Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 maja 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

1.

Zakwaterowanie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zwanych dalej „Siłami Zbrojnymi”,

polega na

1)

stałym, tymczasowym lub przejściowym rozmieszczeniu

a)

żołnierzy i innych osób określonych w ustawie,

b)

jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych,

2)

magazynowaniu lub przechowywaniu urządzeń, uzbrojenia, środków materiałowych i sprzętu

wojskowego

- w budynkach i lokalach oraz na gruntach będących własnością Skarbu Państwa, pozostających

w trwałym zarządzie organów wojskowych lub powierzonych Wojskowej Agencji Mieszkaniowej,

uzyskanych czasowo na te cele od właściwych organów administracji rządowej, jednostek

samorządu terytorialnego, osób prawnych lub fizycznych.

2.

Minister Obrony Narodowej, w drodze zarządzenia, określi

1)

normy rozmieszczenia jednostek i instytucji wojskowych oraz innych jednostek organizacyjnych

podległych Ministrowi Obrony Narodowej, a także urządzeń, uzbrojenia, środków materiałowych

i sprzętu wojskowego;

2)

sposób zarządzania budynkami i gruntami przeznaczonymi na zakwaterowanie Sił Zbrojnych;

3)

właściwość organów wojskowych w sprawach związanych z zakwaterowaniem Sił Zbrojnych.

4)

(uchylony)

1.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

lokalu mieszkalnym - należy przez to rozumieć samodzielny lokal mieszkalny w rozumieniu

ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali

(Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 oraz z 2004 r. Nr 141, poz. 1492), będący w dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, zwanej dalej „Agencją”, stanowiący

własność Skarbu Państwa, przekazany Agencji przez Ministra Obrony Narodowej, lokal

mieszkalny pozyskany od spółdzielni mieszkaniowej i towarzystwa budownictwa społecznego

oraz lokal mieszkalny pozyskany w drodze umowy najmu, leasingu, darowizny albo innej

umowy cywilnoprawnej, spadku albo zapisu;

2)

kwaterze - należy przez to rozumieć lokal mieszkalny przeznaczony do zakwaterowania

żołnierza zawodowego i ujęty w wykazie kwater;

3)

wspólnej kwaterze stałej - należy przez to rozumieć pomieszczenie mieszkalne przeznaczone

do nieodpłatnego zakwaterowania zbiorowego żołnierzy, znajdujące się w budynku położonym

na terenie zamkniętym lub pomieszczenia jednostek pływających Marynarki Wojennej;

4)

lokalu użytkowym - należy przez to rozumieć budynek lub jego część przeznaczone na

cele inne niż mieszkalne;

5)

zamieszkiwaniu - należy przez to rozumieć przebywanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego;

6)

zajmowaniu lokalu - należy przez to rozumieć posiadanie tytułu prawnego do lokalu

mieszkalnego ustanowionego w drodze decyzji administracyjnej albo umowy najmu albo

umowy użyczenia;

7)

miejscowości pobliskiej - należy przez to rozumieć miejscowość, do której najkrótszy

czas dojazdu lądowym środkiem publicznego transportu zbiorowego nie przekracza zgodnie

z rozkładem jazdy dwóch godzin, w obie strony łącznie z przesiadkami, licząc od stacji

(przystanku) najbliższej miejsca pełnienia służby do stacji (przystanku) najbliższej

miejsca zamieszkania;

8)

kwaterze internatowej - należy przez to rozumieć lokal mieszkalny pełniący funkcję

internatu, przeznaczony do zamieszkiwania przez żołnierza lub większą liczbę żołnierzy

zawodowych lub pracowników cywilnych wojska;

9)

internacie - należy przez to rozumieć budynek lub zespół pomieszczeń mieszkalnych

stanowiących organizacyjną całość, przeznaczoną do zakwaterowania żołnierzy zawodowych

lub pracowników cywilnych wojska;

10)

służbowym pokoju noclegowym - należy przez to rozumieć wydzielone pomieszczenie przeznaczone

na stały pobyt ludzi, znajdujące się w budynku położonym na terenie zamkniętym;

11)

lokalu zamiennym - należy przez to rozumieć lokal mieszkalny znajdujący się w tej

samej miejscowości lub w miejscowości pobliskiej, wyposażony w urządzenia techniczne

co najmniej takie, w jakie był wyposażony lokal mieszkalny używany dotychczas, o powierzchni

użytkowej podstawowej takiej, jak lokalu mieszkalnego dotychczas używanego z jednoczesnym

zachowaniem minimalnej powierzchni użytkowej podstawowej przypadającej na członka

gospodarstwa domowego nie mniejszej niż 8 m

12)

opłatach za używanie lokalu - należy przez to rozumieć świadczenie pieniężne za korzystanie

z lokalu mieszkalnego, które obejmuje koszty administrowania, koszty konserwacji,

koszty utrzymania technicznego nieruchomości, odpis na fundusz remontowy, koszty utrzymania

zieleni, koszty utrzymania pomieszczeń wspólnego użytkowania, w tym koszty związane

z utrzymaniem czystości, koszty energii cieplnej, elektrycznej i wody na potrzeby

części wspólnej, zwrot kosztów z tytułu podatku od nieruchomości, opłatę za antenę

zbiorczą lub telewizję kablową, opłaty z tytułu legalizacji przyrządów pomiarowych

zamontowanych na potrzeby lokalu mieszkalnego oraz opłaty z tytułu użytkowania dźwigu

osobowego i konserwacji urządzeń domofonowych;

13)

opłatach pośrednich - należy przez to rozumieć opłaty za energię cieplną, elektryczną,

gaz, wodę oraz za odbiór nieczystości stałych i płynnych;

14)

powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego - należy przez to rozumieć powierzchnię

wszystkich pomieszczeń znajdujących się w lokalu mieszkalnym, a w szczególności pokoi,

kuchni, spiżarni, przedpokoi, alków, holi, korytarzy, łazienek oraz innych pomieszczeń

służących mieszkalnym i gospodarczym potrzebom lokatora, bez względu na ich przeznaczenie

i sposób używania; za powierzchnię użytkową lokalu nie uważa się powierzchni balkonów,

tarasów i loggii, antresoli, pralni, suszarni, wózkowni oraz pomieszczeń przynależnych;

15)

powierzchni użytkowej podstawowej - należy przez to rozumieć powierzchnię pokoi;

16)

inwestycjach - należy przez to rozumieć środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2013 r. poz. 330, z późn. zm.;

17)

eksploatacji kwatery - należy przez to rozumieć wykorzystywanie kwatery zgodnie z

jej przeznaczeniem, utrzymywanie we właściwym stanie technicznym i sanitarnohigienicznym

z równoczesną dbałością o niepogorszenie jej właściwości użytkowych;

18)

stawce podstawowej - należy przez to rozumieć minimalną możliwą stawkę świadczenia

mieszkaniowego.

2.

Obmiaru powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego dokonuje się w świetle wyprawionych

ścian. Powierzchnie pomieszczeń lub ich części o wysokości w świetle równej lub większej

od 2,20 m należy zaliczać do obliczeń w 100%, o wysokości równej lub większej od 1,40

m, lecz mniejszej od 2,20 m w 50%, o wysokości mniejszej od 1,40 m pomija się całkowicie.

Pozostałe zasady obliczania powierzchni należy stosować zgodnie z Polską Normą odpowiednią

do określania i obliczania wskaźników powierzchniowych i kubaturowych w budownictwie.

Do spraw dotyczących sprzedaży lokalu mieszkalnego wszczętych i niezakończonych przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w

art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

1.

Starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej lub inny organ właściwy

na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2014 r. poz. 518, z późn. zm., na wniosek Ministra Obrony Narodowej, przekazuje mu bez pierwszej opłaty w trwały

zarząd nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa.

2.

Przekazanie, o którym mowa w ust. 1, następuje w przypadku, gdy jednostki organizacyjne

podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowane nie dysponują w określonej

miejscowości dostateczną ilością nieruchomości gruntowych, budynków lub lokali, niezbędnych

na cele obronności i bezpieczeństwa państwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, lub na cele mieszkaniowe żołnierzy zawodowych.

3.

Lasy stanowiące własność Skarbu Państwa oraz związane z nimi nieruchomości podlegają

przekazaniu organom wojskowym na zasadach i w trybie określonym w przepisach o lasach.

Przekazaniu nie podlegają grunty objęte ochroną prawną.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

1.

Nieruchomości lub ich części pozostające w trwałym zarządzie lub użytkowaniu jednostek

organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, niewykorzystywane

przez te jednostki do realizacji ich zadań, podlegają przekazaniu przez Ministra Obrony

Narodowej na rzecz Agencji na zasadach i w trybie przepisów niniejszej ustawy.

2.

Przepisy ustawy nie naruszają uprawnień i obowiązków Ministra Obrony Narodowej w zakresie

gospodarowania mieniem Skarbu Państwa wynikających z przepisów ustawy z dnia 30 maja 1996 r. o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu

Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego

(Dz. U. z 2013 r. poz. 712 oraz z 2014 r. poz. 1146).

3.

Przejęcie nieruchomości lub jej części, o której mowa w ust. 1, następuje nieodpłatnie,

po wykonaniu na koszt jednostki organizacyjnej, podległej lub nadzorowanej przez Ministra

Obrony Narodowej, następujących czynności

1)

oczyszczeniu przekazywanej nieruchomości lub jej części z niewybuchów i niewypałów;

2)

rekultywacji gruntów;

3)

rozbiórce obiektów budowlanych, które ze względów technicznych nie nadają się do dalszego

użytkowania;

4)

inwentaryzacji naniesień i uzbrojenia terenu;

5)

geodezyjnym wydzieleniu przekazywanej nieruchomości;

6)

uregulowaniu wszystkich wymaganych z jej tytułu należności na rzecz Skarbu Państwa,

jednostek samorządu terytorialnego, osób prawnych i fizycznych.

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

1.

Dowódca jednostki wojskowej może wprowadzić zakaz wstępu na grunty zajęte na zakwaterowanie

Sił Zbrojnych lub wykorzystywane na cele obronności i bezpieczeństwa państwa, w uzgodnieniu

z starostą wykonującym zadanie z zakresu administracji rządowej. Zakaz wstępu nie

dotyczy pracowników Państwowego Gospodarstwa Leśnego „Lasy Państwowe” upoważnionych

do nadzorowania i wykonywania czynności gospodarczo-leśnych, w zakresie i terminach

uzgodnionych z dowódcą jednostki wojskowej.

2.

Grunty objęte zakazem wstępu należy oznaczyć w sposób łatwo dostrzegalny.

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

(uchylony)

Od decyzji wydawanych przez starostę, wykonującego zadania z zakresu administracji

rządowej, w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa przysługuje

stronie odwołanie do wojewody.

Minister Obrony Narodowej kontroluje Agencję na zasadach i w trybie określonych w

przepisach o kontroli w administracji rządowej.

(uchylony)

1.

Wspólne kwatery stałe są przeznaczone do zakwaterowania zbiorowego żołnierzy

1)

odbywających zasadniczą służbę wojskową;

2)

odbywających przeszkolenie wojskowe;

3)

odbywających ćwiczenia wojskowe;

4)

służby kandydackiej;

5)

służby przygotowawczej;

6)

pełniących okresową służbę wojskową;

7)

będących słuchaczami szkół albo uczestniczących w innych formach szkolenia w Siłach

Zbrojnych, a także skierowanych do pełnienia czynnej służby wojskowej poza granicami

państwa;

8)

pełniących służbę wojskową w czasie stanu nadzwyczajnego, po ogłoszeniu mobilizacji

lub w czasie wojny.

2.

Możliwość zakwaterowania we wspólnej kwaterze stałej przysługuje również żołnierzom

zawodowym, na ich wniosek, za zgodą dowódcy jednostki wojskowej.

3.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, normy zakwaterowania żołnierzy

we wspólnych kwaterach stałych oraz tryb ich kwaterowania, z uwzględnieniem podziału

wspólnych kwater stałych na powierzchnię podstawową - rozumianą jako powierzchnię

mieszkalną izb żołnierskich oraz powierzchnię pomocniczą - rozumianą jako inne rodzaje

powierzchni, niezbędnych do zakwaterowania zbiorowego żołnierzy, oraz zajmowane przez

żołnierza stanowisko służbowe.

1.

Tworzy się państwową jednostkę organizacyjną pod nazwą „Wojskowa Agencja Mieszkaniowa”.

2.

(uchylony)

3.

Agencja jest państwową osobą prawną podległą Ministrowi Obrony Narodowej.

4.

Siedzibą Agencji jest miasto Warszawa.

1.

Agencja działa na podstawie ustawy oraz statutu.

1a.

Minister Obrony Narodowej, w drodze rozporządzenia, nadaje Agencji statut, który określa

jej organizację wewnętrzną.

2.

Statut Agencji reguluje w szczególności właściwość rzeczową i miejscową oddziałów

regionalnych, uprawnienia i sposób tworzenia i znoszenia jednostek organizacyjnych

Agencji, uprawnienia i tryb udzielania pełnomocnictw w zakresie zadań własnych i zleconych

z zakresu administracji rządowej oraz system audytu i kontroli wewnętrznej.

Organami Agencji są

1)

(uchylony)

2)

Prezes;

3)

dyrektorzy oddziałów regionalnych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 1, art.

2 pkt 4-6 i art. 3, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

(uchylony)

1.

Agencją kieruje Prezes powoływany i odwoływany przez Ministra Obrony Narodowej w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa spośród osób wyłonionych w drodze otwartego

i konkurencyjnego naboru.

2.

Do zadań Prezesa Agencji należy w szczególności

1)

reprezentowanie Agencji na zewnątrz;

2)

ustalanie projektu rocznego planu finansowego Agencji, który przekazuje się Ministrowi

Obrony Narodowej w trybie określonym w przepisach dotyczących prac nad projektem ustawy

budżetowej;

3)

składanie ministrowi właściwemu do spraw Skarbu Państwa oraz ministrowi właściwemu

do spraw finansów publicznych sprawozdania z rocznej działalności oraz rocznego sprawozdania

finansowego Agencji wraz z opinią i raportem biegłego rewidenta po ich zatwierdzeniu

przez Ministra Obrony Narodowej.

3.

Stanowisko Prezesa Agencji może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Agencji.

4.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa Agencji ogłasza się przez umieszczenie

ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Agencji oraz w Biuletynie Informacji

Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 782 i 1662), i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

5.

Termin, o którym mowa w ust. 4 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

6.

Nabór na stanowisko Prezesa Agencji przeprowadza zespół, powołany przez Ministra Obrony

Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa, liczący co

najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych

kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną

do wykonywania zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje

kierownicze.

7.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 6, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

8.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 7, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

9.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia Ministrowi

Obrony Narodowej.

10.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

11.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynach

Informacji Publicznej, o których mowa w ust. 4. Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

12.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

1.

Prezes Agencji działa przy pomocy Zastępców Prezesa, w liczbie do dwóch, Biura Prezesa

oraz oddziałów regionalnych i innych jednostek organizacyjnych Agencji.

2.

Zastępców Prezesa Agencji powołuje Minister Obrony Narodowej, spośród osób wyłonionych

w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek Prezesa Agencji. Minister

Obrony Narodowej odwołuje zastępców Prezesa Agencji.

2a.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 2, powołuje Prezes

Agencji.

2b.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 2, stosuje

się odpowiednio przepisy art. 12 ust. 3-12.

3.

Oddziały regionalne Agencji tworzy się dla obszaru jednego lub kilku województw lub

ich części, w zależności od wielkości zasobu Agencji występującego na obszarze poszczególnych

województw. Inne jednostki organizacyjne Agencji tworzy się w celu wykonywania określonych

zadań Agencji.

4.

Oddziałami regionalnymi i innymi jednostkami organizacyjnymi Agencji kierują dyrektorzy,

powoływani i odwoływani przez Prezesa Agencji.

4a.

W sprawach cywilnych przed sądami Agencję reprezentują Prezes Agencji oraz właściwi

rzeczowo i miejscowo dyrektorzy oddziałów regionalnych.

5.

Prezes Agencji oraz dyrektorzy oddziałów regionalnych i innych jednostek organizacyjnych

Agencji wykonują zadania własne i zadania zlecone z zakresu administracji rządowej.

6.

W ramach wykonywania zadań z zakresu administracji rządowej Prezes Agencji i dyrektorzy

oddziałów regionalnych Agencji wydają decyzje administracyjne w sprawach określonych

w przepisach niniejszej ustawy, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm..

7.

Prezes Agencji jest organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego w stosunku do dyrektorów oddziałów regionalnych Agencji, a Minister Obrony Narodowej

w stosunku do Prezesa Agencji.

1.

Nabór kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska pracy w Agencji jest otwarty

i konkurencyjny.

2.

Ogłoszenie o naborze zamieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa

w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, oraz w miejscu powszechnie dostępnym w jednostce organizacyjnej, w której jest prowadzony

nabór.

Informacje o kandydatach, którzy zgłosili się do naboru, stanowią informację publiczną

w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze.

Termin do składania dokumentów, określony w ogłoszeniu o naborze, nie może być krótszy

niż 14 dni od dnia opublikowania tego ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej.

1.

Po upływie terminu do składania dokumentów określonego w ogłoszeniu o naborze niezwłocznie

upowszechnia się listę kandydatów, którzy spełniają wymagania formalne określone w

ogłoszeniu o naborze, przez umieszczenie jej w miejscu powszechnie dostępnym w jednostce

organizacyjnej, w której jest prowadzony nabór, a także przez opublikowanie jej w

Biuletynie Informacji Publicznej.

2.

Lista, o której mowa w ust. 1, zawiera imię i nazwisko kandydata oraz jego miejsce

zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.

1.

Sporządza się protokół przeprowadzonego naboru kandydatów do zatrudnienia na wolne

stanowiska pracy w Agencji.

2.

Protokół zawiera w szczególności

1)

określenie stanowiska pracy, na które był prowadzony nabór, liczbę kandydatów oraz

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 5 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

2)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

3)

uzasadnienie dokonanego wyboru.

1.

Informację o wyniku naboru upowszechnia się w terminie 14 dni od dnia zatrudnienia

wybranego kandydata albo zakończenia naboru, w przypadku gdy w jego wyniku nie doszło

do zatrudnienia żadnego kandydata.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska pracy;

3)

imię i nazwisko kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego;

4)

uzasadnienie dokonanego wyboru kandydata albo uzasadnienie niezatrudnienia żadnego

kandydata.

3.

Informację o wyniku naboru upowszechnia się w Biuletynie Informacji Publicznej i w

miejscu powszechnie dostępnym w jednostce organizacyjnej, w której był prowadzony

nabór.

Jeżeli stosunek pracy osoby wyłonionej w drodze naboru ustał w ciągu 3 miesięcy od

dnia nawiązania stosunku pracy, można zatrudnić na tym samym stanowisku kolejną osobę

spośród najlepszych kandydatów wymienionych w protokole tego naboru. Przepisy art.

13f stosuje się odpowiednio.

1.

Skarb Państwa powierza Agencji wykonywanie w jego imieniu i na jego rzecz prawa własności

i innych praw rzeczowych w stosunku do nieruchomości stanowiących jego własność

1)

wykorzystywanych do zakwaterowania żołnierzy zawodowych;

2)

zajętych pod budowle i urządzenia infrastruktury związane z nieruchomościami, o których

mowa w pkt 1;

3)

(uchylony)

4)

uznanych za zbędne na cele obronności i bezpieczeństwa państwa, jeżeli opracowana

przez Agencję propozycja wykorzystania tych nieruchomości uzasadnia ich przekazanie

w celu realizacji zadań Agencji;

5)

innych niż określone w pkt 1-4, przekazanych Agencji.

2.

Agencja gospodaruje nieruchomościami, o których mowa w ust. 1, zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, z wyjątkiem przepisów dotyczących wywłaszczania nieruchomości, oraz z uwzględnieniem

zmian wynikających z niniejszej ustawy.

2a.

W zakresie gospodarowania nieruchomościami, o których mowa w ust. 1, przysługują

1)

Prezesowi Agencji - uprawnienia wojewody;

2)

dyrektorom oddziałów regionalnych Agencji - uprawnienia starosty wykonującego zadania

z zakresu administracji rządowej, z wyjątkiem uprawnień dotyczących wywłaszczania

nieruchomości.

2b.

Minister Obrony Narodowej może zawierać z Agencją umowy o zarządzanie nieruchomościami

będącymi w trwałym zarządzie jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony

Narodowej lub przez niego nadzorowanych, a także umowy o świadczenie usług na ich

rzecz.

2c.

Minister Obrony Narodowej zgodnie z zawartymi umowami, o których mowa w ust. 2b, przekazuje

na rzecz Agencji, w trybie określonym w art. 3 ust. 1, mienie niezbędne do realizacji

określonych zadań gospodarczych wynikających ze świadczenia tych usług.

3.

Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Agencję przysługuje prawo własności lub inne

prawa, uzyskane z tytułu zbycia lub obciążenia prawem rzeczowym bądź innym prawem

mienia Skarbu Państwa, o którym mowa w ust. 1.

4.

Decyzje w sprawach zbywania w imieniu Skarbu Państwa akcji i udziałów w podmiotach

określonych w art. 17 ust. 2 oraz w sprawach podwyższenia kapitału zakładowego w tych

podmiotach, podejmuje minister właściwy do spraw Skarbu Państwa na wniosek Prezesa

Agencji, za zgodą Ministra Obrony Narodowej, na zasadach określonych w przepisach

ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji

(Dz. U. z 2013 r. poz. 216, z późn. zm..

5.

Należne Skarbowi Państwa

1)

dywidendy ze spółek, o których mowa w ust. 4,

2)

przychody z prywatyzacji podmiotów, o których mowa w ust. 4, oraz zbycia w nich akcji

i udziałów, z wyjątkiem środków przeznaczonych na cele, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji

- przeznacza się na realizację zadań Agencji.

1.

Agencja, obejmując we władanie składniki mienia Skarbu Państwa, o których mowa w art.

14 ust. 1, wstępuje w prawa i obowiązki z nimi związane w stosunku do Skarbu Państwa

oraz osób trzecich.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

1.

Zadaniami własnymi Agencji są w szczególności

1)

gospodarowanie powierzonym mieniem Skarbu Państwa, w trybie określonym w art. 17;

2)

obrót nieruchomościami, o których mowa w art. 14 ust. 1, w tym sprzedaż lokali mieszkalnych

i innych nieruchomości oraz infrastruktury;

3)

przejmowanie i nabywanie nieruchomości;

4)

dokonywanie remontów budynków i lokali mieszkalnych oraz internatów, a także związanej

z nimi infrastruktury;

5)

prowadzenie działalności gospodarczej;

6)

sporządzanie projektu trzyletniego planu wykorzystania zasobu mieszkaniowego i internatowego,

i przedstawianie Ministrowi Obrony Narodowej do zatwierdzenia.

2.

Agencja wykonuje powierzone jej przez Ministra Obrony Narodowej zadania zlecone w

zakresie gospodarki mieszkaniowej i internatowej oraz przebudowy i remontów zasobów

mieszkaniowych i internatowych, w szczególności dotyczące

1)

tworzenia warunków sprzyjających racjonalnemu wykorzystaniu zasobów mieszkaniowych

i internatowych;

2)

planowania i realizowania inwestycji, w tym przebudowy i remontów budynków, lokali

mieszkalnych i internatów, oraz związanej z nimi infrastruktury, w tym spłaty zobowiązań

wraz z kosztami ich obsługi zaciągniętych na te cele, z dotacji budżetowej;

3)

wypłacania osobom uprawnionym świadczeń pieniężnych, na które Agencja otrzymuje dotację

budżetową;

4)

wydawania żołnierzom zawodowym decyzji o przydziale lokali mieszkalnych znajdujących

się w dyspozycji Agencji;

5)

opracowywania i prowadzenia wykazu kwater, w którym określa się lokale mieszkalne

przeznaczone na wyłączne zakwaterowanie żołnierzy zawodowych i niepodlegające sprzedaży.

3.

Na pokrycie kosztów leasingu lub najmu lokali mieszkalnych, o których mowa w ust.

2 pkt 4 pomniejszonych o przychody należne z tytułu opłat za używanie kwater, Agencja

otrzymuje dotację budżetową.

4.

Minister Obrony Narodowej oraz uprawniony organ wojskowy może na podstawie umowy użyczyć

Agencji nieruchomości lub ich części będące w ich trwałym zarządzie, niewykorzystywane

przez jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego

nadzorowane do realizacji ich zadań, a niezbędne dla celów obronności lub bezpieczeństwa

państwa.

5.

Agencja przeznacza fundusz rezerwowy na finansowanie strat z jej działalności, a po

ich sfinansowaniu może z tego funduszu

1)

wspierać realizację powierzonych przez Ministra Obrony Narodowej zadań zleconych Agencji

w zakresie finansowania inwestycji, przebudowy i remontów zasobów mieszkaniowych i

internatowych oraz innych zakupów środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych;

2)

partycypować w kosztach budowy lokali mieszkalnych w towarzystwie budownictwa społecznego

utworzonym przez Agencję, przeznaczonych do zakwaterowania żołnierzy zawodowych;

3)

dokonywać zmiany kapitału zakładowego w spółkach oraz towarzystwach budownictwa społecznego,

utworzonych albo przejętych przez Agencję.

1.

Agencja gospodaruje mieniem w szczególności przez

1)

sprzedaż lokali mieszkalnych na zasadach określonych w rozdziale 6 oraz sprzedaż,

najem, dzierżawę i użyczenie niezamieszkałych lokali mieszkalnych;

2)

sprzedaż nieruchomości, oddawanie ich w trwały zarząd, najem, dzierżawę, użyczenie

albo ich zamianę oraz ustanawianie i nabywanie ustanowionych na nich ograniczonych

praw rzeczowych;

3)

nieodpłatne przekazywanie jednostkom samorządu terytorialnego nieruchomości gruntowych,

budynków i lokali oraz budowli i urządzeń infrastruktury;

4)

nieodpłatne przejmowanie od Skarbu Państwa nieruchomości, które mogą być zagospodarowane

lub przeznaczone do obrotu w celu realizacji zadań Agencji;

5)

zlecanie osobom prawnym lub fizycznym zarządzania lub administrowania mieniem albo

wykonywania innych czynności wynikających z zadań Agencji, na podstawie umowy, za

wynagrodzeniem, przez czas oznaczony, z zachowaniem przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 907, z późn. zm.;

6)

(uchylony)

6a)

budowanie domów mieszkalnych;

7)

sprzedaż jednostkom samorządu terytorialnego, a także samorządowym jednostkom organizacyjnym,

na ich wniosek, nieruchomości lub ich części stanowiących przedmiot najmu przez te

podmioty, jeżeli nieodpłatne przekazanie, o którym mowa w pkt 3, jest ekonomicznie

nieuzasadnione.

2.

Agencja może nabywać nieruchomości, tworzyć i przejmować na podstawie przepisów odrębnych

spółki i towarzystwa budownictwa społecznego, wnosić mienie, w tym także jako wkład

niepieniężny do tych spółek i towarzystw budownictwa społecznego.

2a.

Agencja nabywa nieruchomości na własność albo w użytkowanie wieczyste Skarbu Państwa.

Przepisy art. 14 i art. 15, w zakresie wykonywania przez Agencję praw i obowiązków

z nimi związanych w stosunku do Skarbu Państwa i osób trzecich, stosuje się odpowiednio.

2b.

Nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa powierzone Agencji do gospodarowania

mogą być przekazywane, na wniosek właściwego terytorialnie starosty złożony do właściwego

dyrektora oddziału regionalnego, do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa, jeśli stały

się one zbędne do wykonywania zadań Agencji.

2c.

Akcje lub udziały w spółkach i towarzystwach budownictwa społecznego, o których mowa

w art. 17 ust. 2, nabyte lub objęte przez Agencję w zamian za mienie Skarbu Państwa,

stanowią własność Skarbu Państwa i podlegają przekazaniu ministrowi właściwemu do

spraw Skarbu Państwa w terminie czternastu dni od dnia ich nabycia lub objęcia.

3.

Prawa i obowiązki wspólnika lub akcjonariusza, w podmiotach, o których mowa w ust.

2, wykonuje, w imieniu Skarbu Państwa, Prezes Agencji.

4.

Agencja może przyjmować dotacje, subwencje, darowizny, spadki i zapisy.

5.

Towarzystwa budownictwa społecznego utworzone przez Agencję mogą oddawać posiadany

zasób mieszkaniowy w drodze umowy najmu do dyspozycji Agencji. Agencja przejmując

oddany do jej dyspozycji zasób mieszkaniowy, ma prawo zasiedlić lokale mieszkalne

w tych zasobach w formie wydania decyzji o prawie zamieszkiwania.

6.

(uchylony)

7.

Towarzystwa budownictwa społecznego utworzone przez Agencję mogą powierzyć Agencji

wykonywanie określonych w ustawie z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa

mieszkaniowego

(Dz. U. z 2013 r. poz. 255) czynności związanych z wynajmowaniem lokali mieszkalnych. W umowie, na podstawie

której następuje powierzenie, należy w szczególności ustalić wykaz lokali mieszkalnych.

8.

Do towarzystw budownictwa społecznego utworzonych przez Agencję nie stosuje się przepisów

art. 25 ust. 2, art. 28 ust. 1 i art. 30 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych

formach popierania budownictwa mieszkaniowego.

1.

Spółki i towarzystwa budownictwa społecznego utworzone przez Agencję mogą dokonywać

wobec Agencji oraz między sobą czynności w zakresie

1)

zarządu i administrowania nieruchomościami;

2)

przygotowania, prowadzenia i rozliczenia zadań inwestycyjnych, w tym przebudowy i

remontu.

2.

W spółkach i towarzystwach budownictwa społecznego utworzonych przez Agencję, prezesów

oraz członków zarządów i rad nadzorczych tych podmiotów powołuje i odwołuje zgromadzenie

wspólników.

3.

Wynagrodzenie i inne należności dla prezesów, członków zarządu i rad nadzorczych podmiotów

określonych w ust. 2, ustala zgromadzenie wspólników na zasadach i w wysokości określonych przepisami

ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami

prawnymi

(Dz. U. z 2013 r. poz. 254 i 1645 oraz z 2014 r. poz. 1877).

4.

Spółki oraz towarzystwa budownictwa społecznego, o których mowa w art. 17 ust. 2,

będące państwowymi osobami prawnymi, w przypadku rozporządzania składnikami aktywów

trwałych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości są obowiązane uzyskać zgodę ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa. W tym zakresie

stosują przepisy art. 5a-5c ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących

Skarbowi Państwa.

1.

(uchylony)

2.

Podstawą przekazania mienia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jest plan ustalany przez

Ministra Obrony Narodowej corocznie na rok następny, w terminie do dnia 15 kwietnia.

3.

W celu przekazania mienia właściwy organ wydaje decyzję o wygaśnięciu trwałego zarządu

ustanowionego na rzecz Ministerstwa Obrony Narodowej.

4.

Przekazanie mienia następuje protokołem zdawczo-odbiorczym.

5.

Protokół zdawczo-odbiorczy stanowi podstawę wpisu w księdze wieczystej.

6.

Z dniem uprawomocnienia się decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu nieruchomościami

Agencja przejmuje zobowiązania związane z przekazanym mieniem.

6a.

Minister Obrony Narodowej przekazując Agencji mienie zgodnie z art. 3 ust. 1, udziela

jej w danym roku budżetowym dotacji w wysokości równej środkom finansowym przewidzianym

w planie finansowym do końca roku kalendarzowego na utrzymanie przekazanego mienia,

kontynuację inwestycji i remontów, zamieszczonych w części budżetu państwa, której

dysponentem jest Minister Obrony Narodowej.

7.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb przekazywania

Agencji mienia, o którym mowa w art. 3 ust. 1.

8.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 7, należy w szczególności określić elementy

planu, sposób jego uzgadniania w toku opracowywania, ze wskazaniem terminów i organów

właściwych w tym zakresie, sposób dokonywania korekt planu, elementy protokołu zdawczo-odbiorczego,

a także organy właściwe do określania wartości mienia w protokole zdawczo-odbiorczym

oraz sposób określania wartości tego mienia.

9.

(uchylony)

1.

Agencja prowadzi samodzielną gospodarkę finansową.

2.

Agencja tworzy następujące fundusze

1)

fundusz zasobowy będący kapitałem zakładowym - tworzony w wartości mienia powierzonego

Agencji przez Skarb Państwa;

2)

fundusz rezerwowy - tworzony z zysku netto Agencji;

3)

fundusz remontowy - tworzony w ciężar kosztów gospodarki zasobami mieszkaniowymi Agencji

i przeznaczony na remont tego zasobu.

2a.

Środki funduszu remontowego pochodzą z wpłat odpisu na fundusz remontowy, dokonywanych

na wyodrębniony rachunek bankowy funduszu. Wysokość odpisu w skali roku wynosi 0,5%

wartości odtworzeniowej lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynkach stanowiących

własność Skarbu Państwa oraz 0,2% wartości odtworzeniowej lokalu mieszkalnego stanowiącego

własność Skarbu Państwa znajdującego się w budynku wspólnoty mieszkaniowej, obliczonej

zgodnie z art. 36 ust. 2. Środki funduszu zwiększa się o wpływy z ich oprocentowania.

3.

Przychodami Agencji są

1)

przychody z tytułu opłat za używanie lokali mieszkalnych, hoteli i internatów oraz

za najem i dzierżawę lokali użytkowych i nieruchomości gruntowych;

2)

przychody z tytułu zbywania składników majątkowych;

3)

przychody z tytułu zbycia akcji lub udziałów oraz wypłat dywidend w spółkach, o których

mowa w art. 14 ust. 5;

4)

przychody z innej działalności gospodarczej;

5)

dotacje, o których mowa w ust. 4 i art. 18 ust. 6a;

6)

inne przychody.

4.

Na sfinansowanie realizacji zadań zleconych z zakresu administracji rządowej określonych

w art. 16 ust. 2 pkt 2 i 3 oraz ust. 3, art. 23 ust. 1 i 4 pkt 1 oraz ust. 8, art.

32 ust. 2 i 4, art. 34 ust. 3, art. 48d ust. 4 i art. 53 ust. 3 oraz pokrycie kosztów

związanych z obsługą tych zadań, Minister Obrony Narodowej przekazuje dotacje ustalane

corocznie w części budżetu państwa, której jest dysponentem.

5.

Agencja może zaciągać kredyty, a po uzyskaniu zgody Ministra Obrony Narodowej Agencja

może zaciągać kredyty również na realizację zadań zleconych z zakresu administracji

rządowej.

6.

Agencja może udzielać poręczeń i gwarancji kredytowych dla towarzystwa budownictwa

społecznego utworzonego przez Agencję do wysokości określonej w planie finansowym

Agencji.

7.

Agencja prowadzi rachunkowość według zasad określonych w przepisach ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.

8.

Sprawozdanie finansowe Agencji podlega badaniu przez biegłego rewidenta wybranego

przez Ministra Obrony Narodowej.

9.

Sprawozdanie finansowe Agencji zatwierdza Minister Obrony Narodowej.

10.

Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów

publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki tworzenia funduszy

Agencji i sposób prowadzenia gospodarki finansowej Agencji. Rozporządzenie powinno

uwzględnić składniki wpływające na zwiększenie lub zmniejszenie funduszy oraz sposoby

rozliczeń wewnętrznych.

1.

W przypadkach uzasadnionych względami społecznymi, gospodarczymi lub finansowymi należności

pieniężne Agencji mogą być umarzane, odraczane lub rozkładane na raty.

2.

Organami Agencji właściwymi do umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności

pieniężnych są Prezes Agencji oraz właściwi miejscowo dyrektorzy oddziałów regionalnych

Agencji.

3.

Umorzenie w całości lub części należności o charakterze administracyjnoprawnym następuje

na podstawie decyzji właściwego organu Agencji.

3a.

Odsetek za zwłokę nie nalicza się, jeżeli ich wysokość nie przekracza trzykrotnej

wartości opłaty pobieranej przez operatora świadczącego powszechne usługi pocztowe

za traktowanie przesyłki listowej jako przesyłki poleconej.

4.

Odroczenie terminu spłaty całości lub części należności albo rozłożenie płatności

na raty następuje na podstawie umowy zawartej między dłużnikiem i właściwym organem

Agencji.

5.

Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów

publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, tryb umarzania, odraczania lub rozkładania

na raty należności przysługujących Agencji. Rozporządzenie określi szczegółowe przypadki

uzasadniające umorzenie, odroczenie lub rozłożenie na raty należności Agencji oraz

wysokość kwot umarzania, odraczania lub rozkładania na raty, do których właściwe są

poszczególne organy Agencji.

1.

Minister Obrony Narodowej określa, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia

Prezesa Agencji i zastępców Prezesa.

2.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, należy uwzględnić, że podstawą określenia

wysokości miesięcznego wynagrodzenia powinno być przeciętne miesięczne wynagrodzenie

w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego,

ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, a wysokość tego wynagrodzenia

nie może być niższa niż jednokrotność i wyższa niż sześciokrotność tej podstawy.

1.

Żołnierzowi zawodowemu od dnia wyznaczenia na pierwsze stanowisko służbowe do dnia

zwolnienia z czynnej służby wojskowej przysługuje prawo do zakwaterowania na czas

pełnienia służby wojskowej w miejscowości, w której żołnierz pełni służbę, albo w

miejscowości pobliskiej albo za jego zgodą w innej miejscowości.

2.

Prawo do zakwaterowania żołnierza zawodowego jest realizowane w jednej z następujących

form

1)

przydziału kwatery albo innego lokalu mieszkalnego;

2)

przydziału miejsca w internacie albo kwaterze internatowej;

3)

wypłaty świadczenia mieszkaniowego.

3.

Żołnierz służby stałej wybiera, na swój wniosek, jedną z form zakwaterowania, o których

mowa w ust. 2.

4.

Żołnierzowi służby kontraktowej prawo do zakwaterowania realizuje się, na jego wniosek,

w pierwszej kolejności w formie przydziału kwatery albo innego lokalu mieszkalnego.

W przypadku nieprzydzielenia kwatery albo innego lokalu mieszkalnego żołnierz ten

wybiera, na swój wniosek, jedną z form zakwaterowania, o których mowa w ust. 2 pkt

2 i 3.

5.

W przypadku odmowy przyjęcia kwatery albo innego lokalu mieszkalnego żołnierz służby

kontraktowej z dniem złożenia oświadczenia traci prawo do zakwaterowania, w tym w

formach zakwaterowania, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, przez okres zajmowania

danego stanowiska służbowego, chyba że zmianie ulegną jego uprawnienia do zakwaterowania.

6.

Żołnierzowi zawodowemu nie przysługuje prawo do zakwaterowania, jeżeli on lub jego

małżonek, z zastrzeżeniem ust. 10

1)

otrzymał ekwiwalent pieniężny w zamian za rezygnację z kwatery, wypłacony na podstawie

przepisów ustawy obowiązujących do dnia 30 czerwca 2004 r.;

2)

otrzymał odprawę mieszkaniową wypłaconą albo zrealizowaną w formie rzeczowej na podstawie

przepisów ustawy obowiązujących od dnia 1 lipca 2004 r.;

3)

nabył lokal mieszkalny od Skarbu Państwa, Agencji albo jednostki samorządu terytorialnego

z bonifikatą lub z uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia;

4)

otrzymał pomoc finansową wypłaconą w formie zaliczkowej lub bezzwrotnej do dnia 31

grudnia 1995 r. na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu sił zbrojnych

(Dz. U. z 1992 r. Nr 5, poz. 19 oraz z 1994 r. Nr 10, poz. 36);

5)

nabył własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego od Agencji.

7.

W przypadku gdy oboje małżonkowie są żołnierzami zawodowymi, jednemu z małżonków przysługuje

prawo do zakwaterowania realizowane w formie przydziału kwatery albo innego lokalu

mieszkalnego, a drugiemu w formie przydziału miejsca w internacie albo kwaterze internatowej

albo wypłaty świadczenia mieszkaniowego; w przypadku braku możliwości przydziału kwatery

albo innego lokalu mieszkalnego, prawo do zakwaterowania jest realizowane w formie

przydziału miejsc w internacie lub kwaterze internatowej, albo w formie wypłaty świadczeń

mieszkaniowych. Małżonkowie wybierają, na ich wniosek, formę realizowania prawa do

zakwaterowania.

8.

Żołnierz zawodowy traci prawo do zakwaterowania w miejscowości, w której pełni służbę

przez czas pełnienia tej służby, jeżeli

1)

wynajmuje albo oddaje do bezpłatnego używania przydzieloną kwaterę albo inny lokal

mieszkalny, nie zamieszkuje w niej przez okres dłuższy niż trzy miesiące, z przyczyn

niewynikających ze stosunku służby lub innych niezależnych od niego;

2)

używa lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze internatowej w sposób

sprzeczny z decyzją o przydziale kwatery albo innego lokalu mieszkalnego, miejsca

w internacie albo kwaterze internatowej lub w sposób niezgodny z przeznaczeniem, zaniedbuje

obowiązki, dopuszczając do powstania szkód, albo niszczy urządzenia przeznaczone do

wspólnego korzystania przez mieszkańców;

3)

wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu albo obowiązującym

w tym zakresie regulaminom w internacie albo w kwaterze internatowej, czyniąc uciążliwym

korzystanie z innych lokali lub miejsc w internacie albo kwaterze internatowej;

4)

zajmuje lokal mieszkalny przydzielony na podstawie art. 38 i nie uiszcza pełnych opłat

za używanie kwatery lub pełnych opłat pośrednich z tytułu zajmowania kwatery przez

łączny okres dłuższy niż trzy miesiące.

9.

W przypadkach, o których mowa w ust. 8, dyrektor oddziału regionalnego wzywa żołnierza

do zaniechania naruszeń, określając trzydziestodniowy termin realizacji, a w przypadku

niezastosowania się do wezwania wydaje decyzję o utracie prawa do zakwaterowania w

miejscowości, w której żołnierz pełni służbę, przez czas pełnienia tej służby. Utrata

prawa do zakwaterowania następuje z dniem, w którym decyzja staje się ostateczna.

10.

Prawo do zakwaterowania realizowane w formie przydziału miejsca w internacie albo

kwaterze internatowej przysługuje żołnierzowi zawodowemu, jeżeli on lub jego małżonek

w miejscowości, w której pełni służbę, albo w miejscowości pobliskiej nie skorzystał

z uprawnień, o których mowa w ust. 6, albo on lub jego małżonek nie posiada w tej

miejscowości lokalu mieszkalnego wybudowanego lub nabytego z wykorzystaniem uprawnień,

o których mowa w ust. 6.

(uchylony)

1.

Odprawa mieszkaniowa, o której mowa w art. 47, przysługuje żołnierzowi

1)

służby stałej

a)

zwalnianemu z zawodowej służby wojskowej, zamieszkałemu w kwaterze, o ile nabył on

prawo do emerytury wojskowej lub wojskowej renty inwalidzkiej lub został zwolniony

z zawodowej służby wojskowej przed upływem okresu wymaganego do nabycia uprawnień

do emerytury wojskowej, w przypadku wypowiedzenia mu stosunku służbowego zawodowej

służby wojskowej przez właściwy organ wojskowy,

b)

który do dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej nie otrzymał decyzji o przydziale

lokalu mieszkalnego, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 21 ust. 6, o

ile nabył prawo do emerytury wojskowej lub wojskowej renty inwalidzkiej lub został

zwolniony z zawodowej służby wojskowej przed upływem okresu wymaganego do nabycia

uprawnień do emerytury wojskowej, w przypadku wypowiedzenia mu stosunku służbowego

zawodowej służby wojskowej przez właściwy organ wojskowy;

2)

służby kontraktowej zwalnianemu z zawodowej służby wojskowej, o ile nabył prawo do

emerytury wojskowej lub wojskowej renty inwalidzkiej, jeżeli inwalidztwo powstało

wskutek wypadku pozostającego w związku ze służbą wojskową lub wskutek choroby powstałej

w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami tej służby, z tytułu których

przysługują świadczenia odszkodowawcze.

2.

Żołnierzowi służby stałej zwalnianemu z zawodowej służby wojskowej, zamieszkałemu

w lokalu mieszkalnym niebędącym kwaterą, przysługuje prawo do zajmowania tego lokalu.

Dyrektor oddziału regionalnego zawiera umowę najmu tego lokalu mieszkalnego.

3.

W razie śmierci

1)

żołnierza służby stałej, który do dnia śmierci zajmował lokal mieszkalny, lub nie

otrzymał decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego, z wyłączeniem przypadków, o których

mowa w art. 21 ust. 6, o ile do dnia śmierci nabył prawo do emerytury wojskowej lub

jego śmierć pozostaje w związku ze służbą wojskową,

2)

żołnierza służby kontraktowej, który do dnia śmierci nabył prawo do emerytury wojskowej

lub którego śmierć pozostaje w związku ze służbą wojskową,

3)

żołnierza pełniącego służbę kandydacką, nadterminową zasadniczą służbę wojskową, służbę

przygotowawczą albo służbę okresową, którego śmierć pozostaje w związku ze służbą

wojskową,

4)

żołnierza, o którym w pkt 1-3, zmarłego w ciągu 3 lat po zwolnieniu ze służby wojskowej,

jeżeli śmierć nastąpiła wskutek urazów doznanych w czasie pełnienia służby lub chorób

powstałych w tym czasie, albo w ciągu 3 lat po zwolnieniu ze służby, jeżeli śmierć

nastąpiła wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej

- wspólnie zamieszkałym z nim w dniu jego śmierci: małżonkowi, zstępnym, wstępnym,

osobom przysposobionym i osobom przysposabiającym przysługują uprawnienia, o których

mowa w ust. 4.

4.

Osobom, o których mowa w ust. 3, przysługują

1)

odprawa mieszkaniowa, o której mowa w art. 47, wypłacana uprawnionym w częściach równych

a)

w wysokości obliczonej według ilości norm przysługujących zmarłemu żołnierzowi w dniu

jego śmierci,

b)

w wysokości 80% wartości przysługującego lokalu mieszkalnego, obliczonej według zasad

określonych w art. 47, o ile śmierć żołnierza pozostaje w związku ze służbą wojskową,

albo

2)

zajmowany lokal mieszkalny, lokal zamienny w przypadku zajmowania kwatery, jeżeli

Agencja ma taki w swoim zasobie mieszkaniowym i internatowym, za ich zgodą, albo

3)

lokal mieszkalny odpowiadający uprawnieniom żołnierza w dniu jego śmierci, ustalonym

na zasadach określonych w art. 26 ust. 1-4, będący w zasobie mieszkaniowym i internatowym

Agencji, w wybranej przez nich miejscowości, o ile śmierć żołnierza pozostaje w związku

ze służbą wojskową, na ich wniosek.

5.

Żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, Agencja może zaproponować

w zamian za odprawę mieszkaniową, o której mowa w art. 47, za jego zgodą, lokal zamienny,

jeżeli ma taki w swoich zasobach.

6.

Żołnierzowi zawodowemu zwalnianemu z zawodowej służby wojskowej, który nabył prawo

do wojskowej renty inwalidzkiej, jeżeli inwalidztwo powstało wskutek wypadku pozostającego

w związku ze służbą wojskową lub wskutek choroby powstałej w związku ze szczególnymi

właściwościami lub warunkami tej służby, z tytułu których przysługują świadczenia

odszkodowawcze, w zamian za odprawę, na jego wniosek, przysługuje prawo do zajmowania

lokalu mieszkalnego w wybranej przez niego miejscowości, w której Agencja posiada

zasób mieszkaniowy i internatowy, według uprawnień posiadanych w dniu zaistnienia

wypadku lub choroby.

7.

W przypadku skorzystania przez żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1

lit. a, przez osoby, o których mowa w ust. 3, albo przez żołnierza zawodowego, o którym

mowa w ust. 6, z prawa do lokalu zamiennego albo innego lokalu mieszkalnego, dyrektor

oddziału regionalnego zawiera z tymi osobami umowę najmu lokalu mieszkalnego.

8.

W przypadku braku w zasobie mieszkaniowym i internatowym Agencji, w miejscowości wybranej

przez osoby, o których mowa w ust. 3, lokalu mieszkalnego odpowiadającego uprawnieniom

żołnierza w dniu jego śmierci, Agencja może pozyskać lokal mieszkalny w tej miejscowości.

Koszty zakupu lokalu są finansowane z dotacji budżetowej.

9.

Odprawa mieszkaniowa nie przysługuje żołnierzowi zawodowemu oraz osobom, o których

mowa w ust. 3, jeżeli żołnierz

1)

skorzystał z uprawnień w przypadkach określonych w ust. 6 i art. 21 ust. 6;

2)

został zwolniony z czynnej służby wojskowej na skutek skazania prawomocnym wyrokiem

sądu za popełnienie przestępstwa umyślnego;

3)

został zwolniony z czynnej służby wojskowej na skutek orzeczenia wydanego w postępowaniu

dyscyplinarnym.

1.

Żołnierzowi zawodowemu, na jego wniosek poświadczony przez dowódcę jednostki wojskowej,

w której żołnierz pełni służbę wojskową, dyrektor oddziału regionalnego właściwy dla

garnizonu, w którym żołnierz pełni służbę wojskową, wydaje decyzję o przydziale kwatery

albo innego lokalu mieszkalnego.

2.

W przypadku przeniesienia żołnierza zawodowego do rezerwy kadrowej, dyspozycji lub

wyznaczenia na stanowisko służbowe w innej miejscowości żołnierz ma prawo nadal zajmować

kwaterę albo inny lokal mieszkalny na podstawie decyzji o przydziale kwatery albo

innego lokalu mieszkalnego, nie dłużej jednak niż do dnia

1)

w którym kolejna decyzja o przydziale kwatery albo innego lokalu mieszkalnego stała

się ostateczna albo odmowy przyjęcia przydzielonej kolejnej kwatery albo innego lokalu

mieszkalnego;

2)

ostatniego w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym następuje wypłata świadczenia

mieszkaniowego;

3)

zwolnienia z czynnej służby wojskowej.

3.

W przypadku braku możliwości przydziału żołnierzowi zawodowemu kwatery albo innego

lokalu mieszkalnego, dyrektor oddziału regionalnego, zgodnie z uprawnieniem i wyborem

dokonanym przez żołnierza zawodowego, przydziela miejsce w internacie albo kwaterze

internatowej albo wypłaca świadczenie mieszkaniowe.

4.

W przypadku zaistnienia możliwości przydziału żołnierzowi zawodowemu kwatery albo

innego lokalu mieszkalnego, dyrektor oddziału regionalnego informuje o tym żołnierza

i za jego zgodą wyrażoną na piśmie, przydziela kwaterę albo inny lokal mieszkalny.

Jeżeli żołnierzowi zawodowemu wypłaca się świadczenie mieszkaniowe, przydzielenie

kwatery albo innego lokalu mieszkalnego może nastąpić po upływie miesiąca na koniec

miesiąca kalendarzowego od dnia poinformowania żołnierza o możliwości zakwaterowania.

Termin ten za zgodą żołnierza może zostać skrócony.

5.

Żołnierz zawodowy jest obowiązany niezwłocznie powiadomić dyrektora oddziału regionalnego

o wszelkich okolicznościach mających wpływ na jego prawo do zakwaterowania. Skutki

braku powiadomienia organów Agencji o zaistniałych zmianach obciążają żołnierza.

(uchylony)

1.

Przy ustalaniu powierzchni użytkowej podstawowej uwzględnia się stanowisko służbowe

żołnierza zawodowego oraz jego stan rodzinny. Norma powierzchni użytkowej podstawowej,

która przysługuje żołnierzowi z jednego tytułu, wynosi 8-12 m

2.

Struktura kwatery powinna obejmować

1)

dla żołnierza samotnego - jeden pokój z kuchnią albo aneksem kuchennym;

2)

dla rodziny dwuosobowej - dwa pokoje z kuchnią albo aneksem kuchennym;

3)

dla rodziny trzyosobowej - trzy pokoje z kuchnią albo aneksem kuchennym;

4)

dla rodziny czteroosobowej lub większej - trzy albo cztery pokoje z kuchnią albo aneksem

kuchennym.

3.

Członkami rodziny żołnierza zawodowego, których uwzględnia się przy ustalaniu przysługującej

powierzchni użytkowej podstawowej, są

1)

małżonek;

2)

wspólnie zamieszkałe dzieci własne, przysposobione, przyjęte na wychowanie na podstawie

orzeczenia sądu opiekuńczego, dzieci małżonka, zwane dalej „dziećmi”, do czasu zawarcia

przez nie związku małżeńskiego, nie dłużej jednak niż do dnia ukończenia 25 roku życia,

chyba że przed tym dniem stały się niezdolne do pracy oraz do samodzielnej egzystencji

i nie zawarły związku małżeńskiego.

4.

Żołnierzowi zawodowemu, który zawarł związek małżeński, przyznaje się dodatkową powierzchnię

użytkową podstawową w wysokości jednej normy, jeżeli on i małżonek nie posiadają dzieci.

5.

Żołnierzowi zawodowemu, na wniosek lub za jego pisemną zgodą, dyrektor oddziału regionalnego

może przydzielić kwaterę albo inny lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej podstawowej

mniejszej albo do 20 m

6.

W przypadku gdy żołnierzami zawodowymi są oboje małżonkowie, przy ustalaniu powierzchni,

o której mowa w ust. 1, uwzględnia się normę korzystniejszą.

7.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, ilość norm powierzchni

użytkowej podstawowej przysługujących żołnierzom zawodowym, uwzględniając stopień

etatowy zajmowanego przez żołnierza zawodowego stanowiska służbowego z rozróżnieniem

stanowisk służbowych zaszeregowanych do stopni generałów (admirałów), oficerów starszych

oraz pozostałych stanowisk służbowych, jak również stan rodzinny żołnierza zawodowego.

Przyznanie emerytury wojskowej, wojskowej renty inwalidzkiej lub wojskowej renty rodzinnej

w trybie wyjątkowym, przewidzianym w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy

zawodowych i ich rodzin, nie powoduje powstania prawa do kwatery ani świadczeń wynikających

z tego prawa.

(uchylony)

1.

Dyrektor oddziału regionalnego może wynająć lokal mieszkalny na czas oznaczony osobie

innej niż żołnierz zawodowy, osobie prawnej, jednostce samorządu terytorialnego, państwowej

lub samorządowej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, o ile

w garnizonie są zaspokojone potrzeby mieszkaniowe żołnierzy zawodowych.

2.

Osoba inna niż żołnierz zawodowy, która zajmuje lokal mieszkalny na podstawie umowy

najmu, uiszcza opłaty za używanie lokalu mieszkalnego i opłaty pośrednie na zasadach

i w wysokości określonych w art. 36.

3.

W przypadku śmierci osoby, o której mowa w ust. 2, członkowie rodziny, o których mowa

w art. 26 ust. 3, stale z nią zamieszkujący do chwili jej śmierci, mają prawo zajmowania

lokalu mieszkalnego. W takim przypadku dyrektor oddziału regionalnego zawiera na ich

wniosek umowę najmu do końca okresu obowiązywania tytułu prawnego, który przysługiwał

osobie zmarłej.

4.

W przypadku umowy najmu zawartej z osobą prawną, jednostką samorządu terytorialnego

albo państwową lub samorządową jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej,

do opłat za używanie lokalu mieszkalnego i opłat pośrednich mają zastosowanie przepisy

ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2014 r. poz. 121, z późn. zm..

Do osób innych niż żołnierze zawodowi, które zajmują lokale mieszkalne będące w zasobie

mieszkaniowym i internatowym Agencji, w zakresie nieuregulowanym w ustawie mają zastosowanie

przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny oraz ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm..

1.

Osoby inne niż żołnierz zawodowy, które zamieszkują kwatery albo inne lokale mieszkalne,

są obowiązane do ich opróżnienia w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia wezwania

właściwego dyrektora oddziału regionalnego. Przepis art. 41 ust. 5 stosuje się odpowiednio.

2.

W przypadku nieopróżnienia lokalu mieszkalnego w ustalonym terminie, dyrektor oddziału

regionalnego kieruje do sądu powszechnego pozew o opróżnienie lokalu mieszkalnego,

a w przypadkach, o których mowa w art. 45 ust. 3, również o wezwanie gminy do udziału

w postępowaniu.

3.

W wezwaniu, o którym mowa w ust. 1, dyrektor oddziału regionalnego może wskazać inny

lokal mieszkalny lub pomieszczenie tymczasowe, jeżeli potrzeby mieszkaniowe żołnierzy

zawodowych są zaspokojone, a osoba obowiązana do opróżnienia lokalu mieszkalnego nie

posiada tytułu prawnego do innego lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego jednorodzinnego

lub nie jest uprawniona do takiego lokalu lub budynku mieszkalnego jednorodzinnego

na podstawie odrębnych przepisów.

4.

Jeżeli gmina nie wykonała wyroku sądowego w zakresie dostarczenia lokalu socjalnego

osobie uprawnionej, Agencji przysługuje roszczenie o odszkodowanie od gminy na podstawie

art. 417 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

(uchylony)

1.

Kwatera albo inny lokal mieszkalny nie mogą być w całości lub części oddane w podnajem.

2.

Kwatera albo inny lokal mieszkalny nie mogą być w całości lub części użyczone bez

zgody dyrektora oddziału regionalnego.

1.

Dyrektor oddziału regionalnego jest obowiązany przekazać lokal mieszkalny wyremontowany,

z pomieszczeniami przynależnymi oraz ze sprawnie działającymi instalacjami i urządzeniami

technicznymi należącymi do ich wyposażenia.

2.

Koszty remontu kwatery wraz z pomieszczeniami przynależnymi oraz instalacji i urządzeń

technicznych należących do ich wyposażenia są pokrywane z dotacji budżetowej. Remont

kwatery może być przeprowadzony przez żołnierza zawodowego, na jego wniosek, po zawarciu

umowy z właściwym dyrektorem oddziału regionalnego.

2a

Koszty remontu lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniami przynależnymi oraz instalacji

i urządzeń technicznych należących do ich wyposażenia, w przypadkach, o których mowa

w art. 48b ust. 1 i 1a, ponoszą żołnierz zawodowy lub osoba, którzy dokonują zamiany.

3.

Przekazanie i przyjęcie lokalu mieszkalnego następuje protokołem sporządzonym przez

przedstawiciela Agencji i osobę uprawnioną, w którym określa się stan techniczny lokalu

mieszkalnego oraz znajdujących się w nim urządzeń technicznych. Protokół ten jest

podstawą rozliczeń dokonywanych przy opróżnieniu lokalu mieszkalnego.

4.

Osoba, która zajmuje lokal mieszkalny jest obowiązana używać go zgodnie z przeznaczeniem

i z należytą starannością. Koszty wymiany lub remontu wyposażenia i urządzeń technicznych

zużytych w procesie eksploatacji kwater są pokrywane z dotacji budżetowej.

5.

Osoba, która zajmuje lokal mieszkalny nie może dokonywać zmian naruszających strukturę

lub konstrukcję lokalu mieszkalnego lub budynku. Nie wolno dokonywać ulepszeń standardu

technicznego lokalu mieszkalnego.

6.

Osoba zajmująca lokal mieszkalny ponosi koszty

1)

naprawy powstałych w trakcie zajmowania lokalu mieszkalnego uszkodzeń elementów i

wyposażenia tego lokalu oraz znajdujących się w nim urządzeń technicznych;

2)

wymiany uszkodzonych w trakcie zajmowania lokalu mieszkalnego elementów i wyposażenia

tego lokalu oraz znajdujących się w nim urządzeń technicznych, których naprawa jest

niemożliwa ze względów technicznych lub ekonomicznie nieopłacalna.

(uchylony)

1.

W razie konieczności natychmiastowego usunięcia awarii grożącej bezpośrednio powstaniem

znacznych szkód w budynku, osoby zamieszkujące są obowiązane do bezzwłocznego udostępnienia

zajmowanego lokalu mieszkalnego w celu usunięcia awarii.

2.

Jeżeli zamieszkujący są nieobecni albo odmawiają udostępnienia lokalu mieszkalnego

w celu usunięcia awarii, przedstawiciele Agencji mogą wejść do lokalu mieszkalnego

w asyście Żandarmerii Wojskowej lub Policji.

3.

W razie otwarcia lokalu mieszkalnego pod nieobecność pełnoletnich osób zamieszkujących

w tym lokalu, przedstawiciel Agencji sporządza protokół przeprowadzonych czynności

oraz zabezpiecza lokal mieszkalny i znajdujące się w nim mienie do czasu przybycia

pełnoletniego mieszkańca.

1.

Osoby zamieszkujące lokal mieszkalny są obowiązane udostępnić go Agencji, w uzgodnionym

terminie, w celu dokonania przeglądu technicznego albo napraw obciążających Agencję

lub jeżeli osoby zamieszkujące mimo uprzedniego wezwania nie dokonały napraw w wyznaczonym

terminie.

2.

Po zakończeniu przeglądu technicznego lub naprawy Agencja jest obowiązana doprowadzić

lokal mieszkalny do stanu, w jakim znajdował się on w chwili udostępnienia. Nie dotyczy

to przypadków, w których dokonanie naprawy obciążało osoby zamieszkujące w lokalu

mieszkalnym, oraz zmian dokonanych bez zgody Agencji.

3.

Jeżeli rodzaj naprawy tego wymaga, a konieczność naprawy nie powstała z winy osób

zajmujących lokal mieszkalny, osoby te są obowiązane opróżnić lokal mieszkalny i przenieść

się na koszt Agencji do wskazanego im lokalu zamiennego na czas trwania remontu, oznaczony

i podany do wiadomości, nie dłużej jednak niż na rok. Koszty opróżnienia i przeniesienia

żołnierza zawodowego z lokalu mieszkalnego Agencja pokrywa z dotacji budżetowej.

4.

W przypadkach, o których mowa w ust. 3, dyrektor oddziału regionalnego Agencji może

zaproponować i za zgodą osoby, której wydano decyzję o prawie zamieszkiwania w lokalu

mieszkalnym, wydać decyzję o prawie zamieszkiwania w innym lokalu mieszkalnym, odpowiadającym

uprawnieniom tej osoby.

5.

Koszty naprawy uszkodzeń powstałych w lokalu mieszkalnym obciążają osoby zamieszkujące

w tym lokalu, jeżeli uszkodzenia powstały z ich winy.

6.

(uchylony)

7.

Decyzje w sprawie kosztów naprawy wydaje dyrektor oddziału regionalnego Agencji.

Agencja jest obowiązana zapewnić sprawne działanie instalacji i urządzeń technicznych

oraz pomieszczeń służących do wspólnego użytku mieszkańców, położonych w budynku znajdującym

się w dyspozycji Agencji i stanowiącym własność Skarbu Państwa.

1.

Osoba, która zajmuje lokal mieszkalny uiszcza opłaty za używanie lokalu w wysokości

nie większej niż 3% wartości odtworzeniowej lokalu w skali rocznej, określonej na

podstawie ust. 2, oraz zaliczki na opłaty pośrednie w terminie do piętnastego dnia

każdego miesiąca, od dnia przekazania lokalu mieszkalnego. Za dzień wpłaty opłat przyjmuje

się dzień ich wpływu na rachunek bankowy Agencji.

2.

Wartość odtworzeniową lokalu stanowi iloczyn powierzchni użytkowej danego lokalu oraz

wartości odtworzeniowej 1 m

3.

Agencja ma prawo pobierać zaliczki na opłaty pośrednie.

4.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, sposób naliczania oraz

rozliczania opłat za używanie lokali mieszkalnych i opłat pośrednich, sposób obliczania

zaliczek na opłaty pośrednie oraz wzory kalkulacji stawki opłat za używanie 1 m

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 33 ust.

2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Opłaty i opłaty pośrednie za używanie lokalu mieszkalnego zajmowanego przez żołnierza

zawodowego, nieuiszczone w ustalonym terminie płatności, podlegają, wraz z odsetkami

w wysokości ustawowej za zwłokę, przymusowemu ściągnięciu na podstawie tytułu wykonawczego

wystawionego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1619, z późn. zm..

2.

Za uiszczanie opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich z tytułu zajmowania lokalu

mieszkalnego odpowiadają solidarnie pełnoletnie osoby stale zamieszkujące w tym lokalu.

3.

Odpowiedzialność osób, o których mowa w ust. 2, ogranicza się do wysokości opłat za

używanie lokalu i opłat pośrednich, za okres ich stałego zamieszkiwania.

(uchylony)

1.

W przypadku żołnierza zawodowego, który nie uiszcza w całości opłat, o których mowa

w art. 36 ust. 1, przez łączny okres dłuższy niż trzy miesiące, dyrektor oddziału

regionalnego wzywa żołnierza zawodowego do uiszczenia zaległych opłat, określając

trzydziestodniowy termin realizacji, a w przypadku niezastosowania się do wezwania

uchyla decyzję o przydziale dotychczasowego lokalu mieszkalnego i przydziela lokal

mieszkalny o powierzchni użytkowej podstawowej mniejszej od przysługującej.

2.

Na wniosek żołnierza zawodowego, po uregulowaniu zaległości wraz z ustawowymi odsetkami,

dyrektor oddziału regionalnego może odstąpić od przekwaterowania tego żołnierza.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Żołnierz zawodowy wraz z osobami wspólnie z nim zamieszkującymi jest obowiązany opróżnić

lokal mieszkalny, miejsce w internacie albo kwaterze internatowej, jeżeli

1)

nie przysługuje mu prawo do zakwaterowania w związku ze skorzystaniem z uprawnień,

o których mowa w art. 21 ust. 6;

2)

ostateczna decyzja o przydziale lokalu mieszkalnego utraciła moc oraz w przypadkach,

o których mowa w art. 24 ust. 2;

3)

żołnierz zawodowy i jego małżonek zajmują oddzielne lokale mieszkalne, z których jeden

odpowiada co najmniej ich uprawnieniom; w takim przypadku przysługuje im prawo wyboru

lokalu mieszkalnego;

4)

żołnierz zawodowy i jego małżonek zajmują oddzielne miejsca w internacie albo kwaterze

internatowej bez spełnienia warunków, o których mowa w art. 21 ust. 10; w takim przypadku

przysługuje im prawo wyboru miejsca w internacie albo kwaterze internatowej;

5)

utracił prawo do zakwaterowania na podstawie art. 21 ust. 9;

6)

otrzymuje świadczenie mieszkaniowe, o którym mowa w art. 48d;

7)

został zwolniony z zawodowej służby wojskowej.

2.

Żołnierz zawodowy, który utracił prawo do zakwaterowania, jest obowiązany opróżnić

lokal mieszkalny, miejsce w internacie albo kwaterze internatowej wraz z osobami wspólnie

z nim zamieszkującymi, w terminie trzydziestu dni od dnia utraty prawa do zakwaterowania,

a w przypadku żołnierza zwalnianego z zawodowej służby wojskowej, któremu przysługuje

odprawa mieszkaniowa - w terminie trzydziestu dni od dnia jej wypłaty.

3.

Żołnierz zawodowy, który otrzymał odprawę mieszkaniową w trybie art. 47 ust. 5 jest

obowiązany opróżnić lokal mieszkalny, miejsce w internacie lub kwaterze internatowej,

w terminie trzydziestu dni od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej.

4.

W przypadku niewykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 2, dyrektor oddziału regionalnego

wzywa do opróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo w kwaterze internatowej

w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia wezwania.

5.

Za okres zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, internacie albo kwaterze internatowej

do dnia doręczenia wezwania, o którym mowa w ust. 4, żołnierz jest obowiązany uiszczać

odszkodowanie w wysokości opłaty za używanie lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie

albo kwaterze internatowej oraz opłaty pośrednie, a za okres od dnia doręczenia wezwania

do dnia opróżnienia, odszkodowanie w wysokości 150% opłaty za używanie lokalu mieszkalnego,

miejsca w internacie albo kwatery internatowej oraz opłaty pośrednie. Do odszkodowania

należnego za zamieszkiwanie w internacie albo w kwaterze internatowej nie stosuje

się przepisu art. 53 ust. 1.

6.

W przypadku nieopróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwatery

internatowej w ustalonym terminie, o którym mowa w ust. 4, dyrektor oddziału regionalnego

wydaje decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze

internatowej wraz z osobami wspólnie zamieszkującymi, z wyłączeniem przypadków, o

których mowa w art. 45 ust. 3.

7.

Do nieuiszczonego odszkodowania, do dnia opróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca

w internacie albo kwatery internatowej, stosuje się przepisy art. 37.

1.

W przypadku rozwodu żołnierza zawodowego posiadającego dziecko i zajmującego lokal

mieszkalny, dyrektor oddziału regionalnego właściwy ze względu na położenie lokalu

mieszkalnego dotychczas wspólnie zajmowanego przez żołnierza zawodowego i jego małżonka,

dokonuje rozkwaterowania byłych małżonków po uprawomocnieniu się wyroku orzekającego

rozwód, w ten sposób, że uchyla decyzję o przydziale lokalu mieszkalnego i

1)

żołnierzowi zawodowemu wydaje decyzję o przydziale lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem

uprawnień określonych w art. 26, posiadanych w dniu uprawomocnienia się wyroku orzekającego

rozwód;

2)

z byłym małżonkiem żołnierza zawodowego wychowującym dziecko, który nie posiada tytułu

prawnego do zajmowania innego lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego jednorodzinnego

i nie jest uprawniony do lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego jednorodzinnego

na podstawie odrębnych przepisów, zawiera na czas oznaczony umowę najmu lokalu mieszkalnego

położonego

a)

w tej samej miejscowości albo

b)

w miejscowości pobliskiej albo

c)

za jego zgodą w innej miejscowości, w której Agencja posiada wolny zasób mieszkaniowy

i internatowy;

3)

byłego małżonka żołnierza zawodowego niewychowującego dziecka wzywa do opróżnienia

lokalu mieszkalnego, bez konieczności zapewnienia lokalu ze strony Agencji, i stosuje

odpowiednio przepisy art. 41 ust. 4-7.

2.

Lokal mieszkalny, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, powinien nadawać się do zamieszkania

ze względu na wyposażenie i stan techniczny, zaś powierzchnia użytkowa podstawowa

przypadająca na członka gospodarstwa domowego najemcy nie może być mniejsza niż 5

m

3.

W przypadku odmowy zawarcia umowy najmu i odmowy opróżnienia lokalu mieszkalnego,

dotychczas zajmowanego przez osobę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, dyrektor oddziału

regionalnego wzywa do opróżnienia lokalu mieszkalnego i stosuje odpowiednio przepisy

art. 41 ust. 4-7.

4.

Osoba, o której mowa w ust. 1 pkt 2, zajmująca lokal mieszkalny na podstawie umowy

najmu, uiszcza opłaty za używanie lokalu mieszkalnego i opłaty pośrednie na zasadach

i w wysokości określonych w art. 36.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do małżonków żołnierzy zawodowych, którzy

zmarli, nie nabywając prawa do emerytury wojskowej lub wojskowej renty inwalidzkiej

lub których śmierć nie pozostawała w związku ze służbą wojskową.

6.

W przypadku rozwodu żołnierza zawodowego nieposiadającego dzieci, dyrektor oddziału

regionalnego uchyla decyzję o przydziale lokalu mieszkalnego żołnierzowi zawodowemu

i przydziela lokal mieszkalny z uwzględnieniem uprawnień określonych w art. 26, posiadanych

w dniu uprawomocnienia się wyroku orzekającego rozwód. Były małżonek jest obowiązany

w terminie trzydziestu dni od dnia uprawomocnienia się wyroku orzekającego rozwód

opróżnić lokal mieszkalny, bez konieczności zapewnienia lokalu ze strony Agencji,

z zastrzeżeniem art. 45 ust. 3 pkt 1 oraz 3-5.

(uchylony)

(uchylony)

Osoby inne niż żołnierz zawodowy, które zamieszkują lokale mieszkalne i odmówiły skorzystania

z uprawnień, o których mowa w art. 23 ust. 1 i 4, tracą prawo do tych uprawnień. W

takim przypadku przepisy art. 41 ust. 4-7 stosuje się odpowiednio.

1.

Opróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze internatowej zamieszkiwanych

przez żołnierza wspólnie z innymi osobami dokonuje organ egzekucyjny, na wniosek dyrektora

oddziału regionalnego, w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

Egzekucja wydatków związanych z opróżnieniem, o którym mowa w ust. 1, następuje w

trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3.

Do opróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwatery internatowej

przez

1)

kobietę w ciąży,

2)

małoletniego,

3)

osobę niepełnosprawną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu

osób niepełnosprawnych

(Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721, z późn. zm. lub ubezwłasnowolnioną,

4)

obłożnie chorego - osobę, która dysponuje dokumentem urzędowym lub zaświadczeniem

lekarskim stwierdzającym stan zdrowia, w którym chory bez narażenia życia lub zdrowia

nie może prowadzić normalnej egzystencji, a w szczególności nie jest zdolny do podjęcia

żadnej pracy, wydanym nie wcześniej niż miesiąc przed wykonywaniem przymusowego wykwaterowania,

5)

emeryta i rencistę

- wraz z osobami wspólnie z nimi zamieszkującymi, nie wydaje się decyzji o opróżnieniu

lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze internatowej. W takim przypadku

dyrektor oddziału regionalnego kieruje do sądu powszechnego pozew o opróżnienie lokalu

mieszkalnego, orzeczenie o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, o wezwanie

do udziału w postępowaniu gminy oraz zasądzenie odszkodowania.

1.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób i szczegółowe warunki

a)

gospodarowania lokalami mieszkalnymi przez Agencję,

b)

wydawania decyzji o przydziale lokali mieszkalnych,

c)

wykonywania przeglądów technicznych, konserwacji i remontów lokali mieszkalnych,

d)

napraw lokali mieszkalnych, które obciążają Agencję,

e)

opróżniania lokali mieszkalnych;

2)

organy właściwe do opracowania wykazu kwater;

3)

tryb opracowywania wykazu kwater;

4)

wzory niezbędnych dokumentów stanowiących podstawę do zamieszkiwania w kwaterze i

lokalu mieszkalnym oraz ich zwalniania i rozliczania.

2.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, należy w szczególności uwzględnić

1)

tytuły własności i inne tytuły prawne uprawniające do władania tym zasobem oraz zakres

czynności składających się na gospodarowanie;

2)

uproszczony charakter wzorów dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 4.

(uchylony)

1.

Odprawa mieszkaniowa wynosi 3% wartości przysługującego lokalu mieszkalnego za każdy

rok podlegający zaliczeniu do wysługi lat, od której jest uzależniona wysokość dodatku

za długoletnią służbę wojskową i nie może być niższa niż 45% oraz wyższa niż 80% wartości

przysługującego lokalu mieszkalnego. Odprawę oblicza się i wypłaca według następujących

zasad

1)

żołnierzowi zawodowemu, zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, przysługuje odprawa

obliczona z uwzględnieniem okresu służby liczonego w pełnych latach, z tym że rozpoczęty

rok przyjmuje się jako rok pełny;

2)

żołnierzowi zawodowemu zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, jeżeli nie nabył

prawa do emerytury wojskowej, w przypadku wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej

służby wojskowej przez właściwy organ wojskowy lub któremu przyznano wojskową rentę

inwalidzką przed nabyciem prawa do emerytury wojskowej, przysługuje odprawa w wysokości

45% wartości przysługującego lokalu mieszkalnego;

3)

wartość przysługującego lokalu mieszkalnego jest iloczynem maksymalnej powierzchni

użytkowej podstawowej przypadającej na jedną normę, o której mowa w art. 26 ust. 1,

ilości norm należnych żołnierzowi w dniu wydania decyzji o wypłacie odprawy mieszkaniowej,

wskaźnika 1,66, wskaźnika ceny 1 m

2.

Dyrektor oddziału regionalnego wydaje decyzję o wypłacie odprawy mieszkaniowej w dniu

zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej, z zastrzeżeniem ust. 5, nie później

jednak niż w terminie dziewięćdziesięciu dni od dnia zwolnienia. Wydanie decyzji następuje

po przedstawieniu jednego z następujących dokumentów

1)

zaświadczenia o nabyciu uprawnień do emerytury wojskowej lub do wojskowej renty inwalidzkiej

wydanego przez wojskowy organ emerytalny;

2)

zaświadczenia o przyczynach zwolnienia z czynnej służby wojskowej wydanego przez dowódcę

jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy pełnił służbę wojskową, jeżeli nie

nabył prawa do emerytury wojskowej lub nie uzyskał uprawnień do wojskowej renty inwalidzkiej;

3)

zaświadczenia o związku śmierci żołnierza ze służbą wojskową wydanego przez właściwy

organ wojskowy;

4)

decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej wraz z zaświadczeniem o wysłudze

lat, od której jest uzależniona wysokość dodatku za długoletnią służbę wojskową, wydanym

przez właściwy organ wojskowy, jaką żołnierz zawodowy będzie posiadał w ostatnim dniu

pełnienia czynnej służby wojskowej.

3.

W przypadku śmierci żołnierza zawodowego odprawę mieszkaniową oblicza się, przyjmując

wysługę lat, o której mowa w ust. 1 pkt 1, ustaloną na dzień jego śmierci i wypłaca

wspólnie zamieszkałym: małżonkowi, zstępnym, wstępnym, osobom przysposobionym i osobom

przysposabiającym, w wysokości nie niższej niż 45% wartości przysługującego lokalu

mieszkalnego.

4.

Do obliczenia wartości przysługującego lokalu mieszkalnego w przypadku żołnierza służby

kontraktowej, żołnierza pełniącego służbę kandydacką oraz żołnierza nadterminowej

zasadniczej służby wojskowej stosuje się odpowiednio przepisy art. 26 ust. 1-4.

5.

Żołnierzowi zawodowemu, w stosunku do którego wydano ostateczną decyzję o zwolnieniu

z czynnej służby wojskowej, na jego wniosek, wydaje się decyzję i wypłaca odprawę

mieszkaniową w pełnej wysokości. W przypadku uchylenia decyzji o zwolnieniu żołnierza

i dalszego pełnienia służby, odprawa ponowna i jej wyrównanie za pozostały okres nie

przysługuje.

6.

Odmowa przyjęcia odprawy lub niezłożenie dokumentów, o których mowa w ust. 2 w terminie

określonym w ust. 2, nie zwalnia z obowiązku opróżnienia lokalu, o którym mowa w art.

41 ust. 1 pkt 1.

7.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i

tryb wypłaty odprawy mieszkaniowej oraz wzory wniosków składanych w tych sprawach,

uwzględniając potrzebę szybkiego i uproszczonego postępowania.

(uchylony)

W razie samowolnego zajęcia lokalu mieszkalnego przedstawiciel Agencji, w asyście

Żandarmerii Wojskowej lub Policji, dokonuje wykwaterowania osób, które zajęły lokal

mieszkalny, na ich koszt, bez obowiązku dostarczenia innego lokalu.

1.

Na wniosek żołnierza zawodowego dyrektor oddziału regionalnego właściwy dla garnizonu,

w którym żołnierz zawodowy jest wyznaczony na stanowisko służbowe, może dokonać zamiany

lokalu mieszkalnego dotychczas zajmowanego przez żołnierza zawodowego na inny lokal

mieszkalny w tym garnizonie lub w miejscowości pobliskiej lub innej miejscowości niezasiedlony,

albo zajmowany przez innego żołnierza zawodowego lub osobę inną niż żołnierz zawodowy.

1a

Dyrektor oddziału regionalnego właściwy ze względu na miejsce położenia lokalu mieszkalnego

zajmowanego przez osobę inną niż żołnierz zawodowy może, na wniosek tej osoby, dokonać

zamiany tego lokalu mieszkalnego na inny lokal mieszkalny, niezasiedlony albo zajmowany

przez żołnierza zawodowego albo osobę inną niż żołnierz zawodowy.

2

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 1a, do żołnierza zawodowego przepis art.

24 ust. 1 stosuje się odpowiednio, a z osobą inną niż żołnierz zawodowy dyrektor oddziału

regionalnego właściwy ze względu na miejsce położenia lokalu mieszkalnego zawiera

umowę najmu lokalu mieszkalnego na czas, na jaki obowiązywał tytuł prawny do dotychczas

zajmowanego lokalu mieszkalnego.

3

Koszty zamiany lokalu mieszkalnego ponoszą żołnierz zawodowy lub osoba, o których

mowa w ust. 1 i 1a.

4

Zamiany lokalu mieszkalnego nie dokonuje się, jeżeli o zamianę ubiega się osoba, która

na podstawie art. 29b lub art. 41 jest obowiązana do opróżnienia lokalu mieszkalnego.

W przypadku zajmowania przez żołnierza zawodowego lokalu mieszkalnego znajdującego

się w budynku przeznaczonym do przebudowy, rozbiórki lub z innej przyczyny uniemożliwiającej

dalsze zamieszkiwanie w nim, dyrektor oddziału regionalnego właściwy dla garnizonu,

w którym żołnierz zawodowy zajmuje lokal mieszkalny, informuje o tym żołnierza zawodowego,

uchyla decyzję o przydziale lokalu mieszkalnego i wydaje decyzję o przydziale lokalu

mieszkalnego odpowiadającego uprawnieniom żołnierza zawodowego.

1.

Świadczenie mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 2 pkt 3, przysługuje żołnierzowi

zawodowemu w wysokości iloczynu stawki podstawowej i współczynnika świadczenia mieszkaniowego

zależnego od garnizonu.

2.

Świadczenie mieszkaniowe jest wypłacane w terminie do dziesiątego dnia każdego miesiąca

kalendarzowego za poprzedni miesiąc, począwszy od dnia wyznaczenia na stanowisko służbowe,

przez czas wykonywania obowiązków w danym garnizonie, chyba że wcześniej nastąpiła

zmiana jego uprawnień, lub żołnierz zawodowy skorzystał z możliwości przydziału lokalu

mieszkalnego. W przypadku późniejszego złożenia wniosku świadczenie mieszkaniowe wypłaca

się za okres nie dłuższy niż trzy kolejne miesiące przed dniem złożenia wniosku o

przydział lokalu mieszkalnego.

3.

Świadczenie mieszkaniowe jest wypłacane przez dyrektora oddziału regionalnego właściwego

miejscowo dla garnizonu, w którym żołnierz pełni służbę wojskową.

4.

Świadczenie mieszkaniowe wypłacane przez Agencję jest pokrywane z dotacji budżetowej.

5.

W przypadku zakwaterowania żołnierza zawodowego na zasadach, o których mowa w art.

7 ust. 2, wysokość świadczenia mieszkaniowego ulega zmniejszeniu o uśrednione koszty

utrzymania miejsca zakwaterowania.

6.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, tryb wypłaty świadczenia

mieszkaniowego, wysokość stawki podstawowej, współczynnik świadczenia mieszkaniowego

dla każdego garnizonu, uwzględniając cenę rynkową najmu lokali mieszkalnych w garnizonie

oraz uśrednione koszty utrzymania miejsca zakwaterowania, a także koszty utrzymania

obiektów koszarowych kompleksów wojskowych obliczone według danych z roku poprzedniego.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Miejsce w internacie lub kwaterze internatowej, bez członków rodziny, przysługuje

1)

żołnierzowi zawodowemu;

2)

żołnierzowi pełniącemu okresową służbę wojskową;

3)

pracownikowi zatrudnionemu w jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Obrony

Narodowej lub przez niego nadzorowanej zamieszkałemu w miejscowości innej niż miejscowość,

w której jest zatrudniony i niebędącej miejscowością pobliską, pod warunkiem zaspokojenia

potrzeb żołnierzy, o których mowa w pkt 1 i 2.

2.

Miejsce w internacie lub kwaterze internatowej przysługuje na czas pełnienia czynnej

służby wojskowej w miejscowości, w której żołnierz zajmuje stanowisko służbowe, pozostaje

w rezerwie kadrowej lub dyspozycji, nie dłużej jednak niż trzydzieści dni od dnia

doręczenia decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego albo w przypadku żołnierza

1)

zajmującego stanowisko służbowe - zwolnienia ze stanowiska służbowego w tej miejscowości;

2)

pozostającego w rezerwie kadrowej - wyznaczenia na stanowisko służbowe lub skierowania

do wykonywania zadań służbowych w innej miejscowości albo zwolnienia z zawodowej służby

wojskowej;

3)

pozostającego w dyspozycji - zwolnienia z zawodowej służby wojskowej.

Przepisy art. 41 i art. 45 stosuje się odpowiednio.

3.

Pracownikowi, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, miejsce w internacie lub kwaterze internatowej

przysługuje przez czas zatrudnienia, nie dłużej jednak niż trzydzieści dni od dnia

zamieszkania w innym lokalu mieszkalnym lub ustania stosunku pracy. Przepisy art.

41 i art. 45 stosuje się odpowiednio.

4.

Miejsce w internacie lub kwaterze internatowej nie przysługuje, jeżeli żołnierz zawodowy

lub jego małżonek zamieszkuje w lokalu mieszkalnym w miejscowości, w której żołnierz

zajmuje stanowisko służbowe, pozostaje w rezerwie kadrowej lub dyspozycji, albo w

miejscowości pobliskiej, albo żołnierz zawodowy zaspokoił swoje potrzeby mieszkaniowe

w tej miejscowości, korzystając z uprawnień, o których mowa w art. 21 ust. 6.

5.

Miejsce w internacie lub kwaterze internatowej nie przysługuje, jeżeli pracownik,

o którym mowa w ust. 1 pkt 3, lub jego małżonek zamieszkuje w lokalu mieszkalnym w

miejscowości, w której jest zatrudniony lub w miejscowości pobliskiej.

6.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje żołnierzowi, o którym mowa w

ust. 1 pkt 1 i 2, jeżeli zapewniono mu zakwaterowanie we wspólnej kwaterze stałej.

(uchylony)

1.

Zajmowanie miejsca w internacie albo kwaterze internatowej jest dla żołnierzy, o których

mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, nieodpłatne.

2.

Do zakwaterowania żołnierzy, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, stosuje się

następujące zasady

1)

żołnierzowi, w zależności od zajmowanego stanowiska służbowego, przysługuje norma

powierzchni użytkowej podstawowej

a)

od 7 do 10 m

b)

od 8 do 12 m

c)

od 10 do 15 m

d)

od 12 do 18 m

e)

od 15 do 20 m

f)

od 20 do 25 m

2)

żołnierzowi zawodowemu, na jego wniosek, dyrektor oddziału regionalnego może przydzielić

miejsce w internacie albo kwaterze internatowej o większej powierzchni użytkowej podstawowej

niż powierzchnia maksymalna, o której mowa w pkt 1. Za powierzchnię użytkową podstawową

większą niż jej maksymalna wielkość określona w pkt 1, żołnierz ponosi opłatę w pełnej

wysokości.

3.

Koszty zajmowania przez żołnierzy, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, internatów

i kwater internatowych pokrywa się z dotacji budżetowej.

4.

Koszty zajmowania przez żołnierzy, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, miejsc

w internacie lub kwaterze internatowej obejmują koszty utrzymania 1 m

5.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób ustalania opłat za zajmowanie miejsca w kwaterze internatowej lub w internacie

oraz terminy i sposób pobierania tych opłat;

2)

tryb przydzielania miejsc w internacie lub kwaterze internatowej oraz wzory dokumentów

stanowiących podstawę przydzielania miejsca w internacie lub kwaterze internatowej;

3)

warunki i sposób przeznaczenia lokali mieszkalnych na kwatery internatowe;

4)

standard oraz wyposażenie kwater internatowych i internatów;

5)

tryb i sposób przyjmowania oraz zdawania kwatery internatowej i pokoju w internacie.

6.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 5, należy uwzględnić, aby

1)

ustalanie opłat za zajmowanie miejsc w kwaterze internatowej lub w internacie uwzględniało

kalkulację kosztów utrzymania takiej kwatery lub internatu;

2)

przydzielanie miejsc w internacie lub kwaterze internatowej odbywało się w sposób

pozwalający na bezzwłoczne realizowanie prawa żołnierzy do zakwaterowania, a wzory

dokumentów w tych sprawach były możliwie uproszczone;

3)

przeznaczenie lokali mieszkalnych na kwatery internatowe realizowane było z uwzględnieniem

potrzeb w zakresie ilości miejsc niezbędnych na zakwaterowanie żołnierzy oraz warunków

ekonomicznych związanych z tworzeniem na ten cel internatu;

4)

standard i wyposażenie kwater internatowych i internatów zaspokajały potrzeby mieszkaniowe

żołnierzy na odpowiednim poziomie;

5)

przyjmowanie i zdawanie kwatery internatowej i pokoju w internacie odbywało się na

podstawie dokumentu obejmującego zakres wyposażenia oraz jego stan techniczny.

1.

Dyrektor oddziału regionalnego może, pod warunkiem zaspokojenia potrzeb żołnierzy,

o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, zakwaterować w internacie albo kwaterze

internatowej

1)

dziecko żołnierza albo pracownika, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3, pobierające

naukę poza miejscowością zamieszkania, niebędącą miejscowością pobliską;

2)

żołnierza zawodowego, którego prawo do zakwaterowania, o którym mowa w art. 21 ust.

6, zostało zrealizowane w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej.

2.

Osoby, o których mowa w ust. 1, są obowiązane uiszczać opłaty za korzystanie z internatu

lub kwatery internatowej w pełnej wysokości za zajmowaną powierzchnię użytkową.

(uchylony)

1.

Lokale mieszkalne, w stosunku do których Agencja wykonuje w imieniu Skarbu Państwa

prawo własności lub inne prawa rzeczowe, mogą być zbywane pod rygorem nieważności, wyłącznie na zasadach określonych w niniejszej

ustawie, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Nie mogą być zbywane lokale mieszkalne

1)

znajdujące się w budynkach oddanych do użytku po dniu 30 czerwca 2004 r., z zastrzeżeniem

ust. 3;

2)

stanowiące kwatery;

3)

stanowiące kwatery internatowe;

4)

zajmowane na podstawie umów najmu zawartych na czas oznaczony.

3.

Lokale mieszkalne położone w budynku oddanym do użytku po dniu 30 czerwca 2004 r.

oraz lokale, o których mowa w ust. 2 pkt 4, mogą być zbyte po uzyskaniu zgody Ministra

Obrony Narodowej.

Prawo do nabycia lokalu mieszkalnego, innego niż kwatera i kwatera internatowa, przysługuje

osobom zajmującym ten lokal mieszkalny na podstawie tytułu prawnego ustanowionego

w drodze decyzji administracyjnej albo umowy najmu na czas nieoznaczony.

1.

Sprzedaży lokali mieszkalnych dokonuje w drodze umowy dyrektor oddziału regionalnego

Agencji na pisemny wniosek osoby uprawnionej, jeżeli lokal mieszkalny zamieszczony

jest w rocznym planie sprzedaży.

2.

Dyrektor oddziału regionalnego ustala roczny plan sprzedaży lokali mieszkalnych na

podstawie wykazu uzgodnionego z Prezesem Agencji.

1.

Sprzedaż lokalu mieszkalnego następuje na podstawie dokonanej przez rzeczoznawcę majątkowego

wyceny wartości rynkowej lokalu mieszkalnego i wartości prawa własności lub prawa

użytkowania wieczystego, w przypadku posiadania przez Agencję takiego prawa do ułamkowej

części gruntu przypadającego na ten lokal, z tym że przy wycenie lokalu mieszkalnego

nie uwzględnia się wartości ulepszeń dokonanych przez nabywcę.

2

Od wartości rynkowej lokalu mieszkalnego dla osoby uprawnionej, o której mowa w art.

56, stosuje się pomniejszenia o

1)

95% - żołnierzom służby stałej, którzy nabyli prawo do emerytury wojskowej, żołnierzom

zwolnionym z zawodowej służby wojskowej na skutek wypowiedzenia stosunku służbowego

zawodowej służby wojskowej dokonanego przez organ wojskowy lub upływu okresu pozostawania

w rezerwie kadrowej, emerytom wojskowym, osobom uprawnionym do wojskowej renty inwalidzkiej

oraz członkom rodziny, o których mowa w art. 26 ust. 3, wspólnie zamieszkującym z

żołnierzem, emerytem wojskowym lub rencistą wojskowym w dniu jego śmierci,

2)

90% - osobom niewymienionym w pkt 1

- z tym że pomniejszenie nie obejmuje przypadających na lokal mieszkalny nakładów

poniesionych przez Agencję w ciągu ostatnich trzech lat przed dniem sprzedaży na modernizację

budynku, w którym jest położony sprzedawany lokal mieszkalny.

2a

Pomniejszeń, o których mowa w ust. 2, nie stosuje się do sprzedaży prawa własności

lub użytkowania wieczystego, w przypadku posiadania przez Agencję takiego prawa, ułamkowej

części gruntu przypadającej na sprzedawany lokal mieszkalny.

2b

Kwota pomniejszenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lub 2, nie może być wyższa niż 200

tys. zł.

2c

Agencja zażąda zwrotu kwoty równej pomniejszeniu udzielonemu na podstawie ust. 2 pkt

1 lub 2, jeżeli nabywca lokalu mieszkalnego, o którym mowa w ust. 1, przed upływem

5 lat od dnia jego nabycia zbył ten lokal lub wykorzystał na inne cele niż mieszkalne.

3.

(uchylony)

4.

Do sprzedaży lokali mieszkalnych nie stosuje się pomniejszeń określonych w przepisach

ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących

ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1206 oraz z 2015 r. poz. 693).

5.

Na wniosek nabywcy lokalu mieszkalnego należność z tytułu sprzedaży może być rozłożona

na raty. Pierwszą ratę w wysokości 10% należności wnosi się przed zawarciem umowy

notarialnej, pozostałe raty można rozłożyć na okres do pięciu lat, oprocentowane w

wysokości 5% w stosunku rocznym od kwoty pozostałej do spłaty. Wierzytelność Agencji

w stosunku do nabywcy z tego tytułu podlega zabezpieczeniu, w tym w szczególności

zabezpieczeniu hipotecznemu na sprzedawanym lokalu mieszkalnym.

6.

Osoba uprawniona, o której mowa w art. 56, wraz z wnioskiem o sprzedaż lokalu mieszkalnego

wnosi zryczałtowane koszty przygotowania nieruchomości do sprzedaży przypadające na

zbywany lokal.

6a.

Zryczałtowane koszty, o których mowa w ust. 6, ustala corocznie Prezes Agencji w terminie

do 31 marca każdego roku na podstawie średnich kosztów poniesionych na ten cel przez

Agencję w roku ubiegłym; koszty te nie są wliczane do należności z tytułu sprzedaży

lokalu mieszkalnego, a w przypadku odstąpienia przez osobę uprawnioną od nabycia lokalu

nie podlegają zwrotowi. Ustalone przez Prezesa Agencji zryczałtowane koszty obowiązują

od 1 kwietnia danego roku do 31 marca roku następnego.

7.

Koszty związane z zawarciem aktu notarialnego ponosi nabywca lokalu mieszkalnego.

8.

Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa,

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb sprzedaży lokali mieszkalnych,

terminy wnoszenia rat z tytułu sprzedaży tych lokali oraz wzór wniosku o nabycie lokalu

mieszkalnego.

9.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 8, należy uwzględnić sposób spłaty należności

w przypadku sprzedaży lokalu mieszkalnego obciążonego hipoteką, a w odniesieniu do

wniosku o nabycie lokalu mieszkalnego - aby zawierał jedynie informacje niezbędne

do dokonania jego sprzedaży.

1.

W przypadku gdy sprzedaż lokalu mieszkalnego nie jest możliwa ze względu na nieuregulowany

stan prawny związanej z nim nieruchomości gruntowej lub inne ciążące na tym lokalu

wady prawne, a przeszkody te nie zostały usunięte do dnia 1 stycznia 2007 r., to osoba

uprawniona do zakupu tego lokalu uzyskuje z tym dniem uprawnienia do odprawy mieszkaniowej.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 41 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1,

ust. 4 pkt 1, ust. 6-8, art. 42 ust. 1 i 3, art. 45 oraz art. 47 stosuje się, a także

przepisy art. 23 ust. 1 i ust. 3 pkt 1 stosuje się odpowiednio.

(uchylony)

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji może przekazać wspólnocie mieszkaniowej, w

drodze umowy, nieodpłatnie, na jej własność urządzenia oraz pomieszczenia lub budynki

wchodzące w skład infrastruktury technicznej związanej z budynkami mieszkalnymi, a

także grunt niezbędny do właściwego ich funkcjonowania.

Art. 56-58 stosuje się odpowiednio do sprzedaży własnościowego spółdzielczego prawa

do lokalu mieszkalnego.

Osoby, które stały się właścicielami kwater lub lokali mieszkalnych, ponoszą koszty

utrzymania nabytego lokalu mieszkalnego na zasadach określonych w przepisach o własności

lokali.

W sprawach dotyczących sprzedaży lokali mieszkalnych, nieuregulowanych w niniejszej

ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali i ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

1.

Zakwaterowanie przejściowe następuje w razie konieczności czasowego rozmieszczenia

jednostek wojskowych, żołnierzy i pracowników wojska zatrudnionych w tych jednostkach

oraz osób towarzyszących Siłom Zbrojnym, a także magazynowania lub przechowywania

urządzeń, uzbrojenia, środków materiałowych i sprzętu wojskowego - poza budynkami,

lokalami i gruntami przeznaczonymi na zakwaterowanie stałe.

2.

Zakwaterowanie przejściowe następuje w szczególności w razie

1)

ćwiczeń, przemarszów lub przewozów wojska;

2)

podróży służbowych lub czasowego wykonywania obowiązków przez żołnierzy i pracowników

wojska poza stałym miejscem służby lub pracy;

3)

wprowadzenia stanu wyjątkowego lub wojennego, ogłoszenia mobilizacji albo w czasie

wojny.

Zajęciu na zakwaterowanie przejściowe podlegają nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostki

samorządu terytorialnego, a w szczególnych wypadkach nieruchomości będące własnością

innych osób prawnych lub fizycznych.

1.

Nie podlegają zajęciu na zakwaterowanie przejściowe nieruchomości

1)

Policji, odpowiednio Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Agencji Wywiadu, Służby

Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

Straży Granicznej, Służby Celnej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służby Więziennej;

2)

państwowych jednostek organizacyjnych wykonujących zadania szczególnie ważne dla obronności

lub bezpieczeństwa państwa;

3)

objęte ochroną ogólną w rozumieniu Konwencji haskiej z dnia 14 maja 1954 r. o ochronie dóbr kulturalnych w razie konfliktu

zbrojnego; zajęcie tych nieruchomości może nastąpić jedynie za zgodą właściwego organu służby

konserwatorskiej;

4)

oznakowane i objęte ochroną w rozumieniu Protokołu dodatkowego do Konwencji genewskich

z dnia 12 sierpnia 1949 r. o ochronie ofiar międzynarodowych konfliktów zbrojnych

- przeznaczone do ochrony ludności cywilnej;

5)

szkół wyższych lub jednostek badawczo-rozwojowych;

6)

przeznaczone do wykonywania kultu religijnego;

7)

w których mają siedzibę domy pomocy społecznej;

8)

użytkowane przez

a)

obce misje dyplomatyczne i specjalne oraz urzędy konsularne,

b)

członków personelu dyplomatycznego obcych misji dyplomatycznych i specjalnych oraz

personelu konsularnego,

c)

członków personelu administracyjnego i technicznego oraz członków personelu służby

obcych misji dyplomatycznych i specjalnych oraz urzędów konsularnych, jeżeli nie są

obywatelami polskimi i nie posiadają w Rzeczypospolitej Polskiej stałego miejsca zamieszkania

- pod warunkiem wzajemności,

d)

inne osoby lub instytucje międzynarodowe korzystające z immunitetów lub przywilejów

dyplomatycznych albo konsularnych na mocy ustaw, umów międzynarodowych, a także powszechnie

uznanych zwyczajów międzynarodowych.

2.

Zakłady opieki zdrowotnej i weterynaryjne mogą być zajęte wyłącznie na potrzeby wojskowej

służby zdrowia lub wojskowej służby weterynaryjnej.

3.

Nie podlegają zajęciu grunty podlegające szczególnym formom ochrony przyrody w rozumieniu

przepisów o ochronie przyrody, z wyjątkiem wypadków, o których mowa w art. 62 ust.

2 pkt 3 niniejszej ustawy.

Nieruchomości zajęte na zakwaterowanie przejściowe podlegają zwolnieniu nie później

niż w ciągu 6 miesięcy od dnia ich zajęcia. Ograniczenia tego nie stosuje się w razie

wprowadzenia stanu wojennego, ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny.

Zajęcie nieruchomości na zakwaterowanie przejściowe następuje na podstawie

1)

decyzji administracyjnej wydanej przez

a)

starostę wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej - w stosunku do nieruchomości

Skarbu Państwa, z zastrzeżeniem lit. c oraz d,

b)

wójta (burmistrza, prezydenta miasta), starostę, marszałka województwa - w stosunku

do nieruchomości stanowiących własność odpowiedniej jednostki samorządu terytorialnego,

c)

dyrektora regionalnej dyrekcji lasów państwowych - w stosunku do obiektów i gruntów

leśnych Skarbu Państwa będących w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego „Lasy

Państwowe”,

d)

Prezesa Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa

2)

pisemnej umowy zawartej przez organ wojskowy z osobą fizyczną lub prawną będącą właścicielem

nieruchomości.

1.

Decyzję w sprawie zakwaterowania przejściowego organ wydaje na wniosek właściwego

organu wojskowego.

2.

Wniosek powinien zawierać nazwę lub numer jednostki wojskowej, ilość i rodzaj nieruchomości,

czas trwania zakwaterowania oraz termin jego rozpoczęcia i zakończenia.

Zajęcie nieruchomości następuje po uprawomocnieniu się decyzji. Przejęcie i zwrot

nieruchomości odbywa się na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego.

1.

Przepisów art. 66-68 nie stosuje się w razie wprowadzenia stanu wyjątkowego i wojennego,

ogłoszenia mobilizacji oraz w czasie wojny.

2.

Zajęcie nieruchomości na zakwaterowanie przejściowe w sytuacjach, o których mowa w

ust. 1, następuje na podstawie pisemnej decyzji dowódcy jednostki wojskowej, określającej

nieruchomości zajęte na zakwaterowanie przejściowe, a także czas jego trwania. Decyzji

nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności i doręcza się ją właścicielowi nieruchomości.

1.

Należność za zakwaterowanie przejściowe ustala się w drodze umowy z właścicielem nieruchomości

przy uwzględnieniu cen rynkowych na danym terenie.

2.

Należność wypłaca się właścicielowi nieruchomości po zakończeniu zakwaterowania przejściowego

w terminie do 30 dni od dnia zwolnienia nieruchomości. W wypadku gdy zakwaterowanie

przejściowe trwa dłużej niż miesiąc, należność wypłaca się co miesiąc z dołu.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w razie wprowadzenia stanu wyjątkowego i wojennego,

ogłoszenia mobilizacji oraz w czasie wojny; w takich wypadkach zasady i tryb wypłacania

należności za zakwaterowanie przejściowe określi Rada Ministrów w drodze rozporządzenia.

1.

Wokół nieruchomości zajętych na zakwaterowanie przejściowe może być utworzona strefa

niebezpieczeństwa na podstawie decyzji wojewody, wydanej na wniosek dowódcy jednostki

wojskowej korzystającej z tego zakwaterowania.

2.

Strefą niebezpieczeństwa jest obszar gruntu, na którym występuje czasowe zagrożenie

zdrowia lub życia osób w niej przebywających, w związku z działaniami wojskowymi.

3.

W strefie niebezpieczeństwa obowiązuje zakaz wstępu dla osób nieuprawnionych.

4.

W razie objęcia strefą niebezpieczeństwa obszarów zamieszkałych, można zarządzić ewakuację

z niej mieszkańców na czas, na jaki obszary te są uznane za strefę niebezpieczeństwa.

5.

Decyzja o utworzeniu strefy niebezpieczeństwa powinna określać obszar tej strefy,

sposób jej oznaczenia i termin czasowej ewakuacji z niej mieszkańców.

6.

O utworzeniu strefy niebezpieczeństwa na obszarach zamieszkałych i wprowadzeniu obowiązku

czasowej ewakuacji oraz zakazu wstępu na ten obszar właściwy wójt (burmistrz, prezydent

miasta) jest obowiązany poinformować mieszkańców.

1.

W razie utworzenia strefy niebezpieczeństwa, starosta wykonujący zadanie z zakresu

administracji rządowej zapewnia pomieszczenia zastępcze dla mieszkańców czasowo ewakuowanych

z tej strefy oraz organizuje ich przeniesienie do tych pomieszczeń.

2.

Mienie pozostawione przez mieszkańców, po uprzednim protokolarnym przejęciu, zabezpiecza

jednostka wojskowa, która zajmuje teren objęty tą strefą.

3.

Środki transportu niezbędne do ewakuacji mieszkańców i ich mienia ruchomego dostarcza

jednostka wojskowa.

4.

Zwrot mienia zabezpieczonego przez jednostkę wojskową następuje na podstawie protokołu.

1.

Za szkody wyrządzone w związku z zajęciem nieruchomości na zakwaterowanie przejściowe

lub z utworzeniem strefy niebezpieczeństwa odpowiedzialność ponosi jednostka wojskowa,

o której mowa w art. 72 ust. 2.

2.

Za szkodę, o której mowa w ust. 1, uważa się szkodę w mieniu znajdującym się na nieruchomości

zajętej na zakwaterowanie przejściowe oraz powstałą wskutek przymusowej ewakuacji

z terenu objętego strefą niebezpieczeństwa lub w mieniu pozostającym w tej strefie.

3.

Roszczenie o odszkodowanie ulega przedawnieniu po upływie 3 lat od dnia, w którym

szkoda została wyrządzona.

1.

Postępowanie o odszkodowanie wszczyna się na wniosek poszkodowanego.

2

Wniosek o odszkodowanie składa się do dowódcy jednostki wojskowej, która wyrządziła

szkodę, a jeżeli miejsce postoju tej jednostki nie jest znane - do Szefa Inspektoratu

Wsparcia Sił Zbrojnych.

3.

Niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o odszkodowanie dowódca jednostki wojskowej zarządza

przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego.

4.

Z przebiegu postępowania wyjaśniającego sporządza się protokół, który powinien w szczególności

zawierać

1)

opis stanu faktycznego z określeniem rodzaju, rozmiaru i wielkości szkody oraz miejsce

i datę jej powstania albo stwierdzenie, że szkoda nie powstała;

2)

określenie wysokości proponowanego odszkodowania.

5.

Protokół podpisuje osoba prowadząca postępowanie wyjaśniające oraz poszkodowany.

1.

Przed wydaniem decyzji dowódca jednostki wojskowej powinien dążyć do zawarcia z poszkodowanym

ugody określającej wielkość szkody i sposób jej naprawienia.

2.

Naprawienie szkody może nastąpić przez przywrócenie stanu poprzedniego lub zapłatę

odpowiedniej sumy pieniężnej.

1.

W razie niezawarcia ugody, dowódca jednostki wojskowej wydaje decyzję o sposobie załatwienia

wniosku o odszkodowanie.

2.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, w terminie miesiąca od daty doręczenia, a także

w wypadku niewydania jej przez organ wojskowy w terminie trzech miesięcy od dnia zgłoszenia

wniosku o przyznanie odszkodowania, poszkodowany może dochodzić roszczeń na drodze

postępowania sądowego.

Do kontroli wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje

się przepisy dotychczasowe.

Przepisów art. 73-76 nie stosuje się w okresie obowiązywania stanu wyjątkowego i wojennego

oraz w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny.

Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy

od dnia ogłoszenia.

1.

W czasie podróży służbowych, wykonywania obowiązków służbowych poza stałym miejscem

służby lub pracy albo zamieszkania żołnierze i pracownicy wojska mogą korzystać z

zakwaterowania w służbowych pokojach noclegowych lub w obiektach hotelarskich, a w

razie braku takich możliwości, z zakwaterowania przejściowego na zasadach określonych

w niniejszym rozdziale.

2.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia, sposób tworzenia i gospodarowania

służbowymi pokojami noclegowymi, w tym organy odpowiedzialne za zakwaterowanie w tych

pokojach.

1.

Przepisy art. 62, 63 i 65-67 stosuje się odpowiednio w wypadku zaistnienia klęski

żywiołowej, nadzwyczajnego zagrożenia środowiska i na czas usuwania ich skutków.

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób finansowania przedsięwzięć

związanych z zakwaterowaniem osób w warunkach, o których mowa w ust. 1, oraz organy

właściwe w tych sprawach.

1.

Zadania Agencji w stosunku do

1)

żołnierzy służby stałej, którzy w dniu 31 grudnia 2001 r. pełnili zawodową służbę

wojskową w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra

właściwego do spraw wewnętrznych albo pozostawali w dyspozycji tego ministra,

2)

emerytów wojskowych i rencistów wojskowych, którzy zostali zwolnieni z zawodowej służby

wojskowej z jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra

właściwego do spraw wewnętrznych,

3)

członków rodziny osób, o których mowa w pkt 1 i 2, wymienionych w art. 26 ust. 3,

wspólnie zamieszkujących z żołnierzem służby stałej, emerytem wojskowym lub rencistą

wojskowym w dniu jego śmierci,

4)

osób innych niż wymienione w pkt 1 i 2, które zajmują lokal mieszkalny znajdujący

się w zasobie mieszkaniowym ministra właściwego do spraw wewnętrznych, na podstawie

decyzji o przydziale lub umowy najmu na czas nieoznaczony

- wykonuje państwowa jednostka budżetowa - Zarząd Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych

2.

W zakresie gospodarowania nieruchomościami uprawnienia przewidziane dla dyrektorów

oddziałów regionalnych w art. 14 ust. 2a pkt 2 przysługują odpowiednio Dyrektorowi

Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

3.

Lokale mieszkalne będące w trwałym zarządzie Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa

Spraw Wewnętrznychart. 154 ust. 5 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1402 i 1822 oraz z 2015 r. poz. 529) i funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu, o których mowa w art. 143 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu

(Dz. U. z 2014 r. poz. 170, z późn. zm., zajmujących lokal mieszkalny na czas nieoznaczony.

4.

W sprawach zbywania lokali mieszkalnych stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału

6.

5.

Dyrektor Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

6.

Osoba fizyczna, o której mowa w ust. 5, która zajmuje lokal mieszkalny na podstawie

umowy najmu, uiszcza opłaty za używanie lokalu mieszkalnego i opłaty pośrednie na

zasadach i w wysokości określonych w art. 36.

7.

W przypadku umowy najmu zawartej z osobą prawną, jednostką samorządu terytorialnego

albo państwową lub samorządową jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej,

do opłat za używanie lokalu mieszkalnego i opłat pośrednich mają zastosowanie przepisy

ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

1.

W odniesieniu do lokali mieszkalnych będących w zasobie Zarządu Zasobów Mieszkaniowych

Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób naliczania

oraz rozliczania opłat za używanie lokali mieszkalnych i opłat pośrednich, sposób

obliczania zaliczek na opłaty pośrednie oraz wzory kalkulacji stawki opłat za używanie

1 m

1.

W odniesieniu do lokali mieszkalnych będących w zasobie Zarządu Zasobów Mieszkaniowych

Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób i szczegółowe warunki

a)

gospodarowania lokalami mieszkalnymi przez Zarząd Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych

b)

wydawania decyzji o przydziale lokali mieszkalnych,

c)

wykonywania przeglądów technicznych, konserwacji i remontów lokali mieszkalnych,

d)

napraw lokali mieszkalnych, które obciążają Zarząd Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych

e)

zwalniania lokali mieszkalnych;

2)

tryb opracowywania wykazu kwater;

3)

wzory dokumentów stanowiących podstawę do zamieszkiwania w kwaterze i lokalu mieszkalnym

oraz ich zwalniania i rozliczania.

3.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, należy w szczególności uwzględnić

1)

tytuły własności i inne tytuły prawne uprawniające do władania tym zasobem oraz zakres

czynności składających się na gospodarowanie;

2)

uproszczony charakter wzorów dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 3.

1.

W odniesieniu do lokali mieszkalnych będących w zasobie Zarządu Zasobów Mieszkaniowych

Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób ustalania opłat za zakwaterowanie w internacie oraz terminy i sposób pobierania

tych opłat;

2)

tryb wydawania skierowań do internatu oraz wzory dokumentów stanowiących podstawę

do zakwaterowania w internacie;

3)

standard oraz wyposażenie internatów;

4)

tryb i sposób przyjmowania oraz zdawania pokoju w internacie.

3.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, należy uwzględnić, aby

1)

ustalanie opłat za zakwaterowanie w internacie uwzględniało kalkulację kosztów utrzymania

takiego internatu;

2)

kierowanie do internatu odbywało się w sposób pozwalający na bezzwłoczne realizowanie

prawa do zakwaterowania, a wzory dokumentów w tych sprawach były możliwie uproszczone;

3)

standard i wyposażenie internatów zabezpieczały potrzeby mieszkaniowe osób uprawnionych

na odpowiednim poziomie;

4)

przyjmowanie i zdawanie pokoju w internacie odbywało się z uwzględnieniem dokumentu

obejmującego zakres wyposażenia oraz jego stan techniczny.

1.

W odniesieniu do lokali mieszkalnych będących w zasobie Zarządu Zasobów Mieszkaniowych

Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

Skarbu Państwa, określi, w drodze rozporządzenia, tryb sprzedaży lokali mieszkalnych,

terminy wnoszenia rat z tytułu sprzedaży tych lokali oraz wzór wniosku o nabycie lokalu

mieszkalnego, przewidując przypadek sprzedaży lokalu mieszkalnego obciążonego hipoteką

i uwzględniając potrzebę sprawnego prowadzenia postępowania.

1.

Jeżeli jednostka samorządu terytorialnego lub Skarb Państwa dokonuje sprzedaży lokalu

mieszkalnego zajmowanego przez emeryta wojskowego lub rencistę wojskowego zwolnionego

z zawodowej służby wojskowej z jednostki organizacyjnej podległej lub nadzorowanej

przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub członków jego rodziny uprawnionych

do wojskowej renty rodzinnej, udziela tym osobom ulgi lub obniżki w cenie nabycia

w wysokości nie niższej niż określona w art. 58 ust. 1-5.

2.

Jeżeli ulgi lub obniżki w cenie nabycia lokalu mieszkalnego, o którym mowa w ust.

1, stosowane przez jednostkę samorządu terytorialnego w innych transakcjach są niższe

od pomniejszenia określonego w art. 58 ust. 1-5, na wniosek jednostki samorządu terytorialnego,

Zarząd Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

tej jednostce różnicę między stosowaną przez sprzedającego ceną nabycia lokalu mieszkalnego

z przypadającym udziałem ułamkowym w gruncie a wartością lokalu mieszkalnego z przypadającym

udziałem ułamkowym w gruncie, obliczoną zgodnie z art. 58 ust. 1-5.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do lokali mieszkalnych nieodpłatnie przekazanych jednostce

samorządu terytorialnego z zasobu nieruchomości Skarbu Państwa.

Kto narusza zakaz wstępu na teren zajęty na zakwaterowanie Sił Zbrojnych lub na teren

objęty strefą niebezpieczeństwa,

podlega karze grzywny.

1.

Kto wbrew przepisom ustawy zajmuje samowolnie kwaterę lub lokal mieszkalny albo oddaje

je w podnajem lub użycza,

podlega karze grzywny.

2.

Osoba przebywająca w kwaterze lub lokalu mieszkalnym, która w sposób złośliwy lub

uporczywy zakłóca osobom zamieszkującym w danym budynku korzystanie z zajmowanego

lokalu mieszkalnego lub pomieszczeń przynależnych do tego lokalu,

podlega karze grzywny.

3.

Kto, będąc obowiązany do zwolnienia zajmowanej kwatery lub lokalu mieszkalnego, opuszcza

je bez zawiadomienia o tym Agencji,

podlega karze grzywny.

1.

Kto nie stosuje się do decyzji organu w sprawie oddania na zakwaterowanie przejściowe

nieruchomości albo w sprawie usunięcia mieszkańców z terenu objętego strefą niebezpieczeństwa,

podlega karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega, kto uniemożliwia lub utrudnia korzystanie z nieruchomości

zajętych na zakwaterowanie przejściowe.

Orzekanie w sprawach o wykroczenia określone w art. 79-81 następuje w trybie przepisów

o postępowaniu w sprawach o wykroczenia. Żołnierze odpowiadają za te czyny na zasadach

określonych w przepisach o dyscyplinie wojskowej.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(pominięte)

1.

Traci moc ustawa z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu sił zbrojnych

(Dz. U. z 1992 r. Nr 5, poz. 19 oraz z 1994 r. Nr 10, poz. 36), z zastrzeżeniem art. 94 ust. 2.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

2.

Przepisy rozdziałów 4-6 oraz art. 86-91 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.