Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 26 maja 2015 r. w sprawie określenia szczegółowych warunków technicznych i wymagań funkcjonalnych, jakie powinny spełniać środki techniczne służące do wykonywania dozoru elektronicznego, oraz sposobu funkcjonowania systemu komunikacyjno-monitorującego

Określenia użyte w rozporządzeniu oznaczają

1)

dane - informacje zapisane w postaci elektronicznej, dotyczące kontroli

a)

obowiązku pozostawania przez skazanego w wyznaczonym czasie w miejscu stałego pobytu

lub w innym wyznaczonym miejscu,

b)

obowiązku przebywania skazanego w czasie trwania imprez masowych objętych zakazem

w miejscu stałego pobytu lub w innym wyznaczonym miejscu,

c)

zakazu zbliżania się skazanego do określonych osób,

d)

elektronicznej kontroli miejsca pobytu;

2)

miejsce monitorowania - miejsce stałego pobytu skazanego lub inne wyznaczone miejsce

(w przypadku dozoru stacjonarnego) oraz aktualne miejsce pobytu skazanego niezależnie

od tego, gdzie skazany ma miejsce stałego pobytu (w przypadku dozoru mobilnego);

3)

terminal - komputer wyposażony w oprogramowanie umożliwiające odczyt i zapis danych

w systemie komunikacyjno-monitorującym;

4)

centrala monitorowania - centrum komputerowe wyposażone w narzędzia do przetwarzania

danych osobowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1182 i 1662), do rejestrowania, gromadzenia, odtwarzania, przechowywania, zabezpieczania i przekazywania

uprawnionym organom danych;

5)

nadajnik - urządzenie radiowe zakładane skazanemu na rękę lub nogę, wysyłające komunikaty

odbierane przez rejestrator stacjonarny i przenośny;

6)

nadajnik z funkcją lokalizacji GPS - nadajnik zakładany skazanemu wyłącznie nad kostką

nogi, umożliwiający określenie przybliżonej lokalizacji;

7)

rejestrator stacjonarny - urządzenie radiowe rejestrujące komunikaty wysyłane przez

nadajnik pozostający w zasięgu monitorowania i przekazujące je do centrali monitorowania,

instalowane na stałe w miejscu stałego pobytu skazanego lub w innym wyznaczonym miejscu,

a także umożliwiające komunikację telefoniczną z centralą monitorowania oraz z numerem

alarmowym 112;

8)

rejestrator przenośny - urządzenie zawierające odbiornik radiowy, rejestrujące komunikaty

wysyłane przez nadajnik pozostający w zasięgu monitorowania, przechowujące uzyskane

informacje o przestrzeganiu nałożonego przez sąd obowiązku zakazu zbliżania się do

określonej osoby, wyposażone w interfejs w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2014 r. poz. 243, 827 i 1198), pozwalające na przekazanie tych informacji do centrali monitorowania, wykorzystywane

do identyfikowania aktualnego miejsca pobytu osoby objętej systemem dozoru elektronicznego;

9)

zdarzenie podlegające rejestracji - zdarzenie mające znaczenie dla wykonywania dozoru

elektronicznego, zarejestrowane w systemie komunikacyjno-monitorującym, w szczególności

polegające na nieprzestrzeganiu przez skazanego obowiązków związanych ze stosowaniem

dozoru, na przerwaniu lub nawiązaniu łączności między środkami technicznymi oraz każdą

manipulację, a także wyczerpanie się wewnętrznego źródła zasilania zastosowanych środków

technicznych.

Środki techniczne powinny zapewniać komunikację bezprzewodową

1)

między nadajnikiem a rejestratorem stacjonarnym w typowym środowisku mieszkalnym;

pożądany minimalny zasięg urządzenia - 100 m;

2)

między nadajnikiem a rejestratorem przenośnym w terenie otwartym i zabudowanym, w

zabudowie wielkomiejskiej, w środkach komunikacji publicznej oraz w typowych, występujących

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, halach sportowych i na stadionach, na całym

terenie tych obiektów; zasięg powinien być regulowany - w promieniu do 100 ± 20 m.

Nadajnik musi

1)

mieć indywidualne, jednoznaczne, widoczne oznaczenie oraz wysyłać sygnał radiowy umożliwiający

jego identyfikację;

2)

sygnalizować każdy przypadek, gdy przy nim manipulowano, w tym przede wszystkim gdy

usunięto go z miejsca, w którym został umieszczony, lub otwarto jego obudowę, a także

sygnalizować wyczerpanie się jego wewnętrznego źródła zasilania;

3)

spełniać wszystkie warunki wynikające z przepisów prawa wewnętrznego i międzynarodowego

obowiązującego na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, odnoszące się do przenośnych

transmisyjnych urządzeń elektronicznych noszonych przy ciele, i posiadać oznakowanie

CE w tym zakresie;

4)

mieć - w odniesieniu do nadajnika z funkcją lokalizacji GPS - funkcję identyfikacji

miejsca za pomocą lokalizacji GPS/GSM i wysyłać informacje o swoim położeniu geograficznym

do systemu komunikacyjno-monitorującego.

Rejestrator stacjonarny musi

1)

mieć indywidualne, jednoznaczne, widoczne oznaczenie oraz odbierać sygnały radiowe

umożliwiające identyfikację nadajnika pozostającego w jego zasięgu monitorowania,

a także zapisywać zdarzenia podlegające rejestracji;

2)

umożliwiać regulację zasięgu monitorowania w sposób zapewniający ograniczenie tego

zasięgu ściśle do miejsca monitorowania;

3)

identyfikować każdy nadajnik pozostający w jego zasięgu monitorowania oraz rejestrować

każdy przypadek, gdy manipulowano przy tym urządzeniu lub przy nadajniku pozostającym

w jego zasięgu monitorowania, a także zapisywać wszelkie inne zdarzenia podlegające

rejestracji; zapisy dotyczące zdarzeń podlegających rejestracji powinny być przechowywane

w jego pamięci przez co najmniej 72 godziny; czas stosowany przez rejestrator stacjonarny

powinien być zsynchronizowany z czasem stosowanym przez centralę monitorowania;

4)

być wyposażony w pamięć zdolną do przyjmowania i przechowywania informacji przesyłanych

przez podmiot dozorujący za pośrednictwem publicznej sieci telekomunikacyjnej;

5)

być wyposażony w interfejs umożliwiający odczytanie i przekazanie danych dotyczących

zdarzeń podlegających rejestracji, a także sygnałów o odczytaniu wiadomości, do centrali

monitorowania również wtedy, gdy w miejscu monitorowania nie ma, na stałe lub czasowo,

dostępu do jakiejkolwiek publicznej sieci telekomunikacyjnej;

6)

w czasie rzeczywistym przekazywać do centrali monitorowania za pośrednictwem publicznej

sieci telekomunikacyjnej (stacjonarnej lub ruchomej) dane dotyczące zdarzeń podlegających

rejestracji, a także sygnały o odczytaniu wiadomości.

Rejestrator przenośny musi

1)

mieć indywidualne, jednoznaczne, widoczne oznaczenie oraz odbierać sygnały radiowe

umożliwiające identyfikację nadajnika pozostającego w jego zasięgu monitorowania,

a także zapisywać zdarzenia podlegające rejestracji;

2)

umożliwiać regulację zasięgu monitorowania przenośnego urządzenia monitorującego w

celu dostosowania go do warunków określonych przez sąd w orzeczeniu o zastosowaniu

wobec skazanego zakazu zbliżania się do określonej osoby, za zgodą tej osoby, lub

obowiązku przebywania we wskazanym miejscu w wyznaczonym czasie zgodnie z wymaganiami

wskazanymi w § 3;

3)

mieć rozmiary i wagę umożliwiające łatwe przenoszenie go w kieszeni, przy pasku lub

w torbie podręcznej;

4)

identyfikować każdy nadajnik pozostający w jego zasięgu monitorowania oraz rejestrować

każdy przypadek, gdy przy tym nadajniku manipulowano, a także zapisywać wszelkie inne

zdarzenia podlegające rejestracji;

5)

przechowywać w pamięci zapisy dotyczące zdarzeń podlegających rejestracji przez co

najmniej 24 godziny;

6)

automatycznie synchronizować stosowany przez siebie czas z czasem stosowanym przez

centralę monitorowania;

7)

przechowywać w pamięci wszelkie zgromadzone dane w przypadku wyczerpania się wewnętrznego

źródła zasilania;

8)

sygnalizować za pomocą dźwięku i światła pojawienie się nadajnika w jego zasięgu monitorowania;

9)

być wyposażony w interfejs umożliwiający odczytanie i przekazanie do centrali monitorowania

za pośrednictwem publicznej sieci telekomunikacyjnej danych dotyczących zdarzeń podlegających

rejestracji, a także sygnałów o odczytaniu wiadomości.

1.

W celu rejestrowania, gromadzenia, przetwarzania, odtwarzania, przechowywania, zabezpieczenia

i przekazywania uprawnionym organom danych centrala monitorowania posługuje się systemem

komunikacyjno-monitorującym.

2.

Do zabezpieczenia danych osobowych zgromadzonych w centrali monitorowania stosuje

się przepisy o ochronie danych osobowych wydane na podstawie art. 39a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

3.

Dopuszcza się funkcjonowanie jednej lub kilku centrali monitorowania, obsługujących

odrębny obszar w granicach terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

System komunikacyjno-monitorujący musi

1)

przyjmować, w drodze elektronicznej, transmisję danych w czasie rzeczywistym, które

dotyczą zdarzeń podlegających rejestracji i pochodzą z nadajników i rejestratorów,

a które muszą być przekazywane do systemu w czasie rzeczywistym za pośrednictwem sieci

telekomunikacyjnej;

2)

być wyposażony w interfejs umożliwiający przyjęcie i odczytanie danych dotyczących

zdarzeń podlegających rejestracji, a także sygnałów o odczytaniu wiadomości przychodzących

do terminala również wtedy, gdy w miejscu monitorowania nie ma, na stałe lub czasowo,

dostępu do sieci telekomunikacyjnej;

3)

pozwalać na automatyczny odczyt danych w celu określenia, czy zapisane zdarzenie podlegające

rejestracji narusza obowiązki związane ze stosowaniem dozoru, a następnie niezwłocznie

przekazywać tak uzyskaną informację o naruszeniu tych obowiązków do terminali upoważnionego

sędziego i sądowego kuratora zawodowego, za pośrednictwem publicznej sieci telekomunikacyjnej

(stacjonarnej lub ruchomej), a w razie braku takiej możliwości - w inny sposób gwarantujący

szybkie przekazanie informacji;

4)

określać pozycję osoby na mapie cyfrowej (dla urządzeń z lokalizacją GPS) i porównywać

ją z wprowadzonymi danymi o strefach „włączonych” i „wyłączonych”, zapisując dokładny

czas odnotowania pozycji, porównując ją z harmonogramami dla tych stref, określonymi

przez sąd;

5)

umożliwiać przesyłanie informacji do rejestratora stacjonarnego za pośrednictwem publicznej

sieci telekomunikacyjnej (stacjonarnej lub ruchomej);

6)

być aplikacją przeglądarkową oraz mieć systemy uwierzytelniające użytkownika wykorzystujące

czytniki kart oraz karty kryptograficzne, przy czym użycie tych urządzeń, wraz z wpisaniem

PIN do karty kryptograficznej, powinno być warunkiem uruchomienia systemu.

1.

Przekazywanie danych wewnątrz systemu komunikacyjno-monitorującego musi być uzależnione

od posiadania uprawnień przez logującego się użytkownika oraz musi umożliwiać wykonanie

tylko tych operacji i wgląd tylko do tych danych, które są przeznaczone dla danej

roli użytkownika.

2.

W celu uruchomienia systemu komunikacyjno-monitorującego użytkownik łączy się z szyfrowanym

adresem strony internetowej, w celu odczytania lub odnotowania niezbędnych informacji.

Autoryzacja i uwierzytelnianie następują na podstawie imiennej karty kryptograficznej

po podaniu kodu PIN. Poprawne wprowadzenie kodu PIN spowoduje wyświetlenie ekranu

głównego aplikacji.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2015 r.