Legislator Case Law & Legislation
DU_2015_875 PL

Ustawa z dnia 24 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw

29 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Table of Provisions (29)

Statutory Text (29 Articles)

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

(Dz. U. z 2012 r. poz. 124 oraz z 2015 r. poz. 28) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

działalność wychowawczą, edukacyjną, informacyjną i profilaktyczną;

”

;

2)

w art. 4

a)

pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

narkomania - stałe lub okresowe używanie w celach innych niż medyczne środków odurzających,

substancji psychotropowych, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych,

w wyniku czego może powstać lub powstało uzależnienie od nich;

”

,

b)

po pkt 11 dodaje się pkt 11a w brzmieniu

„

11a)

nowa substancja psychoaktywna - substancję pochodzenia naturalnego lub syntetycznego

w każdym stanie fizycznym, o działaniu na ośrodkowy układ nerwowy, określoną w przepisach

wydanych na podstawie art. 44b ust. 2;

”

,

c)

pkt 12 otrzymuje brzmienie

„

12)

ograniczenie szkód zdrowotnych i społecznych - działania ukierunkowane na zmniejszenie

problemów zdrowotnych i społecznych wynikających z używania w celach innych niż medyczne

środków odurzających, substancji psychotropowych, środków zastępczych lub nowych substancji

psychoaktywnych;

”

,

d)

pkt 14 i 15 otrzymują brzmienie

„

14)

osoba zagrożona uzależnieniem - osobę, u której zespół zjawisk psychicznych i oddziaływań

środowiskowych stwarza duże prawdopodobieństwo powstania uzależnienia od środków odurzających

lub substancji psychotropowych, albo osobę sporadycznie używającą środków odurzających,

substancji psychotropowych, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych;

15)

osoba uzależniona - osobę, która w wyniku używania środków odurzających, substancji

psychotropowych, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych albo używania

ich w celach medycznych znajduje się w stanie uzależnienia od tych środków lub substancji;

”

,

e)

pkt 21 otrzymuje brzmienie

„

21)

przywóz - każde wprowadzenie na obszar celny Unii Europejskiej środków odurzających,

substancji psychotropowych, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych;

”

,

f)

pkt 27 otrzymuje brzmienie

„

27)

środek zastępczy - produkt zawierający co najmniej jedną nową substancję psychoaktywną

lub inną substancję o podobnym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy, który może być

użyty zamiast środka odurzającego lub substancji psychotropowej lub w takich samych

celach jak środek odurzający lub substancja psychotropowa, których wytwarzanie i wprowadzanie

do obrotu nie jest regulowane na podstawie przepisów odrębnych; do środków zastępczych

nie stosuje się przepisów o ogólnym bezpieczeństwie produktów;

”

,

g)

pkt 31 otrzymuje brzmienie

„

31)

używanie środka odurzającego, substancji psychotropowej, środka zastępczego lub nowej

substancji psychoaktywnej - wprowadzanie do organizmu człowieka środka odurzającego,

substancji psychotropowej, środka zastępczego lub nowej substancji psychoaktywnej,

niezależnie od drogi podania;

”

,

h)

pkt 34 i 35 otrzymują brzmienie

„

34)

wprowadzanie do obrotu - udostępnienie osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie,

środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów, środków zastępczych

lub nowych substancji psychoaktywnych;

35)

wytwarzanie - czynności, za pomocą których mogą być otrzymywane środki odurzające,

substancje psychotropowe, prekursory, środki zastępcze lub nowe substancje psychoaktywne,

ich oczyszczanie, ekstrakcję surowców i półproduktów oraz otrzymywanie soli tych środków

lub substancji;

”

,

i)

pkt 37 otrzymuje brzmienie

„

37)

ziele konopi innych niż włókniste - każdą naziemną część rośliny konopi (pojedynczą

lub w mieszaninie), z wyłączeniem nasion, zawierającą powyżej 0,20% sumy delta-9-tetrahydrokannabinolu

oraz kwasu tetrahydrokannabinolowego (kwasu delta-9-THC-2-karboksylowego);

”

;

3)

w art. 5 w ust. 2

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

podmioty lecznicze i inne podmioty działające w ochronie zdrowia;

”

,

b)

po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu

„

7a)

jednostki organizacyjne wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, o których

mowa w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy

zastępczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 332), oraz asystentów rodziny, rodziny zastępcze i prowadzących rodzinne domy dziecka;

”

;

4)

w art. 6 w ust. 3

a)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

inicjowanie działań zmierzających do ograniczania używania środków odurzających, substancji

psychotropowych, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych;

”

,

b)

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

dokonywanie okresowych ocen programów profilaktycznych, leczniczych, rehabilitacyjnych

i readaptacyjnych pod względem ich skuteczności w zakresie ograniczenia używania środków

odurzających, substancji psychotropowych, środków zastępczych lub nowych substancji

psychoaktywnych;

”

;

5)

w art. 9 w ust. 7 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

gromadzenie i analiza informacji dotyczących nowo pojawiających się trendów w używaniu

środków odurzających, substancji psychotropowych, środków zastępczych lub nowych substancji

psychoaktywnych.

”

;

6)

w art. 15 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

monitorowanie i koordynowanie działań w zakresie realizacji polityki państwa w obszarze

środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów, środków zastępczych

lub nowych substancji psychoaktywnych;

”

;

7)

w rozdziale 2 po art. 18 dodaje się art. 18a-18d w brzmieniu

„

Art. 18a.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia powołuje Zespół do spraw oceny ryzyka zagrożeń

dla zdrowia lub życia ludzi związanych z używaniem nowych substancji psychoaktywnych,

zwany dalej „Zespołem”.

2.

Zespół jest organem opiniodawczo-doradczym ministra właściwego do spraw zdrowia w

sprawach oceny potencjalnych zagrożeń dla zdrowia lub życia ludzi lub możliwości powodowania

szkód społecznych, wynikających z używania substancji, co do których istnieje podejrzenie,

że działają na ośrodkowy układ nerwowy.

3.

Członkami Zespołu są specjaliści w sprawach, o których mowa w ust. 2, posiadający

wiedzę co najmniej z zakresu nauk chemicznych, farmakologii, toksykologii, psychiatrii,

nauk społecznych lub nauk prawnych.

4.

W skład Zespołu wchodzą

1)

członkowie powołani przez ministra właściwego do spraw zdrowia, w tym przewodniczący

i zastępca przewodniczącego;

2)

członkowie powołani przez ministra właściwego do spraw zdrowia na wniosek

a)

Ministra Sprawiedliwości,

b)

Ministra Obrony Narodowej,

c)

ministra właściwego do spraw wewnętrznych,

d)

ministra właściwego do spraw gospodarki,

e)

ministra właściwego do spraw transportu.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia odwołuje członka Zespołu

1)

z własnej inicjatywy, po zasięgnięciu opinii organu, który wnioskował o powołanie

członka Zespołu, albo

2)

na wniosek organu, który wnioskował o powołanie członka Zespołu, albo

3)

na własny wniosek członka Zespołu.

6.

Obsługę administracyjną Zespołu zapewnia Główny Inspektorat Sanitarny.

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze zarządzenia, regulamin organizacyjny

Zespołu, biorąc pod uwagę jego zadania oraz skład osobowy.

Art. 18b.

1.

Do zadań Zespołu należy

1)

ocena potencjalnych zagrożeń dla zdrowia lub życia ludzi lub możliwości powodowania

szkód społecznych, wynikających z używania substancji, co do których istnieje podejrzenie,

że działają na ośrodkowy układ nerwowy;

2)

ocena substancji niebędącej nową substancją psychoaktywną, ale wykazującej działanie

na ośrodkowy układ nerwowy, stwarzającej bezpośrednie zagrożenia dla zdrowia lub życia

ludzi lub powodującej szkody społeczne, uzasadniająca umieszczenie jej w wykazie nowych

substancji psychoaktywnych albo w wykazie środków odurzających lub substancji psychotropowych;

3)

rekomendowanie ministrowi właściwemu do spraw zdrowia zmian w załącznikach do ustawy

i przepisach wydanych na podstawie art. 44b ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia podaje do publicznej wiadomości, za pośrednictwem

swojej strony podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, oceny i rekomendacje Zespołu,

o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3.

Art. 18c.

1.

Za udział w pracach Zespołu nie przysługuje wynagrodzenie.

2.

Członkom Zespołu przysługuje zwrot kosztów podróży na zasadach określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 77.

Art. 18d.

Przewodniczący Zespołu z własnej inicjatywy lub na wniosek członka Zespołu może powoływać

ekspertów w celu przedstawienia opinii lub do udziału w pracach Zespołu.

”

;

8)

tytuł rozdziału 3 otrzymuje brzmienie

„

Działalność wychowawcza, edukacyjna, informacyjna i profilaktyczna

”

;

9)

w art. 19

a)

w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Działalność wychowawcza, edukacyjna, informacyjna i profilaktyczna obejmuje

”

,

b)

w ust. 2 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3)

wprowadzanie problematyki zapobiegania narkomanii do programów szkolenia żołnierzy

w czynnej służbie wojskowej;

4)

prowadzenie działalności profilaktycznej, w szczególności w środowiskach zagrożonych

uzależnieniem;

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Szczegółowe zadania z zakresu działalności wychowawczej, edukacyjnej, informacyjnej

i profilaktycznej określa Krajowy Program.

”

;

10)

art. 22 otrzymuje brzmienie

„

Art. 22.

1.

Ministrowie właściwi do spraw oświaty i wychowania, zdrowia, spraw wewnętrznych, administracji

publicznej, transportu, Minister Obrony Narodowej oraz Minister Sprawiedliwości, każdy

w zakresie swojego działania, są obowiązani rozwijać i popierać działalność edukacyjną

oraz profilaktyczną, podejmowaną w celu informowania społeczeństwa o szkodliwości

narkomanii.

2.

Organy wymienione w ust. 1 są obowiązane prowadzić działalność wychowawczą, edukacyjną,

informacyjną i profilaktyczną polegającą na

1)

promocji zdrowego stylu życia;

2)

wspieraniu działań ogólnokrajowych i lokalnych organizacji, o których mowa w art.

5 ust. 3, oraz innych inicjatyw społecznych.

3.

Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i formy prowadzenia w szkołach

i placówkach systemu oświaty działalności wychowawczej, edukacyjnej, informacyjnej

i profilaktycznej, mając na względzie dobro dzieci i młodzieży.

”

;

11)

art. 23 otrzymuje brzmienie

„

Art. 23.

1.

Ministrowie właściwi do spraw zdrowia, szkolnictwa wyższego, finansów publicznych,

spraw wewnętrznych, transportu, pracy, nauki, Minister Sprawiedliwości i Minister

Obrony Narodowej stwarzają warunki do prowadzenia badań naukowych nad problematyką

narkomanii oraz badań epidemiologicznych.

2.

Jednostki naukowe realizujące zadania w zakresie prowadzenia badań naukowych nad problematyką

narkomanii, jeżeli jest to niezbędne dla prowadzenia takich badań, mogą posiadać,

przechowywać oraz dokonywać zakupu środków odurzających, substancji psychotropowych,

ich preparatów, prekursorów kategorii 1, po uzyskaniu odpowiednio zezwolenia, o którym

mowa w art. 35 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2.

3.

Jednostki naukowe, o których mowa w ust. 2, mogą posiadać, przechowywać oraz dokonywać

zakupu środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych po dokonaniu zgłoszenia,

o którym mowa w art. 24

”

;

12)

w art. 24

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Jednostki organizacyjne administracji rządowej, jednostki organizacyjne Służby Więziennej,

Żandarmerii Wojskowej oraz szkół wyższych prowadzące szkolenie osób, o których mowa

w ust. 1, mogą posiadać, przechowywać oraz nabywać środki odurzające, substancje psychotropowe,

ich preparaty, prekursory kategorii 1, środki zastępcze lub nowe substancje psychoaktywne,

w ilości niezbędnej do prowadzenia tego szkolenia.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Podmioty, o których mowa w ust. 2, oraz jednostki naukowe posiadają, przechowują oraz

dokonują zakupu środków, substancji i preparatów, o których mowa w ust. 2, jeżeli

przeprowadzają ich badania w celu identyfikacji i potwierdzenia popełnienia przestępstwa

lub naruszenia zakazu określonego w art. 44b ust. 1 pkt 1 lub 2.

”

,

c)

uchyla się ust. 5 i 6;

13)

po art. 24 dodaje się art. 24

„

Art. 24

1.

Prowadzenie badań, o których mowa w art. 23 ust. 2 i art. 24 ust. 4, zgłasza się przed

ich rozpoczęciem, w postaci papierowej lub elektronicznej, do

1)

wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego - w przypadku środków odurzających, substancji

psychotropowych, ich preparatów, prekursorów kategorii 1, albo

2)

państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego albo państwowego inspektora sanitarnego

Ministerstwa Spraw Wewnętrznych - w przypadku środków zastępczych lub nowych substancji

psychoaktywnych

- właściwego ze względu na siedzibę jednostki naukowej lub podmiotu przeprowadzającego

badania.

2.

Jednostki naukowe i podmioty, o których mowa w art. 23 ust. 2 i art. 24 ust. 2 i 4,

są obowiązane do

1)

nabywania środków odurzających, substancji psychotropowych, ich preparatów, prekursorów

kategorii 1, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych od przedsiębiorców

posiadających zezwolenie, o którym mowa w art. 35 ust. 1, art. 36 ust. 1 lub art.

40 ust. 1 i 2 pkt 1, albo pozyskiwania ich od jednostek organizacyjnych sektora finansów

publicznych, jednostek naukowych lub podmiotów zlecających badania w celu identyfikacji

i potwierdzenia popełnienia przestępstwa lub naruszenia zakazu określonego w art.

44b ust. 1 pkt 1 lub 2, w ilości niezbędnej do przeprowadzenia badania lub szkolenia;

2)

ewidencjonowania środków odurzających, substancji psychotropowych, ich preparatów,

prekursorów kategorii 1, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych

w sposób uporządkowany, według dat ich nabycia lub wejścia w ich posiadanie, przez

okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego ostatniego wpisu w ewidencji;

3)

przechowywania lub posiadania środków odurzających, substancji psychotropowych, ich

preparatów, prekursorów kategorii 1, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych

w sposób zabezpieczający przed kradzieżą lub zniszczeniem oraz przed dostępem do nich

osób nieuprawnionych;

4)

niszczenia środków odurzających, substancji psychotropowych, ich preparatów, prekursorów

kategorii 1, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych w sposób uniemożliwiający

dostęp do nich osób nieuprawnionych.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw

wewnętrznych, finansów publicznych, szkolnictwa wyższego, nauki, Ministrem Obrony

Narodowej oraz Ministrem Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób i tryb nabywania lub wchodzenia w posiadanie, ewidencjonowania, przechowywania

oraz stosowania środków odurzających, substancji psychotropowych, ich preparatów,

prekursorów kategorii 1, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych,

w celu przeprowadzania badań lub szkoleń, o których mowa w art. 23 ust. 2 i art. 24

ust. 2 i 4, mając na uwadze bezpieczeństwo ich przechowywania oraz konieczność opracowywania

odrębnej ewidencji dla danego środka, substancji lub preparatu;

2)

sposób i tryb przekazywania zgłoszeń, o których mowa w ust. 1, zakres przekazywanych

informacji oraz wzory zgłoszeń, uwzględniając konieczność zapewnienia sprawności w

przekazywaniu zgłoszeń oraz zagwarantowania przejrzystości i spójności przekazywanych

informacji;

3)

sposób niszczenia środków odurzających, substancji psychotropowych, ich preparatów,

prekursorów kategorii 1, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych,

uwzględniając konieczność zabezpieczenia tych środków, substancji lub preparatów przed

dostępem do nich osób nieuprawnionych oraz zapewnienia bezpieczeństwa osobom uczestniczącym

w ich niszczeniu.

”

;

14)

w art. 24b

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podmioty lecznicze prowadzące leczenie lub rehabilitację osób uzależnionych są obowiązane

do współpracy z Biurem, w szczególności do gromadzenia i przekazywania Biuru informacji

na temat osób zgłaszających się do leczenia z powodu używania środków odurzających,

substancji psychotropowych lub środków zastępczych.

”

,

b)

w ust. 2 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3)

wzór używania substancji, o których mowa w ust. 1, zawierający rodzaj i status używanych

środków odurzających, substancji psychotropowych lub środków zastępczych, częstotliwość

ich używania oraz sposób ich przyjmowania;

4)

historię używania środków odurzających, substancji psychotropowych lub środków zastępczych,

zawierającą wiek inicjacji używania poszczególnych substancji oraz wiek rozpoczęcia

używania problemowego;

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb

współpracy z Biurem podmiotów leczniczych prowadzących leczenie lub rehabilitację

osób używających środków odurzających, substancji psychotropowych lub środków zastępczych,

sposób gromadzenia, przechowywania i przetwarzania informacji, o których mowa w ust.

1, tryb ich przekazywania oraz wzór indywidualnego kwestionariusza sprawozdawczego

osoby zgłaszającej się do leczenia z powodu używania środków odurzających, substancji

psychotropowych lub środków zastępczych, z uwzględnieniem konieczności ochrony prywatności

osób, o których mowa w ust. 1.

”

;

15)

w art. 26 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Leczenie osoby uzależnionej prowadzi podmiot leczniczy lub lekarz wykonujący zawód

w ramach praktyki zawodowej.

”

;

16)

w art. 28

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Leczenie substytucyjne może prowadzić podmiot leczniczy po uzyskaniu zezwolenia marszałka

województwa właściwego ze względu na siedzibę tego podmiotu, wydanego po uzyskaniu

pozytywnej opinii dyrektora Biura odnośnie do spełniania wymagań określonych w przepisach

wydanych na podstawie ust. 7.

3.

Zezwolenie na leczenie substytucyjne w podmiotach leczniczych dla osób pozbawionych

wolności wydaje Dyrektor Generalny Służby Więziennej po uzyskaniu pozytywnej opinii

dyrektora Biura.

”

,

b)

w ust. 4 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Zezwolenie na leczenie substytucyjne może otrzymać podmiot leczniczy, który posiada

”

,

c)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Zezwolenie na leczenie substytucyjne cofa się, gdy podmiot leczniczy przestał spełniać

warunki stanowiące podstawę wydania zezwolenia.

”

,

d)

ust. 6b i 7 otrzymują brzmienie

„

6b.

Podmiot leczniczy prowadzący leczenie substytucyjne jest obowiązany do niezwłocznego

przekazywania Biuru informacji o zakwalifikowaniu, wyłączeniu lub zakończeniu udziału

pacjenta w programie realizującym takie leczenie.

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb

postępowania przy leczeniu substytucyjnym, szczegółowe warunki, jakie powinien spełniać

podmiot leczniczy prowadzący leczenie substytucyjne, oraz szczegółowy sposób gromadzenia,

przechowywania i przekazywania informacji, o których mowa w ust. 6b, mając na względzie

dobro osób uzależnionych, w tym potrzebę zachowania anonimowości osób, których dane

są umieszczane w Centralnym Wykazie Osób Objętych Leczeniem Substytucyjnym.

”

;

17)

tytuł rozdziału 5 otrzymuje brzmienie: „Prekursory, środki odurzające, substancje

psychotropowe, środki zastępcze i nowe substancje psychoaktywne”;

18)

art. 35 otrzymuje brzmienie

„

Art. 35.

1.

Zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego wymaga podjęcie działalności w zakresie

1)

wytwarzania, przetwarzania, przerabiania, przywozu lub dystrybucji środków odurzających

lub substancji psychotropowych;

2)

wytwarzania, przetwarzania, przerabiania, przywozu, dystrybucji albo stosowania w

celu prowadzenia badań naukowych, w zakresie swojej działalności statutowej, prekursorów

kategorii 1;

3)

wytwarzania, przetwarzania, przerabiania w celu prowadzenia badań naukowych, przez

jednostki naukowe w zakresie swojej działalności statutowej, środków odurzających

grup I-N, II-N i IV-N lub substancji psychotropowych grup I-P, II-P, III-P i IV-P.

2.

Stosowanie w celu prowadzenia badań naukowych, przez jednostki naukowe w zakresie

swojej działalności statutowej, środków odurzających lub substancji psychotropowych

wymaga zezwolenia wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego.

3.

Nie wymaga zezwolenia przerób środków odurzających, substancji psychotropowych i prekursorów,

jeżeli jest dokonywany w aptece na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne.

4.

Zezwolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, wydaje się

1)

po stwierdzeniu, przez inspektora do spraw wytwarzania Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego,

że przedsiębiorca posiadający zezwolenie, o którym mowa w art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne, albo wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 51b ust. 1 tej ustawy, spełnia warunki

określone przepisami ustawy, a w przypadku prekursorów kategorii 1 również warunki

określone przepisami rozporządzenia 273/2004, rozporządzenia 111/2005 oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1277/2005 z dnia 27 lipca 2005 r. ustanawiającego przepisy

wykonawcze dotyczące rozporządzenia (WE) nr 273/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

w sprawie prekursorów narkotykowych i rozporządzenia Rady (WE) nr 111/2005 określającego

zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Wspólnotą a państwami

trzecimi

(Dz. Urz. UE L 202 z 03.08.2005, str. 7);

2)

po stwierdzeniu przez wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, że przedsiębiorca,

inny niż określony w pkt 1, występujący o wydanie zezwolenia spełnia warunki określone

przepisami ustawy, a w przypadku prekursorów kategorii 1 również warunki określone

przepisami rozporządzenia 273/2004, rozporządzenia 111/2005 oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1277/2005 z dnia 27 lipca 2005 r. ustanawiającego przepisy

wykonawcze dotyczące rozporządzenia (WE) nr 273/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

w sprawie prekursorów narkotykowych i rozporządzenia Rady (WE) nr 111/2005 określającego

zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Wspólnotą a państwami

trzecimi.

5.

Zezwolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, określają dozwoloną wielkość i cel wytwarzania,

przetwarzania, przerabiania, przywozu, dystrybucji albo stosowania środka odurzającego,

substancji psychotropowej lub prekursorów kategorii 1.

6.

Przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 4, są obowiązani

1)

prowadzić dokumentację dotyczącą środka odurzającego, substancji psychotropowej lub

prekursorów kategorii 1;

2)

przechowywać posiadane środki odurzające, substancje psychotropowe lub prekursory

kategorii 1 w sposób zabezpieczający przed kradzieżą lub zniszczeniem, w tym podczas

ich transportu.

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb wydawania oraz cofania zezwoleń, o których mowa w ust.

1 i 2, w tym wymagania kwalifikacyjne, jakim powinna odpowiadać osoba odpowiedzialna

za nadzór nad wytwarzaniem, przetwarzaniem, przerabianiem, przywozem, dystrybucją,

obrotem albo stosowaniem w celu prowadzenia badań naukowych środków odurzających,

substancji psychotropowych lub prekursorów kategorii 1, mając na względzie zapewnienie

prawidłowych zabezpieczeń przed użyciem środków odurzających lub substancji psychotropowych

objętych zezwoleniem przez osoby nieupoważnione lub w celach innych niż określone

w wydanym zezwoleniu;

2)

wzory wniosków o udzielenie zezwolenia na wytwarzanie, przetwarzanie, przerabianie,

przywóz, dystrybucję, obrót albo stosowanie w celu prowadzenia badań naukowych środków

odurzających, substancji psychotropowych lub prekursorów kategorii 1, biorąc pod uwagę

sprawność i przejrzystość postępowania;

3)

warunki i sposób wydawania środków odurzających, substancji psychotropowych lub prekursorów

kategorii 1 i ewidencjonowania wytwarzania, przetwarzania, przerabiania, przywozu,

dystrybucji, obrotu albo stosowania w celu prowadzenia badań naukowych środków odurzających,

substancji psychotropowych lub prekursorów kategorii 1, mając na uwadze bezpieczeństwo

przechowywania oraz konieczność opracowywania odrębnej ewidencji dla danego środka,

substancji lub prekursora.

”

;

19)

w art. 37

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Przywóz, wywóz, wewnątrzwspólnotowa dostawa lub wewnątrzwspólnotowe nabycie środków

odurzających lub substancji psychotropowych mogą być dokonywane przez przedsiębiorców

posiadających zezwolenia, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1 lub art. 40 ust. 1,

po uzyskaniu pozwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego określającego środki

lub substancje, które mogą być przedmiotem przywozu, wywozu, wewnątrzwspólnotowej

dostawy lub wewnątrzwspólnotowego nabycia.

2.

Przywóz lub wewnątrzwspólnotowe nabycie środków odurzających lub substancji psychotropowych

mogą być dokonywane przez jednostki naukowe, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 3

i ust. 2, po uzyskaniu pozwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego określającego

środki lub substancje, które mogą być przedmiotem przywozu lub wewnątrzwspólnotowego

nabycia.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Przywóz, wywóz, wewnątrzwspólnotowa dostawa lub wewnątrzwspólnotowe nabycie słomy

makowej mogą być dokonywane wyłącznie przez przedsiębiorców, o których mowa w art.

35 ust. 1 pkt 1 lub art. 40 ust. 1, po uzyskaniu pozwoleń przewidzianych w ust. 3

i 4.

”

;

20)

w art. 38

a)

w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Przedsiębiorcy prowadzący działalność w zakresie wytwarzania, przetwarzania, przerobu,

przywozu, wywozu, wewnątrzwspólnotowej dostawy lub wewnątrzwspólnotowego nabycia i

obrotu hurtowego prekursorami kategorii 1 i 4 przekazują Głównemu Inspektorowi Farmaceutycznemu

informacje o wszelkich wzbudzających podejrzenie co do zgodności z przepisami prawa

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Główny Inspektor Farmaceutyczny w odniesieniu do prekursorów kategorii 1 i 4, a Główny

Inspektor Sanitarny w odniesieniu do prekursorów kategorii 2 i 3, w uzasadnionych

przypadkach powiadamiają Policję, Straż Graniczną i organy Służby Celnej o konieczności

zatrzymania przesyłki prekursorów, która nie spełnia wymagań określonych w przepisach

prawa.

”

;

21)

art. 39 otrzymuje brzmienie

„

Art. 39.

1.

Zezwoleń, o których mowa w art. 35 ust. 1 i 2, art. 36 ust. 1 i 2, art. 40 ust. 1

i 2 oraz art. 49 ust. 1, i pozwoleń, o których mowa w art. 37 ust. 1-6, udziela się

na wniosek podmiotu ubiegającego się, na czas oznaczony albo na czas nieoznaczony.

2.

Przed podjęciem decyzji w sprawie wydania zezwolenia albo pozwolenia organ wydający

zezwolenie albo pozwolenie, zwany dalej „organem zezwalającym”, może

1)

wzywać podmiot ubiegający się do uzupełnienia, w wyznaczonym terminie, brakującej

dokumentacji poświadczającej, że spełnia on warunki określone przepisami ustawy;

2)

dokonać kontrolnego sprawdzenia faktów podanych we wniosku o udzielenie zezwolenia

albo pozwolenia w celu stwierdzenia, czy podmiot ubiegający się spełnia warunki wykonywania

działalności objętej zezwoleniem albo pozwoleniem.

3.

Udzielenie zezwolenia albo pozwolenia, zmiana zezwolenia albo pozwolenia, odmowa udzielenia

zezwolenia albo pozwolenia oraz cofnięcie zezwolenia albo pozwolenia następuje w drodze

decyzji. Decyzja o cofnięciu zezwolenia albo pozwolenia podlega natychmiastowemu wykonaniu.

4.

Organ zezwalający w przypadku powzięcia informacji o tym, że podmiot, któremu udzielono

zezwolenia albo pozwolenia, działa w sposób niezgodny z przepisami ustawy regulującymi

działalność objętą zezwoleniem albo pozwoleniem, wyznacza niezwłocznie termin do usunięcia

tych nieprawidłowości.

5.

Organ zezwalający cofa zezwolenie albo pozwolenie, w przypadku gdy

1)

podmiot, któremu udzielono zezwolenia albo pozwolenia, przestał spełniać warunki wymagane

do wykonywania działalności określonej w zezwoleniu albo pozwoleniu;

2)

podmiot, o którym mowa w pkt 1, nie usunął, w wyznaczonym przez organ zezwalający

terminie, stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z przepisami ustawy regulującymi

działalność objętą zezwoleniem albo pozwoleniem.

6.

Podmiot, któremu udzielono zezwolenia albo pozwolenia, jest obowiązany zgłaszać organowi

zezwalającemu wszelkie zmiany danych określonych w zezwoleniu albo pozwoleniu.

7.

Podmiot, któremu cofnięto zezwolenie z przyczyn, o których mowa w ust. 5, może ponownie

wystąpić z wnioskiem o wydanie zezwolenia w takim samym zakresie nie wcześniej niż

po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia.

8.

Za złożenie wniosku o wydanie zezwolenia na wytwarzanie, przetwarzanie, przerób, dystrybucję,

obrót hurtowy, uprawę, zbiór albo stosowanie do badań oraz pozwolenia na przywóz,

wywóz, wewnątrzwspólnotowe nabycie i wewnątrzwspólnotową dostawę środków odurzających,

substancji psychotropowych i prekursorów kategorii 1 i 4, a także zmianę tych zezwoleń

lub pozwoleń, są pobierane opłaty, które stanowią dochód budżetu państwa.

9.

Opłaty, o których mowa w ust. 8, wnosi się na rachunek bieżący organu zezwalającego

w wysokości

1)

750 zł - za złożenie wniosku o wydanie zezwolenia na obrót hurtowy, dystrybucję, wytwarzanie,

przetwarzanie, przerób lub stosowanie do badań środków odurzających, substancji psychotropowych

lub prekursorów kategorii 1;

2)

750 zł - za złożenie wniosku o wydanie zezwolenia na zbiór mleczka makowego i opium

z maku oraz ziela lub żywicy konopi innych niż włókniste;

3)

750 zł - za złożenie wniosku o wydanie zezwolenia na uprawę maku i konopi prowadzonych

przez jednostkę naukową oraz Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych;

4)

350 zł - za złożenie wniosku o zmianę zezwolenia, o którym mowa w pkt 1-3;

5)

100 zł - za złożenie wniosku o wydanie pozwolenia na przywóz, wywóz, wewnątrzwspólnotowe

nabycie lub wewnątrzwspólnotową dostawę środków odurzających lub substancji psychotropowych;

6)

100 zł - za złożenie wniosku o wydanie zezwolenia na wywóz prekursorów kategorii 4;

7)

100 zł - za złożenie wniosku o wydanie pozwolenia na przywóz lub wywóz prekursorów

kategorii 1;

8)

50 zł - za złożenie wniosku o zmianę zezwolenia albo pozwolenia, o którym mowa w pkt

5-7.

10.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 8, dołącza się dowód wniesienia opłaty. W przypadku

braku dowodu uiszczenia opłaty, wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia.

”

;

22)

art. 40 otrzymuje brzmienie

„

Art. 40.

1.

Zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego wymaga obrót hurtowy środkami odurzającymi

lub substancjami psychotropowymi.

2.

Główny Inspektor Farmaceutyczny na wniosek przedsiębiorcy wydaje

1)

zezwolenie na obrót hurtowy prekursorami kategorii 1, zgodnie z przepisami rozporządzenia

273/2004, rozporządzenia 111/2005 oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1277/2005 z dnia 27 lipca 2005 r. ustanawiającego przepisy

wykonawcze dotyczące rozporządzenia (WE) nr 273/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

w sprawie prekursorów narkotykowych i rozporządzenia Rady (WE) nr 111/2005 określającego

zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Wspólnotą a państwami

trzecimi;

2)

zezwolenie na wywóz prekursorów kategorii 4, zgodnie z przepisami rozporządzenia 111/2005;

3)

uproszczone zezwolenie na wywóz prekursorów kategorii 4, zgodnie z przepisami Unii

Europejskiej określającymi zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy

Wspólnotą a państwami trzecimi, jeżeli nie spowoduje to ryzyka nielegalnego wykorzystania

prekursorów kategorii 4.

3.

Przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 2, są obowiązani

1)

prowadzić dokumentację dotyczącą środka odurzającego, substancji psychotropowej lub

prekursorów kategorii 1;

2)

przechowywać posiadane środki odurzające, substancje psychotropowe lub prekursory

kategorii 1 w sposób zabezpieczający przed kradzieżą lub zniszczeniem, w tym podczas

ich transportu.

4.

Zezwolenia, o których mowa w ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1, wydaje się po stwierdzeniu

1)

przez inspektora do spraw obrotu hurtowego Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego,

że przedsiębiorca posiadający zezwolenie, o którym mowa w art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne, spełnia warunki określone przepisami ustawy;

2)

przez wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, że przedsiębiorca, inny niż określony

w pkt 1, występujący o wydanie zezwolenia spełnia warunki określone przepisami ustawy.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb wydawania oraz cofania zezwoleń, o których mowa w ust.

1, w tym wymagania kwalifikacyjne, jakim powinna odpowiadać osoba odpowiedzialna za

nadzór nad obrotem środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi lub prekursorami

kategorii 1, mając na względzie zapewnienie prawidłowych zabezpieczeń przed użyciem

środków odurzających, substancji psychotropowych lub prekursorów kategorii 1, objętych

zezwoleniem przez osoby nieupoważnione lub w celach innych niż określone w wydanym

zezwoleniu;

2)

wzory wniosków o udzielenie zezwolenia na obrót środkiem odurzającym, substancją psychotropową

lub prekursorami kategorii 1, biorąc pod uwagę sprawność i przejrzystość postępowania;

3)

warunki i sposób wydawania środków odurzających, substancji psychotropowych lub prekursorów

kategorii 1 i ewidencjonowania obrotu środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi

lub prekursorami kategorii 1, mając na uwadze bezpieczeństwo przechowywania oraz konieczność

opracowywania odrębnej ewidencji dla danego środka, substancji lub prekursora.

”

;

23)

w art. 41 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Do podmiotów, o których mowa w ust. 1, stosuje się art. 40 ust. 3.

”

;

24)

art. 42 otrzymuje brzmienie

„

Art. 42.

1.

Podmiot leczniczy, który - zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne nie utworzył apteki szpitalnej lub działu farmacji szpitalnej, zakład leczniczy dla

zwierząt oraz lekarz, lekarz dentysta lub lekarz weterynarii, wykonujący zawód w ramach

praktyki zawodowej, a także inny podmiot, których działalność wymaga posiadania i

stosowania w celach medycznych preparatów zawierających środki odurzające grup I-N,

II-N, III-N i IV-N lub substancje psychotropowe grup II-P, III-P i IV-P, posiadają

i stosują te preparaty, jeżeli są dopuszczone do obrotu jako produkty lecznicze na

podstawie przepisów prawa farmaceutycznego oraz po uzyskaniu zgody wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego.

2.

Podmiot leczniczy, który - zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne nie utworzył apteki szpitalnej, zakład leczniczy dla zwierząt oraz lekarz, lekarz

dentysta lub lekarz weterynarii, wykonujący zawód w ramach praktyki zawodowej, których

działalność w celach przeprowadzenia badań klinicznych

wymaga posiadania i stosowania preparatów zawierających środki odurzające grup I-N,

II-N, III-N i IV-N lub substancje psychotropowe grup II-P, III-P i IV-P, posiadają

i stosują te preparaty po uzyskaniu zgody wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego.

3.

Wojewódzki inspektor farmaceutyczny udziela zgody

1)

o której mowa w ust. 1 - na czas określony, nie dłuższy niż 3 lata;

2)

o której mowa w ust. 2 - na czas określony, nie dłuższy niż określony w pozwoleniu

na prowadzenie badania klinicznego.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór wniosku o uzyskanie zgody, o której mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając potrzebę

zapewnienia sprawności postępowania;

2)

rodzaje preparatów zawierających środki odurzające i substancje psychotropowe, które

mogą być posiadane w celach medycznych albo stosowane do badań klinicznych, wraz ze

wskazaniem ich ilości oraz grupy, do jakiej są zakwalifikowane, uwzględniając potrzebę

ich właściwej identyfikacji;

3)

warunki zaopatrywania i przechowywania preparatów zawierających środki odurzające

i substancje psychotropowe posiadanych w celach medycznych lub stosowanych do badań

klinicznych, uwzględniając potrzebę zabezpieczenia tych substancji przed niewłaściwym

użyciem;

4)

rodzaje podmiotów, których działalność wymaga posiadania i stosowania preparatów zawierających

środki odurzające i substancje psychotropowe, oraz sposób prowadzenia przez te podmioty

dokumentacji, mając na uwadze bezpieczeństwo przechowywania oraz potrzebę opracowywania

odrębnej dokumentacji dla danego środka lub substancji.

”

;

25)

w art. 44

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Nadzór nad uprawami, o których mowa w art. 49 ust. 1, wytwarzaniem, przetwarzaniem,

przerabianiem, przywozem, dystrybucją, obrotem i niszczeniem albo stosowaniem w celu

prowadzenia badań naukowych środków odurzających, substancji psychotropowych oraz

prekursorów kategorii 1 sprawuje wojewódzki inspektor farmaceutyczny właściwy ze względu

na siedzibę przedsiębiorcy lub jednostki naukowej - przez kontrolę realizacji obowiązków

wynikających z rozporządzenia 273/2004, rozporządzenia 111/2005 i przepisów ustawy,

z wyłączeniem przedsiębiorców, o których mowa w ust. 2a.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Główny Inspektor Farmaceutyczny sprawuje nadzór nad

1)

wytwarzaniem, przetwarzaniem, przerabianiem, przywozem, dystrybucją i niszczeniem

środków odurzających, substancji psychotropowych oraz prekursorów kategorii 1 przez

przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie, o którym mowa w art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne, albo przedsiębiorcę wpisanego do rejestru, o którym mowa w art. 51b ust. 1 tej ustawy

- realizowany w ramach kontroli spełniania obowiązków wynikających z przepisów rozporządzenia

273/2004 i rozporządzenia 111/2005 oraz przepisów ustawy;

2)

obrotem hurtowym środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi lub prekursorami

kategorii 1 przez przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie, o którym mowa w art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne - realizowany w ramach kontroli spełniania obowiązków wynikających z przepisów rozporządzenia

273/2004 i rozporządzenia 111/2005 oraz przepisów ustawy;

3)

wywozem prekursorów kategorii 4 przez przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie, o którym

mowa w art. 38 ust. 1 lub w art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne - realizowany w ramach kontroli spełniania obowiązków wynikających z przepisów rozporządzenia

111/2005 i przepisów ustawy.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zadania z zakresu dokonywania rejestracji, o której mowa w art. 3 ust. 6 rozporządzenia

273/2004, w tym prowadzenie krajowego rejestru podmiotów gospodarczych i użytkowników,

którym przyznano rejestrację, wykonuje Inspektor do spraw Substancji Chemicznych.

Przyznanie, odmowa przyznania, zawieszenie lub unieważnienie rejestracji następuje

w drodze decyzji. Inspektor do spraw Substancji Chemicznych powiadamia właściwego

państwowego powiatowego inspektora sanitarnego o wydanej decyzji.

”

,

d)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki

i tryb postępowania ze środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi i prekursorami

kategorii 1, ich mieszaninami lub odpadami, produktami leczniczymi, zepsutymi, sfałszowanymi

lub którym upłynął termin ważności, zawierającymi w swoim składzie środki odurzające,

substancje psychotropowe lub prekursory kategorii 1, uwzględniając w szczególności

wymogi zabezpieczenia przed ich niewłaściwym użyciem, sposoby niszczenia tych środków

w zależności od ich rodzaju i ilości oraz podmioty obowiązane do pokrywania kosztów

związanych z niszczeniem tych środków.

”

;

26)

art. 44b i art. 44c otrzymują brzmienie

„

Art. 44b.

1.

Zakazuje się wytwarzania, przywozu i wprowadzania do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

1)

środków zastępczych;

2)

nowych substancji psychoaktywnych.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz nowych

substancji psychoaktywnych obejmujący te substancje lub ich grupy, uwzględniając wpływ

tych substancji na zdrowie lub życie ludzi lub możliwość spowodowania szkód społecznych.

Art. 44c.

1.

W przypadku stwierdzenia wytwarzania lub wprowadzania do obrotu produktu, co do którego

zachodzi uzasadnione podejrzenie, że jest on środkiem zastępczym lub nową substancją

psychoaktywną, właściwy ze względu na miejsce wytwarzania lub wprowadzania do obrotu

państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, wstrzymanie wytwarzania

tego produktu lub wycofanie go z obrotu, na czas niezbędny do przeprowadzenia badań

mających na celu ustalenie, czy jest on środkiem zastępczym lub nową substancją psychoaktywną,

nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy.

2.

Główny Inspektor Sanitarny podaje do publicznej wiadomości informację o wydaniu decyzji,

o której mowa w ust. 1, przez ogłoszenie na swojej stronie podmiotowej Biuletynu Informacji

Publicznej nazwy produktu, nazwy producenta, rodzaju opakowania i jego wielkości.

3.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy państwowy inspektor

sanitarny

1)

dokonuje zabezpieczenia produktu, co do którego zachodzi uzasadnione podejrzenie,

że jest on środkiem zastępczym lub nową substancją psychoaktywną;

2)

nakazuje zaprzestanie prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub obiektach służących

wytwarzaniu lub wprowadzeniu tego produktu do obrotu, na czas niezbędny do usunięcia

zagrożenia, nie dłuższy niż 3 miesiące.

4.

Państwowy inspektor sanitarny właściwy ze względu na miejsce wytwarzania lub wprowadzania

do obrotu produktu, o którym mowa w ust. 1, zakazuje, w drodze decyzji, jego wytwarzania

lub wprowadzania do obrotu, nakazuje jego wycofanie z obrotu, a także orzeka o jego

przepadku na rzecz Skarbu Państwa i zniszczeniu, jeżeli ten produkt jest środkiem

zastępczym albo nową substancją psychoaktywną.

5.

Państwowy inspektor sanitarny, który wydał decyzję, o której mowa w ust. 4, jest organem

właściwym w sprawie zniszczenia produktu będącego przedmiotem tej decyzji. Zniszczenia

dokonuje się komisyjnie. Z czynności zniszczenia produktu sporządza się protokół zniszczenia,

który zawiera

1)

oznaczenie organu właściwego w sprawie zniszczenia;

2)

skład komisji powołanej do zniszczenia;

3)

oznaczenie decyzji stanowiącej podstawę zniszczenia;

4)

rodzaj zniszczonego produktu, jego nazwę oraz ilość;

5)

informację o zastosowanej metodzie zniszczenia;

6)

oznaczenie miejsca i czasu zniszczenia;

7)

podpisy członków komisji.

6.

Koszty prowadzonego postępowania i badań, o których mowa w ust. 1, w wyniku których

stwierdzono, że badany produkt, o którym mowa w ust. 1, jest środkiem zastępczym albo

nową substancją psychoaktywną, oraz koszty zniszczenia tego produktu ponosi strona

postępowania.

7.

Właściwy państwowy inspektor sanitarny wydaje decyzję ustalającą wysokość kosztów,

o których mowa w ust. 6, określając 7-dniowy termin płatności, licząc od dnia, w którym

decyzja ustalająca wysokość kosztów stała się ostateczna.

8.

Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, oraz egzekucja należności, o których

mowa w ust. 6, następują w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

9.

Od kwoty należności, o których mowa w ust. 6, nalicza się odsetki ustawowe, poczynając

od dnia, w którym upłynął termin ich płatności.

10.

Należności, o których mowa w ust. 6, ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat, licząc

od dnia, w którym decyzja ustalająca te należności stała się ostateczna.

11.

Jeżeli w wyniku badań, o których mowa w ust. 1, stwierdzono obecność substancji niebędącej

nową substancją psychoaktywną, ale wykazującej działanie na ośrodkowy układ nerwowy,

podmiot, który przeprowadził to badanie, zawiadamia Zespół o wyniku tego badania.

12.

Badania mające na celu ustalenie, czy produkt, o którym mowa w ust. 1, jest środkiem

zastępczym lub nową substancją psychoaktywną, przeprowadzają podmioty, w tym jednostki

naukowe, posiadające przygotowanie naukowo-merytoryczne, techniczne oraz infrastrukturę,

umożliwiające ustalenie, czy badany produkt jest środkiem zastępczym lub nową substancją

psychoaktywną, w szczególności określenie

1)

pochodzenia substancji o działaniu na ośrodkowy układ nerwowy zidentyfikowanej w wyniku

badań;

2)

mechanizmu działania tej substancji;

3)

jej aktywności farmakologicznej;

4)

działań niepożądanych, w tym skutków somatycznych i psychicznych u ludzi.

13.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz podmiotów,

o których mowa w ust. 12, mając na względzie zapewnienie sprawności postępowania prowadzonego

przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

”

;

27)

w rozdziale 5 po art. 44c dodaje się art. 44d w brzmieniu

„

Art. 44d.

1.

W przypadku stwierdzenia przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktu,

co do którego zachodzi uzasadnione podejrzenie, że może być on środkiem zastępczym

lub nową substancją psychoaktywną, organ celny zajmuje przesyłkę tego produktu na

czas niezbędny do ustalenia, czy jest on środkiem zastępczym lub nową substancją psychoaktywną,

nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy.

2.

W przypadku konieczności przeprowadzenia badań produktu, o którym mowa w ust. 1, mających

na celu ustalenie, czy jest on środkiem zastępczym lub nową substancją psychoaktywną

przeprowadzają je podmioty, o których mowa w art. 44c ust. 12.

3.

Jeżeli w wyniku przeprowadzonych badań zostanie stwierdzone, że badany produkt jest

środkiem zastępczym albo nową substancją psychoaktywną, organ Służby Celnej występuje

o orzeczenie jego przepadku na rzecz Skarbu Państwa.

4.

O przepadku produktu będącego środkiem zastępczym albo nową substancją psychoaktywną

na rzecz Skarbu Państwa orzeka, na wniosek organu celnego, sąd, stosując przepisy

Kodeksu postępowania cywilnego.

5.

Produkt będący środkiem zastępczym albo nową substancją psychoaktywną, którego przepadek

orzeczono, podlega zniszczeniu.

6.

Jeżeli podmiot dokonujący przywozu jest nieznany, produkt będący środkiem zastępczym

albo nową substancją psychoaktywną podlega zniszczeniu bez konieczności występowania

do sądu o przepadek na rzecz Skarbu Państwa.

7.

Koszty badań, przechowywania i zniszczenia produktu będącego środkiem zastępczym albo

nową substancją psychoaktywną ponosi podmiot dokonujący przywozu. W przypadku niemożności

ustalenia podmiotu dokonującego przywozu produktu będącego środkiem zastępczym albo

nową substancją psychoaktywną, koszty badań, przechowywania i zniszczenia są finansowane

z budżetu państwa, z części pozostającej w dyspozycji izb celnych i urzędów celnych.

”

;

28)

w art. 46

a)

w ust. 2

-

pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

umowy kontraktacji, zawartej z podmiotem posiadającym zezwolenie marszałka województwa

na prowadzenie działalności w zakresie skupu konopi włóknistych, lub

2)

zobowiązania do przetworzenia konopi włóknistych we własnym zakresie na cele określone

w art. 45 ust. 3, składanego do marszałka województwa właściwego dla miejsca położenia

uprawy, w terminie do 14 dni po dokonaniu ich wysiewu.

”

,

-

uchyla się pkt 3 i 4,

b)

w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

konopi włóknistych na podstawie umowy, o której mowa w ust. 2 pkt 1

”

,

c)

w ust. 5 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu albo numer identyfikacyjny w krajowym

rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany,

a w przypadku osoby fizycznej również numer ewidencyjny powszechnego elektronicznego

systemu ewidencji ludności (PESEL), jeżeli został nadany;

”

,

d)

w ust. 6 uchyla się pkt 2;

29)

w art. 47

a)

w ust. 2 uchyla się pkt 3,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu

„

3a.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, w przypadku samodzielnego przetwarzania konopi

włóknistych z własnych upraw, dołącza się zobowiązanie do przetworzenia konopi włóknistych

we własnym zakresie na cele określone w art. 45 ust. 3.

3b.

Zobowiązanie, o którym mowa w ust. 3a, zawiera

1)

imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę firmy, siedzibę i adres producenta

konopi włóknistych;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu albo numer identyfikacyjny w krajowym

rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany,

a w przypadku osoby fizycznej również numer ewidencyjny powszechnego elektronicznego

systemu ewidencji ludności (PESEL), jeżeli został nadany;

3)

zwięzły opis zakładu przetwórczego lub miejsca przetwarzania wraz z wyposażeniem;

4)

informację o rodzajach produktów, które będą wytwarzane przez zakład przetwórczy.

”

;

30)

art. 49 otrzymuje brzmienie

„

Art. 49.

1.

Przepisów art. 45-48, z wyjątkiem przepisów dotyczących obowiązku niszczenia słomy

makowej i resztek pożniwnych maku, nie stosuje się do upraw maku i konopi prowadzonych

po uzyskaniu zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego przez jednostkę naukową

oraz Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych, w ramach działalności statutowej,

a także przez podmiot zajmujący się hodowlą roślin i stosujący konopie włókniste w

celach izolacyjnych, zwane dalej „wnioskodawcą”.

2.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek zawierający

1)

nazwę i adres wnioskodawcy;

2)

dane osoby odpowiedzialnej za zapewnienie właściwej kontroli uprawy i jej zabezpieczenie

przed dostępem osób nieuprawnionych;

3)

dane dotyczące lokalizacji, rodzaju i wielkości uprawy;

4)

dane na temat planowanych badań, w szczególności określające ich cel;

5)

informację o rodzaju jednostki naukowej;

6)

datę i podpis osoby upoważnionej przez wnioskodawcę do złożenia wniosku.

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się

1)

opinię jednostki organizacyjnej Policji właściwej ze względu na miejsce uprawy, dotyczącą

sposobu zabezpieczenia uprawy przed dostępem osób nieuprawnionych;

2)

statut podmiotu ubiegającego się o wydanie zezwolenia, jeżeli dotyczy.

”

;

31)

art. 52a otrzymuje brzmienie

„

Art. 52a.

1.

Kto wytwarza lub wprowadza do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej środek

zastępczy lub nową substancję psychoaktywną, podlega karze pieniężnej w wysokości

od 20 000 zł do 1 000 000 zł.

2.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza, w drodze decyzji, państwowy inspektor

sanitarny właściwy ze względu na miejsce wytwarzania lub wprowadzania do obrotu środka

zastępczego lub nowej substancji psychoaktywnej. Decyzji tej nadaje się rygor natychmiastowej

wykonalności.

3.

Ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, państwowy inspektor sanitarny

uwzględnia w szczególności ilość wytworzonego lub wprowadzonego do obrotu środka zastępczego

lub wytworzonej lub wprowadzonej do obrotu nowej substancji psychoaktywnej.

”

;

32)

w art. 56 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kto, wbrew przepisom art. 33-35, art. 37 i art. 40, wprowadza do obrotu środki odurzające,

substancje psychotropowe lub słomę makową albo uczestniczy w takim obrocie,

podlega grzywnie i karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

”

;

33)

w art. 71 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

W razie skazania osoby uzależnionej, z uwzględnieniem warunków określonych w ust.

1, na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, sąd może

orzec umieszczenie sprawcy przed wykonaniem kary w odpowiednim podmiocie leczniczym.

4.

Czasu pobytu w podmiocie leczniczym nie określa się z góry, nie może on jednak być

dłuższy niż 2 lata. O zwolnieniu z podmiotu leczniczego rozstrzyga sąd na podstawie

wyników leczenia lub rehabilitacji. Jeżeli skazany nie poddaje się leczeniu lub rehabilitacji

albo dopuszcza się rażącego naruszenia regulaminu podmiotu leczniczego, zwolnienie

może nastąpić także na wniosek podmiotu leczniczego.

”

;

34)

w art. 72 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli osoba uzależniona lub używająca szkodliwie substancji psychoaktywnej, której

zarzucono popełnienie przestępstwa pozostającego w związku z używaniem środka odurzającego

lub substancji psychotropowej, zagrożonego karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą

5 lat, podda się leczeniu, rehabilitacji lub udziałowi w programie edukacyjno-profilaktycznym

prowadzonym przez podmiot leczniczy lub inny podmiot działający w ochronie zdrowia,

prokurator może zawiesić postępowanie do czasu zakończenia leczenia, rehabilitacji

lub udziału w programie.

”

;

35)

w art. 73a ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Warunkiem udzielenia przerwy jest wykazanie przez skazanego, że ma zagwarantowane

miejsce leczenia lub rehabilitacji w odpowiednim podmiocie leczniczym odpowiadającym

jego potrzebom terapeutycznym.

”

;

36)

w załączniku nr 1 do ustawy

a)

część 1 „Środki odurzające grupy I-N” otrzymuje brzmienie

„

1.

Środki odurzające grupy I-N

Lp.

Międzynarodowe nazwy zalecane

Inne nazwy

Oznaczenia chemiczne

1

2

3

1.

5-FUR-144 XLR-11

[ 1 -(5-fluoropentylo)- IH-indol- 3-ilo](2,2,3,3-tetrametylocyklopropylo) metanon

2.

5F-AKB-48

N-(l-adamantylo)-l-(5-fluoropentylo)-l//-indazol-3-karboksyamid, czyli l-(5-fluoropentylo)-N-tricyklo[3.3.1.133,7]dekan-l-ylo-lH-indazol-3 -karboksyamid

3.

5F-PB-22

ester chinolin-8-ylowy kwasu l-(5-fluoropentylo)-lH-indol-3 -karboksylowego

4.

A-834,735

l-[(tetrahydropiran-4-ylo)metylo]-lH- indol-3-ilo- (2,2,3,3 -tetrametylocyklopropylo) metanon

5.

AB-001

(1 -adamant-1 -ylo)( 1 -pentylo- lH-indol-3-ilo)metanon

6.

AB-FUBINACA

N-( 1 -amino-3 -metylo-1 -oksobutan-2-ylo)-l-(4-fluorobenzylo)-lH-indazol-3 -karboksyamid

7.

ACETORFINA

3-O-acetylo-6,7,8,14-tetrahydro-7a- (1-hydroksy-l-metylobutylo)-6,14-endo-etenooripawina

8.

Acetylo - α-metylofentanyl

N-[ 1 -(a-metylofenetylo)-4-piperydylo] acetanilid

9.

ACETYLOMETADOL

3-acetoksy-6-dimetyloamino-4,4-difenyloheptan

10.

AH-7921

3,4-dichloro-N- [(1 -dimetylamino)cykloheksylo- metylo]benzamid

11.

ALFAACETYLOMETADOL

α-3 -acetoksy-6-dimetyloamino-4,4-difenyloheptan, czyli (3R,6R)-3-acetoksy-6-dimetyloamino-4,4-difenyloheptan

12.

ALFAMEPRODYNA

α-3 -etylo-4-fenylo-l-metylo-4-propionyloksypiperydyna, czyli cis-3-etylo-4-fenylo-l-metylo-4

-propionyloksypiperydyna

13.

ALFAMETADOL

α-6 -dimetylo amino -4,4 -difenylo -3-heptanol, czyli (3R,6R)-6-dimetyloamino-4,4-difenylo-3-heptanol

14.

α-Metylofentanyl

N-[ 1 -(a-metylofenetylo)-4-piperydylo] propionanilid

15.

α-Metylotiofentanyl

1-[1 -metylo-2-(2-tienylo)etylo] -4 -piperydylo} propionanilid

16.

ALFAPRODYNA

α-4 - fenylo -1,3 -dimetylo -4-propionyloksypiperydyna, czyli cis-(±)-4-fenylo-l,3-dimetylo-4

-propionyloksypiperydyna

17.

ALFENTANYL

N-[l-[2-(4-etylo-4,5-dihydro-5-okso-l//-tetrazol-1 -ilo)etylo] -4-(metoksymetylo)-4-piperydynylo]-N-fenylopropanamid

18.

ALLILOPRODYNA

3 - allilo -4 - fenylo -1 -metylo - 4 -propionyloksypiperydyna

19.

AM-694

l-[(5-fluoropentylo)-1H-indol-3-ilo](2-jodofenylo)metanon

20.

AM-1220

1 - [ (1 -metylopiperydyn-2 -ylo)metylo] -lH-indol-3 -ylo-(naftalen-1 -ylo)metanon

21.

AM-1248

1 - {[(N-metylopiperydyn-2-ylo)metylo] -lH-indol-3 -ilo} (1 -adamantylo)metanon

22.

AM-2201

1 -[(5-fluoropentylo)- lH-indol-3-ilo] -1 -naftylometanon

23.

AM-2233

1 - {[(N-metylopiperydyn-2-ylo)metylo] -lH-indol-3 -ilo} -2-jodobenzylometanon

24.

ANILERYDYNA

ester etylowy kwasu 1 -p-aminofenetylo-4-fenylo-4-piperydynokarboksylowego

25.

APICA SDB-001, 2NE1

N-( 1 -adamantylo)-1 -pentylo- lH-indol-3 -ilokarboksyamid

26.

APINACA AKB-48

N-( 1 -adamantylo)-1 -pentylo- 1H-indazol-3 -ilokarboksyamid

27.

ARGYREIA NERVOSA - rośliny żywe lub susz, nasiona, wyciągi oraz ekstrakty

28.

BANISTERIOPSIS CAAPI - rośliny żywe lub susz, nasiona, wyciągi oraz ekstrakty

29.

BENZETYDYNA

ester etylowy kwasu l-(2-benzyloksyetylo)-4-fenylo- 4-piperydynokarboksylowego

30.

BENZYLOMORFINA

3-benzylomorfina, czyli 3-benzyloksy- 7,8-didehydro-4,5-a-epoksy- 17-metylomorfinan-6a-ol

31.

BETACETYLOMETADOL

β-3 -acetoksy-6-dimetyloamino-4,4-difenyloheptan

32.

β-Hydroksyfentanyl

N-[ 1 -(β-hydroksyfenetylo)-4-piperydylo] propionanilid

33.

β-Hydroksy-3 -metylofentanyl

N-[ 1 -(β-hydroksyfenetylo)-3 -metylo-4-piperydylo] -propionanilid

34.

BETAMEPRODYNA

β-3 -etylo-4-fenylo-1 -metylo-4 -propionyloksypiperydyna

35.

BETAMETADOL

β-6-dimetyloamino-4,4-difenylo-3-heptanol, czyli (3S,6R)-6-dimetyloamino-4,4-difenylo-3-heptanol

36.

BETAPRODYNA

β-4-fenylo-1,3 -dimetylo-4 -propionyloksypiperydyna

37.

BEZYTRAMID

1 -(3 -cyjano-3,3 -difenylopropylo)- 4-(2-okso-3 -propionylo - 1 -benzimidazolinylo)piperydyna

38.

Butyrfentanyl

N-fenylo-N-[l-(2-fenyloetylo) piperydyn-4 -ylo]butanoamid

39.

4-Fluoro-butyrfentanyl

N-(4-fluorofenylo)-N-[ 1 -(2- fenyloetylo)piperydyn-4- ylo]butanoamid

40.

CALEA ZACATECHICHI - rośliny żywe lub susz, nasiona, wyciągi oraz ekstrakty

41.

CATHA EDULIS - rośliny żywe lub susz, nasiona, wyciągi oraz ekstrakty

42.

CP 47,497

5-(l,l-dimetyloheptylo)-2-[(lRS,3SR)-3 -hydroksycykloheksylo] -fenol

43.

CP 47,497-C6-Homolog

5-(l,l-dimetyloheksylo)-2-[(lRS,3SR)-3 -hydroksycykloheksylo] -fenol

44.

CP 47,497-C8-Homolog

5-(l,l-dimetylooktylo)-2-[(lRS,3SR)-3 -hydroksycykloheksylo] -fenol

45.

CP 47,497-C9-Homolog

5-(l,l-dimetylononylo)-2-[(lRS,3SR)-3 -hydroksycykloheksylo] -fenol

46.

DEKSTROMORAMID

Palfium

(+)-4-[3,3-difenylo-2-metylo-4-okso-4-( 1 -pirolidynylo)-butylo] -morfolina, czyli

(+)-l-(2,2-difenylo-3-metylo-4-morfolinobutyrylo)pirolidyna

47.

DEZOMORFINA

dihydrodeoksymorfina, czyli 4,5 -epoksy-3 -hydroksy-17 -metylomorfinan

48.

DIAMPROMID

N-[[2-N-metylo-(N-fenetyloamino)-propylo]propionanilid

49.

DIETYLOTIAMBUTEN

3 -dietyloamino-1,1 -bis(2'-tienylo)but-1-en

50.

DIFENOKSYLAT

ester etylowy kwasu l-(3-cyjano- 3,3-difenylopropylo)-4-fenylo- 4-piperydynokarboksylowego

51.

DIFENOKSYNA

kwas 1 -(3 -cyjano -3,3 -difenylopropylo)-4-fenylo-4-piperydynokarboksylowy

52.

DIHYDROETORFINA

7,8-dihydro-7-α-[ 1 -(R)-hydroksy-1 -metylobutylo] -6,14-endo-etanotetrahydrooripawina

53.

DIHYDROMORFINA

4,5 α-epoksy-17-metylomorfinan-3, 6α-diol

54.

DIMEFEPTANOL

6-dimetyloamino-4,4-difenylo-3-heptanol

55.

DIMENOKSADOL

ester 2-dimetyloaminoetylowy kwasu 1 -etoksy-1,1 -difenylooctowego

56.

DIMETOKAINA

Larokaina

4-aminobenzoesan 3 -(dietyloamino)-2,2-dimetylopropylu

57.

DIMETYLOTIAMBUTEN

3 -dimetyloamino-1,1 -bis(2'-tienylo)but-1-en

58.

DIPIPANON

4,4-difenylo-6-piperydyno-3-heptanon

59.

DROTEBANOL

3,4-dimetoksy-17-metylomorfinan-6β,14-diol

60.

EAM-2201

5-lluoro-JWH-210 4-etylo-AM-2201

4-etylonaftalen-1 -ylo-[ 1 -(5-fluoropentylo)indol-3-ilo]metanon

61.

ECHINOPSIS PACHANOI - rośliny żywe lub susz, nasiona, wyciągi oraz ekstrakty

62.

EKGONINA

kwas[lR-(egzo)]-3-hydroksy-8-metylo- 8-azabicyklo [3.2.1 ]oktano-2-karboksylowy

63.

ETOKSERYDYNA

ester etylowy kwasu l-[2-(2-hydroksyetoksy)etylo]-4-fenylo- 4-piperydynokarboksylowego

64.

ETONITAZEN

1 -(2-dietyloaminoetylo)-2-(p-etoksybenzylo)-5-nitrobenzimidazol

65.

ETORFINA

6,7,8,14-tetrahydro-7α-(l-hydroksy- 1-metylobutylo)- 6,14-endoetenooripawina

66.

ETYLOMETYLOTIAMBUTEN

3 -etylometyloamino-1,1 -bis(2'-tienylo)but-l-en

67.

FENADOKSON

4,4-difenylo-6-morfolinoheptan-3-on

68.

FENAMPROMID

N-(1 -metylo-2-piperydynoetylo) propionanilid

69.

FENAZOCYNA

2'-hydroksy-5,9-dimetylo-2-fenetylo-6,7-benzomorfan, czyli 3-fenetylo-l,2,3,4,5,6-heksahydro-6,ll-dimetylo-2,6-metano-3-benzazocyn-8-ol

70.

FENOMORFAN

3 -hydroksy-17 -fenetylomorfinan

71.

FENOPERYDYNA

ester etylowy kwasu l-(3-fenylo-3 -hydroksypropylo) -4 - fenylo -4-piperydynokarboksylowego

72.

FENTANYL

l-fenetylo-4-(N- propionyloanilino)piperydyna, czyli N-(1 -fenetylo-4-piperydylo) propionanilid

73.

FLUOROTROPAKOKAINA

p-FBT p-fluorobenzoiloksytropan

4-fiuorobenzoesan-8-metyl-8-azabicyklo[3.2. l]okt-3-ylu

74.

FURETYDYNA

ester etylowy kwasu 4-fenylo-1 - (2 -tetrahydrofurfuryloksyetylo) -4-piperydynokarboksylowego

75.

HEROINA

diacetylomorfina, czyli 3,6a-diacetoksy- 7,8-didehydro-4,5a-epoksy- 17 -metylomorfinan

76.

HU-210

(6aR, 10aR)-9-(hydroksymetylo)-6,6-dimetylo-3-(2-metylooctan-2-yl)-6a,7,10,10a-tetrahydrobenzo[c]

chromen-1 -ol

77.

HYDROKODON

dihydrokodeinon, czyli 4,5a-epoksy-3 -metoksy-17-metylomorfinan-6-on

78.

3 - (4 -hydroxymethylbenzoyl) -1-pentylindole

3 - (4 -hydroksymetylobenzoilo) -1-pentyloindol

79.

HYDROKSYPETYDYNA

ester etylowy kwasu 4-m-hydroksyfenylo -1 -metylo -4-piperydynokarboksylowego

80.

HYDROMORFINOL

14 -hydroksy-7,8 -dihydromorfina

81.

HYDROMORFON

dihydromorfmon, czyli 4,5a-epoksy-3 -hydroksy-17-metylomorfinan-6-on

82.

IZOMETADON

6-dimetyloamino-4,4-difenylo-5 -metyło - 3 -heksanon

83.

JWH-007

2 -metylo -1 -pentylo -3-(l-naftoilo)indol

1-pentylo-2-metylo-3-(1-naftoilo)indol, czyli (2-metylo-1 -pentylo- lH-indol-3 -ilo)-naftalen-1

-ylometanon

84.

JWH-015

(2-metylo -1-propylo -1H-indol-3-ilo)-1 -naftylometanon

85.

JWH-018

1 -pentylo-3 -(1 -naftoilo)indol

naftalen-1 -ylo( 1 -pentyloindol-3-ilo)metanon

86.

JWH-019

1 -heksylo-3 -(1 -naftoilo)indol

naftalen-1 -ylo( 1 -heksyloindol-3 -ilo)metanon

87.

JWH-073

1 -butylo-3 -(1 -naftoilo)indol

naftalen-1 -ylo( 1 -butyloindol-3-ilo)metanon

88.

JWH-081

(4 -metoksynaftalen- 1 -ylo)( 1 -pentyloindol-3 -ilo)metanon

89.

JWH-098

(4-metylonaftalen-1 -ylo)(2-metylo-1 -pentylo- lH-indol-3 -ilo)metanon

90.

JWH-122

1 -pentylo-3 -(4-metylo-1 -naftoilo)indol

(4-metylonaftalen-1 -ylo)( 1 -pentylo- 1H-indol-3 -ilo)metanon

91.

JWH-166

(6-metoksynaftalen-1 -ylo)( 1 -pentylo-lH-indol-3 -ilo)metanon

92.

JWH-200

(1 -(2-morfolin-4-yloetylo)indol-3 -ilo)naftalen-1 -ylometanon

93.

JWH-201

2-(4-metoksyfenylo)-1 -(1 -pentylo- 1H-indol-3 -ilo)etanon

94.

JWH-203

2-(2-chloro-fenylo)- 1 -(1 -pentylo- lH-indol-3 -yl)- etanon

2-(2-chlorofenylo)-1 -(1 -pentyloindol-3-ilo)etanon

95.

JWH-208

(1 -propylo- 1H-indol- 3 -ilo)(4-propylonaftalen-1 -ylo)metanon

96.

JWH-210

(4-etylonaftalen-1 -ylo)( 1 -pentyloindol-3 -ilo)metanon

97.

JWH-250

1-pentylo - 3 - (2 -metoksyfenyloacetylo) indol

2-(2-metoksyfenylo)-1 -(1 -pentyloindol-3-ilo)etanon

98.

JWH-251

2 - (2 -metylofenylo) -1 - (1-pentylo -1H-indol-3 -ilo)etanon

99.

JWH-302

2-(3 -metoksyfenylo)-1 -(1 -pentyl- 1H-indol-3 -ilo)etanon

100.

JWH-307

[5-(2-fluorofenylo)-1 -pentylo- lH-pirol-3 -ilo] naftalen-1 -ylometanon

101.

JWH-368

[5-(3-fluorofenylo)-1 -pentylo- lH-pirol-3 -ilo] -1 -naftalenylometanon

102.

JWH-398

1 -pentylo-3 -(4-chloro-1 -naftoilo)indol

(4-chloronaftalen-1 -ylo)( 1 -pentylo-lH-indol-3-ilo)metanon

103.

Kamfetamina

N-metylo-3-fenylobicyklo[2.2.1]heptano-2-amina

104.

KAVA KAVA - rośliny żywe lub susz, nasiona, wyciągi oraz ekstrakty

105.

KETOBEMIDON

Cliradon

4-(m-hydroksyfenylo)-1 -metylo-4-propionylopiperydyna, czyli 1 -[4-(3 -hydroksyfenylo)-1

-metylo-4-piperydylo]propan-1 -on

106.

KLONITAZEN

2-(p-chlorobenzylo)-1 -(2-dietyloaminoetylo)-5 -nitrobenzimidazol

107.

KODOKSYM

O-(karboksymetylo)oksym dihydrokodeinonu

108.

KOKA LIŚCIE

109.

KOKAINA

ester metylowy benzoiloekgoniny, czyli ester metylowy kwasu [1R-(egzo, egzo)]-3-benzoiloksy-8-metylo-8-azabicyklo[3.2.1]oktano-2-karboksylowego

110.

KONOPI ZIELE innych niż włókniste oraz wyciągi, nalewki farmaceutyczne, a także wszystkie

inne wyciągi z konopi innych niż włókniste

111.

LEONOTIS LEONURUS - rośliny żywe lub susz, nasiona, wyciągi oraz ekstrakty

112.

LEWOMETORFAN

(-)-3 -metoksy-17-metylomorfinan

113.

LEWOMORAMID

(-)-4-[2-metylo-4-okso-3,3-difenylo-4-(1 -pirolidynylo)butylo]morfolina, czyli (-)-l-(2,2-difenylo-3-metylo-4-morfolinobutyrylo)pirolidyna

114.

LEWORFANOL

(-)-3 -hydroksy-17-metylomorfinan

115.

LEWOTENACYLOMORFAN

(-)-3 -hydroksy-17-fenacylomorfinan

116.

MAKOWEJ SŁOMY KONCENTRATY - produkty powstające w procesie otrzymywania alkaloidów

ze słomy makowej, jeżeli produkty te są wprowadzone do obrotu

117.

MAKOWEJ SŁOMY WYCIĄGI -inne niż koncentraty produkty otrzymywane ze słomy makowej

przy jej ekstrakcji wodą lub jakimkolwiek innym rozpuszczalnikiem, a także inne produkty

otrzymywane przez przerób mleczka makowego

118.

MAM-2201

[ 1 -(5-fluoropentylo)- lH-indol-3 -ilol (4-metylo-1 -naftylo)metanon

119.

METADON

6-dimetyloamino-4,4-difenylo-3-heptanon

120.

METADONU PÓŁPRODUKT

4 - cyjano -2 -dimetyloamino -4,4-difenylobutan

121.

METAZOCYNA

2'-hydroksy-2,5,9-trimetylo-6,7-benzomorfan

122.

METOPON

5-metylodihydromorfinon, czyli 4,5 -epoksy-3 -hydroksy-5,17-dimetylomorfinan-6-on

123.

METYLODEZORFINA

6-metylo-Δ

124.

METYLODIHYDROMORFINA

6-metylodihydromorfina

125.

3 -Metylofentanyl

N-(1 -fenetylo-3 -metylo-4-piperydylo)propionanilid (forma cis- i forma trans-)

126.

3 -Metylotiofentanyl

N-[3 -metylo-1 -[2-(2-tienylo)etylo] -4 -piperydylo] propionanilid

127.

MIMOSA TENUIFLORA - rośliny żywe lub susz, nasiona, wyciągi oraz ekstrakty

MIMOSA HOSTILIS

128.

MIROFINA

mirystylobenzylomorfina, czyli 3 -benzyloksy- 7,8 -didehydro -4,5α-epoksy-6α-mirystoiloksy-17-metylomorfinan

tetradekanianu

129.

MITRAGYNA SPECIOSA - rośliny żywe lub susz, nasiona, wyciągi oraz ekstrakty

130.

MITRAGYNINA

ester metylowy kwasu (E)-2-[(2S,3S)-3-etylo-8-metoksy-l,2,3,4,6,7,12,12b-oktahydroindolo[3,2-h] chinolizyn-2-ylo]-3-metoksyprop-2-enowego

131.

MORAMIDU PÓŁPRODUKT

kwas l,l-difenylo-2-metylo-3 -morfolinomasłowy

132.

MORFERYDYNA

ester etylowy kwasu 4-fenylo-1 -(2-morfolinoetylo)-4-piperydynokarboksylowego

133.

MORFINA

7,8-didehydro-4,5α-epoksy-17-metylomorfinan-3,6a-diol

134.

MORFINY METYLOBROMEK oraz inne pochodne morfiny zawierające aot czwartorzędowy

135.

MORFINY N-TLENEK

N-tlenek 7,8 -didehydro -4,5α-epoksy -17-metylomorfinan-3,6a-diolu

136.

MPPP

propionian 4-fenylo-l-metylo-4-piperydynolu

137.

MT-45

(1-cykloheksylo-4-(l,2-difenyloetylo)piperazyna)

138.

NALBUFINA

3 -(cyklobutylometylo)-l,2,4,5,6,7,7-α,13-oktahydro-4,12-metanobenzofuro[3,2-e] izochinolino-4-a,7,9-triol

139.

NIKOMORFINA

3,6-dinikotynoilomorfina

140.

NORACYMETADOL

a-(+)-3-acetoksy-4,4-difenylo-6 -metyloaminoheptan

141.

NORLEWORFANOL

(-)-3 -hydro ksymorfinan

142.

NORMETADON

6-dimetyloamino-4,4-difenylo-3-heksanon

143.

NORMORFINA

demetylomorfina, czyli 7,8-didehydro-4,5 α-epoksymor finan-3, 6α-diol

144.

NORPIPANON

4,4-difenylo-6-piperydyno-3-heksanon

145.

NYMPHAEA CAERULEA -rośliny żywe lub susz, nasiona, wyciągi oraz ekstrakty

146.

OPIUM I NALEWKA Z OPIUM

147.

OKSYKODON

Eukodal

14-hydroksydihydrokodeinon, czyli 4,5α-epoksy-14 -hydroksy-3 -metoksy-17-metylomorfinan-6-on

148.

OKSYMORFON

14-hydroksydihydromorfinon, czyli 4,5a-epoksy-3,14-dihydroksy-17-metylomorfinan-6-on

149.

PEGANUM HARMALA - rośliny żywe lub susz, nasiona, wyciągi oraz ekstrakty

150.

Para-fluorofentanyl

4'-fluoro-N-( 1 -fenetylo-4-piperydylo)propionanilid

151.

PEPAP

octan l-fenetylo-4-fenylo-4-piperydynolu

152.

PETYDYNA

Dolargan

ester etylowy kwasu 4-fenylo-l-metylo-4-piperydynokarboksylowego

153.

PETYDYNY PÓŁPRODUKT A

4-cyj ano-4-fenylo-1 -metylopiperydyna

154.

PETYDYNY PÓŁPRODUKT B

ester etylowy kwasu 4-fenylo-4-piperydynokarboksylowego

155.

PETYDYNY PÓŁPRODUKT C

kwas 4 - fenylo -1 -metylo -4-piperydynokarboksylowy

156.

PIMINODYNA

ester etylowy kwasu 4-fenylo-1 -(3 -fenyloaminopropylo)-4-piperydynokarboksylowego

157.

PIRYTRAMID

amid kwasu l-(3-cyjano-3,3-difenylopropylo)-4-(l-piperydyno)-4-piperydynokarboksylowego,

czyli amid kwasu l'-(3-cyjano-3,3-difenylopropylo)-(l,4'-bipiperydyno)-4'-karboksylowego

158.

PROHEPTAZYNA

4-fenylo-1,3 -dimetylo-4-propionyloksyazacykloheptan

159.

PROPERYDYNA

ester izopropylowy kwasu 4-fenylo-l-metylo-4-piperydynokarboksylowego

160.

PSYCHOTRIA VIRIDIS - rośliny żywe lub susz, nasiona, wyciągi oraz ekstrakty

Chacruna

161.

QUCHIC BB-22

ester chinolin-8-ylowy kwasu 1 -(cykloheksylometylo) -1 H-indol- 3 -karboksylowego

162.

QUPICPB-22

ester chinolin-8-ylowy kwasu 1 -pentylo-1H-indol-3 -karboksylowego

163.

RACEMETORFAN

(±)-3 -metoksy-17 -metylomorfinan

164.

RACEMORAMID

(±)-4-[3,3-difenylo-2-metylo-4-okso-4-( 1 -pirolidynylo)butylolmorfolina

165.

RACEMORFAN

(±)-3 -hydroksy-17-metylomorfinan

166.

RCS-2 oRCS-4, orto-izomer RCS-4

(2-metoksyfenylo)( 1 -pentylo- lH-indol-3-ilo)metanon

167.

RCS-4

BTM-4 SR-19 ERIC-4

(4-metoksyfenylo)(1 -pentylo- lH-indol-3-ilo)metanon

168.

REMIFENTANYL

ester metylowy kwasu 1 -(2-metoksykarbonyloetylo)- 4-(fenylopropionyloamino)-piperydyno-

4-karboksylowego

169.

RIVEA CORYMBOSA - rośliny żywe lub susz, nasiona, wyciągi oraz ekstrakty

170.

SALVIA DIVINORUM - rośliny żywe lub susz, nasiona, wyciągi oraz ekstrakty

171.

STS-135

N-(l-adamantylo)-l-(5-fluoropentylo)-l//-indol-3- karboksyamidu

172.

SUFENTANIL

N-[4-(metoksymetylo)-l-[2-(2-tienylo)etylo]-4 -piperydylo] propionanilid

173.

Syntekaina

l-(tiofen-2-ylo)-2-metyloaminopropan

174.

TABERNANTHE IBOGA - rośliny żywe lub susz, nasiona, wyciągi oraz ekstrakty

175.

TEBAINA

6,7,8,14-tetradehydro-4,5a-epoksy-3,6-dimetoksy-17 -metylomorfinan

176.

TEBAKON

acetylodihydrokodeinon, czyli 6-acetoksy-6,7-didehydro-4,5α-epoksy-3 -metoksy-17 -metylomorfinan

177.

Tiofentanyl

N- {1 -[2-(2-tienylo)etylo] -4 -piperydylo} propionanilid

178.

THJ-018

1 -naftalenylo( 1 -pentylo- lH-indazol-3-ylo)metanolu

179.180.

TRICHOCEREUS PERUVIANUS - rośliny żywe lub susz, nasiona, wyciągi oraz ekstrakty TRIMEPERYDYNA

4-fenylo-1,2,5-trimetylo-4 -propionyloksypiperydyna

181.

TYLIDYNA

ester etylowy kwasu (+)-trans-2-(dimetyloamino)-1 -fenylo-3 -cyklohekseno -1 -karboksylowego

182.183.

UR-144 ŻYWICA KONOPI

(1 -pentylo -1H-indol- 3-ilo)(2,2,3,3-tetrametylocyklopropylo) metanon

oraz

-

izomery środków odurzających wymienionych w niniejszej grupie, jeżeli istnienie takich

izomerów jest możliwe w ramach użytego oznaczenia chemicznego, chyba że izomery takie

są wyraźnie wyłączone,

-

estry i etery środków odurzających wymienionych w niniejszej grupie, jeżeli istnienie

takich estrów i eterów jest możliwe, chyba że są one wymienione w innej grupie,

-

sole środków odurzających wymienionych w niniejszej grupie, włączając w to sole estrów,

eterów i izomerów, o których mowa wyżej, jeżeli istnienie takich soli jest możliwe.

”

,

b)

w części 4 „Środki odurzające grupy IV-N” w kolumnie pierwszej, wiersz 11 otrzymuje

brzmienie

„

KONOPI ZIELE innych niż włókniste

”

;

37)

w załączniku nr 2 do ustawy

a)

część 1 „Substancje psychotropowe grupy I-P” otrzymuje brzmienie

„

1.

Substancje psychotropowe grupy I-P

Lp.

Międzynarodowe nazwy zalecane

Inne nazwy

Oznaczenia chemiczne

1

2

3

1.

2A-I, 2-indanoamina

2,3-dihydro-lH-inden-2-amina

2.

2-AT,2 - aminotetralina

2-amino-1,2,3,4-tetrahydronaftalen

3.

2C-I

2,5 -dimetoksy-4 -jodofenetyloamina

4.

2C-T-2

2,5 -dimetoksy-4 -etylotio fenetyloamina

5.

2C-T-7

2,5-dimetoksy-4-n-propylotio fenetyloamina

6.

3F-MA

3-fluorometamfetamina, czyli1 -(3 -fluorofenylo)-N-metylopropano-2-amina

7.

25B-NBOMe

2-(4-bromo-2,5-dimetoksyfenylo)-N-(2-metoksybenzylo)etyloamina

8.

25C-NBOMe2C-C-NBOMe

2-(4-chloro-2,5-dimetoksyfenylo)-N-(2-metoksybenzylo)etyloamina

9.

25D-NBOMe

2-(2,5-dimetoksy-4-metylofenylo)-N-(2-metoksybenzylo)etyloamina

10.

25E-NBOMe

2-(2,5-dimetoksy-4-etylofenylo)-N-(2-metoksybenzylo)etyloamina

11.

25G-NBOMe

2-(2,5-dimetoksy-3,4-dimetylofenylo)-N-(2-metoksybenzylo)etyloamina

12.

25H-NBOMe

2-(2,5-dimetoksyfenylo)-N-(2-metoksybenzylo)etyloamina

13.

251-NBOMe

2-(2,5-dimetoksy-4-jodofenylo)-N-(2-metoksybenzylo)etyloamina

14.

25I-NBMD NBMD-2C-I

2-(2,5-dimetoksy-4-jodofenylo)-N-(2,3-metylenodioksybenzylo)etyloamina

15.

25N-NBOMe

2-(2,5-dimetoksy-4-nitrofenylo)-N-(2-metoksybenzylo)etyloamina

16.

BREFEDRON

4-bromometkatynon,4-BMC, 4-BMAP

l-(4-bromofenylo)-2-metylaminopropan-1-on

17.

BROLAMFETAMINA

DOB

4-bromo-2,5-dimetoksyamfetamina, czyli l-(4-bromo-2,5-dimetoksyfenylo)propan-2-amina

18.

BUFEDRON

a-(metyloamino) butyrofenon

1 -fenylo-2-(metyloamino)butan-1 -on

19.

BUTYLON

1 -(1,3 -benzodioksyl-5 -ilo)-2-(metyloamino)butan-1 -on

20.

DET

N,N-dietylotryptamina

21.

DMA

(±)-2,5-dimetoksy-α-metylofenetyloamina, czyli 2.5 -dimetoksyamfetamina

22.

DOET

(±)-2,5-dimetoksy-4-etylo-α-metylofenetyloamina, czyli 2,5-dimetoksy-4-etyloamfetamina

23.

DMHP

3 -(1,2-dimetyloheptylo)-1 -hydroksy-7,8,9,10-tetrahydro-6,6,9-trimetylo-6H-dibenzo[b,d]piran

24.

DMT

N,N-dimetylotryptarnina

25.

3,4-DMMC

3,4-dimetylometkatynon

l-(3,4-dimetylofenylo)-2-(metyloamino)propan-1 -on

26.

D2PM

Difenyloprolinol

difenylo(pirolidyn-2-ylo)metanol

27.

2-DPMPDezoksypipradrol

2-difenylometylopiperydyna

28.

DIBUTYLON

2-dimetylamino-1 -(3,4 -metylenodioksyfenylo)butan-1 -on

29.

Eutylon

1 -(1,3 -benzodioksol-5 -ylo)-2-(etyloamino)butan-1 -on

30.

ETRYPTAMINA

3 -(2-aminobutylo)indol

31.

N-Etylo-MDA, MDEA

(±)-N-etylo-α-metylo-3,4 -(metylenodioksy) - fenetyloamina

32.

N-Hydroksy-MDA

(±)-N-[α-metylo-3,4-(metylenodioksy) fenetylo] hydroksylamina

33.

Metkatynon

2-(metyloamino)-1 -fenylopropan-1 -on

34.

4 -Metyloaminoreks

(±)-cis-2-amino-4-metylo-5-fenylo-2-oksazolina

35.

4-MTA

α-metylo -4 -metylotiofenetyloamina, czyli 4-metylotioamfetamina

36.

ETYLON

2-etylamino-1 -(3,4-metylenodioksyfenylo)propan-1-on

37.

4-AcO-DiPT

4-acetoksy-N,N-diizopropylotryptamina

38.

4-AcO-DMT

4-acetoksy-N,N-dimetylotryptamina

39.

4-AcO-MET

4 - acetoksy- N-etylo -N-metylotryptamina

40.

4-EMC

4-etylometkatynon2-etylamino-1 -p-tolylopropan-1-on

2-metyloamino-1 -(4-etylofenylo)propan-1-onl-(4-etylofenylo)-2-metyloaminopropan-1-on

41.

3-FMC

3 -fluorometkatynon

1 -(3 -fluorofenylo)-2-(metyloamino)propan-1 -on

42.

4-FMC

4 - fluorometkatynon

2-metyloamino- 1 -(4-fluorofenylo)propan-1 -on, czyli1-(4-fluorofenylo)-2-metyloaminopropan-1 -on

43.

4-HO-DiPT

4-hydroksy-N,N-diizopropylotryptamina

44.

4-HO-MET

4-hydroksy-N-etylo-N-metylotryptamina

45.

5-IT

5-(2-aminopropylo)indol

46.

4-MEC

4 -metylo -N-etylokatynon

2-etyloamino-1 -(4-metylo-fenylo)propan-1 -on

47.

5-MAPB

1 -(benzofuran-5-ylo)-iV-metylo propano-2-amina

48.

3-MMC

1 -(3 -metylofenylo)-2-(metyloamino)propan-1 -on

49.

5-MeO-DALT

5-metoksy-Af,Af-diallilo-tryptamina

50.

5-MeO-DMT

5 -metoksy-N,N-dimetylotryptamina

51.

5-MeO-MiPT

5-metoksy-N-metylo-N-izopropylotryptamina

52.

5-APB

1 - (benzofuran- 5 -ylo)propano -2 - amina

53.

6-APB

1 - (benzofuran- 6 -ylo)propano -2 - amina

54.

6-APDB

1 -(2,3 -dihydro-1 -benzofuran-6-ylo)propano-2-amina

55.

ETKATYNON

N-etylokatynon

2-(etyloamino)-1 -fenylopropan-1 -on

56.

ETYCYKLIDYNA

PCE

N-etylo-1-fenylocykloheksyloamina

57.

FLUOROAMFETAMINA

4 - fluoroamfetamina4-FMP4-FA

1 -(4-fluorofenylo)-2-aminopropan

58.

HEKSEDRON

1 -fenylo-2-(metyloamino)heksan-1 -on

59.

Izo-pentedron

1 -metyloamino-1 -fenylo-pentan-2-on

60.

KATYNON

(-)-α-aminopropiofenon

61.

(+)-LIZERGID

LSD, LSD-25

dietyloamid kwasu 9,10-didehydro-6-metyloergolino-8(3-karboksylowego

62.

MDMA

(±)-3,4-metylenodioksy-N, α-dimetylofenetyloamina, czyli 3,4 -mety lenodioksymetamfetamina

63.

MDPBP

1 -(3,4-metylenodioksyfenylo)-2-(pirolidyn-1 -ylo)butan-1 -on

64.

MDPPP

1 -(3,4-metylenodioksyfenylo)-2-( 1 -pirolidynylo) -1 -propanon

65.

MMDA

(±)-5-metoksy-3,4-metylenodioksy-α-metylofenetyloamina, czyli 5-metoksy-3,4 -metylenodioksyamfetamina

66.

Meskalina

3,4,5 -trimetoksyfenetyloamina

67.

MPBP

1 -(4-metylofenylo)-2-(pirolidyn-1 -ylo)butan-1 -on

68.

pMPPP

l-(4-metylofenylo)-2-(pirolidyn-l-ylo)-propan-1-on

69.

Paraheksyl

3 -heksylo-1 -hydroksy-7,8,9,10-tetrahydro-6,6,9-trimetylo-6H-dibenzo[b,d]piran

70.

PBPAlfa-PBPα-PBP

1 -fenylo-2-(pirolidyn-1 -ylo)butan-1-on

71.

PMA

4 -metoksy - α-metylofenetyloamina, czyli para-metoksyamfetamina

72.

PMMA

4-metoksy-N, α- dimetylofenetyloamina, czyli p-metoksymetamfetamina

73.

Psylocyna 4-HO-DMT

3-(2-dimetyloaminoetylo)-4-hydroksyindol

74.

MEFEDRON

4 -metylometkatynon

(±)-2-metyloamino-1 -(4-metylofenylo) propan-1-on

75.

METAMFEPRAMON

DimetylokatynonDimethylpropionDimepropion

(RS)-2-dimetylamino-1 -fenylpropan-1-on

76.

METEDRON

4 -metoksymetkatynonbk-PMMAPMMC

1 -(4-metoksyfenylo)-2-(metyloamino)propan-1 -on

77.

METYLON

3,4-metylenodioksymetkatynon bk-MDMA

1 -(1,3 -benzodioksol-5 -ylo)-2-(metyloamino)propan-1 -on

78.

Metylobufedron

2 - (metyloamino) -1 - (4 -metylofenylo)butan-1 -on

79.

EtylobufedronN-etylobufedronNEB

1 -fenylo-2-(etyloamino)butan-1 -on

80.

NAFYRON

0-2482

1 -naftalen-2-ylo-2-pirolidyn-1 -ylopentan-1-on

81.

PENTEDRON

α-metyloaminowalerofenon

1 -fenylo-2-(metyloamino)pentan-1 -on

82.

PENTYLON

bk-Metyl-K, bk-MBDP

1 -(3,4-metylenodioksyfenylo)-2-(metyloamino)pentan-1 -on

83.

PSYLOCYBINA

diwodorofosforan 3-(2-dimetyloaminoetylo)-4-indolilu

84.

Proskalina

2-(3,5-dimetoksy-4-propoksyfenylo) etyloamina

85.

RH-34

3-[2-[(2-metoksyfenylo)metyloamino] etylo] - lH-chinazolino-2,4-dion

86.

ROLICYKLIDYNA

PHP, PCPY

1 -(1 -fenylocykloheksylo)pirolidyna

87.

STP, DOM

2-amino-l -(2,5-dimetoksy-4-metylofenylo)propan

88.

TENAMFETAMINA

MDA

3,4-metylenodioksyamfetamina

89.

TENOCYKLIDYNA

TCP

1 -[ 1 -(2-tienylo)cykloheksylo]piperydyna

90.

TMA

(±)-3,4,5-trimetoksy-a-metylofenetyloamina, czyli 3,4,5 -trimetoksyamfetamina

91.

TMA-2

2,4,5 -trimetoksy amfetamina

92.

TMA-62,4,6 -trimetoksy amfetamina

l-(2,4,6-trimetoksyfenylo)propan-2-amina

Tetrahydrokannabinole

następujące izomery i ich warianty stereochemiczne

93.

- 7,8,9,10-tetrahydro-6,6,9-trimetylo-3-pentylo-6//-dibenzo[Z>,<i]piran-l-ol,-(9R,10aR)-8,9,10,10a-tetrahydro-6,6,9-trimetylo-3-pentylo-6H-dibenzo[b,d]piran-1-ol,-(6aR,9R,10aR)-6a,9,10,10a-tetrahydro-6,6,9-trimetylo-3-pentylo-6H-dibenzo[b,d]piran-l-ol,-(6aR,10aR)-6a,7,10,10a-tetrahydro-6,6,9-trimetylo-3-pentylo-6H-dibenzo[b,d]piran-l-ol,- 6a,7,8,9-tetrahydro-6,6,9-trimetylo-3-pentylo-6H-dibenzo[b,d]piran-l-ol,- (6aR,10aR)-6a,7,8,9,10,10a-heksahydro -6,6,9 -trimetylo - 3 -pentylo -6H-dibenzo[b,d]piran-l-ol

oraz

- sole substancji zamieszczonych w tej grupie w każdym przypadku, gdy istnienie takich

soli jest możliwe,- stereoizomery substancji zamieszczonych w tej grupie, jeżeli istnienie takich stereoizomerów

jest możliwe w ramach użytego oznaczenia chemicznego, chyba że stereoizomery takie

są wyraźnie wyłączone.”,

b)

część 2 „Substancje psychotropowe grupy II-P” otrzymuje brzmienie

„

2.

Substancje psychotropowe grupy II-P

Lp.

Międzynarodowe nazwy zalecane

Inne nazwy

Oznaczenia chemiczne

1

2

3

1.

4-BEC4-bromoetkatynon

l-(4-bromofenylo)-2-etylaminopropan-1-on

2.

2C-B

4-bromo-2,5-dimetoksyfenetyloamina

3.

2C-C

2-(4-chlorofenylo-2,5 -dimetoksy)etylo amina

4.

2C-D

2-(2,5-dimetoksy-4-metylofenylo)etyloamina

5.

2C-G

2-(2,5-dimetoksy-3,4-dimetylofenylo)etyloamina

6.

2C-N

2-(2,5-dimetoksy-4 -nitro fenylo)etylo amina

7.

2C-P

2-(2,5-dimetoksy-4 -propylofenylo)etyloamina

8.

3-MeO-PCE3 -Metoksyetycyklidyna

N-etylo-1 -(3 -metoksyfenylo) cykloheksyloamina

9.

3-MeO-PCP3 -Metoksyfencyklidyna

1 -[ 1 -(metoksyfenylo)cykloheksylo] piperydyna

10.

AMFETAMINA

Psychedryna

(±)-2-amino-1 -fenylopropan

11.

AMINEPTYNA

kwas 7-[(10,ll-dihydro-5H-dibenzo [ a,d] cyklohepten- 5 -ylo) amino] -heptanowy

12.

BENZYLOPIPERAZYNA

BZP

1 -benzylopiperazyna, czyli1 -benzylo-1,4-diazacykloheksan

13.

DBZP

Dibenzylopiperazyna

1,4-dibenzylopiperazyna

14.

DEKSAMFETAMINA

(+)-2-amino-1 -fenylopropan

15.

ETYLOFENIDAT

2-fenylo-2-(piperydyn-2-ylo)octan etylu

16.

FENCYKLIDYNA

PCP

1 -(1 -fenylocykloheksylo)piperydyna

17.

FENETYLINA

(±)-3,7-dihydro-1,3-dimetylo-7-[2-[(l-metylo-2-fenetylo)-amino]-etylo]-lH-puryno-2,6-dion

18.

FENMETRAZYNA

2-fenylo-3 -metylomorfolina

19.

KETAMINA

2-(2-chlorofenylo)-2-(metyloamino)-cykloheksan

20.

kwas gamma-hydroksymasłowy

GHB

kwas 4-hydroksybutanowy

21.

LEWAMFETAMINA

(-) - α-metylofenetyloamina

22.

LEWOMETAMFETAMINA

(-)-1 -N,α-dimetylofenetyloamina

23.

4 -metyloamfetamina

4-MA

1 - (4 -metylofenylo)propano-2-amina, czyli l-(4-metylofenylo)-2-aminopropan (4-MA)

24.

MBZP

1 -benzylo-4-metylopiperazyna

25.

mCPP

1 -(3 -chlorofenylo)piperazyna

26.

MEKLOKWALON

3-(o-chlorofenylo)-2-metylo-4(3H)-chinazolinon

27.

MeOPP

pMPP, 4-MPP, Paraperazyna

1 -(4-metoksyfenylo)piperazyna

28.

METAKWALON

2-metylo-3-(o-tolilo)-4(3H)-chinazolinon

29.

METAMFETAMINA

Metamfetamina racemiczna

(+)-2-metyloamino-1 -fenylopropan(±)-2-metyloamino-1 -fenylopropan

30.

METIOPROPAMINA

MPA

N-metylo-l-(tiofen-2-ylo)propan-2-amina

31.

METOKSETAMINA

MXE

2-(3-metoksyfenylo)-2-(etyloamino)cykloheksanon

32.

METYLOFENIDAT

Rytalina

ester metylowy kwasu α-fenylo-(2-piperydyno)-octowego

33.

PENTAZOCYNA

Fortral

(2R*,6R*,11R*)-l,2,3,4,5,6-heksahydro-8-hydroksy-6,1 l-dimetylo-3-(3-metylo- 2 -butenylo) -2,6-metano

- 3-benzaocyna

34.

pFPP

4 - fluorofenylopiperazyna

1 -(4-fluorofenylo)piperazyna

35.

SALWINORYNA A

9-acetoksy-2-(furan-3-ylo)-6a,10b-dimetylo-4,10-dioksododekahydro- 1Hbenzo [f]izochromeno

- 7 -karboksylan metylu

36.

SEKOBARBITAL

kwas 5-allilo-5-(l-metylobutylo)barbiturowy

37.

Δ

(6aR,10aR)-6a,7,8,10a-tetrahydro-6,6,9 -trimetylo - 3 -pentylo -6H-dibenzo[b,d]piran-l-ol

38.

TFMPP

3-trifluorometylo fenylopiperazyna

1 - [3 -(trifiuorometylo) fenylo] piperazyna

39.

ZIPEPROL

a-(a-metoksybenzylo-4-β-metoksyfenylo) -1 -piperazynoetanol

oraz:- izomery substancji psychotropowych wymienionych w niniejszej grupie, jeżeli istnienie

takich izomerów jest możliwe w ramach użytego oznaczenia chemicznego, chyba że izomery

takie są wyraźnie wyłączone,- estry i etery substancji psychotropowych wymienionych w niniejszej grupie, jeżeli

istnienie takich estrów i eterów jest możliwe, chyba że są one wymienione w innej

grupie,- sole substancji psychotropowych wymienionych w niniejszej grupie, włączając w to

sole estrów, eterów i izomerów, o których mowa wyżej, jeżeli istnienie takich soli

jest możliwe.”,

c)

część 4 „Substancje psychotropowe grupy IV-P” otrzymuje brzmienie

„

4.

Substancje psychotropowe grupy IV-P

Lp.

Międzynarodowe nazwy zalecane

Inne nazwy

Oznaczenia chemiczne

1

2

3

1.

Alfa-PHPα-PHP

1 -fenylo-2-(pirolidyn-1 -ylo)heksan-1-on

2.

Alfa-PPPα-PPP

1 -fenylo-2-(pirolidyn-1 -ylo)propan-1-on

3.

Alfa-PVPα-PVP

1 -fenylo-2-(pirolidyn-1 -ylo)pentan-1-on

4.

ALLOBARBITAL

kwas 5,5-diallilobarbiturowy

5.

ALPRAZOLAM

8-chloro-6-fenylo-1 -metylo-4H-s-triazolo[4,3-a][l,4]benzodiazepina

6.

AMFEPRAMON

Dietylopropion

2-dietyloamino-l-fenylo-l-propanon

7.

AMINOREKS

2-amino-5-fenylo-2-oksazolina

8.

BARBITAL

Veronalum

kwas 5,5-dietylobarbiturowy

9.

BENZFETAMINA

N-benzylo -N- α-dimetylo - fenetyloamina

10.

BROMAZEPAM

7-bromo-l,3-dihydro-5-(2-pirydylo)-2H-1,4-benzodiazepin-2-on

11.

BROTIZOLAM

2-bromo-4-(o-chlorofenylo)-9-metylo-6H-tieno[3,2-f]-s- triazolo[4,3-a][l,4]diazepina

12.

BUTOBARBITAL

kwas 5-butylo-5-etylobarbiturowy

13.

2C-E

2,5-dimetoksy-etylofenyloetyloamina

1 -(2,5 -dimetoksy-4 -etylofenylo)-2-aminoetan

14.

4-Cl-α-PPP 4-chloro-alfa-PPP

1 -(4-chlorofenylo)-2-(pirolidyn-1 -ylo)propan-1 -on

15.

CHLORDIAZEPOKSYD

Elenium

4-tlenek-7-chloro-5-fenylo-2-(metyloamino)-3H-1,4-benzodiazepiny

16.

DELORAZEPAM

7-chloro-5-(o-chlorofenylo)-1,3 -dihydro-2H-1,4-benzodiazepin-2-on

17.

DIAZEPAM

Relanium

7-chloro-5-fenylo-1,3 -dihydro-l-metylo-2H-l,4-benzodiazepin-2-on

18.

ESTAZOLAM

8-chloro-6-fenylo-4H-s-triazolo[4,3-a][1,4] benzodiazepina

19.

ETCHLORWYNOL

1 -chloro-3 -etylo-1 -penten-4-in-3 -ol

20.

ETYLAMFETAMINA

(±) -N-etylo-α-metylofenetyloamina, czyli N-etyloamfetamina

21.

ETYNAMAT

ester 1-etynylocykloheksylowy kwasu karbaminowego

22.

FENDIMETRAZYNA

(+)-3,4-dimetylo-2-fenylomorfolina

23.

FENKAMFAMINA

(±)-N-etylo-3-fenylobicyklo[2.2.1]heptano-2-amina

24.

FENOBARBITAL

Luminalum

kwas 5-etylo-5-fenylobarbiturowy

25.

FENPROPOREKS

(±)-3-[(α-metylofenetylo)amino]propionitryl

26.

FENTERMINA

α, α-dimetylofenetyloamina

27.

FLUDIAZEPAM

7-chloro-5-(o-fluorofenylo)-1,3 -dihydro-1 -metylo-2H-1,4-benzodiazepin-2-on

28.

FLURAZEPAM

7-chloro-l-[2-(dietyloamino)etylo]-5-(o-fluorofenylo)-l,3-dihydro-2H-1,4-benzodiazepin-2-on

29.

HALAZEPAM

7-chloro-5-fenylo-1,3 -dihydro-1 -(2,2,2-trifluoroetylo)-2H-1,4-benzodiazepin-2-on

30.

HALOKSAZOLAM

10-bromo-l1b-(o-fluorofenylo)-2,3,7,116-tetrahydrooksazolo[3,2-d] [ 1,4] -benzodiazepin- 6(5H)-on

31.

KAMAZEPAM

dimetylokarbaminian 7-chloro-5-fenylo-l,3-dihydro-3-hydroksy-l-metylo-2H-l,4-benzodiazepin-2-onu

32.

KETAZOLAM

11 -chloro-12b-fenylo-8,12b-dihydro-2,8-dimetylo-4H-[l,3]-oksazyno-[3,2-d] [l,4]benzodiazepino-4,7(6H)-dion

33.

KLOBAZAM

7 - chloro - 5 - fenylo -1 -metylo -1H-l,5-benzodiazepino-2,4(3//,5//)-dion

34.

KLOKSAZOLAM

10-chloro-l1b-(o-chlorofenylo)-2,3,7,11b-tetrahydrooksazolo-[3,2-d][l,4]benzodiazepin-6(5H)-on

35.

KLONAZEPAM

Rivotril

5-(o-chlorofenylo)-1,3 -dihydro-7-nitro-2H-l,4-benzodiazepin-2-on

36.

KLORAZEPAT

kwas 7-chloro-5-fenylo-2,3-dihydro-2 -okso -1 H-1,4 -benzodiazepino -3 -karboksylowy

37.

KLOTIAZEPAM

5 - (o - chlorofenylo) - 7 -etylo -1,3-dihydro-1 -metylo-2H-tieno[2,3-e]-1,4-diazepin-2-on

38.

LEFETAMINA

SPA

(-)-1 -dimetyloamino-1,2-difenyloetan, czyli (-)-N,N-dimetylo-1,2-difenyloetyloamina

39.

LOFLAZEPINIAN ETYLOWY

ester etylowy kwasu 7-chloro-5-(o-fluorofenylo)-2,3-dihydro-2-okso-lH-1,4-benzodiazepino-3

-karboksylowego

40.

LOPRAZOLAM

6-(o-chlorofenylo)-2,4-dihydro-2-[(4-metylo-l-piperazynylo)metyleno]-8-nitro-lH-imidazo[

1,2-a][ 1,4] benzodiazepin-1-on

41.

LORAZEPAM

7-chloro-5-(o-chlorofenylo)-1,3 -dihydro-3 -hydroksy-2H-1,4-benzodiazepin-2-on

42.

LORMETAZEPAM

7-chloro-5-(o-chlorofenylo)-1,3 -dihydro-3 -hydroksy-1 -metylo-2H-1,4-benzodiazepin-2-on

43.

MAZINDOL

5-(p-chlorofenylo)-2,5-dihydro-3R-imidazo[2,l-a]-izoindol-5-ol

44.

MDPEA

3,4-metylenodioksyfenyloetyloaminaMetylenodioksyfenyloetyloamina homopiperonyloamina

3,4-metylenodioksy-2-fenyloetyloamina

45.

MDPV

MDaPVP MDPK

l-(l,3-benzodioksylo-5-yl)-2-pirolidyno-1 -ylpentan-1 -on

46.

MEDAZEPAM

Rudotel

7-chloro-5-fenylo-2,3-dihydro-1 -metylo- 1H-1,4-benzodiazepina

47.

MEFENOREKS

(±)-N-(3 -chloropropylo)-α-metylofenetyloamina

48.

MEPROBAMAT

2,2-di(karbamoiloksymetylo)pentan, czyli dikarbaminian 2-metylo-2-propylo-1,3 -propanodiolu

49.

METYLOFENOBARBITAL

Prominalum

kwas 5-etylo-5-fenylo-N-metylobarbiturowy

50.

METYPRYLON

3,3 -dietylo -5 -metylo -2,4 -piperydynodion

51.

MEZOKARB

3 -(α-metylofenylo)-N-(fenylokarbamoilo)-sydnonimina

52.

MIDAZOLAM

8-chloro-6-(o-fluorofenylo)-l-metylo-4H-imidazo[ 1,5-a] [ 1,4]benzodiazepina

53.

MMDPEA

5-Metoksy-MDPEA

2-(7-metoksy-1,3 -benzodioksol-5-ylo)etyloamina

54.

NIMETAZEPAM

5-fenylo-1,3 -dihydro-1 -metylo-7-nitro-2H-l,4-benzodiazepin-2-on

55.

NITRAZEPAM

5-fenylo-1,3 -dihydro-7-nitro-2H-1,4-benzodiazepin-2-on

56.

NORDAZEPAM

7-chloro-5-fenylo-l,3-dihydro-2//-1,4-benzodiazepin-2-on

57.

OKSAZEPAM

7-chloro-5-fenylo-1,3 -dihydro-3 -hydroksy-277-1,4-benzodiazepin-2-on

58.

OKSAZOLAM

10-chloro-llb-fenylo-2,3,7,llb-tetrahydro-2-metylooksazolo[3,2-d][l,4] benzodiazepin-6(5H)-on

59.

PEMOLINA

2-amino-5-fenylo-2-oksazolin-4-on, czyli 5-fenylo-2-imino-4-oksazolidynon

60.

PINAZEPAM

7-chloro-5-fenylo-1,3 -dihydro-1 -(2-propionylo)-2H-1,4-benzodiazepin-2-on

61.

PIPRADROL

1,1 -difenylo-1 -(2-piperydylo)metanol

62.

PIROWALERON

(±)-1 -(4-metylofenylo)-2-( 1 -pirolidynylo)-1 -pentanon

63.

PRAZEPAM

7-chloro-1 -(cyklopropylometylo)-5-fenylo-l,3-dihydro-2H-1,4-benzodiazepin-2-on

64.

SEKBUTABARBITAL

kwas 5-sec-butylo-5-etylobarbiturowy

65.

TAPENTADOL

3 -[3 -(dimetyloamino)-1 -etylo-2-metylopropylo] fenol

66.

TEMAZEPAM

Signopam

7-chloro-5-fenylo-1,3 -dihydro-3 -hydroksy-1 -metylo-2H-1,4-benzodiazepin-2-on

67.

TETRAZEPAM

7-chloro-5-(cykloheksen-l -ylo)-1,3 -dihydro-1 -metylo-2H-1,4-benzodiazepin-2-on

68.

TRIAZOLAM

8-chloro-6-(o-chlorofenylo)-1 -metylo-AH-s-triazolo[4,3 -α] [ 1,4]benzodiazepina

69.

WINYLBITAL

kwas 5-(l-metylobutylo)-5 -winylobarbiturowy

70.

ZALEPLON

N-(3-(3-cyjanopirazolo[l,5-a] pirymidyn- 7 -ylo) fenylo) - N-etylacetamid

71.

ZOLPIDEM

N,N,6-trimetylo-2-(4-metylofenylo)imidazo[ 1,2-a]pirydyno-3-acetamid

72.

ZOPIKLON

4-metylpiperazyno-1 -karboksylan 6-(5-chloropirydyn-2-ylo)-7-okso-6,7-dihydro-5H-pirolo

[3,4-b]irazyn-5 -ylu

oraz sole substancji zamieszczonych w tej grupie w każdym przypadku, gdy istnienie

takich soli jest możliwe.”.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

(Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263, z późn. zm. w art. 4 w ust. 1 po pkt 9 dodaje się pkt 9a w brzmieniu

„

9a)

zakazu wytwarzania i wprowadzania do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii;

”

.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne

(Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 68 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Dopuszcza się prowadzenie przez apteki ogólnodostępne i punkty apteczne wysyłkowej

sprzedaży produktów leczniczych wydawanych bez przepisu lekarza, z wyjątkiem produktów

leczniczych, których wydawanie ograniczone jest wiekiem pacjenta.

”

;

2)

po art. 71 dodaje się art. 71a w brzmieniu

„

Art. 71a.

1.

Obrót detaliczny produktami leczniczymi zawierającymi w składzie substancje o działaniu

psychoaktywnym, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 5, posiadającymi

kategorię dostępności „wydawane bez przepisu lekarza - OTC”, mogą prowadzić wyłącznie

apteki ogólnodostępne i punkty apteczne.

2.

Wydawanie z aptek ogólnodostępnych i punktów aptecznych produktów leczniczych, o których

mowa w ust. 1, w ramach jednorazowej sprzedaży, podlega ograniczeniu ze względu na

maksymalny poziom zawartości w nich określonej substancji o działaniu psychoaktywnym

niezbędny do przeprowadzenia skutecznej terapii w dopuszczalnym okresie bezpiecznego

leczenia dla jednej osoby, z wyłączeniem produktów leczniczych wydawanych z przepisu

lekarza.

3.

Farmaceuta i technik farmaceutyczny odmawia wydania produktu leczniczego, o którym

mowa w ust. 1 lub 2, osobie, która nie ukończyła 18. roku życia, lub jeżeli uzna,

że może on zostać wykorzystany w celach pozamedycznych lub spowodować zagrożenie dla

zdrowia i życia.

4.

Wydając produkt leczniczy, o którym mowa w ust. 1 lub 2, farmaceuta lub technik farmaceutyczny

informuje, że wydawany produkt leczniczy zawiera substancję psychoaktywną, i podaje

pacjentowi informację na temat sposobu dawkowania oraz o możliwych zagrożeniach i

działaniach niepożądanych związanych ze stosowaniem tego produktu leczniczego.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz substancji

o działaniu psychoaktywnym oraz maksymalny poziom ich zawartości w produkcie leczniczym,

niezbędny do przeprowadzenia skutecznej terapii w dopuszczalnym okresie bezpiecznego

leczenia dla jednej osoby, stanowiący ograniczenie w wydawaniu produktów leczniczych

w ramach jednorazowej sprzedaży, mając na uwadze ochronę zdrowia publicznego oraz

bezpieczeństwo i skuteczność stosowania produktów leczniczych, a także sposób ich

dawkowania.

”

;

3)

w art. 72 w ust. 8 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

przyjmowanie i wydawanie, w tym przywóz z zagranicy i wywóz za granicę produktów leczniczych

i wyrobów medycznych przeznaczonych na pomoc humanitarną, z wyłączeniem środków odurzających

i substancji psychotropowych oraz zawierających prekursory kategorii 1, jeżeli odbiorca

wyrazi zgodę na ich przyjęcie - pod warunkiem że produkty te będą spełniać wymagania

określone odrębnymi przepisami;

”

;

4)

w art. 74 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Prowadzenie obrotu hurtowego środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi i

prekursorami kategorii 1 wymaga dodatkowego zezwolenia określonego odrębnymi przepisami.

”

;

5)

w art. 96

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku nagłego zagrożenia zdrowia lub życia farmaceuta, o którym mowa w art.

88 ust. 1, może wydać bez recepty lekarskiej produkt leczniczy zastrzeżony do wydawania

na receptę w najmniejszym terapeutycznym opakowaniu, z wyłączeniem środków odurzających,

substancji psychotropowych i prekursorów kategorii 1.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

W razie wątpliwości co do wieku osoby, której wydaje się produkt leczniczy, w przypadku

zakupu produktu leczniczego, którego wydanie jest ograniczone wiekiem, farmaceuta

i technik farmaceutyczny jest uprawniony do żądania okazania dokumentu stwierdzającego

wiek osoby. W przypadku nieprzedstawienia takiego dokumentu produktu leczniczego nie

wydaje się.

”

;

6)

w art. 109 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

kontrolowanie obrotu środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi i prekursorami

kategorii 1 i 4;

”

;

7)

po art. 129c dodaje się art. 129d i art. 129e w brzmieniu

„

Art. 129d.

1.

Kto, wbrew przepisowi art. 68 ust. 3, prowadzi wysyłkową sprzedaż produktów leczniczych,

których wydawanie ograniczone jest wiekiem pacjenta, podlega karze pieniężnej w wysokości

do 500 000 zł.

2.

Karę pieniężną określoną w ust. 1 nakłada wojewódzki inspektor farmaceutyczny w drodze

decyzji. Przy ustalaniu wysokości kary uwzględnia się w szczególności okres, stopień

oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy, a także uprzednie naruszenie przepisów.

3.

Kara pieniężna stanowi dochód budżetu państwa. Wojewódzki inspektor farmaceutyczny

jest wierzycielem w rozumieniu przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

4.

Karę pieniężną uiszcza się w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

Od kary pieniężnej nieuiszczonej w terminie nalicza się odsetki ustawowe.

5.

Egzekucja kary pieniężnej wraz z odsetkami za zwłokę następuje w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 129e.

1.

Karze pieniężnej w wysokości do 500 000 zł podlega ten, kto wbrew ograniczeniom, o

których mowa w art. 71a ust. 2, wydaje produkt leczniczy.

2.

Karę pieniężną określoną w ust. 1 nakłada wojewódzki inspektor farmaceutyczny w drodze

decyzji. Przy ustalaniu wysokości kary uwzględnia się w szczególności okres, stopień

oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy, a także uprzednie naruszenie przepisów.

3.

Kara pieniężna stanowi dochód budżetu państwa.

4.

Karę pieniężną uiszcza się w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

Od kary pieniężnej nieuiszczonej w terminie nalicza się odsetki ustawowe.

5.

Egzekucja kary pieniężnej wraz z odsetkami ustawowymi za zwłokę następuje w trybie

przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

6.

Obowiązek zapłaty kary pieniężnej ulega przedawnieniu z upływem 3 lat, licząc od dnia,

w którym decyzja nakładająca karę stała się ostateczna.

”

.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 584 i 699) w art. 79 w ust. 2 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla przeciwdziałania naruszeniu zakazów, o

których mowa w art. 44b ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

(Dz. U. z 2012 r. poz. 124 oraz z 2015 r. poz. 28 i 875);

”

.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

W ustawie z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach

(Dz. U. Nr 63, poz. 322, z 2012 r. poz. 908 oraz z 2015 r. poz. 675) w art. 12 w ust. 1

1)

w pkt 3 w lit. c średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. d w brzmieniu

„

d)

właściwego organu wyznaczonego do wykonywania zadań z zakresu dokonywania rejestracji,

o której mowa w art. 3 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 273/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

11 lutego 2004 r. w sprawie prekursorów narkotykowych

(Dz. Urz. UE L 047 z 18.02.2004, z późn. zm.);

”

;

2)

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

wykonywanie zadań, o których mowa w przepisach o przeciwdziałaniu narkomanii;

”

.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

Postępowania wszczęte na podstawie art. 35 ust. 1-4, 7 i 9, art. 36 ust. 1 i 2, art.

40 ust. 1-3, art. 42 ust. 1, art. 44c oraz art. 52a ustawy, o której mowa w art. 1,

i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, toczą się na podstawie

przepisów dotychczasowych.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

1.

Zezwolenia wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie przepisów

art. 35 ust. 1-4, 7 i 9, art. 36 ust. 1 i 2 oraz art. 40 ust. 1-3 ustawy, o której

mowa w art. 1, oraz pozwolenia wydane na podstawie przepisów art. 37 ust. 2-5 i 11

ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują ważność do czasu upływu wskazanych w nich

terminów ważności.

2.

Zgody wydane na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, stają się

odpowiednio zgodami, o których mowa w art. 42 ust. 1 albo 2 ustawy, o której mowa

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i zachowują ważność do czasu upływu

wskazanych w nich terminów ważności, nie dłużej jednak niż do dnia 1 stycznia 2017 r.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

1.

Produkt leczniczy, o którym mowa w art. 71a ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 3,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przekraczający określony w przepisach wydanych

na podstawie art. 71a ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, maksymalny poziom zawartości substancji o działaniu psychoaktywnym, wprowadzony

do obrotu przed dniem 1 stycznia 2017 r., jest wydawany z aptek ogólnodostępnych i

punktów aptecznych w ilości do jednego opakowania danego produktu w ramach jednorazowej

sprzedaży.

2.

Do dnia 31 grudnia 2016 r. w ramach jednorazowej sprzedaży wydaje się z aptek ogólnodostępnych

i punktów aptecznych nie więcej niż jedno opakowanie danego produktu leczniczego zawierającego

w składzie pseudoefedrynę, dekstrometorfan lub kodeinę, posiadającego kategorię dostępności

„wydawane bez przepisu lekarza - OTC”.

3.

Farmaceuta i technik farmaceutyczny odmawia wydania produktu leczniczego, o którym

mowa w ust. 1 i 2, osobie, która nie ukończyła 18. roku życia, lub jeżeli uzna, że

może on zostać wykorzystany w celach pozamedycznych lub spowodować zagrożenie dla

zdrowia i życia.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 23 ust. 4, art. 24 ust. 6, art. 24b ust. 3, art. 28 ust. 7, art. 40 ust. 6 i

7 oraz art. 44 ust. 9 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia

w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 24

2)

art. 37 ust. 12 oraz art. 38 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc

do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 37 ust.

12 oraz art. 38 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 1, i mogą być zmieniane na podstawie

tych upoważnień.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2015 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 1, 8, 9 lit. a, lit. b w zakresie art. 19 ust. 2 pkt 4, lit. c oraz pkt

10, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2015 r.;

2)

art. 3 pkt 2 i 7 w zakresie dotyczącym art. 129e oraz art. 8 ust. 1, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia powołuje Zespół do spraw oceny ryzyka zagrożeń

dla zdrowia lub życia ludzi związanych z używaniem nowych substancji psychoaktywnych,

zwany dalej „Zespołem”.

2.

Zespół jest organem opiniodawczo-doradczym ministra właściwego do spraw zdrowia w

sprawach oceny potencjalnych zagrożeń dla zdrowia lub życia ludzi lub możliwości powodowania

szkód społecznych, wynikających z używania substancji, co do których istnieje podejrzenie,

że działają na ośrodkowy układ nerwowy.

3.

Członkami Zespołu są specjaliści w sprawach, o których mowa w ust. 2, posiadający

wiedzę co najmniej z zakresu nauk chemicznych, farmakologii, toksykologii, psychiatrii,

nauk społecznych lub nauk prawnych.

4.

W skład Zespołu wchodzą

1)

członkowie powołani przez ministra właściwego do spraw zdrowia, w tym przewodniczący

i zastępca przewodniczącego;

2)

członkowie powołani przez ministra właściwego do spraw zdrowia na wniosek

a)

Ministra Sprawiedliwości,

b)

Ministra Obrony Narodowej,

c)

ministra właściwego do spraw wewnętrznych,

d)

ministra właściwego do spraw gospodarki,

e)

ministra właściwego do spraw transportu.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia odwołuje członka Zespołu

1)

z własnej inicjatywy, po zasięgnięciu opinii organu, który wnioskował o powołanie

członka Zespołu, albo

2)

na wniosek organu, który wnioskował o powołanie członka Zespołu, albo

3)

na własny wniosek członka Zespołu.

6.

Obsługę administracyjną Zespołu zapewnia Główny Inspektorat Sanitarny.

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze zarządzenia, regulamin organizacyjny

Zespołu, biorąc pod uwagę jego zadania oraz skład osobowy.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

1.

Do zadań Zespołu należy

1)

ocena potencjalnych zagrożeń dla zdrowia lub życia ludzi lub możliwości powodowania

szkód społecznych, wynikających z używania substancji, co do których istnieje podejrzenie,

że działają na ośrodkowy układ nerwowy;

2)

ocena substancji niebędącej nową substancją psychoaktywną, ale wykazującej działanie

na ośrodkowy układ nerwowy, stwarzającej bezpośrednie zagrożenia dla zdrowia lub życia

ludzi lub powodującej szkody społeczne, uzasadniająca umieszczenie jej w wykazie nowych

substancji psychoaktywnych albo w wykazie środków odurzających lub substancji psychotropowych;

3)

rekomendowanie ministrowi właściwemu do spraw zdrowia zmian w załącznikach do ustawy

i przepisach wydanych na podstawie art. 44b ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia podaje do publicznej wiadomości, za pośrednictwem

swojej strony podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, oceny i rekomendacje Zespołu,

o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

1.

Za udział w pracach Zespołu nie przysługuje wynagrodzenie.

2.

Członkom Zespołu przysługuje zwrot kosztów podróży na zasadach określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 77.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

Przewodniczący Zespołu z własnej inicjatywy lub na wniosek członka Zespołu może powoływać

ekspertów w celu przedstawienia opinii lub do udziału w pracach Zespołu.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

1.

Ministrowie właściwi do spraw oświaty i wychowania, zdrowia, spraw wewnętrznych, administracji

publicznej, transportu, Minister Obrony Narodowej oraz Minister Sprawiedliwości, każdy

w zakresie swojego działania, są obowiązani rozwijać i popierać działalność edukacyjną

oraz profilaktyczną, podejmowaną w celu informowania społeczeństwa o szkodliwości

narkomanii.

2.

Organy wymienione w ust. 1 są obowiązane prowadzić działalność wychowawczą, edukacyjną,

informacyjną i profilaktyczną polegającą na

1)

promocji zdrowego stylu życia;

2)

wspieraniu działań ogólnokrajowych i lokalnych organizacji, o których mowa w art.

5 ust. 3, oraz innych inicjatyw społecznych.

3.

Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i formy prowadzenia w szkołach

i placówkach systemu oświaty działalności wychowawczej, edukacyjnej, informacyjnej

i profilaktycznej, mając na względzie dobro dzieci i młodzieży.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

1.

Ministrowie właściwi do spraw zdrowia, szkolnictwa wyższego, finansów publicznych,

spraw wewnętrznych, transportu, pracy, nauki, Minister Sprawiedliwości i Minister

Obrony Narodowej stwarzają warunki do prowadzenia badań naukowych nad problematyką

narkomanii oraz badań epidemiologicznych.

2.

Jednostki naukowe realizujące zadania w zakresie prowadzenia badań naukowych nad problematyką

narkomanii, jeżeli jest to niezbędne dla prowadzenia takich badań, mogą posiadać,

przechowywać oraz dokonywać zakupu środków odurzających, substancji psychotropowych,

ich preparatów, prekursorów kategorii 1, po uzyskaniu odpowiednio zezwolenia, o którym

mowa w art. 35 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2.

3.

Jednostki naukowe, o których mowa w ust. 2, mogą posiadać, przechowywać oraz dokonywać

zakupu środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych po dokonaniu zgłoszenia,

o którym mowa w art. 24

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

1.

Prowadzenie badań, o których mowa w art. 23 ust. 2 i art. 24 ust. 4, zgłasza się przed

ich rozpoczęciem, w postaci papierowej lub elektronicznej, do

1)

wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego - w przypadku środków odurzających, substancji

psychotropowych, ich preparatów, prekursorów kategorii 1, albo

2)

państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego albo państwowego inspektora sanitarnego

Ministerstwa Spraw Wewnętrznych - w przypadku środków zastępczych lub nowych substancji

psychoaktywnych

- właściwego ze względu na siedzibę jednostki naukowej lub podmiotu przeprowadzającego

badania.

2.

Jednostki naukowe i podmioty, o których mowa w art. 23 ust. 2 i art. 24 ust. 2 i 4,

są obowiązane do

1)

nabywania środków odurzających, substancji psychotropowych, ich preparatów, prekursorów

kategorii 1, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych od przedsiębiorców

posiadających zezwolenie, o którym mowa w art. 35 ust. 1, art. 36 ust. 1 lub art.

40 ust. 1 i 2 pkt 1, albo pozyskiwania ich od jednostek organizacyjnych sektora finansów

publicznych, jednostek naukowych lub podmiotów zlecających badania w celu identyfikacji

i potwierdzenia popełnienia przestępstwa lub naruszenia zakazu określonego w art.

44b ust. 1 pkt 1 lub 2, w ilości niezbędnej do przeprowadzenia badania lub szkolenia;

2)

ewidencjonowania środków odurzających, substancji psychotropowych, ich preparatów,

prekursorów kategorii 1, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych

w sposób uporządkowany, według dat ich nabycia lub wejścia w ich posiadanie, przez

okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego ostatniego wpisu w ewidencji;

3)

przechowywania lub posiadania środków odurzających, substancji psychotropowych, ich

preparatów, prekursorów kategorii 1, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych

w sposób zabezpieczający przed kradzieżą lub zniszczeniem oraz przed dostępem do nich

osób nieuprawnionych;

4)

niszczenia środków odurzających, substancji psychotropowych, ich preparatów, prekursorów

kategorii 1, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych w sposób uniemożliwiający

dostęp do nich osób nieuprawnionych.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw

wewnętrznych, finansów publicznych, szkolnictwa wyższego, nauki, Ministrem Obrony

Narodowej oraz Ministrem Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób i tryb nabywania lub wchodzenia w posiadanie, ewidencjonowania, przechowywania

oraz stosowania środków odurzających, substancji psychotropowych, ich preparatów,

prekursorów kategorii 1, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych,

w celu przeprowadzania badań lub szkoleń, o których mowa w art. 23 ust. 2 i art. 24

ust. 2 i 4, mając na uwadze bezpieczeństwo ich przechowywania oraz konieczność opracowywania

odrębnej ewidencji dla danego środka, substancji lub preparatu;

2)

sposób i tryb przekazywania zgłoszeń, o których mowa w ust. 1, zakres przekazywanych

informacji oraz wzory zgłoszeń, uwzględniając konieczność zapewnienia sprawności w

przekazywaniu zgłoszeń oraz zagwarantowania przejrzystości i spójności przekazywanych

informacji;

3)

sposób niszczenia środków odurzających, substancji psychotropowych, ich preparatów,

prekursorów kategorii 1, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych,

uwzględniając konieczność zabezpieczenia tych środków, substancji lub preparatów przed

dostępem do nich osób nieuprawnionych oraz zapewnienia bezpieczeństwa osobom uczestniczącym

w ich niszczeniu.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

1.

Zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego wymaga podjęcie działalności w zakresie

1)

wytwarzania, przetwarzania, przerabiania, przywozu lub dystrybucji środków odurzających

lub substancji psychotropowych;

2)

wytwarzania, przetwarzania, przerabiania, przywozu, dystrybucji albo stosowania w

celu prowadzenia badań naukowych, w zakresie swojej działalności statutowej, prekursorów

kategorii 1;

3)

wytwarzania, przetwarzania, przerabiania w celu prowadzenia badań naukowych, przez

jednostki naukowe w zakresie swojej działalności statutowej, środków odurzających

grup I-N, II-N i IV-N lub substancji psychotropowych grup I-P, II-P, III-P i IV-P.

2.

Stosowanie w celu prowadzenia badań naukowych, przez jednostki naukowe w zakresie

swojej działalności statutowej, środków odurzających lub substancji psychotropowych

wymaga zezwolenia wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego.

3.

Nie wymaga zezwolenia przerób środków odurzających, substancji psychotropowych i prekursorów,

jeżeli jest dokonywany w aptece na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne.

4.

Zezwolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, wydaje się

1)

po stwierdzeniu, przez inspektora do spraw wytwarzania Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego,

że przedsiębiorca posiadający zezwolenie, o którym mowa w art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne, albo wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 51b ust. 1 tej ustawy, spełnia warunki

określone przepisami ustawy, a w przypadku prekursorów kategorii 1 również warunki

określone przepisami rozporządzenia 273/2004, rozporządzenia 111/2005 oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1277/2005 z dnia 27 lipca 2005 r. ustanawiającego przepisy

wykonawcze dotyczące rozporządzenia (WE) nr 273/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

w sprawie prekursorów narkotykowych i rozporządzenia Rady (WE) nr 111/2005 określającego

zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Wspólnotą a państwami

trzecimi

(Dz. Urz. UE L 202 z 03.08.2005, str. 7);

2)

po stwierdzeniu przez wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, że przedsiębiorca,

inny niż określony w pkt 1, występujący o wydanie zezwolenia spełnia warunki określone

przepisami ustawy, a w przypadku prekursorów kategorii 1 również warunki określone

przepisami rozporządzenia 273/2004, rozporządzenia 111/2005 oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1277/2005 z dnia 27 lipca 2005 r. ustanawiającego przepisy

wykonawcze dotyczące rozporządzenia (WE) nr 273/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

w sprawie prekursorów narkotykowych i rozporządzenia Rady (WE) nr 111/2005 określającego

zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Wspólnotą a państwami

trzecimi.

5.

Zezwolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, określają dozwoloną wielkość i cel wytwarzania,

przetwarzania, przerabiania, przywozu, dystrybucji albo stosowania środka odurzającego,

substancji psychotropowej lub prekursorów kategorii 1.

6.

Przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 4, są obowiązani

1)

prowadzić dokumentację dotyczącą środka odurzającego, substancji psychotropowej lub

prekursorów kategorii 1;

2)

przechowywać posiadane środki odurzające, substancje psychotropowe lub prekursory

kategorii 1 w sposób zabezpieczający przed kradzieżą lub zniszczeniem, w tym podczas

ich transportu.

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb wydawania oraz cofania zezwoleń, o których mowa w ust.

1 i 2, w tym wymagania kwalifikacyjne, jakim powinna odpowiadać osoba odpowiedzialna

za nadzór nad wytwarzaniem, przetwarzaniem, przerabianiem, przywozem, dystrybucją,

obrotem albo stosowaniem w celu prowadzenia badań naukowych środków odurzających,

substancji psychotropowych lub prekursorów kategorii 1, mając na względzie zapewnienie

prawidłowych zabezpieczeń przed użyciem środków odurzających lub substancji psychotropowych

objętych zezwoleniem przez osoby nieupoważnione lub w celach innych niż określone

w wydanym zezwoleniu;

2)

wzory wniosków o udzielenie zezwolenia na wytwarzanie, przetwarzanie, przerabianie,

przywóz, dystrybucję, obrót albo stosowanie w celu prowadzenia badań naukowych środków

odurzających, substancji psychotropowych lub prekursorów kategorii 1, biorąc pod uwagę

sprawność i przejrzystość postępowania;

3)

warunki i sposób wydawania środków odurzających, substancji psychotropowych lub prekursorów

kategorii 1 i ewidencjonowania wytwarzania, przetwarzania, przerabiania, przywozu,

dystrybucji, obrotu albo stosowania w celu prowadzenia badań naukowych środków odurzających,

substancji psychotropowych lub prekursorów kategorii 1, mając na uwadze bezpieczeństwo

przechowywania oraz konieczność opracowywania odrębnej ewidencji dla danego środka,

substancji lub prekursora.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

1.

Zezwoleń, o których mowa w art. 35 ust. 1 i 2, art. 36 ust. 1 i 2, art. 40 ust. 1

i 2 oraz art. 49 ust. 1, i pozwoleń, o których mowa w art. 37 ust. 1-6, udziela się

na wniosek podmiotu ubiegającego się, na czas oznaczony albo na czas nieoznaczony.

2.

Przed podjęciem decyzji w sprawie wydania zezwolenia albo pozwolenia organ wydający

zezwolenie albo pozwolenie, zwany dalej „organem zezwalającym”, może

1)

wzywać podmiot ubiegający się do uzupełnienia, w wyznaczonym terminie, brakującej

dokumentacji poświadczającej, że spełnia on warunki określone przepisami ustawy;

2)

dokonać kontrolnego sprawdzenia faktów podanych we wniosku o udzielenie zezwolenia

albo pozwolenia w celu stwierdzenia, czy podmiot ubiegający się spełnia warunki wykonywania

działalności objętej zezwoleniem albo pozwoleniem.

3.

Udzielenie zezwolenia albo pozwolenia, zmiana zezwolenia albo pozwolenia, odmowa udzielenia

zezwolenia albo pozwolenia oraz cofnięcie zezwolenia albo pozwolenia następuje w drodze

decyzji. Decyzja o cofnięciu zezwolenia albo pozwolenia podlega natychmiastowemu wykonaniu.

4.

Organ zezwalający w przypadku powzięcia informacji o tym, że podmiot, któremu udzielono

zezwolenia albo pozwolenia, działa w sposób niezgodny z przepisami ustawy regulującymi

działalność objętą zezwoleniem albo pozwoleniem, wyznacza niezwłocznie termin do usunięcia

tych nieprawidłowości.

5.

Organ zezwalający cofa zezwolenie albo pozwolenie, w przypadku gdy

1)

podmiot, któremu udzielono zezwolenia albo pozwolenia, przestał spełniać warunki wymagane

do wykonywania działalności określonej w zezwoleniu albo pozwoleniu;

2)

podmiot, o którym mowa w pkt 1, nie usunął, w wyznaczonym przez organ zezwalający

terminie, stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z przepisami ustawy regulującymi

działalność objętą zezwoleniem albo pozwoleniem.

6.

Podmiot, któremu udzielono zezwolenia albo pozwolenia, jest obowiązany zgłaszać organowi

zezwalającemu wszelkie zmiany danych określonych w zezwoleniu albo pozwoleniu.

7.

Podmiot, któremu cofnięto zezwolenie z przyczyn, o których mowa w ust. 5, może ponownie

wystąpić z wnioskiem o wydanie zezwolenia w takim samym zakresie nie wcześniej niż

po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia.

8.

Za złożenie wniosku o wydanie zezwolenia na wytwarzanie, przetwarzanie, przerób, dystrybucję,

obrót hurtowy, uprawę, zbiór albo stosowanie do badań oraz pozwolenia na przywóz,

wywóz, wewnątrzwspólnotowe nabycie i wewnątrzwspólnotową dostawę środków odurzających,

substancji psychotropowych i prekursorów kategorii 1 i 4, a także zmianę tych zezwoleń

lub pozwoleń, są pobierane opłaty, które stanowią dochód budżetu państwa.

9.

Opłaty, o których mowa w ust. 8, wnosi się na rachunek bieżący organu zezwalającego

w wysokości

1)

750 zł - za złożenie wniosku o wydanie zezwolenia na obrót hurtowy, dystrybucję, wytwarzanie,

przetwarzanie, przerób lub stosowanie do badań środków odurzających, substancji psychotropowych

lub prekursorów kategorii 1;

2)

750 zł - za złożenie wniosku o wydanie zezwolenia na zbiór mleczka makowego i opium

z maku oraz ziela lub żywicy konopi innych niż włókniste;

3)

750 zł - za złożenie wniosku o wydanie zezwolenia na uprawę maku i konopi prowadzonych

przez jednostkę naukową oraz Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych;

4)

350 zł - za złożenie wniosku o zmianę zezwolenia, o którym mowa w pkt 1-3;

5)

100 zł - za złożenie wniosku o wydanie pozwolenia na przywóz, wywóz, wewnątrzwspólnotowe

nabycie lub wewnątrzwspólnotową dostawę środków odurzających lub substancji psychotropowych;

6)

100 zł - za złożenie wniosku o wydanie zezwolenia na wywóz prekursorów kategorii 4;

7)

100 zł - za złożenie wniosku o wydanie pozwolenia na przywóz lub wywóz prekursorów

kategorii 1;

8)

50 zł - za złożenie wniosku o zmianę zezwolenia albo pozwolenia, o którym mowa w pkt

5-7.

10.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 8, dołącza się dowód wniesienia opłaty. W przypadku

braku dowodu uiszczenia opłaty, wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

1.

Zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego wymaga obrót hurtowy środkami odurzającymi

lub substancjami psychotropowymi.

2.

Główny Inspektor Farmaceutyczny na wniosek przedsiębiorcy wydaje

1)

zezwolenie na obrót hurtowy prekursorami kategorii 1, zgodnie z przepisami rozporządzenia

273/2004, rozporządzenia 111/2005 oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1277/2005 z dnia 27 lipca 2005 r. ustanawiającego przepisy

wykonawcze dotyczące rozporządzenia (WE) nr 273/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

w sprawie prekursorów narkotykowych i rozporządzenia Rady (WE) nr 111/2005 określającego

zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Wspólnotą a państwami

trzecimi;

2)

zezwolenie na wywóz prekursorów kategorii 4, zgodnie z przepisami rozporządzenia 111/2005;

3)

uproszczone zezwolenie na wywóz prekursorów kategorii 4, zgodnie z przepisami Unii

Europejskiej określającymi zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy

Wspólnotą a państwami trzecimi, jeżeli nie spowoduje to ryzyka nielegalnego wykorzystania

prekursorów kategorii 4.

3.

Przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 2, są obowiązani

1)

prowadzić dokumentację dotyczącą środka odurzającego, substancji psychotropowej lub

prekursorów kategorii 1;

2)

przechowywać posiadane środki odurzające, substancje psychotropowe lub prekursory

kategorii 1 w sposób zabezpieczający przed kradzieżą lub zniszczeniem, w tym podczas

ich transportu.

4.

Zezwolenia, o których mowa w ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1, wydaje się po stwierdzeniu

1)

przez inspektora do spraw obrotu hurtowego Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego,

że przedsiębiorca posiadający zezwolenie, o którym mowa w art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne, spełnia warunki określone przepisami ustawy;

2)

przez wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, że przedsiębiorca, inny niż określony

w pkt 1, występujący o wydanie zezwolenia spełnia warunki określone przepisami ustawy.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb wydawania oraz cofania zezwoleń, o których mowa w ust.

1, w tym wymagania kwalifikacyjne, jakim powinna odpowiadać osoba odpowiedzialna za

nadzór nad obrotem środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi lub prekursorami

kategorii 1, mając na względzie zapewnienie prawidłowych zabezpieczeń przed użyciem

środków odurzających, substancji psychotropowych lub prekursorów kategorii 1, objętych

zezwoleniem przez osoby nieupoważnione lub w celach innych niż określone w wydanym

zezwoleniu;

2)

wzory wniosków o udzielenie zezwolenia na obrót środkiem odurzającym, substancją psychotropową

lub prekursorami kategorii 1, biorąc pod uwagę sprawność i przejrzystość postępowania;

3)

warunki i sposób wydawania środków odurzających, substancji psychotropowych lub prekursorów

kategorii 1 i ewidencjonowania obrotu środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi

lub prekursorami kategorii 1, mając na uwadze bezpieczeństwo przechowywania oraz konieczność

opracowywania odrębnej ewidencji dla danego środka, substancji lub prekursora.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

1.

Podmiot leczniczy, który - zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne nie utworzył apteki szpitalnej lub działu farmacji szpitalnej, zakład leczniczy dla

zwierząt oraz lekarz, lekarz dentysta lub lekarz weterynarii, wykonujący zawód w ramach

praktyki zawodowej, a także inny podmiot, których działalność wymaga posiadania i

stosowania w celach medycznych preparatów zawierających środki odurzające grup I-N,

II-N, III-N i IV-N lub substancje psychotropowe grup II-P, III-P i IV-P, posiadają

i stosują te preparaty, jeżeli są dopuszczone do obrotu jako produkty lecznicze na

podstawie przepisów prawa farmaceutycznego oraz po uzyskaniu zgody wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego.

2.

Podmiot leczniczy, który - zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne nie utworzył apteki szpitalnej, zakład leczniczy dla zwierząt oraz lekarz, lekarz

dentysta lub lekarz weterynarii, wykonujący zawód w ramach praktyki zawodowej, których

działalność w celach przeprowadzenia badań klinicznych

wymaga posiadania i stosowania preparatów zawierających środki odurzające grup I-N,

II-N, III-N i IV-N lub substancje psychotropowe grup II-P, III-P i IV-P, posiadają

i stosują te preparaty po uzyskaniu zgody wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego.

3.

Wojewódzki inspektor farmaceutyczny udziela zgody

1)

o której mowa w ust. 1 - na czas określony, nie dłuższy niż 3 lata;

2)

o której mowa w ust. 2 - na czas określony, nie dłuższy niż określony w pozwoleniu

na prowadzenie badania klinicznego.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór wniosku o uzyskanie zgody, o której mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając potrzebę

zapewnienia sprawności postępowania;

2)

rodzaje preparatów zawierających środki odurzające i substancje psychotropowe, które

mogą być posiadane w celach medycznych albo stosowane do badań klinicznych, wraz ze

wskazaniem ich ilości oraz grupy, do jakiej są zakwalifikowane, uwzględniając potrzebę

ich właściwej identyfikacji;

3)

warunki zaopatrywania i przechowywania preparatów zawierających środki odurzające

i substancje psychotropowe posiadanych w celach medycznych lub stosowanych do badań

klinicznych, uwzględniając potrzebę zabezpieczenia tych substancji przed niewłaściwym

użyciem;

4)

rodzaje podmiotów, których działalność wymaga posiadania i stosowania preparatów zawierających

środki odurzające i substancje psychotropowe, oraz sposób prowadzenia przez te podmioty

dokumentacji, mając na uwadze bezpieczeństwo przechowywania oraz potrzebę opracowywania

odrębnej dokumentacji dla danego środka lub substancji.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

1.

Zakazuje się wytwarzania, przywozu i wprowadzania do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

1)

środków zastępczych;

2)

nowych substancji psychoaktywnych.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz nowych

substancji psychoaktywnych obejmujący te substancje lub ich grupy, uwzględniając wpływ

tych substancji na zdrowie lub życie ludzi lub możliwość spowodowania szkód społecznych.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

1.

W przypadku stwierdzenia wytwarzania lub wprowadzania do obrotu produktu, co do którego

zachodzi uzasadnione podejrzenie, że jest on środkiem zastępczym lub nową substancją

psychoaktywną, właściwy ze względu na miejsce wytwarzania lub wprowadzania do obrotu

państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, wstrzymanie wytwarzania

tego produktu lub wycofanie go z obrotu, na czas niezbędny do przeprowadzenia badań

mających na celu ustalenie, czy jest on środkiem zastępczym lub nową substancją psychoaktywną,

nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy.

2.

Główny Inspektor Sanitarny podaje do publicznej wiadomości informację o wydaniu decyzji,

o której mowa w ust. 1, przez ogłoszenie na swojej stronie podmiotowej Biuletynu Informacji

Publicznej nazwy produktu, nazwy producenta, rodzaju opakowania i jego wielkości.

3.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy państwowy inspektor

sanitarny

1)

dokonuje zabezpieczenia produktu, co do którego zachodzi uzasadnione podejrzenie,

że jest on środkiem zastępczym lub nową substancją psychoaktywną;

2)

nakazuje zaprzestanie prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub obiektach służących

wytwarzaniu lub wprowadzeniu tego produktu do obrotu, na czas niezbędny do usunięcia

zagrożenia, nie dłuższy niż 3 miesiące.

4.

Państwowy inspektor sanitarny właściwy ze względu na miejsce wytwarzania lub wprowadzania

do obrotu produktu, o którym mowa w ust. 1, zakazuje, w drodze decyzji, jego wytwarzania

lub wprowadzania do obrotu, nakazuje jego wycofanie z obrotu, a także orzeka o jego

przepadku na rzecz Skarbu Państwa i zniszczeniu, jeżeli ten produkt jest środkiem

zastępczym albo nową substancją psychoaktywną.

5.

Państwowy inspektor sanitarny, który wydał decyzję, o której mowa w ust. 4, jest organem

właściwym w sprawie zniszczenia produktu będącego przedmiotem tej decyzji. Zniszczenia

dokonuje się komisyjnie. Z czynności zniszczenia produktu sporządza się protokół zniszczenia,

który zawiera

1)

oznaczenie organu właściwego w sprawie zniszczenia;

2)

skład komisji powołanej do zniszczenia;

3)

oznaczenie decyzji stanowiącej podstawę zniszczenia;

4)

rodzaj zniszczonego produktu, jego nazwę oraz ilość;

5)

informację o zastosowanej metodzie zniszczenia;

6)

oznaczenie miejsca i czasu zniszczenia;

7)

podpisy członków komisji.

6.

Koszty prowadzonego postępowania i badań, o których mowa w ust. 1, w wyniku których

stwierdzono, że badany produkt, o którym mowa w ust. 1, jest środkiem zastępczym albo

nową substancją psychoaktywną, oraz koszty zniszczenia tego produktu ponosi strona

postępowania.

7.

Właściwy państwowy inspektor sanitarny wydaje decyzję ustalającą wysokość kosztów,

o których mowa w ust. 6, określając 7-dniowy termin płatności, licząc od dnia, w którym

decyzja ustalająca wysokość kosztów stała się ostateczna.

8.

Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, oraz egzekucja należności, o których

mowa w ust. 6, następują w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

9.

Od kwoty należności, o których mowa w ust. 6, nalicza się odsetki ustawowe, poczynając

od dnia, w którym upłynął termin ich płatności.

10.

Należności, o których mowa w ust. 6, ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat, licząc

od dnia, w którym decyzja ustalająca te należności stała się ostateczna.

11.

Jeżeli w wyniku badań, o których mowa w ust. 1, stwierdzono obecność substancji niebędącej

nową substancją psychoaktywną, ale wykazującej działanie na ośrodkowy układ nerwowy,

podmiot, który przeprowadził to badanie, zawiadamia Zespół o wyniku tego badania.

12.

Badania mające na celu ustalenie, czy produkt, o którym mowa w ust. 1, jest środkiem

zastępczym lub nową substancją psychoaktywną, przeprowadzają podmioty, w tym jednostki

naukowe, posiadające przygotowanie naukowo-merytoryczne, techniczne oraz infrastrukturę,

umożliwiające ustalenie, czy badany produkt jest środkiem zastępczym lub nową substancją

psychoaktywną, w szczególności określenie

1)

pochodzenia substancji o działaniu na ośrodkowy układ nerwowy zidentyfikowanej w wyniku

badań;

2)

mechanizmu działania tej substancji;

3)

jej aktywności farmakologicznej;

4)

działań niepożądanych, w tym skutków somatycznych i psychicznych u ludzi.

13.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz podmiotów,

o których mowa w ust. 12, mając na względzie zapewnienie sprawności postępowania prowadzonego

przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

1.

W przypadku stwierdzenia przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktu,

co do którego zachodzi uzasadnione podejrzenie, że może być on środkiem zastępczym

lub nową substancją psychoaktywną, organ celny zajmuje przesyłkę tego produktu na

czas niezbędny do ustalenia, czy jest on środkiem zastępczym lub nową substancją psychoaktywną,

nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy.

2.

W przypadku konieczności przeprowadzenia badań produktu, o którym mowa w ust. 1, mających

na celu ustalenie, czy jest on środkiem zastępczym lub nową substancją psychoaktywną

przeprowadzają je podmioty, o których mowa w art. 44c ust. 12.

3.

Jeżeli w wyniku przeprowadzonych badań zostanie stwierdzone, że badany produkt jest

środkiem zastępczym albo nową substancją psychoaktywną, organ Służby Celnej występuje

o orzeczenie jego przepadku na rzecz Skarbu Państwa.

4.

O przepadku produktu będącego środkiem zastępczym albo nową substancją psychoaktywną

na rzecz Skarbu Państwa orzeka, na wniosek organu celnego, sąd, stosując przepisy

Kodeksu postępowania cywilnego.

5.

Produkt będący środkiem zastępczym albo nową substancją psychoaktywną, którego przepadek

orzeczono, podlega zniszczeniu.

6.

Jeżeli podmiot dokonujący przywozu jest nieznany, produkt będący środkiem zastępczym

albo nową substancją psychoaktywną podlega zniszczeniu bez konieczności występowania

do sądu o przepadek na rzecz Skarbu Państwa.

7.

Koszty badań, przechowywania i zniszczenia produktu będącego środkiem zastępczym albo

nową substancją psychoaktywną ponosi podmiot dokonujący przywozu. W przypadku niemożności

ustalenia podmiotu dokonującego przywozu produktu będącego środkiem zastępczym albo

nową substancją psychoaktywną, koszty badań, przechowywania i zniszczenia są finansowane

z budżetu państwa, z części pozostającej w dyspozycji izb celnych i urzędów celnych.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

1.

Przepisów art. 45-48, z wyjątkiem przepisów dotyczących obowiązku niszczenia słomy

makowej i resztek pożniwnych maku, nie stosuje się do upraw maku i konopi prowadzonych

po uzyskaniu zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego przez jednostkę naukową

oraz Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych, w ramach działalności statutowej,

a także przez podmiot zajmujący się hodowlą roślin i stosujący konopie włókniste w

celach izolacyjnych, zwane dalej „wnioskodawcą”.

2.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek zawierający

1)

nazwę i adres wnioskodawcy;

2)

dane osoby odpowiedzialnej za zapewnienie właściwej kontroli uprawy i jej zabezpieczenie

przed dostępem osób nieuprawnionych;

3)

dane dotyczące lokalizacji, rodzaju i wielkości uprawy;

4)

dane na temat planowanych badań, w szczególności określające ich cel;

5)

informację o rodzaju jednostki naukowej;

6)

datę i podpis osoby upoważnionej przez wnioskodawcę do złożenia wniosku.

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się

1)

opinię jednostki organizacyjnej Policji właściwej ze względu na miejsce uprawy, dotyczącą

sposobu zabezpieczenia uprawy przed dostępem osób nieuprawnionych;

2)

statut podmiotu ubiegającego się o wydanie zezwolenia, jeżeli dotyczy.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

1.

Kto wytwarza lub wprowadza do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej środek

zastępczy lub nową substancję psychoaktywną, podlega karze pieniężnej w wysokości

od 20 000 zł do 1 000 000 zł.

2.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza, w drodze decyzji, państwowy inspektor

sanitarny właściwy ze względu na miejsce wytwarzania lub wprowadzania do obrotu środka

zastępczego lub nowej substancji psychoaktywnej. Decyzji tej nadaje się rygor natychmiastowej

wykonalności.

3.

Ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, państwowy inspektor sanitarny

uwzględnia w szczególności ilość wytworzonego lub wprowadzonego do obrotu środka zastępczego

lub wytworzonej lub wprowadzonej do obrotu nowej substancji psychoaktywnej.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

1.

Obrót detaliczny produktami leczniczymi zawierającymi w składzie substancje o działaniu

psychoaktywnym, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 5, posiadającymi

kategorię dostępności „wydawane bez przepisu lekarza - OTC”, mogą prowadzić wyłącznie

apteki ogólnodostępne i punkty apteczne.

2.

Wydawanie z aptek ogólnodostępnych i punktów aptecznych produktów leczniczych, o których

mowa w ust. 1, w ramach jednorazowej sprzedaży, podlega ograniczeniu ze względu na

maksymalny poziom zawartości w nich określonej substancji o działaniu psychoaktywnym

niezbędny do przeprowadzenia skutecznej terapii w dopuszczalnym okresie bezpiecznego

leczenia dla jednej osoby, z wyłączeniem produktów leczniczych wydawanych z przepisu

lekarza.

3.

Farmaceuta i technik farmaceutyczny odmawia wydania produktu leczniczego, o którym

mowa w ust. 1 lub 2, osobie, która nie ukończyła 18. roku życia, lub jeżeli uzna,

że może on zostać wykorzystany w celach pozamedycznych lub spowodować zagrożenie dla

zdrowia i życia.

4.

Wydając produkt leczniczy, o którym mowa w ust. 1 lub 2, farmaceuta lub technik farmaceutyczny

informuje, że wydawany produkt leczniczy zawiera substancję psychoaktywną, i podaje

pacjentowi informację na temat sposobu dawkowania oraz o możliwych zagrożeniach i

działaniach niepożądanych związanych ze stosowaniem tego produktu leczniczego.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz substancji

o działaniu psychoaktywnym oraz maksymalny poziom ich zawartości w produkcie leczniczym,

niezbędny do przeprowadzenia skutecznej terapii w dopuszczalnym okresie bezpiecznego

leczenia dla jednej osoby, stanowiący ograniczenie w wydawaniu produktów leczniczych

w ramach jednorazowej sprzedaży, mając na uwadze ochronę zdrowia publicznego oraz

bezpieczeństwo i skuteczność stosowania produktów leczniczych, a także sposób ich

dawkowania.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

1.

Kto, wbrew przepisowi art. 68 ust. 3, prowadzi wysyłkową sprzedaż produktów leczniczych,

których wydawanie ograniczone jest wiekiem pacjenta, podlega karze pieniężnej w wysokości

do 500 000 zł.

2.

Karę pieniężną określoną w ust. 1 nakłada wojewódzki inspektor farmaceutyczny w drodze

decyzji. Przy ustalaniu wysokości kary uwzględnia się w szczególności okres, stopień

oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy, a także uprzednie naruszenie przepisów.

3.

Kara pieniężna stanowi dochód budżetu państwa. Wojewódzki inspektor farmaceutyczny

jest wierzycielem w rozumieniu przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

4.

Karę pieniężną uiszcza się w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

Od kary pieniężnej nieuiszczonej w terminie nalicza się odsetki ustawowe.

5.

Egzekucja kary pieniężnej wraz z odsetkami za zwłokę następuje w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Dz.U. 2015 poz. 875 inForce

1.

Karze pieniężnej w wysokości do 500 000 zł podlega ten, kto wbrew ograniczeniom, o

których mowa w art. 71a ust. 2, wydaje produkt leczniczy.

2.

Karę pieniężną określoną w ust. 1 nakłada wojewódzki inspektor farmaceutyczny w drodze

decyzji. Przy ustalaniu wysokości kary uwzględnia się w szczególności okres, stopień

oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy, a także uprzednie naruszenie przepisów.

3.

Kara pieniężna stanowi dochód budżetu państwa.

4.

Karę pieniężną uiszcza się w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

Od kary pieniężnej nieuiszczonej w terminie nalicza się odsetki ustawowe.

5.

Egzekucja kary pieniężnej wraz z odsetkami ustawowymi za zwłokę następuje w trybie

przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

6.

Obowiązek zapłaty kary pieniężnej ulega przedawnieniu z upływem 3 lat, licząc od dnia,

w którym decyzja nakładająca karę stała się ostateczna.

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →