Ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 15 otrzymuje brzmienie

„

Art. 15.

1.

Przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych

w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia

ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego

przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych

produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W przypadku gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości,

przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych

ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14. W takim przypadku nie ma obowiązku

zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.

”

;

2)

w art. 20

a)

po ust. 1b dodaje się ust. 1c-1f w brzmieniu

„

1c.

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się również

przychody ze sprzedaży przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych

i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy, hodowli lub chowu, z wyjątkiem przetworzonych

produktów roślinnych i zwierzęcych uzyskanych w ramach prowadzonych działów specjalnych

produkcji rolnej oraz produktów opodatkowanych podatkiem akcyzowym na podstawie odrębnych

przepisów, jeżeli

1)

sprzedaż nie jest wykonywana na rzecz osób prawnych, jednostek organizacyjnych nieposiadających

osobowości prawnej lub na rzecz osób fizycznych na potrzeby prowadzonej przez nie

pozarolniczej działalności gospodarczej;

2)

przetwarzanie produktów roślinnych i zwierzęcych i ich sprzedaż nie odbywa się przy

zatrudnieniu osób na podstawie umów o pracę, umów zlecenia, umów o dzieło oraz innych

umów o podobnym charakterze;

3)

sprzedaż następuje wyłącznie

a)

w miejscach, w których produkty te zostały wytworzone,

b)

na targowiskach, przez które rozumie się wszelkie miejsca przeznaczone do prowadzenia

handlu, z wyjątkiem sprzedaży dokonywanej w budynkach lub w ich częściach;

4)

prowadzona jest ewidencja sprzedaży, o której mowa w ust. 1e.

1d.

Za produkt roślinny pochodzący z własnej uprawy uważa się również mąkę wytworzoną

ze zboża pochodzącego z własnej uprawy.

1e.

Podatnicy osiągający przychody, o których mowa w ust. 1c, są obowiązani prowadzić

odrębnie za każdy rok podatkowy ewidencję sprzedaży produktów roślinnych i zwierzęcych

zawierającą co najmniej: numer kolejnego wpisu, datę uzyskania przychodu, kwotę przychodu,

przychód narastająco od początku roku. Dzienne przychody ewidencjonowane są w dniu

sprzedaży.

1f.

Ewidencję sprzedaży, o której mowa w ust. 1e, należy posiadać w miejscu sprzedaży

przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Przepisu ust. 1c nie stosuje się do podatników, którzy uzyskali inne przychody ze

sprzedaży zaliczane do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której

mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.

”

;

3)

w art. 43

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podatnicy, którzy dochody z działów specjalnych produkcji rolnej ustalają przy zastosowaniu

norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej,

określonych w załączniku nr 2, są obowiązani składać w terminie do dnia 20 stycznia

roku podatkowego urzędowi skarbowemu deklarację według ustalonego wzoru o rodzajach

i rozmiarach zamierzonej produkcji w roku podatkowym.

”

,

b)

uchyla się ust. 2;

4)

w art. 44 dodaje się ust. 14 w brzmieniu

„

14.

Do podatników prowadzących działy specjalne produkcji rolnej i ustalających dochód

na podstawie prowadzonych ksiąg przepisy ust. 3, 3f-3i, 6 oraz 6b-6i stosuje się odpowiednio.

”

.

W ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 849 oraz z 2015 r. poz. 528) w art. 1a w ust. 2 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

działalności, o której mowa w art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 584 i 699).

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2015 r. poz. 613) w art. 87 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Obowiązek wystawienia rachunku, o którym mowa w § 1, nie dotyczy rolników sprzedających

produkty roślinne i zwierzęce pochodzące z własnej uprawy, hodowli lub chowu, nieprzerobione

lub nieprzetworzone sposobem przemysłowym, chyba że sprzedaż jest dokonywana w ich

odrębnych, stałych miejscach sprzedaży poza obrębem uprawy, hodowli lub chowu, z wyjątkiem

sprzedaży na targowiskach, o których mowa w art. 20 ust. 1c pkt 3 lit. b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od

osób fizycznych.

”

.

Przychodów (dochodów) opodatkowanych w formach zryczałtowanych nie łączy się z przychodami

(dochodami) z innych źródeł podlegającymi opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym.

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1)

działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli

zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego;

2)

wynajmowania przez rolników pokoi, sprzedaży posiłków domowych i świadczenia w gospodarstwach

rolnych innych usług związanych z pobytem turystów;

3)

wyrobu wina przez producentów będących rolnikami wyrabiającymi mniej niż 100 hektolitrów

wina w ciągu roku gospodarczego, o których mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich,

obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1104);

4)

działalności rolników w zakresie sprzedaży, o której mowa w art. 20 ust. 1c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm..

W ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych

przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

(Dz. U. Nr 144, poz. 930, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

osiągające przychody ze sprzedaży, o której mowa w art. 20 ust. 1c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą o podatku dochodowym”.

”

;

2)

w art. 2 po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu

„

1b.

Osoby fizyczne osiągające przychody ze sprzedaży, o której mowa w art. 20 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

”

;

3)

art. 3 otrzymuje brzmienie

„

Art. 3.

Przychodów (dochodów) opodatkowanych w formach zryczałtowanych nie łączy się z przychodami

(dochodami) z innych źródeł podlegającymi opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym.

”

;

4)

w art. 6

a)

po ust. 1c dodaje się ust. 1d w brzmieniu

„

1d.

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również przychody,

o których mowa w art. 20 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym.

”

,

b)

dodaje się ust. 7 w brzmieniu

„

7.

W przypadku osiągania przychodów, o których mowa w ust. 1d, w tym również w ramach

wspólnej własności, wspólnego posiadania, wspólnego użytkowania upraw, hodowli lub

chowu lub w ramach wspólnego przedsięwzięcia, przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

”

;

5)

w art. 9 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

W przypadku osiągania przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1d, przepisy dotyczące

oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych

przez podatników prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą stosuje się odpowiednio.

”

;

6)

w art. 11

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podatnik uzyskujący przychody wymienione w art. 6 ust. 1, 1a i 1d, opłacający ryczałt

od przychodów ewidencjonowanych, może odliczyć od przychodów stratę, o której mowa

w art. 9 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym, oraz wydatki określone w art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, jeżeli nie zostały odliczone od dochodu lub nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania

przychodów na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Jeżeli podatnik uzyskuje przychody wymienione w art. 6 ust. 1, 1a lub 1d, opodatkowane

różnymi stawkami, i dokonuje odliczeń od przychodów, odliczeń tych dokonuje od każdego

rodzaju przychodu w takim stosunku, w jakim w roku podatkowym pozostają poszczególne

przychody opodatkowane różnymi stawkami w ogólnej kwocie przychodów.

”

;

7)

w art. 12

a)

w ust. 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

2% przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1d.

”

,

b)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio w przypadku osiągania przychodów, o których

mowa w art. 6 ust. 1d, w ramach wspólnej własności, wspólnego posiadania, wspólnego

użytkowania upraw, hodowli lub chowu lub w ramach wspólnego przedsięwzięcia.

”

,

c)

po ust. 9 dodaje się ust. 9a w brzmieniu

„

9a.

Przepisy ust. 6-9 stosuje się odpowiednio do podatników osiągających przychody, o

których mowa w art. 6 ust. 1d.

”

;

8)

w art. 15

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Obowiązek prowadzenia ewidencji nie dotyczy podatników osiągających przychody, o których

mowa w art. 6 ust. 1a, jeżeli ich wysokość wynika z umowy zawartej w formie pisemnej,

oraz podatników osiągających przychody, o których mowa w art. 6 ust. 1d.

”

,

b)

w ust. 3a zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

Obowiązek prowadzenia ewidencji wyposażenia nie dotyczy podatników osiągających przychody,

o których mowa w art. 6 ust. 1a i 1d.

”

,

c)

dodaje się ust. 8 i 9 w brzmieniu

„

8.

Podatnicy osiągający przychody, o których mowa w art. 6 ust. 1d, są obowiązani prowadzić

odrębnie za każdy rok podatkowy ewidencję sprzedaży produktów roślinnych i zwierzęcych

zawierającą co najmniej: numer kolejnego wpisu, datę uzyskania przychodu, kwotę przychodu,

przychód narastająco od początku roku. Dzienne przychody ewidencjonowane są w dniu

sprzedaży.

9.

Ewidencję sprzedaży, o której mowa w ust. 8, należy posiadać w miejscu sprzedaży przetworzonych

produktów roślinnych i zwierzęcych.

”

;

9)

w art. 17 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

W przypadku nieprowadzenia ewidencji sprzedaży, o której mowa w art. 15 ust. 8, lub

prowadzenia jej niezgodnie z warunkami wymaganymi do uznania jej za dowód w postępowaniu

podatkowym, organ podatkowy określi wartość niezewidencjonowanego przychodu, w tym

również w formie oszacowania, i określi od tej kwoty ryczałt w wysokości pięciokrotności

stawki, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 6.

”

;

10)

w art. 22 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Za utratę warunków do opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, o której

mowa w ust. 1, uważa się również niespełnienie, w trakcie roku podatkowego, warunków

określonych w art. 20 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym. W przypadku gdy podatnik prowadzi równocześnie pozarolniczą działalność gospodarczą

samodzielnie, utrata warunków dotyczy również przychodów osiąganych z działalności

gospodarczej prowadzonej samodzielnie.

”

.

W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 584) art. 3 otrzymuje brzmienie

„

Art. 3.

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1)

działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli

zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego;

2)

wynajmowania przez rolników pokoi, sprzedaży posiłków domowych i świadczenia w gospodarstwach

rolnych innych usług związanych z pobytem turystów;

3)

wyrobu wina przez producentów będących rolnikami wyrabiającymi mniej niż 100 hektolitrów

wina w ciągu roku gospodarczego, o których mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich,

obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1104);

4)

działalności rolników w zakresie sprzedaży, o której mowa w art. 20 ust. 1c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm..

”

.

Podatnicy, którzy dochody z działów specjalnych produkcji rolnej w 2016 r. ustalają

przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki

produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2 do ustawy wymienionej w art. 1,

deklarację, o której mowa w art. 43 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu

obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2016 r., na rok 2016, składają w terminie do

dnia 20 stycznia 2016 r.

Podatnicy prowadzący działy specjalne produkcji rolnej mogą od tego dochodu w roku

2016 wpłacać zaliczki na podatek dochodowy w uproszczonej formie na zasadach określonych

w art. 44 ust. 6b-6i ustawy wymienionej w art. 1, jeżeli dochód z działów specjalnych

produkcji rolnej w roku podatkowym, z którego uwzględniany jest do obliczenia zaliczki

uiszczanej w uproszczonej formie, ustalany był na podstawie podatkowej księgi przychodów

i rozchodów lub ksiąg rachunkowych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

1.

Przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych

w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia

ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego

przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych

produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W przypadku gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości,

przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych

ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14. W takim przypadku nie ma obowiązku

zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.