Ustawa z dnia 15 maja 2015 r. o zmianie ustawy o ochronie przeciwpożarowej

W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 178, poz. 1380, z późn. zm. po art. 26 dodaje się art. 26a w brzmieniu

„

Art. 26a.

1.

Członkowi ochotniczej straży pożarnej, który w związku z udziałem w działaniach ratowniczych

lub ćwiczeniach doznał uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku, za czas niezdolności

do pracy, za który nie zachował prawa do wynagrodzenia albo nie otrzymał zasiłku chorobowego

albo świadczenia rehabilitacyjnego na podstawie odrębnych przepisów, przysługuje,

na jego wniosek, rekompensata pieniężna, zwana dalej „rekompensatą”.

2.

Rekompensata przysługuje za każdy dzień niezdolności do pracy w wysokości 1/30 minimalnego

wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. Nr 200, poz. 1679, z 2004 r. Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 157, poz. 1314).

3.

Rekompensatę, przysługującą członkowi ochotniczej straży pożarnej niewłączonej do

krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, ustala i wypłaca podmiot ponoszący koszty

funkcjonowania jednostki ochrony przeciwpożarowej jako zadanie zlecone z zakresu administracji

rządowej.

4.

Rekompensatę, przysługującą członkowi ochotniczej straży pożarnej włączonej do krajowego

systemu ratowniczo-gaśniczego, ustala i wypłaca właściwy komendant wojewódzki Państwowej

Straży Pożarnej.

5.

W przypadku gdy członkowi ochotniczej straży pożarnej przysługiwałaby rekompensata

przyznana w wysokości wyższej niż otrzymane wynagrodzenie albo otrzymany zasiłek chorobowy

albo świadczenie rehabilitacyjne, na jego wniosek, wypłaca się wyrównanie do wysokości

rekompensaty. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

6.

Rekompensata wypłacana jest za okres niezdolności do pracy, lecz nie dłużej niż przez

okres łącznego pobierania zasiłku chorobowego i świadczenia rehabilitacyjnego na podstawie

przepisów ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb przyznawania

rekompensaty oraz wyrównania, o którym mowa w ust. 5, wzór wniosków o ustalenie prawa

do rekompensaty i wyrównania oraz dokumenty stanowiące podstawę do ich ustalenia i

wypłaty, kierując się koniecznością ujednolicenia procedur oraz zapewnienia sprawnej

realizacji przyznawania rekompensaty oraz wyrównania, a także biorąc pod uwagę dokumenty

zgromadzone w toku postępowania o odszkodowanie, o którym mowa w art. 26.

”

.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

1.

Członkowi ochotniczej straży pożarnej, który w związku z udziałem w działaniach ratowniczych

lub ćwiczeniach doznał uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku, za czas niezdolności

do pracy, za który nie zachował prawa do wynagrodzenia albo nie otrzymał zasiłku chorobowego

albo świadczenia rehabilitacyjnego na podstawie odrębnych przepisów, przysługuje,

na jego wniosek, rekompensata pieniężna, zwana dalej „rekompensatą”.

2.

Rekompensata przysługuje za każdy dzień niezdolności do pracy w wysokości 1/30 minimalnego

wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. Nr 200, poz. 1679, z 2004 r. Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 157, poz. 1314).

3.

Rekompensatę, przysługującą członkowi ochotniczej straży pożarnej niewłączonej do

krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, ustala i wypłaca podmiot ponoszący koszty

funkcjonowania jednostki ochrony przeciwpożarowej jako zadanie zlecone z zakresu administracji

rządowej.

4.

Rekompensatę, przysługującą członkowi ochotniczej straży pożarnej włączonej do krajowego

systemu ratowniczo-gaśniczego, ustala i wypłaca właściwy komendant wojewódzki Państwowej

Straży Pożarnej.

5.

W przypadku gdy członkowi ochotniczej straży pożarnej przysługiwałaby rekompensata

przyznana w wysokości wyższej niż otrzymane wynagrodzenie albo otrzymany zasiłek chorobowy

albo świadczenie rehabilitacyjne, na jego wniosek, wypłaca się wyrównanie do wysokości

rekompensaty. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

6.

Rekompensata wypłacana jest za okres niezdolności do pracy, lecz nie dłużej niż przez

okres łącznego pobierania zasiłku chorobowego i świadczenia rehabilitacyjnego na podstawie

przepisów ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb przyznawania

rekompensaty oraz wyrównania, o którym mowa w ust. 5, wzór wniosków o ustalenie prawa

do rekompensaty i wyrównania oraz dokumenty stanowiące podstawę do ich ustalenia i

wypłaty, kierując się koniecznością ujednolicenia procedur oraz zapewnienia sprawnej

realizacji przyznawania rekompensaty oraz wyrównania, a także biorąc pod uwagę dokumenty

zgromadzone w toku postępowania o odszkodowanie, o którym mowa w art. 26.