Umowa międzynarodowa Protokół dodatkowy do Konwencji Rady Europy o cyberprzestępczości dotyczący penalizacji czynów o charakterze rasistowskim lub ksenofobicznym popełnionych przy użyciu systemów komputerowych, sporządzony w Strasburgu dnia 28 stycznia 2003 r.

Celem tego Protokołu jest uzupełnienie, w stosunkach pomiędzy Stronami, postanowień

Konwencji o cyberprzestępczości, otwartej do podpisu w Budapeszcie, 23 listopada 2001r.,

(zwanej dalej Konwencją), w zakresie penalizacji aktów o charakterze rasistowskim

i ksenofobicznym popełnionych przy użyciu systemów komputerowych.

1.

Dla celów niniejszego Protokołu

„materiały rasistowskie i ksenofobiczne” oznaczają każdy materiał pisemny, każdy

wizerunek lub każde inne wyrażenie myśli lub teorii, które nawołują, popierają lub

podżegają do nienawiści, dyskryminacji lub przemocy przeciw jakiejkolwiek osobie lub

grupie osób, ze względu na rasę, kolor, pochodzenie narodowe lub etniczne, jak również

religię, jeżeli wykorzystywana jest ona jako pretekst dla któregokolwiek ze wskazanych

wyżej zachowań.

2.

Terminy i wyrażenia użyte w tym Protokole interpretuje się w taki sam sposób, w jaki

te terminy i wyrażenia interpretowane są zgodnie z Konwencją.

1.

Każda Strona podejmie takie środki prawne i inne, jakie okażą się niezbędne dla uznania

za przestępstwo w jej prawie wewnętrznym, umyślnej i bezprawnej

-

dystrybucji lub publicznego udostępniania w inny sposób materiałów rasistowskich i

ksenofobicznych w systemie komputerowym.

2.

Strona może zastrzec sobie prawo do nieustanawiania odpowiedzialności karnej w odniesieniu

do zachowań zdefiniowanych w ustępie 1 tego Artykułu, w przypadku gdy materiały, zdefiniowane

w Artykule 2, ustęp 1, nawołują, popierają lub podżegają do dyskryminacji, która nie

jest związana z przemocą lub nienawiścią, pod warunkiem istnienia innych skutecznych

środków.

3.

Niezależnie od ustępu 2, Strona może zastrzec prawo do niestosowania ustępu 1 w odniesieniu

do tych przypadków dyskryminacji, dla których, z powodu ustanowionych zasad krajowego

systemu prawnego dotyczących swobody wyrażania opinii, nie może zapewnić skutecznych

środków, o których mowa w ustępie 2.

Każda Strona podejmie takie środki prawne i inne, jakie okażą się niezbędne dla uznania

za przestępstwo w jej prawie wewnętrznym, umyślnego i bezprawnego: grożenia, przy

użyciu systemu komputerowego, popełnieniem poważnego przestępstwa, zdefiniowanego

zgodnie z prawem wewnętrznym

(i)

osobom, z racji ich przynależności do grupy wyodrębnionej z uwagi na rasę, kolor,

pochodzenie narodowe lub etniczne, jak również do grupy religijnej, jeżeli wykorzystywana

jest ona jako pretekst dla któregokolwiek ze wskazanych wyżej zachowań.

(ii)

grupie osób wyodrębnionej ze względu na którąkolwiek z tych cech.

1.

Każda Strona podejmie takie środki prawne i inne, jakie okażą się niezbędne dla uznania

za przestępstwo w jej prawie wewnętrznym, umyślnej i bezprawnej: publicznej zniewagi,

przy użyciu systemu komputerowego

(i)

osób z racji ich przynależności do grupy wyodrębnionej z uwagi na rasę, kolor, pochodzenie

narodowe lub etniczne, jak również do grupy religijnej, jeżeli wykorzystywana jest

ona jako pretekst dla któregokolwiek ze wskazanych wyżej zachowań.

(ii)

grupy osób wyodrębnionej ze względu na którąkolwiek z tych cech.

2.

Strona może zarówno

a.

wymagać, aby przestępstwo zdefiniowane w ustępie 1 miało ten skutek, iż osoba lub

grupa osób zdefiniowana w ustępie 1 jest narażona na nienawiść, obrazę, ośmieszenie

lub też

b.

zastrzec sobie prawo niestosowania, w całości lub w części, ustępu 1.

1.

Każda Strona podejmie takie środki prawne i inne, jakie okażą się niezbędne dla uznania

za przestępstwo w jej prawie wewnętrznym, umyślnego i bezprawnego

rozpowszechniania oraz publicznego udostępniania w inny sposób, poprzez system komputerowy,

materiałów, które zaprzeczają, poważnie umniejszają znaczenie, aprobują lub usprawiedliwiają

akty ludobójstwa lub zbrodnie przeciwko ludzkości zdefiniowane przez prawo międzynarodowe

i uznane za takie przez ostateczne i wiążące decyzje Międzynarodowego Trybunału Wojskowego,

ustanowionego Umową Londyńską z dnia 8 maja 1945r., lub innego sądu międzynarodowego,

ustanowionego zgodnie ze stosownymi instrumentami międzynarodowymi, którego jurysdykcję

uznaje ta Strona.

2.

Strona może zarówno

a.

wymagać, aby zaprzeczenie lub poważne umniejszenie znaczenia określone w ustępie 1

zostało popełnione z zamiarem wywołania nienawiści, dyskryminacji lub aktów przemocy

wobec jednostki lub grupy, opartych na rasie, kolorze, pochodzeniu narodowym lub etnicznym,

jak również religii, jeżeli wykorzystywana jest ona jako pretekst dla któregokolwiek

ze wskazanych wyżej zachowań.

b.

zastrzec sobie prawo do niestosowania, w części lub całości, ustępu 1.

Każda Strona podejmie takie środki prawne i inne, jakie okażą się niezbędne dla uznania

za przestępstwa w jej prawie wewnętrznym, umyślnego i bezprawnego pomocnictwa lub

podżegania do popełnienia któregokolwiek z przestępstw określonych zgodnie z niniejszym

Protokołem.

1.

Artykuły: 1, 12, 13, 22, 41, 44, 45, 46 Konwencji stosuje się, mutatis mutandis, do niniejszego Protokołu.

2.

Strony rozszerzą zakres stosowania środków zdefiniowanych w artykułach: 14 do 21,

23 do 35 Konwencji na artykuły od 2 do 7 niniejszego Protokołu.

1.

Niniejszy Protokół jest otwarty do podpisu dla Państw, które podpisały Konwencję,

które mogą wyrazić zgodę na związanie się Protokołem poprzez

a.

podpisanie bez zastrzeżeń co do ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia; lub

b.

podpisanie z zastrzeżeniem ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia, po którym nastąpi

ratyfikacja, przyjęcie lub zatwierdzenie.

2.

Państwo nie może podpisać niniejszego Protokołu bez zastrzeżenia ratyfikacji, przyjęcia

lub zatwierdzenia albo złożyć dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia lub zatwierdzenia,

o ile wcześniej nie złożyło lub nie złoży jednocześnie dokumentu ratyfikacyjnego,

przyjęcia lub zatwierdzenia Konwencji.

3.

Dokument ratyfikacyjny, przyjęcia lub zatwierdzenia składa się Sekretarzowi Generalnemu

Rady Europy.

1.

Niniejszy Protokół wejdzie w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie

trzymiesięcznego okresu od dnia, w którym pięć Państw wyrazi swoją zgodę na związanie

się postanowieniami Protokołu, zgodnie z artykułem 9.

2.

Wobec każdego Państwa, które w późniejszym okresie wyrazi swoją zgodę na związanie

się Protokołem, wejdzie on w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie

trzymiesięcznego okresu od dnia podpisania bez zastrzeżeń co do ratyfikacji, przyjęcia

lub zatwierdzenia albo złożenia dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia lub zatwierdzenia.

1.

Po wejściu w życie niniejszego Protokołu każde Państwo, które przystąpiło do Konwencji,

może również przystąpić do Protokołu.

2.

Przystąpienie dokonuje się poprzez złożenie Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy dokumentu

przystąpienia, i staje się skuteczne pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie

trzech miesięcy od daty złożenia.

1.

Zastrzeżenia i deklaracje złożone przez Stronę do postanowień Konwencji odnoszą się

również do niniejszego Protokołu, o ile Strona nie złoży odmiennej deklaracji w momencie

podpisania lub złożenia dokumentu ratyfikacyjnego, przystąpienia, przyjęcia lub zatwierdzenia.

2.

Każde Państwo, w pisemnej notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Rady Europy,

może w chwili podpisywania lub składania swojego dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia

lub zatwierdzenia oświadczyć, że zastrzega sobie możliwość zgłaszania zastrzeżeń,

o których mowa w artykułach 3, 5, 6 niniejszego Protokołu. Jednocześnie Strona może

zastrzec sobie możliwość zgłaszania w odniesieniu do przepisów niniejszego Protokołu

zastrzeżeń przewidzianych w artykule 22, ustęp 2 i w artykule 41, ustęp 1 Konwencji,

niezależnie od ich stosowania przez Stronę w odniesieniu do przepisów Konwencji. Składanie

innych zastrzeżeń jest niedopuszczalne.

3.

Każde Państwo, w pisemnej notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Rady Europy,

może w chwili podpisywania lub składania swojego dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia,

zatwierdzenia lub przystąpienia oświadczyć, że zastrzega sobie możliwość wymagania

dodatkowych elementów jak to przewidziano w artykule 5 ustęp 2 litera a i artykule

6 ustęp 2 litera a niniejszego Protokołu.

1.

Strona, która zgłosiła zastrzeżenie zgodnie z artykułem 12, wycofa je w całości lub

w części, gdy tylko pozwolą na to okoliczności. Wycofanie takie wywiera skutek z dniem

otrzymania notyfikacji przez Sekretarza Generalnego. Jeżeli w notyfikacji podaje się,

że wycofanie zastrzeżenia wywiera skutek w konkretnej dacie oraz jeżeli data jest

późniejsza od daty otrzymania notyfikacji przez Sekretarza Generalnego, wycofanie

wywiera skutek w tej późniejszej dacie.

2.

Sekretarz Generalny Rady Europy może okresowo zwracać się do Stron, które złożyły

jedno lub kilka zastrzeżeń zgodnie z artykułem 12, o przedstawienie informacji o perspektywach

wycofania tego zastrzeżenia lub zastrzeżeń.

1.

Każda Strona, w chwili podpisywania lub składania swojego instrumentu ratyfikacyjnego,

akceptacji, zatwierdzenia lub przystąpienia, może wskazać terytorium lub terytoria,

do których stosować się będzie niniejszy Protokół.

2.

Każda Strona może w dowolnym momencie złożyć Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy

deklarację o rozszerzeniu stosowania niniejszego Protokołu na każde inne terytorium

określone w tej deklaracji. Protokół wejdzie w życie na tym terytorium pierwszego

dnia miesiąca po upływie trzymiesięcznego okresu od dnia otrzymania deklaracji przez

Sekretarza Generalnego Rady Europy.

3.

Każda deklaracja złożona na podstawie dwóch poprzednich ustępów może zostać wycofana

w odniesieniu do każdego terytorium wskazanego w takiej deklaracji w drodze notyfikacji

skierowanej do Sekretarza Generalnego Rady Europy. Wycofanie wywiera skutek pierwszego

dnia miesiąca po upływie trzymiesięcznego okresu od dnia otrzymania notyfikacji przez

Sekretarza Generalnego Rady Europy.

1.

Każda Strona może w dowolnej chwili wypowiedzieć niniejszy Protokół kierując do Sekretarza

Generalnego Rady Europy odpowiednią notyfikację.

2.

Wypowiedzenie staje się skuteczne pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie

trzymiesięcznego okresu od dnia otrzymania notyfikacji przez Sekretarza Generalnego

Rady Europy.

Sekretarz Generalny Rady Europy zawiadamia Państwa Członkowskie, Państwa nie będące

członkami Rady Europy, które uczestniczyły w opracowywaniu niniejszego Protokołu,

jak też wszystkie Państwa, które przystąpiły do Protokołu lub zostały zaproszone do

przystąpienia do niego, o

a.

każdym akcie podpisania Protokołu;

b.

złożeniu dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia;

c.

każdej datę wejścia w życie niniejszego Protokołu zgodnie z jego artykułami 9, 10

i 11;

d.

wszelkich innych aktach, notyfikacjach lub informacjach związanych z niniejszym Protokołem.