, o którym mowa w pkt 1,

b)

zawartych w zbiorczych zestawieniach, o których mowa w art. 14 ust. 10;

3)

prowadzenie bazy danych, o której mowa w art. 41 ust. 1, oraz sporządzanie analiz

i opracowań danych przekazywanych do tej bazy oraz danych zawartych w zbiorczych zestawieniach,

o których mowa w art. 40 ust. 6 i art. 41 ust. 5;

4)

wykonywanie bieżących zaleceń Unii Europejskiej w zakresie substancji kontrolowanych

i fluorowanych gazów cieplarnianych, obejmujące w szczególności

a)

analizę i opiniowanie materiałów dotyczących substancji kontrolowanych i fluorowanych

gazów cieplarnianych przekazywanych i publikowanych przez Komisję Europejską lub inne

organy Unii Europejskiej,

b)

pełnienie funkcji punktu kontaktowego dla podmiotów krajowych i Komisji Europejskiej

w zakresie rozporządzenia (WE) nr 842/2006 oraz rozporządzenia (WE) nr 1005/2009,

w tym gromadzenie kopii sprawozdań przekazywanych przez podmioty zgodnie z art. 6

ust. 1 i 4 rozporządzenia (WE) nr 842/2006 oraz art. 27 ust. 1 rozporządzenia (WE)

nr 1005/2009, a także sporządzanie analizy danych w nich zawartych,

c)

opracowywanie raportów i dokumentacji wynikających z rozporządzenia (WE) nr 842/2006

oraz rozporządzenia (WE) nr 1005/2009 i rozporządzeń wykonawczych Komisji Europejskiej,

w tym rozporządzenia (UE) nr 291/2011 z dnia 24 marca 2011 r. w sprawie nieodzownych zastosowań

substancji kontrolowanych innych niż wodorochlorofluorowęglowodory do celów laboratoryjnych

i analitycznych w Unii zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)

nr 1005/2009 w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową

(Dz. Urz. UE L 79 z 25.03.2011, str. 4), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr 291/2011”, rozporządzenia (UE) nr 537/2011 z dnia 1 czerwca 2011 r. w sprawie mechanizmu przyznawania

ilości substancji kontrolowanych dopuszczonych do celów zastosowań laboratoryjnych

i analitycznych w Unii zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)

nr 1005/2009 w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową

(Dz. Urz. UE L 147 z 02.06.2011, str. 4), wymaganych do przekazania do Komisji Europejskiej lub innych organów Unii Europejskiej,

d)

opracowywanie informacji, o których mowa w art. 26 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009,

wymaganych do przekazania do Komisji Europejskiej;

5)

opiniowanie wniosków o odstępstwa, o których mowa w art. 6.

Wykonywanie zadań wyspecjalizowanej jednostki powierza się Instytutowi Chemii Przemysłowej

im. prof. Ignacego Mościckiego z siedzibą w Warszawie.

1.

Minister właściwy do spraw środowiska sprawuje nadzór nad wykonywaniem przez wyspecjalizowaną

jednostkę zadań określonych w art. 16.

2.

Wyspecjalizowana jednostka przedkłada ministrowi właściwemu do spraw środowiska sprawozdanie

z wykonania zadań określonych w art. 16 za rok poprzedni w terminie do dnia 31 maja

roku następnego.

3.

W przypadku gdy sprawozdanie jest niepełne lub budzi zastrzeżenia, minister właściwy

do spraw środowiska może zażądać jego uzupełnienia lub udzielenia dodatkowych wyjaśnień

w wyznaczonym przez niego terminie.

4.

Minister właściwy do spraw środowiska może zlecić imiennie upoważnionym pracownikom

obsługującego go urzędu przeprowadzenie kontroli wyspecjalizowanej jednostki w zakresie

wykonywanych przez nią zadań określonych w art. 16, w szczególności w przypadku gdy

w wyznaczonym terminie wyspecjalizowana jednostka nie uzupełni sprawozdania lub nie

udzieli dodatkowych wyjaśnień, a także jeśli złożone sprawozdanie pomimo uzupełnienia

lub udzielenia dodatkowych wyjaśnień budzi zastrzeżenia.

5.

Kontrolę, o której mowa w ust. 4, przeprowadza się na zasadach i w trybie określonych

w przepisach o kontroli w administracji rządowej.

6.

Kierownik wyspecjalizowanej jednostki jest obowiązany do realizacji zaleceń pokontrolnych

wydanych przez ministra właściwego do spraw środowiska.

7.

Analizy i opracowania danych przekazywanych do Centralnego Rejestru Operatorów Urządzeń

i Systemów Ochrony Przeciwpożarowej, o którym mowa w art. 19, oraz do bazy danych,

o której mowa w art. 41 ust. 1, i danych zawartych w zbiorczych zestawieniach, o których

mowa w art. 14 ust. 10, art. 40 ust. 6 oraz art. 41 ust. 5, a także analizy i opracowania

dotyczące wykonywania bieżących zaleceń Unii Europejskiej w zakresie substancji kontrolowanych

oraz fluorowanych gazów cieplarnianych są wykonywane przez wyspecjalizowaną jednostkę

na zlecenie ministra właściwego do spraw środowiska.

8.

Analizy i opracowania, o których mowa w ust. 7, mogą być bezpłatnie udostępniane organom

administracji publicznej.

9.

Wyspecjalizowana jednostka może sporządzać odpłatnie, na podstawie informacji zawartych

w Centralnym Rejestrze Operatorów Urządzeń i Systemów Ochrony Przeciwpożarowej, o

którym mowa w art. 19, i bazie danych, o której mowa w art. 41 ust. 1, analizy i opracowania

na zlecenie organów administracji publicznej innych niż minister właściwy do spraw

środowiska oraz organizacji samorządu gospodarczego i organizacji pracodawców.

10.

Analizy i opracowania sporządzone na zlecenie podmiotów innych niż organy administracji

publicznej nie mogą zawierać informacji umożliwiających identyfikację operatorów oraz

osób dokonujących wpisów w Kartach Urządzeń i Kartach Systemów Ochrony Przeciwpożarowej,

podmiotów i osób przekazujących kopie sprawozdań lub sprawozdania, o których mowa

odpowiednio w art. 39 ust. 1 lub 2.

1.

Tworzy się Centralny Rejestr Operatorów Urządzeń i Systemów Ochrony Przeciwpożarowej,

zawierających co najmniej 3 kg substancji kontrolowanych lub fluorowanych gazów cieplarnianych,

zwany dalej „Centralnym Rejestrem Operatorów”.

2.

W Centralnym Rejestrze Operatorów gromadzone są, w postaci dokumentów elektronicznych,

Karty Urządzeń, Karty Systemów Ochrony Przeciwpożarowej oraz dane zawarte w tych kartach.

3.

Dane zawarte w Centralnym Rejestrze Operatorów są zabezpieczone przed dostępem osób

trzecich, a dostęp do nich mają wyłącznie osoby upoważnione przez kierownika wyspecjalizowanej

jednostki oraz operatorzy urządzeń lub systemów ochrony przeciwpożarowej lub osoby

przez nich upoważnione.

4.

Operator urządzenia lub systemu ochrony przeciwpożarowej oraz upoważniona przez niego

osoba mają dostęp do zawartych w Centralnym Rejestrze Operatorów danych dotyczących

wyłącznie tego urządzenia lub systemu ochrony przeciwpożarowej.

5.

Dane jednostkowe w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej

(Dz. U. z 2012 r. poz. 591, z późn. zm. zawarte wCentralnym Rejestrze Operatorów podlegają ochronie na zasadach określonych

w ustawie z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych

(Dz. U. Nr 182, poz. 1228 oraz z 2015 r. poz. 21).

6.

Administratorem danych zawartych w Centralnym Rejestrze Operatorów jest wyspecjalizowana

jednostka.

7.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia

Centralnego Rejestru Operatorów, gromadzenia w nim danych, a także sposób udostępniania

tych danych i sposób ich zabezpieczenia oraz wzór formularza rejestracyjnego, o którym

mowa w art. 14 ust. 6, biorąc pod uwagę

1)

potrzebę prowadzenia Centralnego Rejestru Operatorów w systemie teleinformatycznym

i automatycznego przekazywania do niego danych w tym systemie oraz potrzebę zapewnienia

możliwości korzystania z danych dotyczących operatorów i osób przekazujących dane;

2)

konieczność zapewnienia ochrony danych operatorów i osób przekazujących dane;

3)

potrzebę zapewnienia kompletności i przejrzystości danych operatora urządzenia albo

systemu ochrony przeciwpożarowej.

1.

Personel, o którym mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 303/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiającego,

na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, minimalne

wymagania i warunki dotyczące wzajemnego uznawania certyfikacji przedsiębiorstw i

personelu w odniesieniu do stacjonarnych urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i

pomp ciepła zawierających fluorowane gazy cieplarniane

(Dz. Urz. UE L 92 z 03.04.2008, str. 3), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 303/2008”, obowiązany jest do posiadania

odpowiedniego certyfikatu dla personelu, o którym mowa w art. 4 tego rozporządzenia.

2.

Personel, o którym mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 304/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiającego,

na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, minimalne

wymagania i warunki dotyczące wzajemnego uznawania certyfikacji przedsiębiorstw i

personelu w odniesieniu do stacjonarnych systemów ochrony przeciwpożarowej i gaśnic

zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane

(Dz. Urz. UE L 92 z 03.04.2008, str. 12), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 304/2008”, obowiązany jest do posiadania

odpowiedniego certyfikatu dla personelu, o którym mowa w art. 4 tego rozporządzenia.

3.

Personel, o którym mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 305/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiającego,

na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, minimalne

wymagania i warunki dotyczące wzajemnego uznawania certyfikacji personelu dokonującego

odzysku fluorowanych gazów cieplarnianych z rozdzielnic wysokiego napięcia

(Dz. Urz. UE L 92 z 03.04.2008, str. 17), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 305/2008”, oraz w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 306/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiającego,

na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, minimalne

wymagania i warunki wzajemnego uznawania certyfikacji personelu dokonującego odzysku

rozpuszczalników na bazie fluorowanych gazów cieplarnianych z urządzeń

(Dz. Urz. UE L 92 z 03.04.2008, str. 21, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 306/2008”, obowiązany jest do posiadania

odpowiedniego certyfikatu dla personelu, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia (WE)

nr 305/2008 albo w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 306/2008.

4.

Personel wykonujący czynności w zakresie instalacji, kontroli szczelności, konserwacji

lub serwisowania urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych lub pomp ciepła, jak również

systemów ochrony przeciwpożarowej, zawierających substancje kontrolowane oraz odzysku

substancji kontrolowanych z tych urządzeń lub systemów ochrony przeciwpożarowej oraz

gaśnic obowiązany jest do posiadania certyfikatów dla personelu, o których mowa odpowiednio

w ust. 1 lub 2.

5.

Personel, o którym mowa w ust. 1-4, obowiązany jest wykonywać czynności objęte certyfikatami

dla personelu, o których mowa w ust. 1-3, z wykorzystaniem odpowiedniego wyposażenia

technicznego.

6.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, minimalne wymagania dotyczące wyposażenia

technicznego, o którym mowa w ust. 5, kierując się koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa

osób fizycznych wykonujących czynności objęte certyfikatami dla personelu, o których

mowa w ust. 1-3, jak również ochrony środowiska.

1.

Certyfikat dla personelu może uzyskać osoba pełnoletnia, która nie była skazana prawomocnym

wyrokiem za przestępstwo przeciwko środowisku i złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin

teoretyczny i praktyczny przed komisją egzaminacyjną powołaną przez jednostkę oceniającą

personel.

2.

Certyfikat dla personelu jest wydawany na wniosek.

3.

Wniosek zawiera

1)

imię i nazwisko wnioskodawcy;

2)

numer PESEL albo numer dokumentu potwierdzającego tożsamość wnioskodawcy;

3)

adres wnioskodawcy.

4.

Do wniosku dołącza się zaświadczenie albo oświadczenie o nieskazaniu prawomocnym wyrokiem

za przestępstwo przeciwko środowisku oraz dokument potwierdzający złożenie egzaminu

z wynikiem pozytywnym i określający zakres egzaminu, wydany przez jednostkę oceniającą

personel.

5.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, składane jest pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań. Oświadczenie zawiera klauzulę następującej

treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”.

Klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

zeznań.

1.

Certyfikat dla personelu wydaje jednostka certyfikująca personel.

2.

Certyfikat dla personelu wydawany jest bezterminowo.

3.

Certyfikat dla personelu podlega cofnięciu i wykreśleniu z rejestru wydanych certyfikatów

dla personelu, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 2 lit. d, przez kierownika jednostki

certyfikującej personel w przypadku prawomocnego skazania osoby posiadającej ten certyfikat

za przestępstwo przeciwko środowisku.

4.

Odmowa wydania certyfikatu dla personelu następuje w przypadku, gdy wnioskodawca nie

spełnia wymogów, o których mowa w art. 21 ust. 1. W przypadku odmowy wydania certyfikatu

dla personelu oraz dokonania wpisu do rejestru wydanych certyfikatów dla personelu

kierownik jednostki certyfikującej personel zawiadamia o odmowie wnioskodawcę.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, oraz w przypadku cofnięcia certyfikatu dla personelu

i wykreślenia z rejestru wydanych certyfikatów dla personelu przysługuje odwołanie

do Komitetu Odwoławczego, o którym mowa w art. 35 ust. 1.

6.

Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o odmowie wydania

certyfikatu dla personelu i dokonania wpisu do rejestru wydanych certyfikatów dla

personelu lub cofnięciu certyfikatu dla personelu i wykreśleniu z rejestru wydanych

certyfikatów dla personelu, za pośrednictwem kierownika jednostki certyfikującej personel.

7.

Nadanie pisma z odwołaniem w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w

rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. poz. 1529) lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do Komitetu

Odwoławczego.

8.

Odwołanie rozpatruje trzyosobowy zespół, wyznaczony spośród członków Komitetu Odwoławczego

przez Przewodniczącego Komitetu Odwoławczego, w terminie 30 dni od dnia doręczenia

odwołania.

9.

Po rozpatrzeniu odwołania Komitet Odwoławczy

1)

stwierdza zasadność odwołania i przekazuje sprawę kierownikowi jednostki certyfikującej

personel do ponownego rozpoznania albo

2)

oddala odwołanie.

10.

W przypadku oddalenia odwołania przysługuje skarga do sądu administracyjnego, za pośrednictwem

Komitetu Odwoławczego, w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o oddaleniu

odwołania. W postępowaniu przed sądem stosuje się odpowiednio przepisy o zaskarżaniu

decyzji do sądu.

11.

W przypadku utraty, zniszczenia lub uszkodzenia certyfikatu dla personelu w stopniu

uniemożliwiającym jego odczytanie jednostka certyfikująca personel wydaje, na wniosek,

wtórnik certyfikatu dla personelu.

12.

Osoba, która po uzyskaniu wtórnika certyfikatu dla personelu odzyskała utracony certyfikat

dla personelu, jest obowiązana zwrócić ten certyfikat do jednostki certyfikującej

personel.

1.

Jednostka certyfikująca personel wykonuje czynności wynikające z przepisów rozporządzenia

(WE) nr 303/2008, rozporządzenia (WE) nr 304/2008, rozporządzenia (WE) nr 305/2008

i rozporządzenia (WE) nr 306/2008, w tym

1)

ustanawia i stosuje procedurę wydawania i cofania certyfikatów dla personelu;

2)

tworzy, prowadzi i udostępnia na swojej stronie internetowej

a)

rejestr jednostek oceniających personel,

b)

rejestr jednostek prowadzących szkolenia,

c)

rejestr jednostek wydających zaświadczenia o odbytym szkoleniu,

d)

rejestr wydanych certyfikatów dla personelu;

3)

ustanawia procedurę dotyczącą sprawdzania spełnienia wymagań przez jednostki oceniające

personel i jednostki prowadzące szkolenia oraz jednostki wydające zaświadczenia o

odbytym szkoleniu.

2.

Rejestry, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są prowadzone w postaci elektronicznej przy

użyciu systemów teleinformatycznych wrozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne. Administratorem danych zawartych w rejestrach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, jest

jednostka certyfikująca personel.

3.

Rejestry, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a-c, zawierają

1)

nazwę jednostki;

2)

adres i siedzibę jednostki;

3)

numer telefonu, adres poczty elektronicznej lub adres strony internetowej - o ile

jednostka je posiada;

4)

zakres prowadzonych szkoleń lub egzaminów.

4.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. d, zawiera

1)

numer certyfikatu dla personelu;

2)

imię i nazwisko osoby, która uzyskała certyfikat dla personelu;

3)

zakres certyfikatu dla personelu.

5.

Rejestry, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są jawne, a korzystanie z nich jest bezpłatne.

1.

Jednostka certyfikująca personel pobiera opłaty za

1)

rozpatrzenie wniosku o wydanie certyfikatu dla personelu i wydanie certyfikatu dla

personelu;

2)

dokonanie wpisu do rejestru wydanych certyfikatów dla personelu;

3)

rozpatrzenie zgłoszenia podmiotu o zamiarze pełnienia funkcji jednostki prowadzącej

szkolenia;

4)

dokonanie wpisu do rejestru jednostek prowadzących szkolenia;

5)

rozpatrzenie zgłoszenia podmiotu o zamiarze pełnienia funkcji jednostki oceniającej

personel;

6)

dokonanie wpisu do rejestru jednostek oceniających personel;

7)

wydanie wtórnika certyfikatu dla personelu.

2.

Maksymalna jednostkowa wysokość opłat jest ustalana w odniesieniu do przeciętnego

wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłoszonego przez

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski”, zgodnie z art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 111), obowiązującego w dniu złożenia wniosku lub dokonania zgłoszenia i wynosi za

1)

rozpatrzenie wniosku o wydanie certyfikatu dla personelu, wydanie certyfikatu dla

personelu oraz dokonanie wpisu do rejestru wydanych certyfikatów dla personelu - łącznie

3% tego wynagrodzenia;

2)

dokonanie wpisu do rejestru jednostek prowadzących szkolenia albo dokonanie wpisu

do rejestru jednostek oceniających personel - 5% tego wynagrodzenia;

3)

rozpatrzenie zgłoszenia podmiotu o zamiarze pełnienia funkcji jednostki oceniającej

personel albo rozpatrzenie zgłoszenia podmiotu o zamiarze pełnienia funkcji jednostki

prowadzącej szkolenia - 70% tego wynagrodzenia.

3.

Opłata za wydanie wtórnika certyfikatu dla personelu wynosi 50 zł za każdy wydany

wtórnik.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, jednostkowe

stawki opłat, kierując się oceną wysokości ponoszonych kosztów, z uwzględnieniem odrębności

i specyfiki wykonywanych czynności.

5.

Opłaty stanowią dochód jednostki certyfikującej personel i są przeznaczane na zadania

związane z wydawaniem certyfikatów dla personelu, dokonywaniem wpisów do rejestrów,

o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 2, kontrolą jednostek oceniających personel oraz

osób fizycznych, którym wydane zostały certyfikaty dla personelu, oraz finansowanie

działalności Komitetu Odwoławczego, o którym mowa w art. 35 ust. 1.

6.

Dowód uiszczenia opłaty jest załączany do wniosku o dokonanie czynności, której dotyczy

opłata.

7.

W przypadku odmowy wydania certyfikatu dla personelu oraz dokonania wpisu do rejestru

wydanych certyfikatów dla personelu albo odmowy dokonania wpisu do rejestru jednostek

prowadzących szkolenia albo jednostek oceniających personel opłata, o której mowa

w ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 6, podlega zwrotowi, w terminie 30 dni od dnia odmowy.

1.

Jednostką oceniającą personel może być podmiot

1)

prowadzący działalność w zakresie kształcenia lub prowadzenia badań w zakresie substancji

kontrolowanych i fluorowanych gazów cieplarnianych w dziedzinie będącej przedmiotem

egzaminów dla osób ubiegających się o certyfikat dla personelu;

2)

dysponujący odpowiednim wyposażeniem technicznym niezbędnym do przeprowadzania egzaminów

w części praktycznej, zgodnie z zakresem tematycznym egzaminów określonym w przepisach

wydanych na podstawie art. 28 ust. 2;

3)

zatrudniający osoby posiadające odpowiednią wiedzę teoretyczną i doświadczenie praktyczne

umożliwiające ocenę umiejętności praktycznych i teoretycznych osób przystępujących

do egzaminu;

4)

który uzyskał wpis do rejestru jednostek oceniających personel.

2.

Wymóg dotyczący zakresu działalności, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie dotyczy podmiotu

będącego producentem lub operatorem urządzeń będących rozdzielnicami wysokiego napięcia

lub zawierających rozpuszczalniki, który może pełnić funkcję jednostki oceniającej

personel w zakresie odzysku fluorowanych gazów cieplarnianych z tych urządzeń.

3.

Jednostka oceniająca personel

1)

posiada procedury przygotowywania egzaminów, w tym posiada pulę pytań egzaminacyjnych

i ją aktualizuje, z uwzględnieniem zasady tajności pytań egzaminacyjnych;

2)

posiada procedury przeprowadzania egzaminów, w tym egzaminów poprawkowych;

3)

wyznacza skład komisji egzaminacyjnej oraz wyznacza spośród członków komisji egzaminacyjnej

przewodniczącego oraz zapewnia, aby członkami komisji egzaminacyjnej nie były osoby,

które przeprowadziły szkolenie osoby egzaminowanej;

4)

wydaje osobie, która złożyła egzamin z wynikiem pozytywnym, dokument potwierdzający

złożenie egzaminu i określający zakres egzaminu, zgodnie ze wzorem określonym w przepisach

wydanych na podstawie art. 28 ust. 2;

5)

opracowuje i stosuje procedury w zakresie sprawozdawczości z przeprowadzonych egzaminów

oraz prowadzi rejestr przeprowadzonych egzaminów zawierający ich wyniki i dokumentuje,

w postaci pisemnej i elektronicznej, jednostkowe i łączne wyniki egzaminów.

4.

Podmiot zamierzający pełnić funkcję jednostki oceniającej personel zgłasza taki zamiar

w postaci pisemnej lub elektronicznej opatrzonej bezpiecznym podpisem elektronicznym

weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu lub podpisem potwierdzonym

profilem zaufanym ePUAP do jednostki certyfikującej personel.

5.

Zgłoszenie zawiera nazwę podmiotu, jego siedzibę i adres, a w przypadku podmiotu zamierzającego

pełnić funkcję jednostki oceniającej personel będącego osobą fizyczną prowadzącą działalność

gospodarczą − adres wykonywania działalności oraz numer identyfikacji podatkowej,

o ile został nadany, i numer wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, jeżeli podmiot

podlega wpisowi do tego rejestru.

6.

Do zgłoszenia dołącza się, w postaci pisemnej lub elektronicznej opatrzonej bezpiecznym

podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu

lub podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, oświadczenie o dysponowaniu odpowiednim

wyposażeniem technicznym niezbędnym do przeprowadzania egzaminów oraz zatrudnianiu

osób posiadających odpowiednią wiedzę teoretyczną i doświadczenie praktyczne. Oświadczenie

składane jest pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

Oświadczenie zawiera klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności

karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

7.

Kierownik jednostki certyfikującej personel przed dokonaniem wpisu podmiotu do rejestru

jednostek oceniających personel zleca kontrolę, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt

1.

8.

W przypadku gdy podmiot zamierzający pełnić funkcję jednostki oceniającej personel

spełnia wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, w terminie 30 dni od dnia otrzymania

zgłoszenia kierownik jednostki certyfikującej personel dokonuje wpisu tego podmiotu

do rejestru jednostek oceniających personel, zawiadamiając ten podmiot odokonaniu

wpisu.

9.

W przypadku gdy podmiot zamierzający pełnić funkcję jednostki oceniającej personel

nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, kierownik jednostki certyfikującej

personel odmawia dokonania wpisu tego podmiotu do rejestru jednostek oceniających

personel, zawiadamiając ten podmiot o odmowie dokonania wpisu.

10.

W przypadku odmowy dokonania wpisu do rejestru jednostek oceniających personel, podmiotowi,

o którym mowa w ust. 9, przysługuje odwołanie do Komitetu Odwoławczego, o którym mowa

w art. 35 ust. 1. Przepisy art. 22 ust. 6-10 stosuje się.

1.

Jednostka certyfikująca personel jest obowiązana do przeprowadzania

1)

kontroli podmiotu zamierzającego pełnić funkcję jednostki oceniającej personel w zakresie

spełnienia wymagań, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 1-3;

2)

nie rzadziej niż co trzy lata okresowych kontroli jednostek oceniających personel

pod względem zgodności z wymaganiami określonymi w przepisach rozporządzenia (WE)

nr 303/2008, rozporządzenia (WE) nr 304/2008, rozporządzenia (WE) nr 305/2008 i rozporządzenia

(WE) nr 306/2008 oraz art. 25 ust. 1 pkt 1-3.

2.

Kontrolę przeprowadzają pracownicy jednostki certyfikującej personel posiadający imienne

upoważnienie kierownika tej jednostki.

3.

Podczas przeprowadzania kontroli osoba przeprowadzająca kontrolę jest uprawniona do

1)

wstępu na teren nieruchomości, obiektu lub ich części, w których kontrolowana jednostka

oceniająca personel prowadzi działalność podlegającą kontroli;

2)

żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i przesłuchiwania osób w zakresie

niezbędnym dla ustalenia stanu faktycznego;

3)

żądania okazania dokumentów i udostępnienia wszelkich danych mających związek z zakresem

przeprowadzanej kontroli.

4.

Osoba przeprowadzająca kontrolę jest uprawniona do poruszania się po terenie nieruchomości,

obiektu lub ich części bez potrzeby uzyskiwania przepustki oraz nie podlega rewizji

osobistej przewidzianej w regulaminie wewnętrznym kontrolowanej jednostki oceniającej

personel.

5.

Przepisu ust. 4 nie stosuje się do jednostek organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej.

6.

Kierownik podmiotu kontrolowanego oraz kontrolowana osoba fizyczna, z zachowaniem

przepisów o ochronie informacji niejawnych oraz o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej, obowiązani są umożliwić przeprowadzenie kontroli osobie kontrolującej, w

szczególności w zakresie, o którym mowa w ust. 3.

7.

Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządza się protokół, którego jeden egzemplarz

doręcza się kontrolowanej jednostce oceniającej personel.

8.

Protokół podpisują pracownicy jednostki certyfikującej personel przeprowadzający kontrolę

i kierownik kontrolowanej jednostki oceniającej personel.

9.

W razie odmowy podpisania protokołu przez kierownika kontrolowanej jednostki oceniającej

personel pracownik jednostki certyfikującej personel dokonuje o tym wzmianki w protokole.

10.

W razie stwierdzenia naruszenia przez jednostkę oceniającą personel wymagań, o których

mowa w art. 25 ust. 1 pkt 1-3, lub wymagań określonych w przepisach rozporządzenia

(WE) nr 303/2008, rozporządzenia (WE) nr 304/2008, rozporządzenia (WE) nr 305/2008

i rozporządzenia (WE) nr 306/2008 kierownik jednostki certyfikującej personel wykreśla

tę jednostkę oceniającą personel z rejestru jednostek oceniających personel, zawiadamiając

tę jednostkę o wykreśleniu.

11.

W przypadku wykreślenia jednostki oceniającej personel z rejestru jednostek oceniających

personel przysługuje odwołanie do Komitetu Odwoławczego, o którym mowa w art. 35 ust.

1. Przepisy art. 22 ust. 6-10 stosuje się.

1.

Szkolenia w zakresie wiedzy niezbędnej do uzyskania certyfikatu dla personelu mogą

prowadzić podmioty, które

1)

dysponują odpowiednim wyposażeniem technicznym niezbędnym do przeprowadzania szkoleń

w części praktycznej, w zakresie zgodnym z zakresem tematycznym egzaminów określonym

w przepisach wydanych na podstawie art. 28 ust. 2 pkt 4;

2)

posiadają programy szkoleń zgodne z zakresem tematycznym egzaminów określonym w przepisach

wydanych na podstawie art. 28 ust. 2 pkt 4 i materiały szkoleniowe niezbędne do prowadzenia

szkoleń;

3)

zatrudniają osoby posiadające wiedzę teoretyczną i doświadczenie praktyczne gwarantujące

prawidłowy przebieg szkolenia;

4)

uzyskały wpis do rejestru jednostek prowadzących szkolenia.

2.

Podmiot zamierzający pełnić funkcję jednostki prowadzącej szkolenia zgłasza taki zamiar,

w postaci pisemnej lub elektronicznej opatrzonej bezpiecznym podpisem elektronicznym

weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu lub podpisem potwierdzonym

profilem zaufanym ePUAP, do jednostki certyfikującej personel.

3.

Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 2, zawiera nazwę podmiotu, jego siedzibę i adres,

a w przypadku podmiotu będącego osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą

− adres wykonywania działalności, oraz numer identyfikacji podatkowej, o ile został

nadany, i numer wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, jeżeli podmiot podlega wpisowi

do tego rejestru, oraz planowany zakres prowadzenia szkoleń.

4.

Do zgłoszenia dołącza się, w postaci pisemnej lub elektronicznej opatrzonej bezpiecznym

podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu

lub podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, oświadczenie o spełnieniu wymagań

określonych w ust. 1 pkt 1-3, składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie

fałszywych zeznań. Oświadczenie zawiera klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje

pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

5.

Kierownik jednostki certyfikującej personel przed dokonaniem wpisu podmiotu do rejestru

jednostek prowadzących szkolenia zleca kontrolę, o której mowa w ust. 10 pkt 1.

6.

Jednostka prowadząca szkolenia może być równocześnie jednostką oceniającą personel,

o ile spełnia wymagania dla obu jednostek, pod warunkiem udokumentowania rozdzielenia

obu funkcji, szczególnie w zakresie oceny części praktycznej egzaminu.

7.

Osoba, która odbyła szkolenie w jednostce prowadzącej szkolenia pełniącej jednocześnie

funkcję jednostki oceniającej personel, nie może składać egzaminu w tej jednostce.

8.

W przypadku spełnienia przez podmiot zamierzający pełnić funkcję jednostki prowadzącej

szkolenia wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, w terminie 30 dni od dnia otrzymania

zgłoszenia kierownik jednostki certyfikującej personel dokonuje wpisu tego podmiotu

do rejestru jednostek prowadzących szkolenia, zawiadamiając ten podmiot o dokonaniu

wpisu.

9.

W przypadku gdy podmiot zamierzający pełnić funkcję jednostki prowadzącej szkolenia

nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, kierownik jednostki certyfikującej

personel odmawia dokonania wpisu tego podmiotu do rejestru jednostek prowadzących

szkolenia, zawiadamiając ten podmiot o odmowie dokonania wpisu.

10.

Jednostka certyfikująca personel jest obowiązana do przeprowadzania

1)

kontroli podmiotu zamierzającego pełnić funkcję jednostki prowadzącej szkolenia przed

dokonaniem wpisu podmiotu do rejestru jednostek prowadzących szkolenia,

2)

nie rzadziej niż co trzy lata kontroli jednostki prowadzącej szkolenia

- w celu sprawdzenia spełnienia wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3; przepisy

art. 26 ust. 2-9 stosuje się odpowiednio.

11.

W razie stwierdzenia naruszenia przez jednostkę prowadzącą szkolenia wymagań, o których

mowa w ust. 1 pkt 1-3, kierownik jednostki certyfikującej personel wykreśla tę jednostkę

prowadzącą szkolenia z rejestru jednostek prowadzących szkolenia, zawiadamiając tę

jednostkę o wykreśleniu.

12.

W przypadku odmowy dokonania wpisu lub wykreślenia z rejestru jednostek prowadzących

szkolenia przysługuje odwołanie do Komitetu Odwoławczego, o którym mowa w art. 35

ust. 1. Przepisy art. 22 ust. 6-10 stosuje się.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór zgłoszenia podmiotu zamierzającego pełnić funkcję jednostki oceniającej personel,

2)

wzór zgłoszenia podmiotu zamierzającego pełnić funkcję jednostki prowadzącej szkolenia

- kierując się koniecznością uwzględnienia zakresu informacji, jaki powinien być zawarty

w zgłoszeniach.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

minimalne wymagania dotyczące wyposażenia technicznego niezbędnego do prowadzenia

szkoleń i przeprowadzania egzaminów, kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa

osób wykonujących czynności objęte szkoleniem i egzaminem oraz zapewnienia ochrony

środowiska;

2)

minimalne wymagania dotyczące wiedzy teoretycznej i doświadczenia praktycznego osób

przeprowadzających egzaminy oraz osób prowadzących szkolenia, kierując się potrzebą

zapewnienia możliwości właściwego sprawdzenia umiejętności teoretycznych i praktycznych

osób przystępujących do egzaminu lub uczestniczących w szkoleniu;

3)

wymagania dotyczące przeprowadzania egzaminów, w tym

a)

wymagania dotyczące składu komisji egzaminacyjnej oraz sposobu jej działania, kierując

się potrzebą zapewnienia udziału w komisji egzaminacyjnej co najmniej trzech osób

z odpowiednią wiedzą teoretyczną i doświadczeniem praktycznym w zakresie objętym egzaminem

oraz potrzebą zapewnienia obiektywnego działania komisji,

b)

sposób organizowania i wytyczne do procedury przeprowadzania egzaminów, w tym egzaminu

poprawkowego, kierując się potrzebą sprawnego i obiektywnego przeprowadzenia egzaminu

oraz egzaminu poprawkowego oraz zapewnienia, aby egzaminy obejmowały część teoretyczną

i część praktyczną, a także potrzebą zapewnienia przez jednostkę oceniającą personel

wyposażenia technicznego umożliwiającego przeprowadzenie egzaminu w części praktycznej;

4)

zakresy tematyczne egzaminów, uwzględniając minimalne wymagania zawarte w rozporządzeniu

(WE) nr 303/2008, rozporządzeniu (WE) nr 304/2008, rozporządzeniu (WE) nr 305/2008

i rozporządzeniu (WE) nr 306/2008, a także zapewniając, że obejmą one zagadnienia

teoretyczne i praktyczne dotyczące substancji kontrolowanych oraz odzysku substancji

kontrolowanych i fluorowanych gazów cieplarnianych z ruchomych urządzeń, ruchomych

systemów ochrony przeciwpożarowej oraz gaśnic, a także biorąc pod uwagę konieczność

zapewnienia posiadania przez personel odpowiedniego poziomu wiedzy i umiejętności

w odniesieniu do wykonywanych czynności objętych certyfikatem dla personelu, w tym

wiedzy i umiejętności dotyczących technologii alternatywnych w stosunku do technologii

wykorzystujących substancje kontrolowane lub fluorowane gazy cieplarniane;

5)

wzór

a)

dokumentu potwierdzającego, w celu wydania certyfikatu dla personelu, złożenie egzaminu

z wynikiem pozytywnym oraz określającego zakres złożonego egzaminu,

b)

wniosku o wydanie certyfikatu dla personelu

- kierując się potrzebą ujednolicenia tych dokumentów i wniosków;

6)

wzory certyfikatów dla personelu wraz z wyszczególnieniem zakresu tych certyfikatów

oraz ich opisy, uwzględniając minimalne wymagania dotyczące wydawania certyfikatów

dla personelu zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 303/2008, rozporządzeniu (WE) nr 304/2008,

rozporządzeniu (WE) nr 305/2008 i rozporządzeniu (WE) nr 306/2008, a także potrzebę

wydawania certyfikatu dla personelu w formie odpornej na zniszczenie karty o niewielkich

wymiarach, konieczność zabezpieczenia certyfikatów przed podrobieniem lub przerobieniem

oraz potrzebę identyfikacji jednostki certyfikującej personel, rodzaju certyfikatu

oraz jego posiadacza.

Przedsiębiorca prowadzący działalność polegającą na instalacji, konserwacji lub serwisowaniu

urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych lub pomp ciepła, jak również systemów ochrony

przeciwpożarowej zawierających fluorowane gazy cieplarniane, obowiązany jest posiadać

certyfikat dla przedsiębiorców wskazany odpowiednio w rozporządzeniu (WE) nr 303/2008

albo w rozporządzeniu (WE) nr 304/2008.

1.

Certyfikat dla przedsiębiorców wydaje jednostka certyfikująca przedsiębiorców.

2.

Certyfikat dla przedsiębiorców może uzyskać przedsiębiorca, który

1)

spełnia wymagania odpowiednie do rodzaju prowadzonej działalności, określone w rozporządzeniu

(WE) nr 303/2008 albo rozporządzeniu (WE) nr 304/2008, w szczególności

a)

posiada i stosuje w głównym miejscu wykonywania działalności oraz we wszystkich oddziałach

procedury prowadzenia działalności,

b)

posiada w głównym miejscu wykonywania działalności oraz we wszystkich oddziałach wdrożony

system dokumentowania czynności wykonywanych przez personel posiadający odpowiedni

certyfikat dla personelu,

c)

dysponuje w głównym miejscu wykonywania działalności oraz we wszystkich oddziałach

wyposażeniem technicznym spełniającym minimalne wymagania odpowiednie do zakresu prowadzonej

działalności;

2)

będąc osobą fizyczną nie został skazany prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko

środowisku w związku z prowadzoną działalnością albo za takie przestępstwo nie zostały

skazane osoby wchodzące w skład organów przedsiębiorcy będącego osobą prawną albo

jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną;

3)

złoży do jednostki certyfikującej przedsiębiorców wniosek o wydanie certyfikatu dla

przedsiębiorców.

3.

Certyfikat dla przedsiębiorców jest wydawany bezterminowo.

4.

Do wniosku o wydanie certyfikatu dla przedsiębiorców dołącza się oświadczenie o spełnieniu

warunków, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, składane pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

5.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, zawiera klauzulę następującej treści: „Jestem

świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula

ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

6.

Wniosek o wydanie certyfikatu dla przedsiębiorców zawiera

1)

nazwę wnioskodawcy;

2)

adres i siedzibę, a w przypadku gdy przedsiębiorcą jest osoba fizyczna prowadząca

działalność gospodarczą − adres wykonywania działalności;

3)

numer identyfikacji podatkowej, o ile został nadany, i numer wpisu do Krajowego Rejestru

Sądowego, jeżeli podlega wpisowi do tego rejestru;

4)

prośbę o wydanie określonego typu certyfikatu dla przedsiębiorców;

5)

oświadczenie woli o wykonywaniu działalności zgodnie z zakresem certyfikatu dla przedsiębiorców.

7.

W przypadku stwierdzenia w wyniku kontroli, o której mowa w art. 32 ust. 1 pkt 2,

spełnienia przez przedsiębiorcę warunków, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, kierownik

jednostki certyfikującej przedsiębiorców wydaje przedsiębiorcy certyfikat dla przedsiębiorców

i dokonuje wpisu do rejestru wydanych, zawieszonych, odwieszonych i cofniętych certyfikatów

dla przedsiębiorców, zawiadamiając tego przedsiębiorcę o dokonaniu wpisu.

8.

W przypadku stwierdzenia w wyniku kontroli, o której mowa w art. 32 ust. 1 pkt 2,

niespełnienia przez przedsiębiorcę warunków, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, kierownik

jednostki certyfikującej przedsiębiorców odmawia wydania certyfikatu dla przedsiębiorców,

zawiadamiając tego przedsiębiorcę o odmowie.

9.

W przypadku odmowy wydania certyfikatu dla przedsiębiorców przysługuje odwołanie do

Komitetu Odwoławczego, o którym mowa w art. 35 ust. 1. Przepisy art. 22 ust. 6-10

stosuje się odpowiednio.

10.

W przypadku utraty, zniszczenia lub uszkodzenia certyfikatu dla przedsiębiorców w

stopniu uniemożliwiającym jego odczytanie jednostka certyfikująca przedsiębiorców

wydaje na wniosek przedsiębiorcy wtórnik certyfikatu dla przedsiębiorców.

11.

Przedsiębiorca, który po uzyskaniu wtórnika certyfikatu dla przedsiębiorców odzyskał

utracony certyfikat dla przedsiębiorców, jest obowiązany zwrócić ten certyfikat do

jednostki certyfikującej przedsiębiorców.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego

do spraw wewnętrznych, wskaże, w drodze rozporządzenia, podmiot pełniący funkcję jednostki

certyfikującej przedsiębiorców oraz podmiot pełniący funkcję jednostki certyfikującej

personel, kierując się potrzebą zapewnienia bezstronności i niezależności jednostki

certyfikującej przedsiębiorców lub personel, dotychczasowym doświadczeniem podmiotu

w certyfikacji przedsiębiorców lub osób fizycznych, a także możliwością pełnienia

przez ten podmiot funkcji jednostki certyfikującej dla sektorów i rodzajów działalności

objętych obowiązkiem uzyskiwania certyfikatów dla przedsiębiorców oraz koniecznością

spełnienia wymogów określonych w rozporządzeniu (WE) nr 303/2008 i rozporządzeniu

(WE) nr 304/2008 lub możliwością pełnienia przez ten podmiot funkcji jednostki certyfikującej

personel dla wszystkich sektorów i rodzajów czynności objętych obowiązkiem uzyskiwania

certyfikatów dla personelu.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki sprawuje nadzór nad jednostką certyfikującą

personel w zakresie prowadzenia działalności określonej w art. 23 ust. 1 oraz nad

jednostką certyfikującą przedsiębiorców w zakresie prowadzenia działalności określonej

w art. 32 ust. 1.

3.

Podmiot pełniący funkcję jednostki certyfikującej przedsiębiorców może jednocześnie

pełnić funkcję jednostki certyfikującej personel.

1.

Jednostka certyfikująca przedsiębiorców wykonuje czynności wynikające z rozporządzenia

(WE) nr 303/2008 oraz rozporządzenia (WE) nr 304/2008, a także

1)

tworzy, prowadzi i udostępnia na swojej stronie internetowej rejestr wydanych, zawieszonych,

odwieszonych i cofniętych certyfikatów dla przedsiębiorców;

2)

przeprowadza kontrole przedsiębiorcy, każdorazowo przed wydaniem certyfikatu dla przedsiębiorców

i nie rzadziej niż raz na 7 lat po wydaniu certyfikatu, w celu sprawdzenia spełniania

warunków określonych w art. 30 ust. 2 pkt 1 i 2.

2.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, prowadzony jest w postaci elektronicznej przy

użyciu systemów teleinformatycznych, w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne. Administratorem danych zawartych w rejestrze, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest

jednostka certyfikująca przedsiębiorców.

3.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zawiera

1)

numer certyfikatu dla przedsiębiorców;

2)

nazwę przedsiębiorcy;

3)

typ certyfikatu dla przedsiębiorców;

4)

informację o wydaniu, zawieszeniu, odwieszeniu lub cofnięciu certyfikatu dla przedsiębiorców.

4.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest jawny, a korzystanie z niego jest bezpłatne.

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania

kontroli spełniania warunków określonych w art. 30 ust. 2 pkt 1 i 2, kierując się

potrzebą sprawdzenia prawidłowości wypełniania nałożonych na przedsiębiorcę obowiązków.

1.

Kierownik jednostki certyfikującej przedsiębiorców zawiesza certyfikat dla przedsiębiorców

i dokonuje wpisu w rejestrze wydanych, zawieszonych, odwieszonych i cofniętych certyfikatów

dla przedsiębiorców w razie stwierdzenia w wyniku kontroli, o której mowa w art. 32

ust. 1 pkt 2, niespełnienia przez przedsiębiorcę któregokolwiek z warunków, o których

mowa w art. 30 ust. 2 pkt 1 i 2.

2.

Kierownik jednostki certyfikującej przedsiębiorców na wniosek przedsiębiorcy, którego

certyfikat został zawieszony, odwiesza zawieszony certyfikat dla przedsiębiorców i

dokonuje wpisu w rejestrze wydanych, zawieszonych, odwieszonych i cofniętych certyfikatów

dla przedsiębiorców, jeżeli powtórna kontrola, przeprowadzona nie później niż w terminie

14 dni od dnia otrzymania wniosku o odwieszenie certyfikatu dla przedsiębiorców, wykaże,

że przedsiębiorca ten spełnia warunki określone w art. 30 ust. 2 pkt 1 i 2.

3.

Kierownik jednostki certyfikującej przedsiębiorców cofa certyfikat dla przedsiębiorców

i dokonuje wpisu w rejestrze wydanych, zawieszonych, odwieszonych i cofniętych certyfikatów

dla przedsiębiorców, jeżeli

1)

kontrola przedsiębiorcy posiadającego certyfikat dla przedsiębiorców, który został

już wcześniej zawieszony, wykaże, że przedsiębiorca nie spełnia warunków określonych

w art. 30 ust. 2 pkt 1 i 2;

2)

przedsiębiorca będący osobą fizyczną albo osobą wchodzącą w skład organów przedsiębiorcy

będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną został skazany

prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko środowisku w związku z prowadzoną przez

przedsiębiorcę działalnością.

4.

O zawieszeniu, cofnięciu albo odwieszeniu certyfikatu dla przedsiębiorców kierownik

jednostki certyfikującej przedsiębiorców zawiadamia przedsiębiorcę.

5.

W przypadku zawieszenia, cofnięcia lub odmowy odwieszenia certyfikatu dla przedsiębiorców,

przysługuje odwołanie do Komitetu Odwoławczego, o którym mowa w art. 35 ust. 1. Przepisy

art. 22 ust. 6-10 stosuje się odpowiednio.

1.

Jednostka certyfikująca przedsiębiorców pobiera opłaty za

1)

rozpatrzenie wniosku o wydanie lub odwieszenie certyfikatu dla przedsiębiorców i wydanie

lub odwieszenie certyfikatu dla przedsiębiorców;

2)

dokonanie wpisu lub wpisu o odwieszeniu do rejestru wydanych, zawieszonych, odwieszonych

i cofniętych certyfikatów dla przedsiębiorców;

3)

wydanie wtórnika certyfikatu.

2.

Maksymalna jednostkowa wysokość opłat jest ustalana w odniesieniu do przeciętnego

wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłoszonego przez

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski”, zgodnie z art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, obowiązującego w dniu złożenia wniosku i wynosi za

1)

rozpatrzenie wniosku o wydanie certyfikatu dla przedsiębiorców, wydanie certyfikatu

dla przedsiębiorców oraz dokonanie wpisu do rejestru wydanych, zawieszonych, odwieszonych

i cofniętych certyfikatów dla przedsiębiorców - łącznie 50% tego wynagrodzenia;

2)

rozpatrzenie wniosku o odwieszenie certyfikatu dla przedsiębiorców, odwieszenie certyfikatu

dla przedsiębiorców oraz dokonanie wpisu o odwieszeniu w rejestrze wydanych, zawieszonych,

odwieszonych i cofniętych certyfikatów dla przedsiębiorców - łącznie 25% tego wynagrodzenia.

3.

Opłata za wydanie wtórnika certyfikatu dla przedsiębiorców wynosi 50 zł za każdy wydany

wtórnik.

4.

Opłaty stanowią dochód jednostki certyfikującej przedsiębiorców i są przeznaczane

na zadania związane z czynnościami wydawania certyfikatów dla przedsiębiorców, dokonywania

wpisów do rejestru wydanych, zawieszonych, odwieszonych i cofniętych certyfikatów

dla przedsiębiorców oraz kontrolą przedsiębiorców, którym mają być wydane lub zostały

wydane certyfikaty dla przedsiębiorców.

5.

Dowód uiszczenia opłaty jest załączany do wniosku o dokonanie czynności, której dotyczy

opłata.

6.

W przypadku odmowy wydania certyfikatu dla przedsiębiorców i dokonania wpisu do rejestru

wydanych, zawieszonych, odwieszonych i cofniętych certyfikatów dla przedsiębiorców

albo odmowy odwieszenia certyfikatu dla przedsiębiorców oraz dokonania wpisu o odwieszeniu

w rejestrze wydanych, zawieszonych, odwieszonych i cofniętych certyfikatów dla przedsiębiorców

opłata podlega zwrotowi, w terminie 30 dni od dnia odmowy.

7.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór wniosku o wydanie certyfikatu dla przedsiębiorców, kierując się potrzebą zapewnienia

kompletności danych zawartych we wniosku;

2)

wzór certyfikatu dla przedsiębiorców i jego opis, kierując się potrzebą zapewnienia

kompletności danych zawartych w certyfikacie, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 303/2008

oraz rozporządzeniem (WE) nr 304/2008, oraz potrzebą wydawania certyfikatu dla przedsiębiorców

w formie odpornej na zniszczenie i zabezpieczonej przed podrobieniem lub przerobieniem;

3)

wysokość jednostkowych stawek opłat za rozpatrzenie wniosku o wydanie albo odwieszenie

certyfikatu dla przedsiębiorców, wydanie albo odwieszenie certyfikatu dla przedsiębiorców

oraz dokonanie wpisu do rejestru wydanych, zawieszonych, odwieszonych i cofniętych

certyfikatów dla przedsiębiorców, kierując się oceną wysokości ponoszonych kosztów,

z uwzględnieniem odrębności i specyfiki wykonywanych czynności.

8.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, minimalne wymagania dotyczące wyposażenia

technicznego odpowiedniego do działalności, o której mowa w art. 29, kierując się

koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa osób wykonujących czynności w zakresie instalacji,

konserwacji lub serwisowania urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych lub pomp ciepła,

systemów ochrony przeciwpożarowej zawierających fluorowane gazy cieplarniane, jak

również zapewnienia ochrony środowiska.

1.

Tworzy się Komitet Odwoławczy, do zadań którego należy rozpatrywanie odwołań w sprawach

1)

odmowy wydania, zawieszenia, cofnięcia oraz odmowy odwieszenia certyfikatu;

2)

odmowy dokonania wpisu do rejestrów, o których mowa w art. 25 ust. 9, art. 27 ust.

9 i art. 37 ust. 12, oraz wykreślenia z tych rejestrów.

2.

Kadencja Komitetu Odwoławczego trwa 4 lata.

3.

Komitet Odwoławczy liczy od 8 do 11 członków, w tym po co najmniej dwóch przedstawicieli

1)

organów administracji rządowej;

2)

stowarzyszeń i organizacji: pracodawców, gospodarczych i naukowo-technicznych, których

zakres działania obejmuje zadania dotyczące działalności objętej certyfikacją na podstawie

przepisów ustawy.

4.

Członków Komitetu Odwoławczego powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw gospodarki

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii

kierownika jednostki certyfikującej personel i kierownika jednostki certyfikującej

przedsiębiorców, wskazując jednocześnie przewodniczącego, dwóch zastępców przewodniczącego

i sekretarza.

5.

Kandydatów na członków Komitetu Odwoławczego zgłaszają do ministra właściwego do spraw

gospodarki, w formie pisemnej, organy i podmioty, o których mowa w ust. 3.

6.

Organizację i tryb pracy Komitetu Odwoławczego określa regulamin uchwalony przez Komitet

Odwoławczy i zatwierdzony przez ministra właściwego do spraw gospodarki.

7.

Obsługę organizacyjną i finansową Komitetu Odwoławczego zapewnia jednostka certyfikująca

personel.

1.

W przypadku stwierdzenia wycieku substancji kontrolowanej lub fluorowanego gazu cieplarnianego

z systemu klimatyzacji w niektórych pojazdach silnikowych w ilości odbiegającej od

normalnej podmiot oferujący usługi serwisowe i naprawcze tego systemu klimatyzacji

jest obowiązany, przed napełnieniem systemu, dokonać jego naprawy zapewniającej odpowiednie

uszczelnienie zapobiegające wyciekom.

2.

Wyciek substancji kontrolowanej lub fluorowanego gazu cieplarnianego z systemu klimatyzacji

w niektórych pojazdach silnikowych w ilości odbiegającej od normalnej oznacza wyciek

substancji kontrolowanej lub fluorowanego gazu cieplarnianego z tego systemu w ilości

przekraczającej w skali roku 40 g dla systemu pojedynczego parownika i 60 g dla systemu

podwójnego parownika.

3.

System podwójnego parownika oznacza system, w którym w układzie klimatyzacji zainstalowany

jest skraplacz w komorze silnikowej oraz minimum dwa parowniki w pojeździe, natomiast

system pojedynczego parownika - każdy inny system parownika w pojeździe silnikowym

niż system podwójnego parownika.

1.

Osoba fizyczna wykonująca czynność polegającą na odzysku substancji kontrolowanych

lub fluorowanych gazów cieplarnianych z systemów klimatyzacji w niektórych pojazdach

silnikowych jest obowiązana do posiadania zaświadczenia o odbytym szkoleniu, o którym

mowa w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 307/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiającego,

na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, minimalne

wymagania w zakresie programów szkoleniowych oraz warunki wzajemnego uznawania zaświadczeń

o odbytym szkoleniu dla personelu w odniesieniu do wykorzystywanych w niektórych pojazdach

silnikowych systemów klimatyzacyjnych zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane

(Dz. Urz. UE L 92 z 03.04.2008, str. 25), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 307/2008”.

2.

Jednostkami prowadzącymi szkolenia w zakresie odzysku substancji kontrolowanych lub

fluorowanych gazów cieplarnianych z systemów klimatyzacji w niektórych pojazdach silnikowych

i uprawnionymi do wydawania zaświadczeń o odbytym szkoleniu w rozumieniu rozporządzenia

(WE) nr 307/2008 mogą być podmioty, które

1)

prowadzą działalność w zakresie dokonywania napraw i przeglądów systemów klimatyzacji

w niektórych pojazdach silnikowych lub prowadzenia badań w zakresie klimatyzacji w

niektórych pojazdach silnikowych;

2)

zatrudniają osoby posiadające odpowiednią wiedzę teoretyczną i doświadczenie praktyczne,

umożliwiające prowadzenie szkoleń, w szczególności posiadające udokumentowaną co najmniej

3-miesięczną praktykę w wykonywaniu napraw i przeglądów systemów klimatyzacji w niektórych

pojazdach silnikowych;

3)

dysponują materiałami szkoleniowymi oraz odpowiednim wyposażeniem technicznym niezbędnym

do prowadzenia szkoleń w części praktycznej w zakresie tematycznym zgodnym z zakresem

programu szkolenia określonym w rozporządzeniu (WE) nr 307/2008, z uwzględnieniem

zagadnień dotyczących odzysku substancji kontrolowanych i fluorowanych gazów cieplarnianych

z systemów klimatyzacji w niektórych pojazdach silnikowych;

4)

uzyskały wpis do rejestru jednostek wydających zaświadczenia o odbytym szkoleniu.

3.

Jednostki, o których mowa w ust. 2, są obowiązane do tworzenia, prowadzenia oraz udostępniania

na swojej stronie internetowej rejestrów wydanych zaświadczeń o odbytym szkoleniu.

4.

Rejestry, o których mowa w ust. 3, są prowadzone w postaci elektronicznej przy użyciu

systemów teleinformatycznych, w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne. Administratorami danych zawartych w rejestrach, o których mowa w ust. 3, są jednostki

prowadzące szkolenia.

5.

Rejestry, o których mowa w ust. 3, zawierają

1)

numer wydanego zaświadczenia o odbytym szkoleniu;

2)

imię i nazwisko osoby, która uzyskała zaświadczenie o odbytym szkoleniu.

6.

Rejestry, o których mowa w ust. 3, są jawne, a korzystanie z nich jest bezpłatne.

7.

Podmiot zamierzający pełnić funkcję jednostki, o której mowa w ust. 2, obowiązany

jest zgłosić zamiar rozpoczęcia prowadzenia szkoleń i wydawania zaświadczeń o odbytym

szkoleniu, w postaci pisemnej lub elektronicznej opatrzonej bezpiecznym podpisem elektronicznym

weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu lub podpisem potwierdzonym

profilem zaufanym ePUAP, do jednostki certyfikującej personel.

8.

Zgłoszenie zawiera

1)

nazwę podmiotu;

2)

adres i siedzibę, a w przypadku gdy podmiotem zamierzającym pełnić funkcję jednostki,

o której mowa w ust. 2, jest osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą − adres

wykonywania działalności;

3)

numer identyfikacji podatkowej, o ile został nadany, i numer wpisu do Krajowego Rejestru

Sądowego, jeżeli podmiot podlega wpisowi do tego rejestru.

9.

Do zgłoszenia dołącza się, w postaci pisemnej lub elektronicznej opatrzonej bezpiecznym

podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu

lub podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, oświadczenie o spełnieniu wymagań

określonych w ust. 2 pkt 1-3, składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie

fałszywych zeznań. Oświadczenie zawiera klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje

pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

10.

Kierownik jednostki certyfikującej personel przed dokonaniem wpisu podmiotu do rejestru

jednostek wydających zaświadczenia o odbytym szkoleniu zleca kontrolę, o której mowa

w ust. 13.

11.

W przypadku spełnienia przez podmiot zamierzający pełnić funkcję jednostki, o której

mowa w ust. 2, wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3, kierownik jednostki certyfikującej

personel, w terminie 30 dni od dnia otrzymania zgłoszenia, dokonuje wpisu tego podmiotu

do rejestru jednostek wydających zaświadczenia o odbytym szkoleniu, zawiadamiając

o dokonaniu wpisu ten podmiot.

12.

W przypadku gdy podmiot zamierzający pełnić funkcję jednostki, o której mowa w ust.

2, nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3, kierownik jednostki certyfikującej

personel odmawia dokonania wpisu do rejestru jednostek wydających zaświadczenia o

odbytym szkoleniu, zawiadamiając o odmowie ten podmiot.

13.

Jednostka certyfikująca personel przeprowadza kontrolę przed dokonaniem wpisu podmiotu

do rejestru jednostek wydających zaświadczenia o odbytym szkoleniu i nie rzadziej

niż raz na 3 lata, w celu stwierdzenia, czy spełniają one wymagania określone w ust.

2 pkt 1-3.

14.

Do kontroli jednostek wydających zaświadczenia o odbytym szkoleniu przepisy art. 26

ust. 2-9 stosuje się odpowiednio.

15.

W razie stwierdzenia naruszenia przez jednostkę wydającą zaświadczenia o odbytym szkoleniu

wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3, kierownik jednostki certyfikującej personel

wykreśla tę jednostkę z rejestru jednostek wydających zaświadczenia o odbytym szkoleniu,

zawiadamiając tę jednostkę o wykreśleniu.

16.

W przypadku odmowy wpisu do rejestru jednostek wydających zaświadczenia o odbytym

szkoleniu albo wykreślenia jednostki z tego rejestru przysługuje odwołanie do Komitetu

Odwoławczego, o którym mowa w art. 35 ust. 1. Przepisy art. 22 ust. 6-10 stosuje się.

17.

Zaświadczenie o odbytym szkoleniu wydawane jest zgodnie ze wzorem określonym w przepisach

wydanych na podstawie art. 38 ust. 6.

1.

Jednostka certyfikująca personel pobiera opłaty za

1)

rozpatrzenie zgłoszenia podmiotu o zamiarze pełnienia funkcji jednostki wydającej

zaświadczenia o odbytym szkoleniu;

2)

dokonanie wpisu do rejestru jednostek wydających zaświadczenia o odbytym szkoleniu.

2.

Opłaty stanowią dochód jednostki certyfikującej personel i są przeznaczane na zadania

związane z dokonaniem wpisu do rejestru jednostek wydających zaświadczenia o odbytym

szkoleniu oraz kontrolą jednostek wydających zaświadczenia o odbytym szkoleniu.

3.

Dowód uiszczenia opłat jest załączany do zgłoszenia o zamiarze pełnienia funkcji jednostki

wydającej zaświadczenia o odbytym szkoleniu.

4.

W przypadku odmowy wpisu do rejestru jednostek wydających zaświadczenia o odbytym

szkoleniu opłata, o której mowa w ust. 1 pkt 2, podlega zwrotowi, w terminie 30 dni

od dnia odmowy wpisu.

5.

Maksymalna jednostkowa wysokość opłat jest ustalana w odniesieniu do przeciętnego

wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłoszonego przez

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski”, zgodnie z art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, obowiązującego w dniu złożenia wniosku i wynosi za

1)

dokonanie wpisu do rejestru jednostek wydających zaświadczenia o odbytym szkoleniu

- 5% tego wynagrodzenia;

2)

rozpatrzenie zgłoszenia podmiotu o zamiarze pełnienia funkcji jednostki wydającej

zaświadczenia o odbytym szkoleniu - 70% tego wynagrodzenia.

6.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

transportu określi, w drodze rozporządzenia

1)

wymagania dotyczące wyposażenia technicznego, jakim powinna dysponować jednostka prowadząca

szkolenia w zakresie odzysku substancji kontrolowanych oraz fluorowanych gazów cieplarnianych

z systemów klimatyzacji w niektórych pojazdach silnikowych, kierując się zakresem

części praktycznej szkoleń określonym w rozporządzeniu (WE) nr 307/2008, jak też potrzebą

zapewnienia bezpieczeństwa osób wykonujących czynności objęte szkoleniem oraz zapewnienia

ochrony środowiska;

2)

minimalne wymagania dotyczące wiedzy teoretycznej i doświadczenia praktycznego osób

prowadzących szkolenia, kierując się potrzebą zapewnienia możliwości właściwego przeszkolenia

pod kątem umiejętności teoretycznych i praktycznych osób uczestniczących w szkoleniu;

3)

wzór zaświadczenia o odbytym szkoleniu, uwzględniając informacje dotyczące treści

zaświadczeń określone w rozporządzeniu (WE) nr 307/2008;

4)

wysokość jednostkowych stawek opłat, kierując się oceną wysokości ponoszonych kosztów,

z uwzględnieniem odrębności i specyfiki wykonywanych czynności.

1.

Kopie sprawozdań, o których mowa w art. 27 ust. 1-7 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009

oraz w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, przekazywane są do wyspecjalizowanej

jednostki, w terminie do dnia 31 marca roku następnego.

2.

Podmioty przywożące substancje zubożające warstwę ozonową lub fluorowane gazy cieplarniane

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz wywożące te substancje lub gazy z terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej przekazują do bazy danych, o której mowa w art. 41 ust.

1, roczne sprawozdania dotyczące substancji zubożających warstwę ozonową lub fluorowanych

gazów cieplarnianych, z wyodrębnieniem ilości substancji zubożających warstwę ozonową

i fluorowanych gazów cieplarnianych przywożonych spoza terytorium Unii Europejskiej

i wywożonych z terytorium Unii Europejskiej.

3.

Obowiązek przekazywania sprawozdań, o których mowa w ust. 2, dotyczy także podmiotów

1)

stosujących substancje zubożające warstwę ozonową lub fluorowane gazy cieplarniane,

w rozumieniu definicji stosowania zawartej w rozporządzeniu (WE) nr 1005/2009 w odniesieniu

do substancji kontrolowanych i nowych substancji oraz w rozporządzeniu (WE) nr 842/2006

w odniesieniu do fluorowanych gazów cieplarnianych, z uwzględnieniem ich stosowania

w produkcji, instalacji, serwisowaniu lub konserwacji urządzeń lub systemów ochrony

przeciwpożarowej, ruchomych urządzeń lub systemów ochrony przeciwpożarowej, gaśnic

lub systemów klimatyzacji w niektórych pojazdach silnikowych, a także w innych procesach;

2)

prowadzących odzysk, recykling, regenerację lub zniszczenie substancji zubożających

warstwę ozonową lub fluorowanych gazów cieplarnianych w rozumieniu przepisów rozporządzenia

(WE) nr 1005/2009 w odniesieniu do substancji kontrolowanych i nowych substancji oraz

rozporządzenia (WE) nr 842/2006 w odniesieniu do fluorowanych gazów cieplarnianych;

3)

przywożących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produkty, stacjonarne lub ruchome

urządzenia, stacjonarne lub ruchome systemy ochrony przeciwpożarowej, gaśnice lub

systemy klimatyzacji w niektórych pojazdach silnikowych, zawierające substancje zubożające

warstwę ozonową lub fluorowane gazy cieplarniane, oraz dokonujących wywozu takich

produktów, urządzeń lub systemów ochrony przeciwpożarowej lub gaśnic, a także systemów

klimatyzacji w niektórych pojazdach silnikowych z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Sprawozdania, o których mowa w art. 39 ust. 2, są przekazywane w formie formularzy

mających postać dokumentów elektronicznych, w trybie bezpośredniego połączenia z bazą

danych, o której mowa w art. 41 ust. 1, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego

w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne. Przed sporządzeniem pierwszego sprawozdania podmiot jest obowiązany do zarejestrowania

się w bazie danych, o której mowa w art. 41 ust. 1, poprzez wypełnienie w tej bazie

formularza rejestracyjnego.

2.

Sprawozdania, o których mowa w art. 39 ust. 2, są przekazywane raz w roku do dnia

28 lutego za rok poprzedni.

3.

Sprawozdania, o których mowa w art. 39 ust. 2, zawierają

1)

rodzaj substancji kontrolowanych, nowych substancji oraz fluorowanych gazów cieplarnianych,

ich nazwy chemiczne i handlowe;

2)

ilość każdej substancji kontrolowanej, nowej substancji oraz każdego z fluorowanych

gazów cieplarnianych

a)

przywiezionych z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

b)

przywiezionych spoza terytorium Unii Europejskiej,

c)

zawartych w przywiezionych i wytworzonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

produktach, stacjonarnych i ruchomych urządzeniach i systemach ochrony przeciwpożarowej,

gaśnicach oraz systemach klimatyzacji w niektórych pojazdach silnikowych,

d)

zakupionych lub pozyskanych nieodpłatnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

e)

odzyskanych we własnym zakresie,

f)

wstępnie oczyszczonych we własnym zakresie w ramach recyklingu,

g)

zregenerowanych we własnym zakresie,

h)

wywiezionych do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

i)

wywiezionych poza terytorium Unii Europejskiej,

j)

zawartych w wywiezionych z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktach, stacjonarnych

i ruchomych urządzeniach i systemach ochrony przeciwpożarowej, gaśnicach oraz systemach

klimatyzacji w niektórych pojazdach silnikowych,

k)

sprzedanych lub przekazanych nieodpłatnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

l)

zastosowanych w poszczególnych sektorach z podaniem rodzaju zastosowania,

m)

poddanych zniszczeniu we własnym zakresie,

n)

zmagazynowanych na dzień 1 stycznia i 31 grudnia roku, którego dotyczy sprawozdanie,

o)

utraconych w trakcie roku, którego dotyczy sprawozdanie - z wyodrębnieniem ilości

substancji kontrolowanych, nowych substancji i fluorowanych gazów cieplarnianych utraconych

wskutek wycieku i z innych przyczyn.

4.

Ilości każdej substancji lub gazu, o których mowa w ust. 3 pkt 2, poza przywozem,

wywozem lub stosowaniem tych substancji lub gazów do celów laboratoryjnych lub analitycznych,

podaje się z dokładnością do 0,1 kg, przyjmując, że wartości do 49 g zaokrągla się

w dół, a wartości od 50 g zaokrągla się w górę. W przypadku przywozu, wywozu lub stosowania

substancji lub gazów, o których mowa w ust. 3 pkt 2, do celów laboratoryjnych lub

analitycznych ilości tych substancji lub gazów podaje się z dokładnością do 0,001

kg, przyjmując, że wartości do 0,49 g zaokrągla się w dół, a wartości od 0,50 g zaokrągla

się w górę.

5.

Podmioty, o których mowa w art. 39 ust. 2, będące jednostkami Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej, raz w roku, w terminie do dnia 31 stycznia roku następującego po roku, którego

dotyczą dane, przekazują, w postaci elektronicznej, Ministrowi Obrony Narodowej roczne

sprawozdania zawierające informacje, o których mowa w ust. 3.

6.

Minister Obrony Narodowej przygotowuje zbiorcze zestawienie sprawozdań, o których

mowa w ust. 5, i przesyła je, w postaci elektronicznej, do wyspecjalizowanej jednostki

do dnia 31 marca roku następującego po roku, którego to zestawienie dotyczy.

7.

W przypadku gdy substancja kontrolowana lub nowa substancja jest zawarta w mieszaninie,

w sprawozdaniu podaje się nazwę handlową i procentowy skład wagowy mieszaniny oraz

dane dotyczące ilości tej mieszaniny.

8.

W przypadku gdy fluorowany gaz cieplarniany jest preparatem w rozumieniu rozporządzenia

(WE) nr 842/2006, w sprawozdaniu podaje się nazwę handlową i procentowy skład wagowy

preparatu oraz dane dotyczące ilości tego preparatu.

1.

Tworzy się bazę danych, w której gromadzone są dane zawarte w sprawozdaniach, o których

mowa w art. 39 ust. 2, przekazywanych przez podmioty prowadzące działalność w poszczególnych

sektorach, zwaną dalej „bazą danych”.

2.

Wszelkie dane zawarte w bazie danych, o której mowa w ust. 1, są zabezpieczone, a

dostęp do nich mają wyłącznie osoby upoważnione przez kierownika wyspecjalizowanej

jednostki.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej

i ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób gromadzenia danych zawartych w sprawozdaniach, o których mowa w art. 39 ust.

2,

2)

sposób zapewnienia ochrony danych podmiotów i osób przekazujących sprawozdania, o

których mowa w art. 39 ust. 2,

3)

wzór dokumentu elektronicznego stanowiącego formularz sprawozdań, o których mowa w

art. 39 ust. 2, oraz wzór sprawozdania, o którym mowa w art. 40 ust. 5

- kierując się potrzebą zapewnienia sprawnego funkcjonowania systemu przekazywania

sprawozdań oraz jednolitości i kompletności danych w nich zawartych, stworzenia możliwości

uzyskania z bazy danych informacji o ilościach substancji kontrolowanych i nowych

substancji, a także fluorowanych gazów cieplarnianych przywiezionych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, odrębnie z terytorium Unii Europejskiej i spoza terytorium

Unii Europejskiej, wywiezionych z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, odrębnie na

terytorium Unii Europejskiej i poza terytorium Unii Europejskiej, zmagazynowanych

przez podmioty przekazujące sprawozdania oraz zastosowanych w poszczególnych sektorach

do wytwarzania poszczególnych rodzajów produktów, stacjonarnych i ruchomych urządzeń

i systemów ochrony przeciwpożarowej, gaśnic oraz systemów klimatyzacji w niektórych

pojazdach silnikowych, do napełniania, konserwacji lub serwisowania poszczególnych

rodzajów urządzeń i systemów ochrony przeciwpożarowej i ruchomych urządzeń i systemów

ochrony przeciwpożarowej, gaśnic oraz systemów klimatyzacji w niektórych pojazdach

silnikowych, a także w innych procesach, oraz ilości substancji kontrolowanych i nowych

substancji, a także fluorowanych gazów cieplarnianych odzyskanych, poddanych recyklingowi,

zregenerowanych i zniszczonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Podmioty użytkujące systemy ochrony przeciwpożarowej i gaśnice zawierające halony

i przeznaczone do zastosowań krytycznych, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2009,

przekazują do wyspecjalizowanej jednostki sprawozdania zawierające informacje o ilościach

halonów zawartych w poszczególnych rodzajach sprzętu lub obiektach na dzień 31 grudnia

roku objętego sprawozdaniem, zastosowanych w tych rodzajach sprzętu lub obiektach

i wyemitowanych z nich w ciągu roku objętego sprawozdaniem oraz zmagazynowanych na

dzień 31 grudnia roku objętego sprawozdaniem, a także informacje o postępie w zastępowaniu

halonów i działaniach podjętych w celu ograniczenia emisji halonów, w postaci elektronicznej,

do dnia 28 lutego za rok poprzedni.

5.

Podmioty użytkujące systemy ochrony przeciwpożarowej i gaśnice zawierające halony

i przeznaczone do zastosowań krytycznych, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2009,

będące na wyposażeniu jednostek organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,

przekazują do Ministra Obrony Narodowej sprawozdania, o których mowa w ust. 4, w postaci

pisemnej lub elektronicznej opatrzonej bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym

przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu lub podpisem potwierdzonym profilem

zaufanym ePUAP, w terminie do dnia 28 lutego za rok poprzedni. Minister Obrony Narodowej

przygotowuje zbiorcze zestawienie sprawozdań i przekazuje je do wyspecjalizowanej

jednostki, w postaci elektronicznej, do dnia 31 marca za rok poprzedni.

6.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej

i ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór

sprawozdania, o którym mowa w ust. 4, kierując się potrzebą zapewnienia jednolitego

sposobu przekazywania danych o ilościach poszczególnych halonów zawartych w poszczególnych

rodzajach sprzętu i poszczególnych rodzajach obiektów, a także o ilościach poszczególnych

halonów zastosowanych i zmagazynowanych do poszczególnych zastosowań krytycznych i

działaniach, jakie są podejmowane przez użytkowników w celu zastosowania technologii

alternatywnych.

1.

Ilekroć przepisy prawa Unii Europejskiej dotyczące substancji zubożających warstwę

ozonową lub fluorowanych gazów cieplarnianych stanowią o wykonywaniu czynności przez

właściwe organy państwa członkowskiego, czynności te wykonuje minister właściwy do

spraw środowiska, z zastrzeżeniem wyjątków określonych w ustawie.

2.

Do zadań ministra właściwego do spraw środowiska należy notyfikacja informacji między

Rzecząpospolitą Polską a Komisją Europejską w zakresie spraw objętych przepisami prawa

Unii Europejskiej dotyczącymi substancji zubożających warstwę ozonową lub fluorowanych

gazów cieplarnianych.

Certyfikaty lub zaświadczenia wydane w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej

są uznawane, gdy posiadacz certyfikatu lub zaświadczenia dysponuje tłumaczeniem przysięgłym

certyfikatu lub zaświadczenia na język polski.

Kopie licencji, o których mowa w art. 18 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009,

są przekazywane bezpośrednio do wyspecjalizowanej jednostki.

1.

Kontrolę przestrzegania przepisów ustawy, rozporządzenia (WE) nr 1005/2009, z zastrzeżeniem

ust. 5, i rozporządzenia (WE) nr 842/2006, z wyłączeniem przepisów dotyczących systemów

ochrony przeciwpożarowej, gaśnic, certyfikacji i zaświadczeń, kontrolę przestrzegania

przepisów rozporządzenia (UE) nr 291/2011, rozporządzenia (WE) nr 1494/2007, rozporządzenia

(WE) nr 1516/2007, kontrolę w zakresie posiadania wymaganych certyfikatów wynikających

z rozporządzenia (WE) nr 303/2008, rozporządzenia (WE) nr 305/2008 i rozporządzenia

(WE) nr 306/2008 oraz kontrolę w zakresie posiadania wymaganych zaświadczeń wynikających

z rozporządzenia (WE) nr 307/2008 sprawują organy Inspekcji Ochrony Środowiska.

2.

Organy Inspekcji Ochrony Środowiska kontrolują postępowanie z substancjami kontrolowanymi,

nowymi substancjami i fluorowanymi gazami cieplarnianymi, z zastrzeżeniem ust. 4,

oraz postępowanie z produktami, urządzeniami oraz systemami klimatyzacji w niektórych

pojazdach silnikowych zawierającymi substancje kontrolowane, nowe substancje lub fluorowane

gazy cieplarniane.

3.

Kontrolę przestrzegania przepisów ustawy, rozporządzenia (WE) nr 1005/2009 oraz rozporządzenia

(WE) nr 842/2006, z wyłączeniem przepisów dotyczących certyfikacji i zaświadczeń i

z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 1 i 2, a także kontrolę przepisów rozporządzenia (WE) nr

1497/2007 i rozporządzenia (WE) nr 1494/2007 oraz kontrolę w zakresie posiadania wymaganych

certyfikatów wynikających z rozporządzenia (WE) nr 304/2008, dotyczących systemów

ochrony przeciwpożarowej oraz gaśnic, sprawują organy Państwowej Straży Pożarnej.

4.

Organy Państwowej Straży Pożarnej kontrolują postępowanie z substancjami kontrolowanymi,

nowymi substancjami i fluorowanymi gazami cieplarnianymi wykorzystywanymi w ochronie

przeciwpożarowej, a także systemami ochrony przeciwpożarowej oraz gaśnicami zawierającymi

substancje kontrolowane, nowe substancje lub fluorowane gazy cieplarniane.

5.

Kontrolę w zakresie zastosowań krytycznych halonów w odniesieniu do poszczególnych

kategorii sprzętu lub obiektu wymienionych w załączniku VI do rozporządzenia (WE)

nr 1005/2009 wykonują

1)

dla kategorii 1-3 i 7 oraz dla kategorii 4 i 8 w odniesieniu do statków powietrznych

i obiektów o przeznaczeniu wojskowym − Minister Obrony Narodowej lub organy przez

niego wskazane;

2)

dla kategorii 4 w odniesieniu do cywilnych statków powietrznych i kategorii 6 − organy

Inspekcji Ochrony Środowiska;

3)

dla kategorii 5, 8 w odniesieniu do obiektów o przeznaczeniu innym niż wojskowe i

kategorii 9 − organy Państwowej Straży Pożarnej.

6.

Organy, o których mowa w ust. 1, 3 i 5, w związku ze sprawowaną kontrolą mogą żądać

udzielenia informacji i okazania dokumentów związanych z postępowaniem przez dany

podmiot z substancjami kontrolowanymi, nowymi substancjami oraz fluorowanymi gazami

cieplarnianymi, a także odpowiednio produktami i urządzeniami, systemami klimatyzacji

w niektórych pojazdach silnikowych albo systemami ochrony przeciwpożarowej i gaśnicami,

zawierającymi te substancje lub gazy, w szczególności udostępnienia Kart Urządzeń

lub Kart Systemów Ochrony Przeciwpożarowej.

7.

Organy, o których mowa w ust. 1, 3 i 5, w związku ze sprawowaną kontrolą mogą żądać

okazania do wglądu pojemników zawierających substancje kontrolowane, nowe substancje

i fluorowane gazy cieplarniane oraz ich udostępnienia w celu sprawdzenia zgodności

ich zawartości z dokumentacją, przy pomocy identyfikatora syntetycznych czynników

chłodniczych i przeciwpożarowych lub przez pobranie próbki w celu przeprowadzenia

odpowiedniej analizy laboratoryjnej.

8.

Organy, o których mowa w ust. 1, 3 i 5, podczas stosowania identyfikatora syntetycznych

czynników chłodniczych i przeciwpożarowych nie są obowiązane do posiadania specjalnych

dokumentów uprawniających do wykonywania czynności z jego zastosowaniem.

9.

Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

oraz kontrolowana osoba fizyczna zatrudniona w takiej jednostce, z zachowaniem przepisów

o ochronie informacji niejawnych oraz o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej obowiązani są umożliwić przeprowadzenie kontroli organom Inspekcji Ochrony

Środowiska oraz organom Państwowej Straży Pożarnej w związku ze sprawowaną kontrolą.

10.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska oraz Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej

przedstawiają odpowiednio ministrowi właściwemu do spraw środowiska albo ministrowi

właściwemu do spraw wewnętrznych z kopią do wiadomości ministra właściwego do spraw

środowiska, do dnia 31 marca każdego roku kalendarzowego, sprawozdanie z przestrzegania

przepisów dotyczących substancji kontrolowanych, nowych substancji oraz fluorowanych

gazów cieplarnianych w roku poprzednim, wzakresie swoich kompetencji.

11.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 10, obejmuje

1)

informację o liczbie podmiotów skontrolowanych w roku, którego dotyczy sprawozdanie;

2)

wykaz nieprawidłowości stwierdzonych w czasie kontroli z podziałem na kategorie

a)

kategoria 1 - brak realizacji lub naruszenie obowiązków niezwiązanych z bezpośrednim

oddziaływaniem na środowisko, takich jak nieprowadzenie lub niewłaściwe prowadzenie

dokumentacji, niesporządzenie Karty Urządzenia lub Karty Systemu Ochrony Przeciwpożarowej,

nieprzekazywanie danych do Karty Urządzenia lub Kart Systemu Ochrony Przeciwpożarowej

do Centralnego Rejestru Operatorów lub nieprzekazywanie sprawozdań do bazy danych,

nieetykietowanie lub niewłaściwe etykietowanie urządzeń i systemów ochrony przeciwpożarowej

lub gaśnic,

b)

kategoria 2 - naruszenie obowiązków związanych z bezpośrednim oddziaływaniem na środowisko,

takich jak wykonywanie czynności wymagających certyfikatu bez jego posiadania, niezapewnienie

dokonywania odzysku lub przeprowadzania kontroli szczelności, przeprowadzanie kontroli

szczelności niezgodnie z wymaganiami, użytkowanie systemów ochrony przeciwpożarowej

lub gaśnic zawierających halony nieprzeznaczone do zastosowań krytycznych, gromadzenie

halonów bez posiadania autoryzacji,

c)

kategoria 3 - bezpośrednie zanieczyszczenie środowiska spowodowane zaniedbaniami w

postępowaniu z substancjami kontrolowanymi lub fluorowanymi gazami cieplarnianymi,

takimi jak niedokonanie odzysku substancji kontrolowanych lub fluorowanych gazów cieplarnianych

z pojemników przed ich unieszkodliwieniem;

3)

informacje o działaniach pokontrolnych podjętych przez Inspekcję Ochrony Środowiska

lub Państwową Straż Pożarną w roku, którego dotyczy sprawozdanie;

4)

informacje o skuteczności działań pokontrolnych podjętych przez Inspekcję Ochrony

Środowiska lub Państwową Straż Pożarną w roku poprzedzającym rok, którego dotyczy

sprawozdanie;

5)

charakterystykę podmiotów skontrolowanych w roku, którego dotyczy sprawozdanie, z

podziałem na grupy podmiotów

a)

grupa I - podmioty stosujące substancje zubożające warstwę ozonową lub fluorowane

gazy cieplarniane,

b)

grupa II - operatorzy urządzeń i systemów ochrony przeciwpożarowej zawierających substancje

kontrolowane lub fluorowane gazy cieplarniane,

c)

grupa III - podmioty dokonujące obrotu substancjami zubożającymi warstwę ozonową lub

fluorowanymi gazami cieplarnianymi lub produktami, urządzeniami, systemami ochrony

przeciwpożarowej, gaśnicami lub systemami klimatyzacji w niektórych pojazdach silnikowych

zawierającymi substancje zubożające warstwę ozonową lub fluorowane gazy cieplarniane

lub od nich uzależnionymi;

6)

podsumowanie i wnioski.

12.

Organy, o których mowa w ust. 5, przedstawiają ministrowi właściwemu do spraw środowiska,

do dnia 31 marca każdego roku kalendarzowego, sprawozdanie z kontroli, o której mowa

w ust. 5, w roku poprzednim, wzakresie swoich kompetencji.

1.

Organy Służby Celnej kontrolują przywóz i wywóz substancji zubożających warstwę ozonową

i fluorowanych gazów cieplarnianych oraz produktów, urządzeń, systemów ochrony przeciwpożarowej

i gaśnic zawierających substancje kontrolowane lub fluorowane gazy cieplarniane lub

od nich uzależnionych.

2.

Substancje zubożające warstwę ozonową lub fluorowane gazy cieplarniane zatrzymane

przez organ celny w związku z nielegalnym wprowadzeniem na obszar celny Wspólnoty

Europejskiej podlegają cofnięciu poza ten obszar, a w przypadku gdy cofnięcie nie

jest możliwe, te substancje lub gazy traktowane są jak odpady i podlegają unieszkodliwieniu

w trybie określonym w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

(Dz. U. z 2013 r. poz. 21, z późn. zm. na koszt osoby, na której ciążą obowiązki wynikające z przepisów prawa celnego.

3.

W przypadku braku możliwości unieszkodliwienia substancji zubożających warstwę ozonową

lub fluorowanych gazów cieplarnianych na koszt osoby, o której mowa w ust. 2, koszty

unieszkodliwienia pokrywane są ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i

Gospodarki Wodnej.

4.

Środki, o których mowa w ust. 3, przeznaczone na unieszkodliwienie substancji zubożających

warstwę ozonową lub fluorowanych gazów cieplarnianych realizowane przez państwową

jednostkę budżetową, są przekazywane tej jednostce zgodnie z art. 410c ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1232, z późn. zm..

5.

Organy Służby Celnej przedkładają ministrowi właściwemu do spraw środowiska, do dnia

31 marca roku następnego, sprawozdanie zawierające

1)

raport z przypadków zatrzymania substancji kontrolowanej w danym roku kalendarzowym,

w tym

a)

roczne dane o ilości zatrzymanej substancji kontrolowanej oraz terminie przekazania

jej do unieszkodliwienia, z podaniem nazwy i adresu podmiotu, któremu ta substancja

została przekazana do unieszkodliwienia,

b)

roczne zestawienie wszczętych i zakończonych postępowań w stosunku do osób, które

dokonały nielegalnego przywozu lub wywozu substancji kontrolowanej;

2)

informację o przeprowadzonych w danym roku kalendarzowym szkoleniach i działaniach

promocyjnych, wspomagających ograniczenie nielegalnego przywozu lub wywozu substancji

kontrolowanych.

6.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania, o którym

mowa w ust. 5, kierując się potrzebą zapewnienia kompletności danych zawartych wsprawozdaniu.

Administracyjną karę pieniężną w wysokości od 600 do 3000 zł wymierza się za

1)

nieprzekazanie w terminie sprawozdania, o którym mowa w art. 27 ust. 1 rozporządzenia

(WE) nr 1005/2009, lub jego kopii albo sprawozdania, o którym mowa w art. 6 ust. 1

rozporządzenia (WE) nr 842/2006, lub jego kopii;

2)

wprowadzenie do obrotu, wbrew art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, urządzenia

lub produktu wymienionego w art. 7 ust. 2 tego rozporządzenia, albo wprowadzenie do

obrotu, wbrew art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009, pojemnika bez odpowiedniej

etykiety lub instrukcji obsługi;

3)

wprowadzenie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wbrew art. 13 ust. 1, pojemnika,

produktu lub urządzenia bez etykiety w języku polskim albo bez instrukcji w języku

polskim;

4)

wprowadzenie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wbrew art. 13 ust. 1, systemu

ochrony przeciwpożarowej lub gaśnicy bez etykiety w języku polskim albo bez instrukcji

w języku polskim;

5)

niesporządzenie w terminie, o którym mowa w art. 14 ust. 5, Karty Urządzenia dla urządzenia

zawierającego co najmniej 3 kg substancji kontrolowanych lub fluorowanych gazów cieplarnianych;

6)

niesporządzenie w terminie, o którym mowa w art. 14 ust. 5, Karty Systemu Ochrony

Przeciwpożarowej dla systemu ochrony przeciwpożarowej zawierającego co najmniej 3

kg substancji kontrolowanych lub fluorowanych gazów cieplarnianych;

7)

niezapewnienie, wbrew art. 15 ust. 1, dokonania wpisu danych do Karty Urządzenia przez

osobę posiadającą odpowiedni certyfikat dla personelu;

8)

niezapewnienie, wbrew art. 15 ust. 1, dokonania wpisu danych do Karty Systemu Ochrony

Przeciwpożarowej przez osobę posiadającą odpowiedni certyfikat dla personelu;

9)

niedokonanie w terminie, o którym mowa w art. 15 ust. 2, wpisu danych do Karty Urządzenia;

10)

niedokonanie w terminie, o którym mowa w art. 15 ust. 2, wpisu danych do Karty Systemu

Ochrony Przeciwpożarowej;

11)

nieprzekazanie w terminie, o którym mowa w art. 40 ust. 2, wyspecjalizowanej jednostce

sprawozdania, o którym mowa w art. 39 ust. 2, dotyczącego substancji kontrolowanych

albo nowych substancji albo fluorowanych gazów cieplarnianych;

12)

niezłożenie, wbrew art. 9 ust. 1, wniosku o wpis do rejestru, o którym mowa w art.

7 ust. 1, przez przedsiębiorstwo produkujące, stosujące lub wprowadzające na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej nowe substancje do zastosowania w charakterze substratów

lub do celów laboratoryjnych i analitycznych, zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE)

nr 1005/2009, albo niepoinformowanie przez takie przedsiębiorstwo, wbrew art. 9 ust.

6, o zaprzestaniu prowadzenia działalności, o której mowa w art. 9 ust. 1;

13)

niezłożenie, wbrew art. 9 ust. 1, wniosku o wpis do rejestru, o którym mowa w art.

7 ust. 1, przez przedsiębiorstwo stosujące substancje kontrolowane w charakterze substratów,

zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009, lub przedsiębiorstwo prowadzące

niszczenie substancji kontrolowanych, zgodnie z art. 22 i załącznikiem VII do rozporządzenia

(WE) nr 1005/2009, albo niepoinformowanie przez takie przedsiębiorstwo, wbrew art.

9 ust. 6, o zaprzestaniu prowadzenia działalności, o której mowa w art. 9 ust. 1;

14)

wykonanie czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 303/2008,

bez posiadania wymaganego certyfikatu dla personelu, o którym mowa w art. 4 rozporządzenia

(WE) nr 303/2008, albo wykonanie czynności, o których mowa w art. 1 rozporządzenia

(WE) nr 305/2008, bez posiadania wymaganego certyfikatu dla personelu, o którym mowa

w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 305/2008, albo wykonanie czynności, o których mowa

w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 306/2008, bez posiadania wymaganego certyfikatu dla

personelu, o którym mowa w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 306/2008;

15)

wykonanie czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 304/2008,

bez posiadania wymaganego certyfikatu dla personelu, o którym mowa w art. 4 rozporządzenia

(WE) nr 304/2008;

16)

wykonanie czynności, o których mowa w art. 20 ust. 4, bez posiadania wymaganego certyfikatu

dla personelu, o którym mowa w art. 20 ust. 1 i 2, w odniesieniu do substancji kontrolowanych

niebędących halonami;

17)

wykonanie czynności, o których mowa w art. 20 ust. 4, bez posiadania wymaganego certyfikatu

dla personelu, o którym mowa w art. 20 ust. 1 i 2, w odniesieniu do halonów;

18)

niedokonanie naprawy, o której mowa w art. 36 ust. 1, przed napełnieniem systemu klimatyzacji

w niektórych pojazdach silnikowych;

19)

wykonanie czynności, o których mowa w art. 37 ust. 1, bez posiadania zaświadczenia

o odbytym szkoleniu, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 307/2008.

Administracyjną karę pieniężną w wysokości od 4000 do 10 000 zł wymierza się za

1)

niezapewnienie, wbrew art. 22 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009, dokonania odzysku

do celów recyklingu, regeneracji lub zniszczenia halonów;

2)

niezapewnienie, wbrew art. 22 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009, dokonania odzysku

do celów recyklingu, regeneracji lub zniszczenia substancji kontrolowanych niebędących

halonami;

3)

niezapewnienie, wbrew art. 22 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009, dokonania odzysku

lub zniszczenia substancji kontrolowanych niebędących halonami zawartych w innych

produktach i urządzeniach niż określone w art. 22 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009,

w zakresie, w jakim jest to osiągalne z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia,

w celu zapewnienia ich recyklingu, regeneracji lub zniszczenia;

4)

niezapewnienie, wbrew art. 22 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009, dokonania odzysku

lub zniszczenia halonów zawartych w innych produktach i urządzeniach niż określone

w art. 22 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009, w zakresie, w jakim jest to osiągalne

z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia, w celu zapewnienia ich recyklingu,

regeneracji lub zniszczenia;

5)

niezapewnienie sprawdzenia pod względem wycieków stacjonarnych urządzeń chłodniczych,

klimatyzacyjnych i pomp ciepła zawierających substancje kontrolowane oraz ich obiegów

w terminach, o których mowa w art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009;

6)

niezapewnienie sprawdzenia pod względem wycieków stacjonarnych systemów ochrony przeciwpożarowej

zawierających substancje kontrolowane w terminach, o których mowa w art. 23 ust. 2

rozporządzenia (WE) nr 1005/2009;

7)

niezapewnienie sprawdzenia pod względem wycieków stacjonarnych urządzeń chłodniczych,

klimatyzacyjnych i pomp ciepła zawierających fluorowane gazy cieplarniane oraz ich

obiegów w terminach, o których mowa w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 842/2006;

8)

niezapewnienie sprawdzenia pod względem wycieków stacjonarnych systemów ochrony przeciwpożarowej

zawierających fluorowane gazy cieplarniane w terminach, o których mowa w art. 3 ust.

2 rozporządzenia (WE) nr 842/2006;

9)

niezainstalowanie, wbrew art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, w stacjonarnych

urządzeniach chłodniczych, klimatyzacyjnych i pompach ciepła, w tym w ich obiegach,

zawierających co najmniej 300 kg fluorowanych gazów cieplarnianych, systemów wykrywania

wycieków;

10)

niezapewnienie w terminie, o którym mowa w art. 3 ust. 3 albo ust. 4 albo ust. 5 rozporządzenia

(WE) nr 842/2006, kontroli systemów wykrywania wycieków, zainstalowanych w stacjonarnych

urządzeniach chłodniczych, klimatyzacyjnych i pompach ciepła, w tym w ich obiegach,

zawierających co najmniej 300 kg fluorowanych gazów cieplarnianych;

11)

niezainstalowanie, wbrew art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, w stacjonarnych

systemach ochrony przeciwpożarowej zawierających co najmniej 300 kg fluorowanych gazów

cieplarnianych systemów wykrywania wycieków;

12)

niezapewnienie w terminie, o którym mowa w art. 3 ust. 3 albo ust. 4 albo ust. 5 rozporządzenia

(WE) nr 842/2006, kontroli systemów wykrywania wycieków zainstalowanych w stacjonarnych

systemach ochrony przeciwpożarowej zawierających co najmniej 300 kg fluorowanych gazów

cieplarnianych;

13)

niewprowadzenie w życie, wbrew art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, uzgodnień

dotyczących właściwego odzysku fluorowanych gazów cieplarnianych zawartych w

a)

stacjonarnych urządzeniach chłodniczych, klimatyzacyjnych i pompach ciepła,

b)

stacjonarnych urządzeniach zawierających rozpuszczalniki,

c)

stacjonarnych rozdzielnicach wysokiego napięcia,

d)

systemach ochrony przeciwpożarowej i gaśnicach - w celu zapewnienia ich recyklingu,

regeneracji lub zniszczenia, przez personel posiadający odpowiedni certyfikat;

14)

niezapewnienie, wbrew art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, wykonania przez

osobę wykorzystującą pojemnik zawierający fluorowane gazy cieplarniane, którego okres

użytkowania dobiega końca, uzgodnień w celu poprawnego odzysku wszelkich pozostałości

gazów, jakie on zawiera, w celu zapewnienia ich recyklingu, regeneracji lub zniszczenia;

15)

niezapewnienie, wbrew art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, dokonania odzysku

fluorowanych gazów cieplarnianych zawartych w innych produktach i urządzeniach niż

określone w art. 4 ust. 1 tego rozporządzenia, z uwzględnieniem sprzętu ruchomego,

o ile nie służy on celom operacji wojskowych, w zakresie, w jakim jest to osiągalne

z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia, przez odpowiednio wykwalifikowany

personel w celu zapewnienia ich recyklingu, regeneracji lub zniszczenia;

16)

niezapewnienie, wbrew art. 4 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, dokonania odzysku

do celów recyklingu, regeneracji lub zniszczenia fluorowanych gazów cieplarnianych

przed końcowym unieszkodliwieniem urządzeń oraz podczas ich serwisowania lub konserwacji;

17)

przekazanie, wbrew art. 10 ust. 4, substancji kontrolowanych niebędących halonami

osobom fizycznym na ich własne potrzeby;

18)

przekazanie, wbrew art. 10 ust. 4, halonów osobom fizycznym na ich własne potrzeby;

19)

przekazanie, wbrew art. 10 ust. 5, fluorowanych gazów cieplarnianych osobom fizycznym

na ich własne potrzeby;

20)

niezapewnienie sprawdzenia pod względem wycieków stacjonarnych urządzeń chłodniczych,

klimatyzacyjnych i pomp ciepła zawierających fluorowane gazy cieplarniane oraz ich

obiegów przez personel, o którym mowa w art. 20 ust. 1, albo zawierających substancje

kontrolowane oraz ich obiegów przez personel, o którym mowa w art. 20 ust. 4;

21)

niezapewnienie sprawdzenia pod względem wycieków stacjonarnych systemów ochrony przeciwpożarowej

zawierających fluorowane gazy cieplarniane przez personel, o którym mowa w art. 20

ust. 2, albo zawierających substancje kontrolowane przez personel, o którym mowa w

art. 20 ust. 4;

22)

niezapewnienie, wbrew art. 20 ust. 4, dokonania odzysku substancji kontrolowanych

niebędących halonami zawartych w innych produktach i urządzeniach niż określone w

art. 22 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009 przez personel posiadający odpowiedni

certyfikat;

23)

niezapewnienie, wbrew art. 20 ust. 4, dokonania odzysku halonów zawartych w innych

produktach i urządzeniach niż określone w art. 22 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009

przez personel posiadający odpowiedni certyfikat;

24)

prowadzenie szkolenia dla osób fizycznych ubiegających się o certyfikat dla personelu,

bez uzyskania wpisu do rejestru jednostek prowadzących szkolenia, o którym mowa w

art. 27 ust. 8;

25)

wydanie zaświadczenia bez uzyskania wpisu do rejestru jednostek wydających zaświadczenia

o odbytym szkoleniu, o którym mowa w art. 37 ust. 11;

26)

niezapewnienie, wbrew art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, aby personel

posiadał niezbędny dla danego zastosowania i wykonywanej czynności certyfikat, z wyłączeniem

systemów ochrony przeciwpożarowej;

27)

niezapewnienie, wbrew art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, aby personel

posiadał niezbędny dla danego zastosowania i wykonywanej czynności certyfikat w zakresie

systemów ochrony przeciwpożarowej;

28)

przyjęcie, wbrew art. 10 ust. 1, dostawy substancji kontrolowanej lub fluorowanego

gazu cieplarnianego, bez posiadania certyfikatu dla przedsiębiorców odpowiedniego

do wykonywanych przez personel przedsiębiorcy czynności związanych z substancjami

kontrolowanymi lub fluorowanymi gazami cieplarnianymi albo − w przypadku czynności

serwisowych i naprawczych systemów klimatyzacji w niektórych pojazdach silnikowych

- bez posiadania zaświadczenia o odbytym szkoleniu;

29)

przeprowadzenie egzaminu bez uzyskania wpisu do rejestru jednostek oceniających personel,

o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 4;

30)

prowadzenie działalności bez posiadania certyfikatu dla przedsiębiorców, o którym

mowa w art. 29, z wyłączeniem systemów ochrony przeciwpożarowej;

31)

prowadzenie działalności bez posiadania certyfikatu dla przedsiębiorców, o którym

mowa w art. 29, w zakresie systemów ochrony przeciwpożarowej.

Administracyjną karę pieniężną w wysokości od 6000 do 30 000 zł wymierza się za

1)

zastosowanie, wbrew art. 8 ust. 1 lub 2 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, heksafluorku

siarki lub jego preparatów w procesie odlewania magnezu lub do napełnienia opon pojazdów;

2)

wprowadzenie do obrotu, wbrew art. 9 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, produktów i

urządzeń wyszczególnionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 842/2006, z wyłączeniem

systemów ochrony przeciwpożarowej i gaśnic zawierających perfluorowęglowodory;

3)

wprowadzenie do obrotu, wbrew art. 9 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, systemów ochrony

przeciwpożarowej i gaśnic zawierających perfluorowęglowodory.

1.

W przypadku niezrealizowania przez wyspecjalizowaną jednostkę zaleceń, o których mowa

w art. 18 ust. 6, minister właściwy do spraw środowiska nakłada na wyspecjalizowaną

jednostkę, w drodze decyzji administracyjnej, administracyjną karę pieniężną w wysokości

od 20 000 zł do 250 000 zł, w zależności od wagi zaleceń oraz stopnia uchybienia w

ich realizacji przez wyspecjalizowaną jednostkę.

2.

Administracyjną karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wnosi się na rachunek bankowy

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw środowiska. Wpływy z tytułu kar

pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

1.

Administracyjne kary pieniężne za czyny określone w art. 47 pkt 1-3, 5, 7, 9, 11-14,

16, 18 i 19, art. 48 pkt 2, 3, 5, 7, 9, 10, 13-17, 19, 20, 22, 24-26 i 28-30 oraz

w art. 49 pkt 1 i 2 wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, wojewódzki inspektor

ochrony środowiska.

2.

Administracyjne kary pieniężne za czyny określone w art. 47 pkt 4, 6, 8, 10, 15 i

17, w art. 48 pkt 1, 4, 6, 8, 11, 12, 18, 21, 23, 27 i 31 oraz w art. 49 pkt 3 wymierza,

w drodze decyzji administracyjnej, właściwy organ Państwowej Straży Pożarnej.

3.

Administracyjne kary pieniężne, o których mowa w art. 47-49, wnosi się odpowiednio

na rachunek bankowy wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska albo właściwego organu

Państwowej Straży Pożarnej. Wpływy z tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu

państwa.

4.

W sprawach dotyczących administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art. 47-50,

stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2015 r. poz. 613 i 699), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują odpowiednio wojewódzkiemu inspektorowi

ochrony środowiska albo właściwym organom Państwowej Straży Pożarnej albo ministrowi

właściwemu do spraw środowiska.

5.

Przy ustalaniu wysokości administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art.

47-49, uwzględnia się rodzaj i zakres naruszenia, w tym jego wpływ na środowisko,

dotychczasową działalność podmiotu, który popełnił naruszenie, w zakresie objętym

przepisami ustawy oraz skutki naruszenia.

6.

Jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że do naruszenia doszło wskutek zdarzeń

lub okoliczności, którym podmiot popełniający naruszenie nie mógł zapobiec, właściwy

organ odstępuje od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i umarza postępowanie.

7.

Nie można nałożyć administracyjnej kary pieniężnej, jeżeli od dnia popełnienia naruszenia

upłynęły 3 lata.

1.

Kto, wbrew zakazom lub bez dochowania warunków, o których mowa w art. 4-13, art. 15,

art. 17, art. 20 i art. 24 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009, produkuje, przywozi,

wywozi, wprowadza do obrotu lub stosuje substancje zubożające warstwę ozonową lub

produkty i urządzenia zawierające substancje kontrolowane lub od nich uzależnione,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

2.

Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 działa nieumyślnie, podlega grzywnie albo

karze ograniczenia wolności.

Kto, nie będąc do tego uprawnionym, wydaje certyfikat dla personelu lub certyfikat

dla przedsiębiorców, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia

wolności do lat 2.

W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

(Dz. U. z 2013 r. poz. 686, z późn. zm. w art. 2 w ust. 1 w pkt 1 lit. g otrzymuje brzmienie

„

g)

postępowania z substancjami zubożającymi warstwę ozonową oraz z niektórymi fluorowanymi

gazami cieplarnianymi, o których mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o

niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych

(Dz. U. poz. 881), oraz z produktami, urządzeniami i systemami klimatyzacji w niektórych pojazdach

silnikowych zawierającymi te substancje lub gazy lub od nich uzależnionymi, z wyłączeniem

systemów ochrony przeciwpożarowej i gaśnic zawierających te substancje,

”

.

W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1340, z późn. zm. w art. 23 w ust. 3 w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9 w brzmieniu

„

9)

postępowania z substancjami kontrolowanymi, nowymi substancjami i fluorowanymi gazami

cieplarnianymi, w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych

fluorowanych gazach cieplarnianych

(Dz. U. poz. 881), wykorzystywanymi w ochronie przeciwpożarowej, a także systemami ochrony przeciwpożarowej

oraz gaśnicami zawierającymi substancje kontrolowane, nowe substancje lub fluorowane

gazy cieplarniane lub od nich uzależnionymi.

”

.

W ustawie z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki

(Dz. U. z 2015 r. poz. 434) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 pkt 1a otrzymuje brzmienie

„

1a)

odpowiednio przepisy art. 20 i art. 39 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. o substancjach zubożających warstwę

ozonową oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych

(Dz. U. poz. 881), w zakresie eksploatacji na statkach urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych, rozdzielnic

wysokiego napięcia oraz systemów ochrony przeciwpożarowej i gaśnic zawierających substancje

kontrolowane lub fluorowane gazy cieplarniane, w przypadku gdy niniejsza ustawa nie

stanowi inaczej;

”

;

2)

w art. 4

a)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

substancja kontrolowana - oznacza substancję kontrolowaną w rozumieniu art. 3 pkt 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1005/2009 z dnia

16 września 2009 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową

(Dz. Urz. UE L 286 z 31.10.2009, str. 1, z późn. zm.);

”

,

b)

w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu

„

7)

fluorowane gazy cieplarniane - oznaczają fluorowane gazy cieplarniane w rozumieniu

art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 842/2006 z dnia

17 maja 2006 r. w sprawie niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych

(Dz. Urz. UE L 161 z 14.06.2006, str. 1, z późn. zm.).

”

;

3)

w art. 6 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

dla statków objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1005/2009 z dnia 16 września

2009 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową − w przepisach tego rozporządzenia;

”

;

4)

art. 13a i art. 13b otrzymują brzmienie

„

Art. 13a.

Czynności polegające na odzysku substancji kontrolowanych lub fluorowanych gazów cieplarnianych

ze znajdujących się na statkach urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych, systemów

ochrony przeciwpożarowej, rozdzielnic wysokiego napięcia oraz gaśnic w celu regeneracji,

recyklingu lub unieszkodliwienia tych substancji lub gazów wykonywane są przez członka

załogi statku posiadającego co najmniej dyplom oficera mechanika wachtowego lub przez

osobę posiadającą certyfikat dla personelu, o którym mowa w art. 20 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową

oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych, albo przez przedsiębiorcę zatrudniającego taką osobę.

Art. 13b.

Do dnia 31 stycznia każdego roku dyrektorzy urzędów morskich przedstawiają Głównemu

Inspektorowi Ochrony Środowiska raport w sprawie oceny stanu przestrzegania w roku

poprzednim przepisów dotyczących stosowania oraz eksploatacji urządzeń chłodniczych,

klimatyzacyjnych, rozdzielnic wysokiego napięcia oraz systemów ochrony przeciwpożarowej

i gaśnic zawierających substancje kontrolowane lub fluorowane gazy cieplarniane na

statkach.

”

;

5)

w art. 36a

a)

pkt 2-4 otrzymują brzmienie

„

2)

dopuszcza do wykonywania przez osoby nieposiadające odpowiednich uprawnień, o których

mowa w art. 13a, odzysku substancji kontrolowanych lub fluorowanych gazów cieplarnianych

z urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych, rozdzielnic wysokiego napięcia oraz systemów

ochrony przeciwpożarowej i gaśnic w celu zapewnienia ich regeneracji, recyklingu lub

zniszczenia,

3)

nie wypełnia obowiązku przekazywania w terminie rocznych sprawozdań, o których mowa

w art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową

oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych, do wyspecjalizowanej jednostki,

4)

nie podejmuje wszelkich wykonalnych środków ostrożności w celu zapobiegania wszelkim

wyciekom i emisjom substancji kontrolowanych i fluorowanych gazów cieplarnianych oraz

ich minimalizowania,

”

,

b)

uchyla się pkt 5,

c)

w pkt 9 dodaje się lit. c w brzmieniu

„

c)

fluorowane gazy cieplarniane,

”

.

W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1232, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 400a w ust. 1 po pkt 9a dodaje się pkt 9b w brzmieniu

„

9b)

realizację zadań wyspecjalizowanej jednostki, o której mowa w art. 16 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową

oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych

(Dz. U. poz. 881);

”

.

2)

w art. 401 w ust. 7 uchyla się pkt 5;

3)

w art. 401c uchyla się ust. 6.

W ustawie z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za

czyny zabronione pod groźbą kary

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1417, z późn. zm. w art. 16 w ust. 1 w pkt 8 lit. g otrzymuje brzmienie

„

g)

art. 52 i art. 53 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. o substancjach zubożających warstwę

ozonową oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych

(Dz. U. poz. 881),

”

.

W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1155 oraz z 2014 r. poz. 1322 i 1662) w załączniku nr 2 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

z urządzeń zawierających substancje zubożające warstwę ozonową lub fluorowane gazy

cieplarniane o współczynniku globalnego ocieplenia (GWP) powyżej 15, w tym gazy znajdujące

się w piankach i obiegach chłodniczych - substancje lub gazy należy właściwie odzyskać

i odpowiednio je oczyścić lub zniszczyć, zgodnie z ustawą z dnia 15 maja 2015 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych

fluorowanych gazach cieplarnianych

(Dz. U. poz. 881),

”

.

1.

Centralny Rejestr Operatorów oraz bazę danych tworzy się najpóźniej w terminie 6 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Kierownik wyspecjalizowanej jednostki zamieszcza na stronie internetowej wyspecjalizowanej

jednostki informację o utworzeniu Centralnego Rejestru Operatorów oraz bazy danych,

niezwłocznie po ich utworzeniu.

3.

Operatorzy urządzeń lub systemów ochrony przeciwpożarowej, zawierających co najmniej

3 kg substancji kontrolowanych lub fluorowanych gazów cieplarnianych, zainstalowanych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, są obowiązani do zapewnienia sporządzenia

dla każdego takiego urządzenia lub systemu Karty Urządzenia lub Karty Systemu Ochrony

Przeciwpożarowej, w terminie 60 dni od dnia utworzenia Centralnego Rejestru Operatorów.

1.

W okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy jednostka certyfikująca

przedsiębiorców przed wydaniem certyfikatu dla przedsiębiorców nie jest obowiązana

do przeprowadzania kontroli, o której mowa w art. 32 ust. 1 pkt 2.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, pierwsza kontrola przedsiębiorcy, o której mowa

w art. 32 ust. 1 pkt 2, przeprowadzana jest nie później niż przed upływem 2 lat od

dnia wejścia w życia niniejszej ustawy.

Świadectwa kwalifikacji wydane na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art.

71, zachowują ważność przez okres, na jaki zostały wydane, zastępując w swoim zakresie

certyfikaty dla personelu, o których mowa w art. 20 niniejszej ustawy, w stosunku

do czynności wykonywanych w odniesieniu do substancji kontrolowanych wymagających,

zgodnie z przepisami niniejszej ustawy, posiadania certyfikatu dla personelu.

Do opłat ustalonych na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 71, należnych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy oraz do wpływów z tytułu tych opłat

stosuje się przepisy dotychczasowe.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

dotyczących wymierzenia kar pieniężnych na podstawie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy, o

której mowa w art. 71, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Do kar pieniężnych wymierzonych na podstawie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy, o której mowa

w art. 71, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Przekazane na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki

Wodnej po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wpływy z tytułu

1)

opłat ustalonych na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 71,

2)

kar pieniężnych wymierzonych na podstawie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy, o której mowa

w art. 71

- stanowią przychody tego funduszu.

Środki Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w wysokości ustalonego

na dzień poprzedzający dzień wejścia w życie niniejszej ustawy stanu zobowiązania

określonego w art. 401c ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 57, w brzmieniu obowiązującym

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, oraz przychody, o których mowa w art.

66 niniejszej ustawy, przeznacza się na

1)

finansowanie realizacji zadań wyspecjalizowanej jednostki;

2)

utworzenie centralnych systemów gromadzenia danych w wyspecjalizowanej jednostce;

3)

finansowanie zadań realizowanych przez gminy i podmioty związane

a)

ze zbiórką odpadów zawierających substancje kontrolowane,

b)

z odzyskiwaniem substancji kontrolowanych,

c)

z gromadzeniem substancji kontrolowanych,

d)

z unieszkodliwianiem substancji zubożających warstwę ozonową lub fluorowanych gazów

cieplarnianych;

4)

finansowanie zadań związanych

a)

ze szkoleniem pracowników Państwowej Straży Pożarnej w zakresie przygotowania do prowadzenia

kontroli postępowania z substancjami kontrolowanymi, nowymi substancjami i fluorowanymi

gazami cieplarnianymi wykorzystywanymi w ochronie przeciwpożarowej, a także systemami

ochrony przeciwpożarowej oraz gaśnicami zawierającymi substancje kontrolowane, nowe

substancje lub fluorowane gazy cieplarniane,

b)

z zakupem sprzętu do identyfikacji i pobierania próbek.

Przedsiębiorstwa produkujące, stosujące lub wprowadzające na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej nowe substancje do zastosowania w charakterze substratów lub do celów laboratoryjnych

i analitycznych, prowadzące działalność do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,

obowiązane są do złożenia wniosku o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 7 ust.

1, w terminie 90 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Przedsiębiorstwa stosujące substancje kontrolowane w charakterze substratów oraz przedsiębiorstwa

prowadzące niszczenie substancji kontrolowanych, prowadzące działalność do dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy, obowiązane są do złożenia wniosku o wpis do rejestru, o

którym mowa w art. 7 ust. 1, w terminie 90 dni od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1.

W latach 2015-2024 maksymalny limit wydatków dla Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska

i Gospodarki Wodnej będący skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi

5 728 000,00 zł, w tym w

1)

2015 r. - 660 000,00 zł;

2)

2016 r. - 510 000,00 zł;

3)

2017 r. - 523 000,00 zł;

4)

2018 r. - 536 000,00 zł;

5)

2019 r. - 549 000,00 zł;

6)

2020 r. - 562 000,00 zł;

7)

2021 r. - 576 000,00 zł;

8)

2022 r. - 590 000,00 zł;

9)

2023 r. - 604 000,00 zł;

10)

2024 r. - 618 000,00 zł.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o

którym mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizm korygujący, o którym mowa w ust. 3.

3.

W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy

maksymalnego limitu wydatków określonego w ust. 1 oraz w przypadku, gdy część planowanych

wydatków, o których mowa w ust. 1, przypadająca proporcjonalnie na okres od początku

roku kalendarzowego do końca danego kwartału została przekroczona

1)

po pierwszym kwartale - co najmniej o 20%,

2)

po dwóch kwartałach - co najmniej o 15%,

3)

po trzech kwartałach - co najmniej o 10%

- minister właściwy do spraw środowiska stosuje mechanizm korygujący polegający na

wstrzymaniu wydatków.

Traci moc ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową

(Dz. U. z 2014 r. poz. 436).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 10 ust. 1-3, art. 12 ust. 1 i 2, art. 20 ust. 1-5, art. 29, art. 37 ust. 1, art.

47 pkt 14-17 i 19 oraz art. 48 pkt 1, 2, 5-8, 13, 14, 16, 20-23 oraz 26-28, które

wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;

2)

art. 14 ust. 1-10, art. 15, art. 47 pkt 5-10 oraz art. 48 pkt 30 i 31, które wchodzą

w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.